DECYZJA Na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42a i art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 10 marca 2026 r. (data wpływu 10 marca 2026 r.) od wiążącej informacji stawkowej z dnia 2 marca 2026 r., nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.4.MD, określającej dla towaru – protezy szkieletowej, klasyfikację do CN 90 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, uchyla decyzję organu pierwszej instancji i umarza postępowanie.
UZASADNIENIE W dniu 29 października 2025 r. Strona złożyła wniosek, uzupełniony w dniach 15 grudnia 2025 r. oraz 12 stycznia i 11 lutego 2026 r., w zakresie sklasyfikowania towaru - wyrobu protetycznego stomatologicznego dla potrzeb określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku (w jego wersji z dnia 15 grudnia 2025 r.) przedstawiono następujący opis towaru. „(…) Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS) w zakresie podatku od towarów i usług (VAT) – dostawa wyrobu protetycznego stomatologicznego.
(…) Przedmiotem wniosku jest wyrób protetyczny stomatologiczny, wytwarzany na indywidualne zamówienie techników dentystycznych. • Technicy dentystyczni przekazują w formie elektronicznej trójwymiarowy projekt (…). • Wnioskodawca wykonuje element w technologii druku 3D metodą (…). • Gotowy element protetyczny (np. szkielet protezy, podbudowa pod koronę, element mostu) jest przekazywany technikowi dentystycznemu, który następnie dokonuje dalszej obróbki, dopasowania i finalizacji protezy stomatologicznej. • Wytworzony produkt ma charakter wyrobu medycznego przeznaczonego do zastosowania w stomatologii protetycznej. • Produkt jest wykonywany wyłącznie na indywidualne zamówienie – nie stanowi produkcji seryjnej.
(…) Uzasadnienie • Przedmiotem transakcji jest dostawa materialnego wyrobu (element protetyczny), a nie usługa medyczna. • Wnioskodawca nie świadczy usług medycznych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 18–19 ustawy o VAT (nie diagnozuje, nie leczy, nie udziela świadczeń zdrowotnych). • Produkt stanowi wyrób protetyczny przeznaczony do stosowania w stomatologii, mieszczący się w PKWiU 32.50.22.0. • W ocenie wnioskodawcy właściwe jest zastosowanie stawki 8% VAT dla dostawy wyrobów protetycznych wymienionych w załączniku nr 3 ustawy o VAT. (…) Specyfikacja materiału (…).
Opis: (…) Skład i dane techniczne (…)” W uzupełnieniach wniosku z dnia 12 stycznia 2026 r. oraz z dnia 11 lutego 2026 r. Spółka oświadczyła, że: • jest podatnikiem podatku od towarów i usług posiadającym numer identyfikacji podatkowej (NIP (…)) i zamierza dokonywać czynności podlegających opodatkowaniu VAT, o których mowa w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności dostawy towarów; • wniosek dotyczy uzyskania wiążącej informacji stawkowej dla potrzeb określenia właściwej stawki podatku VAT; • wnosi o klasyfikację towaru według Nomenklatury Scalonej (CN) oraz określenie właściwej stawki podatku VAT; • przedmiotem wniosku jest indywidualny wyrób protetyczny stomatologiczny, wykonywany przez Spółkę na jedno, konkretne zamówienie, przeznaczony dla konkretnego pacjenta, zgodnie z zamówieniem technika dentystycznego/lekarza dentysty; • nazwa handlowa/robocza wyrobu: protezy szkieletowe - CN 9021 21 90 - „Pozostałe protezy stomatologiczne” • sposób wytworzenia: cyfrowy proces (…) - projektowanie i druk 3D (…); • przeznaczenie: odbudowa braków zębowych u konkretnego pacjenta; • skład materiałowy (udział masowy): (…); • wyrób nie jest produktem masowym, lecz wyrobem wykonywanym każdorazowo na indywidualne zamówienie, co do konkretnego pacjenta; • wyrób nie został wprowadzony przez Wnioskodawcę do obrotu i używania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako wyrób medyczny wykonywany na zamówienie, o którym mowa w art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (MDR); • projekt wyrobu - plik graficzny w formacie (…); • odwzorowanie etykiety nie zostało załączone do wniosku gdyż sam wyrób jest jednostkowy (identyfikowalny jedynie z konkretnym pacjentem) i przeznaczony do dalszej obróbki u Zamawiającego wobec czego etykieta nie jest konieczna; • fotografie opakowania nie zostały dołączone ponieważ nie ma opakowań standardowych (…); • brak kopii oświadczenia, o którym mowa w (…); • instrukcję użytkowania/informację dla użytkownika – (…); • dokumenty dotyczące zgłoszenia wyrobu do Prezesa URPL lub informacje o rejestracji w EUDAMED (…); • karty charakterystyki/specyfikacje materiałowe, są tworzone przez producentów surowca – (…); • inne dokumenty potwierdzające cechy, przeznaczenie i status wyrobu medycznego – (…).
