Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania darowizn. Uzupełnił go Pan pismami z 15 września 2026 r., 2 października 2026 r. i 6 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest obywatelem Białorusi, przyjechał do Polski (…) r. (na podstawie wizy humanitarnej). W (…) r. Wnioskodawca otrzymał kartę czasowego pobytu na okres 3 lat. W latach (…) Wnioskodawca pozostawał białoruskim rezydentem podatkowym (tj. miał w Polsce wyłącznie ograniczony obowiązek podatkowy). Umowa pożyczki. W dniu (…) r. Wnioskodawca zawarł z ojcem umowę pożyczki na kwotę (…) zł. Niemniej wypłata pożyczki następowała sukcesywnie (w transzach). Umowa pożyczki została zawarta w Polsce, a niezbędne do wypłaty określonej transzy pożyczki środki pieniężne znajdowały się na rachunku bankowym ojca Wnioskodawcy (prowadzonym w polskim banku) w momencie wypłaty każdej transzy pożyczki.
Powyższe oznacza, że w okresie (…) r. Wnioskodawca otrzymywał regularne wypłaty środków pieniężnych z tytułu umowy pożyczki (tj. poszczególne transze pożyczki) zawartej (…) r. Łączna kwota wypłaconych środków wyniosła (…) zł. Ostateczna łączna suma pożyczki była znana w dniu jej udzielenia (…). W dniu (…) r. przed złożeniem wniosku o interpretację podatkową Wnioskodawca złożył zaległą deklarację podatkową PCC-3. Darowizna. W (…) r. ojciec Wnioskodawcy darował mu środki pieniężne w kwocie (…) zł. Ojciec Wnioskodawcy od (…) r. jest obywatelem polskim.
Umowa darowizny została zawarta w formie ustnej, a wypłata nastąpiła w formie bezgotówkowej z rachunku bankowego ojca na rachunek bankowy Wnioskodawcy – oba prowadzone w polskim banku. W okresie ostatnich 5 lat poprzedzających (…) r. Wnioskodawca nie otrzymał innych darowizn od swojego ojca. Dochody uzyskane przed przyjazdem do Polski. Wnioskodawca (…) r. przywiózł do Polski (…) dolarów amerykańskich.
Środki pochodziły z wykonywania przez Wnioskodawcę następujących czynności/zdarzeń prawnych: 1) (…) dolarów zostały darowane Wnioskodawcy (…) r. przez jego rodziców ((…) r. ani Wnioskodawca, ani jego rodzice nie posiadali w Polsce karty stałego pobytu, ani polskiego obywatelstwa, a sama umowa darowizny została zawarta na Białorusi, środki pieniężne na moment zawarcia umowy darowizny znajdowały się na Białorusi, jak również środki zostały wydane Wnioskodawcy na Białorusi), 2) (…) dolarów pochodziły z oszczędności Wnioskodawcy, na które się składała: a) (…) USD z prac dorywczych: (…) Wnioskodawca podejmował różne prace dorywcze: · w latach (…), Wnioskodawca pracował w spółce (…).
Informacja o tym zatrudnieniu znajduje się w książeczce pracy Wnioskodawcy, · w (…) r. Wnioskodawca uczestniczył w (…), · w (…). Informacja o tym zatrudnieniu znajduje się w książeczce pracy Wnioskodawcy. W odniesieniu do wskazanych zobowiązań nie wystąpiły zdarzenia powodujące zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji podatkowej. Czynności zawodowe były wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę. b) (…) USD z pracy w latach (…): · Od (…) r. Wnioskodawca pracował na stanowisku (…).
Informacja o tym zatrudnieniu znajduje się w książeczce pracy Wnioskodawcy, · Kontynuując pracę w tej samej spółce, (…) r. Wnioskodawca objął również stanowisko (…). Wnioskodawca zakończył pracę w tej spółce (…) r. Informacja o tym zatrudnieniu nie znajduje się w książeczce pracy, jednak Wnioskodawca miał wówczas umowę o pracę. Na moment przyjazdu do Polski wskazane powyżej zatrudnienie zostało zakończone. Czynności zawodowe były wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę. Pokrycie kosztów innych osób.
