WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 22 lipca 2026 r. (data wpływu 22 lipca 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku: Usługa (świadczenie kompleksowe) – termomodernizacja budynków mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nie przekraczającej 300 m² obejmująca dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych montowanych na dachach nieruchomości oraz magazynów energii Opis usługi: świadczenie polegające na dostawie i montażu instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii, na które składają się następujące po sobie czynności: 1. montaż konstrukcji wsporczych pod moduły PV, 2. montaż modułów PV na konstrukcjach wsporczych, 3. ułożenie okablowania po stronie DC i AC instalacji, 4. modernizacja istniejącej rozdzielnicy elektrycznej w zakresie jej doposażenia w aparaturę niezbędną do przyłączenia mikroinstalacji PV, 5. montaż inwertera PV hybrydowego, 6. montaż magazynu energii, 7. wykonanie zasilania awaryjnego dla magazynu energii, 8. ułożenie okablowania do komunikacji pomiędzy magazynem a inwerterem istniejącym, 9. montaż czujnika dymu, 10. montaż instalacji odgromowej, 11. zainstalowanie aparatów elektrycznych i zabezpieczeń, 12. wykonanie prób instalacji oraz sprawdzających prawidłowe działanie układu, 13. uruchomienie układu i regulacje, 14. oznakowanie rozdzielnicy, złącza kablowego informującego o instalacji PV i magazynie energii elektrycznej, 15. montaż systemu zarządzania energią (...), 16. szkolenie użytkowników.
Wykonanie prac nastąpi wraz z dostawą stosownych materiałów. Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.). Moduły fotowoltaiczne zostaną zamontowane na dachach nieruchomości należących do mieszkańców (...), których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², z którymi to instalacja fotowoltaiczna będzie funkcjonalnie związana. Budynki, których dotyczy niniejsza usługa są budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, zaliczanymi do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Świadczenie realizowane będzie w ramach zamówienia publicznego pn. (...). Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 33 Stawka podatku: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE: W dniu 22 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 20 sierpnia 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku WIS wskazano następujący opis przedmiotu wniosku: (...) (dalej: (...) lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
(...) W celu wykonywania wymienionych wcześniej zadań własnych Wnioskodawca podjął się realizacji przedsięwzięcia pn. (...) (dalej: „Przedsięwzięcie” lub „Projekt”). W celu realizacji Przedsięwzięcia, Wnioskodawca otrzyma wsparcie, w ramach Inwestycji (...). Celem Projektu jest zwiększenie efektywności wykorzystania energii, rozwój odnawialnych źródeł energii oraz budowa stabilnego i nowoczesnego modelu zarządzania energią (...). Przedmiotem Przedsięwzięcia jest montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii (dalej: „Instalacje PV”) na nieruchomościach należących do mieszkańców (...).
Nowopowstałe instalacje przez cały okres realizacji Projektu oraz w późniejszym okresie jego trwałości pozostaną wyłączną własnością Wnioskodawcy. Panele fotowoltaiczne będące przedmiotem zakupu i montażu stanowią mikroinstalacje, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.; dalej: "OZE”) funkcjonalnie związane z budynkami, na których będą montowane. Instalacje PV w większości wypadków instalowane będą w obrysie budynku mieszkalnego tj. na dachach lub na elewacjach. Wnioskodawca dopuszcza również możliwość zamontowania Instalacji PV przy budynku na gruncie lub na dachu budynku gospodarczego.
Budynki objęte Projektem, na potrzeby których montowane będą Instalacje PV, są budynkami mieszkalnymi stałego zamieszkania sklasyfikowanymi w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. (...) Przedmiotem niniejszego wniosku są budynki należące do mieszkańców, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2. Montaż poszczególnych Instalacji realizowany będzie na podstawie umowy na roboty budowlane z wyłonionym, w trybie przeprowadzonego przez (...) zamówienia publicznego wykonawcą (dalej: "Wykonawca"), u którego zakupione zostaną usługi dostarczenia i zainstalowania Instalacji PV. Faktury z tytułu realizacji Projektu na terenie (...) wystawiane będą na dane Wnioskodawcy.
Specyfikacja warunków zamówienia (SWZ) nie została jeszcze sporządzona, natomiast czynnościami, w wyniku których powstaną przedmiotowe instalacje są: (...) Wnioskodawca pragnie w tym miejscu wskazać, że powyższe czynności w żadnym przypadku nie mogą być świadczone odrębnie. W ocenie (...) tworzą one bowiem jedną, nierozerwalną całość tj. świadczenie kompleksowe, którego rozdzielenie zaburzyłoby cel ekonomiczny i funkcjonalny Przedsięwzięcia.
