Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy: · Projekty OZE, w części dotyczącej: ü Farm wiatrowych, ü Farm PV, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT; · Koszty Refinansowania będą stanowić koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT przeznaczone do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Refinansowania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
(…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę i jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca wchodzi w skład grupy polskich spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Grupa”), która zrealizowała, realizuje i będzie realizowała na terytorium Polski projekty związane z instalacjami odnawialnych źródeł energii (dalej: „Projekt OZE” lub „Projekty OZE”).
Projekty OZE obejmują różne składniki majątkowe związane z instalacjami odnawialnych źródeł energii w postaci farm wiatrowych (dalej: „Farmy wiatrowe”) oraz farm fotowoltaicznych (dalej: „Farmy PV”), jak również systemów odnawialnych źródeł energii w postaci magazynów energii (dalej: „Magazyny energii”). Wszystkie wymienione wyżej Projekty OZE mogą funkcjonować w mechanizmie współdzielenia infrastruktury przyłączeniowej, w formule tzw. cable-pooling. Bezpośrednim właścicielem części Projektów OZE jest Wnioskodawca, w części dotyczącej Farm wiatrowych i Farm PV, a jego majątek zwiększa się w wyniku realizacji kolejnych Projektów OZE, w tym Magazynów energii.
Wnioskodawca podkreśla, że głównym przedmiotem jego działalności jest realizacja Projektów OZE, których wartość początkowa jako środków trwałych oraz znaczenie dla działalności Spółki wskazują na ich istotną rolę w funkcjonowaniu Wnioskodawcy. Działalność Grupy obejmuje rozwój, budowę i utrzymanie wybranych Projektów OZE.
W Grupie zdarzają się przypadki, w których realizacja Projektu OZE zostanie zaniechana, tj. Spółka nie będzie dalej kontynuować realizacji takiego Projektu OZE i dokona jego likwidacji dla celów rachunkowych (dalej: „Likwidacja”) lub podjęta zostanie decyzja o jego sprzedaży na rzecz innego podmiotu, zanim Projekt OZE zostanie przekazany do użytkowania, w tym także na etapie poprzedzającym etap budowy (dalej: „Sprzedaż”). W przypadku Wnioskodawcy nie miały jeszcze miejsca przypadki Likwidacji i Sprzedaży, ale nie wyklucza takich przypadków w przyszłości.
Z uwagi na rozmiar Projektów OZE oraz związane z nimi koszty, ich finansowanie w Grupie może odbywać się w oparciu o środki pieniężne pochodzące ze źródeł finansowania zewnętrznego. W zależności od zapotrzebowania danej spółki z Grupy, takie finansowanie zewnętrzne, może odbywać się środkami pieniężnymi pochodzącymi z pożyczek udzielonych spółkom w Grupie (dalej: „Pożyczka” lub „Pożyczki”) oraz udostępnionych spółkom w Grupie w związku z ich uczestnictwem w systemach zarządzania płynnością finansową tzw. Cash-pooling (dalej: „Cash-pooling”).
Na potrzebę realizacji Projektów OZE, Wnioskodawca skorzystał ze środków pieniężnych pochodzących z Pożyczek oraz Cash-pooling oraz nie wyklucza, że w toku realizowanych i przyszłych Projektów OZE, może pozyskiwać kolejne środki pieniężne z Pożyczek lub Cash-pooling oraz z innych form finansowania zewnętrznego z zaangażowaniem zewnętrznych instytucji finansowych. np. banków (dalej łącznie: „Finansowanie zewnętrzne”). W Grupie zdarzają się przypadki, w których zobowiązanie w Cash-pooling powstałe w części dotyczącej Projektu OZE jest spłacane zaciągniętą Pożyczką, której spłata w części dotyczącej realizacji Projektu OZE trwa po jego przekazaniu do użytkowania (dalej: „Refinansowanie”).
Wnioskodawca część środków pieniężnych pochodzących z zaciągniętej Pożyczki przeznacza wówczas na spłatę zobowiązania w Cash-pooling powstałego w części dotyczącej realizacji Projektu OZE (dalej: „Koszty Refinansowania”). Środki pieniężne udostępnione Wnioskodawcy w ramach Finansowania zewnętrznego wykorzystane zostały, są wykorzystywane lub zostaną wykorzystane przez Wnioskodawcę w toku realizowanych Projektów OZE, zarówno do pokrywania wydatków inwestycyjnych związanych z Projektami OZE, jak również innych kosztów funkcjonowania Wnioskodawcy związanych z jego bieżącą działalnością.
W przypadku przeznaczenia takich środków pieniężnych na potrzebę Projektów OZE, powiązane z nimi koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, w szczególności koszty odsetek od Pożyczek oraz koszty odsetek z tytułu uczestnictwa w Cash-pooling (dalej: „Koszty Finansowania zewnętrznego”) zostały, są lub zostaną kapitalizowane do wartości początkowej środków trwałych składających się na Projekty OZE do momentu oddania tych środków trwałych do używania. Koszty Finansowania zewnętrznego mogą przekroczyć w roku podatkowym zarówno kwotę 3.000.000 zł jak i kwotę, o której mowa w art. 15c ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Ponadto Wnioskodawca podkreśla, że: 1. aktywa, które dotyczą Projektów OZE Wnioskodawcy, powstałe w związku z uzyskanym Finansowaniem zewnętrznym znajdują i będą się znajdowały w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; 2. koszty Finansowania zewnętrznego są i będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; 3. dochody z funkcjonowania Projektów OZE są i będą osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 15 września 2026 r. wyjaśnili Państwo, że w odniesieniu do wszystkich niżej wymienionych Projektów OZE, tj. Farm wiatrowych, Farm PV oraz Magazynów energii: · wykonawca Projektu OZE, podlega i podlegać będzie opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; · aktywa, których Projekt OZE dotyczy, znajdują się i znajdować się będą w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; · koszty finansowania zewnętrznego są i będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; · dochody są i będą osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce; · są i będą one znaczącym składnikiem aktywów Spółki o wiarygodnie określonej wartości; · celem każdego Projektu OZE jest i będzie eksploatacja tego znaczącego składnika poprzez dostarczenie energii elektrycznej do odbiorców; · Projekt OZE służy i służyć będzie społeczeństwu i gospodarce krajowej, ponieważ przynosi/ przynosić będzie korzyść materialną społeczeństwu, z dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich.
Wytworzona energia elektryczna zasila i zasilać będzie gospodarstwa domowe jak również instytucjonalne, odciążając część sektora energetycznego; · koszty finansowania zewnętrznego to koszty odsetek od środków pieniężnych pochodzących z pożyczek udzielonych Spółce w Grupie oraz koszty odsetek od środków udostępnionych Spółce w Grupie w związku z jej uczestnictwem w systemach zarządzania płynnością finansową tzw. cash-pooling.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo także konkretne Projekty OZE, będące przedmiotem wniosku: I. Farmy wiatrowe: 1. „(…)”: · (...) 2022 r. uzyskała koncesję nr (…) na wytwarzanie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii na okres od (...) 2022 r. do (...) 2042 r., o łącznej mocy zainstalowanej (...) MW zlokalizowanej w obrębie miejscowości (…), · pierwsze koszty dotyczące ww. Projektu OZE zostały poniesione w (...) 2011 r., · Projekt OZE został oddany do użytkowania (…) r., · składniki majątku w ramach Projektu OZE mają funkcjonować i być eksploatowane 25 lat, · Spółka sprzedaje całość wytworzonej energii elektrycznej do spółki obrotu energią elektryczną. II.