W latach (…) Wnioskodawca, podróżując wspólnie z rodzicami oraz znajomymi, dokonywał ze swojej karty płatniczej płatności za wspólne wydatki związane z podróżami, w szczególności za bilety lotnicze, zakwaterowanie, wynajem samochodów oraz inne koszty ponoszone w związku z wyjazdami. Po zakończeniu poszczególnych podróży osoby uczestniczące w wyjazdach zwracały Wnioskodawcy przypadającą na nie część poniesionych przez niego wydatków. Zwroty następowały zarówno w formie przelewów bankowych, jak i w gotówce. Łączna kwota środków zwróconych Wnioskodawcy w gotówce wyniosła około (…) USD.
Środki te nie stanowiły wynagrodzenia ani przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, lecz były wyłącznie zwrotem wydatków, które Wnioskodawca uprzednio poniósł w imieniu własnym na pokrycie wspólnych kosztów podróży. Wnioskodawca posiada dokumenty pozwalające na potwierdzenie okoliczności związanych z tymi wyjazdami i poniesionymi kosztami, w szczególności wyciągi bankowe, potwierdzenia rezerwacji, bilety lotnicze, dane pasażerów oraz inne dokumenty związane z organizacją i rozliczeniem poszczególnych podróży. Uzupełnienie wniosku w zakresie podatku od spadków i darowizn W momencie otrzymania darowizny od ojca udzielonej (…) r. Wnioskodawca nie posiadał obywatelstwa polskiego.
W momencie otrzymania darowizny od ojca udzielonej (…) r. Wnioskodawca nie posiadał stałego miejsca zamieszkania (karty stałego pobytu) w Polsce. W momencie przekazania darowizny od ojca udzielonej (…) r. Ojciec Wnioskodawcy posiadał obywatelstwo polskie. W momencie przekazania darowizny od ojca udzielonej (…) r. ojciec nie posiadał karty stałego pobytu w Polsce (ponieważ miał obywatelstwo polskie). Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn Czy darowizna udzielona Wnioskodawcy przez ojca (…) r. podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 2) Czy w odniesieniu do darowizny otrzymanej przez Wnioskodawcę od rodziców (…) r. upłynął termin do ustalenia zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z czym ewentualne zobowiązanie podatkowe nie może już zostać ustalone na podstawie obowiązku podatkowego powstałego (…) r.? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) Czy otrzymana darowizna od rodziców (…) r. podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Pana stanowisko w sprawie dotyczące podatku od spadków i darowizn Ad 1. W ocenie Wnioskodawcy, darowizna udzielona Wnioskodawcy przez ojca (…) r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana (…) r. od ojca darowizna środków pieniężnych w kwocie (…) zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie od jednego zbywcy własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36.120 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Stosownie natomiast do art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do I grupy podatkowej zalicza się m.in. zstępnych, a zatem również dziecko nabywające majątek od swojego ojca. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymał od ojca darowiznę w wysokości (...) zł. Kwota ta jest niższa od ustawowej kwoty wolnej wynoszącej 36.120 zł. Tym samym nabycie to nie przekracza wartości, od której – zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy – powstaje opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji otrzymanie przez Wnioskodawcę darowizny w kwocie (…) zł nie powoduje powstania zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje fakt, że umowa darowizny została zawarta w formie ustnej. Środki zostały faktycznie przekazane Wnioskodawcy w sposób bezgotówkowy, z rachunku bankowego ojca na rachunek bankowy Wnioskodawcy, oba prowadzone w polskim banku, a tym samym darowizna została wykonana. Ad 2. W ocenie Wnioskodawcy w odniesieniu do darowizny otrzymanej przez Wnioskodawcę od rodziców (…) r. upłynął termin do ustalenia zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z czym ewentualne zobowiązanie podatkowe nie może już zostać ustalone na podstawie obowiązku podatkowego powstałego (…) r. Przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie następuje z mocy prawa (Interpretacja z 19 września 2024 r., wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP2-2.4010.382.2024.2.KW. Moment uzyskania przychodu i przedawnienie zobowiązania podatkowego, http://sip.mf.gov.pl). Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, niezależnie czy zapłacone, czy niezapłacone, wygasa (tzw. efektywne i nieefektywne sposoby wygasania zobowiązań podatkowych).
Po upływie okresu przedawnienia z mocy samego prawa, bez konieczności wydawania żadnych postanowień, czy też decyzji, przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem (np. Spółką) i wierzycielem podatkowym (np. Urzędem Skarbowym). Przedawnienie jako jedna z podstawowych instytucji prawa podatkowego ma za zadanie ochronę pewności obrotu. Ma ono bowiem na celu zabezpieczenie podatnika przed możliwością ingerowania po pływie określonego czasu w sferę jego praw i obowiązków podatkowych, dotyczących lat objętych terminem przedawnienia.
