Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług usług. Uzupełnił go Pan pismem z 24 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca - A, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym (...) z siedzibą w (...) – prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko B, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) B, NIP (...), PESEL: (...), REGON (...). Postępowanie prowadzone jest pod sygn. (...). Wnioskodawca, wykonując czynności egzekucyjne, działa jako płatnik podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Przedmiotem planowanej sprzedaży jest nieruchomość położona w (...) przy ul. (...).
Planowana sprzedaż obejmuje: prawo użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 oraz 3, wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami, dla których prowadzona jest księga wieczysta nr (...); udział w wysokości 2/5 prawa użytkowania wieczystego gruntu – działki nr 4, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Właścicielem nieruchomości jest B. W odniesieniu do nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) B posiada udział w wysokości 2/5 prawa użytkowania wieczystego. B jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. NIP dłużnika: (...). Nieruchomość ma charakter przemysłowo-usługowy.
Na nieruchomości znajdują się budynki o charakterze przemysłowym, magazynowym, warsztatowym i administracyjnym oraz infrastruktura towarzysząca. Zabudowa nieruchomości tworzy kompleks przemysłowy z trzema głównymi budynkami rozmieszczonymi wokół wewnętrznych placów i ciągów komunikacyjnych. Opis budynków 1. Budynek produkcyjno-socjalny Budynek produkcyjno-socjalny jest budynkiem dwukondygnacyjnym, zlokalizowanym w południowej części działki nr 3, równolegle do jej południowej granicy i drogi dojazdowej. Budynek pełnił funkcję zaplecza produkcyjnego i administracyjnego. Podstawowe instalacje techniczne znajdujące się w budynku są obecnie w znacznej części zdemontowane i uszkodzone.
Budynek przylega do budynku zlokalizowanego na działce nr 5. Stan techniczny budynku oceniono jako średni do dostatecznego. Widoczne są liczne oznaki wieloletniej eksploatacji, w tym zużycie i uszkodzenia elementów konstrukcyjnych i wykończeniowych, w szczególności instalacji oraz sanitariatów. Budynek wykazuje wysoki stopień zużycia eksploatacyjnego. W przypadku dalszego użytkowania wymagałby istotnych nakładów remontowo-modernizacyjnych. Ze względu na wiek obiektu oraz jego standard techniczny i użytkowy wykonanie kompleksowej modernizacji mogłoby wiązać się z bardzo wysokimi nakładami inwestycyjnymi.
2. Hala magazynowa Hala magazynowa jest budynkiem jednokondygnacyjnym, zlokalizowanym we wschodniej części działki nr 2, równolegle do jej wschodniej granicy i prostopadle do drogi dojazdowej. Budynek pełnił funkcję hali magazynowej wysokiego składowania. Stan techniczny hali oceniono jako średni do dostatecznego. Obiekt nosi oznaki wieloletniego użytkowania. Ze względu na wiek obiektu oraz jego standard techniczny i użytkowy wykonanie kompleksowej modernizacji może wiązać się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów inwestycyjnych.
3. Budynek biurowo-magazynowy Budynek biurowo-magazynowy zlokalizowany jest w południowej części działek 1 i 2 równolegle do ich południowej granicy i drogi dojazdowej. Budynek pełni funkcję administracyjną oraz magazynową. Stan techniczny budynku jest zróżnicowany – od dobrego w części wyremontowanej do dostatecznego w części magazynowej. Całość nieruchomości stanowi kompleks przemysłowo-usługowy, który przez lata był wykorzystywany gospodarczo. Historia użytkowania nieruchomości B nabył nieruchomość w 2021 r. na podstawie aktu notarialnego Rep.
A nr (...) z dnia 30 lipca 2021 r., sporządzonego przez notariusza C. Z dostępnej dokumentacji wynika jednak, że budynki były użytkowane gospodarczo przed nabyciem nieruchomości przez B w 2021 r., a nieruchomość była również wcześniej oddawana osobom trzecim do korzystania na podstawie umów najmu. Wcześniejszy właściciel nabył przedsiębiorstwo wraz z nieruchomością na podstawie aktu notarialnego z dnia 3 kwietnia 2003 r., obejmującego umowę sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ i 55² Kodeksu cywilnego w trybie art. 113 Prawa upadłościowego, Rep.
