Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
1. Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca nie jest opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT). 2. Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie gospodarstwa rolnego, tj. wytwarzanie produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym z własnych upraw, w szczególności uprawa i sprzedaż zbóż oraz nasion oleistych. Działalność ta stanowi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT. Wnioskodawca nie prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej.
3. W związku z zakłóceniami rynku wywołanymi napływem zbóż i nasion oleistych z Ukrainy przyjęte zostało Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/1343 z dnia 30 czerwca 2023 r. ustanawiające środek wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych w Bułgarii, na Węgrzech, w Polsce, Rumunii i Słowacji. Wsparcie przewidziane tym rozporządzeniem miało charakter bezzwrotnej pomocy przysługującej wyłącznie producentom rolnym (rolnikom) prowadzącym uprawę zbóż i nasion oleistych i było przeznaczone na rekompensatę utraconych korzyści (utraconego dochodu) z tytułu spadku cen sprzedaży produkcji roślinnej pochodzącej z własnych upraw.
4. Wnioskodawca, jako producent rolny uprawniony do tej pomocy, złożył do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wniosek o przyznanie wsparcia. Organy ARiMR wydały decyzje odmawiające przyznania wsparcia (decyzja (…) ARiMR w (…) z (…) 2024 r. utrzymana w mocy decyzją (…) ARiMR w (…) z (…) 2024 r.) 5. Wyrokiem z (…) 2025 r. sygn. akt (…), Wojewódzki Sąd Administracyjny w (…) uchylił powyższe decyzje, wskazując na wadliwość stanowiska organów ARiMR co do przysługiwania Wnioskodawcy prawa do wsparcia. Wyrok jest prawomocny.
6. Z inicjatywy ARiMR strony zamierzają zakończyć spór ugodą cywilnoprawną, na podstawie której ARiMR wypłaci Wnioskodawcy kwotę odpowiadającą wysokości wsparcia, jakie przysługiwałoby Wnioskodawcy na podstawie Rozporządzenia 2023/1343, określoną w treści ugody jako odszkodowanie. 7. Ekonomicznym i prawnym uzasadnieniem świadczenia jest wyrównanie uszczerbku majątkowego polegającego na tym, że Wnioskodawca nie otrzymał bezzwrotnej pomocy rekompensującej utracone korzyści (przychody) z tytułu prowadzonej przez niego własnej produkcji roślinnej - sprzedaży zbóż i nasion oleistych.
Kwota ugody odpowiada wysokości wsparcia, jakie przysługiwałoby Wnioskodawcy na podstawie Rozporządzenia 2023/1343. Świadczenie nie stanowi zapłaty za jakiekolwiek usługi, dostawę towarów ani rekompensaty za szkodę w składnikach majątku (środkach trwałych) czy w gruncie. 8. Środki zostaną wypłacone jednorazowo, na rachunek bankowy Wnioskodawcy, po zawarciu ugody. Ugoda nie przewiduje odsetek.
Pytanie
Czy w odniesieniu do środków pieniężnych, które Wnioskodawca otrzyma od ARiMR na podstawie ugody cywilnoprawnej, określonych w tej ugodzie jako odszkodowanie znajdzie zastosowanie wyłączenie przedmiotowe o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy środki te będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Otrzymane na podstawie ugody środki stanowią przychód z działalności rolniczej i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, ponieważ zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej. Uzasadnienie: 1. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. Żaden z tych wyjątków nie dotyczy Wnioskodawcy: nie prowadzi on działów specjalnych produkcji rolnej ani nie jest opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek.
Dla prowadzących działalność rolniczą oznacza to co do zasady, że nie muszą rozliczać osiąganych przychodów z tej działalności na potrzeby wyliczenia podatku. 2. Definicja działalności rolniczej zawarta jest w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT. Za działalność rolniczą uznaje się działalność polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu.
