Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 5 listopada 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4015.137.2025.10.MD

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaDobrowolne wpłaty od widzów podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn - interpretacja po wyroku sądu.

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, 1) ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 18 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2026 r. sygn. akt III FSK 118/26; i 2) stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania wpłat od widzów. Uzupełnił go Pan pismem z 2 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od (...) r. pod firmą (...), prowadzoną pod adresem (...) zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...). Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) i rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wybrana przez Pana forma rozliczania się to zasady ogólne.

Pana działalność polega na świadczeniu usług z zakresu działalności medialnej i rozrywkowej, w szczególności poprzez prowadzenie transmisji audiowizualnych (streaming) w czasie rzeczywistym za pośrednictwem platform internetowych, takich jak (...). Głównym obszarem tematycznym tych transmisji są gry komputerowe, ze szczególnym uwzględnieniem gry strategicznej (...). Aktywnie uczestniczy Pan w (...). Pana zaangażowanie obejmuje nabór uczestników, tworzenie harmonogramów rozgrywek, prowadzenie relacji na żywo oraz zapewnienie wsparcia technicznego i promocyjnego dla uczestników oraz widzów wydarzeń transmitowanych drogą elektroniczną.

Dodatkowo, prowadzi Pan komunikację marketingową i buduje społeczność odbiorców za pomocą narzędzi informatycznych, w tym platform społecznościowych, takich jak (...). Zarządza Pan dedykowanymi serwerami, grupami oraz forami internetowymi zrzeszającymi użytkowników zainteresowanych udziałem w przedsięwzięciach e-sportowych. Pana głównym zajęciem jest nadawanie transmisji na żywo, podczas których widzowie mają możliwość dobrowolnego wpłacania środków finansowych. W zamian za przekazane pieniądze nie otrzymują oni świadczenia wzajemnego; charakter transmisji pozostaje bez zmian. Wpłaty są dobrowolne i niezależne od Pana świadczenia.

Wpłacający samodzielnie decydują o wysokości kwoty, jaką chcą przekazać, a ich wartości z dotychczasowych transmisji wynoszą od około (...) zł do (...) zł. Uczestnictwo w transmisji jest dobrowolne i darmowe, nie pobiera Pan od widzów wynagrodzenia za prowadzone live’y. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że jest w stanie ustalić część tożsamości osób wpłacających środki (stali widzowie, których zna Pan osobiście i którzy regularnie Pana wspierają), natomiast znaczna większość jest anonimowa (po prostu posiada określony pseudonim). Nigdy nie zwracał się Pan z prośbą o udostępnienie danych osób wpłacających i nie sądzi aby była ona skuteczna.

Wpłacający podaje tylko pseudonim, kwotę oraz e-mail (który nie jest Panu udostępniany, jest najprawdopodobniej podawany tylko w celu wysłania potwierdzenia wpłaty do darczyńcy). W związku z powyższym, nawet sam serwis prawdopodobnie nie posiada żadnych konkretnych danych osobowych wpłacających, oprócz ww. Wszystkie wpłaty są anonimowe (znany jest tylko pseudonim wpłacającego). Jest Pan w stanie wskazać nieznaczną część po imieniu i nazwisku (stali widzowie, których Pan zna).

Pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn Czy środki otrzymywane przez Pana od widzów powinny być opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn? Pana stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn Pana zdaniem, wpłaty otrzymane w czasie prowadzenia streamu stanowią darowiznę i podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy. Warto podkreślić, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia darowizny. Definicje darowizny została uregulowana w art. 888 ust. 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z utrwalonej praktyki doktrynalnej wynika, że darowizna jest nieodpłatnym świadczeniem dokonywanym w celu przysporzenia majątku obdarowanego. Kluczowym elementem analizowanej definicji jest nieodpłatność świadczenia w formie darowizny. Warto podkreślić, że dla zakwalifikowania czynności prawnej jako darowizny decydujące znaczenie ma tzw.: animus donandi, tj.: wola obdarowanego będąca subiektywnymi elementami występującymi po stronie darczyńcy. Dodatkowo warto podkreślić, że umowa darowizny jest czynnością prawną dwustronną, a ponadto z zasady konsensualną oraz przysparzającą.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2018 roku o syg.: I ACa 627/17: przez umowę darowizny, zgodnie z treścią art. 888 Kodeksu cywilnego, darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Nieodpłatne świadczenie darczyńcy, będące jednostronnym aktem jego dobrej woli, rodzi po stronie obdarowanego moralny obowiązek wdzięczności.

