Pytania
1. Czy przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 5) 2. Czy przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 6) 3. Czy Lider Konsorcjum będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia Partnera należnego Partnerowi za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót?
(pytanie oznaczone we wniosku Nr 7) Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Zdaniem Zainteresowanych: 1. Przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku. 2. Przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku. 3. Lider Konsorcjum będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenie Partnera należne mu za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót.
Ad 1. Przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: „Ustawy CIT”) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Zgodnie zaś z art. 12 ust. 3 Ustawy CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
W niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 5 ust. 1 Ustawy CIT, w świetle którego przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). (W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe).
Nie znajdzie też zastosowania art. 5 ust. 2 Ustawy CIT, który stanowi, że zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. W Umowie Konsorcjum nie mamy do czynienia ze wspólnym przedsięwzięciem w rozumieniu art. 5 Ustawy CIT. Umowa Konsorcjum kreować będzie konsorcjum o charakterze rzeczowym, w którym Lider i Partner realizować będą ściśle przypisane im zadania i ponosić będą koszty związane z ich realizacją.
Przychody i koszty Konsorcjum nie będą rozdzielane pomiędzy Lidera i Partnera proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów w zysku Konsorcjum. W konsekwencji ani Lider ani Partner nie będą mieli uprawnienia do udziału w zysku Konsorcjum, gdyż taki zysk nie będzie w ogóle wyliczany.
W ramach Umowy Konsorcjum określony będzie wprawdzie udział każdej ze stron w wynagrodzeniu Konsorcjum (tj. w „przychodzie” Konsorcjum), ale celem wyodrębnienia tego udziału będzie jedynie techniczne umożliwienie stronom rozliczeń w sytuacjach wyjątkowych (jak wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego koszty wspólne, których nie można przypisać do zakresu prac żadnej strony, lub naruszenie Kontraktu, którego nie można przypisać żadnej ze stron). Ustalenie tego udziału jest natomiast dokonywane w oparciu o wartość zakresów prac przypisanych poszczególnym stronom.
Pomimo tych wyjątków zasadniczo w każdej innej sytuacji każda ze stron ponosi we własnym zakresie koszty wykonania przypisanych jej prac. Koszty te nie są dzielone proporcjonalnie pomiędzy strony. Tym samym należy także wskazać, że Umowa Konsorcjum nie określa udziału stron w zysku (bowiem zysk każdej ze stron zależeć będzie od osiągniętego przychodu z tytułu realizacji przypisanego jej zakresu prac w ramach Umowy Konsorcjum oraz poniesionych kosztów). Spodziewane wynagrodzenie każdej ze stron znane jest już w momencie zawierania Umowy Konsorcjum na podstawie przypisanego jej zakresu prac i związanych z tym kwot wynagrodzenia.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, całe wynagrodzenie należne Liderowi od zamawiającego stanowić będzie jego przychód podatkowy w świetle art. 12 ust. 3 Ustawy CIT. Powyższe stanowisko potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 listopada 2022 r. Znak: 0115-KDIT3.4011.537.2022.2.AW (wydanej na gruncie analogicznych przepisów Ustawy PIT): „kwota wynagrodzenia, wypłacona Liderowi przez Kontrahenta na podstawie wystawionej faktury VAT obejmująca całość wynagrodzenia wynikającego z umowy zawartej przez Konsorcjum z Kontrahentem, będzie jego przychodem Lidera w całości”.
Ad 2. Przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku. W związku z realizacją Kontraktu w ramach Umowy Konsorcjum Partnerowi w danym roku podatkowym należne będzie wynagrodzenie od Lidera za część prac zrealizowanych przez Partnera w tym roku. W przypadku, gdyby wszystkie prace Partnera zostały wykonane w jednym roku, to Partnerowi należne byłoby całe wynagrodzenie ustalone za zakres jego prac.
Przychód Partnera z tytułu realizacji Kontraktu w ramach Umowy Konsorcjum powstanie w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 3 Ustawy CIT, tj. analogicznie jak w przypadku Lidera (stosowne przepisy zostały zacytowane w odpowiedzi na Pytanie 5).
Do ustalenia przychodu Partnera nie znajdzie zastosowania art. 5 Ustawy CIT, co potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 listopada 2022 r. Znak: 0115-KDIT3.4011.537.2022.2.AW (na gruncie analogicznych przepisów Ustawy PIT): „Wobec tego - w ramach tak skonstruowanego konsorcjum - każdy z jego członków powinien się rozliczać podatkowo jako odrębny podatnik na zasadach ogólnych określonych w art. 14 oraz 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, wynagrodzenie należne Partnerowi od Lidera stanowić będzie jego przychód podatkowy w świetle art. 12 ust. 3 Ustawy CIT.