A nr (...), sporządzonego przez notariusza C. Wnioskodawca nie dysponuje dokumentacją pozwalającą na wskazanie dokładnego dnia pierwszego zasiedlenia każdego z budynków znajdujących się na nieruchomości, jednak z posiadanych informacji wynika, że ich użytkowanie rozpoczęło się znacznie wcześniej niż planowana obecnie sprzedaż. Obecne wykorzystanie nieruchomości Obecnie B nie prowadzi już własnej działalności gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość jest obecnie wynajmowana innemu podmiotowi. Z tytułu najmu wystawiane są comiesięczne faktury VAT, na których wykazywany jest podatek od towarów i usług według stawki 23%.
Okoliczność ta wskazuje, że nieruchomość jest nadal wykorzystywana gospodarczo. Ulepszenia i nakłady Wnioskodawca nie posiada informacji ani dokumentów wskazujących, aby po nabyciu nieruchomości przez B dokonano ulepszeń znajdujących się na nieruchomości budynków lub budowli, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% ich wartości początkowej. Podczas oględzin nieruchomości B ustnie oświadczył Wnioskodawcy, że nie dokonywał takich ulepszeń ani nie ponosił nakładów o takiej wartości. Wnioskodawca nie posiada jednak pełnej dokumentacji księgowej dłużnika, która pozwalałaby na samodzielne zweryfikowanie wszystkich wydatków poniesionych przez niego na nieruchomość.
Wnioskodawca opiera się zatem na posiadanej dokumentacji dotyczącej nieruchomości oraz na ustnym oświadczeniu dłużnika, zgodnie z którym nie dokonywał on ulepszeń o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej budynków lub budowli. Pismem z 29 września 2026 r. uzupełnił Pan opis sprawy następująco: Ad 1. Z dokumentacji znajdującej się w dyspozycji Wnioskodawcy wynika, że nabycie nieruchomości przez B nastąpiło bez naliczenia podatku VAT. Wnioskodawca dysponuje m.in. aktem notarialnym Rep. A nr (...) z dnia 24 marca 2021 r., sporządzonym przez notariusza C, dotyczącym przedwstępnej umowy nabycia nieruchomości, oraz aktem notarialnym Rep.
A nr (...) z dnia 30 lipca 2021 r., sporządzonym przez notariusza C, dokumentującym jej nabycie. Przy nabyciu nieruchomości w 2021 r. B nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższa informacja została potwierdzona przez biuro rachunkowe, które prowadziło rozliczenia księgowe dłużnika. Wnioskodawca zwrócił się do biura rachunkowego z pytaniem, czy przy nabyciu nieruchomości w 2021 r. B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Biuro rachunkowe udzieliło odpowiedzi, że prawo takie dłużnikowi nie przysługiwało.
Ad 2. Po ponownej analizie dokumentacji dotyczącej nieruchomości Wnioskodawca wyjaśnia, że na działkach nr 1, 2 i 3 oraz 4 nie występują obiekty spełniające definicję budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.
W operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy w części dotyczącej wartości budowli i innych urządzeń wprost wskazał: „Na nieruchomości nie występują obiekty spełniające definicję budowli i innych urządzeń o jakich mowa w ustawie Prawo budowlane.” W operacie wskazano również, że występujące na nieruchomości obiekty, takie jak ogrodzenia, utwardzenia, murki, wiaty, studnie czy przyłącza do sieci uzbrojenia, zostały potraktowane jako obiekty pomocnicze, a niejako budowle w rozumieniu Prawa budowlanego. W związku z powyższym Wnioskodawca doprecyzowuje, że użyte pierwotnie we wniosku sformułowanie „budynki i budowle” miało charakter zbiorczego określenia przedmiotu sprzedaży.
Po odniesieniu stanu faktycznego nieruchomości do definicji budowli zawartej w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego oraz do ustaleń operatu szacunkowego Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem planowanej sprzedaży nie będą budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.
Na działkach nr 1, 2 i 3 znajdują się natomiast budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, w szczególności: - budynek produkcyjno-socjalny położony na działce nr 3; - hala magazynowa położona na działce nr 2; - budynek biurowo-magazynowy położony na działkach nr 1 i 2. Wnioskodawca wskazuje, że w dniu 22 września 2026 r. uzyskał od biura rachunkowego, które prowadziło rozliczenia dłużnika, dodatkowe informacje dotyczące ulepszenia budynku administracyjno-przemysłowego, ujętego w ewidencji środków trwałych pod nr 28 (jest to budynek opisany przez Wnioskodawcę jako biurowo-magazynowy położony na działkach nr 1 i 2).
