INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 sierpnia 2021 r., który wpłynął do Organu tego samego dnia, uzupełnionym 25 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie mieć prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytuły wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług w ZCP po stronie wnoszącego aport, które zostały dostarczone lub wykonane przed Datą Przejęcia, a które zostały zafakturowane przez dostawców lub usługodawców po Dacie Przejęcia - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie mieć prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytuły wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług w ZCP po stronie wnoszącego aport, które zostały dostarczone lub wykonane przed Datą Przejęcia, a które zostały zafakturowane przez dostawców lub usługodawców po Dacie Przejęcia. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 16 listopada 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.391.2021.1.ANK wezwano do jego uzupełnienia.
Wnioskodawca uzupełnił wniosek 25 listopada 2021 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe: C Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie (...). Działalność ta obejmuje (...). Wszystko jest realizowane od chwili, gdy (...) Wnioskodawca realizuje także przygotowania (...) odbiorcy końcowemu.
Osobnym działem jest zarządzanie wolumenem (..) - transport, (...) przygotowanie (...) Do Spółki wniesiono wkład niepieniężny w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W skład ZCP wchodziła działalność tożsama z działalnością Wnioskodawcy - związana z transportem i obsługą samochodów. ZCP obejmowało w szczególności: a) środki trwałe, b) aktywa niematerialne i prawne, c) aktywa finansowe, d) zapasy, e) należności, f) wszelkie prawa i należności C wynikające z Umów lub związane z umowami.
W związku z wkładem ZCP Spółka - zgodnie z art. 519 § 2 pkt 2 Kodeksu cywilnego - przejęła także: a) zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz b) wszelkie obowiązki i zobowiązania C wynikające z umów i aktywów finansowych związanych z działalnością ZCP. Przeniesienie ZCP na rzecz Spółki zostało prawnie dokonane w dniu 1 maja 2021 r. o godz. 00:01 (dalej: „Data Przejęcia”). W uzupełnieniu wniosku z 25 listopada 2021 r., Wnioskodawca wskazał, że w skład aportu wchodzą zarówno towary i usługi, które są pośrednio lub bezpośrednio (większość składników) związane z przychodami Wnioskodawcy.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka będzie mieć prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytuły wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług w ZCP po stronie wnoszącego aport, które zostały dostarczone lub wykonane przed Datą Przejęcia, a które zostały zafakturowane przez dostawców lub usługodawców po Dacie Przejęcia?
Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytułu wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług w ZCP po stronie wnoszącego aport, które zostały dostarczone lub wykonane przed Datą Przejęcia, a które zostały zafakturowane przez dostawców lub usługodawców po Dacie Przejęcia i opłacone przez Wnioskodawcę po Dacie Przejęcia. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT za koszty uzyskania przychodów należy uznać koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
Podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek z przychodem. Ustawodawca zastrzega również, że koszt może być związany z zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła przychodu. Nabywane towary i usługi w ramach działalności ZCP są związane w sposób bezpośredni i pośredni z osiąganymi przychodami.
W opinii Wnioskodawcy, zaistniały wszystkie wskazane poniżej warunki, aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów tj.: 1) wykazania związku przyczynowo skutkowego poniesionego wydatku z potencjalną możliwością osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, 2) prawidłowego udokumentowania poniesionego wydatku, 3) wydatek (koszt) nie może być wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT, 4) wydatek winien dokumentować realne zdarzenie. Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na: a) Bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód), b) Inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Ustawodawca nie określa definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego”.
Zgodnie z ugruntowanym poglądem organów podatkowych (przykładowo interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 września 2017 r., Znak: 0111- KDIB1-2.4010.123.2017.2.MS): kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.
Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy CIT koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
W roku podatkowym, w którym powstały odpowiadające im przychody, są również potrącalne bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: a) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, Jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo b) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego (art.
15 ust. 4b ustawy CIT). Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po upływie ww. terminów, są natomiast potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c ustawy CIT). Natomiast stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy CIT koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami tj. koszty pośrednie są potrącalne w dacie ich poniesienia.
Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W konsekwencji, gdy faktura dokumentująca poniesienie kosztów na zakup towarów lub usług związanych z działalnością wpłynie już po Dniu Przejęcia, a następnie zostanie zaksięgowana w ewidencji podatkowej Spółki, wówczas nie ma znaczenia czy towary bądź usługi zostały dostarczone/wykonane przed czy po Dniu Przejęcia. W opinii Wnioskodawcy to Spółka będzie uprawniona do zaliczenia kosztu wynikającego z takiej faktury do kosztów uzyskania.
Argumentem na poparcie powyższego stanowiska jest fakt, iż Spółka z Dniem Przejęcia stanie się stroną umów z dostawcami towarów i usług, a co za tym idzie stanie się ich beneficjentem (zarówno tych dostarczonych/wykonanych przed jak i po Dniu Przejęcia) oraz podmiotem odpowiedzialnym za zobowiązania. Ponadto, dla ustalenia stosowności rozpoznania kosztów uzyskania przychodów kluczowy jest moment ujęcia w księgach faktury lub innego dowodu księgowego.
W konsekwencji, jeśli po Dniu Przejęcia to Spółka otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów lub usług stanowiących, która zostanie ujęta w księgach Spółki, a następnie to Spółka opłaci należność wynikającą z takiej faktury, wówczas faktyczne koszty poniesione zostaną przez Spółkę i to ona będzie miała prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu wynikającego z otrzymanych faktur.
Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez organy podatkowe m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 lutego 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.1133.2016.1.KP gdzie wskazano: „Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych, w sytuacji, gdy faktura dokumentująca zakup towarów lub usług związanych z ZCP NSO wpłynie już po dacie przeniesienia ZCP NSO do Spółki W (faktura wpłynie bezpośrednio do Spółki W albo wpłynie do Wnioskodawcy i zostanie do niej przekazana) i zostanie zaksięgowana w ewidencji rachunkowej Spółki W, to będzie on uprawniony do zaliczenia kosztu wynikającego z takiej faktury do kosztów uzyskania przychodów - niezależnie od tego, czy zobowiązanie zostanie uregulowane przez Spółkę W, czy jeszcze przez Wnioskodawcę przed przeniesieniem ZCP NSO do Spółki W”.
Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane m.in w: 1) Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-3.4010.133.2017.2.MS, 2) Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lutego 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.1112.2016.1.AK, 3) Interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 grudnia 2016 r. sygn. 3063-ILPB2.4510.119.2016.2.KS, 4) Interpretacji podatkowej z 13 listopada 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDIB2-1.4010.336.2020.2.BKD.
Podsumowując, stanowisko zaprezentowane przez Spółkę, iż będzie ona mieć prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tytuły wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które zostały dostarczone lub wykonane przed Datą Przejęcia, a które zostały zafakturowane przez dostawców lub usługodawców po Dacie Przejęcia i opłacone przez Wnioskodawcę po dacie Przejęcia jest prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Na wstępie zaznaczyć należy, że w przypadku aportu ZCP nie znajdują zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej regulujące uprawnienia podmiotów wynikające z tzw. sukcesji podatkowej, w szczególności zawarte w art. 93-93c tej Ordynacji, tj. sytuacja, w której dany podmiot (podatnik) korzysta z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika). Wskazana powyżej okoliczność braku sukcesji podatkowej w przypadku nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wyłącza jednak generalnego obowiązku, jaki ciąży na podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych, w postaci prawidłowego ustalenia dochodu do opodatkowania za dany rok podatkowy.
Nie ulega wątpliwości, że każda ze stron opisanej transakcji jest zobowiązana do prawidłowego ustalenia wysokości kosztów podatkowych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed, jak i po wniesieniu aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj.
Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony.
Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika, - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, - został właściwie udokumentowany, - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na: - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c), - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d, 4e). Updop nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego”.
Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
Zgodnie z art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
W roku podatkowym, w którym powstały odpowiadające im przychody, są również potrącalne bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: 1. sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo 2. złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego (art. 15 ust. 4b updop).
