Dodatkowe informacje
Rozliczenia pozostające w związku z Umową są przedmiotem wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego, który został złożony przez Spółkę na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej w grudniu 2019 r. Z uzupełnienia wniosku, które wpłynęło do tut. Organu 20 sierpnia 2020 r. wynika, że Płatności stanowiące korektę dochodowości są powiązane i wynikają z różnicy pomiędzy faktycznie osiąganym przez Spółkę poziomem rentowności, a poziomem rentowności, który Spółka powinna osiągnąć mając na względzie treść Umowy i przyjętą politykę cen transferowych.
Brak jest jakiegokolwiek powiązania pomiędzy wartością czy wolumenem świadczonych usług/udostępnianych praw, a wartością czy nawet kierunkiem Płatności. Może dochodzić do sytuacji, gdy Spółka otrzymuje usługi/użytkuje prawa w danym okresie rozliczeniowym pomimo, iż z rozliczenia Umowy wynika, iż za ten okres Spółka nie jest zobowiązana do uiszczenia Płatności na rzecz Spółki UK, lecz sama powinna otrzymać Płatność od Spółki UK w celu uzyskania przychodu i podniesienia poziomu jej rentowności do poziomu wynikającego z Umowy i przyjętej polityki cen transferowych.
Podsumowując, stwierdzenie jakoby Płatności stanowiące korektę dochodowości były „powiązane wyłącznie z zakupem usług lub użytkowaniem praw wskazanych w pkt 5.2 wniosku” w żadnym stopniu nie byłoby prawidłowe i zgodne ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zdarzenia te nie są wprost powiązane i należy stwierdzić, że brak jest bezpośredniego związku pomiędzy Płatnościami, a świadczeniami, o których mowa w Umowie.
Przyjmując powyższe, w świetle sposobu w jaki zostało zadane pytanie zawarte w wezwaniu (wybór jednego z dwóch scenariuszy) bardziej prawidłowe wydaje się stwierdzenie, że są to „odrębne zdarzenia”, w rozumieniu takim, że są to zdarzenia ze sobą nieskorelowane i mogące zaistnieć bez siebie nawzajem (tzn. np. świadczeniom na rzecz Spółki może nie towarzyszyć Płatność Spółki na rzecz Spółki UK). Wnioskodawca wskazał, że gromadzi certyfikaty rezydencji Spółki UK i posiada lub będzie posiadał certyfikaty rezydencji Spółki UK za wszystkie okresy, w których realizowane były i będą Płatności.
Spółka UK nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu w świetle: przepisu art. 4a pkt 11 Ustawy o CIT, przepisu art. 5 Konwencji zawartej między Rzeczpospolitą Polska a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, sporządzonej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840).
Wnioskodawca potwierdził, że pytanie oznaczone nr 2 we wniosku należy zrozumieć w ten sposób, że przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy jest ustalenie, czy Płatności są objęte zakresem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i w związku z tym po stronie Wnioskodawcy powstaną obowiązki płatnika.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku): Czy Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), podlegają opodatkowaniu CIT na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i w związku z tym po stronie Wnioskodawcy powstaną obowiązki płatnika? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku): Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), nie podlegają opodatkowaniu CIT na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i w związku z tym po stronie Wnioskodawcy nie powstaną obowiązki płatnika. Uzasadnienie stanowiska Spółki Zgodnie z art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają siedziby lub zarządu w Polsce, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski (tzw. nierezydenci).
Według art. 3 ust. 3 pkt 5 Ustawy o CIT za dochody (przychody) osiągane na terytorium Polski przez nierezydentów uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w Polsce, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
Zgodnie z art. 3 ust. 5 Ustawy o CIT za dochody (przychody), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 5 Ustawy o CIT, uważa się m.in. przychody wymienione w art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-4 Ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Polski przez nierezydentów przychodów (dalej: „Podatek u źródła”): z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Polski, z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze -ustala się w wysokości 20% przychodów; z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych, uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera -ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
Powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 Ustawy o CIT) oraz z uwzględnieniem przewidzianych w Ustawie o CIT zwolnień (art. 21 ust. 3 Ustawy o CIT). Tym niemniej, w celu weryfikacji, czy dane przychody osiągnięte przez nierezydenta w ogóle podlegają Podatkowi u źródła w Polsce i czy możliwe jest zastosowanie jakichkolwiek zwolnień czy preferencyjnych stawek podatku, konieczne jest ustalenie, czy przychody te pochodzą z określonych źródeł/z tytułu określonych świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT.
Jeżeli dane przychody nierezydenta nie mieszczą się we wspomnianym katalogu, to nie będą podlegały one w żadnej mierze pod przepisy o Podatku u źródła. W takim przypadku podatnicy wypłacający takie należności (np. Spółka) nie będą działali w charakterze ewentualnych płatników Podatku u źródła.
