Stanowisko Wnioskodawcy
(oznaczone we wniosku numerami 1 i 2): Pytanie nr 1 Spółka stoi na stanowisku, iż z uwagi na fakt, że w momencie podziału przez wydzielenie Część Inwestycyjna: będzie dysponowała własnym zespołem składników majątkowych, w tym zobowiązań i należności, jak również dedykowanym personelem; będzie wyodrębniona w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy; będzie posiadała własne środki pieniężne zdeponowane na dedykowanych rachunkach bankowych będzie w stanie realizować zadania gospodarcze niezależnie od Wnioskodawcy, -w opinii Spółki, będzie ona stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Pytanie nr 2 W opinii Wnioskodawcy, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania do rozważanej transakcji wydzielenia Części Inwestycyjnej do Spółki Inwestycyjnej. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Pytanie nr 1 W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa („ZCP”) rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
W tym kontekście, o zorganizowanej części przedsiębiorstwa można mówić wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.
Zatem, w celu uznania danego zbioru składników majątkowych za ZCP musi on odznaczać się pewną odrębnością na płaszczyźnie: (i) organizacyjnej, (ii) finansowej, (iii) funkcjonalnej, w taki sposób, że taki ZCP mógłby funkcjonować samodzielnie w obrocie gospodarczym w razie zaistnienia takiej potrzeby. Z uwagi na to, że ustawodawca wyraźnie wskazuje, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest tylko ta część przedsiębiorstwa, która spełnia wszystkie powyższe kryteria w opinii Wnioskodawcy należy ustalić czy Część Inwestycyjna je wyczerpuje.
Ad (i) Odrębność organizacyjna Analiza interpretacji organów podatkowych (przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 listopada 2016r. sygn. 2461-IBPB-1-1.4510.310.2016.1.MJ, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 stycznia 2011, sygn. ILPP2/443-1627/10-2/AK) prowadzi do wniosku, iż wyodrębnienie organizacyjne oznacza możliwość alokacji wszystkich składników materialnych i niematerialnych (w tym również pracowników) do działalności prowadzonej przez ZCP. Działalność ta powinna mieć jednocześnie określone miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako np. dział, wydział, oddział itp.
Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu, lub innego aktu o podobnym charakterze.
W tym kontekście, Spółka pragnie wskazać, iż: Część Inwestycyjna skupia się wokół Obszaru Strategii i Inwestycji powołanego do życia mocą uchwały Zarządu Spółki, Część inwestycyjna zlokalizowana jest w W., tj. miejscu odrębnym od głównego miejsca prowadzenia działalności przez Część Farmaceutyczną; Działalność Części Inwestycyjnej jest zasadniczo odmienna i nie związana z działalnością Części Farmaceutycznej; Na moment wydzielenia Część Inwestycyjna będzie posiadała przypisany jej na wyłączność zespół składników majątkowych, w tym zobowiązań i należności, środków pieniężnych, pracowników w postaci personelu dedykowanego do projektów inwestycyjnych; W rezultacie, w opinii Spółki, Część Inwestycyjna charakteryzuje się odrębnością organizacyjną od pozostałych struktur Wnioskodawcy.
Ad (ii) Odrębność finansowa W doktrynie prawniczej stawia się tezę, że minimalny poziom wydzielenia finansowego powinien polegać na wydzieleniu ewidencyjnym aktywów, pasywów oraz przychodów i kosztów związanych z ZCP. W tym kontekście istotne jest zastrzeżenie, że wyodrębnienie finansowe jednostki nie musi jednak oznaczać jej samodzielności finansowej. Przyjmuje się bowiem, że wyodrębnienie finansowe nie wiąże się z koniecznością prowadzenia odrębnej księgowości i sporządzania bilansu.