Prowadzona przez Wnioskodawcę uprawa zbóż i nasion oleistych na własnych (i dzierżawionych, uprawianych we własnym imieniu) gruntach mieści się w tej definicji, co potwierdzają interpretacje wydawane w analogicznych stanach faktycznych, w których uprawa i sprzedaż zbóż takich jak pszenica, jęczmień, rzepak, żyto, kukurydza traktowana jest jako działalność rolnicza wyłączona przedmiotowo z zakresu zastosowania ustawy o CIT. 3. Kluczowe znaczenie ma to, że pojęcie „przychodów z działalności rolniczej” odwołuje się do efektów działalności rolniczej (jej przychodów), a nie wyłącznie do wpływów ze sprzedaży płodów rolnych.
Definicja działalności rolniczej określa w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej, a przyjmując tę działalność za źródło przychodów, należy uznać wszystkie przychody z tego źródła za ich integralną część. Świadczenie, które ma otrzymać Wnioskodawca, jest ściśle i wyłącznie powiązane z prowadzoną przez niego własną produkcją roślinną - bez prowadzenia takiej produkcji nie powstałoby ani prawo do wsparcia z Rozporządzenia 2023/1343, ani roszczenie zaspokajane ugodą. 4. Świadczenie ma charakter kompensacyjny wobec utraconego dochodu rolniczego.
W praktyce interpretacyjnej ugruntowany jest pogląd, że świadczenie wyrównujące uszczuplenie dochodu rolniczego jest przychodem z działalności rolniczej. Gdy straty (szkody) dotyczą ściśle działalności rolniczej, odszkodowanie jest wynikiem tej działalności, a działalność rolnicza jest źródłem powstania przychodu z tytułu odszkodowania, co skutkuje wyłączeniem takiego przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym.
Analogicznie przyjmuje się, że wypłacane odszkodowanie ma na celu rekompensatę strat, co powoduje, że osoba je otrzymująca nie ma możliwości uzyskania przychodów z działalności rolniczej w takiej wysokości, w jakiej uzyskałaby je, gdyby szkody nie zostały wyrządzone, a zatem odszkodowanie za utracone zyski rolnicze powinno być traktowane jako przychód z działalności rolniczej. 5. Bez znaczenia jest okoliczność, że świadczenie zostanie wypłacone na podstawie ugody cywilnoprawnej, a nie decyzji administracyjnej przyznającej wsparcie.
Forma prawna wypłaty nie zmienia jej tytułu ekonomicznego i prawnego - ugoda jedynie zastępuje sposób zaspokojenia roszczenia o wsparcie, którego zasadność potwierdził prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Kwalifikacja podatkowa świadczenia musi być zatem tożsama z kwalifikacją samego wsparcia, którego brak wypłaty rekompensuje. Odmienne stanowisko prowadziłoby do niedopuszczalnego rezultatu, w którym podatnik, wobec którego organ dopuścił się wadliwego działania, znalazłby się w sytuacji podatkowo mniej korzystnej niż podatnik, któremu wsparcie wypłacono prawidłowo.
6. W rozpatrywanej sprawie nie występuje sytuacja, w której przysporzenie byłoby jedynie „związane” z działalnością rolniczą, a nie z niej „pochodzące”. Ograniczenie wyłączenia dotyczy bowiem świadczeń wynikających z odrębnej aktywności podatnika, takich jak świadczenie usług związanych z działalnością rolniczą, np. usług maszynami rolniczymi, czy odpłatne zbycie takich składników. Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz ARiMR ani nie zbywa składników majątku - otrzymywana kwota rekompensuje wyłącznie utracone korzyści z własnej produkcji roślinnej, tj. bezpośredni efekt działalności rolniczej.