Farmy PV: 1. Farma fotowoltaiczna „(…)”: · mocy 0,989 MW, w miejscowości (…), uzyskała wpis do Rejestru wytwórców energii w małej instalacji (dalej: „Rejestr MIOZE”) oraz rozpoczęła wykonywanie działalności (…) r., numer identyfikacyjny instalacji (…), · pierwsze koszty dotyczące ww. Projektu OZE zostały poniesione w (...) 2019 r., · Projekt OZE został oddany do użytkowania (…) r., · składniki majątku w ramach Projektu OZE mają funkcjonować i być eksploatowane 25 lat, · Spółka sprzedaje całość wytworzonej energii elektrycznej do spółki obrotu energią elektryczną.
2. Farma fotowoltaiczna „(…)”: · o mocy 0,989 MW, w miejscowości (…), uzyskała wpis do Rejestru MIOZE oraz rozpoczęła wykonywanie działalności (…) r., numer identyfikacyjny instalacji (…), · pierwsze koszty dotyczące ww. Projektu OZE zostały poniesione w (...) 2017 r., · Projekt OZE został oddany do użytkowania (…) r., · składniki majątku w ramach Projektu OZE mają funkcjonować i być eksploatowane 25 lat, · Spółka sprzedaje całość wytworzonej energii elektrycznej do spółki obrotu energią elektryczną.
3. Farma fotowoltaiczna „(…)”: · o mocy 0,999 MW, w miejscowości (…), uzyskała wpis do Rejestru MIOZE (...) 2023 r., rozpoczęła wykonywanie działalności (…) r., numer identyfikacyjny instalacji (…), · pierwsze koszty dotyczące ww. Projektu OZE zostały poniesione w (...) 2020 r., · Projekt OZE został oddany do użytkowania (…) r., · składniki majątku w ramach Projektu OZE mają funkcjonować i być eksploatowane 25 lat, · Spółka sprzedaje całość wytworzonej energii elektrycznej do spółki obrotu energią elektryczną.
4. Farma fotowoltaiczna „(…)”: · o mocy 0,996 MW, w miejscowości (…), uzyskała wpis do Rejestru MIOZE (...) 2024 r., rozpoczęła wykonywanie działalności (...) r., numer identyfikacyjny instalacji (...), · pierwsze koszty dotyczące ww. Projektu OZE zostały poniesione w (...) 2020 r., · Projekt OZE został oddany do użytkowania (…) r., · składniki majątku w ramach Projektu OZE mają funkcjonować i być eksploatowane 25 lat, · Spółka sprzedaje całość wytworzonej energii elektrycznej do spółki obrotu energią elektryczną. III. Magazyny energii: · Spółka planuje w przyszłości realizację budowy Magazynu energii.
Obecnie projekt jest w fazie rozwoju, · data nie została sprecyzowana, · Spółka zakłada długoterminową żywotność Magazynu energii.
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekty OZE Wnioskodawcy, w części dotyczącej Farm wiatrowych, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekty OZE Wnioskodawcy, w części dotyczącej Farm PV, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekty OZE Wnioskodawcy, w części dotyczącej Magazynów energii, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku Sprzedaży lub Likwidacji Projektów OZE Wnioskodawca na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinien uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego poniesionych na finansowanie Projektów OZE przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Koszty Refinansowania będą stanowić koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT przeznaczone do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać Kosztów Refinansowania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko Ad 1. Państwa zdaniem, Projekty OZE w części dotyczącej Farm wiatrowych, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinni Państwo uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Ad 2. Państwa zdaniem, Projekty OZE w części dotyczącej Farm PV, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinni Państwo uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Ad 3. Państwa zdaniem, Projekty OZE w części dotyczącej Magazynów energii, stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinni Państwo uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Ad 4. Państwa zdaniem, w przypadku Sprzedaży lub Likwidacji Projektów OZE na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinni Państwo uwzględniać Kosztów Finansowania zewnętrznego poniesionych na finansowanie tych Projektów OZE przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Ad 5. Państwa zdaniem, Koszty Refinansowania stanowić będą koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT przeznaczone do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinni Państwo uwzględniać Kosztów Refinansowania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Uzasadnienie Ad 1-3. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa: [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%, w którym poszczególne symbole oznaczają: P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, Po - przychody o charakterze odsetkowym, K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu, Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów, Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.
Ustawa o CIT wskazuje, że w przypadku gdy rok podatkowy podatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę, o której mowa w art. 15c ust. 1 pkt 1, oblicza się, mnożąc kwotę 250.000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego podatnika (art. 15c ust. 1a ustawy o CIT). Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym (art. 15c ust. 3 ustawy o CIT).
Z kolei przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione (art. 15c ust. 12 ustawy o CIT).
Od wskazanych w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT limitów ustawodawca wprowadził wyłączenie w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki: 1. wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej; 2. aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej; 3. koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej; 4. dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 15c ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT. W Państwa opinii, powyższe warunki należy uznać za spełnione, ponieważ: · wykonawcą Projektów OZE jest (będzie także w przyszłości) sam Wnioskodawca jako podmiot odpowiedzialny za realizację Projektów OZE oraz uprawniony do ich dalszej eksploatacji.
Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. · Aktywa, które dotyczą Projektów OZE, znajdują się (w przyszłości także będą znajdować się) w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej – Farmy wiatrowe, Farmy PV oraz Magazyny energii, mogące także w przyszłości funkcjonować w formule tzw. cable-pooling, są i będą zlokalizowane na terytorium Polski, · Koszty Finansowania zewnętrznego są/będą w przyszłości wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce, · dochody związane z realizacją Projektów OZE są/będą także w przyszłości przez Spółkę osiągane w całości na terytorium Polski lub Unii Europejskiej, tj. w Polsce.
W konsekwencji, w Państwa ocenie, inwestycje w zakresie realizacji Projektów OZE spełniają warunki formalne, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 ustawy o CIT. Przez długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej należy rozumieć projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym (art. 15c ust. 10 ustawy o CIT).
Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy o CIT, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnione muszą być następujące warunki: 1. przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów, a zatem stanowić zasoby majątkowe podatnika o wiarygodnie określonej wartości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „Ustawa o rachunkowości”) aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych; 2. celem projektu powinno być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego znaczącego składnika aktywów; 3. projekt powinien być w ogólnym interesie publicznym. Przesłanka dot. znaczącego składnika aktywów jako przedmiotu projektu.
