Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie przeformułowane w piśmie z 26 stycznia 2021 r): Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco – tak, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym realizacja przez Wnioskodawcę na rzecz Muzeum usług opisanych w treści umowy, w zamian za zastrzeżone z tego tytułu na rzecz Wnioskodawcy od Muzeum wynagrodzenie, stanowi dla Wnioskodawcy odpłatne świadczenie przez niego na rzecz Muzeum usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Odpowiedź na pytanie nr 2 powinna brzmieć następująco – tak, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia od podatku należnego VAT podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług potrzebnych w celu realizacji usług świadczonych przez niego na podstawie umowy na rzecz Muzeum (w tym także usług nabytych przez Wnioskodawcę od X.), w tym od zakupionych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Uzasadnienie Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy realizacja przez niego na rzecz Muzeum usług opisanych w treści umowy, w zamian za zastrzeżone z tego tytułu na rzecz Wnioskodawcy od Muzeum wynagrodzenie, stanowi dla Wnioskodawcy odpłatne świadczenie przez niego na rzecz Muzeum usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce 23%. Regulacje ustawy o VAT Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług należy zaś rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). Przy czym dana czynność (usługa) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT tylko wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Zapłacone kwoty muszą więc stanowić rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzić musi do wymiany świadczeń wzajemnych.
Otrzymana zapłata powinna zaś być konsekwencją wykonania świadczenia, a więc wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika więc, że aby doszło do świadczenia usługi jako czynności opodatkowanej podatkiem VAT, należy spełnić łącznie następujące przesłanki: świadczenie musi mieć charakter odpłatny w rozumieniu ustawy o VAT, musi zaistnieć bezpośredni konsument będący odbiorcą świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT podstawowa stawka podatku VAT wynosi 23%. Treść umowy.
W analizowanej sytuacji Strony umowy czyli Wnioskodawca oraz Muzeum porozumieli się w ten sposób, że w rezultacie ich wspólnych działań dojdzie do stworzenia jednej usługi w postaci biletowanej wystawy, która prezentowana będzie w Ogrodzie, którym zarządza Muzeum. Już w treści preambuły do umowy jej Strony dokonały wstępnych ustaleń w myśl których zaangażowanie każdej z nich w organizację wystawy będzie miało charakter odpłatny.
Jak wynika bowiem wprost z treści pkt 6 preambuły do umowy: „Strony wyrażają zgodną wolę, aby wynagrodzeniem Stron za świadczenia wykonane w celu realizacji wystawy był udział w przychodach netto ze sprzedaży biletów na wystawę.” Przedmiot umowy został doprecyzowany przez Strony w treści § 1. Jak wynika bowiem z § 1 ust. 1: „Przedmiotem niniejszej umowy jest wspólne przedsięwzięcie Stron polegające na organizacji i prowadzeniu w sezonie zimowym: 2020/21 wystawy na terenie Ogrodu …, mieszczącego się w …., zwanego dalej „Ogrodem”, którym Muzeum dysponuje na podstawie umowy ustanowienia prawa użytkowania zawartej w dniu 13.12.2017 r. z Gminą …., Rep.
A nr ….” Strony umowy zadeklarowały również, że działając jako profesjonalne podmioty, będą podejmować wszelkie konieczne ku temu działania aby osiągnąć cele określone w treści preambuły, w szczególności zaś doprowadzić do uruchomienia wystawy.
Potwierdza to treść § 1 ust. 2-4: „ 2. Strony deklarują ścisłe współdziałanie w dążeniu do realizacji wspólnych celów określonych w preambule niniejszej umowy, a polegające na stworzeniu, realizacji i jak najsprawniejszym funkcjonowaniu wystawy.” „ 3. Wystawa realizowana będzie poprzez wspólne, na zasadzie partnerstwa, zaangażowanie Partnerów, z wykorzystaniem potencjału każdego z nich, bez prawa dokonywania rozliczeń między Partnerami, poza tymi opisanymi w § 6 niniejszej umowy.” „ 4. Każdy Partner ponosi koszty związane z realizacją wystawy w granicach i zakresie obowiązków każdej ze Stron określonych w umowie.” Jednocześnie warto zaznaczyć, że każdy z podmiotów, zaangażowanych w realizację wystawy, zachował pełną autonomię organizacyjną, gospodarczą, finansową oraz prawną w trakcie świadczenia usług mających doprowadzić do uruchomienia oraz funkcjonowania wystawy –w ocenie Wnioskodawcy potwierdza to w szczególność zacytowana powyżej treść § 1 ust. 4 umowy.
