Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.576.2026.2.MGO

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe świadczenia przez Spółkę usług wyżywienia dzieci.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2026 r. (wpływ 15 września 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Szkoła (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką oświatową prowadzącą niepubliczną szkołę podstawową (dalej: „Szkoła”), wpisaną do Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych (RSPO) w dniu (…) 2026 r. pod numerem (…) o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez Miasto (…). Spółka jest organem prowadzącym Szkołę, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Szkoła działa w ramach struktury organizacyjnej Spółki i nie posiada odrębnego numeru NIP ani odrębnego statusu podatnika podatku od towarów i usług. Podatnikiem VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych jest Spółka.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) oraz podatku dochodowego od osób prawnych (CIT). Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność sklasyfikowana pod symbolem PKD 85.20.Z – Szkoły podstawowe.

Pozostały zakres działalności obejmuje między innymi: · ˗ PKD 85.31.Z – Szkoły średnie ogólnokształcące, ˗ PKD 85.59.A – Nauka języków obcych, ˗ PKD 85.59.B – Kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych, ˗ PKD 85.59.D – Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane, ˗ PKD 85.10.Z – Placówki wychowania przedszkolnego, ˗ PKD 47.61.Z – Sprzedaż detaliczna książek, ˗ PKD 68.20.Z – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Szkoła realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe kształcenia ogólnego określone dla szkół podstawowych.

Ponadto Szkoła organizuje dodatkowe zajęcia pozalekcyjne i rozwojowe przeznaczone wyłącznie dla swoich uczniów, w tym w szczególności kursy IT i programowania, zajęcia języka angielskiego oraz dodatkowe zajęcia edukacyjne. Powyższe zajęcia stanowią integralny element procesu dydaktyczno-wychowawczego Szkoły i służą realizacji celów edukacyjnych oraz wsparciu rozwoju uczniów. W ramach prowadzonej działalności edukacyjnej Szkoła zapewnia uczniom również możliwość korzystania z wyżywienia. Organizacja wyżywienia jest elementem zapewnienia prawidłowej opieki nad uczniami w czasie pobytu w Szkole. Szkoła nie posiada własnej kuchni oraz nie przygotowuje posiłków we własnym zakresie.

Posiłki są przygotowywane przez zewnętrzną firmę cateringową, która wystawia faktury VAT na Spółkę. Spółka nabywa usługę cateringową we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zapewnia uczniom możliwość korzystania z posiłków. Opłaty za wyżywienie pobierane są od rodziców lub opiekunów prawnych uczniów przez Spółkę. Kwota pobierana od rodziców obejmuje koszt zakupu posiłków od firmy cateringowej oraz dodatkową kwotę stanowiącą marżę Spółki. Marża ta stanowi wynagrodzenie za czynności związane z organizacją procesu żywienia, w szczególności obsługę administracyjną, rozliczenia z rodzicami, współpracę z firmą cateringową oraz organizację wydawania posiłków uczniom.

Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowego sposobu opodatkowania podatkiem VAT świadczonej usługi zapewnienia wyżywienia uczniom. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że: Na pytanie Organu „Czy w związku z prowadzeniem niepublicznej szkoły podstawowej świadczą Państwo usługi w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.?”, odpowiedzieli Państwo „Tak.

W związku z prowadzeniem niepublicznej szkoły podstawowej Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe).” Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy usługi polegające na zapewnieniu uczniom wyżywienia służą do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego i czy bez nich nie można wykonać czynności głównej? Czy czynnością główną będzie usługa w zakresie kształcenia i/lub wychowania?”, odpowiedzieli Państwo „Tak.

Prowadzenie podstawowej działalności dydaktycznej (prowadzenie lekcji i realizacja podstawy programowej) jest teoretycznie możliwe bez jednoczesnego zapewnienia wyżywienia przez Szkołę. Usługa żywienia stanowi świadczenie dodatkowe i opcjonalne, podnoszące standard opieki, jednak niebędące elementem bezwzględnie koniecznym do samego procesu nauczania.” Na pytanie Organu „Czy zapewnienie uczniom wyżywienia będzie niezbędne do wykonania usługi podstawowej (usługi kształcenia i wychowania)? W czym ta niezbędność będzie się przejawiała?”, odpowiedzieli Państwo „Nie, usługa żywienia nie jest bezpośrednio niezbędna do wykonywania samej działalności edukacyjnej (nauczania).

Zapewnienie posiłków ma charakter pomocniczy, służy poprawie komfortu psychofizycznego uczniów podczas ich pobytu w placówce oraz wspiera realizację funkcji opiekuńczej, jednak jej brak nie uniemożliwiłby realizacji podstawowych celów edukacyjnych Szkoły.” Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy i na podstawie jakich przepisów są Państwo zobowiązani zapewnić uczniom wyżywienie?”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca zapewnia uczniom możliwość odpłatnego korzystania z wyżywienia na zasadach dobrowolności, realizując uprawnienie do organizacji takich usług w szkołach niepublicznych na podstawie statutu placówki oraz przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (w szczególności w zw. z art. 172 ust. 2 pkt 7 tej ustawy).

Obowiązek wynikający z art. 106 ustawy Prawo oświatowe odnosi się wprost do szkół publicznych, natomiast w przypadku szkoły niepublicznej organizacja ta ma charakter umowny i komercyjny.” Na pytanie Organu „Czy głównym celem usług polegających na zapewnieniu uczniom wyżywienia będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego ze zwolnienia?”, odpowiedzieli Państwo „Tak.

W związku z faktem, że opłata pobierana od rodziców/opiekunów zawiera narzut (marżę) Szkoły, celem świadczenia usług wyżywienia jest również uzyskiwanie dodatkowego dochodu z tytułu pokrycia kosztów organizacyjnych, administracyjnych oraz osiągnięcia zysku z tej działalności przez Wnioskodawcę. Działalność ta wykazuje cechy działalności gospodarczej (konkurencyjnej).” Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy usługę wyżywienia od firmy cateringowej nabywają Państwo w swoim imieniu ale na rzecz osób trzecich tj. uczniów?”, odpowiedzieli Państwo „Tak.

Wnioskodawca nabywa usługę wyżywienia (catering) od firmy zewnętrznej we własnym imieniu, a następnie dokonuje jej odsprzedaży na rzecz osób trzecich – tj. uczniów uczęszczających do szkoły (refakturowanie z marżą).” Na pytanie Organu „W jaki sposób kalkulowana jest opłata za wyżywienie dzieci?”, odpowiedzieli Państwo „Opłata za wyżywienie dzieci kalkulowana jest na podstawie ceny zakupu usługi cateringowej od dostawcy zewnętrznego, powiększonej o marżę (narzut) Szkoły, przeznaczoną na pokrycie własnych kosztów obsługi, organizacji wydawania posiłków oraz marżę zyskową, a także powiększona o należny podatek VAT w stawce 8%.” Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy wszyscy uczniowie w prowadzonej przez Państwa szkole korzystają z usług wyżywienia?”, odpowiedzieli Państwo „Nie wszyscy uczniowie korzystają z usług wyżywienia.

Korzystanie z posiłków ma charakter dobrowolny, odpłatny i zależy wyłącznie od decyzji oraz zawarcia stosownej umowy przez rodziców/opiekunów prawnych uczniów.”

Pytania

1. Czy świadczenie przez Spółkę (Wnioskodawcę) usług polegających na zapewnieniu uczniom wyżywienia, w sytuacji gdy posiłki przygotowuje zewnętrzna firma cateringowa, a szkoła odsprzedaje usługę rodzicom za wynagrodzeniem obejmującym koszt cateringu oraz marżę, podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT?

2. Czy w przypadku uznania, że opisana we wniosku usługa wyżywienia uczniów (świadczona z naliczeniem marży Szkoły) nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, jej odsprzedaż (refakturowanie) na rzecz rodziców/opiekunów prawnych uczniów stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która nie korzysta ze zwolnienia od tego podatku? (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 września 2026 r.). 3. Czy Spółce (Wnioskodawcy) przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od firmy cateringowej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1 Zdaniem Wnioskodawcy, usługa zapewnienia wyżywienia dla uczniów realizowana z naliczeniem marży komercyjnej nie podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 17 pkt 1 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 26, nie mają zastosowania do usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (edukacyjnymi), jeżeli ich głównym celem jest osiąganie dodatkowego dochodu przez podatnika poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponieważ Spółka dolicza do kosztów cateringu własną marżę stanowiącą jej zysk, świadczenie to traci charakter czysto socjalno-opiekuńczy і nabiera cech komercyjnej działalności gospodarczej. Tym samym wyłączona jest możliwość zastosowania zwolnienia podmiotowo-przedmiotowego. Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2 Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Przepis ten nakłada obowiązek opodatkowania odsprzedawanych usług według zasad i stawek właściwych dla przedmiotu danej usługi (tzw. zasada refakturowania).

W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nabywa usługi przygotowania i dostarczenia posiłków dla uczniów (usługi cateringowe/gastronomiczne) od firmy zewnętrznej, a następnie obciąża ich kosztem rodziców lub opiekunów prawnych uczniów, doliczając marżę. Wprowadzenie narzutu (marży) nadaje tej czynności charakter komercyjny. W konsekwencji świadczenie to traci status usługi ściśle związanej z usługą edukacyjną i powinno być traktowane jako samodzielna usługa, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. (stanowisko ostatecznie przedstawione w piśmie z 15 września 2026 r.).

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3 Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawianych przez firmę cateringową. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo to przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponieważ Spółka odsprzedaje te posiłki rodzicom ze stawką 8% VAT (czynność opodatkowana, niezwolniona), istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy między zakupem usług cateringowych (podatek naliczony) a ich dalszą odsprzedażą (podatek należny).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne.

W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Wskazać należy, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.

Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych.

W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: 1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub 2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe. Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi. W tym miejscu należy odwołać się do przepisów ustawy Prawo oświatowe.

W świetle art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 820 ze zm.): System oświaty zapewnia w szczególności realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju. Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy Prawo oświatowe: System oświaty obejmuje - placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy Prawo oświatowe: Szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną. Art. 8 ust. 2 ww. ustawy Prawo oświatowe stanowi, że: Szkoła i placówka, z zastrzeżeniem ust. 4-13, może być zakładana i prowadzona przez: 1) jednostkę samorządu terytorialnego; 2) inną osobę prawną; 3) osobę fizyczną. Na mocy art. 106 ust. 1 – 4 ustawy Prawo oświatowe: 1) W celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. 2) Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne.

3) Warunki korzystania ze stołówki szkolnej, w tym wysokość opłat za posiłki, ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. 4) Do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 3, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki. Stosownie do art. 168 ust. 1 ww. ustawy Prawo oświatowe: Osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Z przepisu tego wynika, że placówki niepubliczne mogą być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności edukacyjnej Szkoła zapewnia uczniom również możliwość korzystania z wyżywienia. Organizacja wyżywienia jest elementem zapewnienia prawidłowej opieki nad uczniami w czasie pobytu w Szkole. Szkoła nie posiada własnej kuchni oraz nie przygotowuje posiłków we własnym zakresie. Posiłki są przygotowywane przez zewnętrzną firmę cateringową, która wystawia faktury VAT na Spółkę.

Spółka nabywa usługę cateringową we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zapewnia uczniom możliwość korzystania z posiłków. Opłaty za wyżywienie pobierane są od rodziców lub opiekunów prawnych uczniów przez Spółkę. Kwota pobierana od rodziców obejmuje koszt zakupu posiłków od firmy cateringowej oraz dodatkową kwotę stanowiącą marżę Spółki. Marża ta stanowi wynagrodzenie za czynności związane z organizacją procesu żywienia, w szczególności obsługę administracyjną, rozliczenia z rodzicami, współpracę z firmą cateringową oraz organizację wydawania posiłków uczniom.

Państwa wątpliwości w sprawie w pierwszej kolejności dotyczą zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT usług polegających na zapewnieniu uczniom wyżywienia, w sytuacji gdy posiłki przygotowuje zewnętrzna firma cateringowa, a szkoła odsprzedaje usługę rodzicom za wynagrodzeniem obejmującym koszt cateringu oraz marżę.

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi tj. wyżywienia dzieci, w sytuacji gdy posiłki są przygotowywane przez zewnętrzną firmę cateringową a Spółka nabywa usługę cateringową we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zapewnia uczniom wyżywienie nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, bowiem nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania.

Wskazali Państwo, że w związku z prowadzeniem niepublicznej szkoły podstawowej świadczą Państwo usługi w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe). Ponadto prowadzenie podstawowej działalności dydaktycznej (prowadzenie lekcji i realizacja podstawy programowej) jest teoretycznie możliwe bez jednoczesnego zapewnienia wyżywienia przez Szkołę.

Usługa żywienia stanowi świadczenie dodatkowe i opcjonalne, podnoszące standard opieki, jednak niebędące elementem bezwzględnie koniecznym do samego procesu nauczania. W konsekwencji skoro usługi wyżywienia dzieci nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania to nie przysługuje Państwu prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Z uregulowań zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku obejmuje również dostawę towarów i świadczenie usług ściśle związane z usługami kształcenia i wychowania.

Przy czym określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej działalności. W analizowanej sprawie taka sytuacja nie występuje bowiem, zgodnie z Państwa wskazaniem, usługa żywienia stanowi świadczenie dodatkowe i opcjonalne, podnoszące standard opieki, jednak niebędące elementem bezwzględnie koniecznym do samego procesu nauczania.

Ponadto wskazali Państwo, że Wnioskodawca zapewnia uczniom możliwość odpłatnego korzystania z wyżywienia na zasadach dobrowolności, realizując uprawnienie do organizacji takich usług w szkołach niepublicznych na podstawie statutu placówki oraz przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (w szczególności w zw. z art. 172 ust. 2 pkt 7 tej ustawy). Jednocześnie podali Państwo, że usługa żywienia nie jest bezpośrednio niezbędna do wykonywania samej działalności edukacyjnej (nauczania).

Zapewnienie posiłków ma charakter pomocniczy, służy poprawie komfortu psychofizycznego uczniów podczas ich pobytu w placówce oraz wspiera realizację funkcji opiekuńczej, jednak jej brak nie uniemożliwiłby realizacji podstawowych celów edukacyjnych Szkoły. Wskazali Państwo również, że nie wszyscy uczniowie korzystają z usług wyżywienia. Korzystanie z posiłków ma charakter dobrowolny, odpłatny i zależy wyłącznie od decyzji oraz zawarcia stosownej umowy przez rodziców/opiekunów prawnych uczniów.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że świadczone przez Państwa usługi wyżywienia dzieci nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku VAT jako usługi ściśle związane z usługami kształcenia i wychowania, ponieważ usługa żywienia nie jest bezpośrednio niezbędna do wykonywania samej działalności edukacyjnej (nauczania). Prowadzenie podstawowej działalności dydaktycznej (prowadzenie lekcji i realizacja podstawy programowej) jest teoretycznie możliwe bez jednoczesnego zapewnienia wyżywienia przez Szkołę.

Wskazali Państwo również, że głównym celem usług polegających na zapewnieniu uczniom wyżywienia będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego ze zwolnienia. Natomiast opłata za wyżywienie dzieci kalkulowana jest na podstawie ceny zakupu usługi cateringowej od dostawcy zewnętrznego, powiększonej o marżę (narzut) Szkoły, przeznaczoną na pokrycie własnych kosztów obsługi, organizacji wydawania posiłków oraz marżę zyskową, a także powiększona o należny podatek VAT w stawce 8%.

Wskazali Państwo, że w związku z faktem, że opłata pobierana od rodziców/opiekunów zawiera narzut (marżę) Szkoły, celem świadczenia usług wyżywienia jest również uzyskiwanie dodatkowego dochodu z tytułu pokrycia kosztów organizacyjnych, administracyjnych oraz osiągnięcia zysku z tej działalności przez Wnioskodawcę.

Zatem mając na uwadze powyższą argumentację należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie świadczone przez Państwa usługi polegające na zapewnieniu uczniom wyżywienia w sytuacji, gdy posiłki przygotowuje zewnętrzna firma cateringowa, a szkoła odsprzedaje usługę rodzicom za wynagrodzeniem obejmującym koszt cateringu oraz marżę, usługi wyżywienia dzieci, nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jako usługi ściśle związane z usługą podstawową na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy o VAT, ponieważ celem świadczenia tych usług jest osiągnięcie przez Państwa dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do innych podatników niekorzystających z tego zwolnienia, a więc nie został spełniony warunek umożliwiający zastosowanie zwolnienia.

Ponadto usługi te nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej tj. usługi kształcenia i wychowania. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe. Dalsze Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą uznania, iż w sytuacji, gdy usługa wyżywienia uczniów (świadczona z naliczeniem marży Szkoły) nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT a jej odsprzedaż (refakturowanie) na rzecz rodziców/opiekunów prawnych uczniów stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która nie korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy: W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe. Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.

UE L 347, z 11 grudnia 2006 r., s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, który stanowi, że: W przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Odnosząc się zatem do treści art. 8 ust. 2a ustawy, który wprowadza zasadę, że w przypadku gdy podmiot „pośredniczy”, pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym usługę, a jej odbiorcą, przyjmuje się, że podmiot ten działa tak jakby sam wcześniej nabył taką usługę, a następnie ją wyświadczył, co sprawia, że opodatkowaniu podlegają wszystkie etapy w świadczeniu usług, łącznie z tym, w którym nie wykonuje się czynności faktycznych.

Wspomniana „fikcja prawna”, wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy, znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy dany podmiot pośredniczący w rzeczywistości nie jest konsumentem ostatecznym usługi, a jedynie przyjmuje się wtedy założenie, że taką usługę nabył od podmiotu świadczącego, a następnie sam ją wyświadczył na rzecz osoby trzeciej. Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu, zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci.

W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jednostką oświatową prowadzącą niepubliczną szkołę podstawową. Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) oraz podatku dochodowego od osób prawnych (CIT). W ramach prowadzonej działalności edukacyjnej Szkoła zapewnia uczniom również możliwość korzystania z wyżywienia. Organizacja wyżywienia jest elementem zapewnienia prawidłowej opieki nad uczniami w czasie pobytu w Szkole. Szkoła nie posiada własnej kuchni oraz nie przygotowuje posiłków we własnym zakresie.

Posiłki są przygotowywane przez zewnętrzną firmę cateringową, która wystawia faktury VAT na Państwa. Państwo nabywają usługę cateringową we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie zapewniają uczniom możliwość korzystania z posiłków. Opłaty za wyżywienie pobierane są od rodziców lub opiekunów prawnych uczniów przez Spółkę. Kwota pobierana od rodziców obejmuje koszt zakupu posiłków od firmy cateringowej oraz dodatkową kwotę stanowiącą marżę Spółki.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że z uwagi na to, że Państwo nabywają usługę cateringową od zewnętrznej firmy cateringowej, a następnie sprzedają te usługi na rzecz osób trzecich – uczniów, to biorąc pod uwagę treść powołanego wyżej art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać, że Państwo, jako podmiot dokonujący odsprzedaży tych usług, należy traktować jako usługobiorcę, a następnie usługodawcę tej samej usługi. Tym samym, w analizowanej sprawie, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, wystąpi odpłatne świadczenie usług.

Jak wynika z treści wniosku, Państwo nabywając od zewnętrznej firmy cateringowej usługi cateringowe działają w imieniu własnym lecz na rachunek osób trzecich - uczniów Szkoły, a zatem Państwo nabywają, a następnie sprzedają uczniom Szkoły przedmiotowe usługi cateringowe. Podsumowując, sprzedaż usług cateringowych na rzecz uczniów szkoły, nabywanych przez Państwa we własnym imieniu od zewnętrznej firmy cateringowej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.

Jak stwierdzono wyżej usługi polegające na zapewnieniu uczniom wyżywienia w sytuacji, gdy posiłki przygotowuje zewnętrzna firma cateringowa, a szkoła odsprzedaje usługę rodzicom za wynagrodzeniem obejmującym koszt cateringu oraz marżę to usługi wyżywienia dzieci, nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jako usługi ściśle związane z usługą podstawową na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy o VAT.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym, Wnioskodawca nabywa usługi przygotowania i dostarczenia posiłków dla uczniów (usługi cateringowe/gastronomiczne) od firmy zewnętrznej, a następnie obciąża ich kosztem rodziców lub opiekunów prawnych uczniów, doliczając marżę. Wprowadzenie narzutu (marży) nadaje tej czynności charakter komercyjny. W konsekwencji świadczenie to traci status usługi ściśle związanej z usługą edukacyjną i powinno być traktowane jako samodzielna usługa, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, należało uznać za prawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od firmy cateringowej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Reguła powyższa wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków ponoszonych w związku z nabyciem usług noclegowych oraz gastronomicznych, za wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Aby zatem stwierdzić czy w okolicznościach niniejszej sprawy mają Państwo prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z nabywanych przez Państwa usług od zewnętrznej firmy cateringowej, należy ustalić czy zachodzą przesłanki wykluczające to prawo, wskazane ww. art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, tj. czy dochodzi do nabycia usług gastronomicznych.

Należy zatem rozważyć, czy usługi cateringowe różnią się od usług gastronomicznych, czy też rzeczywisty charakter tych usług jest taki sam. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje usług gastronomicznych ani usług cateringowych. W konsekwencji, uzasadnione jest odwołanie się do definicji słownikowej tych pojęć. Usługa gastronomiczna zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.), polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on przyrządzany, tj. w restauracji, czy innym lokalu.

Natomiast catering oznacza usługę polegającą na przygotowywaniu i dostarczaniu na zamówienie gotowych potraw w miejsce wskazane przez zamawiającego lub na organizacji przyjęć. W konsekwencji, wykładnia językowa pojęcia usługi gastronomicznej i cateringowej pozwala na określenie podstawowej różnicy między tymi dwoma kategoriami – usługa gastronomiczna polega na świadczeniu usługi w restauracji (tj. w pomieszczeniu będącym w posiadaniu podmiotu realizującego usługę), podczas gdy catering ma charakter dostarczenia na zamówienie gotowej potrawy do lokalizacji wskazanej przez zlecającego.

W świetle powyższych wyjaśnień uznać należy, że usługi cateringowe stanowią usługę odmienną od gastronomicznej. Zauważyć również należy, że definicja określająca usługi cateringowe zawarta została w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

Za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających. W celu dodatkowego potwierdzenia odrębnego charakteru usługi cateringowej od usługi gastronomicznej, można odnieść się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, (PKWiU), do której to klasyfikacji odwołują się również przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5a ustawy: Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.

U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.), które do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r. Od 1 stycznia 2026 r. obowiązuje Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 17 grudnia 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1829).

Według § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 17 grudnia 2025 r. : Do celów: 1) opodatkowania podatkiem od towarów i usług – do dnia 31 grudnia 2027 r., - stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Mając zatem powyższe na uwadze w PKWiU z 2015 r. w dziale 56 tych klasyfikacji mieszczą się „usługi związane z wyżywieniem”, w tym pod symbolem PKWiU 56.2 „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych i pozostałe usługi gastronomiczne”. Natomiast pod symbolem PKWiU 56.21 zostały sklasyfikowane „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych”, w tym pod symbolem 56.21.11 wskazane zostały „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla gospodarstw domowych”, a pod symbolem 56.21.19 sklasyfikowano „Usługi przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla pozostałych odbiorców zewnętrznych.

Z kolei pod symbolem PKWiU 56.29 mieszczą się „Pozostałe usługi gastronomiczne”. Jak wynika z powyższych klasyfikacji, usługa cateringowa nie jest sklasyfikowana jako usługa gastronomiczna, co oznacza, że nie są one tożsame. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że usługi cateringowe stanowią odmienne usługi od usług gastronomicznych. Tym samym z uwagi na odmienny charakter tych usług nie można uznać, że do usług cateringowych znajdzie zastosowanie ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z informacji przedstawionych przez Państwa we wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nabywają Państwo usługę wyżywienia (catering) od firmy zewnętrznej we własnym imieniu, a następnie dokonują jej odsprzedaży na rzecz osób trzecich – tj. uczniów uczęszczających do szkoły (refakturowanie z marżą). Jak stwierdzono w niniejszej interpretacji odsprzedaż przez Państwa usług wyżywienia dzieci będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT.

Skoro zatem nabywana przez Państwa od zewnętrznej firmy cateringowej usługa cateringowa będzie przez Państwa wykorzystywana do czynności opodatkowanych tj. odsprzedaży usługi cateringowej to z faktur otrzymywanych od firmy cateringowej będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o charakterze nabywanych przez Państwa usług. Opiera się o przedstawiony opis, z którego wynika, że przedmiotem nabycia przez Państwa są usługi cateringowe.

Zatem w przypadku, gdy nabywane usługi nie będą stanowiły usług cateringowych, wydana interpretacja traci ważność. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga właściwej stawki podatku mającej zastosowanie dla świadczonych usług wyżywienia dzieci. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.

Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. - przy czym WIS dotyczy stanu prawnego, który obowiązuje od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług po dniu 30 czerwca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.