Z perspektywy Wnioskodawcy celem Przedsięwzięcia nie jest nabycie poszczególnych elementów składających się na Instalację PV ani wykonanie pojedynczych czynności technicznych, lecz uzyskanie kompletnej, gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem, umożliwiającej produkcję i magazynowanie energii elektrycznej na potrzeby gospodarstwa domowego. W konsekwencji, wszystkie wskazane czynności należy traktować jako elementy jednego świadczenia kompleksowego, które z ekonomicznego punktu widzenia stanowi jedną usługę polegającą na wykonaniu instalacji odnawialnego źródła energii na nieruchomości mieszkańca. Do wniosku dołączono (...).
W dniu 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) Wnioskodawca złożył pisma, stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 13 sierpnia 2026 r. znak: 0111-KDSB1-2.440.318.2026.1.MD. W treści wezwania Organ zawarł prośbę w zakresie doprecyzowania informacji dotyczących zamówienia publicznego. Na pytanie Organu o wskazanie czy postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na przedmiotową inwestycję zostało/zostanie wszczęte przez Wnioskodawcę, złożono następujące wyjaśnienia: Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego nie zostało na chwilę obecną wszczęte przez Wnioskodawcę.
Natomiast na prośbę Organu o wskazanie na jakim etapie znajduje się procedura związana z zamówieniem publicznym, Wnioskodawca wskazał, że: Na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi na wezwanie Organu procedura związana z zamówieniem publicznym jest w trakcie przygotowań. Wnioskodawca ponadto jednoznacznie potwierdził, że przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej jest montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na nieruchomościach należących do mieszkańców (...) których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m². Kolejno Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku do jednego konkretnego świadczenia realizowanego w konkretnym miejscu.
Tym samym na prośbę Organu o jednoznacznie określenie miejsca montażu przedmiotowej instalacji, Wnioskodawca wyjaśnił, że: W przypadku instalacji objętej niniejszym opisem moduły fotowoltaiczne zostaną zamontowane na dachu budynku mieszkalnego.
Na pytanie Organu o jednoznaczne określenie czynności składających się na przedmiot wniosku ze szczególnym uwzględnieniem sposobu montażu i miejsca montażu, Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi: Na świadczenie będące przedmiotem wniosku składają się następujące po sobie czynności: 1. montaż konstrukcji wsporczych pod moduły PV, 2. montaż modułów PV na konstrukcjach wsporczych, 3. ułożenie okablowania po stronie DC i AC instalacji, 4. modernizacja istniejącej rozdzielnicy elektrycznej w zakresie jej doposażenia w aparaturę niezbędną do przyłączenia mikroinstalacji PV, 5. montaż inwertera PV hybrydowego, 6. montaż magazynu energii, 7. wykonanie zasilania awaryjnego dla magazynu energii, 8. ułożenie okablowania do komunikacji pomiędzy magazynem a inwerterem istniejącym, 9. montaż czujnika dymu, 10. montaż instalacji odgromowej, 11. zainstalowanie aparatów elektrycznych i zabezpieczeń, 12. wykonanie prób instalacji oraz sprawdzających prawidłowe działanie układu, 13. uruchomienie układu i regulacje, 14. oznakowanie rozdzielnicy, złącza kablowego informującego o instalacji PV i magazynie energii elektrycznej, 15. montaż systemu zarządzania energią (...), 16. szkolenie użytkowników.
Organ w wezwaniu zawarł również prośbę o wskazanie na czym polega wzajemna zależność poszczególnych czynności wykonywanych w ramach przedmiotu wniosku. Należało szczegółowo opisać tę zależność w odniesieniu do wszystkich realizowanych prac. Odnosząc się do tak sformułowanej prośby Wnioskodawca wskazał, że: Wskazane czynności są ze sobą funkcjonalnie i technicznie powiązane i służą osiągnięciu jednego celu, tj. wykonaniu kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, przyłączonej do instalacji elektrycznej budynku.
Wykonanie którejkolwiek czynności osobno nie prowadziłoby do powstania kompletnego i funkcjonalnego systemu umożliwiającego produkcję, magazynowanie i wykorzystywanie energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej co doprowadziłoby do zaburzenia sensu ekonomicznego realizowanej przez (...) inwestycji. Magazyn energii bez instalacji fotowoltaicznej nie realizowałby podstawowego celu całego przedsięwzięcia, tj. magazynowania energii wytwarzanej przez instalację fotowoltaiczną na potrzeby budynku. Magazyn energii jest bowiem przeznaczony do współpracy z instalacją PV i służy do gromadzenia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji, a następnie jej wykorzystania w późniejszym czasie.