Niezależna pozycja każdej ze Stron umowy znalazła odzwierciedlenie w dalszych jej postanowieniach. W szczególności warto wskazać w tym miejscu na treść § 2 ust. 1-3 gdzie zarówno Wnioskodawca jak i Muzeum oświadczyli, że dysponują wiedzą, doświadczeniem, umiejętnościami i środkami pozwalającymi na realizację umowy ze szczególną starannością, z uwzględnieniem zasad lojalności i dbałości o interesy drugiej Strony.
Ponadto, to że Wnioskodawca będzie świadczył w ramach tej umowy usługi jako niezależny przedsiębiorca potwierdza brzmienie § 2 ust. 2 – z treści tego postanowienia wynika bowiem wprost, że Wnioskodawca złożył zapewnienie, iż obowiązki wynikające z umowy wykonywać będzie ze szczególną starannością, przy zachowaniu zasad uczciwości, dobrych obyczajów, lojalności oraz przy ścisłym przestrzeganiu przepisów prawa i postanowień umowy.
Co istotne, z uwagi na to, że to właśnie Wnioskodawca jest głównym podmiotem od zaangażowania którego zależy powodzenia całego przedsięwzięcia gospodarczego, Muzeum wymogło na Wnioskodawcy aby złożył zapewnienie zgodnie z którym potwierdził on, że posiada tytuł prawny do wszystkich obiektów prezentowanych na wystawie, zaś eksponaty użyte do realizacji wystawy nie naruszają autorskich praw osób trzecich – pełna treść tego oświadczenia zamieszczona została w § 2 ust. 3 umowy.
Zakres usług, do świadczenia których w ramach umowy zobowiązał się Wnioskodawca, został szczegółowo opisany w treści § 3. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę, iż w umowie jej Strony przewidziały niejako domniemanie spoczywania wszelkich obowiązków po stronie Wnioskodawcy – potwierdza to brzmienie § 3 ust. 1: „l.W. wykonuje czynności związane z organizacją i przygotowaniem wystawy w okresie wystawy oraz poza okresem wystawy w zakresie, w którym obowiązki te nie obciążają Muzeum.” Z kolei zakres obowiązków obciążających Wnioskodawcę wprost na bazie postanowień umowy został opisany w treści § 3 ust. 2. Spektrum obowiązków spoczywających na Wnioskodawcy jest bardzo obszerne i w związku z tym zasadnym jest przywołanie ich w tym miejscu: „ W wykonaniu obowiązków wynikających z niniejszej umowy W. zobowiązuje się między innymi do: przygotowania szczegółowego projektu wykonawczego wystawy oraz pozyskanie wszelkich wymaganych prawem opinii, zgód, zgłoszeń czy decyzji dla instalacji elementów wystawy, zapewnienia nadzoru i sfinansowania produkcji wystawy – wszystkich elementów ekspozycji, w tym elementów materiałów dźwiękowych i multimedialnych, oraz niezbędnych instalacji i wyposażenia elektrycznego, zapewnienia i poniesienia kosztu personelu niezbędnego do obsługi wystawy, z wyjątkiem obsługi kasowo-biletowej i porządkowej (sanitariaty), którą zapewnia Muzeum oraz ponosi jej pełen koszt, transportu, montażu i demontażu wystawy, zapewnienia i sfinansowania wszelkich licencji do praw autorskich do utworów wykorzystanych przy ekspozycji wystawy w przypadku gdy dysponowanie takimi licencjami okaże się konieczne, pokrycia kosztów zużycia energii elektrycznej oraz wody, ścieków, nieczystości oraz opłat za wywóz odpadów poniesionych w związku z organizacją i prowadzeniem wystawy, powstałych w okresie wystawy, na podstawie faktur wystawianych przez Muzeum (...); nabycia praw do domen internetowych związanych z wystawą, stworzenia stron internetowych oraz umieszczania informacji na temat wystawy po uprzedniej akceptacji tych treści przez Muzeum; (...); promocji i reklamy wystawy w mediach, w tym mediach społecznościowych, oraz na nośnikach reklamowych, wszelkich kontaktów z X. w