Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy opisany przedmiot sprzedaży stanowi jedno świadczenie kompleksowe, którego elementem głównym jest (...) wraz z (...). Pozostałe elementy objęte transakcją, w tym (...), są funkcjonalnie związane z (...) i nie stanowią dla nabywcy (...). Wnioskodawca wniósł o ustalenie dla całego opisanego świadczenia kompleksowego właściwej stawki podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy właściwą stawką podatku VAT dla całego opisanego świadczenia kompleksowego jest stawka 8%.
Do wniosku załączono: (...) W pismach z dnia 7 września 2026 r. będącymi odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 4 września 2026 r. znak: (...), Wnioskodawca wskazał: Na pytanie dotyczące jednoznacznego wskazania, jednego budynku (...), który jest przedmiotem wniosku, wraz ze wskazaniem (...), Wnioskodawca odpowiedział, że przedmiotem wniosku jest dostawa jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, realizowanego na (...), wraz z(...) wskazanymi szczegółowo w odpowiedzi na pkt 3 niniejszego uzupełnienia oraz (...). Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że budynek jest przeznaczony do stałego zamieszkania i będzie (...).
Posiada własne wejście, własne instalacje i jest przeznaczony do samodzielnego użytkowania niezależnie od drugiego budynku tworzącego zabudowę bliźniaczą. W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania w jakim standardzie będzie sprzedawany budynek wraz z opisaniem jakie elementy obejmuje wskazany standard (np. wyposażenie, itp.), Wnioskodawca wskazał, że budynek mieszkalny jednorodzinny znajdujący się (...) będzie sprzedawany w standardzie deweloperskim. Wnioskodawca doprecyzował, że standard budynku obejmuje: (...) Wnioskodawca doprecyzował, że budynek nie będzie wyposażony w ruchome elementy wyposażenia wnętrz, takie jak meble, sprzęt AGD ani inne elementy niezwiązane trwale z budynkiem.
Na pytanie dotyczące jednoznacznego wskazania, jakie dokładnie elementy obejmuje wskazane we wniosku (...), które będą sprzedawane łącznie z budynkiem wraz ze wskazaniem czy (...) oraz (...), Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi: (...), które będą sprzedawane łącznie z budynkiem, obejmują wyłącznie: (...) Wnioskodawca doprecyzował również, że: (...) oraz (...) znajdują się (...). (...) mogą znajdować się również poza (...). Wszystkie wskazane elementy pozostają w bezpośrednim związku (...) i służą (...).
(...) służy korzystaniu z części mieszkalnej budynku, (...) zapewnia dojazd (...) i pełni jednocześnie funkcję (...), dojście zapewnia dostęp (...), (...) zapewnia (...), (...) zapewniają (...), (...) służy (...). Elementy te będą wykonane w ramach jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego i będą przekazywane nabywcy łącznie z budynkiem oraz (...). Nie będą oferowane ani sprzedawane jako odrębne towary lub usługi i nie stanowią dla nabywcy samodzielnego celu gospodarczego.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące jednoznacznego wskazana, czy w momencie sprzedaży wskazane we wniosku (...) oraz (...), które będą sprzedawane łącznie z budynkiem będą objęte jedną księgą wieczystą, Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi: Nie. (...) będą objęte księgą wieczystą prowadzoną dla (...). (...), będzie ujawniony w (...). (...) będzie jednak nabywany przez (...), w ramach tej samej transakcji sprzedaży. Nabycie (...) i (...) nie będzie oferowany jako odrębny przedmiot sprzedaży. (...) pełni funkcję (...). Z punktu widzenia nabywcy udział w tej działce nie (...), lecz pełni funkcję (...). Powyższe pozostaje zgodne z opisem przedstawionym w pierwotnym wniosku.
Na pytanie dotyczące wskazania, czy przedstawiona we wniosku oraz na (...) powierzchnia użytkowa budynku jest obliczana zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych oraz przesłanie zestawienia powierzchni pomieszczeń na poszczególnych kondygnacjach z podaniem ich przeznaczenia (np. na część mieszkalną, niemieszkalną itp.), Wnioskodawca wyjaśnił, że powierzchnia użytkowa budynku wynosząca (...) m², wskazana we wniosku oraz w (...), została określona zgodnie z (...), tj. (...), a nie jako (...) według zasad PKOB.
Wnioskodawca wskazał również, że w celu umożliwienia Organowi dokonania klasyfikacji zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych Wnioskodawca przedstawił pełne zestawienie powierzchni pomieszczeń wraz z ich przeznaczeniem, które przedstawia się następująco: (...) Łączna powierzchnia użytkowa wskazana w dokumentacji (...): (...) m². Wnioskodawca wskazał również, że nad piętrem znajduje się (...). Nie jest on ujęty w powierzchni użytkowej (...) m². Budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przeznaczonym do stałego zamieszkania.