Ponadto Spółka dołączyła: (…) Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r. nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.3.MD, Organ pierwszej instancji wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Stronie dnia 19 lutego 2026 r. Strona nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, Organ pierwszej instancji w wiążącej informacji stawkowej z dnia 2 marca 2026 r. nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.4.MD wskazał, że towar będący przedmiotem wniosku, klasyfikowany jest do CN 90 a właściwa stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wiążąca informacja stawkowa została doręczona Stronie w dniu 9 marca 2026 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Strona pismem z dnia 10 marca 2026 r. (data wpływu 10 marca 2026 r.) złożyła odwołanie o następującej treści (cyt.): „W związku z wydanym rozstrzygnięciem mojego wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), składam odwołanie i wnoszę o jego niezwłoczne ponowne rozpatrzenie, argumentując: 1. Przedmiot wniosku Wniosek dotyczył kwalifikacji podatkowej wyrobu medycznego wyprodukowanego na zamówienie, zgodnie z art. 41 ustawy o VAT, a nie oceny technicznej produktu czy też oceny zgodności ustawowej kwalifikacji wyrobu w chwili składania wniosku.
Wskazanie we wniosku, że produkt będzie wyrobem medycznym na zamówienie, pozwala na jednoznaczną ocenę stawki VAT zgodnie z wnioskiem. W fazie zbierania informacji podatkowej przez Wnioskodawcę produkty nie są produkowane a pełna dokumentacja, zgodna z ustawą jest możliwa do stworzenia dopiero po zgłoszeniu wyrobów do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych i dopiero ten Urząd wyda decyzję o zgodności wyrobu z wymogami ustawowymi. Państwa ewentualna ocena nie decyduje o jego zgodności zatem nie jest konieczna do wydania kwalifikacji podatkowej.
Wnioskodawca zwrócił się wcześniej w tej sprawie również do GUS (kopia odpowiedzi poniżej w piśmie) i otrzymał odpowiedź, która utwierdziła go w jego interpretacji. 2. Brak pełnej dokumentacji wyrobu medycznego, wykonywanego na zamówienie, który jeszcze nie został wyprodukowany, nie powinien mieć wpływu na kwalifikację podatku VAT. Dokumentacja taka może powstać dopiero po zatwierdzeniu wniosku przez Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. • Produkt, który będzie wyrobem medycznym, wykonywanym na zamówienie, po wytworzeniu spełni wszystkie ustawowe wymagania, zgodnie z ustawą z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (art. 3 pkt 8).
Wniosek wyraźnie definiował wyrób i celem wniosku nie było dokumentowanie zgodności ustawowej wyrobu tylko kwalifikacja podatku VAT. • Odrzucenie wniosku o obniżony VAT, wyłącznie z powodu braku pełnej dokumentacji wyrobu w fazie projektowej stanowi naruszenie celu wydania WIS, którym jest zapewnienie podatnikowi pewności co do stosowania prawa podatkowego. Zgodność wyrobu jest zatwierdzana przez inne Urzędy. KIS nie ma takich kompetencji. Jeżeli uznaliście Państwo że do wydania decyzji konieczne jest pełna dokumentacja wyrobu (bez zgłoszenia do Urzędu) mogliście poprosić o uzupełnienie ze zdefiniowaniem braków.