Potwierdzają to również organy podatkowe – przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 18 maja 2012 r., Znak: ITPB3/423-120/12/DK stwierdzono, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej, całkowitej samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Innymi akceptowanymi przejawami odpowiedniego wyodrębnienia finansowego zorganizowanej części przedsiębiorstwa są np. posiadanie odrębnego planu finansowego, oddzielnego rachunku bankowego, własnych rejestrów środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a także możliwość generowania w systemach finansowo-księgowych własnych raportów.
W tym kontekście, mając na uwadze fakt, iż: obecna struktura kont Spółki oraz przyjęta polityka rachunkowości pozwalają na właściwe przyporządkowanie pozycji kosztowych oraz przychodowych do Części Inwestycyjnej, w szczególności poprzez przypisanie wydatków do dedykowanych kont księgowych poprzez kod MPK; istnieje możliwość identyfikacji zawartych umów i wynikających z nich zobowiązań i należności dotyczących Części Inwestycyjnej ; Część Inwestycyjna zarządza dedykowanymi rachunkami inwestycyjnymi i bankowymi na potrzeby prowadzonej działalności, Część Inwestycyjna prowadzi własne rejestry i zestawienia pozwalające na efektywne zarządzanie powierzonymi aktywami finansowymi, w tym terminów zapadalności papierów wartościowych i lokat Spółka stoi na stanowisku, że Część Inwestycyjna jest należycie wydzielona finansowo od Części Farmaceutycznej.
Ad (iii) Odrębność funkcjonalna Warunek samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych (tj. wyodrębnienie funkcjonalne) oznacza, iż możliwość uznania zespołu składników za ZCP jest uzależniona od możliwość samodzielnego działania jako niezależny podmiot. Jakkolwiek ustawodawca nie sprecyzował, jak należy rozumieć sformułowanie „zespołu składników”, wielokrotnie w temacie tym wypowiadały się zarówno sądy administracyjne, organy podatkowe, jak i doktryna prawa podatkowego. Zgodnie z powszechnie uznawaną wykładnią, gdy mowa jest o „zespole składników”, to nie mogą one stanowić przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zespół taki nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj gospodarcza rola, jaką odgrywają one w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Innymi słowy, zespół składników majątkowych tworzących ZCP nie tylko musi spełniać określone funkcje gospodarcze w istniejącym przedsiębiorstwie, ale powinien również być w stanie prowadzić działalność samodzielnie, gdyby został wydzielony z istniejącego przedsiębiorstwa.
W odniesieniu do sytuacji Wnioskodawcy, przesłanka wydzielenia funkcjonalnego sprowadza się do potencjalnej zdolności Części Inwestycyjnej do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy i to jeszcze w ramach struktur Wnioskodawcy. W tym kontekście, Spółka pragnie wskazać, iż od momentu powołania do życia Cześć Inwestycyjna prowadzi niezależną i zupełnie rozłączną od Części Farmaceutycznej działalność gospodarczą. Jest ona zdolna samodzielnie planować, kontrolować i realizować własną aktywność podejmowaną w sferze gospodarczej, zaciągać zobowiązania i generować przychody (np. z tytułu odsetek od lokat).
W rezultacie, zdaniem Spółki, Część Inwestycyjna jest bezsprzecznie wydzielona funkcjonalnie z działalności gospodarczej Wnioskodawcy i już teraz realizuje przydzielone mu cele gospodarcze w sposób niezależny i rozłączny od Części Farmaceutycznej.
Podsumowanie W kontekście, powyższej analizy, mając na uwadze, iż w momencie wydzielenia Cześć Inwestycyjna: będzie dysponowała własnym zespołem składników majątkowych, w tym zobowiązań i należności, jak również dedykowanym personelem; będzie wyodrębniona w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy; będzie posiadała własne środki pieniężne lub papiery wartościowe zdeponowane na dedykowanych rachunkach bankowych będzie w stanie realizować zadania gospodarcze niezależnie od Wnioskodawcy, -w opinii Spółki, będzie ona stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Pytanie nr 2 Zasadniczo, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT w Polsce podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Jednocześnie, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów Ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W świetle ugruntowanej linii interpretacyjnej Ministra Finansów pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, w tym np. sprzedaż, zamianę, darowiznę lub inne przeniesienie własności.
Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także podziału w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH poprzez przeniesienie części majątku spółki dzielonej do spółek nowo zawiązanych.
W tym kontekście, mając na uwadze, iż: wydzielenie jest formą zbycia; Część Inwestycyjna będzie stanowiła w opinii Spółki zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 ust 27e Ustawy o VAT, -zatem stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przedmiotowa czynność wydzielania przez Wnioskodawcę Części Inwestycyjnej do Spółki Celowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Na wstępie należy zauważyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług.
W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”.
Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść tytułu IV działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1089 ze zm.).
W art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych.
Zgodnie z ww. przepisem, podział może być dokonany przez: przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie), zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek), przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki), przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).
Zatem należy stwierdzić, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.
W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wydzielenie i przeniesienie na nową spółkę części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyjaśnić jednak tutaj należy, że w sytuacji gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania.
Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Oznacza to, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Od początku swojego istnienia Wnioskodawca prowadzi działalności w zakresie produkcji substancji farmaceutycznych oraz sprzedaży produktów leczniczych z nowoczesnego zakładu produkcyjnego. W 2016 roku Spółka podjęła decyzję o rozszerzeniu profilu prowadzonej działalności gospodarczej i skupieniu w ramach swojego przedsiębiorstwa działalności inwestycyjnej. W tym celu, w ramach swojej struktury organizacyjnej Spółka powołała Obszar Strategii i Inwestycji i zatrudniła wykwalifikowany personel dedykowany do projektów inwestycyjnych. Personel dedykowany do projektów inwestycyjnych raportuje do Dyrektora ds.
Finansów Korporacyjnych i Inwestycji, odpowiedzialnego za zarządzanie kwestiami finansowymi Wnioskodawcy oraz nadzorem nad projektami inwestycyjnymi.
Działalność personelu dedykowanego do projektów inwestycyjnych prowadzona jest w dedykowanym wynajmowanym biurze znajdującym się w W. (innym/odrębnym od głównego biura/siedziby dedykowanej dla działalności farmaceutycznej), z wykorzystaniem dedykowanego zespołu aktywów i pasywów i nakierowana jest na uzyskiwanie możliwe najlepszych zwrotów z inwestycji, w szczególności z: średnio- i długoterminowych inwestycje w przedsiębiorstwa niepubliczne znajdujące się we wczesnych fazach rozwoju (start-upy); inwestycji w dłużne papiery wartościowe, w tym obligacje korporacyjne; lokowania nadwyżek finansowych na negocjowanych lokatach terminowych; Personel dedykowany do projektów inwestycyjnych posiada przypisane mu konta kosztowe oznaczone odpowiednimi kodami miejsc powstawania kosztów („MPK”) na których ewidencjonowane są koszty związane z prowadzoną przez tę część działalnością gospodarczą oraz zarządza dedykowanymi rachunkami inwestycyjnymi i bankowymi na których zdeponowane są środki pieniężne, lokaty oraz papiery wartościowe.
Umowy zawierane w wyniku działań personelu dedykowanego do projektów inwestycyjnych ewidencjonowane są z oznaczeniem osoby odpowiedzialnej za jej zawarcie, w sposób pozwalający na ich identyfikację wśród umów dotyczących Części Farmaceutycznej. W chwili obecnej Spółka rozważa strukturalne wydzielenie personelu dedykowanego do projektów inwestycyjnych wraz z aktywami i zobowiązaniami związanymi z tą działalnością inwestycyjną („Część Inwestycyjna”) do nowego podmiotu poprzez podział Spółki. Podział będzie miał miejsce w 2018 r. i nastąpi w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000r.
KSH tj. przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na inną spółkę istniejącą („Spółka Inwestycyjna”), tj. będzie miał formę podziału przez wydzielenie.