Analogicznie sama instalacja fotowoltaiczna bez magazynu energii nie stanowiłaby kompletnego układu objętego przedmiotem niniejszego świadczenia, ponieważ w ramach projektu przewidziano współdziałanie instalacji PV z magazynem energii oraz systemem zarządzania energią. Dopiero połączenie tych elementów pozwala na wykorzystanie energii wyprodukowanej przez instalację PV również w czasie, gdy instalacja nie produkuje energii, a tym samym na osiągnięcie założonego efektu w postaci zwiększenia wykorzystania energii na potrzeby własne budynku.
Podobnie konstrukcja wsporcza, okablowanie, zabezpieczenia, modernizacja rozdzielnicy, układy pomiarowe oraz system (...) nie stanowią niezależnych elementów służących samodzielnemu celowi gospodarczemu w ramach tego projektu. Ich wykonanie jest podporządkowane umożliwieniu prawidłowego, bezpiecznego i efektywnego działania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii. W konsekwencji poszczególne czynności i elementy należy postrzegać jako wzajemnie uzupełniające się i warunkujące funkcjonowanie całego systemu. Ich rozdzielenie pozbawiłoby poszczególne elementy ich funkcjonalnego znaczenia w ramach przedsięwzięcia.
Celem realizacji wszystkich tych czynności jest bowiem nie dostarczenie poszczególnych, odrębnych urządzeń, lecz wykonanie jednego kompletnego i funkcjonalnego systemu służącego produkcji, magazynowaniu, zarządzaniu i wykorzystaniu energii elektrycznej na potrzeby budynku mieszkalnego.
Ponadto na prośbę Organu o wskazanie wszystkich towarów składających się na przedmiotowe świadczenie (w tym urządzenia i osprzęt, stanowiące kompletną instalację) wraz z określeniem konkretnego modelu instalacji fotowoltaicznej, falownika oraz magazynu energii i podaniem ich parametrów technicznych i energetycznych, Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi: Towarami składającymi się na przedmiotowe świadczenie są: (...) Kolejno na pytanie dotyczące wskazania, czy cena obejmuje całość świadczenia objętego przedmiotem wniosku, w tym wartość towarów oraz jak kształtuje się proporcja ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia, Wnioskodawca wyjaśnił, że cena obejmuje całość świadczenia będącego przedmiotem wniosku, w tym wartość towarów.
Wartość towarów wyniesie około (...), a wartość usług około (...).
W odpowiedzi na pytanie Organu o wskazanie czy świadczenie będące przedmiotem wniosku spełnia przesłanki przedsięwzięcia termomodernizacyjnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1419 i 1847), Wnioskodawca wskazał, że świadczenie będące przedmiotem wniosku spełnia przesłanki przedsięwzięcia termomodernizacyjnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1419 i 1847), którego przedmiotem jest całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
W treści wezwania Organ w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, prosił również o doprecyzowanie informacji i przedłożenie dokumentów dotyczących miejsca wykonywania świadczenia.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca w zakresie prośby Organu o wskazanie jednego konkretnego budynku mieszkalnego, w którym wykonywane jest świadczenie wskazał, że świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie wykonywane m. in. na budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy (...) Kolejno, w odniesieniu do pytania Organu w zakresie wskazanie na jakim etapie jest budynek, w którym wykonywane będzie świadczenie – w trakcie budowy, czy też oddany do użytkowania, Wnioskodawca udzielił następujących wyjaśnień: Budynek, o którym mowa powyżej został oddany do użytkowania.
Na pytanie Organu o wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.
U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni, Wnioskodawca wskazał, że: Całkowita powierzchnia użytkowa budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie wynosi (...) Co więcej, na pytanie Organu dotyczące wskazania PKOB budynku, wskazano PKOB – 1110. Do uzupełnienia dołączono: (...) Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze.
Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych.
Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał, TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku od towarów i usług.
W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku).
Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne względem, którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.
Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30)”. Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”.
Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19. Świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien).
Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
Podsumowując w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, tj. dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc, w aspekcie gospodarczym, tworzą jedną całość nabywaną nierozłącznie, której rozdzielenie miałaby sztuczny charakter.