3. Uchybienie proceduralne Zgodnie z art. 14d ustawy o VAT, organ ma obowiązek wzywać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, jeśli są one istotne do rozpatrzenia wniosku. • W przypadku mojego wniosku nie zostałem wezwany do uzupełnienia brakującej informacji, co stanowi naruszenie prawa do rzetelnej procedury i prawa do uzyskania pewności podatkowej (art. 2 ustawy o VAT, zasada legalności i pewności prawa podatkowego). Zostałem wezwany do uzupełnienia dokumentacji bez wskazania braków. W moim przekonaniu wniosek był kompletny, w związku z czym nie uzupełniałem dokumentacji bo nie widziałem takiej potrzeby; Urząd mi jej nie wskazał.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych powinno być konkretne i jak najbardziej czytelne dla wnioskodawcy. (…)” Mając na uwadze powyższe, Strona w odwołaniu wniosła o (cyt.): • ponowne rozpatrzenie wniosku o wydanie informacji stawkowej VAT z uwzględnieniem informacji z wniosku że zgodnie z wnioskiem produkt medyczny wykonywany na zamówienie będzie spełniał wymagania ustawowe, • lub wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji umożliwiających ocenę kwalifikacji podatkowej, bez wymogu pełnej dokumentacji gotowego produktu, którego jeszcze nie ma bo nie został wyprodukowany i nie został zgłoszony do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Można stworzyć przykładową dokumentację takiego wyrobu ale nie będzie stanowiła konkretnego załącznika do mojego wniosku a jedynie przykład takiej dokumentacji, który, dopiero po ocenie właściwego Urzędu, może zostać uznany jako dokumentacja. Jeżeli uważacie Państwo że wniosek WIS nie może zostać rozpatrzony zgodnie z ustawą o VAT przed zgłoszeniem wyrobu medycznego do właściwego Urzędu to to napiszcie i wtedy się ustosunkujemy do Państwa stanowiska.
W ocenie Strony (cyt.) „odrzucenie wniosku w opisany sposób ogranicza (…) prawo do uzyskania pewności prawnej w zakresie stosowania przepisów VAT, co jest sprzeczne z ustawowym celem WIS.” Do odwołania załączono skan pisma z Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi nr (…) z dnia (…) 2025 r. Pismo wydano na wniosek Strony.
Z treści pisma wynika, że (cyt.) „(…) wymienione elementy protetyki stomatologicznej wykonane zgodnie z zamówieniem/projektem w technologii druku 3D metodą (…), mieszczą się w grupowaniu PKWiU 32.50.22.0 „Sztuczne stawy; sprzęt i aparaty ortopedyczne; sztuczne zęby; wyroby protetyki dentystycznej; protezy pozostałych części ciała, gdzie indziej niesklasyfikowane”. (…) Upoważnione jednostki służb statystyki publicznej zajmują stanowisko odpowiadając na pisemny wniosek zainteresowanego i na podstawie informacji przez niego dostarczonych.
Wydana przez Urząd Statystyczny w Łodzi interpretacja nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) i nie ma charakteru wiążącego dla wnioskodawcy. Jest ona jedynie pomocą dla wnioskodawcy mającego trudności w samodzielnym ustaleniu właściwego grupowania wyrobu czy usługi i tylko tak może być traktowana.” Postanowieniem nr 0110-KSI1-2.441.5.2026.1.AD z dnia 29 kwietnia 2026 r. w trybie przewidzianym art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, Organ odwoławczy poinformował Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Postanowienie zostało doręczone w dniu 6 maja 2026 r. Strona nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wyjaśnia, co następuje.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Z treści art. 42b ust. 7a ustawy wynika, że na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów odnoszących się do towaru albo usługi, w przypadku gdy jest to niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru albo usługi albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
W przypadku niedostarczenia dokumentów w tym terminie organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie. Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 8 ustawy, na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, próbki towaru, w przypadku gdy jest to niezbędne do dokonania właściwej klasyfikacji towaru. W przypadku niedostarczenia próbki towaru w tym terminie organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie.
Z powyższych przepisów można wywnioskować, że przedmiot wniosku o WIS musi być rzeczywisty, a nie hipotetyczny. W przypadku towarów oznacza to, że przedmiotem wniosku o WIS może być jeden, konkretny towar, który istnieje. Tylko wtedy wnioskodawca może dołączyć kompletną dokumentację dotyczącą przedmiotowego towaru czy przedstawić jego próbkę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podziela stanowisko wyrażone w prawomocnym wyroku z dnia 19 listopada 2021 r. o sygn. akt III SA/Wa 928/21, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że (cyt.) „Przedmiotem postępowania może być jasno, stanowczo opisany stan rzeczywisty, a nie stan hipotetyczny.
Dlatego Spółka już w trakcie postępowania i w wyniku wezwania Organu powinna uczynić swój wniosek odpowiednio konkretnym i jednoznacznym". Należy zauważyć, że jeśli z wniosku o wydanie WIS nie wynika wprost, iż towar nie istnieje, jednak kwestia ta ujawnia się dopiero na późniejszym etapie postępowania (np. wskutek odpowiedzi na wezwanie organu o dosłanie próbki czy dodatkowych dokumentów), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest zobowiązany do wydania decyzji o odmowie wydania WIS, na którą służy wnioskodawcy odwołanie. Przy czym wydanie takiej decyzji nie zamyka wnioskodawcy drogi do ponownego złożenia wniosku zgodnie z przepisami o WIS, czyli w sytuacji kiedy towar zostanie wytworzony.