Ad 3. Lider Konsorcjum będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia Partnera należnego Partnerowi za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki: - zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), - być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, - pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, - być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, - zostać właściwie udokumentowany, - nie znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku wszystkie powyższe warunki są spełnione. W szczególności wydatek na wynagrodzenie Partnera zostanie poniesiony przez Lidera i będzie definitywny. Umowa Konsorcjum dokładnie określa zasady rozliczeń pomiędzy Liderem a Partnerem z tytułu wykonanych przez Partnera prac. Wydatek ten będzie związany z prowadzoną przez Lidera działalnością gospodarczą i zostanie poniesiony w celu uzyskania przezeń przychodów – bez jego poniesienia Lider nie mógłby uzyskać przychodu w postaci wynagrodzenia od zamawiającego za realizację Kontraktu (o tym przychodzie Lidera mowa w odpowiedzi na Pytanie 5).
Wydatek ten zostanie udokumentowany przez Partnera fakturą VAT z załącznikami wymaganymi Kontraktem, do czego także odnosi się Umowa Konsorcjum. Stanowisko powyższe potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 listopada 2022 r. Znak: 0115-KDIT3.4011.537.2022.2.AW (wydanej na gruncie Ustawy PIT): „kwoty wynikające z faktur VAT wystawionych przez Partnera na rzecz Lidera konsorcjum będą stanowiły koszt uzyskania przychodu Lidera”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą, co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze – „umowy konsorcjum” nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że dwóch lub więcej wspólników przedsięwzięcia jest związanych ustaleniami umownymi oraz, że owe ustalenia umowne ustanawiają sprawowanie współkontroli.
Działalność wykonywana w ramach wspólnego przedsięwzięcia może być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, jednakże do uznania takiej działalności za wspólne przedsięwzięcie wystarczy jednokrotne jej wykonanie, nie musi to być więc działalność nastawiona na wykonanie w sposób powtarzający się. Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy, logistyczny, techniczny lub organizacyjny przekracza możliwości jednego podmiotu. Ponieważ prawo nie wyszczególnia umowy konsorcjum, należy ona do tzw. umów nienazwanych.
Konsorcjum zwykle nie jest spółką prawa handlowego, nie ma własnej osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane, nie musi mieć odrębnej nazwy ani też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli działaniach nie związanych z konsorcjum), a w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Umowa konsorcjum, jak już wskazano wyżej, należy do tzw. umów nienazwanych. Strony takiej umowy korzystając z powyższej zasady swobody umów mogą dowolnie ułożyć swój stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki, i o ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego, z zasadami współżycia społecznego mogą traktować zawartą umowę jako nieuregulowaną przepisami kodeksu cywilnego umowę konsorcjum.
Zatem dla uznania konsorcjum za wspólne przedsięwzięcie nie jest konieczne aby umowa, która konsorcjum to zawiązuje określała procentowy udział konsorcjantów we wspólnym przedsięwzięciu. Najprostszą formą konsorcjum może być wspólnie kontrolowana działalność – związek firm powołany zostaje do zaoferowania podmiotom trzecim wspólnego wykonania zadania, z jasno określonym podziałem obowiązków w zakresie realizacji tego zadania, z których poszczególni konsorcjanci wywiązują się na własny koszt. Lider konsorcjum jest umocowany do podpisywania umowy gospodarczej w imieniu konsorcjum, a rozliczenia gospodarcze z zamawiającym, w tym fakturowanie sprzedaży, prowadzone są przez Lidera.
Pozostałe firmy wystawiają faktury liderowi konsorcjum i w ten sposób ostatecznie uczestniczą w zyskach wspólnego przedsięwzięcia. Tego typu konsorcjum nie wymaga własnej księgowości, a jego działalność jest sumą działań jego uczestników, które to działania a więc uzyskiwane przychody, ponoszone koszty, podejmowane zobowiązania, itp. rejestrowane są w ich księgach i sprawozdaniach finansowych. Należy zauważyć, że konsorcjum stanowi określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w swoich kontaktach, zwłaszcza z zamawiającym.
Przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum powinni dokonywać podziału kosztów, czy przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy konsorcjantami są sprawą wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z zamawiającym. Wskazać należy, że ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.) nie definiuje wspólnego przedsięwzięcia. Określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia, np. w formie konsorcjum.
I tak, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.
Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia: - czy przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku; - czy przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku; - czy Lider Konsorcjum będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia Partnera należnego Partnerowi za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera również definicji przychodu podatkowego.
Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe; 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
W świetle art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Z treści cyt. art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika więc, iż przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Przychody należne odnoszą się do przychodów związanych z działalnością gospodarczą. Jako takie przychody nie powinny być więc traktowane wyłącznie przychody ściśle wynikające z tej działalności, przykładowo z tytułu sprzedaży towarów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Za przychody związane z działalnością gospodarczą należy uznać nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale również przychody z każdej innej działalności z nią związanej. Jako przychody należne powinny być zatem traktowane te przysporzenia, które nie powstałyby gdyby podatnik nie prowadził działalności gospodarczej.
Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…) Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów).
Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy. Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że opisana we wniosku Umowa Konsorcjum stanowi wspólne przedsięwcięzie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z wniosku wynika, że Zainteresowani zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego, polegającego na uzyskaniu i podpisaniu Kontraktu a następnie realizacji robót zgodnie z warunkami Kontraktu i postanowieniami Umowy Konsorcjum.