Na prośbę Organu o przesłanie dokumentów (wraz z załącznikami), dotyczących budynku będącego przedmiotem wniosku (uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem kopii): (...), Wnioskodawca wskazał, że przedkłada w załączeniu: (...) Wnioskodawca wyjaśnił również, że w wyniku (...) powstały m.in. (...). (...), będąca przedmiotem dostawy budynku mieszkalnego oraz (...), w której nabywca nabędzie (...), powstały z (...) i pozostają objęte ustaleniami (...). (...) stanowił integralną część dokumentacji związanej z (...). Na prośbę Organu dotyczącą przesłania (...), o którym mowa we wniosku, Wnioskodawca przedłożył dokument (...).
Z dokumentu wynikają następujące informacje: (...) Wnioskodawca wyjaśnił również, że dokument określa (...) i pozostaje zgodny z odpowiedziami udzielonymi w pkt 2 i 3 niniejszego uzupełnienia. Na prośbę Organu wystosowaną na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową dotyczącą przesłania(...), o którym mowa we wniosku lub przedwstępnej umowy sprzedaży - jeśli Wnioskodawca jest w ich posiadaniu, Wnioskodawca wyjaśnił, że na dzień składania niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca nie jest jeszcze w posiadaniu (...).
Do uzupełnienia dołączono: (...) Do ww. (...) załączono: (...) Pismami z dnia 16 września 2026 r. Wnioskodawca przesłał ponownie uzupełnienie z dnia 7 września 2026 r. wraz z załącznikami uzupełnione o podpis elektroniczny. W pismach z dnia 26 października 2026 r. będącymi odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 22 października 2026 r. znak: (...), Wnioskodawca wskazał: W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania czy przedmiotem wniosku jest: 1) dostawa (...) czy 2) (...) stanowiącej (...)?
W wezwaniu wskazano również treść art. 42b ust. 5 ustawy, wskazujący, że WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego (składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność kompleksową podlegającą opodatkowaniu. Dodatkowo Organ wyjaśnił, że zgodnie z powyższym przepisem, WIS może dotyczyć wyłącznie jednej (...). W wezwaniu wskazano również, że dostawa budynku wraz z (...) oraz dostawa (...) nie są ze sobą tak ściśle powiązane, żeby ich rozdzielenie miało sztuczny charakter. Są to bowiem dostawy obiektywnie podzielne i niezależne od siebie, mogące być przedmiotem odrębnych dostaw.
Wnioskodawca w odpowiedzi na zadane pytanie wyjaśnił, że podtrzymuje pierwotny przedmiot wniosku, obejmujący jedno świadczenie kompleksowe. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że nie występuje o ustalenie odrębnych stawek podatku VAT dla dwóch niezależnych dostaw. Przedmiotem wniosku, jak wskazał Wnioskodawca pozostaje (...), wraz z (...) oraz (...), a także (...). Wnioskodawca doprecyzował także, że wszystkie wskazane elementy będą oferowane temu samemu nabywcy w ramach jednej planowanej transakcji, za jedną łączną cenę.
Dodatkowo Wnioskodawca wskazał: 1.1. Sztuczny charakter rozdzielenia świadczenia W pierwotnym opisie planowanego świadczenia Wnioskodawca wskazał, że z gospodarczego punktu widzenia rozdzielenie sprzedaży (...) i (...) miałoby charakter sztuczny. Wnioskodawca w całości podtrzymał to stanowisko. Wnioskodawca wyjaśnił także, że nabywca nie będzie miał możliwości zakupu (...) bez jednoczesnego nabycia (...). (...) nie będzie oferowany jako (...) i nie będzie stanowił dla nabywcy (...) Celem planowanej transakcji będzie nabycie kompletnej (...) z zapewnionym dostępem (...). Świadczeniem głównym będzie dostawa nieruchomości (...).
Nabycie (...) będzie miało charakter pomocniczy, ponieważ umożliwi (...). W ocenie Wnioskodawcy rozdzielenie tych składników wyłącznie na potrzeby ustalenia stawki podatku VAT miałoby charakter sztuczny i nie odzwierciedlałoby rzeczywistego charakteru gospodarczego planowanej transakcji. 1.2. Decyzja o (...) i (...) Jak wskazał Wnioskodawca, istotnym potwierdzeniem funkcjonalnego i prawnego związku nieruchomości (...) z (...) jest (...). Z decyzji wynika, że (...). W uzasadnieniu decyzji wskazano na (...), zgodnie z którym (...). Jednym ze sposobów realizacji tego warunku jest sprzedaż (...). (...) posiada (...). Wnioskodawca zaznacza, że (...) dopuszcza również (...), w tym (...).