Z informacji przekazanych przez biuro rachunkowe wynika, że budynek ten był przedmiotem ulepszeń, których wartość wyniosła co najmniej 30% jego wartości początkowej. Ulepszenie zostało ujęte na dzień 31 grudnia 2023 r. Biuro rachunkowe potwierdziło ponadto, że przy wydatkach poniesionych na ulepszenie dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Według zgromadzonych informacji bezpośrednio po dokonaniu ulepszeń budynek był użytkowany przez B w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Następnie budynek został oddany w najem innemu podmiotowi i jest wykorzystywany przez najemcę. Z tytułu najmu wystawiane są faktury z wykazanym podatkiem VAT.
Tym samym po dokonaniu ulepszeń budynek był użytkowany i od tego czasu pozostawał w używaniu - początkowo przez B, a następnie przez najemcę. Od dnia rozpoczęcia użytkowania budynku po ulepszeniu do planowanej sprzedaży upłynął okres przekraczający dwa lata. Ad 3. Nie dotyczy - brak budowli w myśl art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Z uwagi na wyjaśnienie przedstawione w odpowiedzi na pytanie nr 2, zgodnie z którym na działkach nr 1, 2 i 3 oraz 4 nie występują budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, nie jest możliwe ani konieczne wskazywanie daty pierwszego zajęcia lub rozpoczęcia używania budowli. Ad 4. Nic dotyczy.
Na działkach nr 1, 2 i 3 oraz 4 nie występują budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, wobec czego nic występuje okres pomiędzy pierwszym zajęciem budowli a planowaną sprzedażą, który należałoby ustalać. Powyższe nie dotyczy znajdujących się na nieruchomości budynków, których sposób i okres wykorzystywania zostały opisane we wniosku. Ad 5. Nie dotyczy. Z uwagi na brak budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego nie można wskazać, aby takie budowle były przed nabyciem nieruchomości przez B wykorzystywane gospodarczo przez inny podmiot.
Jednocześnie Wnioskodawca podtrzymuje informację, że budynki i nieruchomość jako kompleks gospodarczy były wykorzystywane przed nabyciem przez B w 2021 r., a z dokumentacji dotyczącej nieruchomości wynika również, że przed nabyciem przez dłużnika nieruchomość była oddawana osobom trzecim w posiadanie zależne na podstawie umów najmu. Ad 6. Nieruchomość jest obecnie wynajmowana innemu podmiotowi. Z tytułu najmu wystawiane są faktury z wykazanym podatkiem VAT.
Obecny najem hali magazynowej położonej na działce nr 2 oraz budynku biurowo-magazynowego położonego na działkach nr 1 i 2 rozpoczął się w dniu 1 października 2025 r. W odniesieniu do budynku produkcyjno-socjalnego położonego na działce nr 3 Wnioskodawca nie dysponuje danymi pozwalającymi na wskazanie dokładnej daty rozpoczęcia najmu. Ad 7. Działka nr 4 B przysługuje udział wynoszący 2/5 w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4, objętej księgą wieczystą nr (...). a) Czy działka jest zabudowana czy niezabudowana? Zgodnie ze stanem faktycznym opisanym w operacie szacunkowym działka nr 4 pełni funkcję drogi wewnętrznej/dojazdowej. Działka jest niezabudowana.
W księdze wieczystej (...) oraz ewidencji gruntów wykazany jest budynek o powierzchni 18 m2, jednak z ustaleń operatu szacunkowego wynika, że budynek ten faktycznie znajduje się na działce nr 6, a nie na działce nr 4. W związku z powyższym na działce nr 4 nie znajduje się budynek wykazany w ewidencji. Działka nr 4 jest faktycznie wykorzystywana jako droga wewnętrzna. b) Budynki i budowle znajdujące się na działce nr 4 Działka nr 4 jest niezabudowana. Jednocześnie zgodnie z ustaleniami rzeczoznawcy zawartymi w operacie szacunkowym na nieruchomości nie występują obiekty spełniające definicję budowli w rozumieniu Prawa budowlanego.