zakresie związanym z organizowaną wystawą oraz informowania, że organizatorami wystawy są: W. oraz Muzeum …., opracowania szaty graficznej wystawy (logo, linia graficzna wystawy) oraz zorganizowania, przygotowania, druku i rozpowszechniania materiałów promocyjnych i reklamowych dotyczących wystawy, zawarcia stosownej umowy ubezpieczenia majątkowego elementów składowych wystawy oraz stosownego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej organizatora wystawy, zorganizowania oficjalnej inauguracji wystawy, zorganizowania ochrony wystawy w zakresie uzgodnionym z Muzeum, koniecznym do uzupełnienia ochrony Ogrodu, którą posiada Muzeum na podstawie umowy na świadczenie usług ochrony osób i mienia obowiązującej w dniu zawarcia niniejszej umowy.” Autonomiczny status Wnioskodawcy jako niezależnego przedsiębiorcy, współorganizującego wraz z Muzeum wystawę, jednakże działającego w pełni suwerennie, potwierdza także treść kolejnych postanowień umowy zawartych w treści § 3 ust. 3-7. Po pierwsze, na Wnioskodawcę został nałożony obowiązek opracowania prezentacji słowno-wizualnej wystawy oraz uzgodnienia treści tego dokumenty z Muzeum; zakres ingerencji Muzeum w treść tego dokumentu został jednakże w sposób umowny ograniczony: „Uwagi zgłoszone przez Muzeum nie mogą jednak dotyczyć wykonania przez W. takich zmian w wystawie, które powodowałyby konieczność poniesienia przez W. dodatkowych kosztów, które nie zostały uwzględnione w opracowanym przez W. planie finansowym wystawy lub które powodowałyby, że sumaryczna wartość dodatkowych kosztów ponoszonych przez W. w związku z organizacją wystawy przekroczyłaby kwotę (...).” W oparciu o treść § 3 ust. 4 przyznano Wnioskodawcy uprawnienie do czasowej lub stałej zmiany miejsc posadowienia wystawy na inne na terenie Ogrodu, przy czym wymaga to uprzedniej zgody Muzeum.
Jednocześnie, w celu zabezpieczenia interesów Wnioskodawcy, Strony umowy zgodnie przyjęły, że Muzeum zobowiązuje się udzielić takiej zgody, chyba że udzielenie takiej zgody wiązałoby się z koniecznością poniesienia przez Muzeum wydatków przekraczających (określoną) kwotę (...), kolidowało z innymi wystawami/wydarzeniami odbywającymi się w tym samym czasie w Ogrodzie albo z pracami związanymi z montażem modeli w ramach projektu „…”. Nadto, z umowy zawartej przez Strony wynika jasno, że to Wnioskodawca będzie głównym podmiotem, na którym spoczywać będzie ciężar organizacyjny oraz finansowy związany z promocją wystawy.
W związku z tym w treści § 3 ust. 5 umowy Strony uzgodniły, że Wnioskodawca ma prawo do przeprowadzenia kampanii reklamowej promującej wystawę. Celem umożliwienia Wnioskodawcy realizacji powyższego, Muzeum wyraziło zgodę na użycie przez Wnioskodawcę nazwy i logotypu Muzeum przez okres trwania umowy. Celem wypełnienia tego zobowiązania Muzeum udzieliło Wnioskodawcy nieodpłatnie licencji na użycie logo Muzeum w celu przygotowania materiałów informacyjnych i promocyjnych. Przedmiot, warunki oraz zakres licencji udzielonej przez Muzeum na rzecz W. określone zostały w treści § 9A umowy.
Strony umowy uzgodniły także, że pomiędzy Wnioskodawcą oraz Muzeum zostanie zawarta osobna umowa najmu powierzchni przeznaczonej na prowadzenie działalności gastronomicznej. Ta powierzchnia zostanie zaś oddana w najem przez Wnioskodawcę na rzecz zewnętrznego operatora cateringowego w celu zapewnienia obsługi cateringowej wystawy (§ 3 ust. 7). Osobno, w treści § 4, zostały opisane obowiązki jakie spoczywają na Muzeum. Zobowiązania Muzeum zostały przedstawione w treści opisowej niniejszego wniosku.