Istotne jest również to, aby wniosek o WIS dotyczył tylko jednego, precyzyjnie określnego przedmiotu. Jak stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z 14 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 668/21: „Ustawodawca wymaga jasnego i precyzyjnego opisu tylko jednego towaru niezależnie od tego, czy inne towary zawierające częściowo lub całkowicie różne elementy będą podlegały tej samej stawce podatku i klasyfikacji statystycznej. Nie ma prawnej możliwości wnioskowania o WIS dla grupy towarów, asortymentu towarowego. Zasada jest bowiem taka, że w wyniku jednego wniosku o WIS zawierającego opis jednego towaru może być wydana jedna decyzja WIS.
Organ wydający WIS jest związany wnioskiem i nie może samodzielnie dzielić opisu towarów zawartego we wniosku na kilka towarów pojedynczych i prowadzić następnie kilka oddzielnych postępowań o wydanie WIS. To wnioskodawca ma obowiązek na tyle precyzyjnie opisać towar lub usługę, aby organ nie miał wątpliwości, że przedmiotem wniosku jest pojedynczy towar lub usługa.” Odnosząc się do realiów rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że nie zostały spełnione wyżej opisane wymagania, jakie powinien spełniać wniosek o WIS.
W ocenie Organu drugiej instancji, w trakcie postępowania przedstawiono informacje, które świadczą o tym, że przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie nie jest jeden, precyzyjnie opisany, istniejący towar. Świadczą o tym następujące twierdzenia (podkreślenia Organu). W pismach z dnia 29 października 2025 r. oraz 15 grudnia 2025 r. wskazano, że (cyt.) „Produkt jest wykonywany wyłącznie na indywidualne zamówienie (…). Specyfikacja materiału (…)”. Do pisma dołączono (cyt.) „zdjęcie przykładowego projektu do wydruku” oraz „zdjęcie przykładowego wyrobu gotowego”.
Wezwanie nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.1.MD z dnia 23 grudnia 2025 r. dotyczyło m.in. wyjaśnienia/wskazania/podania szczegółowego opisu konkretnego „wyrobu protetycznego stomatologicznego” (str. 3 wezwania nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.1.MD z dnia 23 grudnia 2025 r.). Mimo to, Strona w pismach z dnia 12 stycznia 2026 r. oraz 11 lutego 2026 r. nie wskazała informacji o konkretnym towarze, o czym świadczą następujące sformułowania (cyt.) „Przedmiotem wniosku jest indywidualny wyrób protetyczny stomatologiczny, wykonywany przez Spółkę na jedno, konkretne zamówienie (…) Wyrób nie jest produktem masowym, lecz wyrobem wykonywanym każdorazowo na indywidualne zamówienie, co do konkretnego pacjenta.
(…) fotografie opakowania nie zostały dołączone ponieważ nie ma opakowań standardowych i w zależności od wielkości i kształtu wyrobu jest pakowany w odpowiednie materiały ochronne, zabezpieczające przed uszkodzeniem mechanicznym (…) instrukcję użytkowania/informację dla użytkownika – są tworzone przez producentów surowca – (…) w zależności od producenta mogą się różnić między sobą (…) karty charakterystyki/specyfikacje materiałowe, są tworzone przez producentów surowca – (…) i w zależności od producenta mogą się różnić między sobą.” Organ pierwszej instancji w opisie towaru w WIS nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.4.MD z dnia 2 marca 2026 r. również sugeruje, że wydano decyzję dla pewnego typu towarów, a nie dla jednego konkretnego, o czym świadczy następujący zwrot (cyt.) „(…)”.
Treść odwołania z dnia 10 marca 2026 r. potwierdza, że Strona wnioskowała o określenie klasyfikacji oraz stawki podatku od towaru i usług dla nieistniejącego, ogólnie opisanego asortymentu towarowego. Świadczą o tym następujące twierdzenia (podkreślenia Organu). „Wskazanie we wniosku, że produkt będzie wyrobem medycznym na zamówienie, pozwala na jednoznaczną ocenę stawki VAT zgodnie z wnioskiem.