W konsekwencji Wnioskodawca nie wskazuje drogi i jej utwardzenia jako odrębnej budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. c) Informacje dotyczące budynków lub budowli na działce nr 4 Nie dotyczy. Zgodnie ze stanem faktycznym ustalonym w operacie na działce nr 4 nie znajduje się budynek, natomiast występujące na niej utwardzenie drogi nie zostało zakwalifikowane w operacie jako budowla w rozumieniu Prawa budowlanego.
W związku z tym nie występują na tej działce budynki lub budowle, dla których należałoby ustalać prawo do odliczenia przy nabyciu, pierwsze zasiedlenie, okres od pierwszego zasiedlenia, ulepszenia, przekroczenie 30% wartości początkowej, prawo do odliczenia podatku od ulepszeń lub pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu. d) Informacje dotyczące działki niezabudowanej. Działka nr 4 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2005 r. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego teren znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem AG - tereny aktywności gospodarczej.
Działka nr 4 jest faktycznie wykorzystywana jako droga wewnętrzna zapewniająca dostęp do nieruchomości przemysłowo-usługowej. Wnioskodawca nie posiada informacji, aby na moment planowanej sprzedaży dla działki nr 4 obowiązywała odrębna decyzja o warunkach zabudowy albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ad 8. a) Tak. Brak części informacji wynika z niemożności ich uzyskania mimo podjęcia przez Wnioskodawcę czynności zmierzających do ustalenia okoliczności niezbędnych do oceny warunków zastosowania zwolnienia od podatku. b) Tak. Podjęcie tych czynności oraz uzyskane odpowiedzi zostały udokumentowane w aktach postępowania. c) Tak.
Udokumentowane czynności potwierdzają brak możliwości uzyskania od dłużnika części informacji niezbędnych do ustalenia warunków zastosowania zwolnienia.
Pytanie
Czy planowana w toku postępowania egzekucyjnego o sygn. (...) dostawa budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...), wraz z prawem użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 i 3, objętych księgą wieczystą nr (...) oraz udziałem w wysokości 2/5 prawa użytkowania wieczystego działki nr 4, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji Wnioskodawca, jako płatnik podatku VAT z tytułu dostawy dokonywanej w trybie egzekucji, nie będzie zobowiązany do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT od tej sprzedaży?
Pana stanowisko (przeformułowane w piśmie z 29 września 2026 r.) Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż w toku postępowania egzekucyjnego obejmująca prawo użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 i 3, wraz z posadowionymi na nich budynkami, objętych księgą wieczystą nr (...), oraz udział wynoszący 2/5 w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4, objętej księgą wieczystą nr (...), będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W odniesieniu do działek nr 1, 2 i 3 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dostawa znajdujących się na nich budynków korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że budynki były wykorzystywane gospodarczo jeszcze przed nabyciem nieruchomości przez B w 2021 r. Z dokumentacji dotyczącej nieruchomości wynika również, że przed jej nabyciem przez dłużnika nieruchomość była oddawana osobom trzecim w posiadanie zależne na podstawie umów najmu. W odniesieniu do budynku administracyjno-przemysłowego, ujętego w ewidencji środków trwałych pod nr 28, Wnioskodawca uwzględnia również okoliczność dokonania ulepszeń, których wartość wyniosła co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku.
Po dokonaniu ulepszeń budynek był użytkowany przez B w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a następnie został oddany w najem innemu podmiotowi. Od rozpoczęcia użytkowania budynku po ulepszeniu do planowanej sprzedaży upłynął okres przekraczający dwa lata. Zdaniem Wnioskodawcy również w odniesieniu do tego budynku spełnione są przesłanki zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawca doprecyzowuje, że zgodnie z ustaleniami zawartymi w operacie szacunkowym na nieruchomości nie występują obiekty spełniające definicję budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.
