Pytania
1. Czy w wyniku planowanego podziału przez wydzielenie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku po stronie Wnioskodawcy w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT? 2. Czy w wyniku planowanego podziału przez wydzielenie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku po stronie Nowej Spółki w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku planowanego podziału, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku planowanego podziału, po stronie Nowej Spółki nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Uzasadnienie Ad.
1 Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT: Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający: […] 4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
Na podstawie art. 28m ust. 6 ustawy o CIT: Wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się: 1) zgodnie z art. 14 ust. 2 - w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk; 2) zgodnie z art. 11c - w przypadkach innych niż określone w pkt 1. Z kolei wartość podatkową określa art. 28m ust. 7: Przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.
Brzmienie przepisu sugeruje, że dochód osiągnąć może podatnik, który majątek przejmuje (w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów), lub który majątek wnosi (w przypadku wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części). Oznacza to, że w przypadku restrukturyzacji polegających na łączeniu, podziale (w tym przez wydzielenie lub wyodrębnienie) dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem nie osiąga uczestnik restrukturyzacji, który nie przejmuje majątku (bo to jego majątek jest przejmowany przez inny podmiot), i (w przypadku transakcji wniesienia aportu) który nie wnosi wkładu niepieniężnego do innego podmiotu.
Zatem na gruncie analizowanego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, jako przedmiot procesu podziału przez wydzielenie nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, gdyż to jej majątek będzie przejmowany przez Nową Spółkę. Zatem wskutek planowanego podziału spółka dzielona, tj. Wnioskodawca, nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy CIT. Ad.
2 Przepisy bilansowe przewidują różne sytuacje, w których może dojść do przeszacowania wartości składników bilansowych, tak żeby ich wartość odzwierciedlała naczelną zasadę rachunkowości tj. true and fair view – prawdziwego i rzetelnego obrazu. Ustawodawca podatkowy jednak takie zwiększenie wartości składnika majątku uznaje za niedopuszczalne z perspektywy przepisów podatkowych, gdyż mogłyby one doprowadzić do zaliczenia do kosztów podatkowych kwot większych niż uzasadnione.
Analogicznie w tej sytuacji, gdy składnik zostanie przeszacowany w wyniku działań reorganizacyjnych (jak np. podział przez wydzielenie) to w efekcie może zwiększyć wartość środka trwałego i odpisy amortyzacyjne co obniży wynik finansowy, który w niektórych sytuacjach może być podstawą opodatkowania (np. poprzez przekazanie go w całości do wypłaty jako dywidendę, albo na pokrycie strat lub zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki).
Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, z uwagi na fakt, że udziałowiec Wnioskodawcy w wyniku planowanego podziału nie utraci kontroli nad żadną ze spółek (ani Wnioskodawcą, ani Nową Spółką), rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c UoR. Rozliczenie połączenia spółek dla celów rachunkowych metodą łączenia udziałów oznacza, że poszczególne pozycje odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek zostaną zsumowane według ich wartości wynikających z ksiąg rachunkowych każdej ze spółek według stanu na dzień połączenia.
Zatem dla potrzeb wyceny księgowej w spółce przejmującej zostają zachowane wartości księgowe tych składników majątkowych przyjęte przez spółkę przejmowaną. Zgodnie z art. 44d UoR, przepisy art. 44a-44c ustawy stosuje się odpowiednio w przypadku nabycia przez jednostkę zorganizowanej części innej jednostki, w tym również w razie podziału spółek (w tym analizowanego w niniejszym wniosku podziału przez wydzielenie). Jak wskazuje m.in. M. Frendzel (Ustawa o rachunkowości. Komentarz, wyd. VI, red.
E. Walińska, Warszawa 2023): „Artykuł 44d u.rach. rozszerza zakres przepisów zawartych w art. 44a-44c u.rach. do transakcji nabycia zorganizowanej części innej jednostki, a także do transakcji podziału spółek. W związku z tym podmioty przeprowadzające takie transakcje powinny stosować metodę nabycia (art. 44b) lub metodę łączenia udziałów (art.