Odnośnie do Płatności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu określonego w Umowie (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), to należy wskazać, że: ich podstawą są odpowiednie postanowienia Umowy; ich celem jest zapewnienie Spółce poziomu rentowności wynikającego z Umowy; tego typu przychody (tj. wynikające z korekty dochodowości w związku z obowiązującą polityką cen transferowych) nie mieszczą się w katalogu przychodów opodatkowanych Podatkiem u źródła z art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT - ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie opodatkowania Podatkiem u źródła przychodów związanych z korektą dochodowości; nie sposób również twierdzić, że przychody związane z korektą dochodowości są przychodami z tytułu świadczeń o podobnym charakterze, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy o CIT - ich przyczyna i natura nie jest podobna do żadnego ze świadczeń wymienionych w katalogu art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT; jednocześnie, z orzecznictwa wynika, że rozszerzająca wykładnia art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT jest niedopuszczalna (por.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1299/19. zob. również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.475.2019.2.AR, w której Dyrektor uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, który stwierdził, że „W tym miejscu warto zaznaczyć, że katalog płatności (dochodów/przychodów) podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym jest ograniczony do tytułów wskazanych wprost w art. 21 ust. 1 ustawie (tj. w ustawie o CIT).
Oznacza to, że aby dana płatność podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce, to płatność ta powinna wynikać ze świadczeń, które są takiej samej natury jak te świadczenia, które zostały wymienione w cytowanym przepisie”); Spółka UK nie jest zobowiązana do podejmowania i nie podejmie żadnych czynności ani działań związanych z otrzymaniem Płatności (tj. Spółka nie otrzymuje i nie otrzyma żadnego świadczenia wzajemnego); Płatności nie można utożsamiać z wynagrodzeniem za jakiekolwiek świadczenie i nie stanowi ono wynagrodzenia za świadczenie usług (uzasadnienie w tym zakresie znajduje się w punkcie 1 dotyczącym VAT).
Dodatkowo należy wskazać, że do zakończenia każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego nie jest wiadome: czy Płatności w ogóle wystąpią (może się okazać, że należna Spółce marża jest w danym miesiącu na właściwym poziomie i w związku z tym nie ma konieczności dokonywania Płatności), czy podmiotem dokonującym Płatności będzie Spółka czy Spółka UK (Spółka wykonuje Płatności na rzecz Spółki UK, jeżeli marża skalkulowana zgodnie z Umową przekracza poziom przyjęty w Umowie, a Spółka UK wykonuje Płatności na rzecz Spółki, jeżeli marża skalkulowana zgodnie z Umową jest niższa niż poziom przyjęty w Umowie).
Uwzględniając ww. okoliczności, należy stwierdzić, że w opisanym stanie faktycznym (winno być stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) nie mamy do czynienia z przychodami opodatkowanymi Podatkiem u źródła - w szczególności brak jest jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego realizowanego przez nierezydenta (tj. Spółkę UK). Mając na względzie powyższe, w ocenie Spółki, przychody Spółki UK wynikające z Płatności realizowanych przez Spółkę nie stanowią przychodów ze źródeł, o których mowa w art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT. Powyższe znajduje także potwierdzenie, przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 stycznia 2020 r. (sygn.
0111-KDIB2-1.4010.475.2019.2.AR), w której Dyrektor uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym płatność korygująca dochodowość nie będzie podlegała w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu dochodów osiąganych przez nierezydentów.
W ww. interpretacji indywidualnej Dyrektor zaaprobował następującą argumentację podatnika: „W ocenie Wnioskodawcy, brak pewności co do konieczności i/czy kierunku płatności tzw. principal charge payment powoduje, że rozliczenia tego (tj. konkretnej płatności tzw. principal charge payment) nie da się przypisać w sposób wyraźny i bezpośredni do żadnej skonkretyzowanej należności związanej ze świadczeniem, np. należności licencyjnej, czy wynagrodzeniem za nabyte usługi - w przypadku bowiem takich należności konieczne jest zidentyfikowanie przedmiotu świadczenia oraz świadczeniodawcy i świadczeniobiorcy.
(...) Tym samym - w ocenie Wnioskodawcy - w przedstawionym stanie faktycznym (winno być stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) wniosku nie są spełnione podstawowe cechy decydujące dla stwierdzenia, że mamy do czynienia ze świadczeniem mieszczącym się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, na gruncie ustawy o CIT. Nie jest możliwe bowiem: zidentyfikowanie konkretnego świadczenia realizowanego przez nierezydenta na rzecz polskiego podmiotu (ewentualnego płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego), ani wskazanie który z podmiotów (X Poland czy X Europe) miałby być w tej relacji odpowiednio świadczeniobiorcą albo świadczeniodawcą”.
Stąd też, zdaniem Spółki, Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), nie podlegają opodatkowaniu CIT na podstawie art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT. Reasumując, w ocenie Spółki, płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), nie podlegają opodatkowaniu CIT na podstawie art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego powyżej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w części dotyczącej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wniosek został rozpatrzony odrębnie.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.