Jak wskazano powyżej, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełniona musi być m.in. przesłanka wskazująca, że przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów podatnika. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy rozumieć: odgrywający ważną rolę. W związku z powyższym, w Państwa ocenie, można uznać, że „znaczący” to taki składnik aktywów, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu określonej społeczności lub podmiotu oraz przedstawia dużą wartość materialną. Jak Państwo podkreślili, głównym przedmiotem działalności jest realizacja Projektów OZE.
Z kolei celem Projektów OZE przez Państwa realizowanych jest i będzie rozwój oraz budowa Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii, mogących także w przyszłości funkcjonować w formule tzw. cable-pooling. Tym samym, z uwagi na główny przedmiot działalności Wnioskodawcy oraz realizowane Projekty OZE, Farmy wiatrowe, Farmy PV i Magazyny energii są/będą stanowić zorganizowany i znaczący składnik aktywów Wnioskodawcy. Wskazują Państwo, że głównym źródłem, z którego osiągają/będą Państwo osiągać w przyszłości przychody są/będą aktywa powstałe w wyniku realizacji Projektów OZE.
Wnioskodawca osiąga/będzie osiągać w przyszłości przychody przede wszystkim ze sprzedaży energii elektrycznej wytwarzanej w elektrowniach i gromadzonej w magazynach energii (stanowiących Projekty OZE). Mając na uwadze, że w wyniku realizacji Projektów OZE powstają aktywa Wnioskodawcy w postaci Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii, których wartość początkowa jako środków trwałych oraz znaczenie dla działalności Spółki wskazują na ich istotną rolę w funkcjonowaniu Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że Projekty OZE dotyczą znaczącego składnika aktywów w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT. Przesłanka dot. celu realizowanego projektu.
Celem Projektów OZE realizowanych przez Wnioskodawcę jest i będzie rozwój oraz budowa Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii. Celem realizacji Projektów OZE jest dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców, poprzez eksploatację posiadanych środków trwałych (Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii). Realizowane Projekty OZE dążą do wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez Państwo Polskie, zapewniając stałe dostawy energii elektrycznej produkowanej z odnawianych źródeł energii, przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu produkcji energii elektrycznej na środowisko. Przesłanka dot. projektu będącego w ogólnym interesie publicznym.
Odnosząc się zaś do przesłanki ogólnego interesu publicznego, wskazują Państwo, że zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa”), długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym.
Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż ani przepisy Dyrektywy, ani przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia ogólnego interesu publicznego w kontekście projektu z zakresu infrastruktury publicznej, a zatem, w takiej sytuacji, odwołać należy się do ogólnych zasad wykładni językowej. Przed przystąpieniem do próby przedstawienia definicji pojęcia ogólnego interesu publicznego należy odwołać się m.in. do orzecznictwa sądowego.
Według Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonującego wykładni m.in. pojęcia „interesu publicznego”, wyrok z 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 71/13, pojęcie „interesu publicznego" to klauzula generalna, która w kontekście indywidualnej sprawy winna być poddana stosownej wykładni. Wymagania interesu publicznego muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. (...) Przy wykładni interesu publicznego należy uwzględniać respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, np. „bezpieczeństwa i sprawiedliwości”.
Istotne jest także to, że o tym czy dany projekt inwestycyjny spełnia przesłanki określone w wyłączeniu z limitowania kosztów decyduje zapewne w oparciu o obiektywne opinie dane państwo członkowskie. To państwo członkowskie określa czy dany projekt uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Stwierdzić należy, że pojęcie „interesu publicznego” to m.in. jedna z najważniejszych klauzul generalnych jaką posługuje się system prawny.
Klauzule generalne w systemie prawa to zwroty niedookreślone, których celem jest zapewnienie elastyczności w stosowaniu przepisów prawnych - wyrok WSA Warszawie z 16 lipca 2019 r., sygn. Akt III SA/Wa 2493/18, wyrok WSA w Gdańsku z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 502/21, wyrok WSA w Krakowie z 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 418/22, wyrok WSA w Krakowie z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 421/22, wyrok WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 428/22, wyrok NSA z 25 maja 2023 r., sygn. akt II FSK 2874/20. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN przytoczone wyżej pojęcia należy rozumieć następująco: - „publiczny” - oznacza (i) „dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości” lub (ii) „dostępny lub przeznaczony dla wszystkich”, - „interes” - oznacza (i) pożytek, korzyść lub (ii) przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną.
W związku z tym, przez interes publiczny należałoby rozumieć przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich. Należy bowiem podkreślić, że wytworzona energia elektryczna z Farm wiatrowych i Farm PV zasila i będzie mogła zasilać lokalne gospodarstwa domowe, tym samym odciążając część sektora energetycznego opartego na tzw. „czarnej energii” produkowanej z węgla. Tym samym, Farmy wiatrowe i Farmy PV zapewniając dostawy energii elektrycznej zaspokajają podstawowe potrzeby społeczeństwa oraz gospodarki w zakresie dostępu do energii elektrycznej.
Podkreślenia wymaga także, że realizacja Projektu OZE w postaci Magazynów energii umożliwi efektywniejsze wykorzystanie generacji z tzw. „niesterowalnych” źródeł energii, zagospodarowując nadwyżki energii elektrycznej z Farm wiatrowych i Farm PV poprzez jej przechowywanie i dostarczanie w szczytach zapotrzebowania energetycznego, przyczyniając się tym samym do poprawy bezpieczeństwa energetycznego i stabilności systemu elektroenergetycznego. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że energia elektryczna jest towarem niezbędnym dla życia każdego człowieka i gospodarczego rozwoju kraju.
Ponadto, za publicznym charakterem inwestycji przemawia również fakt, że zapewnienie społeczeństwu dostępu do energii jest co do zasady obowiązkiem publicznym każdego państwa. Zważywszy na powyższe, projekt będący w ogólnym interesie publicznym w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny dla całego społeczeństwa i gospodarki zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo (w przypadku Projektów OZE: w zakresie dostawy energii elektrycznej i zapewnienia bezpiecznej i stabilnej pracy systemu elektroenergetycznego). W literaturze podkreśla się korzystny wpływ rozwoju sektora energii ze źródeł odnawialnych na bezpieczeństwo energetyczne kraju.
Brak dywersyfikacji dostaw gazu i ropy naftowej jest bowiem aktualnie jedną z najważniejszych przyczyn powstania problemów związanych z bezpieczeństwem państw, w tym w szczególności państw należących do grupy tzw. państw „poradzieckich” czy też związanych z rosyjskim rynkiem energii. Przeciwdziałanie zagrożeniom związanym z brakiem dywersyfikacji źródeł energii skutkuje rozwojem sektora energii odnawialnej, który stanowi obecnie najskuteczniejszy środek prowadzący do uniezależnienia państw od zewnętrznych dostawców surowców – M. Tomala „Energia odnawialna jako kluczowy element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM.
Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 105-117. Energetyka wiatrowa i fotowoltaiczna wykazuje ponadto wiele dodatkowych zalet: turbiny wiatrowe i panele fotowoltaiczne nie zanieczyszczają środowiska naturalnego; nie wymagają dostarczania paliwa; tereny sąsiadujące z farami wiatrowymi czy fotowoltaicznymi mogą zostać wykorzystane w rolnictwie; koszt prądu z elektrowni wiatrowej i fotowoltaicznej jest stały; eksploatacja turbin wiatrowych i paneli fotowoltaicznych powoduje stosunkowo niewielkie straty w przesyle energii z elektrowni do odbiorcy; obsługa siłowni wiatrowej i fotowoltaicznej jest stosunkowo prosta, czas montażu krótki, podobnie jak koszty eksploatacji i obsługi.
Inaczej niż w przypadku elektrowni zasilanych konwencjonalnymi źródłami energii, wytwarzanie prądu ze źródeł odnawialnych nie wymaga dostarczania jakiegokolwiek paliwa, dzięki czemu odnawialne źródła energii w całym okresie eksploatacji nie emitują gazów cieplarnianych, bądź emitują jedynie niewielkie ich ilości. Zwiększenie udziału energii odnawialnej w koszyku źródeł energii elektrycznej pomaga ograniczyć emisję gazów cieplarnianych, co przyczynia się do zredukowania tzw. śladu węglowego. Jest on definiowany jako całkowita ilość wyemitowanych gazów cieplarnianych, które pochodzą pośrednio i bezpośrednio z procesów produkcyjnych.
Mierzy się go za pomocą ekwiwalentu CO2, opierając się na metodyce oceny cyklu życia produktu (Life Cycle Assessment, LCA). - M. Tomala „Energia odnawialna jako kluczowy element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 108. Brak konieczności zużywania paliwa oznacza brak kosztów z nim związanych, co uwalnia cenę energii z wiatru/paneli od wahań cen węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego czy paliwa jądrowego.
Mając w perspektywie ciągłe zmniejszanie się zapasów paliw konwencjonalnych, stała (a nawet spadająca) cena prądu z wiatru/energii słonecznej zachęca do inwestowania w te źródła energii – Kmiecik, M. & Śmiech, S. (2019) „Energetyka wiatrowa jako element systemu bezpieczeństwa energetycznego państwa. Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego, 10(2), 292-297”. Podsumowując, coraz niższe koszty produkcji energii ze źródeł odnawialnych sprawiają, że obecnie nie jest ona postrzegana wyłącznie jako źródło energii, ale przede wszystkim jako narzędzie do rozwiązywania wielu innych potrzeb i problemów państwa.
Ma kluczowe znaczenie m.in. dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, redukcji skutków zanieczyszczenia środowiska, łagodzenia skutków nadmiernej emisji gazów cieplarnianych, edukacji, pracy, zmniejszenia ubóstwa czy nawet zwiększenia równości, płci. - M. Tomala „Energia odnawialna jako kluczowy element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 107. Rozwój odnawialnych źródeł energii wymaga równoległego rozwoju infrastruktury umożliwiającej stabilizację pracy systemu elektroenergetycznego, w szczególności magazynów energii elektrycznej.
Magazyny energii pełnią bowiem istotną funkcję w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym, umożliwiając przechowywanie nadwyżek energii elektrycznej pochodzącej m.in. z farm wiatrowych i fotowoltaicznych oraz jej dostarczanie w okresach zwiększonego zapotrzebowania. Dzięki temu magazyny energii przyczyniają się do efektywniejszego wykorzystania tzw. niesterowalnych źródeł energii (energetyka wiatrowa, fotowoltaiczna), których produkcja zależna jest od aktualnych warunków atmosferycznych.
Ich eksploatacja pozwala na ograniczenie ryzyka przeciążeń sieci, zwiększenie elastyczności i stabilności systemu elektroenergetycznego, a także zapewnienie rezerw mocy na wypadek awarii lub przerw w dostawach energii. W konsekwencji magazyny energii wspierają transformację energetyczną Polski, zwiększają bezpieczeństwo energetyczne kraju oraz sprzyjają dalszemu rozwojowi odnawialnych źródeł energii, umożliwiając szersze wykorzystanie energii bezemisyjnej i ograniczenie zużycia paliw kopalnych.
W rezultacie, odnosząc się do spełnienia kryterium ogólnego interesu publicznego przez przedmiotową inwestycję w ramach realizowanych Projektów OZE należy wskazać, że: · celem budowy Farm wiatrowych oraz Farm PV i Magazynów energii jest i będzie produkcja i przechowywanie energii elektrycznej, która następnie dostarczana do finalnego odbiorcy zaspokaja jedną z podstawowych potrzeb społecznych; · budowa Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii wpisuje się w założenia zatwierdzonej przez Radę Ministrów „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.” (źródło: Monitor Polski z 2021 r., poz. 264, Obwieszczenie Ministra Klimatu i Środowiska z 2 marca 2021 r. w sprawie polityki energetycznej państwa do 2040 r.), w której prognozuje się wzrost udziału Odnawialnych Źródeł Energii (OZE) w końcowym zużyciu energii do co najmniej 23% energii brutto, przy czym nie mniej niż 32% w elektroenergetyce (głównie energia wiatrowa i energia pochodząca z fotowoltaiki).
Odnawialne źródła energii stanowią bowiem alternatywę dla elektrowni cieplnych opartych na węglu kamiennym oraz brunatnym, dlatego inwestycja w odnawialne źródła energii pozwala na zwiększenie ilości energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych i ograniczenie energii pochodzącej ze spalania paliw kopalnych emitujących gazy cieplarniane. Powyższe oznacza, że celem Państwa Polskiego jest wspieranie dalszego rozwoju odnawialnych źródeł energii w Polsce, co Wnioskodawca czyni realizując Projekty OZE w zakresie budowy Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii.
Zatem, realizowane Projekty OZE mają istotne znaczenie z punktu widzenia polityki energetycznej każdego państwa w zakresie rozbudowy infrastruktury wytwórczej energii elektrycznej, kształtowania krajowej strategii energetycznej oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego z uwzględnieniem wpływu na środowisko. Mając na uwadze powyższe, stoją Państwo na stanowisku, że spełniona jest przesłanka, która wskazuje, że Projekt OZE powinien być w ogólnym interesie publicznym, w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT. Pojęcie „długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej” Szacowany okres eksploatacji Projektów OZE wynosi 25-30 lat.
Co więcej, Finansowanie zewnętrzne zostało udzielone Wnioskodawcy na wieloletnie okresy. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, realizowane Projekty OZE stanowią projekty o charakterze długoterminowym w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT. Ponadto, zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN pojęcie „infrastruktury” należy rozumieć jako urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego funkcjonowania społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się, że przez infrastrukturę publiczną należy rozumieć zbiór instytucji, obiektów czy urządzeń stanowiących podstawę do właściwego funkcjonowania bądź rozwoju danego systemu gospodarczego. Szerzej określając, jest to kompleks urządzeń użyteczności publicznej, niezbędny do zapewnienia należytego funkcjonowania gospodarki narodowej i życia ludności, odpowiednio rozmieszczony w przestrzeni (Kupiec i in „Gospodarka Przestrzenna Infrastruktura Ekonomiczna” Uniwersytet w B., 2005 r.). Pojęcie infrastruktury zostało podobnie zdefiniowane przez A. Ginsberta-Geberta (Ekonomiczne i socjologiczne problemy ochrony środowiska: praca zbiorowa Wrocław: Zakł.