W Umowie Konsorcjum Strony ustaliły podział zadań w ramach realizacji Kontraktu, tj. rozdzieliły pomiędzy siebie rzeczowy zakres prac.
Strony ustalają, że upoważnionym do reprezentowania Konsorcjum w postępowaniu dotyczącym ubiegania się o zamówienie, w tym złożenia oferty oraz realizacji w imieniu Konsorcjum wszystkich innych czynności, a także do podpisania Kontraktu z zamawiającym i występowania w imieniu Konsorcjum po podpisaniu Kontraktu, do zaciągania zobowiązań i otrzymywania zleceń dla i w imieniu każdej lub wszystkich stron, a także do reprezentowania Konsorcjum wobec zamawiającego i jego przedstawicieli oraz otrzymywania od nich wszelkich instrukcji dla każdej lub wszystkich stron, jak również do składania i przyjmowania oświadczeń woli i wiedzy w ramach postępowania, a także w ramach praw i obowiązków wynikających z Kontraktu oraz Umowy Konsorcjum jest Lider Konsorcjum.
Lider upoważniony jest także do wystawiania faktur, przyjmowania poleceń i płatności na rzecz i w imieniu wszystkich członków Konsorcjum. Strony Umowy Konsorcjum dokonały uszczegółowienia zakresów prac w umowie wykonawczej. W szczególności w umowie wykonawczej określone zostało kwotowo wynagrodzenie stron za realizację poszczególnych przypisanych im zadań. W celu ustalenia kwoty wynagrodzenia należnego Liderowi i/lub/bądź Partnerowi z danej faktury wystawionej zamawiającemu, w umowie wykonawczej strony dokonały także przyporządkowania wynagrodzenia za zakresy robót Lidera, a także Partnera, do kamieni milowych rozliczanych przez zamawiającego w ramach Kontraktu.
Umowa Konsorcjum wskazuje, że każdy z partnerów otrzyma wynagrodzenie w określonej wysokości. Lider Konsorcjum – 6% wynagrodzenia należnego Konsorcjum. Partner Konsorcjum – 94% wynagrodzenia należnego Konsorcjum. Wszelkie wspólne koszty i wydatki uznawane przez Strony jednomyślnie za niezbędne pokryte zostaną przez Strony proporcjonalnie do udziału każdej ze Stron w wynagrodzeniu Konsorcjum. Partner Konsorcjum wystawi i przekaże Liderowi Konsorcjum fakturę na należną mu część wynagrodzenia za prace zrealizowane przez Partnera mieszczące się w zakresie podlegającym rozliczeniu z zamawiającym (ustaloną zgodnie z wnioskiem o płatność zatwierdzonym przez zamawiającego).
Wobec powyżego, stwierdzić należy, że opisana we wniosku Umowa Konsorcjum stanowi wspólne przedsiewzięcie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o CIT. W konsekwencji Zainteresowani powinny rozliczać przychody oraz koszty uzykania przychodów zgodnie z tymi przepisami. Zatem, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku. Lider Konsorcjum powinien rozpoznać przychód proporcjonalnie do przypadającego mu udziału w zysku, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT.
W świetle art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, Lider Konsorcjum powinien rozpoznać przychód proporcjonalnie do przypadającego mu udziału w zysku, a nie w całości. Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 5 należało uznać za nieprawidłowe. Nie można również zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku. W świetle art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, Partner powinien rozpoznać przychód w związku z uczestnictwem w Konsorcjum proporcjonalnie do przypadającego mu udziału w zysku.
W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 6 należało uznać za nieprawidłowe. Nie można również zgodzić sie z Państwa stanowiskiem, że Lider Konsocjum będzie miał prawo do zaliczenia do koszów uzykania przychodów wynagrodzenia Partnera należnego Partnerowi za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót. Z literalnego brzmienia art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o CIT wynika, że przychody m.in. ze wspólnego przedsięwzięcia łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Zasadę tą stosuje się odpowiednio m.in. do rozliczania kosztów uzyskania przychodów.
Zatem, każdy wspólnik powinien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione przez niego wydatki proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Z powyższego wynika, że wynagrodzenie Partnera przekazane przez Lidera za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót nie może stanowić dla Lidera Konsorcjum kosztu uzyskania przychodu. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 7 należało uznać za nieprawidłowe.
Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia: - czy przychodem Lidera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie całość wynagrodzenia należnego od zamawiającego w tym roku – jest nieprawidłowe; - czy przychodem Partnera Konsorcjum w związku z realizacją Kontraktu w danym roku podatkowym będzie wartość wynagrodzenia Partnera należna mu od Lidera za realizację przypisanego mu zakresu robót w tym roku – jest nieprawidłowe; - czy Lider Konsorcjum będzie miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia Partnera należnego Partnerowi za realizację przypisanego Partnerowi zakresu robót – jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A Spółka Akcyjna (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.