W ramach niniejszej inwestycji Wnioskodawca przyjął jednak konkretny (...), w którym (...) jest (...). W ocenie Wnioskodawcy (...) i stanowi obiektywne potwierdzenie, że (...), lecz służy (...). Okoliczność ta dodatkowo uzasadnia stanowisko wyrażone już w pierwotnym wniosku, że (...) i (...) miałoby z gospodarczego punktu widzenia charakter sztuczny. 1.3. Wyrok (...) oraz (...) Na potwierdzenie przedstawionego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok (...). W powołanym wyroku NSA uznał, że dostawa nieruchomości (...) wraz z (...) może tworzyć jedno świadczenie kompleksowe, w którym świadczeniem głównym jest dostawa nieruchomości zabudowanej.
Sąd wskazał na ścisły związek (...) z możliwością (...) oraz brak (...). W okolicznościach rozpatrywanej sprawy wyodrębnienie(...) miałoby charakter sztuczny. Stanowisko wynikające z powołanego wyroku zostało następnie uwzględnione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia (...), sygn. (...). W interpretacji tej Dyrektor KIS uznał, że sprzedaż (...) wraz z udziałem (...) stanowi w rozpatrywanych okolicznościach jedno świadczenie kompleksowe, dla którego o sposobie opodatkowania decyduje świadczenie główne. Wnioskodawca podkreślił, że analogiczne okoliczności występują w sprawie stanowiącej przedmiot wniosku.
(...) nie posiada bezpośredniego (...), co znajduje potwierdzenie w (...). Nabycie(...) jest obligatoryjnym elementem planowanej sprzedaży (...) i służy (...). Tym samym Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko wyrażone już w pierwotnym wniosku, że rozdzielenie (...) i (...) miałoby charakter sztuczny z gospodarczego punktu widzenia. Wnioskodawca wniósł o uwzględnienie przedstawionych argumentów przy ocenie kompleksowego charakteru planowanej transakcji.
1.4. Podstawa prawna objęcia wnioskiem świadczenia kompleksowego Zgodnie z art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług wniosek o WIS może dotyczyć towarów lub usług, które w ocenie Wnioskodawcy składają się razem na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Wnioskodawca skorzystał z tej możliwości, przedstawiając do oceny planowaną kompleksową dostawę (...) wraz z elementami pomocniczymi, w tym (...). Samo istnienie (...) nie powinno przesądzać o uznaniu transakcji za dwie niezależne czynności dla celów VAT. Obecnie (...) są objęte (...). Na moment planowanej sprzedaży nieruchomości mają być (...), zgodnie z opisem przedstawionym we wcześniejszym uzupełnieniu wniosku.
Okoliczność ta nie zmienia przyjętego modelu sprzedaży, w którym nabycie (...) i nierozerwalnie związane z nabyciem nieruchomości mieszkalnej. 1.5. Wniosek końcowy dotyczący punktu 1 Mając na uwadze pierwotny opis planowanej transakcji,(...) oraz powołane (...), Wnioskodawca podtrzymał stanowisko, że: Planowana sprzedaż (...) wraz z (...) stanowi z gospodarczego punktu widzenia jedno świadczenie kompleksowe, a rozdzielenie tych składników wyłącznie na potrzeby opodatkowania VAT miałoby charakter sztuczny. Wnioskodawca wniósł o merytoryczne rozpatrzenie wniosku w jego pierwotnym zakresie, bez ograniczania przedmiotu wniosku wyłącznie do jednego z dwóch wskazanych składników.
W sytuacji, jeśli przedmiot wniosku stanowiłaby dostawa (...) wraz z (...) należało dodatkowo wyjaśnić: 1) Czy wszystkie wymienione w uzupełnieniu wniosku (...) znajdują się na (...)? Jeśli nie – należało wskazać, czy w momencie sprzedaży (...) będą objęte (...)? 2) Czy wymieniony w dołączonym do uzupełnienia wniosku(...) stanowi element przedmiotu wniosku i czy jest (...)? Jeśli tak, należało wskazać jaki jest (...)? 3) Czy wymienione w uzupełnieniu wniosku(...) są trwale połączone z budynkiem? Jeśli tak, należało wskazać w jaki sposób? 4) Co obejmuje wskazany w uzupełnieniu wniosku (...) oraz wyjaśnić, czy poszczególne jego elementy (takie jak (...)) są trwale połączone z budynkiem?