Wprawdzie do istotnych elementów umowy darowizny nie należy obowiązek sprawowania opieki nad darczyńcą przez obdarowanego, ale darowizna implikuje powstanie w rzeczywistości stosunku etycznego pomiędzy darczyńcą i obdarowanym, wyrażającego się w moralnym obowiązku wdzięczności, który szczególnego wymiaru nabiera w sytuacji, gdy do darowizny dochodzi między bliskimi członkami rodziny. Obowiązek ów może w określonych sytuacjach faktycznych i życiowych obejmować pomoc i wsparcie ze strony obdarowanego, dostosowanie zachowań i reakcji do okoliczności faktycznych powiązanych często z wiekiem czy stanem zdrowia darczyńców.

Biorąc powyższe pod uwagę, Pana zdaniem, wpłaty dokonywane przez widzów, tzw.: donejty mieszczą się w przedstawionej definicji darowizny. Zgodnie natomiast z wydaną 31 października 2024 roku przez Ministerstwo Finansów odpowiedzią na interpelację o sygn.: DD2.054.22.2024, jeżeli przekazane świadczenie stanowią darowiznę, to nie znajdują do niej zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pana ocenie, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, otrzymane wsparcie powinno być uznane za darowiznę i podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość podatku uzależniona jest od grupy podatkowej oraz od wysokości darowanej kwoty. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o wartości przekraczającej kwotę wolną wysokości 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeśli pojedynczy darczyńca przekazał darowiznę więcej niż jednokrotnie, to zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy, celem obliczenia kwoty wolnej od podatku należy zsumować wartość wszystkich otrzymanych od niego darowizn z wartością rzeczy i praw majątkowych nabytych przez obdarowanego w okresie 5 lat poprzedzających rok w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Prowadzi Pan ewidencję osób, które przekazały w trakcie streama środki pieniężne. W ewidencji zaznaczane są nazwy użytkownika oraz przekazane kwoty. Organizowanie i przeprowadzanie streamów, Pana zdaniem, nie spełnia cech pozarolniczej działalności gospodarczej.

Oznacza to, że nie jest to działalność zarobkowa, prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły. Zgodnie z literaturą przedmiotu, działalność zarobkowa, to działalność której celem jest zarabianie, czyli generowanie zysku oraz zapewnienie określonego dochodu. Sposób prowadzenia takiej działalności jest zorganizowany w taki sposób, aby osiągnąć jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie ma charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.

Pana zdaniem, prowadzenie transmisji na żywo, nie spełnia ustawowych przesłanek działalności gospodarczej, ponieważ uzyskane kwoty uzależnione są od dobrowolnych wpłat widzów. Dodatkowo prowadzi Pan transmisje hobbystycznie, w granicach swoich prywatnych zainteresowań. Prowadzenie rozgrywek i nadawanie relacji z nich miało miejsce na długo wcześniej, zanim osiągnął Pan jakiekolwiek przysporzenie majątkowe z tego tytułu. Kolejną kwestią przemawiającą o uznaniu wpłat donejtów za darowiznę jest brak istnienia stosunku prawnego między Panem a osobami wpłacającymi środki pieniężne. Między Panem a darczyńcami nie ma żadnej umowy.

Dodatkowo nie prowadzi Pan cennika, który określałby wysokość kwoty wpłaconych środków pieniężnych. Nie ma również daty uregulowania zobowiązania. Nie może Pan również nałożyć kary lub grzywny za brak dokonania wpłaty. Wpłaty uzależnione są od darczyńcy. W konsekwencji donejty nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Kolejnym potwierdzeniem Pana stanowiska jest indywidualna interpretacja z dnia 19 stycznia 2022 r. o sygn.: 0111-KDIB2-3.4015.187.2021.3.ŁSZ. W przytaczanej indywidualnej interpretacji mamy niemal tożsamy stan faktyczny. Zarówno Pan, jak i przedmiotowa sprawa ww. pisma, mówi o dobrowolności oraz braku wzajemnego świadczenia względem obdarowujących.