Na świadczenie będące przedmiotem wniosku składają się następujące po sobie czynności: 1. montaż konstrukcji wsporczych pod moduły PV, 2. montaż modułów PV na konstrukcjach wsporczych, 3. ułożenie okablowania po stronie DC i AC instalacji, 4. modernizacja istniejącej rozdzielnicy elektrycznej w zakresie jej doposażenia w aparaturę niezbędną do przyłączenia mikroinstalacji PV, 5. montaż inwertera PV hybrydowego, 6. montaż magazynu energii, 7. wykonanie zasilania awaryjnego dla magazynu energii, 8. ułożenie okablowania do komunikacji pomiędzy magazynem a inwerterem istniejącym, 9. montaż czujnika dymu, 10. montaż instalacji odgromowej, 11. zainstalowanie aparatów elektrycznych i zabezpieczeń, 12. wykonanie prób instalacji oraz sprawdzających prawidłowe działanie układu, 13. uruchomienie układu i regulacje, 14. oznakowanie rozdzielnicy, złącza kablowego informującego o instalacji PV i magazynie energii elektrycznej, 15. montaż systemu zarządzania energią (...), 16. szkolenie użytkowników.
Ponadto, towarami składającymi się na przedmiotowe świadczenie są: (...) Cena obejmuje całość świadczenia będącego przedmiotem wniosku, w tym wartość towarów. Wartość towarów wyniesie około (...), a wartość usług około (...). Wskazane czynności i towary są ze sobą funkcjonalnie i technicznie powiązane i służą osiągnięciu jednego celu polegającego na wykonaniu kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, przyłączonej do instalacji elektrycznej budynku.
Wykonanie którejkolwiek czynności osobno nie prowadziłoby do powstania kompletnego i funkcjonalnego systemu umożliwiającego produkcję, magazynowanie i wykorzystywanie energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej co doprowadziłoby do zaburzenia sensu ekonomicznego realizowanej przez Zamawiającego inwestycji. Magazyn energii bez instalacji fotowoltaicznej nie realizowałby podstawowego celu całego przedsięwzięcia, tj. magazynowania energii wytwarzanej przez instalację fotowoltaiczną na potrzeby budynku.
Magazyn energii jest bowiem przeznaczony do współpracy z instalacją fotowoltaiczną i służy do gromadzenia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji, a następnie jej wykorzystania w późniejszym czasie. Analogicznie sama instalacja fotowoltaiczna bez magazynu energii nie stanowiłaby kompletnego układu objętego przedmiotem niniejszego świadczenia, ponieważ w ramach projektu przewidziano współdziałanie instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii oraz systemem zarządzania energią.
Dopiero połączenie tych elementów pozwala na wykorzystanie energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną również w czasie, gdy instalacja nie produkuje energii, a tym samym na osiągnięcie założonego efektu w postaci zwiększenia wykorzystania energii na potrzeby własne budynku. Podobnie konstrukcja wsporcza, okablowanie, zabezpieczenia, modernizacja rozdzielnicy, układy pomiarowe oraz system (...) nie stanowią niezależnych elementów służących samodzielnemu celowi gospodarczemu w ramach tego projektu. Ich wykonanie jest podporządkowane umożliwieniu prawidłowego, bezpiecznego i efektywnego działania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii.
W konsekwencji poszczególne czynności i elementy należy postrzegać jako wzajemnie uzupełniające się i warunkujące funkcjonowanie całego systemu. Ich rozdzielenie pozbawiłoby poszczególne elementy ich funkcjonalnego znaczenia w ramach przedsięwzięcia. Celem realizacji wszystkich tych czynności jest bowiem nie dostarczenie poszczególnych, odrębnych urządzeń, lecz wykonanie jednego kompletnego i funkcjonalnego systemu służącego produkcji, magazynowaniu, zarządzaniu i wykorzystaniu energii elektrycznej na potrzeby budynku mieszkalnego.
Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku, w tym fakt, że celem realizacji robót jest wykonanie kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, przyłączonej do instalacji elektrycznej budynku, należy stwierdzić, że elementem dominującym przedmiotowego świadczenia jest usługa montażu instalacji fotowoltaicznej. Natomiast, pozostałe czynności i dostarczone materiały związane z wykonaniem usługi mają charakter pomocniczy. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku oraz klasyfikację dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznej (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi: Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.– Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.
I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje PRODUKTY PRZETWÓRSTWA PRZEMYSŁOWEGO. W sekcji C zawarty jest m.in. dział 33 USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ, który obejmuje: - specjalistyczne naprawy maszyn, urządzeń i wyrobów wyprodukowanych przez zakłady przemysłowe, których celem jest przywrócenie sprawności oraz ogólne i rutynowe konserwacje (tzw. serwis), zapewniające efektywną pracę sprzętu oraz zapobiegające awariom i naprawom, - specjalistyczne instalowanie maszyn.
