Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie sformułowane pismem z 6 października 2020 r.): W ocenie Wnioskodawcy, darowizna nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a zatem nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, zwanym dalej „podatkiem” podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny. Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być również przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.
Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny –jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części. Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem.
W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane). Przy czym, zauważyć należy, że definicja pojęcia „wytworzenie nieruchomości” zawarta jest w art. 2 pkt 14a cytowanej ustawy, zgodnie z którym ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny nieruchomości. Z opisu sprawy wynika, że Spółdzielnia jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W skład mienia Spółdzielni wchodzi 18 budynków wielomieszkaniowych (bloków).
Wszystkie zostały wybudowane ze środków Spółdzielni w latach 80 XX w. Niektóre z tych budynków zostały wybudowane na gruntach należących do osób trzecich, m.in. do SRK S.A. SRK zamierza przekazać grunty pod budynkami na rzecz Spółdzielni w formie darowizny – w trybie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego. W drodze darowizny miałyby zostać przekazane następujące działki gruntowe w G., obręb S.: xx, xx, xx, xx, xx, xx, xx, xx. SRK nabyła działki gruntu objęte wnioskiem o wydanie interpretacji na podstawie decyzji uwłaszczeniowych, za wyjątkiem działki nr xx, którą SRK nabyła w drodze kupna od osób fizycznych.
SRK nabyła własność (działka nr xx) i prawo użytkowania wieczystego pozostałych działek objętych wnioskiem przed dniem wejścia w życie ustawy o VAT. Tym samym prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości nie istniało. Przed planowaną darowizną nie nastąpi rozliczenie przez SRK nakładów poniesionych przez SM S. Zgodnie z zapisami decyzji uwłaszczeniowych nr xxx, , xxx, xxx budynki posadowione na nieruchomościach Skarbu Państwa są własnością oraz w użytkowaniu wieczystym SRK S.A. jako następcy prawnego KW S.A. Nieruchomości te zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Wnioskodawcy w trybie art. 23 ustawy o funkcjonowaniu górnictwa.
SRK nie będzie rozliczała nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na wybudowanie budynków z uwagi na fakt, iż przekazuje przedmiotowe nieruchomości nieodpłatnie na rzecz podmiotu, któremu przysługuje roszczenie o zwrot tych nakładów. W związku z ww. faktem, SRK nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przed planowaną darowizną SRK nie wejdzie w faktyczne, ekonomiczne posiadanie budynków posadowionych na działkach mających być przedmiotem darowizny. Przed dokonaniem darowizny nie zostanie przeniesione na Wnioskodawcę prawo do rozporządzaniem posadowionymi na działkach budynkami jak właściciel.
Jak wskazano wyżej nieodpłatne przekazanie towarów (np. darowiznę) uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania darowizny – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
Z powyższych przepisów wynika, że darowizna nieruchomości ze względu na nieodpłatny charakter czynności podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT tylko przy spełnieniu przesłanki określonej w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w sytuacji gdy podatnikowi przysługiwało prawo w całości lub w części do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tej nieruchomości lub jej części składowych. W przedmiotowej sprawie istotnym dla rozstrzygnięcia jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę przy nabyciu.
Należy również zaznaczyć, że budynki wielorodzinne posadowione na nieruchomościach gruntowych stanowią własność Wnioskodawcy, jedynie działki gruntu stanowią składnik majątku SRK. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że darowizna opisanych nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisanych okoliczności sprawy wynika bowiem, że SRK nabyła działki gruntu objęte wnioskiem o wydanie interpretacji na podstawie decyzji uwłaszczeniowych, za wyjątkiem działki nr xx, której nabycie nastąpiło w drodze kupna od osób fizycznych.
SRK nabyła własność (działka nr xx) i prawo użytkowania wieczystego pozostałych działek objętych wnioskiem przed dniem wejścia w życie ustawy o VAT. Tym samym nie wstąpił podatek naliczony do odliczenia. Ponadto przed dokonaniem darowizny nie nastąpi rozliczenie przez SRK nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budynki zlokalizowane na przedmiotowych działkach, ponieważ SRK przekazuje przedmiotowe nieruchomości nieodpłatnie na rzecz podmiotu, któremu przysługuje roszczenie o zwrot tych nakładów.
Zatem darowizna własności nieruchomości gruntowych o numerach xx, xx, xx, xx, xx, xx, xx, xx na rzecz G. nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w ww. kwestii jest prawidłowe. Jednocześnie tutejszy Organ informuje, że nie udziela się odpowiedzi na pytanie dotyczące zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawca oczekiwał na nie odpowiedzi w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie poprzedzające (tj. uznanie tej dostawy za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT).
W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.