Nar. im. Ossolińskich, 1985), który poza wymienieniem takich cech, jak: podstawowe instytucje niezbędne do funkcjonowania gospodarki czy związanie z terenem bazy materialnej, wskazuje także o konieczności wyposażenia terenu, zarówno w niezbędne urządzenia techniczne, jak i urządzenia społeczne, socjalne i instytucje kultury. Wskazuje tym samym, że infrastruktura stanowi odrębną kategorię ekonomiczną złożoną z infrastruktury technicznej i społecznej (…).
Do kategorii projektu z zakresu infrastruktury publicznej można także zaliczyć projekty dotyczące pozyskania źródła energii włączone do powszechnego systemu energetycznego mające na celu pokrycie deficytu energii elektrycznej na określonych terenach kraju.
Podnieść należy, że prawodawca podkreśla, że mają to być projekty z „zakresu” co uprawnia do twierdzenia o szerokim określeniu kategorii projektów inwestycyjnych w tym zakresie – wyrok WSA Warszawie z 16 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2493/18, Wyrok WSA w Gdańsku z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 502/21, wyrok WSA w Krakowie z 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 418/22, wyrok WSA w Krakowie z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 421/22, wyrok WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 428/22. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 25 maja 2023 r., sygn. akt II FSK 2874/20, NSA zwrócił uwagę na wykładnię definicji „długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej”.
Według NSA istotna dla wykładni art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT jest, jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”), zawarta w powołanym przepisie Dyrektywy, definicja długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej. Definicję tę przeniesiono bowiem do art. 15c ust. 8 i 10 Ustawy o CIT. Definicja ta, co także zauważył sąd pierwszej instancji (WSA), zawiera określenia nieostre, jak infrastruktura publiczna czy ogólny interes publiczny.
Nie oznacza to jednak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że znaczenia tych pojęć należy doszukiwać się, jak czyni to organ interpretacyjny, w języku prawnym, poprzez odwołanie się do definicji legalnych zawartych w ustawie z innej gałęzi prawa, skoro ustawa podatkowa do nich nie odsyła, a ponadto nie posługuje się wprost i nie odnosi wprost do skutków podatkowych instytucji zdefiniowanych w innej gałęzi prawa.
Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1615/20: Nieuprawnione jest więc przenoszenie i stosowanie definicji zawartych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami Dz. U. poz. 344 z 2023 roku (dalej: u.g.n.) na inne dziedziny prawa, w tym na prawo podatkowe, zwłaszcza dla celów zdefiniowania pojęć nietożsamych i u.g.n. nieznanych. "Cel publiczny" w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. nie musi więc pokrywać się znaczeniowo z "ogólnym interesem publicznym", o którym mowa w art. 15c ust. 10 Ustawy o CIT.
Orzecznictwo sądowo administracyjne zwraca uwagę na fakt, iż nieuprawnione jest przenoszenie definicji zawartych w innych ustawach do ustaw podatkowych. Oznacza to, że nie należy doszukiwać się znaczenia pojęć w języku prawnym poprzez odwołanie się do innych gałęzi prawa, jeżeli ustawa podatkowa do nich nie odsyła. Oznacza to, że w przypadku pojęcia „długoterminowego projekt z zakresu infrastruktury publicznej” nie należy doszukiwać się jego znaczenia w innych ustawach. Powyżej przywołane orzecznictwo sądowo administracyjne wskazuje ponadto, co należy rozumieć pod pojęciem „projektu długoterminowego”.
Są to projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów. Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, można także stwierdzić, że infrastrukturą publiczną jest przedsięwzięcie użyteczności publicznej, które służy dobru ogółu, społeczeństwu. Jednocześnie samo pojęcie infrastruktury należy rozumieć szeroko jako urządzenia, obiekty i instytucje z zakresu użyteczności publicznej.
Uwzględniając stanowisko wyrażone powyżej, w Państwa ocenie, realizacja Projektów OZE polegających na rozwoju, budowie i eksploatacji Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 810 ustawy o CIT. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że powyższa kwalifikacja Projektów OZE pozostaje aktualna również w odniesieniu do Projektów OZE realizowanych w mechanizmie współdzielenia infrastruktury przyłączeniowej, w formule tzw. cable-pooling.
Mechanizm ten nie stanowi bowiem odrębnej, samodzielnej inwestycji, lecz rozwiązanie techniczno-organizacyjne służące efektywnemu wykorzystaniu istniejącej lub planowanej infrastruktury przyłączeniowej w ramach Projektów OZE, szczególności poprzez połączenie różnych typów instalacji odnawialnych źródeł energii, takich jak Farmy wiatrowe, Farmy PV czy Magazyny energii, w jednym miejscu przyłączenia. W konsekwencji, zastosowanie formuły cable-pooling nie zmienia zasadniczego charakteru Projektów OZE, których przedmiotem pozostaje rozwój, budowa, eksploatacja i utrzymanie składników majątkowych służących wytwarzaniu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Projekty OZE obejmujące element cable-pooling nadal spełniają przesłanki uznania ich za długoterminowe projekty z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Na potwierdzenie powyższego, wskazują Państwo, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej przez siebie interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2025 r., sygn. 0111- KDIB2-1.4010.634.2024.1.AG, zgodził się ze stanowiskiem, że inwestycja polegająca na budowie farmy wiatrowej oraz farmy fotowoltaicznej z możliwością zastosowania formuły cable-pooling będzie stanowiła długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinno uwzględniać się kosztów finansowania dłużnego tej inwestycji przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.
Stanowisko to zostało także wyrażone w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.635.2024.1.AG z 31 grudnia 2024 r. oraz o sygn. 0114- KDIP2-2.4010.505.2024.1.ASK z 13 listopada 2024 r. Podsumowanie Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż jego stanowisko zostało także potwierdzone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, między innymi w: · wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II FSK 1194/21, · wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2023 r., sygn. akt II FSK 2874/20, · wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1615/20, · wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 września 2022 r., sygn. akt II FSK 10/20, · wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 2930/19, a także w licznych wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, co do których Dyrektor KIS cofnął wniesione przez siebie skargi kasacyjne do NSA i wyroki te są prawomocne: · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1000/24. · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 31/24, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 32/24, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 38/24, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 40/24, · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Po 421/23, · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Po 408/23, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2569/22, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2547/22, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2560/22, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 421/22, · wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 418/22, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 503/21, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 502/21, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 775/20, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 459/19, · wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2493/18. Należy wskazać, że analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w następujących interpretacjach wydanych w ostatnim czasie: · w interpretacji indywidualnej z 25 marca 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.104.2026.1.DW, · w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.37.2026.1.ND, · w interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDBI2-1.4010.38.2026.1.MN, · w interpretacji indywidualnej z 9 lutego 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.653.2025.1.AW, · w interpretacji indywidualnej z 15 grudnia 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.516.2025.1.AJ, · w interpretacji indywidualnej z 13 sierpnia 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.442.2025.1.MBD, · w interpretacji indywidualnej z 7 maja 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.122.2025.1.DKG, · w interpretacji indywidualnej z 18 lutego 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.712.2024.1.PK, · w interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.6.2025.1.PC, · w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2025 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.634.2024.1.AG, · w interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2024 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.635.2024.1.AG, · w interpretacji indywidualnej z 19 grudnia 2024 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.560.2024.1.ASK.