Jeśli tak, należało wskazać w jaki sposób? Wnioskodawca odwołując się do powyższych pytań wyjaśnił: Odnośnie(...) Wnioskodawca wyjaśnił, że budynek mieszkalny (...) będzie wyposażony w (...). Wnioskodawca odniósł się również do każdego z wymienionych elementów, wskazując: (...) Planowane(...) będzie służyło doprowadzeniu (...). Zasadnicza część (...) będzie przebiegała (...), natomiast (...) będzie przebiegał (...). (...) znajduje się obecnie na (...). (...) wydane przez (...) dotyczą (...). (...) Planowane (...) będzie służyło (...). (...) będzie przebiegała (...), natomiast (...). (...) również znajduje się obecnie na etapie projektowania i nie została jeszcze wykonana.
(...) Zgodnie z przyjętym sposobem (...), wykona (...) oraz umieści (...). (...) będzie elementem (...). Natomiast Wnioskodawca zapewni wykonanie (...). (...) będzie przebiegał na (...) i będzie służył wyłącznie (...). Wnioskodawca podkreśla, że należy odróżnić (...) od (...). Wykonanie (...) będzie uwzględnione w (...) i jednej łącznej cenie sprzedaży nieruchomości. Nie będzie ona oferowana ani sprzedawana nabywcy jako odrębny towar lub usługa. Wnioskodawca odniósł się również do (...): Wnioskodawca podkreślił, że (...) stanowią (...). Okoliczność, że (...), nie zmienia ich (...). W ocenie Wnioskodawcy rozdzielenie (...) miałoby charakter sztuczny i nie odpowiadałoby (...).
(...) służą obsłudze konkretnego budynku mieszkalnego, niezależnie od tego, że (...). W odniesieniu do charakteru pomocniczego względem świadczenia głównego Wnioskodawca wskazał: W ocenie Wnioskodawcy opisane (...) stanowią elementy pomocnicze świadczenia kompleksowego, którego głównym przedmiotem jest (...). Ich wykonanie będzie objęte (...) i uwzględnione w (...). (...) nie będą oferowane, odrębnie wyceniane ani sprzedawane nabywcy jako samodzielne towary lub usługi. Wnioskodawca wyjaśnił jednocześnie, że (...) należy odróżnić od (...). Planowane jest (...). (...) nie będą stanowiły przedmiotu sprzedaży (...).
W odniesieniu do pytania dotyczącego wskazania, czy wymieniony w dołączonym do uzupełnienia wniosku (...) stanowi element przedmiotu wniosku i czy jest funkcjonalnie połączony z budynkiem? Jeśli tak, należało wskazać jaki jest jego funkcjonalny związek z budynkiem? Wnioskodawca wskazał, że w (...). Wnioskodawca wyjaśnił, że planowane rozwiązanie będzie polegało na (...). Nie przewiduje się wykonania (...). Miejsce to będzie stanowiło część (...), służącą (...). Nie będzie stanowiło (...). W ocenie Wnioskodawcy (...) będzie pełniło funkcję pomocniczą względem głównego świadczenia, jakim jest (...). Wykonanie tego miejsca będzie uwzględnione w (...).
Nie będzie ono odrębnie oferowane, wyceniane ani sprzedawane nabywcy. W odniesieniu do pytania dotyczącego wskazania, czy wymienione w uzupełnieniu wniosku (...) są trwale połączone z budynkiem? Jeśli tak, należało wskazać w jaki sposób. Wnioskodawca doprecyzował, że w standardzie deweloperskim budynku mieszkalnego przewidziano (...). (...) zostaną umieszczone w (...), a (...) będą trwale zamocowane do jego elementów. (...) będą wyposażone w (...). (...) będzie zintegrowany z (...). (...) wymagałby ingerencji w (...). (...) będą stanowiły stały element (...) i będą związane z jego funkcją użytkową.
W ocenie Wnioskodawcy (...) pełnią funkcję pomocniczą względem głównego świadczenia, jakim jest (...). Zostaną zamontowane w ramach (...) i będą objęte jedną ceną kompleksowej sprzedaży nieruchomości. Nie będą oferowane, odrębnie wyceniane ani sprzedawane nabywcy jako samodzielny towar. W odniesieniu do pytania dotyczącego wskazania, co obejmuje wskazany w uzupełnieniu wniosku (...) oraz wyjaśnienia, czy (...)? Jeśli tak, należało wskazać w jaki sposób. Wnioskodawca wyjaśnił, że (...) będzie obejmował (...). (...) będzie połączony z (...) za pomocą (...). (...) będzie (...) poprzez (...). (...) będzie trwale (...), jednak nie będzie (...).
Cały opisany system będzie pełnił funkcję pomocniczą względem głównego świadczenia, jakim jest (...) wraz z (...). Jego zadaniem będzie (...). System nie będzie stanowił dla nabywcy odrębnego celu gospodarczego ani samodzielnego przedmiotu sprzedaży. Zostanie wykonany w ramach (...), a jego wartość będzie uwzględniona w jednej cenie kompleksowej sprzedaży nieruchomości, obejmującej (...). Poszczególne elementy systemu nie będą oferowane, wyceniane ani sprzedawane nabywcy odrębnie. Wnioskodawca podsumował również swoje własne stanowisko, określając, że podtrzymuje On swoje stanowisko przedstawione w pierwotnym wniosku, zgodnie z którym planowana sprzedaż stanowi jedno świadczenie kompleksowe.
Świadczeniem głównym zdaniem Wnioskodawcy jest dostawa (...). (...) pozostają funkcjonalnie związane z nieruchomością mieszkalną i w ocenie Wnioskodawcy mają charakter pomocniczy względem świadczenia głównego. Elementy te w ocenie Wnioskodawcy nie stanowią dla nabywcy niezależnych celów gospodarczych i nie będą przedmiotem odrębnej sprzedaży. Wnioskodawca podkreślił, że rozdzielenie planowanej sprzedaży (...) i (...) miałoby charakter sztuczny z gospodarczego punktu widzenia. Stanowisko to zostało przedstawione już w pierwotnym opisie świadczenia, a niniejsze uzupełnienie służy jego dodatkowemu wyjaśnieniu i udokumentowaniu.
Wnioskodawca wskazuje również, że sztuczny charakter miałoby rozdzielanie(...) ze względu na (...). Wnioskodawca wniósł o merytoryczne rozpoznanie wniosku w jego pierwotnym zakresie i ustalenie właściwej stawki podatku VAT dla całego opisanego świadczenia kompleksowego. W ocenie Wnioskodawcy właściwą stawką podatku VAT dla tak określonego świadczenia kompleksowego jest stawka 8%. Do uzupełnienia dołączono (...) (...) W trybie przewidzianym w art. 200 § Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 3 listopada 2026 r. nr (...) tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 3 listopada 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje. Zgodnie z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy – w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. W myśl art. 42b ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek: 1) podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej; 2) podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1, dokonującego lub zamierzającego dokonywać czynności, o których mowa w art. 42a; 3) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym; 4) podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1637) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publicznoprywatnym; 5) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. z 2023 r. poz. 140 oraz z 2025 r. poz. 620) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi.
Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych. W świetle art. 42b ust. 4 ustawy – wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.
Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że WIS wydawana jest na wniosek podmiotów wskazanych w powołanym art. 42b ust. 1 ustawy i zawiera opis towaru albo usługi, albo kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, ich sklasyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji (według CN, PKOB, PKWiU) i właściwą stawkę podatku od towarów i usług (z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4 ustawy).
Powyższe nie oznacza jednak, że w każdym przypadku Wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane przepisy wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Zatem Organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS.
Zaznaczyć należy, że wniosek może dotyczyć więcej niż jednego towaru/usługi wyłącznie, gdy w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, tj. stanowią jedno świadczenie (złożone). Wnioskodawca składając wniosek jednoznacznie wskazuje na zakres swojego żądania.
Biorąc więc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, a także przedstawiony opis przedmiotu wniosku, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia przedstawionego przez Wnioskodawcę, gdyż z przywołanego powyżej art. 42b ust. 5 ustawy wynika, że przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Co istotne – jak wynika z ww. art. 42b ust. 5 ustawy – decyzja WIS dotyczyć może wyłącznie jednego towaru, jednej usługi bądź jednego świadczenia kompleksowego.
Tutejszy Organ pragnie podkreślić, iż świadczenie złożone (kompleksowe) musi się składać z co najmniej dwóch świadczeń (towaru/towarów i/lub usługi/usług), które są tak ściśle ze sobą powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Podkreślić należy, że na świadczenie główne, składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej.
Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. Przy ocenie charakteru konkretnego świadczenia nie jest właściwe kierowanie się tylko jego nazwą. Dla oceny decydujący jest bowiem zakres i charakter wykonywanych czynności oraz sposób ich wykonania.