Na moment podziału przez wydzielenie Część Inwestycyjna Wnioskodawcy będzie obejmowała w szczególności następujące materialne i niematerialne składniki majątku: aktywa związane z prowadzoną działalnością inwestycyjną, w tym obligacje i udziały w zagranicznej spółce kapitałowej o odpowiednim profilu/właściwym dla działalności inwestycyjnej; udziały w spółkach o profilu zbieżnym/właściwym dla działalności farmaceutycznej nie będą przenoszone do Spółki Inwestycyjnej; wyposażenie, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z Częścią Inwestycyjną, należności wynikające z zawartych umów dotyczących Części Inwestycyjnej, w tym w szczególności umowy pożyczki; środki pieniężne przeznaczone na działalność inwestycyjną, nie wykorzystywane na potrzeby bieżącej działalności operacyjnej związanej z Częścią Farmaceutyczną; zobowiązania z tytułu zawartych umów, w tym umowy najmu lokalu w W., personel dedykowany do projektów inwestycyjnych.
Po wydzieleniu, Spółka Inwestycyjna będzie kontynuowała działalność inwestycyjną prowadzoną wcześniej przez Wnioskodawcę. Jednocześnie po wydzieleniu, Spółka będzie kontynuowała prowadzoną działalność w obszarze produkcji substancji farmaceutycznych oraz sprzedaży produktów leczniczych poprzez Część Farmaceutyczną w niezmienionym zakresie. Część Inwestycyjna jest organizacyjnie rozłączna od Części Farmaceutycznej i w praktyce prowadzi działalność niezależną od działalności farmaceutycznej.
Część majątku Wnioskodawcy wydzielanego do dedykowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej „Spółka Inwestycyjna”) skupia się wokół Obszaru Strategii i Inwestycji („Cześć Inwestycyjna”) powołanego do życia mocą uchwały Zarządu Spółki, prowadzącego działalność odmienną i rozłączną od działalności farmaceutycznej (działalności statutowej, dalej jako „Część Farmaceutyczna”) prowadzonej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca wskazał, że wyodrębnienie funkcjonalne części majątku spółki dzielonej przejawia się w tym, iż od momentu powołania do życia Część Inwestycyjna prowadzi niezależną, rodzajowo odmienną i zasadniczo rozłączną od Części Farmaceutycznej działalność gospodarczą.
Posiada dedykowany zespół składników majątkowych (środków trwałych, środków pieniężnych, inwestycji, umów) niezbędny do należytego realizowania projektów inwestycyjnych oraz zasoby ludzkie zdolne samodzielnie planować, kontrolować i realizować aktywność gospodarczą w obszarze inwestycji, zawierać umowy, zaciągać zobowiązania i generować przychody (np. z tytułu odsetek od lokat, sprzedaży z zyskiem papierów wartościowych, etc.). Siedziba Części Inwestycyjnej zlokalizowana jest w W., tj. miejscu odmiennym od miejsca prowadzenia działalności farmaceutycznej.
Już w chwili obecnej, w ramach struktur Wnioskodawcy, Część Inwestycyjna działa niezależnie i rozłącznie od jego działalności przeważającej/głównej. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, iż na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji Wnioskodawca będzie prowadził odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych pozwalającą jednoznacznie przyporządkować przychody i koszty oraz należności i zobowiązania do zorganizowanej części przedsiębiorstwa – do Obszaru Strategii i Rozwoju. Po wydzieleniu do Spółki Inwestycyjnej Część Inwestycyjna będzie w stanie kontynuować w sposób nieprzerwany prowadzoną działalność gospodarczą oraz generować przychody.
Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem Organu w opisanej sytuacji zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zespołu składników majątku tworzących dział związany ze świadczeniem usług informatycznych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
W konsekwencji uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Części Inwestycyjnej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, planowana czynność przeniesienia tego majątku – związanego z działalnością inwestycyjną do Spółki Inwestycyjnej która nastąpi w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy kodeks spółek handlowych będzie wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy, zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1. Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.