W ślad za cofniętymi skargami kasacyjnymi Dyrektor KIS, rozpatrując nowo złożone wnioski w sprawach o analogicznych stanach faktycznych zdążył już wydać korzystne rozstrzygnięcie, czego przykładem jest interpretacja indywidualna z 17 czerwca 2024 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.203.2024.1.EJ, w której czytamy: Ponadto interpretując pojęcie interesu publicznego należy przede wszystkim ocenić, czy dana potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar.
Nie ma przy tym znaczenia, czy inwestycje realizuje podmiot prywatny czy publiczny, jeżeli realizuje w ten sposób interes publiczny (por. wyroki NSA z 20 września 2022 roku, sygn. II FSK 10/20, z 25 maja 2023 roku, sygn. II FSK 2874/20, z 8 lutego 2023 roku, sygn. II FSK 1615/20). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że realizacja Inwestycji polegająca na budowie oraz eksploatacji farmy fotowoltaicznej może być uznana za realizację celu publicznego. Związku z tym należy zgodzić się z Państwem, że planowane przedsięwzięcie stanowi projekt z zakresu infrastruktury publicznej.
We wniosku zostało bowiem wskazane, iż: – celem budowy farmy fotowoltaicznej jest dywersyfikacja źródeł energii w polskiej sieci energetycznej; - celem budowy farmy fotowoltaicznej wpisuje się w strategiczne dokumenty kształtujące kierunki rozwoju polskiego sektora energetycznego, takie jak chociażby Polityka Energetyczna Polski do 2040 r. (w szczególności w zakresie celu szczegółowego nr 6, tj. „Rozwoju odnawialnych źródeł energii”), czy też Krajowy Plan na rzecz Energii i Klimatu.
Inwestycja w farmy solarne wprost wpisuje się również w politykę dekarbonizacji polskiego sektora elektroenergetycznego oraz zaostrzającą się unijną politykę klimatyczną (w szczególności, w Europejski Zielony Ład). W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, realizacja inwestycji opisanej we wniosku może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Tym samym, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie musicie Państwo uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikające z zaciągniętych Pożyczek i kredytów wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy fotowoltaicznej.
Reasumując, stwierdzić należy, że literalna wykładnia art. 15c ust. 8 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że wyłączeniu limitowania kosztów podlegają wyłącznie kwoty finansowania zewnętrznego pochodzące z pożyczek lub kredytów, a nie z wszelkich form finansowania zewnętrznego, jak mogłoby to wynikać ze znowelizowanej definicji kosztów finansowania dłużnego.
W rozważanym przypadku wyłączenie kosztów finansowania zewnętrznego zachodzi, gdy: · wykonawca projektu podlega opodatkowaniu na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej; · aktywa, których dotyczy ten projekt znajdują się w całości na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej; · koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz · dochody z projektu osiągane są w całości na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Spełnienie wymienionych przesłanek warunkuje wyłączenie kosztów finansowania dłużnego w postaci kredytów (pożyczek) z kwoty nadwyżki finansowania zewnętrznego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem, że finansowanie dłużne jest przeznaczone na sfinansowanie długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej. W Państwa ocenie, w przedmiotowej sprawie realizacja Projektów OZE spełnia powyższe podstawowe kryteria.
Po pierwsze wykonawca Projektu OZE (Wnioskodawca) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski, po drugie aktywa, których dotyczą Projekty OZE znajdują się na terytorium Polski, po trzecie Koszty Finansowania zewnętrznego będą w całości wykazywane dla celów podatkowych w państwie Unii Europejskiej (Polsce) i wreszcie po czwarte dochody osiągane w całości z Projektów OZE będą opodatkowane w Polsce.
Ponadto przedmiotowe Projekty OZE mogą być określane jako „długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej” i w dalszej kolejności „projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym zgodnie z art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT”.
Powyższe, w Państwa ocenie uzasadnia możliwość zastosowania wyłączenia limitowania Kosztów Finansowania zewnętrznego z tytułu Finansowana zewnętrznego na cele realizacji Projektów OZE z kwoty nadwyżki kosztów finansowania dłużnego niepodlegającej zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Podsumowując, Państwa zdaniem, przytoczone przez Spółkę okoliczności oraz analiza brzmienia przepisów art. 15c ust. 8 – 10 ustawy o CIT w związku z przepisami Dyrektywy, uprawnia do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów finansowania zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisach, może dotyczyć projektu służącego zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa bez względu na rodzaj źródła energii a także formę prawną i strukturę właścicielską podmiotu realizującego projekt, w sytuacji wykazania przez państwo członkowskie, że długoterminowy projekt o charakterze strategicznym będzie realizowany w ogólnym interesie publicznym.
Państwa Zdaniem, Koszty Finansowania zewnętrznego stanowią wydatki podlegające limitowaniu, o którym mowa w art. 15c ustawy o CIT. Finansowanie zewnętrzne udzielane jest ze środków pochodzących, między innymi z Pożyczek udzielanych Wnioskodawcy przez podmioty powiązane należące do tej samej Grupy, a także udostępnianych Wnioskodawcy w związku z uczestnictwem Wnioskodawcy w systemach zarządzania płynnością finansową w Grupie, do której należy Wnioskodawca, tzw. Cash-poolingu oraz potencjalnie uzyskane od banku.
Koszty finansowania dłużnego (zewnętrznego), w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, stanowią również, oprócz odsetek, wszelkiego rodzaju inne wydatki, które zostały poniesione przez podatnika w celu pozyskania środków finansowych, o których jest mowa dalej w niniejszym wniosku. W szczególności w zakresie wydatków związanych z uczestnictwem Wnioskodawcy w Cash-pooling a wykorzystanych do realizacji Projektów OZE, potwierdzone zostało stanowisko, że tego rodzaju wydatki będą podlegały ograniczeniom przewidzianym w art. 15c ustawy o CIT.
Przykładowo, pogląd o zasadności zastosowania przedmiotowych przepisów został wyrażony m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 19 marca 2025 r., znak: 0111-KDIB1- 2.4010.5.2025.3.EJ, z 4 stycznia 2024 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.602.2023.2.PP, z 10 marca 2026 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.675.2025.3.EWJ, z 11 lipca 2025 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.214.2025.5.SG oraz z 9 lipca 2025 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.249.2025.3.AW.
W Państwa ocenie, realizowane przez Wnioskodawcę Projekty OZE korzystające z Finansowania zewnętrznego spełniają warunki, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 jak i art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, tj. że przedmiotowe Projekty OZE mogą zostać uznane za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, a tym samym, zgodnie z przepisem art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona do wyłączenia z kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego Kosztów Finansowania zewnętrznego, które zostały poniesione w związku z realizacją Projektów OZE.
