Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 września 2026 r. (wpływ 29 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi od dnia 6 lipca 2026 r. jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego, w szczególności określanie wartości nieruchomości, sporządzanie operatów szacunkowych oraz wykonywanie innych czynności zawodowych związanych z wyceną nieruchomości. Rozpoczęcie działalności gospodarczej zostało poprzedzone przez Wnioskodawcę kilkuletnim, wieloetapowym procesem przygotowania zawodowego, którego celem było uzyskanie uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego, a następnie rozpoczęcie odpłatnego świadczenia usług w tym zakresie.
Poszczególne etapy przygotowania Wnioskodawcy pozostawały ze sobą funkcjonalnie i czasowo powiązane i odpowiadały warunkom określonym w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 177 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości nadaje się osobie fizycznej, która między innymi posiada wyższe wykształcenie, ukończyła studia podyplomowe w zakresie wyceny nieruchomości, odbyła co najmniej sześciomiesięczną praktykę zawodową w zakresie wyceny nieruchomości oraz przeszła z wynikiem pozytywnym postępowanie kwalifikacyjne, w tym złożyła egzamin dający uprawnienia w zakresie szacowania nieruchomości.
1. Studia podyplomowe na kierunku „(…)” Pierwszym z opisanych etapów przygotowania Wnioskodawcy do uzyskania uprawnień zawodowych było podjęcie kierunkowych studiów podyplomowych w zakresie wyceny nieruchomości. W dniu (…) 2023 r. pomiędzy Wnioskodawcą a (…) została zawarta Umowa nr (…) o kształcenie na kierunku „(…)”. W związku z podjęciem tych studiów Wnioskodawca poniósł wydatek w wysokości (…) zł, udokumentowany przelewem bankowym dokonanym w dniu (…) 2023 r. Studia podyplomowe dotyczyły bezpośrednio wyceny nieruchomości i obejmowały program przygotowujący merytorycznie do wykonywania czynności zawodowych z zakresu szacowania nieruchomości.
Zakres kształcenia został udokumentowany szczegółowym programem studiów. Program ten obejmował zagadnienia bezpośrednio związane z przyszłym wykonywaniem zawodu rzeczoznawcy majątkowego i prowadzeniem działalności gospodarczej w tym zakresie. Wnioskodawca ukończył studia podyplomowe w 2024 r., uzyskując w dniu (…) 2024 r. dyplom ukończenia studiów podyplomowych na kierunku „(…)”. Dyplom ukończenia studiów wraz ze szczegółowym programem studiów potwierdzają, że kształcenie dotyczyło specjalistycznej wiedzy z zakresu wyceny nieruchomości. Podjęcie i ukończenie tych studiów nie miało charakteru ogólnego ani nie służyło wyłącznie osobistemu rozwojowi Wnioskodawcy.
Studia stanowiły element ustawowo określonej ścieżki prowadzącej do uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego. Wnioskodawca podejmował studia z zamiarem dalszego kontynuowania procedury uzyskania uprawnień oraz późniejszego wykorzystywania zdobytej wiedzy i uprawnień w celu zarobkowego świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej. 2. Bezpośrednia kontynuacja procesu – praktyka zawodowa Po zakończeniu studiów podyplomowych i uzyskaniu dyplomu w dniu (…) 2024 r. Wnioskodawca przystąpił do kolejnego etapu przygotowania zawodowego, tj. praktyki zawodowej w zakresie wyceny nieruchomości.
W związku z organizacją i odbyciem praktyki zawodowej (…) wystawiło fakturę VAT nr (…) z dnia (…)2024 r. na kwotę (…) zł brutto. Wnioskodawca rozpoczął praktykę zawodową w najbliższym dostępnym terminie, tj. w dniu (…) 2024 r. Praktyka trwała od (…) 2024 r. do (…) 2025 r. Odbycie co najmniej sześciomiesięcznej praktyki zawodowej w zakresie wyceny nieruchomości stanowi jeden z warunków uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego. Praktyka nie była zatem dobrowolnym szkoleniem podjętym wyłącznie dla osobistego rozwoju Wnioskodawcy, lecz elementem przewidzianej prawem procedury prowadzącej do uzyskania uprawnień zawodowych.