W tym miejscu w związku z tym wystarczającego będzie zaznaczenie, że Muzeum zobowiązało się do: zapewnienia W. odpowiedniego dla potrzeb wystawy terenu Ogrodu na okres wystawy oraz w okresie od 2 tygodni bezpośrednio przed rozpoczęciem okresu wystawy celem montażu wystawy, a także w okresie 1 tygodnia bezpośrednio po zakończeniu okresu wystawy celem demontażu wystawy, przy czym Muzeum zobowiązuje się wyrazić zgodę na przedłużenie okresów udostępnienia terenu Ogrodu przed oraz po okresie wystawy o nie więcej niż 1 tydzień w każdym przypadku jeżeli W. zgłosi taki umotywowany wniosek; zapewnienia istniejących na terenie Ogrodu przyłączy energetycznych i wodnych, zapewnienia istniejącej na terenie Ogrodu infrastruktury sanitarnej oraz zaplecza socjalnego na czas montażu, ekspozycji i demontażu wystawy, zapewnienia pełnej niezbędnej obsługi kasowo – biletowej wystawy, w tym niezbędnego personelu, wraz z wykorzystaniem posiadanego przez Muzeum kanału dystrybucji biletów on-line, zapewnienia zgodnej z przepisami podatkowymi fiskalizacji przychodów z tytułu sprzedaży biletów realizowanej przez Muzeum, udostępnienia istniejących na terenie Ogrodu instalacji i ekspozycji stanowiących stałe eksponaty Ogrodu (...), stałego utrzymania porządku w sanitariatach na terenie Ogrodu, utrzymania obecnej ochrony Ogrodu jaką posiada Muzeum na podstawie umowy na świadczenie usług ochrony osób i mienia obowiązującej w dniu zawarcia niniejszej umowy, do czasu ukończenia demontażu wystawy przez W., aktywnego promowania wystawy w posiadanych i wykorzystywanych przez Muzeum mediach, w szczególności poprzez umieszczanie informacji na wszystkich stronach internetowych i mediach społecznościowych, których właścicielem lub użytkownikiem jest Muzeum, informowania, że organizatorami wystawy są: W. i Muzeum …., zapewnienia odpowiedniego informowania zwiedzających o zagrożeniu epidemicznym związanym z epidemią Sars-CoV-2 w tym zapewnienia oznakowania i środków dezynfekcyjnych w biurach Muzeum i sanitariatach.
Zasady rozliczeń finansowych pomiędzy Wnioskodawcą a Muzeum opisane zostały w treści § 6 umowy. Strony uzgodniły, że przychody ze sprzedaży biletów wstępu na wystawę będą dzielone w taki sposób, że W. będzie otrzymywać 90 % przychodów netto ze sprzedaży biletów, a Muzeum 10 % przychodów netto ze sprzedaży biletów (§ 6 ust. 1). Tym samym oznacza to, że w treści § 6 ust. 1 Strony przyjęły, że wynagrodzeniem Wnioskodawcy za świadczenie przez niego na rzecz Muzeum usług opisanych w treści § 3 ust. 2 będzie kwota pieniężna odpowiadająca 90 % przychodów, jakie uzyska Muzeum z tytułu sprzedaży biletów na wystawę.
Strony mogły przyjąć taką zasadę rozliczeń finansowych pomiędzy nimi ponieważ z treści umowy wynika również, iż jedynym podmiotem uprawnionym do prowadzenia sprzedaży biletów na wystawę jest właśnie Muzeum. Tym samym oznacza to, że to do Muzeum będą wpływać wszystkie przychody związane z organizacją wystawy. W myśl § 6 ust. 3, przychody Muzeum obliczane będą na podstawie miesięcznych zestawień sprzedaży biletów na wystawę generowanych z systemu sprzedaży … Muzeum; zestawienia będą dostarczane przez Muzeum do W. w terminie 3 dni do zakończenia danego miesiąca.
Płatności z tytułu rozliczenia przychodów będą dokonywane przez Muzeum na rzecz W. miesięcznie w kwocie równej 90% osiągniętych przychodów netto (w rozumieniu określonym w treści § 6 ust. 2 umowy) ze sprzedaży biletów w danym miesiącu w terminie do 7 dni od dnia wystawienia faktury przez W. na podstawie przekazanego przez Muzeum raportu ze sprzedaży miesięcznej (§ 6 ust. 4). Jednocześnie Strony umowy uzgodniły, że W. będzie przysługiwać całość wynagrodzenia płaconego przez operatora gastronomicznego, o którym mowa w § 3 ust. 7 z tytułu świadczenia usług gastronomicznych w czasie trwania wystawy.
W. będzie ponosił koszty energii elektrycznej, wody, ścieków, nieczystości oraz z tytułu wywozu odpadów na podstawie faktur wystawianych przez Muzeum (§ 6 ust. 6). Co istotne, Strony umowy świadome konsekwencji prawnych związanych z organizacją wystawy zawarły w umowie postanowienie zgodnie z którym: „Wynagrodzenie netto W., należne temu Partnerowi od Muzeum w związku ze wspólną realizacją wystawy, ustalone na podstawie postanowień zawartych w treści § 6 ust. 1-6 niniejszej umowy, zostanie powiększone o kwotę podatku VAT, w stawce wynikającej z powszechnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego.