W przedstawionym stanie faktycznym darowizna środków pieniężnych została dokonana na rzecz Wnioskodawcy przez jego rodziców (…) r. Jeżeli z tytułu tego nabycia ciążył na Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn, to obowiązek ten powstał (…) r. Wnioskodawca nie złożył wówczas zeznania podatkowego dotyczącego tej darowizny.
W konsekwencji zastosowanie znajduje art. 68 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, jeżeli podatnik nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, zobowiązanie podatkowe ustalane w drodze decyzji nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Skoro zatem obowiązek podatkowy związany z otrzymaniem darowizny powstał (…) r., pięcioletni termin przewidziany w art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej rozpoczął swój bieg z końcem (…) r. i upłynął (…) r. Do końca tego terminu Wnioskodawcy nie została doręczona decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn z tytułu przedmiotowej darowizny.
Tym samym, przy założeniu, że po stronie Wnioskodawcy w ogóle istniał obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu, prawo organu podatkowego do ustalenia zobowiązania podatkowego na podstawie pierwotnie powstałego (…) r. obowiązku podatkowego uległo przedawnieniu z dniem (…) r. Powyższy sposób rozumienia przepisów znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Organ wskazuje, że w przypadku podatku od spadków i darowizn, gdy podatnik nie złożył wymaganego zeznania, termin na wydanie decyzji ustalającej wynosi 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Po bezskutecznym upływie tego okresu, co do zasady, dochodzi do przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego. Takie stanowisko przedstawiono m.in. w interpretacji indywidualnej z 2022 r., znak: 0111-KDIB2-2.4015.65.2022.1.MM, oraz w interpretacji znak: 0111-KDIB2-3.4015.244.2024.1.LM.
W konsekwencji należy uznać, że ewentualny podatek od spadków i darowizn wynikający z darowizny otrzymanej przez Wnioskodawcę (…) r. nie może obecnie zostać ustalony w oparciu o pierwotny obowiązek podatkowy powstały (…) r., ponieważ termin przewidziany w art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej upłynął (…) r. Ad 3. W ocenie Wnioskodawcy, otrzymana darowizna od rodziców (…) r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi od spadków i darowizn w Polsce wyłącznie wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim albo miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymał od rodziców (…) r. darowiznę środków pieniężnych w kwocie (…) USD. W chwili dokonania tej darowizny ani Wnioskodawca, ani darczyńcy nie posiadali miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wnioskodawca nie był również obywatelem polskim. Wnioskodawca przyjechał do Polski dopiero (…) r., natomiast kartę czasowego pobytu uzyskał (…) r. Jednocześnie sama darowizna została dokonana na terytorium Białorusi, a jej przedmiot – środki pieniężne – znajdował się w chwili dokonania darowizny poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że w chwili nabycia zarówno przedmiot darowizny znajdował się za granicą, jak również po stronie Wnioskodawcy nie zachodziła żadna z przesłanek określonych w art. 2 ustawy, tj. obywatelstwo polskie ani miejsce stałego pobytu na terytorium Polski.
W konsekwencji brak jest podstaw do objęcia przedmiotowej darowizny polskim podatkiem od spadków i darowizn. Sam fakt, że środki te zostały następnie (…) r. przywiezione przez Wnioskodawcę do Polski, pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych darowizny dokonanej (…) r. Dla określenia zakresu opodatkowania znaczenie ma bowiem stan istniejący w chwili nabycia środków tytułem darowizny, a nie ich późniejsze przemieszczenie na terytorium Polski.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którą w przypadku darowizny rzeczy lub środków pieniężnych znajdujących się za granicą decydujące znaczenie dla zastosowania art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma status nabywcy w chwili dokonania darowizny oraz miejsce położenia jej przedmiotu.
W rezultacie należy uznać, że darowizna otrzymana przez Wnioskodawcę od rodziców (…) r. na terytorium Białorusi nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, ponieważ w chwili jej dokonania przedmiot darowizny znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Wnioskodawca nie był obywatelem polskim ani nie posiadał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy: Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak z powyższych przepisów wynika – co do zasady (z wyjątkami określonymi w art. 3 pkt 1 cyt. ustawy) – nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli: - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli: - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca nie jest obywatelem polskim lub nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub, - nabywane rzeczy ruchome znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale w dniu nabycia zarówno darczyńca jak i obdarowany nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku wynika, że (…) r. Pana ojciec darował Panu środki pieniężne w kwocie (…) zł.