W fazie zbierania informacji podatkowej przez Wnioskodawcę produkty nie są produkowane a pełna dokumentacja, zgodna z ustawą jest możliwa do stworzenia dopiero po zgłoszeniu wyrobów do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych i dopiero ten Urząd wyda decyzję o zgodności wyrobu z wymogami ustawowymi. (…) Produkt, który będzie wyrobem medycznym, wykonywanym na zamówienie, po wytworzeniu spełni wszystkie ustawowe wymagania, zgodnie z ustawą z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (art. 3 pkt 8).
(…) Odrzucenie wniosku o obniżony VAT, wyłącznie z powodu braku pełnej dokumentacji wyrobu w fazie projektowej stanowi naruszenie celu wydania WIS (…) Wnoszę o (…) wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji umożliwiających ocenę kwalifikacji podatkowej, bez wymogu pełnej dokumentacji gotowego produktu, którego jeszcze nie ma bo nie został wyprodukowany i nie został zgłoszony do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Można stworzyć przykładową dokumentację takiego wyrobu ale nie będzie stanowiła konkretnego załącznika do mojego wniosku a jedynie przykład takiej dokumentacji, który, dopiero po ocenie właściwego Urzędu, może zostać uznany jako dokumentacja.” W ocenie Organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie nie powinna być wydana wiążąca informacja stawkowa. Nie dlatego, że Strona nie przedstawiła dokumentów przemawiających za uznaniem towaru za wyrób medyczny, o którym mowa w pozycji 13 załącznika nr 3 do ustawy[1] a dlatego, że przedmiot postępowania dotyczył jeszcze nieistniejącego, nieprecyzyjnie opisanego asortymentu towarowego.
W tym miejscu należy się odnieść do stanowiska Urzędu Statystycznego w Łodzi nr (…) z dnia (…) 2025 r., którego skan Strona załączyła do odwołania. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że informacja wydana przez Urząd Statystyczny w Łodzi nie jest tym samym co wiążąca informacja stawkowa.
Niewątpliwie, w jednym i drugim przypadku są to stanowiska dotyczące klasyfikacji statystycznej ale różne są tryby postępowania zmierzające do ich wydania (w przypadku WIS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej musi przeprowadzić postępowanie dowodowe i nie może opierać się wyłącznie na oświadczeniach wnioskodawcy), związanie wnioskodawcy (WIS wiąże zarówno wnioskodawcę, jak i organy podatkowe na podstawie art. 42c ust. 1 ustawy) oraz forma rozstrzygnięcia (zgodnie z art. 42a ustawy, WIS jest decyzją administracyjną, więc adresat WIS, który nie zgadza się z rozstrzygnięciem może wnieść odwołanie oraz skargę do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego).
Jak wskazano piśmie nr (…) z dnia (…) 2025 r., Urząd Statystyczny w Łodzi wydał stanowisko wyłącznie na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę a stanowisko to nie jest decyzją administracyjną ani nie ma charakteru wiążącego dla wnioskodawcy. Wraz z wprowadzoną od dnia 1 listopada 2019 r. instytucją wiążącej informacji stawkowej, klasyfikacja towarów i usług dla celu określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług należy wyłącznie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Oznacza to, że klasyfikacja wskazana przez Stronę we wniosku, czy stanowisko Urzędu Statystycznego w Łodzi stanowią jedynie materiał poglądowy dla Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i nie są wiążące. Innymi słowy, informacje zawarte w piśmie Urzędu Statystycznego w Łodzi nie stanowią podstawy do dokonania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej klasyfikacji przedmiotowego towaru, gdyż ta wynika z niezależnej i szczegółowej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie. Co istotne dla przedmiotowej sprawy, uzyskanie informacji o klasyfikacji statystycznej z Urzędu Statystycznego w Łodzi nie obliguje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do wydania WIS.
Raz jeszcze należy podkreślić, że to przepisy ustawy o podatku od towarów i usług determinują możliwość wydania WIS oraz przebieg postępowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Końcowo należy wskazać, że uchylenie WIS nr 0115-KDST1-2.440.465.2025.4.MD z dnia 2 marca 2026 r. i umorzenie postępowania, w świetle obowiązującego stanu prawnego, nie stoi na przeszkodzie, aby Strona ponownie złożyła wniosek o wydanie WIS spełniający wymagane kryteria. POUCZENIE Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.
Przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2026 r., poz. 143). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art.
54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art.
47 § 3 ww. ustawy). [1] Pozycja nr 13 załącznika nr 3 do ustawy – wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% - bez względu na CN - Wyroby medyczne, wyposażenie wyrobów medycznych, systemy i zestawy zabiegowe, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz.
UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.15)), oraz wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.16)), dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej