Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 18 stycznia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.814.2021.1.KK

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki dokumentujących wydatki ponoszone przez Gminę na gminne parkingi. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego: Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Działalność Gminy obejmuje m.in. realizację zadań z zakresu gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372).

Gmina jest właścicielem nieruchomości, na których znajdują się parkingi. Na podstawie zarządzenia Burmistrza (…) z dnia (…) w sprawie wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów na placach gminnych, wprowadzone zostały opłaty za parkowanie pojazdów na wyznaczonych parkingach: 1. ul. (…); 2. ul. (…); 3. ul. (…); 4. ul. (…); 5. ul. (…); 6. ul. (…); 7. ul. (…); 8. ul. (…). Wszystkie ww. parkingi stanowią parkingi niestrzeżone, płatne 7 dni w tygodniu przez 24 h/dobę. Korzystający z parkingów zobowiązani są uiścić opłatę parkingową odpowiednio dla danego planowanego czasu postoju, według wskazań wynikających z informacji umieszczonych na parkomacie.

Dowodem uiszczenia opłaty parkingowej jest bilet parkingowy wydany przez parkomat po uiszczeniu opłaty parkingowej lub bilet wykupiony w aplikacji mobilnej. Korzystający z parkingu może uiścić opłatę odpowiednio za pierwszą i każdą kolejną godzinę postoju lub opłatę całodzienną. Na wyznaczonych parkingach, tj. na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), korzystający z parkingu mają możliwość bezpłatnego zaparkowania pojazdu na czas 30 minut. Dowodem bezpłatnego 30-minutowego parkowania jest bilet parkingowy, wydany przez parkomat. Dodatkowo, pojazdy posiadające kartę osoby niepełnosprawnej mogą parkować nieodpłatnie na wszystkich ww. parkingach tylko i wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym.

W dniu 30 października 2020 r. Gmina zawarła umowę z (…) (dalej: „Spółka”) na wykonanie usługi polegającej na zorganizowaniu i administrowaniu płatnymi parkingami na terenie Gminy oraz wykonywaniu czynności serwisowych (dalej: „Umowa administrowania parkingów”).

Umowa administrowania parkingów obejmuje prace z zakresu: - urządzenia i wyposażenia płatnych parkingów w piętnaście parkomatów i inne urządzenia niezbędne do właściwego funkcjonowania płatnych parkingów; - dozoru technicznego i administracyjnego oraz kompleksowego serwisu gwarantującego stałą gotowość operacyjną urządzeń technicznych i komputerowych; - pobierania w imieniu Gminy opłat za parkowanie oraz opłat dodatkowych, rozliczanie tych przychodów i przekazywanie ich Gminie; - kontroli uiszczania opłat za parkowanie; - zorganizowania i prowadzenia infolinii obsługi klienta; - wykonywanie innych zadań niezbędnych do właściwej realizacji zarządzenia burmistrza (…) w sprawie wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na placach gminnych.

Ponadto, Spółka w ramach ww. umowy zobowiązana była do wykonania niezbędnego oznakowania pionowego i poziomego wynikającego z projektów organizacji ruchu a w razie potrzeby do opracowania projektu organizacji ruchu dla nowego parkingu. Spółce za wykonanie czynności określonych w umowie administrowania parkingów przysługuje określone wynagrodzenie. Rozliczenie wykonywanych usług przez Spółkę następuje miesięcznie na podstawie wystawianych przez Spółkę faktur VAT, na podstawie których Spółka rozlicza podatek należny. W konsekwencji, Gmina otrzymuje od Spółki faktury VAT, na których wskazana jest jako nabywca przedmiotowych usług.

Jak już zostało wskazane powyżej, do czynności, do których Spółka jest zobowiązania w ramach Umowy administrowania parkingów wchodzi pobieranie w imieniu i na rzecz Gminy opłat za parkowanie na terenie parkingów gminnych. W konsekwencji, to Gmina (za pośrednictwem Spółki) świadczy odpłatne usługi parkowania na rzecz korzystających z parkingów osób. Zatem gminne parkingi są/będą wykorzystywane do czynności, które podlegają opodatkowaniu VAT i jednocześnie nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku. Gmina wykazuje opłaty pobierane na terenie parkingów gminnych w składanych przez siebie plikach JPK_V7M i wykazuje z tego tytułu podatek należny.

Gmina pragnie w tym miejscu podkreślić, iż nieodpłatne udostępnianie parkingów to sporadyczna/marginalna działalność i stanowi realizację obowiązków narzuconych jej w szczególności przepisami prawa krajowego. Zasadniczo parkingi gminne przeznaczone są do odpłatnego udostępniania, tj. na terenie parkingów prowadzona jest wyłącznie działalność komercyjna, a zwolnienie z wnoszenia opłat określonych grup osób – zawiera się w działalności komercyjnej. Przedmiotowe parkingi nie są ponadto udostępniane na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności Gmina nie wykorzystuje ich nieodpłatnie na cele stricte publiczne.

Pytanie

Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki dokumentujących wydatki ponoszone przez Gminę na gminne parkingi zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki dokumentujących wydatki ponoszone przez Gminę na gminne parkingi zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Gmina jako podatnik VAT Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy również wskazać, iż zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami ustawy o VAT, w niektórych sytuacjach gminy mogą być podatnikami VAT z tytułu wykonywanych czynności. Gminy wyposażone są w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Tym samym należy uznać, iż spełniają zawartą w ww. przepisie definicję podatnika VAT, o ile działania gmin są realizowane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina pragnie wskazać, iż korzystający z parkingów w momencie wjazdu pojazdem samochodowym na parking gminny, zawierają umowę cywilnoprawną z Gminą w zakresie usług parkingowych. Jednocześnie, za korzystanie z Parkingu, we wskazanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym okolicznościach, Gmina (za pośrednictwem Spółki) pobiera stosowne opłaty. W konsekwencji, w ocenie Gminy, w analizowanej sytuacji, udostępniając odpłatnie parkingi gminne, Gmina działa w charakterze podatnika VAT.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.17.2020.2.AK, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „Reasumując, mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie parkingu na podstawie biletu wykupionego w ramach strefy płatnego parkowania, powoduje, że Gmina występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji ww. czynności stanowią czynności podlegające opodatkowaniu – na podstawie art. 5 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy”.

Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2018 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.795.2017.2.JM: „W przedmiotowej sprawie podmiot Gmina zezwala innym osobom na korzystanie z gruntu przez czasowe pozostawienie pojazdu. W takich przypadkach pomiędzy prowadzącym parking a osobą pozostawiającą pojazd dochodzi do zawarcia umowy, na mocy której świadczący usługę „parkingową”, pobiera opłatę za umożliwienie korzystania z wyznaczonego miejsca. Czynność taka – jako usługa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług – niewątpliwie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle powyższego udostępnianie miejsc parkingowych – na parkingach niestanowiących pasa drogowego – za wynagrodzeniem jest odpłatnym świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy. Wynika to z tego, że parkowanie pojazdów odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej i podmiot prowadzący parking świadczy usługę parkingową podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Działalność gospodarcza wykonywana przez Gminę za pośrednictwem Spółki Gmina jeszcze raz pragnie wskazać, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pojęcie działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji ustawowej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z przedmiotowym przepisem, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przywołana wyżej definicja działalności gospodarczej pozwala na uznanie za podatników wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym i to niezależnie od celu takiej działalności ani od jej rezultatu, bowiem działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku. To pozwala na uznanie za podatników VAT także tych podmiotów, które nie działają w celu osiągnięcia zysku. Należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest aktywność wykonywana zawodowo, w sposób profesjonalny.

Wykonywanie czynności okazjonalnie – poza sferą prowadzonej przez dany podmiot działalności gospodarczej – uniemożliwia uznanie podmiotu za podatnika, oczywiście w zakresie przedmiotowych czynności. Jak zostało wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Gmina w celu pobierania odpłatności za udostępnianie miejsc parkingowych na gminnych parkingach zawarła stosowaną umowę ze Spółką. Spółka dokonuje szeregu czynności faktycznych i prawnych, posiada odpowiednie środki do wykonywania tej działalności i świadczy usługi na rzecz ostatecznych odbiorców jej usług – korzystających z parkingów.

Powyższe wskazuje, że Gmina (za pośrednictwem Spółki) niewątpliwie działa w sposób profesjonalny, wykonując działalność gospodarczą w sposób zorganizowany i ciągły. Należy również zaznaczyć, iż Gmina prowadzi działalność będącą przedmiotem wniosku w celach zarobkowych, gdyż działalność wykonywana przez Gminę prowadzi do powstania przychodów ze sprzedaży biletów za parkowanie. Zadaniem Spółki, zgodnie z zawartą umową administrowania parkingów jest przede wszystkim kontrola uiszczania opłat za parkowanie na terenie gminnych parkingów.

W tym celu Spółka zobowiązana była do wyposażenia płatnych parkingów w 15 parkomatów i inne urządzenia niezbędne do właściwego funkcjonowania płatnych parkingów, dokonywania dozoru technicznego i administracyjnego oraz kompleksowego serwisu gwarantującego stałą gotowość operacyjną urządzeń technicznych i komputerowych, zorganizowania i prowadzenia infolinii obsługi klienta. Wszystkie te czynności prowadzą do jednego celu, tj. do pobierania w imieniu Gminy opłat za parkowanie, rozliczanie tych przychodów i przekazywanie ich Gminie. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wszystkie ww. parkingi stanowią parkingi niestrzeżone, płatne 7 dni w tygodniu przez 24h/dobę.

Korzystający z parkingu zobowiązani są uiścić opłatę parkingową odpowiednio dla danego planowanego czasu postoju, według wskazań wynikających z informacji umieszczonych na parkomacie. Dowodem uiszczenia opłaty parkingowej jest bilet parkingowy wydany przez parkomat po uiszczeniu opłaty parkingowej lub bilet wykupiony w aplikacji mobilnej. Na wyznaczonych parkingach, tj. na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), korzystający z parkingu mają możliwość bezpłatnego zaparkowania pojazdu na czas 30 minut. Dodatkowo, pojazdy posiadające kartę osoby niepełnosprawnej mogą parkować nieodpłatnie na wszystkich ww. parkingach tylko i wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym.

Jak już Gmina wskazywała, nieodpłatne udostępnianie parkingów to sporadyczna/marginalna działalność i stanowi realizację obowiązków narzuconych jej w szczególności przepisami prawa krajowego. Zasadniczo parkingi gminne przeznaczone są do odpłatnego udostępniania, tj. na terenie parkingów prowadzona jest wyłącznie działalność komercyjna, a zwolnienie z wnoszenia opłat określonych grup osób – zawiera się w działalności komercyjnej. Działania Spółki nie mają jednak związku z nieodpłatnym udostępnieniem parkingów gminnych. Celem Spółki jest nadzorowanie odpłatnego udostępniania parkingów i wyposażenie parkingów w odpowiednie do realizacji tego celu urządzenia.

W konsekwencji, faktury otrzymywane przez Gminę w związku z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami związane są tylko i wyłącznie z nadzorem nad odpłatnym udostępnianiem parkingów gminnych, wykonywanym w ramach działalności gospodarczej. Charakter czynności świadczonych przez Spółkę powiązany jest wyłącznie z wprowadzonymi na terenie parkingów gminnych odpłatnościami. Spółka ma za zadanie umożliwienie prawidłowego dokonywania opłat za postój na parkingu poprzez udostępnienie parkomatów i innych urządzeń niezbędnych do właściwego funkcjonowania płatnych parkingów.

Podsumowując, Gmina (za pośrednictwem Spółki) w ramach wykonywania czynności odpłatnego udostępniania parkingów działa w sposób profesjonalny, zorganizowany oraz w celach zarobkowych. Powyższe działania Gminy stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Prawo do odliczenia VAT naliczonego Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści powyższego przepisy wynika, iż prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz uzasadnieniu swojego stanowiska, Gmina wskazała, iż zakupione usługi od Spółki są/będą bezpośrednio związane z wykonywaniem działalności gospodarczej. Związek ten jest oczywisty i w najwyższym stopniu bezpośredni.

Gmina nabywa usługi od Spółki w celu wykonywania działalności polegającej na odpłatnym udostępnianiu parkingów gminnych, co stanowi czynności opodatkowane VAT wykonywane przez Gminę (za pośrednictwem Spółki) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze, iż prowadzona przez Spółkę działalność wykonywana w imieniu i na rzecz Gminy wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ma związek wyłącznie z czynnościami realizowanymi w ramach działalności gospodarczej Gminy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki dokumentujących usługi w zakresie odpłatnego funkcjonowania parkingów gminnych.

Gmina pragnie wskazać, iż jej stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.91.2021.1.KT, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, iż „Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ma/będzie miał prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od wydatków ponoszonych na realizację projektu w zakresie budowy Kompleksu, jak również od wydatków bieżących związanych z Kompleksem.

Powyższe wynika z faktu, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki ponoszone na realizację projektu oraz wydatki bieżące mają/będą miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i wykonywanymi w ramach tej działalności czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT”. Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.674.2019.2.AK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „W świetle okoliczności przedstawionych w stanie sprawy należy stwierdzić, że warunki, o których mowa wart.

86 ust. 1 ustawy, są/będą spełnione, ponieważ Gmina, będąca czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, wykorzystuje/będzie wykorzystywała przedmiotowy obiekt sportowo-rekreacyjny, za pośrednictwem OSIR, jak wskazano wyżej – wyłącznie do czynności opodatkowanych (...). W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gmina ma/będzie miała prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od wydatków związanych z budową Pływalni.

Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku są/będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją inwestycji służą/będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem”. Ponadto Gmina pragnie podkreślić, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych.

Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż: „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Skoro bowiem Gmina, jako czynny podatnik VAT, zobowiązana będzie uiszczać VAT należny z tytułu świadczonej odpłatnej usługi udostępniania parkingów, powinna ona mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących możliwość świadczenia tej usługi.

Reasumując, w opinii Gminy, biorąc pod uwagę, że otrzymywane przez nią od Spółki faktury VAT dokumentują wydatki ponoszone przez Gminę tylko i wyłącznie na czynności związane z odpłatnym udostępnieniem parkingów gminnych, tj. czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku, Gminie powinno przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z ww. faktur.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 tej ustawy: Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina jest właścicielem nieruchomości, na których znajdują się parkingi. Wszystkie parkingi stanowią parkingi niestrzeżone, płatne 7 dni w tygodniu przez 24 h/dobę.

Korzystający z parkingów zobowiązani są uiścić opłatę parkingową odpowiednio dla danego planowanego czasu postoju, według wskazań wynikających z informacji umieszonych na parkomacie. Dowodem uiszczenia opłaty parkingowej jest bilet parkingowy wydany przez parkomat po uiszczeniu opłaty parkingowej lub bilet wykupiony w aplikacji mobilnej. Korzystający z parkingu może uiścić opłatę odpowiednio za pierwszą i każdą kolejną godzinę postoju lub opłatę całodzienną. Na wyznaczonych parkingach, tj. na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), korzystający z parkingu mają możliwość bezpłatnego zaparkowania pojazdu na czas 30 minut.

Dowodem bezpłatnego 30-minutowego parkowania jest bilet parkingowy, wydany przez parkomat. Dodatkowo, pojazdy posiadające kartę osoby niepełnosprawnej mogą parkować nieodpłatnie na wszystkich ww. parkingach tylko i wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym. W dniu 30 października 2020 r. Gmina zawarła umowę z (…) (dalej: „Spółka”) na wykonanie usługi polegającej na zorganizowaniu i administrowaniu płatnymi parkingami na terenie Gminy oraz wykonywaniu czynności serwisowych. Spółce za wykonanie czynności określonych w umowie administrowania parkingów przysługuje określone wynagrodzenie. Gmina otrzymuje od Spółki faktury VAT, na których wskazana jest jako nabywca przedmiotowych usług.

Do czynności, do których Spółka jest zobowiązania w ramach umowy administrowania parkingów wchodzi pobieranie w imieniu i na rzecz Gminy opłat za parkowanie na terenie parkingów gminnych. W konsekwencji, to Gmina (za pośrednictwem Spółki) świadczy odpłatne usługi parkowania na rzecz korzystających z parkingów osób. Zatem gminne parkingi są/będą wykorzystywana do czynności, które podlegają opodatkowaniu VAT i jednocześnie nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku. Gmina pragnie podkreślić, iż nieodpłatne udostępnianie parkingów to sporadyczna/marginalna działalność i stanowi realizację obowiązków narzuconych jej w szczególności przepisami prawa krajowego.

Zasadniczo parkingi gminne przeznaczone są do odpłatnego udostępniania, tj. na terenie parkingów prowadzona jest wyłącznie działalność komercyjna, a zwolnienie z wnoszenia opłat określonych grup osób – zawiera się w działalności komercyjnej. Przedmiotowe parkingi nie są ponadto udostępniane na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności Gmina nie wykorzystuje ich nieodpłatnie na cele stricte publiczne.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy wskazać, że pod pojęciem usługi (świadczenia) rozumie się każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nie czynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że w myśl art. 8 ustawy, do grona usług zalicza się każde świadczenie, które nie jest dostawą. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.

Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług należy zatem rozumieć prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.

Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy rozróżnić dwie sytuacje: - pierwszą – związaną z wykorzystaniem parkingu na ul. (…), ul. (…) i ul. (…) przez klienta w łącznym czasie wykraczającym poza ww. limit 30 minut, oraz - drugą – związaną z wykorzystaniem parkingu na ul. (…), ul. (…) i ul. (…) przez klienta w ramach bezpłatnego limitu w czasie nieprzekraczającym 30 minut.

Odnosząc się do pierwszej sytuacji wskazać należy, że odpłatne udostępnienie miejsc parkingowych na łączny czas przekraczający 30 minut, skutkuje po stronie klienta uzyskiwaniem korzyści, a Wnioskodawca ma prawo żądać od klienta zapłaty/wynagrodzenia. W przypadku udostępnienia miejsca parkingowego na łączny czas przekraczający 30 minut, po stronie Wnioskodawcy występuje jedno świadczenie za wynagrodzeniem. Należy bowiem podkreślić, że na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna.

Tym samym całe powyższe świadczenie Wnioskodawcy, pomimo że wynagrodzenie obliczane jest od 31 minuty używania przez klienta parkingu, jest świadczeniem odpłatnym. W konsekwencji, mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w przypadku udostępnienia miejsc parkingowych na łączny czas przekraczający 30 minut, Wnioskodawca wykonuje czynności stanowiące odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie miejsc parkingowych o łącznym czasie przekraczającym 30 minut powoduje, że Gmina występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji ww. czynności stanowią czynności podlegające opodatkowaniu – na podstawie art. 5 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

Natomiast odnośnie drugiego z ww. przypadków, tj. udostępniania nieodpłatnie miejsc parkingowych o łącznym czasie do 30 minut, należy wskazać na treść art. 8 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym: Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu. W rozpatrywanej sprawie parkingi, na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), zostają nieodpłatnie udostępnione klientom w ramach wykonywania zadań publicznych. W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę, jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.

Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości.

Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy. Przywołany powyżej przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, odpowiednio w pkt 1 oraz pkt 2 odnosi się do „nieodpłatnego świadczenia usług” przez podatnika.

Udostępnianie parkingów gminnych wynika z realizacji przez Gminę zadań własnych tj. działalności wynikającej z obowiązków publicznych (ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej) czyli zadań własnych, które Gmina jest obowiązana wykonywać na podstawie przepisów regulujących działania jednostek samorządu terytorialnego. W konsekwencji, przedmiotowy obszar działalności Gminy, tj. wykonywanie zadań własnych w oparciu o reżim publicznoprawny, nie może być podstawą do zastosowania wobec Gminy art. 8 ust. 2 ustawy, a tym samym nie ma po stronie Gminy konieczności naliczania VAT należnego z tytułu nieodpłatnego udostępniania parkingów.

Jakkolwiek z uwagi na użycie towaru stanowiącego część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, sytuacja ta mogłaby się mieścić w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, to jednak ww. świadczenia są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach władztwa publicznego i tym samym brak jest podstaw do zastosowania treści ww. art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Reasumując, stwierdzić należy, że ww. nieodpłatne udostępnianie parkingów na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), stanowiących część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą (na łączny czas nieprzekraczający 30 minut), nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, z uwagi na realizację tych świadczeń nieodpłatnie w ramach władztwa publicznego.

Przechodząc do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących kwestii pełnego prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki, należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.

Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy: W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy: Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: 1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz 2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że: Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.

W myśl § 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia: Rozporządzenie określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą.

Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze. W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla: 1) urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego) 2) samorządowej jednostki budżetowej 3) samorządowego zakładu budżetowego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych. Podkreślić należy, że wyliczony dla jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie zastosowanie do zakupów towarów i usług wykorzystywanych przez daną jednostkę organizacyjną do celów „mieszanych”.

Dla oceny prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług przez jednostkę samorządu terytorialnego, należy przede wszystkim zbadać, czy przy nabyciu towaru lub usługi, jednostka samorządu terytorialnego działała w charakterze podatnika, co potwierdzają obiektywne okoliczności towarzyszące nabyciu tego towaru lub usługi, oraz czy nabywane towary i usługi są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina 30 października 2020 r. zawarła umowę z (…) na wykonanie usługi polegającej m.in. na zorganizowaniu i administrowaniu płatnymi parkingami na terenie Gminy. Na wyznaczonych parkingach, tj. na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), korzystający z parkingu mają możliwość bezpłatnego zaparkowania pojazdu na czas 30 minut. Dowodem bezpłatnego 30-minutowego parkowania jest bilet parkingowy, wydany przez parkomat. Dodatkowo, pojazdy posiadające kartę osoby niepełnosprawnej mogą parkować nieodpłatnie na wszystkich ww. parkingach tylko i wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki, należy wskazać, że wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, z opisu sprawy wynika, że infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej podatkiem VAT oraz do działalności niepodlegającej opodatkowaniu. Należy zaznaczyć, że na wszystkich przedmiotowych parkingach pojazdy posiadające kartę osoby niepełnosprawnej mogą parkować nieodpłatnie, jest to jedyna grupa uprawniona do nieodpłatnego parkowania na parkingach gminnych w miejscach do tego wyznaczonych.

Nieodpłatne korzystanie z parkingów, wskazanych w opisie sprawy, stanowi zatem realizację zadań nałożonych na Wnioskodawcę przepisami prawa. W przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 ze zm.) w art. 8 ust. 4 mowa o tym, że: Kartę parkingową osobie, o której mowa w ust. 3a pkt 1 i 2, wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.

U. z2020 r. poz. 426, 568 i 875 oraz z 2021 r. poz. 159), na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności: 1) orzeczenia o niepełnosprawności, 2) orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, 3) orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień – wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. W konsekwencji do celów związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy należy więc zaliczyć realizację obowiązków wynikających z ww. przepisów, polegających na możliwości bezpłatnego korzystania z parkingów gminnych przez grupę uprzywilejowaną.

Taki bowiem obowiązek na Wnioskodawcę został nałożony przepisami prawa i w żadnym razie nie świadczy o tym, że takie nieodpłatne świadczenie usług dla osób posiadających kartę osoby niepełnosprawnej, odbywa się poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieodpłatne udostępnianie miejsc parkingowych dla określonej grupy osób podyktowane uregulowaniami prawnymi wpisuje się więc w ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę, związaną z usługami udostępniania parkingów. Zatem uznać należy, że ww. nieodpłatne działania nie stanowią wyłączonej poza VAT odrębnej działalności (obok działalności gospodarczej).

W związku z powyższym uznać należy, że nieodpłatna działalność na rzecz uprzywilejowanych grup osób realizowana przez Wnioskodawcę będzie ściśle związana z działalnością gospodarczą i nie mieści się w działalności innej niż działalność gospodarcza. Z kolei, jak już wskazano wcześniej, nieodpłatne udostępnianie parkingów na ul. (…), ul. (…) i ul. (…), na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą (na łączny czas nieprzekraczający 30 minut), nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w rozpatrywanej sprawie nie można przyznać pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż poza czynnościami opodatkowanymi (odpłatne udostępnianie miejsc parkingowych) Wnioskodawca wykonuje także czynności, które nie generują podatku należnego.

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż działalność gospodarcza w sytuacji, gdy Gmina nie będzie miała możliwości przypisania towarów i usług w całości do działalności gospodarczej, to Wnioskodawca winien dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. Powołane przepisy art. 86 ust. 2a-h ustawy oraz ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. mają bowiem zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Przy czym należy zauważyć, że z okoliczności sprawy nie wynika, iż w ramach działalności gospodarczej ww. parkingi będą służyły czynnościom zwolnionym z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro przedmiotowe parkingi są/będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych w ramach działalności gospodarczej, jak i do celów pozostających poza taką działalnością i Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał możliwości przyporządkowania wydatków w całości do działalności gospodarczej, to Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Spółki wyłącznie w zakresie, w jakim infrastruktura będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej (generującej podatek należny VAT).

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy ocenione całościowo jest nieprawidłowe, gdyż Organ nie podzielił zdania Wnioskodawcy w pełnym zakresie we wszystkich podanych przez Wnioskodawcę kwestiach.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).