W tym miejscu należy także wyjaśnić, że świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie (...) stwierdził: „Jednakże jeżeli transakcja obejmuje wiele elementów powstaje pytanie, czy należy uznać, iż składa się ona z jednego świadczenia, czy też kilku odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT. Z orzecznictwa Trybunału wynika bowiem, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (wyrok z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie (...)).
W tym zakresie Trybunał orzekł, że jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jednolite nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. podobnie wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie (...)ww. wyrok w sprawie (...)).” Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy (...) wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26).
Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27).” (pkt 30 opinii) W tej samej opinii Rzecznik Generalna Juliane Kokott, odwołując się do orzecznictwa TSUE (pkt 22-33), podkreśliła także, że w kwestii oceny jednego świadczenia złożonego, badania wymaga również nierozerwalność obu świadczeń, ich dostępność (niezależna czy zależna od siebie), niezbędność dla osiągnięcia celu oraz sposób rozliczenia.
Tak więc, o świadczeniu złożonym (kompleksowym) można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. (...) wskazano, że „(…) każda transakcja powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności podatku VAT.
Należy zatem w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji, celem określenia, czy podatnik zapewnia klientowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy jedno świadczenie.
Przy czym jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.” Ponadto należy wskazać, że w powołanej wyżej opinii Rzecznik Generalna w pkt 17 podnosi, że: „(…) dyrektywa VAT przewiduje zróżnicowany system przepisów dotyczących miejsca świadczenia, zwolnień z podatku czy też stawki podatkowej.
Jeżeli świadczenia podlegające osobnej kwalifikacji rozpatrywano by jednolicie dla celów VAT tylko z tego względu, że występuje między nimi pewien związek przestrzenny, czasowy lub przedmiotowy, stanowiłoby to obejście tego zróżnicowanego systemu. W pkt 18 rozwija swoją myśli wskazuje, że: „Już z tego wynika, że co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi gospodarczemu (9).” W pkt 20 ww. opinii pada również stwierdzenie, że: „Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego.
Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (12). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji. W związku z tym Trybunał ustalił dwa odstępstwa od zasady niezależności świadczenia – są to z jednej strony świadczenia złożone [zob. w tej kwestii lit. a)], a z drugiej niesamodzielne świadczenia o charakterze pomocniczym [zob. w tej kwestii lit. b)].
Ponadto w dyrektywie VAT przewidziano także odstępstwo dotyczące uznania czynności ściśle związanych [zob. w tej kwestii lit. c)].” (pkt 21 opinii) Odnosząc się do pkt 20 opinii, należy podkreślić, że ewentualną sztuczność rozdziału świadczeń należy rozpatrywać przez całościowy pryzmat funkcjonalności systemu VAT, a nie z subiektywnej perspektywy interesów, czy też wygody stron transakcji.
Jednocześnie nie można pomijać, że generalna zasada stanowi, że każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, co także podkreślono w opinii Rzecznik J.Kokott z dnia 22 października 2020 r. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż z treści wniosku oraz jego uzupełnień wynika, że kupujący nabędzie (...) oraz (...). Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie (...) będzie (...) a nabywca nie będzie miał możliwości(...). (...), jak dalej wskazuje Wnioskodawca, nie będzie oferowany jako (...) a Wnioskodawca nie przewiduje możliwości (...).
Przeniesienie (...) oraz (...) nastąpi na rzecz tego samego nabywcy w ramach tej samej transakcji. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy na moment sprzedaży (...) wraz z (...) oraz(...) będą objęte (...). Natomiast (...), będzie ujawniony w (...). (...) będzie nabywany przez tego samego nabywcę(...), w ramach tej samej transakcji sprzedaży. (...) będzie obligatoryjne i (...). (...) pełni funkcję (...). W tym miejscu, należy również zwrócić uwagę na (...). Zgodnie z (...). (...) ma charakter (...). (...) wyraźne zaznaczone zostały (...).
Wskazać również należy, że w uzupełnieniu wniosku z dnia 26 października 2026 r. Wnioskodawca zaznaczył, że istotnym potwierdzeniem funkcjonalnego i prawnego (...) jest (...). Wnioskodawca wskazał, że w ramach niniejszej inwestycji przyjął On (...), w którym (...). W ocenie Wnioskodawcy (...) stanowi obiektywne potwierdzenie, że (...). Okoliczność ta, zdaniem Wnioskodawcy dodatkowo uzasadnia stanowisko wyrażone już w pierwotnym wniosku, że (...). Ponadto, należy wskazać, że Wnioskodawca na potwierdzenie przedstawionego stanowiska powołał wyrok (...), w którym Sąd uznał, że (...) może tworzyć jedno świadczenie kompleksowe, w którym świadczeniem głównym jest (...).