44c u.rach.) jako podstawę do przygotowania sprawozdań finansowych podzielonych spółek.” W przypadku metody łączenia udziałów dochodzi do przeniesienia odpowiednich pozycji bilansowych spółki dzielonej do bilansu spółki przejmującej bez dodatkowego aktualizowania ich wartości, nie następuje natomiast aktualizacja wartości składników do ich wartości godziwej (jak ma to miejsce w przypadku tzw. metody nabycia). W ocenie Wnioskodawcy, powyższe jest kluczowe przy interpretacji przepisów art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i to zarówno w świetle literalnej wykładni tego przepisu jak i celu tej regulacji w ramach całego systemu opodatkowania spółek estońskim CIT.
Art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT znajduje zastosowanie wyłącznie w takich przypadkach restrukturyzacji wskazanych w tej ustawie, w których faktycznie dochodzi do aktualizacji wartości składników majątkowych. Tylko bowiem takie przeszacowanie może mieć rzeczywisty wpływ na podstawę opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Odmiennie, przepis ten nie ma zastosowania w sytuacjach, w których regulacje prawa bilansowego nie dopuszczają dokonania aktualizacji wartości.
W przypadku podziału, w ramach którego nie ustala się wartości przejmowanych składników majątkowych według wartości rynkowej co ma miejsce przy zastosowaniu metody łączenia udziałów to ryzyko erozji bazy podatkowej zostaje wyeliminowane. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w piśmiennictwie, gdzie wskazuje się, że dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem ustalany jest jako nadwyżka wartości rynkowej przejmowanego lub przekształcanego majątku bądź majątku wniesionego aportem ponad jego wartość podatkową. Jeżeli natomiast w wyniku przekształcenia następuje przeniesienie składników majątkowych bez zmiany ich wartości, dochód do opodatkowania nie powstaje (P.
Małecki, M. Mazurkiewicz (w:) P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość, wyd. XV, Warszawa 2024, art. 28m). Takie rozumienie przepisów, zwłaszcza w kontekście metody księgowego rozliczenia podziału, potwierdzają m.in.: - Pismo z dnia 13 października 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW, - Pismo z dnia 9 maja 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2- 1.4010.111.2025.2.AS, - Pismo z dnia 16 grudnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2- 1.4010.572.2024.3.JF, - Pismo z dnia 4 maja 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2- 2.4010.47.2023.6.AP.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Czynności podziału spółek uregulowane są przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”): Stosownie do postanowień art. 528 § 1 KSH, spółkę kapitałową i spółkę komandytowo-akcyjną można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych lub spółek komandytowo-akcyjnych. Nie jest dopuszczalny podział spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej, jeżeli kapitał zakładowy nie został pokryty w całości.
Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 KSH: Podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie). Jest to jedyny podział, który nie skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2 KSH). Celem podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a następuje jedynie przeniesienie części jej majątku na inny podmiot.
W myśl natomiast art. 531 § 1 i 2 KSH: § 1. Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. § 2. Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.
W myśl art. 531 § 5 KSH: Z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia wspólnicy spółki dzielonej stają się wspólnikami spółki przejmującej wskazanej w planie podziału.
Jak wynika z art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „ustawa o CIT”), Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) – w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
W celu zastosowania ww. art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ustawodawca wprost określił zasady ustalania wartości rynkowej jak i podatkowej składnika majątku.
Zgodnie z art. 28m ust. 6 ustawy o CIT: Wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się: 1) zgodnie z art. 14 ust. 2 - w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk; 2) zgodnie z art. 11c - w przypadkach innych niż określone w pkt 1. W myśl natomiast art. 28m ust. 7 ustawy o CIT: Przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że wartość rynkowa jak i podatkowa powinny być ustalane indywidualnie dla każdego przejmowanego składnika majątku i według ściśle zdefiniowanych w ustawie o CIT zasad. Przepisy art. 28m ust. 6 i 7 ustawy o CIT nie odwołują się w żaden sposób do definicji składników majątkowych określonej w art. 4a pkt 2 ustawy o CIT, nie dopuszczają również uwzględniania w wycenie przejmowanych zobowiązań. Co również istotne, w przypadku ryczałtu od dochodów spółek, dla określonych dochodów ustala się odrębne od zasad ogólnych podstawy opodatkowania.
