Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Spółka działająca pod firmą: A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa Kapitałowa”) świadczącej usługi w obszarze (…). W ramach swojej działalności Grupa Kapitałowa wypracowała szereg rozwiązań w postaci (…) służących do rozwoju (…). Generalnie rzecz ujmując, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie (…).
Co więcej, Grupa Kapitałowa oferuje swoje usługi polegające na (…) w celu zwiększenia ilości sprzedaży produktów. Ponadto, w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na (…). Spółka świadczy usługi komplementarne do tych oferowanych przez Grupę Kapitałową, m.in. usługi z zakresu (…), które polegają na (…). W celu umożliwienia efektywnego świadczenia usług, Spółka w ramach swojej działalności nabywa usługi rejestracji i utrzymania/odnowienia nazw domen internetowych (dalej: „Zakup Domen Internetowych”), które wykorzystywane są w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
W przypadku opisanym we wniosku, domena jest nabywana przez Spółkę od podmiotu niepowiązanego, będącego rezydentem podatkowym Cypru (dalej: „Podmiot zagraniczny”). Domena internetowa to element adresu DNS (ang. Domain Name System), czyli systemu nazw domenowych wykorzystywanego do nazywania urządzeń w internecie. Domena internetowa składa się z dwóch części – nazwy głównej oraz końcówki – rozszerzenia.
Nazwa domeny internetowej nie stanowi utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „upapp”), ani znaku towarowego w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170 ze zm.). Domena internetowa stanowi element adresu, jakim nazywane są witryny internetowe. Nazwa domeny zapewnia niepowtarzalność adresu internetowego, który jest właściwy tylko dla jednej strony internetowej.
Domena internetowa to ciąg nazw systemu DNS wykorzystywany w internecie, składający się z wyrazów umieszczonych w pewnym poddrzewie struktury DNS, tj. zakończonych stałym sufiksem. Tym samym Zakupu Domen Internetowych od podmiotów zagranicznych nie można utożsamiać z przeniesieniem jakichkolwiek praw autorskich lub praw pokrewnych bądź też praw do znaku towarowego, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Ponadto Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż na chwilę obecną, zgodnie z wiedzą Spółki, Podmiot zagraniczny, na rzecz którego Spółka wypłaca/będzie wypłacać należności opisane we wniosku wynikające z Zakupu Domen Internetowych, nie prowadzi w Polsce działalności poprzez zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”). Tym samym wypłacane wynagrodzenie nie jest związane z działalnością Podmiotu zagranicznego prowadzoną poprzez zakład w Polsce.
Niemniej jednak, Spółka nie może wykluczyć, iż w przyszłości Podmiot zagraniczny, na rzecz którego Spółka będzie wypłacać należności, rozpocznie prowadzenie w Polsce działalności poprzez taki zakład. Spółka wskazuje również, iż ocena charakteru rzeczywistego odbiorcy należności (w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT) jest bezprzedmiotowa dla celów weryfikacji, czy opisane we wniosku płatności mieszczą się w zakresie przedmiotowym zawartym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Oznacza to, że ustalenie, kto jest rzeczywistym odbiorcą płatności za Zakup Domen Internetowych, wypłacanych przez Wnioskodawcę, pozostaje bez wpływu na ocenę, czy płatności te dokonywane na rzecz Podmiotu zagranicznego podlegają opodatkowaniu u źródła czy też nie. Jednocześnie Spółka zastrzega, że w przyszłości nie wyklucza zawierania analogicznych transakcji do opisanych w niniejszym stanie faktycznym oraz opisie zdarzenia przyszłego wniosku również z innymi podmiotami nieposiadającymi siedziby prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wypłata wynagrodzenia na rzecz Podmiotu zagranicznego w związku z płatnością wynagrodzenia z tytułu Zakupu Domen Internetowych, skutkuje powstaniem obowiązku poboru podatku u źródła, a co za tym idzie, czy Spółka będzie pełnić w tym zakresie funkcji płatnika.
Pytanie
Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca uiszcza/będzie uiszczał na rzecz Podmiotu zagranicznego w związku z Zakupem Domen Internetowych mieści się w hipotezie przepisu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, tj. czy zapłata wynagrodzenia powoduje powstanie obowiązku poboru podatku u źródła od wypłacanych należności?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie z tytułu Zakupu Domen Internetowych nie mieści się w katalogu określonym w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), w związku z czym wypłata ww. należności Podmiotowi zagranicznemu nie powoduje powstania obowiązku poboru podatku u źródła. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Zakres podmiotowy ustawy o CIT jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego przepisu wynika zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą dane państwo ma prawo opodatkować podmiot niebędący jego rezydentem jeżeli na jego terytorium znajduje się źródło uzyskiwania przychodów przez podmiot zagraniczny. Należy wskazać, iż polski ustawodawca określił zamknięty katalog dochodów (przychodów), których uzyskanie przez podmioty zagraniczne powoduje powstanie obowiązku potrącenia podatku od tych należności u źródła.