Jak dalej podał Wnioskodawca, Sąd wskazał na ścisły związek (...) z możliwością (...). W okolicznościach rozpatrywanej sprawy wyodrębnienie sprzedaży (...) miałoby charakter sztuczny. Wnioskodawca wskazał również, że stanowisko wynikające z powołanego wyroku zostało następnie uwzględnione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia (...), sygn. (...), w której założono, że sprzedaż (...) wraz z (...) stanowi w rozpatrywanych okolicznościach jedno świadczenie kompleksowe, dla którego o sposobie opodatkowania decyduje świadczenie główne. Wnioskodawca podkreślił, że analogiczne okoliczności występują w sprawie stanowiącej przedmiot wniosku.
Oceniając świadczenie pod kątem kompleksowości należy wziąć pod uwagę przede wszystkim fakt, czy wielość świadczeń wynikających z jednej umowy, może być potraktowana jako jedna dostawa towarów. Rzecznik Generalna w opinii z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19 wskazuje, że przy badaniu czy dane świadczenie jest kompleksowe, czy też jest zespołem odrębnych świadczeń: „Bez znaczenia jest także dane uregulowanie umowne (10). Kwalifikacja transakcji do celów VAT nie może bowiem zależeć od możliwości jej umownego uregulowania, jakie oferuje dane krajowe prawo cywilne.
Jeżeli zatem kilka świadczeń – jak ma to częściowo miejsce w niniejszym postępowaniu – jest wykonywanych na podstawie jednej umowy cywilnoprawnej, nie podważa to niezależności tych świadczeń do celów opodatkowania VAT (11)” (pkt 19 opinii). W powyższej kwestii zajął stanowisko także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt (...) wskazując, że „(…) kwestia sformułowania umowy z kontrahentem, czy ustalenia sposobu wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową i wykonane czynności nie może wywoływać skutków na gruncie podatkowym.
Łącząc poszczególne dostawy czy świadczone usługi w jedno świadczenie nie można zapominać, że zasadą ustawową jest oddzielność i samodzielność poszczególnych dostaw czy świadczonych usług. Rozpoznawanie odrębnych świadczeń jako jednego kompleksowego świadczenia ma więc charakter wyjątkowy.” Dla oceny występowania świadczenia kompleksowego nie ma zatem znaczenia, że wszystkie elementy i prawa wskazane w przedmiotowym wniosku będą nabywane w ramach jednej transakcji sprzedaży i za jedną łączną cenę. Istotne znaczenie ma natomiast (...).
Jak wskazuje Rzecznik Generalnej Juliane Kokott w powyżej przytoczonej opinii: „Wskazówką świadczącą o nieistnieniu jednego świadczenia złożonego jest niezależna dostępność świadczeń. Okoliczność, że świadczenia są dostępne niezależnie od siebie, wskazuje w świetle orzecznictwa Trybunału na istnienie kilku niezależnych świadczeń w rozumieniu przepisów o VAT (23)” (pkt 29 opinii). W niniejszym postępowaniu taka sytuacja ma miejsce. Zgodnie zarówno z wyjaśnieniami Wnioskodawcy, jak i informacjami wynikającymi ze zgromadzonych w toku postępowania dowodów, przedmiotem sprzedaży będą objęte m.in. (...): (...) oraz (...) Nie ma podstaw, by traktować obie działki jako jeden przedmiot obrotu.
Należy wskazać dodatkowo, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych.
Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Zatem (...) wraz z (...) są nierozerwalnie ze sobą związane i co do zasady nie tworzą świadczenia kompleksowego. Odnośnie (...), jeżeli na moment dostawy będą one (...), to każdy z jej elementów, jeżeli (...), należy uznać za (...). Element dostawy dotyczący (...), nie jest tak ściśle powiązany z pozostałymi elementami, by nie było możliwe ich wyodrębnienie – wręcz przeciwnie – co do zasady, są to różne i niezależne od siebie towary/świadczenia, co wynika z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania o wydanie WIS.
W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, nie mamy do czynienia z jednym towarem/świadczeniem. Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, z wnioskiem o wydanie WIS może wystąpić wnioskodawca, który żąda od organu podatkowego dokonania klasyfikacji towaru albo usługi albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie według wskazanej w art. 42a pkt 2 ustawy właściwej klasyfikacji. Nie oznacza to, że organ podatkowy dokonuje klasyfikacji towaru albo usługi albo świadczenia złożonego według dowolnych, podanych przez wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji, bowiem jest związany klasyfikacjami, jakie ustawodawca zawarł w ww. normie prawnej.
