Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 września 2026 r., wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty kredytu przez dłużników solidarnych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 października 2026 r. oraz 9 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (...) r. podpisał Pan z rodzicami, (...) umowę kredytu hipotecznego na kwotę (...) zł (umowa kredytu nr (...)). Kredyt solidarnie spłaca Pan z rodzicami, co miesiąc Pana mama dokłada się do kredytu. Po sporządzeniu aktu notarialnego zakupu mieszkania (...) w dniu (...) r. został on złożony w urzędzie skarbowym przez notariusza. Czynność tę uznał Pan za wystarczającą, aby dopełnić obowiązku zgłoszenia do urzędu skarbowego darowizny od rodziców i uznał Pan, że nie należy odrębnie zgłaszać darowizny na druku SD-Z2. W wyniku darowizny otrzymał Pan od matki w (...) r. kwotę (...) zł, a w (...) r. kwotę (...) zł. Otrzymane pieniądze przeznaczył Pan w całości na spłatę kredytu hipotecznego.
Uzupełnienie wniosku (...) r. podpisał Pan z rodzicami, (...) umowę kredytu hipotecznego na kwotę (...) zł. Umowa kredytu nr (...) zawarta z bankiem określa, że wszyscy kredytobiorcy są solidarnie odpowiedzialni za jego spłatę. Kredyt spłacany jest z Pana rachunku bankowego wskazanego w umowie kredytu, rodzice więc co miesiąc przekazują przelewem bankowym na Pana rachunek, środki pieniężne tytułem „spłata kredytu nr (...)”, które następnie w całości przekazuje Pan jako spłatę kredytu. Stałe raty kredytowe pobierane są przez bank automatycznie, natomiast kwoty dodatkowych spłat przekazuje Pan samodzielnie.
Otrzymane w (...) r. i (...) r. kwoty (...) zł oraz (...) zł były to spłaty rat zaciągniętego kredytu, a nie darowizna przekazana przez Pana mamę. We wniosku błędnie podał Pan, że były to darowizny, a faktycznie były to spłaty rat kredytu, dokonane przelewem na Pana rachunek bankowy z podaniem tytułu: umowa kredytu nr (...) i zostały one przez Pana w całości przekazane na rachunek bankowy spłaty kredytu. Innych umów darowizny nie zawierał Pan z rodzicami, więc nie są to odrębne darowizny. Przekazanie środków było jedynie czynnością techniczną wynikającą z faktu, że raty kredytu były pobierane z Pana rachunku bankowego, który był wskazany przez bank przy zawarciu umowy kredytowej, tj. (...).
Środki pieniężne przekazywane przez Pana mamę, zawsze przekazywane były przelewem bankowym z opisem: spłata kredytu nr (...). Środki, o których mowa we wniosku, były przekazywane przez Pana mamę na Pana konto bankowe, a nie bezpośrednio na rachunek kredytowy prowadzony przez bank, ponieważ bank wymagał aby spłata kredytu dokonywana była z jednego rachunku bankowego, tj. Pana, ze wskazaniem Pana numeru. Jako kredytobiorcy byli Państwo zobowiązani do zapewnienia środków pieniężnych na dzień spłaty kredytu, według umowy był to trzeci dzień każdego miesiąca. Bank samodzielnie pobierał raty kredytu z tego konta. Dokonując nadpłaty rat kredytowych środki pieniężne przekazywał Pan samodzielnie.
Wszystkie pieniądze otrzymane od rodziców przekazane na spłatę kredytu, przekazał Pan zgodnie z przeznaczeniem. Celem spłaty przez Pana mamę zaciągniętego wspólnie kredytu, było wywiązanie się przez nią z własnego zobowiązania wobec banku. Spłacając ww. kredyt nie zwalniała Pana z długu wobec banku. Zobowiązanie było solidarne.
Pytanie
Czy w obecnej sytuacji powinien Pan składać deklarację SD-Z2 i czy pieniądze na kredyt hipoteczny (solidarnie wzięty przez Pana i rodziców) są darowizną (podlegają pod podatek od darowizn), czy są wspólnym zobowiązaniem pieniężnym?
Pana stanowisko w sprawie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Pana zdaniem, spłata rat kredytu przez rodziców – współkredytobiorców nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, gdyż spłata taka dokonana na rzecz banku nie stanowi darowizny na Pana rzecz. Kredyt został zaciągnięty przez trzy osoby solidarnie, co jest również wskazane w akcie notarialnym zakupu mieszkania nr (...) z (...) r. Spłata rat kredytu przez rodziców stanowi więc wywiązanie się przez nich z ich zobowiązania do jego spłaty.
W związku z tym, że spłaty rat kredytowych nie stanowią darowizny uważa Pan, że nie ciąży również na Panu obowiązek składania zgłoszenia SD-Z2. Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał Pan interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Znak: 0111-KDIB2-3.4015.55.2024.2.BD, wydaną 16 maja 2024 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy. Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego: Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego.
Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny. Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń. Z treści wniosku wynika, że podpisał Pan z rodzicami umowę kredytu hipotecznego na zakup mieszkania, która określa, że wszyscy kredytobiorcy są solidarnie odpowiedzialni za jego spłatę.
Kredyt spłacany jest z Pana rachunku bankowego wskazanego w umowie kredytu, rodzice więc co miesiąc przekazują przelewem bankowym na Pana rachunek, środki pieniężne, które następnie w całości przekazuje Pan jako spłatę kredytu. Celem spłaty przez Pana mamę zaciągniętego wspólnie kredytu, było wywiązanie się przez nią z własnego zobowiązania wobec banku. Spłacając ww. kredyt nie zwalniała Pana z długu wobec banku.
Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika więc, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych. Zatem w sytuacji, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość lub znaczną część zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.
Spłata rat kredytu (zaciągniętego solidarnie przez Pana wraz z rodzicami) przez Pana matkę nie może być postrzegana w kategorii darowizny na Pana rzecz. Jak sam Pan wskazał w opisie wniosku, kredyt został zaciągnięty solidarnie, a kwoty wpłacane na Pana rachunek były przeznaczone na spłatę rat zaciągniętego kredytu. Ich przekazanie było jedynie czynnością techniczną wynikającą z faktu, że raty kredytu były pobierane z Pana rachunku bankowego. Oznacza to, że współkredytobiorcy dokonując spłaty, realizują swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku.
Tym samym, sytuacja przedstawiona we wniosku nie rodzi po Pana stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, nie ciąży na Panu obowiązek podatkowy z tego tytułu, jak również nie jest Pan zobowiązany do złożenia zgłoszenia SD-Z2. Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Odnosząc się do przywołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pana.
Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, tylko Pan może czerpać z wydanej interpretacji ochronę prawną. Interpretacja ta stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie powstania po Pana stronie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.