Pana ojciec (…) r. jest obywatelem polskim. Umowa darowizny została zawarta w formie ustnej, a wypłata nastąpiła w formie bezgotówkowej z rachunku bankowego ojca na Pana rachunek bankowy – oba prowadzone w polskim banku. W okresie ostatnich 5 lat poprzedzających (…) r. nie otrzymał Pan innych darowizn od swojego ojca. Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który będą stanowiły środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści wniosku jasno wynika, ze darowizna została przekazana w formie bezgotówkowej z rachunku bankowego ojca na Pana rachunek bankowy – oba prowadzone w polskim banku. W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma również regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 cytowanej ustawy.
Według jego postanowień, nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w treści wniosku), jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium RP. Wskazał Pan, że w momencie przekazania darowizny (…) r. Pana ojciec posiadał obywatelstwo polskie. Tym samym, w kwestii darowizny otrzymanej (…) r., wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie ma zastosowania.
Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok.
Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn: Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Zatem, stosownie do treści art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, do I grupy podatkowej zalicza się m.in. zstępnych, a zatem również dziecko nabywające majątek od swojego ojca.
Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że skoro otrzymana przez Pana od ojca darowizna w wysokości (…) zł, nie przekracza wartości wskazanej w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy (…), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Bez znaczenia na powyższe pozostaje w jakie formie została zawarta umowa darowizny. Tym samym Pana stanowisko, zgodnie z którym darowizna udzielona Panu przez ojca (…) r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jest prawidłowe.
(pytanie oznaczone we wniosku nr 2) Przedmiotem Pana wątpliwości jest również kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego i ewentualnego opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn w zakresie darowizny od rodziców otrzymanej (…) r. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
Stosownie natomiast do art. 5 Ordynacji podatkowej: Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia. Zobowiązanie podatkowe może jednak powstać również w wyniku działania organów podatkowych: wskutek wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania.
W takim przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
W myśl art. 21 § 5 cyt. ustawy: Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.
Na podstawie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Natomiast zgodnie z art. 68 § 2 ww. ustawy: Jeżeli podatnik: 1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, 2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z powyższymi przepisami, zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn co do zasady powstaje na skutek doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania.
Powinna być ona poprzedzona złożeniem zeznania podatkowego. Z kolei okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy. Z kolei jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn w przypadku, gdy podatnik nie złożył deklaracji jest uwarunkowane brakiem doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
W kwestii oceny przedawnienia zobowiązania podatkowego zasadnicze znaczenie ma uprzednie ustalenie czy otrzymanie takiej darowizny podlegało opodatkowaniu w Polsce, bowiem, jeżeli w odniesieniu do otrzymanej darowizny nie powstało zobowiązanie podatkowe w Polsce, nie ma podstaw do stwierdzenia, że zobowiązanie to wygasło wskutek przedawnienia. Przedawnienie dotyczy bowiem zobowiązań podatkowych, które powstały, a nie dochodów, które nie podlegały opodatkowaniu w Polsce.
Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (…) r., w momencie kiedy rodzice darowali Panu (…), Pan i Pana rodzice nie posiadali obywatelstwa Polskiego ani karty stałego pobytu w Polsce, a sama umowa darowizny została zawarta w Białorusi i środki pieniężne na moment zawarcia umowy darowizny znajdowały się w Białorusi. Tym samym skoro na moment otrzymania darowizny nie posiadał Pan obywatelstwa polskiego i nie miał miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana w darowiźnie od rodziców środków pieniężnych nie podlegało w Polsce opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn nie powstało. W konsekwencji, skoro w odniesieniu do otrzymanej (…) r. darowizny od rodziców nie powstało zobowiązanie podatkowe w Polsce, nie ma podstaw do stwierdzenia, że zobowiązanie to wygasło wskutek przedawnienia. W związku z powyższym Pana stanowisko w odniesieniu do darowizny otrzymanej przez Pana od rodziców (…) r., zgodnie z którym upłynął termin do ustalenia zobowiązania podatkowego jest nieprawidłowe (pytanie oznaczone we wniosku nr 3), natomiast stanowisko, zgodnie z którym otrzymana darowizna od rodziców (…) r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest prawidłowe (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Przedmiotowa interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W odniesieniu do podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.