W związku z powyższym, ograniczenia wynikające z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT nie powinny znaleźć zastosowania w odniesieniu do kosztów finansowania dłużnego wynikających z Finansowania zewnętrznego wykorzystywanego do sfinansowania Projektów OZE, tj. inwestycji związanych z budową i rozwojem Farm wiatrowych, Farm PV i Magazynów energii. Ad 4. Sprzedaż lub Likwidacja Projektu OZE. Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w zakresie, w jakim nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza limit określony w tym przepisie. Jednocześnie ustawodawca przewidział szczególne wyłączenie od powyższej zasady.
Zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie uwzględnia się kosztów finansowania dłużnego wynikających z finansowania wykorzystywanego do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, pod warunkiem spełnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie przytoczonych wcześniej w niniejszym uzasadnieniu. Pojęcie długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej zostało zdefiniowane w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Zgodnie z tym przepisem, przez długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej należy rozumieć projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym. Z powyższych regulacji wynika, że dla zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, kluczowe jest ustalenie czy koszty finansowania dłużnego wynikają z finansowania przeznaczonego na realizację projektu spełniającego cechy długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej.
Innymi słowy, znaczenie ma przede wszystkim cel zaciągnięcia finansowania oraz sposób wykorzystania pozyskanych środków, a więc to, czy finansowanie służyło budowie, rozwojowi, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów realizowanego w ogólnym interesie publicznym. Jak wskazano w uzasadnieniu do pytań 1-3, w Państwa ocenie Projekty OZE spełniają przesłanki uznania ich za długoterminowe projekty z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Ponadto, jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zdarzają się przypadki, w których realizacja Projektu OZE zostaje zaniechana lub podjęta zostaje decyzja o sprzedaży Projektu OZE na rzecz innego podmiotu, zanim Projekt OZE zostanie przekazany do użytkowania. Stoją Państwo na stanowisku, że Sprzedaż lub Likwidacja Projektu OZE nie wpływa na możliwość zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, w odniesieniu do Kosztów Finansowania zewnętrznego wynikających z finansowania zewnętrznego udzielonego na finansowanie takiego Projektu OZE.
Podkreślają Państwo, że długoterminowy charakter Projektu OZE nie wynika z tego, jak długo dany Projekt OZE pozostaje w majątku Wnioskodawcy, lecz z jego założeń inwestycyjnych, funkcji gospodarczej oraz przewidywanej żywotności infrastruktury. Projekty OZE są projektowane jako infrastruktura wieloletnia, której zakładany okres funkcjonowania może wynosić 20-30 lat. Długoterminowość Projektu OZE jest zatem parametrem samej inwestycji, a nie okresem faktycznego jej posiadania przez Wnioskodawcę. Dla zastosowania art. 15c ust. 8 ustawy o CIT kluczowe znaczenie ma bowiem cel, dla którego finansowanie zewnętrzne zostało zaciągnięte.
Jeżeli na moment pozyskania finansowania celem jego zaciągnięcia był rozwój Projektów OZE, a pozyskane dzięki temu finansowaniu środki są przeznaczane na rozwój lub budowę Projektu OZE, który spełnia przesłanki długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, to losy tego Projektu OZE i decyzje podjęte w odniesieniu do niego przez Wnioskodawcę nie powinien retroaktywnie zmieniać celu zaciągnięcia pożyczki i kwalifikacji związanych z nim Kosztów Finansowania zewnętrznego.
Podkreślają Państwo, że celem zaciągnięcia finansowania nie była, nie jest i (w przypadku zdarzenia przyszłego) nie będzie Sprzedaż lub Likwidacja Projektu OZE jako taka, lecz realizacja Projektu OZE, tj. rozwój oraz budowa Farmy wiatrowej, Farmy PV czy Magazynu energii. To, jaki rezultat biznesowy zostanie ostatecznie osiągnięty - w szczególności czy Projekt OZE zostanie zatrzymany w majątku Wnioskodawcy, sprzedany innemu podmiotowi czy też zlikwidowany z przyczyn gospodarczych, technicznych, regulacyjnych lub jakichkolwiek innych - jest okolicznością następczą względem momentu zaciągnięcia finansowania.
Okoliczność ta nie powinna zatem zmieniać celu zaciągnięcia pożyczki i samej kwalifikacji Projektu OZE jako długoterminowego projektu, ani Kosztów Finansowania zewnętrznego ponoszonych w celu jego realizacji. Podkreślają Państwo także, że ustawa o CIT nie zawiera zasady, zgodnie z którą podatnik może korzystać z określonego sposobu rozliczenia kosztów podatkowych wyłącznie pod warunkiem osiągnięcia zakładanego sukcesu biznesowego. Działalność gospodarcza, zwłaszcza działalność inwestycyjna i deweloperska w sektorze odnawialnych źródeł energii, wiąże się z ryzykiem gospodarczym. Ryzyko to może się zmaterializować m.in. poprzez konieczność zaniechania lub likwidacji projektu.
Jedocześnie, dążenie do maksymalizacji zysku czy ograniczenia ewentualnych strat może także doprowadzić do konieczności sprzedaży projektu przed jego pełnym ukończeniem. Fakt wystąpienia takich zdarzeń nie oznacza jednak, że finansowanie pierwotnie pozyskane na realizację Projektu OZE traci swój związek z długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej. Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w ogólnych zasadach kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że dla podatkowej kwalifikacji wydatku istotne znaczenie ma cel jego poniesienia.
Przykładowo, w wyroku NSA z 19 lutego 2020 r., sygn. II FSK 1057/18, wskazano, że cel poniesienia kosztu musi być widoczny, a ponoszone koszty powinny go realizować albo co najmniej zakładać realną możliwość jego osiągnięcia. Z kolei w wyroku NSA z 21 stycznia 2020 r., sygn. II FSK 577/18, NSA wskazał, że przez wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów należy rozumieć taki wydatek, który choćby potencjalnie może prowadzić do osiągnięcia przychodów. Oznacza to, że przepisy ustawy o CIT wymagają istnienia racjonalnego i gospodarczego celu poniesienia wydatku, nie zaś faktycznego osiągnięcia zakładanego rezultatu gospodarczego.
Za takim podejściem przemawia również regulacja dotycząca zaniechanych inwestycji. Zgodnie z art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub jej likwidacji. Przepis ten potwierdza, że ustawodawca wprost dopuszcza podatkowe rozpoznanie wydatków poniesionych na inwestycję również w sytuacji, w której inwestycja nie zostanie ukończona albo nie będzie dalej realizowana. Tym samym sama okoliczność zaniechania, zbycia lub likwidacji inwestycji nie przekreśla podatkowego charakteru wydatków poniesionych w celu jej realizacji. Wskazują Państwo, że analogiczna logika powinna znaleźć zastosowanie na gruncie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.