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po upływie ww. terminów, są natomiast potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c updop). Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.
Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zatem przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 updop - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku.
Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany z tego punktu widzenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2004 r. sygn. FSK 671/04). Z powyższego jasno wynika, że warunkiem zakwalifikowania wydatków jako kosztów, jest ich celowe poniesienie z zasobów majątkowych podatnika. Oznacza to, że o zaliczeniu przedmiotowych wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług decydować będzie ich związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że do Spółki wniesiono wkład niepieniężny w postaci ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 updop. W skład ZCP wchodziła działalność tożsama z działalnością Wnioskodawcy - związana z transportem i obsługą samochodów. Przeniesienie ZCP na rzecz Spółki zostało prawnie dokonane w dniu 1 maja 2021 r. - Data Przejęcia. Wówczas na Spółkę zostały przeniesione m.in. prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych w związku z działalnością ZCP przez wnoszącego aport. W skład aportu wchodzą zarówno towary i usługi, które są pośrednio lub bezpośrednio (większość składników) związane z przychodami Wnioskodawcy.
Zgodnie z powołanymi przepisami, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia, zaś za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu (co do zasady), to rozstrzygające dla wyboru podmiotu mającego rozpoznać koszty uzyskania przychodów związane z ZCP będzie uznanie, czy w świetle momentu uzyskania faktury lub innego dowodu księgowego dany koszt będzie mógł być poniesiony (zaksięgowany) jeszcze przez Wnioskodawcę, czy też już przez Spółkę W. W praktyce należy przyjąć, że czynnikiem decydującym będzie zatem moment wejścia w posiadanie faktury lub innego dowodu księgowego przed dniem wniesienia aportem ZCP (te koszty rozpozna wnoszący aport) albo po dniu wniesienia aportem ZCP (te koszty rozpozna Wnioskodawca).
Wniosek ten pozostaje prawdziwy niezależnie od tego, czy zobowiązanie zostanie uregulowane przez Wnioskodawcę, czy przez wnoszącego aport po przeniesieniu zobowiązania do Wnioskodawcy w ramach transferu ZCP. Wszelkie składniki majątkowe przypisane do ZCP, a także zobowiązania funkcjonalnie związane z ZCP, winny bowiem uwzględnione przez strony w wycenie przedmiotu aportu ZCP, co przełoży się na wysokość wartości nominalnej udziałów jakie zostaną wydane na rzecz wnoszącego aport jako wynagrodzenie za przeniesienie ZCP.
Podsumowując, w sytuacji, gdy faktura dokumentująca zakup usług związanych z ZCP wpłynie już po dacie przeniesienia ZCP do Wnioskodawcy i zostanie zaksięgowana w ewidencji rachunkowej Spółki to Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia kosztu wynikającego z takiej faktury do kosztów uzyskania przychodów. Koszt ten, kwalifikowany jako pośredni koszt uzyskania przychodu, pozostaje bowiem w związku z aportowaną ZCP oraz będzie ujęty w ewidencji księgowej Wnioskodawcy. Tym samym momentem rozpoznania kosztu jako kosztu uzyskania przychodu, stosownie do art. 15 ust. 4e updop, będzie dzień zaksięgowania kosztu w księgach rachunkowych Wnioskodawcy na podstawie otrzymanej faktury.
Zgodnie z powołanymi przepisami, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z art. 15 ust. 4b i 4c updop) - w związku z tym rozstrzygające dla wyboru podmiotu mającego rozpoznać bezpośrednie koszty uzyskania przychodów będzie to, czy przychody związane bezpośrednio z danymi kosztami zostaną osiągnięte przez Wnioskodawcę, czy przez wnoszącego aport. Jak wynika z wniosku, do Spółki w ramach ZCP zostaną wniesione m.in. zapasy (towary).
Ich zbycie a zarazem osiągnięcie przychodu nastąpi zatem u Wnioskodawcy. W tej sytuacji to Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania związanych z tym przychodem kosztów jego uzyskania. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.