Dział ten nie obejmuje: - czyszczenia maszyn przemysłowych, sklasyfikowanego w 81.22.12.0, - naprawy i konserwacji sprzętu komputerowego i (tele) komunikacyjnego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.1, - naprawy i konserwacji artykułów użytku domowego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.2. W PKWiU 33 mieści się klasa 33.20 USŁUGI INSTALOWANIA MASZYN PRZEMYSŁOWYCH, SPRZĘTU I WYPOSAŻENIA. W ww. klasie znajduje się pozycja 33.20.50.0 Usługi instalowania urządzeń elektrycznych. Grupowanie to obejmuje także: - usługi instalowania silników elektrycznych, generatorów i transformatorów.
Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 33 USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług: W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.
U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.: 1. zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części, 2. obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku. Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym.
Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Natomiast, w świetle art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.
U. z 2026 r. poz. 920), przez przedsięwzięcie termomodernizacyjne rozumie się przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest: a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, c) wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a, d) całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że świadczenie będące przedmiotem wniosku spełnia przesłanki przedsięwzięcia termomodernizacyjnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 2 lit. d ww. ustawy, którego przedmiotem jest całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Kolejno, zauważyć należy że z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.
U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej ustawą o odnawialnych źródłach energii wynika, że mikroinstalacja to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW. Instalacja fotowoltaiczna wskazana we wniosku będzie stanowiła mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Jak bowiem wynika z analizy przedłożonego (...).
Zatem spełniona zostaje pierwsza z przesłanek wskazanych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. zakres wykonywanych prac dotyczy termomodernizacji. Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez Wnioskodawcę preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy czy budynki opisane we wniosku i jego uzupełnieniu stanowią obiekty zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Nadanie budynkowi statusu obiektu budownictwa mieszkaniowego uzależnione zostało, poprzez brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, od dwóch kryteriów.
Pierwszego – klasyfikacji budynku do działu 11 Budynki mieszkalne Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, drugiego – charakteru budynku jako obiektu stałego zamieszkania. Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).
Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas. W tym podkreślić należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB – przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla).
W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.
W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. W tym miejscu należy ponownie podkreślić, że przedmiot wniosku dotyczy świadczenia polegającego na dostawie i montażu instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na nieruchomościach należących do mieszkańców (...), których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m². Zgodnie z informacjami zawartymi w (...) Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie wykonywane m. in. na budynku mieszkalnym zlokalizowanym (...). Budynek, o którym mowa powyżej został oddany do użytkowania.
Ponadto całkowita powierzchnia użytkowa budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie wynosi (...). Końcowo Wnioskodawca wskazał PKOB budynku – 1110. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w sekcji 1 „Budynki” w dziale 11 „Budynki mieszkalne”, grupie 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, mieści się klasa: 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”. Klasa obejmuje: - Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp., - Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.
Zauważyć również należy, że do uzupełnienia dołączono (...) W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z ustawą – Prawo budowlane, kategoria obiektu I odnosi się do budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Powyższe świadczy o tym, że budynki objęte wnioskiem klasyfikowane są w dziale 11 PKOB oraz przeznaczone są do stałego zamieszkania. Tym samym stwierdzić należy, że prace objęte przedmiotem wniosku dotyczą obiektów zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (przy założeniu, że wszystkie budynki objęte zamówieniem spełniają tożsame warunki co budynek, który polegał powyższej analizie Organu).
Z uwagi, że przedmiotowe czynności wykonywane są w ramach termomodernizacji budynków zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym do przedmiotowej usługi (świadczenia kompleksowego) ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Informacje dodatkowe: Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług.
W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Z uwagi na status podmiotu, dla którego wydano niniejszą WIS (art. 42b ust. 1 pkt 3), nie wiąże ona organów podatkowych, wobec tego podmiotu, oraz tego podmiotu. Wobec adresata niniejszej WIS nie znajdą także zastosowania przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej dotyczące ochrony prawnej.
Jednakże, z ww. ochrony na podstawie art. 42c ust. 3 ustawy mogą korzystać m.in. podmioty, które będą wykonywały na rzecz adresata WIS usługi będącej przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: - klasyfikacja usługi/świadczenia kompleksowego, lub - stawka podatku właściwa dla usługi/świadczenia kompleksowego, lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE: Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).