Skoro ustawodawca dopuszcza rozpoznanie kosztów inwestycji także w przypadku jej zbycia lub likwidacji, to brak jest podstaw do przyjęcia, że samo zbycie lub likwidacja Projektu OZE powinny pozbawiać Wnioskodawcę prawa do zastosowania wyłączenia z limitowania kosztów finansowania dłużnego, jeżeli finansowanie zostało pierwotnie zaciągnięte i wykorzystane na realizację Projektu OZE spełniającego przesłanki długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej. W konsekwencji, ocena Kosztów Finansowania zewnętrznego poniesionych w związku z Projektem OZE powinna następować z perspektywy celu zaciągnięcia finansowania oraz sposobu wykorzystania środków.
Jeżeli finansowanie zostało zaciągnięte w celu rozwoju lub budowy Projektu OZE, który ze względu na swoje obiektywne cechy spełnia przesłanki długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, to późniejsza Sprzedaż lub Likwidacja Projektu OZE nie powinna retroaktywnie zmieniać tej kwalifikacji. Odmienne podejście prowadziłoby do nieuprawnionego uzależnienia zastosowania art. 15c ust. 8 ustawy o CIT od następczego sukcesu biznesowego projektu, czego ustawa o CIT nie przewiduje.
Mając na uwadze powyższe, Państwa zdaniem, w przypadku Sprzedaży lub Likwidacji Projektu OZE Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, w odniesieniu do Kosztów Finansowania zewnętrznego wynikających z finansowania zewnętrznego udzielonego na finansowanie Projektu OZE, w tym odsetek skapitalizowanych i uwzględnionych w wartości początkowej składników majątkowych wchodzących w skład Projektu OZE. W konsekwencji Koszty Finansowania zewnętrznego objęte tym wyłączeniem nie powinny być uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT. Ad 5. Refinansowanie Projektu OZE.
Zgodnie z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
Przepis art. 15c ust. 12 ustawy o CIT wskazuje na otwarty katalog „kosztów finansowania dłużnego”. Zatem, bazując na definicji zawartej w tym przepisie, przesłanki jakie dany wydatek powinien spełniać, aby mógł być uznany za „koszty finansowania dłużnego” to przede wszystkim, powinien być związany z uzyskaniem środków finansowych jak i być związany z korzystaniem z tych środków.
Zgodnie z definicją kosztów finansowania zewnętrznego zawartą w art. 2 pkt 1 Dyrektywy, są nimi: wydatki z tytułu odsetek od wszystkich form zadłużenia, inne koszty ekonomicznie równoważne odsetkom i wydatki poniesione w związku z pozyskiwaniem finansowania, zgodnie z definicją w prawie krajowym, w tym - choć nie tylko - płatności w ramach pożyczek partycypacyjnych, odsetki kalkulacyjne z tytułu takich instrumentów jak obligacje zamienne i obligacje zerokuponowe, kwoty w ramach alternatywnych uzgodnień dotyczących finansowania, takich jak finansowanie typu islamskiego, element odsetkowy finansowania w przypadku płatności z tytułu leasingu finansowego, odsetki skapitalizowane ujęte w wartości bilansowej danego składnika aktywów lub amortyzacja skapitalizowanych odsetek, kwoty określane przez odniesienie do zwrotu z finansowania w ramach zasad dotyczących ustalania cen transferowych, w stosownych przypadkach, kwoty odsetek nominalnych w ramach instrumentów pochodnych lub uzgodnień dotyczących zabezpieczenia związanych z finansowaniem zewnętrznym, z którego korzysta dany podmiot, określone zyski i straty z tytułu różnic kursowych wynikające z zaciągniętych pożyczek i instrumentów związanych z pozyskiwaniem finansowania, opłaty gwarancyjne związane z uzgodnieniami dotyczącymi finansowania, opłaty związane z uzgodnieniami i podobne koszty związane z zaciąganiem pożyczek.
Podkreślić należy zatem, że przywołany art. 15c ust. 12 ustawy o CIT wskazuje, że katalog kosztów ujętych w definicji "kosztów finansowania dłużnego" ma charakter przykładowy (nie enumeratywny), o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowań „wszelkiego rodzaju koszty” oraz „w szczególności. Nie budzi zatem wątpliwości, że definicja kosztów finansowania dłużnego została nakreślona zarówno w ustawie o CIT, jak i w Dyrektywie bardzo szeroko. Każdorazowo o tym, czy dany koszt stanowi „koszt finansowania dłużnego” decydować będzie, czy jest to „koszt związany z uzyskaniem środków finansowych i z korzystaniem z nich”.
Jak Wnioskodawca wskazał, w Grupie zdarzają się przypadki Refinansowania, w których zobowiązanie w Cash-pooling powstałe w części dotyczącej realizowanego Projektu OZE może być spłacane zaciągniętą Pożyczką, której spłata w części dotyczącej realizacji Projektu OZE może mieć miejsce po jego przekazaniu do użytkowania. W takim przypadku część środków pieniężnych pochodzących z zaciągniętej Pożyczki może być przeznaczona przez Wnioskodawcę na spłatę zobowiązania w Cash-pooling powstałego w części dotyczącej realizacji Projektu OZE.
W konsekwencji należy uznać, że Koszty Refinansowania pozostają w bezpośrednim związku z finansowaniem Projektu OZE, pomimo że środki pochodzące z Refinansowania zostały przeznaczone na spłatę zobowiązania powstałego uprzednio w ramach Cash-poolingu. Ekonomicznie zaciągnięta Pożyczka w ramach Refinansowania zastępuje bowiem wcześniejsze źródło finansowania tej samej inwestycji, a jej celem nie jest finansowanie bieżącej działalności Wnioskodawcy, lecz refinansowanie zadłużenia zaciągniętego w związku z realizacją Projektu OZE.
Sam fakt zmiany źródła finansowania w ramach Refinansowania z Cash-poolingu na Pożyczkę nie powinien zatem wpływać na kwalifikację odsetek od Pożyczki jako kosztów finansowania dłużnego związanych z realizacją tego Projektu OZE. Istotne jest bowiem rzeczywiste przeznaczenie finansowania oraz jego związek z inwestycją, a nie wyłącznie techniczny sposób przepływu środków pieniężnych.
Konsekwentnie zatem, w Państwa ocenie, Koszty Refinansowania, które Wnioskodawca będzie ponosić, a które będą związane z regulowaniem wcześniej zaciągniętego długu na tę inwestycję, stanowić będą koszty finansowania dłużnego wykorzystywanego do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, tj. koszty te na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT nie powinny być brane pod uwagę przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
Należy wskazać, że analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in.: · w interpretacji indywidualnej z 13 maja 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.108.2026.1.RK, · w interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDBI2-1.4010.38.2026.1.MN, · w interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2026 roku wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.40 10.148.2026.1.SH, · w interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2026 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.600.2025.2.ASK, · w interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2019 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.649.2018.1.BM.
Ocena stanowiska
Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena Państwa stanowiska w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 5. Natomiast w zakresie Państwa pytań oznaczonych we wniosku Nr 3 i Nr 4 i dot. tych pytań stanowiska wydano odrębne rozstrzygnięcia. Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań oznaczonych Nr 1, Nr 2 i Nr 5 jest prawidłowe. W tym też zakresie odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.