W konsekwencji w odniesieniu do działek nr 1, 2 i 3 przedmiotem oceny w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT są znajdujące się na nich budynki. W odniesieniu do prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 i 3 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinno ono podlegać takim samym zasadom opodatkowania jak dostawa znajdujących się na tych działkach budynków, stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. W konsekwencji również dostawa prawa użytkowania wieczystego tych działek korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W odniesieniu do udziału wynoszącego 2/5 w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4, objętej księgą wieczystą nr (...), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jego sprzedaż również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Działka nr 4 pełni funkcję drogi wewnętrznej/dojazdowej zapewniającej dostęp do pozostałej części nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży. Udział w prawie użytkowania wieczystego tej działki pozostaje funkcjonalnie związany z pozostałą częścią nieruchomości. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w operacie szacunkowym na działce nr 4 nie znajduje się budynek.
Budynek o powierzchni 18 m2 ujawniony w dokumentacji ewidencyjnej dotyczącej tej działki faktycznie znajduje się na działce nr 6. Działka nr 4 jest faktycznie wykorzystywana jako droga wewnętrzna/dojazdowa i jest częściowo utwardzona. Jednocześnie zgodnie z ustaleniami operatu szacunkowego występujące na nieruchomości utwardzenia nie zostały zakwalifikowane jako budowle w rozumieniu Prawa budowlanego. Działka nr 4 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i znajduje się na terenie oznaczonym symbolem AG - tereny aktywności gospodarczej.
Pomimo powyższego, mając na uwadze całokształt przedstawionego stanu faktycznego oraz funkcjonalny związek działki nr 4 z pozostałą częścią nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż udziału 2/5 w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest takie, że planowana sprzedaż egzekucyjna: - prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 i 3 wraz z posadowionymi na nich budynkami, objętych księgą wieczystą nr (...), oraz - udziału wynoszącego 2/5 w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4, objętej księgą wieczystą nr (...), korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie: - zwolnienia z podatku VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działek zabudowanych nr 1, nr 2 i nr 3 - jest prawidłowe, - zwolnienia z podatku VAT sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki niezabudowanej nr 4 - jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2026 r. poz. 268, 516, 739 i 1003) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika.
Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne. Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik.
Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych.
Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku.
Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych. Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…) w tym również zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”: Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: 1) określone udziały w nieruchomości, 2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości, 3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów.
Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11. Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795). Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Zatem współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Ponadto w tym miejscu należy wskazać, że mając na uwadze ekonomiczny aspekt transakcji i oceniając pojęcie „gruntu” w kontekście przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy stwierdzić, że towarem – stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – jest geodezyjnie wyodrębniona działka gruntu. Zatem w sytuacji sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek gruntu, nawet w przypadku, gdy są one sobą funkcjonalnie powiązane, zbycie to na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z działek składających się na nieruchomość.
Określenie przedmiotu opodatkowania, zwolnienia czy brak opodatkowania nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz powinno być przyporządkowane do działki lub jej części spełniającej warunki wynikające z przepisów uprawniające do stosowania preferencji. Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość składająca się z 4 wyodrębnionych ewidencyjnie działek, zatem ich opodatkowanie winno być rozpatrywane odrębnie dla każdej z działek.
Zatem w opisanej sytuacji należy odrębnie rozważyć możliwość zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działek nr 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4 Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług.
Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku/budowli lub ich części do używania.
Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli. W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku. Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.
Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.), zwanej dalej ustawą „Prawo budowlane”. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi, prowadzącemu działalność gospodarczą.
Przedmiotem planowanej sprzedaży jest nieruchomość która obejmuje prawo użytkowania wieczystego działek nr 1, 2 oraz 3, wraz z posadowionymi na nich budynkami oraz udział w wysokości 2/5 prawa użytkowania wieczystego gruntu – działki nr 4. Na działkach nr 1, 2 i 3 znajdują się budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, w szczególności budynek produkcyjno-socjalny położony na działce nr 3, hala magazynowa położona na działce nr 2, budynek biurowo-magazynowy położony na działkach nr 1 i 2. Na ww. działkach nie występują obiekty spełniające definicje budowli i innych urządzeń o jakich mowa w ustawie Prawo budowlane.
Dłużnik nabył nieruchomość w 2021 r. Z dostępnej dokumentacji wynika jednak, że budynki były użytkowane gospodarczo przed nabyciem nieruchomości przez dłużnika w 2021 r., a nieruchomość była również wcześniej oddawana osobom trzecim do korzystania na podstawie umów najmu. Obecnie dłużnik nie prowadzi już własnej działalności gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość jest obecnie wynajmowana innemu podmiotowi. Z tytułu najmu wystawiane są comiesięczne faktury VAT, na których wykazywany jest podatek od towarów i usług według stawki 23%. Okoliczność ta wskazuje, że nieruchomość jest nadal wykorzystywana gospodarczo.