Przedmiotowy obowiązek spoczywa na podmiocie wypłacającym należności zagranicznemu kontrahentowi.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów: 1. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), 2. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2a. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze – ustala się w wysokości 20% przychodów.
Na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy o CIT ww. regulacje stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy wynagrodzenie z tytułu Zakupu Domen Internetowych nie mieści się w katalogu określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w związku z czym, czy wypłata ww. należności Podmiotowi zagranicznemu nie powoduje powstania obowiązku poboru podatku u źródła. W odniesieniu do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT zauważyć należy, że katalog usług w nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”.
W ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane.
Niemniej jednak sama nazwa rodzaju usługi nie może być wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje daną usługę jako należącą do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień zawartych z podmiotem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
Odnosząc powyższe rozważania do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy przypomnieć, iż w związku z przedmiotem wniosku, Wnioskodawca dokonuje Zakupu Domen Internetowych u Podmiotu zagranicznego, które wykorzystywane są przez Spółkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Tak jak zostało wskazane przez Wnioskodawcę, domena internetowa to element adresu DNS, czyli systemu nazw domenowych wykorzystywanego do nazywania urządzeń w internecie, składający się z wyrazów umieszczonych w pewnym poddrzewie struktury DNS, tj. zakończonych stałym sufiksem. W wielu krajach domena internetowa przyznana przez system DNS staje się własnością tego, kto pierwszy ją kupi.
W niektórych krajach (np. w Polsce) jest ona tylko wynajmowana na określony czas. Niemniej jednak, w opinii Wnioskodawcy, wskazany wyżej art. 21 ust. 1 ustawy o CIT nie obejmuje swoim zakresem przypadku Zakupu Domen Internetowych wykorzystywanych przez Spółkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Zdaniem Spółki, transakcji Zakupu Domen Internetowych nie można utożsamiać z przeniesieniem jakichkolwiek praw autorskich bądź też praw pokrewnych.
Co więcej, nabycie prawa do domen internetowych nie zostało literalnie wymienione jako podlegające opodatkowaniu „u źródła", jak również nie sposób uznać wynagrodzenia z tytułu ich nabycia za przychód ze świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracownikowi pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy przychody uzyskane przez podmioty zagraniczne z tytułu Zakupu Domen Internetowych przez Spółkę nie są objęte zakresem przedmiotowym ww. przepisu.
Podsumowując, w opinii Spółki, w związku z płatnością wynagrodzenia z tytułu Zakupu Domen Internetowych na rzecz Podmiotu zagranicznego, nie dojdzie do powstania obowiązku poboru podatku u źródła, a co za tym idzie, Spółka nie pełni w tym zakresie funkcji płatnika. Wnioskodawca wskazał, iż powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 30 czerwca 2023 r., znak: 0111-KDWB.4010.17.2023.1.HK, która została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz podatnika, będącego podmiotem z Grupy Kapitałowej, do której należy Wnioskodawca.
Co więcej, powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, w szczególności wskazać należy następujące rozstrzygnięcia: * Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego z 24 stycznia 2017 r., znak: 2461-IBPB-1-3.4510.1137.2016.1.AB, wydana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w której organ podatkowy potwierdził stanowisko podatnika, iż: „nazwa domeny nie jest podstawą uzyskania uprawnień o charakterze bezwzględnym, ani też dobrem niematerialnym, do którego przysługiwałoby skuteczne prawo wyłączne danego podmiotu.
Z tego też względu zakup domeny należy traktować jak zakup dobra o charakterze niematerialnym, innego jednak niż prawa wymienione w art. 21 ustawy o CIT. To zaś oznacza, że od należności wypłacanej z tego tytułu kontrahentowi zagranicznemu Wnioskodawca nie będzie zobowiązany potrącać podatku dochodowego, ani nie będzie zobowiązany do wypełniania innych obowiązków, jakie spoczywają na płatniku tego podatku”. * Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego z 20 października 2014 r., znak: IBPBI/2/423-856/14/BG, która została wydana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.
Organ podatkowy uznał w niej, że: „Obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. dotyczy wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie obejmował on Wnioskodawcy, gdyż wypłacone przez niego należności z tytułu zakupu domen internetowych nie zostały wymienione jako podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, na podstawie ww. art. 21 u.p.d.o.p.
Dokonując wypłaty należności na rzecz kontrahentów zagranicznych Spółka nie ma zatem obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji, jak również nie będzie na niej ciążył obowiązek wynikający z art. 26 ust. 3 i 3d u.p.d.o.p. do złożenia informacji IFT-2/IFT-2R”. Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Interpretacja dotyczy wyłącznie transakcji z podmiotem wymienionym we wniosku, dla którego dane w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z innymi państwami zostały przez Państwa wskazane. Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.