Muzeum jest zobowiązane dokonać na rzecz W. płatności uwzględniającej kwotę podatku VAT wskazanego przez W. w treści faktur VAT wystawionych przez W. na rzecz Muzeum.” (§ 6 ust. 7). Tak jak to już zostało wspomniane, z uwagi na to, że całość sprzedaży biletów na wystawę będzie realizowana przez Muzeum, Strony umowy uzgodniły, że Muzeum zobowiązało się do transparentnego rozliczania przychodów uzyskiwanych z tego tytułu. Tym samym, w terminie 3 dni od zakończenia danego miesiąca sprzedaży biletów, Muzeum będzie przedstawiać Wnioskodawcy zbiorczą informację na temat przychodów osiągniętych z tego tytułu wraz z wskazaniem dokumentów źródłowych.
Bardzo ważne jest także postanowienie wprowadzone przez Strony do treści § 6 ust. 10 umowy – na jego podstawie Wnioskodawca oraz Muzeum uzgodnili, że w związku z organizacją wystawy nie będą zgłaszać względem siebie żadnych dodatkowych roszczeń finansowych, za wyjątkiem tych, które regulują postanowienia tej umowy. W ocenie Stron oznacza to, że koszty przypadające na Partnerów (W. oraz Muzeum) w związku z treścią obowiązków wynikających z umowy, w tym zgodnie z zapisami § 3, § 4 i § 5 umowy, każdy z Partnerów ponosi we własnym zakresie. Zgodność wszystkich działań podejmowanych przez Strony gwarantuje z kolei brzmienie § 8 ust. 1 umowy.
Na jego podstawie Wnioskodawca oraz Muzeum zobowiązali się względem siebie do nienabywania praw ani niezaciągania zobowiązań sprzecznych z celem zawartej umowy lub uniemożliwiających lub utrudniających osiągnięcie wspólnego celu (przedsięwzięcia) w postaci organizacji wystawy. Odnośnie okresu obowiązywania umowy. Została ona zawarta na czas określony począwszy od dnia jej zawarcia do dnia 15 marca 2021 r. przy czym obejmuje ona następujący okres wystawy: od 15 listopada 2020 do 28 lutego 2021. W razie pozostawienia po zakończeniu umowy na terenie Ogrodu rzeczy ruchomych stanowiących własność W., Muzeum ma prawo wezwać W. do ich usunięcia w terminie do 7 dni.
W sytuacji, gdy W. nie usunie wskazanych rzeczy ruchomych w wyznaczonym terminie, Muzeum ma prawo przekazać je do składowania na koszt i ryzyko W.. Treść zacytowanych w tym miejscu postanowień § 7 ust. 1 i ust. 4 umowy potwierdza dodatkowo, że każda ze Stron umowy posiada w jej ramach całkowicie autonomiczną oraz niezależną pozycję. Z uwagi na to, że prowadzenie działań promocyjnych przez Strony wymaga korzystania przez nie z przysługujących im osobno praw własności intelektualnej, każda z nich udzieliła na rzecz drugiej licencji na korzystanie z tychże praw. Licencja została udzielona na okres obowiązywania umowy.
Odpowiednie postanowienia w tym zakresie zamieszczone zostały w treści § 9 oraz § 9A umowy. Wprowadzenie przez Strony do umowy postanowień o wzajemnym udzieleniu sobie licencji oraz ograniczenie czasowe okresu obowiązywania tychże licencji dodatkowo potwierdza, że każde ze Stron umowy zachowała pełną niezależność jako osobna jednostka gospodarcza, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą we własnym imieniu oraz na własne ryzyko.
Ocena podatkowa VAT W ocenie Wnioskodawcy przytoczone okoliczności jednoznacznie potwierdzają, że Wnioskodawca świadczy na rzecz Muzeum usługi opisane w treści umowy, zaś Muzeum, po dodaniu do tychże usług Wnioskodawcy świadczeń własnych, jest w stanie realizować na rzecz klientów usługę w postaci wystawy. Muzeum, w zamian za usługi świadczonego na jego rzecz przez Wnioskodawcę, będzie wypłacać na rzecz Wnioskodawcy, tytułem wynagrodzenia za usługi dostarczone przez Wnioskodawcę, świadczenie pieniężne stanowiące równowartość 90% przychodów Muzeum wygenerowanych z tytułu sprzedaży biletów wstępu na wystawę.