Podczas oględzin nieruchomości Dłużnik oświadczył Panu, że nie dokonywał ulepszeń ani nie ponosił nakładów których wartość stanowiłaby co najmniej 30% ich wartości początkowej budynków. Opiera się zatem Pan na posiadanej dokumentacji dotyczącej nieruchomości oraz na ustnym oświadczeniu dłużnika, zgodnie z którym nie dokonywał on ulepszeń o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej budynków lub budowli. Natomiast z informacji przekazanych przez biuro rachunkowe wynika, że budynek biurowo-magazynowy położony na działkach nr 1 i 2 był przedmiotem ulepszeń, których wartość wyniosła co najmniej 30% jego wartości początkowej.
Przy wydatkach poniesionych na ulepszenie dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ulepszenie zostało ujęte na dzień 31 grudnia 2023 r. Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowana dostawa ww. budynków znajdujących się na działkach nr 1, 2 i 3 nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy –ww. budynki zostały już zasiedlone.
Dłużnik nabył nieruchomość w 2021 r., natomiast budynki były użytkowane gospodarczo przed nabyciem nieruchomości przez dłużnika w 2021 r., a nieruchomość była również wcześniej oddawana osobom trzecim do korzystania na podstawie umów najmu. Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do ww. budynków tj. budynku produkcyjno-socjalnego położonego na działce nr 3, hali magazynowej położonej na działce nr 2, budynku biurowo-magazynowego na działkach nr 1 i 2 zostaną spełnione przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
W tym miejscu należy zauważyć, że zawarte w opisie sprawy nieścisłości dotyczące wielkości nakładów na ulepszenie budynku biurowo-magazynowego nie mają znaczenia na powyższe rozstrzygnięcie gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT nie znajduje tu zastosowania. W konsekwencji, dostawa prawa użytkowania wieczystego Gruntu (działek nr 1, 2 i 3), na których są posadowione ww. budynki – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT. Zatem Pana stanowisko w części dotyczącej zwolnienia z podatku VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działek zabudowanych nr 1, 2 i 3 należało uznać za prawidłowe.
Odnosząc się natomiast zastosowania zwolnienia z podatku VAT sprzedaży udziału w działce nr 4 należy zauważyć co następuje: Jak wskazał Pan w opisie sprawy działka nr 4 pełni funkcję drogi wewnętrznej/dojazdowej a droga i jej utwardzenia nie stanowi odrębnej budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego zatem działka nr 4 stanowi działkę niezabudowaną. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy: Przez tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki organizacyjne.
Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Według art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Nie jest więc terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy. Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie udział w prawie użytkowania wieczystego działki niezabudowanej 4. Działka nr 4 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym teren znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem AG - tereny aktywności gospodarczej.
Zatem dostawa udziału w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 4, która zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczona pod zabudowę, stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dostawa tej działki nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Z uwagi na fakt, że dostawa udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 nie będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów. Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
Jak wynika z wniosku Nieruchomość nie była wykorzystywana do celów działalności zwolnionej z VAT przez Dłużnika, gdyż jak Pan wskazał, nieruchomość jest obecnie wynajmowana innemu podmiotowi a z tytułu najmu wystawiane są comiesięczne faktury VAT, na których wykazywany jest podatek od towarów i usług według stawki 23%. Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że nie zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Tym samym, dostawa udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Tym samym, w analizowanym przypadku, sprzedaż egzekucyjna udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT. Tak więc Pan jako płatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 18 ustawy, będzie zobowiązany do obliczenia i pobrania podatku VAT od zamierzonej sprzedaży udziału w działce nr 4. Tym samym Pana stanowisko w części dotyczącej możliwości zwolnienia z podatku VAT sprzedaży udziału w prawie użytkowania wieczystego działki nr 4 jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Ponadto należy zauważyć, że przedmiotem interpretacji nie były budowle, gdyż jak Pan wskazał w uzupełnieniu wniosku, że na działkach nr 1, 2 i 3 oraz 4 nie występują obiekty spełniające definicję budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.