Jeśli zatem w odniesieniu do konkretnego przejmowanego składnika majątku powstanie nadwyżka jego wartości rynkowej ponad jego wartość podatkową ustaloną w oparciu o przepisy art. 28m ust. 6 i 7 ustawy o CIT, nadwyżka taka powinna stanowić przedmiot opodatkowania ryczałtem zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W przypadku wystąpienia tego typu nadwyżek w odniesieniu do poszczególnych składników przejmowanego majątku, nadwyżki te należy ze sobą zsumować i wówczas obliczona w ten sposób suma nadwyżek będzie stanowiła dla spółki przejmującej dochód w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Ustalony w takiej wysokości dochód będzie odpowiadał nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku ponad wartość podatkową tych składników. Jak wynika z przygotowanego przez Ministerstwo Finansów Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r. str. 42: W dochodzie ustalonym dla celów ryczałtu uwzględniane są wzrosty wartości majątku powstające w następstwie określonych form restrukturyzacyjnych, tj. łączenie, podział, przekształcenie podmiotów lub wniesienie przez osobę fizyczną w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
Każda zatem reorganizacja skutkująca czy to np. zmianą w strukturze właścicielskiej (jak w przypadku łączenia czy podziału), czy modyfikacją formy prawnej (jak w przypadku przekształcenia) podatkowo traktowana jest jako moment ustalenia dochodu do opodatkowania w postaci dochodu z tytułu zmiany wartości składników majątku. Dochód ten ustala się jako nadwyżka wartości rynkowej składników przejmowanego, przekształcanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad ich wartość podatkową.
W myśl bowiem art. 28n ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku osiągnięty w miesiącu, w którym nastąpiło łączenie, podział, przekształcenie podmiotów lub wniesienie wkładu niepieniężnego. Jak wynika z opisu sprawy podjęto decyzję o założeniu nowej spółki z o.o. której 100% udziałowcem będzie P (dalej: „Nowa Spółka”). Na moment składania niniejszego wniosku Nowa Spółka nie została jeszcze założona. Nowa Spółka również wybierze opodatkowanie w formie estońskiego CIT.
W niedalekiej przyszłości realizowane będzie prawne oddzielenie działalności obu Działów polegające na dokonaniu podziału Spółki przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH. Wskutek tego podziału działalność Działu Nieruchomościowego wraz z wszelkimi składnikami majątku, w tym aktywami i zobowiązaniami, zostanie wydzielona do Nowej Spółki. Dla celów księgowych planowany podział zostanie rozliczony metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 w zw. z art. 44d ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej jako „UoR”, „ustawa o rachunkowości”).
W wyniku podziału dokonanego metodą łączenia udziałów nie powstanie także w aktywach lub pasywach Nowej Spółki dodatnia ani ujemna wartość firmy. W rezultacie, w wyniku zastosowania tej metody, w kapitałach własnych Nowej Spółki zostanie odzwierciedlona wartość bilansowa wydzielonego majątku Wnioskodawcy, a Nowa Spółka od momentu podziału będzie kontynuowała po Wnioskodawcy wycenę przejmowanych składników majątku - Nowa Spółka przyjmie wartości wynikające z ksiąg Wnioskodawcy.
Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, dotyczą ustalenia, czy w wyniku planowanego podziału przez wydzielenie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku po stronie Wnioskodawcy w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Z cytowanego powyżej art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika, że dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku ustalany jest dla składników majątku przejętych w drodze łączenia lub podziału. O dochodzie z tytułu zmiany wartości składników majątku można więc mówić w przypadku podmiotu przejmującego. Wskazać należy, że Wnioskodawca jest Spółką, która będzie podlegać podziałowi.
Z tytułu podziału przez wydzielenie nie przejmie więc ona żadnych składników majątku. Tym samym, w stosunku do Wnioskodawcy nie będzie miał zastosowania art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ponieważ dotyczy on majątku nabywanego przez spółkę przejmującą, opodatkowaną ryczałtem od dochodów na podstawie rozdziału 6b ustawy o CIT. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że w wyniku planowanego podziału, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy w wyniku planowanego podziału przez wydzielenie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku po stronie Nowej Spółki w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Skoro jak wynika z wniosku, w wyniku podziału Wnioskodawcy i przeniesienia Działu Nieruchomości do Spółki przejmującej (Nowa Spółka ) nie dojdzie do przeszacowania wartości składników majątku przejmowanych przez Nową Spółkę, w analizowanej sprawie nie wystąpi nadwyżka wartości rynkowej składników majątku Spółki przejmowanej ponad wartość podatkową tych składników majątku.
Tym samym nie wystąpi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku na skutek planowanego podziału przez wydzielenie. Zatem, w wyniku planowanego podziału, po stronie Nowej Spółki nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.