Ponadto, jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy WIS dotyczyć może wyłącznie klasyfikacji jednego towaru albo wyłącznie jednej usługi, albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu jednolitą stawką. W tym miejscu warto zwrócić również uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2022 r., sygn. (...), w którym określono, że: „(…) przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone, podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone.
Oznacza to też, że wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo, jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu, do którego chce uzyskać WIS.” Uwzględniając powyższe rozważania w zakresie cech charakterystycznych świadczeń złożonych, nie sposób dojść do wniosku, że objęta wnioskiem dostawa (...) wraz z (...), które (...), stanowią jedno świadczenia kompleksowe.
W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z (...), tj. (...) wraz z (...), które choć są w pewien sposób ze sobą powiązane ((...)), nie oznacza to jednak automatycznie, że świadczenia te pozostają ze sobą nierozerwalnie złączone ekonomicznie. Przede wszystkim wskazać należy, że obie dostawy mogą być traktowane rozłącznie, zarówno z punktu widzenia (...), jak i (...) i nie wpłynie to na charakter żadnej z nich, ani też nie sprawi, że wartość świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna. W przedmiotowej sprawie (...) posiadają (...) i zarówno nieruchomość, jak też (...) może być w każdym czasie zbyty przez jego nabywcę.
Dostawa (...) oraz dostawa (...) nie są ze sobą tak ściśle powiązane, żeby ich rozdzielenie miało sztuczny charakter. Są to bowiem dostawy obiektywnie podzielne i niezależne od siebie, mogące być przedmiotem odrębnych dostaw. Nie bez znaczenia jest fakt, jak wyżej wskazano, że kwestia zapewnienia (...) może być uregulowana także w inny sposób. Tym samym pomimo łącznej sprzedaży (...) wraz z (...), nie można przyjąć, iż dostawę taką należy traktować jako świadczenie kompleksowe.
Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, z wnioskiem o wydanie WIS może wystąpić wnioskodawca, który żąda od organu podatkowego dokonania klasyfikacji towaru albo usługi albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie według wskazanej w art. 42a pkt 2 ustawy właściwej klasyfikacji. Ponadto, ponownie należy zaznaczyć, że stosownie do powołanego art. 42b ust. 5 ustawy, WIS dotyczyć może wyłącznie klasyfikacji jednego towaru albo wyłącznie jednej usługi, albo towarów i/lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Powyższy przepis posługuje się formą pojedynczą wyrażeń: „towar”, „usługa”, „towary lub usługi stanowiące w ocenie wnioskodawcy, jedną czynność podlegającą opodatkowaniu”. Taki sposób postrzegania przedmiotu wiążącej informacji stawkowej, ma swoje skutki. W decyzji WIS – jak zostało już wyjaśnione – można dokonać klasyfikacji wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi albo jednego świadczenia kompleksowego. Niemożliwe jest zatem klasyfikowanie w ramach jednej decyzji WIS kilku niezależnych towarów, traktowanych jako odrębne świadczenia. W sytuacji, gdy z wniosku wynika, że przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy są w istocie różne towary, powinny zostać złożone odrębne wnioski.
Skoro więc zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca – jak dowiedziono wyżej – nie dotyczy świadczenia kompleksowego, a kilku towarów podlegających odrębnej klasyfikacji, to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy, a tym samym nie spełnia warunków do uzyskania wiążącej informacji stawkowej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zobligowany jest do odmowy wydania WIS.
Podobnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 24 października 2023 r. sygn. akt (...) wskazując, że „(…) brak przesłanek uznania świadczenia za kompleksowe determinuje prawną sytuację podmiotu, który nie uzyskuje informacji istotnej dla wskazania prawidłowej stawki podatku VAT (…)” oraz aprobując odmowę wydania WIS w przypadku, gdy żądanie zawarte we wniosku wykracza poza art. 42b ust. 5 ustawy.
Odnosząc się do przytoczonego przez Wnioskodawcę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (...), sygn.(...) oraz wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnej (...), sygn. (...) wskazać należy, że wyrok ten został wydany w indywidualnej sprawie. Ponownie wskazać należy, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku, (...) będą posiadać (...). (...) nie są ze sobą tak ściśle powiązane, żeby ich rozdzielenie miało charakter sztuczny. Są to bowiem dostawy obiektywnie podzielne i niezależne od siebie, mogące być przedmiotem odrębnych dostaw.
Zatem mamy odczynienia z dostawą dwóch odrębnych świadczeń, które powinny podlegać opodatkowaniu wg stawek właściwych dla każdej dostawy z osobna. W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji. POUCZENIE: Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).