7. Wobec powyższego, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, do środków otrzymanych przez Wnioskodawcę na podstawie ugody nie stosuje się przepisów ustawy o CIT. Kwota ta nie stanowi zatem przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlega uwzględnieniu w podstawie opodatkowania ustalanej zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 tej ustawy ani wykazaniu w zeznaniu CIT-8 jako przychód podatkowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”): przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o CIT: działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej: 1) miesiąc - w przypadku roślin, 2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek, 3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego, 4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt - licząc od dnia nabycia.
Ustawodawca wyraźnie sprecyzował, co dla celów podatku dochodowego od osób prawnych należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej – podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzącym z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Definicja ta określa więc w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej. Na tle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, Państwa stanowisko należy ocenić jako prawidłowe.
Jak zostało zawarte we wniosku, zawarta ugoda wynika z niezasadnej odmowy przyznania Państwu przez organy ARiMR pomocy na podstawie Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/1343 z dnia 30 czerwca 2023 r. ustanawiającego środek wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych w Bułgarii, na Węgrzech, w Polsce, Rumunii i Słowacji (Dz. Urz. UE. L Nr 168, str. 22, dalej: „Rozporządzenie”). Ta niezasadna odmowa została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), który wyrokiem z (…) 2025 r. sygn. akt (…), uchylił decyzje organów ARiMR, wskazując na wadliwość stanowiska organów ARiMR w zakresie odmowy wnioskodawcy prawa do wsparcia.
Na podstawie ugody, ARiMR wypłaci Państwu kwotę odpowiadającą wysokości wsparcia, jakie pierwotnie przysługiwałoby Wnioskodawcy na podstawie ww. Rozporządzenia. Jak wskazaliście Państwo, „ekonomicznym i prawnym uzasadnieniem świadczenia jest wyrównanie uszczerbku majątkowego polegającego na tym, że Wnioskodawca nie otrzymał bezzwrotnej pomocy rekompensującej utracone korzyści (przychody) z tytułu prowadzonej przez niego własnej produkcji roślinnej - sprzedaży zbóż i nasion oleistych”. Zgodnie z ww. Rozporządzeniem (art. 1 ust. 1 i 2), zostało ono przyjęte w celu zapewnienia nadzwyczajnego wsparcia na rzecz rolników produkujących zboża i nasiona oleiste.
Przyznane środki mają kompensować rolnikom straty gospodarcze spowodowane przez zwiększony przywóz zbóż i nasion oleistych z Ukrainy w dotkniętych regionach. Zatem, odszkodowanie wypłacane na podstawie opisanej we wniosku ugody spełni w istocie funkcję tożsamą jak pomoc wynikająca z ww. Rozporządzenia, która przysługiwała Państwu, a której wskutek nieprawidłowego działania organów ARiMR bezpodstawnie nie otrzymaliście. Odszkodowanie będzie rekompensować utracone korzyści/przychody z tytułu prowadzonej działalności rolniczej polegającej na własnej produkcji roślinnej wskutek wzrostu przywozu zbóż i nasion oleistych z Ukrainy i tym samym obniżenia ich cen.
Mając zatem powyższe na uwadze, w mojej ocenie, otrzymane na podstawie ugody odszkodowanie wpisuje się w definicję przychodu z działalności rolniczej, który powinien pochodzić z działalności polegającej na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw (…). Otrzymane przez Państwa w ramach ugody z ARiMR odszkodowanie, rekompensuje utracone korzyści/przychody z tytułu prowadzonej działalności rolniczej polegającej na własnej produkcji roślinnej. Odszkodowanie umożliwia uzyskanie Państwu przychodów z działalności rolniczej w takiej wysokości, w jakiej uzyskałby te przychody gdyby nie wystąpiły okoliczności opisane w ww. Rozporządzeniu.
Mając powyższe na uwadze, wskazuję, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w odniesieniu do środków pieniężnych, które Wnioskodawca otrzyma od ARiMR na podstawie ugody cywilnoprawnej, określonych w tej ugodzie jako odszkodowanie znajdzie zastosowanie wyłączenie przedmiotowe o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji czy środki te będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.