Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jednostka jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Nazwa Spółki brzmi: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Podmiot może używać nazwy skróconej, która brzmi: A. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”). Od (…) r. Spółka jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w Sądzie Rejonowym (…). Spółka posiada numer identyfikacji podatkowej NIP (…) oraz numer identyfikacji statystycznej w systemie REGON (…). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych. Podstawową działalnością gospodarczą Spółki jest (…). Spółka w (…) r. otrzymała do wykonywania dodatkowe zadanie własne Gminy, tj. utrzymanie terenów zielonych Gminy.
Zadanie własne zostało przekazane Spółce w drodze decyzji właścicielskiej, bez podpisania jakiejkolwiek umowy z tego tytułu. Postępowanie Spółki w zakresie rozliczeń podatku VAT od wykonywanych zadań własnych Gminy związanych z utrzymaniem terenów zielonych było następujące: - Spółka odliczała podatek VAT od otrzymywanych faktur zakupu związanych z utrzymaniem terenów zielonych; - Spółka wystawiała miesięcznie dokument wewnętrzny z wykazywanym podatkiem należnym VAT uznając, iż świadczy na rzecz Gminy nieodpłatne świadczenie związane z utrzymaniem terenów zielonych (nie była przez Spółkę wystawiana faktura z tego tytułu na rzecz Gminy).
Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”), kwoty netto z faktur dotyczących utrzymania terenów zielonych stanowiły wydatek nie stanowiący kosztu uzyskania przychodu (dalej: „KUP”), gdyż nie wystąpił związek poniesionego kosztu z uzyskiwaniem przychodu podatkowego. Przychód podatkowy nie miał miejsca, ponieważ Spółka nie wystawiała faktur sprzedaży na rzecz Gminy.
(…) r. – po przeprowadzonym wieloletnim postępowaniu odwoławczym od wydanej interpretacji indywidualnej – został wydany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) o sygn. akt (…) dotyczący zasad rozliczania podatku od towaru i usług (dalej: „podatek VAT”) od transakcji stanowiących zadanie własne Gminy przekazane do realizacji przez Spółkę, tj. utrzymywanie terenów zielonych (dalej: „Wyrok”).
Konsekwencją wydanego Wyroku była konieczność dokonania przez Spółkę korekt rozliczeń podatku VAT za lata (…) i wykazania: - korekt podatku należnego – Spółka nie była zobowiązana do wykazywania podatku należnego na dokumentach wewnętrznych w związku z wykonywanymi zadaniami na rzecz Gminy (sentencja Wyroku); - Spółka nie miała jednocześnie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupu związanych z utrzymaniem terenów zielonych, gdyż te faktury nie spełniały definicji art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie były związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Do końca (…) r. Spółka dokonała korekt rozliczeń miesięcznych podatku VAT za okresy nieprzedawnione wstecz, tj. za lata (…). W konsekwencji dokonanych korekt, nastąpił zwrot dodatkowych kwot podatku VAT. Jednocześnie, z uwagi na brak możliwości odliczania podatku VAT z faktur zakupu, Spółka uznaje, iż uzyskała prawo do wykazania kosztu uzyskania przychodu w odniesieniu do podatku VAT, który nie jest odliczany z faktur zakupu. Spółka uznaje, iż momentem rozpoznania KUP jest rok 2026.
Pytania
1. Czy Spółka ma prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach zakupu dotyczących utrzymania terenów zielonych? 2. Czy prawidłowym postępowaniem Spółki będzie wykazanie kosztu uzyskania przychodu w wysokości podatku VAT z faktur zakupu związanych z utrzymywaniem terenów zielonych w latach poprzednich w 2026 r., tj. w roku uprawomocnienia się wyroku NSA dotyczącego zasad rozliczania podatku VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Spółka stoi na stanowisku, iż ma prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) w wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach zakupu dotyczących utrzymywania terenów zielonych, a momentem rozpoznania tego KUP jest 2026 r., gdyż w tym roku wystąpiły przesłanki rozpoznania KUP w wysokości podatku VAT od faktur zakupu, które nie stanowią podstawy do odliczenia podatku VAT na gruncie ustawy o VAT. Zgodnie z przepisem art 16 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”): Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest KUP podatek naliczony: - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Z uwagi na Wyrok NSA – Spółka nie miała obowiązku wykazywania podatku należnego VAT z tytułu wykonywanego zadania własnego Gminy w postaci utrzymywania terenów zielonych. Jednocześnie, Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupu związanych z tymi zadaniami. W konsekwencji stosowania uregulowań na gruncie Ustawy o VAT, nieodliczony przez Spółkę podatek VAT stanowi KUP na podstawie powołanego powyżej przepisu art 16 ust. 1 pkt 46 Ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…). Oznacza to, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.
Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą, zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, iż wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.
Reasumując, aby wydatek stanowił dla podatnika koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, - został właściwie udokumentowany, - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Niespełnienie którejkolwiek z wyżej wskazanych przesłanek wyklucza możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości, które nie zostały wykazane w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.
Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna więc brać pod uwagę: - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu, racjonalność i niezbędność) oraz - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów: a) podatek naliczony: - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, b) podatek należny: - w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, - w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, - od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości, c) kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że Spółka w (…) r. otrzymała do wykonywania dodatkowe zadanie własne Gminy, tj. utrzymanie terenów zielonych Gminy. Zadanie własne zostało przekazane Spółce w drodze decyzji właścicielskiej, bez podpisania jakiejkolwiek umowy z tego tytułu. Spółka odliczała podatek VAT od otrzymywanych faktur zakupu związanych z utrzymaniem terenów zielonych.
Na mocy wyroku z (…) r. sygn. akt (…) dotyczącego zasad rozliczania podatku od towaru i usług od transakcji stanowiących zadanie własne Gminy przekazane do realizacji Spółce, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupu związanych z utrzymaniem terenów zielonych, gdyż te faktury nie spełniały definicji art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie były związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą kwestii ustalenia czy Spółka ma prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach zakupu dotyczących utrzymania terenów zielonych. Mając na uwadze wyżej wymienione przepisy, stwierdzić należy, że aby podatek od towarów i usług mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, musi być nie tylko wymieniony w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, ale przede wszystkim podatek ten musi dotyczyć wydatków, które same w sobie mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.
Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych kwoty netto z faktur dotyczących utrzymania terenów zielonych stanowiły wydatek nie stanowiący kosztu uzyskania przychodu, gdyż nie wystąpił związek poniesionego kosztu z uzyskiwaniem przychodu podatkowego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skoro jak wskazali Państwo we wniosku, Spółka nie zaliczała kwot netto z faktur dotyczących utrzymania terenów zielonych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ – Państwa zdaniem – wydatki te nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, to również podatek VAT naliczony od tych wydatków nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu na podstawie tego przepisu.
Zatem nie mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów samych kwot podatku VAT wykazanych na fakturach zakupu dotyczących utrzymywania terenów zielonych, skoro wydatek poniesiony na zakup ww. usług udokumentowanych tymi fakturami nie spełniał definicji kosztów uzyskania przychodu z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe. Z uwagi na to, że opisane we wniosku kwoty podatku VAT wykazane na fakturach dotyczących utrzymywania terenów zielonych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, to ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2 dotyczącego momentu rozpoznania tych kosztów stała się niezasadna.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.