W konsekwencji czego, zgodnie z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, winien Pan oczekiwać identycznego rozstrzygnięcia sprawy. Bez wątpliwości pozostaje kwestia zakwalifikowania otrzymywanych wpłat jako darowizn, definicja z ustawy oraz przesłanki świadczące o przypisaniu poszczególnych przychodów do darowizn wskazywane przez Organ zostały spełnione przez Pana. Mając powyższe na uwadze, przytoczone przepisy prawa, indywidualne interpretacje podatkowe oraz wyrok Sądu Apelacyjnego, stoi Pan na stanowisku, iż otrzymywane wpłaty podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Na potwierdzenie stanowiska przywołał Pan interpretacje indywidualne. Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Pana wniosek – 20 czerwca 2025 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB2-3.4015.137.2025.3.MD, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Panu 20 czerwca 2025 r. Skarga na interpretację indywidualną 10 lipca 2025 r. (data wpływu 21 lipca 2025 r., data nadania 15 lipca 2025 r.) wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wnosił Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji i przekazanie do ponownego rozpoznania.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na interpretację – wyrokiem z 4 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 455/25. Wniósł Pan skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 7 lipca 2026 r. sygn. akt III FSK 118/26 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 4 listopada 2025 r. sygn.. akt I SA/Bd 455/25 oraz interpretację indywidualną z 20 czerwca 2025 r. znak 0111-KDIB2-3.4015.137.2025.3.MD.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 7 lipca 2026 r. Wyrok ten wpłynął do Organu 7 września 2026 r. Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku; - ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1610 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego: Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Darowizna jest zatem dobrowolnym świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym, nie wynika z żadnego stosunku zobowiązaniowego czy z ustawy. Jej istotną cechą jest to, że powstaje stosunek pomiędzy darczyńcą i obdarowanym.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że: Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia. Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy: Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.

Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru. Z art. 8 ust. 1 omawianej ustawy wynika, że: Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej; 2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej; 3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi.

Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie. W myśl art. 14 ust. 1-3 tej ustawy: Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się: 1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów; 2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych; 3) do grupy III – innych nabywców. Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy: Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru.

Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania. Daną czynność można uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego. Jednoznaczne określenie powyższych elementów jest niezwykle istotne, ponieważ nie każde bezpłatne przysporzenie mieści się w definicji umowy darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Nieodpłatne przekazanie majątku może bowiem wynikać także z innego tytułu prawnego (art.

889 Kodeksu cywilnego). Natomiast skutki prawnopodatkowe danego nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku do spadków i darowizn tylko pod warunkiem, że stanowi ono nabycie tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn a więc m.in. tytułem darowizny. Z opisu zdarzenia wynika, że Pana głównym zajęciem jest nadawanie transmisji na żywo, podczas których widzowie mają możliwość dobrowolnego wpłacania środków finansowych. W zamian za przekazane pieniądze nie otrzymują oni świadczenia wzajemnego; charakter transmisji pozostaje bez zmian. Wpłaty są dobrowolne i niezależne od Pana świadczenia.

Wpłacający samodzielnie decydują o wysokości kwoty, jaką chcą przekazać, a ich wartości z dotychczasowych transmisji wynoszą od około (...) zł do (...) zł. Uczestnictwo w transmisji jest dobrowolne i darmowe, nie pobiera Pan od widzów wynagrodzenia za prowadzone live’y. Opisywane wpłaty miały zatem charakter konkretny (znana jest ich wartość), zostały dokonane kosztem majątku darczyńcy i nastąpiły nieodpłatnie. To oznacza, że spełniają essentialia negotii umowy darowizny.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że wpłaty dokonywane przez widzów, skoro stanowią darowizny, to podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (chyba, że wynikają one jednoznacznie z innych niż darowizna stosunków zobowiązaniowych). Jednak, jak wynika z treści wniosku, w przedstawionym zdarzeniu stosunek prawny pomiędzy Panem a osobami dokonującymi wpłat, odpowiada umowie darowizny. Darczyńcą w tym przypadku jest każda osoba przekazująca jakiekolwiek środki pieniężne na Pana rzecz.

A zatem, w przedstawionym stanie faktycznym jest Pan zobowiązany do składania zeznania podatkowego z tytułu otrzymania darowizny od każdej osoby fizycznej odrębnie, w terminie miesiąca od dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy, czyli od dnia otrzymania darowizny. Zeznanie to należy składać w każdej sytuacji, w której kwota otrzymana od jednej osoby przekroczy kwotę wolną od podatku dla odpowiedniej grupy podatkowej (np. 5733 zł dla III grupy podatkowej). Zeznanie o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3 składa się w terminie miesiąca od otrzymania darowizny, która przekroczy ww. kwotę wolną od jednej osoby w ciągu 5 lat.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.