Tym samym Wnioskodawcę należy uznać za podwykonawcę Muzeum, świadczącego na rzecz Muzeum usługi niezbędne do zorganizowania przez Muzeum wystawy. Oznacza to w konsekwencji, że realizacja przez Wnioskodawcę na rzecz Muzeum usług opisanych w treści umowy, w zamian za zastrzeżone z tego tytułu na rzecz Wnioskodawcy od Muzeum wynagrodzenie, stanowi dla Wnioskodawcy odpłatne świadczenie przez niego na rzecz Muzeum usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zaprezentowanej w tym miejscu przez Wnioskodawcę oceny podatkowej nie może zmienić okoliczność – z którą jednakże Wnioskodawca się nie zgadza – a która polegałaby na przyjęciu przez tutejszy Organ, że na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Muzeum pomiędzy Stronami tejże umowy ukształtowany został stosunek prawny zbliżony do konsorcjum. Z daleko idącej ostrożności Wnioskodawca przedstawia jednak w tym miejscu także argumentację prawną odnoszącą się do stosunku konsorcjum oraz prezentuje poniżej jego stanowisko w obszarze podatkowych konsekwencji dotyczących rozliczań w ramach konsorcjum.
Zdaniem Wnioskodawcy należy wskazać, że konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Jakkolwiek ani w prawie cywilnym, ani w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum, przyjmuje się, że zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie swobody umów, określonej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia społecznego oraz właściwości takiego stosunku.
Należy bowiem zauważyć, że konsorcjum stanowi jedynie umowne powiązanie stron dla realizacji oznaczonego celu. Tak więc funkcją konsorcjum jest koordynacja działań, a nie tworzenie odrębnego podmiotu. Członkowie konsorcjum to niezależni podatnicy, pomiędzy którymi mogą być realizowane czynności opodatkowane VAT. Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez lidera konsorcjum.
Taki sposób podejścia do tego zagadnienia podatkowego potwierdza chociażby Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 19 listopada 2015 r., znak: IBPPl/4512-661/15/LSz, w której stwierdzono, że „Konsorcjum – w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego – nie może być zatem uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie należy oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum.
Powyższego nie zmienia okoliczność, że w przypadku umów konsorcjum dopuszczalne jest zawarcie ustaleń, że rozliczenia gospodarcze i księgowe, w tym dotyczące podpisywania umów i wystawiania faktur za prace wykonane przez uczestników konsorcjum na rzecz podmiotów zamawiających te prace na podstawie zawartego z nimi kontraktu – będzie wystawiał wytypowany przez uczestników konsorcjum podmiot wiodący”. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nawet gdyby uznać umowę za konsorcjum, to uczestnicy konsorcjum (np. Wnioskodawca) uprawnieni są do fakturowania świadczeń, wykonanych w ramach realizacji umowy.
Warto w tym miejscu podkreślić, że Wnioskodawcy będzie przysługiwać wynagrodzenie od Muzeum tylko w przypadku gdy usługi wykonane przez Wnioskodawcę doprowadzą do powstania finalnej usługi w postaci zorganizowania przez Muzeum wystawy. Konkluzja ta wynika z faktu, że Wnioskodawca nie posiada zastrzeżonego na swoją rzecz od Muzeum żadnego świadczenia gwarantowanego lecz jego wynagrodzenie za usługi zostało zdefiniowane jako udział w ogóle przychodów, jakie zdoła wygenerować Muzeum w związku ze sprzedażą biletów wstępu na wystawę.
Jeżeli więc do zorganizowania wystawy nie dojdzie i Muzeum nie sprzeda żadnego biletu to w konsekwencji będzie to oznaczać, że Wnioskodawcy nie będzie należeć się wynagrodzenie. Dodatkowo trzeba także brać pod uwagę, że Wnioskodawca, który podjął się świadczenia określonych usług na rzecz Muzeum, jednocześnie zobowiązany jest także do bieżącego ponoszenia wszystkich kosztów jakie okażą się niezbędne do prawidłowej realizacji przez niego postanowień umowy. Tym samym potwierdza to dobitnie, że Wnioskodawca działa w tym przypadku jako podatnik podatku VAT, który świadczy samodzielnie usługi na rzecz Muzeum.
Podsumowując powyższe uwagi należy w opinii Wnioskodawcy stwierdzić, że realizacja przez niego w ramach umowy usług na rzecz Muzeum wiąże się dla Wnioskodawcy z wykonywaniem usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które powinny zostać udokumentowane fakturą wystawioną przez Wnioskodawcę na rzecz Muzeum. Przedstawione w tym miejscu przez Wnioskodawcę stanowisko odnośnie oceny podatkowej opisanego przez niego zdarzenia, na gruncie umowy konsorcjum, zostało w ostatnim czasie potwierdzone m.in. przez Dyrektora Krajowej Informacji Podatkowej w piśmie z dnia 30 marca 2020 r., znak: 0111-KDIB3-1.4012.895.2019.2.KO.
Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu pełne prawo do odliczenia od podatku należnego VAT podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług potrzebnych mu w celu realizacji usług świadczonych przez niego na podstawie umowy na rzecz Muzeum (w tym także usług nabytych przez Wnioskodawcę od X.), w tym od zakupionych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Stanowisko Wnioskodawcy oparte jest na następujących argumentach.
W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dokonanie odliczenia warunkowane jest więc istnieniem związku pomiędzy danym zakupem a sprzedażą opodatkowaną. Należy zatem zidentyfikować, czy zakupy towarów i usług na potrzeby świadczenia usług na rzecz Muzeum mają być wykorzystane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a więc zasadniczo do odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.
Jak zostało to obszernie uzasadnione w odpowiedzi na pytanie nr 1, usługi, jakie będzie świadczyć Wnioskodawca na rzecz Muzeum, będą opodatkowanie podatkiem VAT z zastosowaniem stawki podstawowej 23%.
Tym samym, skoro Wnioskodawca, aby świadczyć te usługi opodatkowane VAT, zmuszony jest uprzednio dokonać nabycia towarów i usług od innych podmiotów, to należy przyjąć, że przysługuje mu pełne prawo do odliczenia od podatku należnego VAT podatku naliczonego zawartego w cenie nabytych towarów i usług, w tym od zakupionych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli te towary i usługi będą następie wykorzystane przez niego do świadczenia na rzecz Muzeum opodatkowanych VAT usług. Przedstawiona w tym miejscu konkluzja odnosi się także do usług jakie będą nabywane przez Wnioskodawcę od X. Sp. z o. o. na podstawie umowy zawartej przez Wnioskodawcę.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z analizy przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Usługa jest czynnością opodatkowaną, co do zasady, w sytuacji, kiedy jest odpłatna. Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności.
Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się handlem wyrobami oświetleniowymi, montażem oświetlenia na budynkach komercyjnych oraz świadczeniem usług serwisowych w tym zakresie.
W dniu 19 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca zawarł z gminną instytucją kultury – Muzeum …, umowę realizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na zorganizowaniu na terenie Ogrodu … wystawy – sezonowej ekspozycji …. Przedmiotem umowy jest wspólne przedsięwzięcie polegające na organizacji i prowadzeniu w sezonie zimowym 2020/21 wystawy na terenie Ogrodu …, mieszczącego się w …., którym Muzeum dysponuje na podstawie umowy ustanowienia prawa użytkowania zawartej w dniu 13 grudnia 2017 r. z Gminą. Spółka posiada tytuł prawny do wszystkich obiektów prezentowanych na wystawie.
Ponadto jak wynika z wniosku wynagrodzeniem Stron za świadczenia wykonane w celu realizacji wystawy jest udział w przychodach netto ze sprzedaży biletów na wystawę. Przychody ze sprzedaży biletów wstępu na wystawę będą dzielone pomiędzy Muzeum a Wnioskodawcę. Muzeum jest zobowiązane dokonać na rzecz Wnioskodawcy płatności, a Wnioskodawca do wystawienia na rzecz Muzeum faktury. Przedmiotem sprzedaży udokumentowanej fakturą VAT wystawioną przez Wnioskodawcę na rzecz Muzeum będzie wynagrodzenie wypłacane przez Muzeum na rzecz Wnioskodawcy z tytułu zrealizowania przez Wnioskodawcę obowiązków nałożonych na niego umową.
Zgodnie z treścią umowy Wnioskodawca wykonuje czynności związane z organizacją i przygotowaniem wystawy w okresie wystawy oraz poza okresem wystawy w zakresie, w którym obowiązki te nie obciążają Muzeum. Ponadto z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę z podwykonawcą, który zobowiązał się do świadczenia usług, to jest do wykonania wyłącznie czynności oraz dostarczenia sprzętów na potrzeby wystawy.
Wątpliwości Spółki dotyczą opodatkowania podatkiem VAT czynności wykonywanych na podstawie zawartej umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Muzeum, polegających na zorganizowaniu i przygotowaniu na terenie Ogrodu … wystawy w sezonie zimowym 2020/21. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenia powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem.
Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę. Należy zwrócić uwagę na wyrok w sprawie C-16/93 Tolsma, EU:C:1994:80, gdzie Trybunał zauważył, iż czynność: „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
W tym miejscu należy powtórzyć że pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, ponieważ nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także jego zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu regulacji zawartej w art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym.
Aby uznać jakieś zdarzenie za odpłatne świadczenie usług musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli strony muszą zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności. Tym samym, aby czynności mające charakter odpłatny podlegały przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, winny być wykonywane w okolicznościach, w związku z którymi, można wyodrębnić dwie strony transakcji: świadczącego i beneficjenta, przy czym świadczący winien występować w charakterze podatnika tego podatku.
Mając na uwadze treść wniosku w zakresie wzajemnych relacji zachodzących między stronami przy realizacji wystawy oraz powołane wyżej uregulowania prawne stwierdzić należy, że przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wynika z wniosku Spółka wykona konkretne określone umową świadczenia, za które otrzyma stosowne wynagrodzenie. Wnioskodawca zobowiązał się do wykonania czynności związanych z organizacją i przygotowaniem wystawy.
Spółka m.in. przygotuje szczegółowy projekt wykonawczy wystawy, pozyska wszelkie wymagane prawem opinie, zgody, zgłoszenia, decyzje, zapewni nadzór i sfinansowanie produkcji wystawy, a także zapewni i poniesie koszt personelu niezbędnego do obsługi wystawy (z wyjątkiem obsługi kasowo-biletowej i porządkowej), zapewni transport, montaż i demontaż wystawy.
Ponadto Spółka zobowiązała się do zapewnienia i sfinansowania wszelkich licencji do praw autorskich do utworów wykorzystanych przy ekspozycji wystawy w przypadku gdy dysponowanie takimi licencjami okaże się konieczne, pokrycia kosztów zużycia energii elektrycznej oraz wody, ścieków, nieczystości oraz opłat za wywóz odpadów poniesionych w związku z organizacją i prowadzeniem wystawy, nabycia praw do domen internetowych związanych z wystawą, stworzenia stron internetowych oraz umieszczania informacji na temat wystawy; promocji i reklamy wystawy w mediach, w tym mediach społecznościowych, oraz na nośnikach reklamowych, wszelkich kontaktów z X. w zakresie związanym z organizowaną wystawą oraz informowania, kto jest organizatorami wystawy, opracowania szaty graficznej wystawy (logo, linia graficzna wystawy) oraz zorganizowania, przygotowania, druku i rozpowszechniania materiałów promocyjnych i reklamowych dotyczących wystawy, zawarcia stosownej umowy ubezpieczenia majątkowego elementów składowych wystawy oraz stosownego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej organizatora wystawy, zorganizowania oficjalnej inauguracji wystawy, zorganizowania ochrony wystawy w zakresie uzgodnionym z Muzeum, koniecznym do uzupełnienia ochrony Ogrodu, którą posiada Muzeum.
Ponadto jak wynika z wniosku wynagrodzeniem Stron za świadczenia wykonane w celu realizacji wystawy jest udział w przychodach netto ze sprzedaży biletów na wystawę. Zatem jak wynika z treści opisu sprawy, strony tj. Wnioskodawca i Muzeum uzgodniły zakres obowiązków i sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy nimi w ramach organizacji wystawy. Tym samym, w ocenie Organu w analizowanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za określone wynagrodzenie.
W związku z tym ww. czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy należy uznać za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, w którym odpłatnością jest kwota przekazanego Wnioskodawcy wynagrodzenia. W przedmiotowej sprawie świadczenie przez Wnioskodawcę odpłatnych usług związanych z organizacją i przygotowaniem opisanej wystawy będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według właściwej dla nich stawki. Kolejne wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z organizacją ww. wystawy.
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca za świadczenia wykonane w celu realizacji wystawy opisanej we wniosku otrzyma wynagrodzenie (udział w przychodach ze sprzedaży biletów na wystawę).
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku są spełnione, gdyż – jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy zakupy towarów i usług dokonywane na poczet świadczenia usługi związanej z organizacją wystawy w tym także nabytych od podwykonawcy będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Skoro więc – jak przyjęto wyżej świadczenie przez Wnioskodawcę odpłatnych usług związanych z organizacją opisanej wystawy będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według właściwej dla nich stawki – to należy uznać, że (Wnioskodawcy) przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego związanego z zakupami towarów i usług (w tym również nabytych od podwykonawcy), dokonywanymi na poczet świadczenia tych usług. Prawo to przysługuje, o ile nie zachodzą inne ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy do pytania 2 jest prawidłowe.
Tut. organ pragnie zauważyć, iż granice szczególnego postępowania, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Wskazać zatem należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego/zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
W szczególności niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zastosowania stawki podstawowej, dla świadczonych usług. Organ wskazuje, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług po dniu 30 czerwca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).
W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.