3. Postępowanie kwalifikacyjne i egzamin zawodowy Po ukończeniu praktyki zawodowej Wnioskodawca przystąpił do dalszego etapu procedury uzyskania uprawnień, tj. postępowania kwalifikacyjnego. Wnioskodawca poniósł na rzecz (…) opłatę w wysokości (…) zł dotyczącą egzaminu pisemnego i ustnego na uprawnienia zawodowe rzeczoznawcy majątkowego. Do części pisemnej egzaminu Wnioskodawca przystąpił w dniu (…) 2025 r. Do części ustnej egzaminu przystąpił w dniu (…) 2025 r. W wyniku pozytywnego przejścia postępowania kwalifikacyjnego Wnioskodawca uzyskał w dniu (…) 2025 r. uprawnienia zawodowe rzeczoznawcy majątkowego.
4. Dalsze specjalistyczne przygotowanie zawodowe Bezpośrednio po uzyskaniu uprawnień zawodowych Wnioskodawca kontynuował przygotowanie do świadczenia specjalistycznych usług w ramach przyszłej działalności gospodarczej. (…) wystawił w dniu (…) 2025 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę (…) zł dotyczącą szkolenia „(…)”, przeprowadzonego w dniach (…) 2025 r. Następnie Wnioskodawca poniósł wydatek w wysokości (…) zł, udokumentowany fakturą VAT nr (…), dotyczący egzaminu związanego z przedmiotowym szkoleniem.
Egzamin przeprowadzono w dniu (…) 2025 r. Powyższe szkolenie i egzamin odbyły się już po uzyskaniu uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego i miały na celu zdobycie specjalistycznych kompetencji związanych z wykonywaniem wycen nieruchomości na potrzeby zabezpieczenia wierzytelności bankowych.
5. Chronologia całego procesu Proces prowadzący do rozpoczęcia działalności gospodarczej przebiegał następująco: 1) (…) 2023 r. – zapłata (…) zł za studia podyplomowe „(…)”; 2) (…) 2023 r. – zawarcie z (…) Umowy nr (…); 3) (…) 2024 r. – uzyskanie dyplomu ukończenia studiów podyplomowych; 4) (…) 2024 r. – rozpoczęcie praktyki zawodowej; 5) (…) 2025 r. – zakończenie praktyki zawodowej; 6) (…) 2025 r. – przystąpienie do pisemnej części egzaminu zawodowego; 7) (…) 2025 r. – przystąpienie do ustnej części egzaminu zawodowego; 8) (…) 2025 r. – uzyskanie uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego; 9) (…) 2025 r. – odbycie specjalistycznego szkolenia dotyczącego wyceny nieruchomości dla potrzeb zabezpieczenia wierzytelności bankowych; 10) (…) 2025 r. – egzamin związany z tym szkoleniem; 11) (…) 2026 r. – rozpoczęcie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego.
Opisane zdarzenia stanowiły, w ocenie Wnioskodawcy, jeden ciąg działań zmierzających do utworzenia źródła przychodów w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego. Wnioskodawca po podjęciu studiów nie zrezygnował z przyjętej ścieżki zawodowej ani nie wykorzystał zdobytego wykształcenia do działalności niezwiązanej z wyceną nieruchomości. Po ukończeniu studiów przystąpił do praktyki zawodowej, następnie do egzaminu, uzyskał uprawnienia, zdobył dodatkowe kwalifikacje specjalistyczne i rozpoczął działalność gospodarczą odpowiadającą rodzajowo uzyskanym kwalifikacjom.
Uzupełnienie Jaka jest forma opodatkowania dochodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej? Odpowiedział Pan, że wybrana forma opodatkowania dochodów z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej to skala podatkowa; korzysta Pan jednocześnie ze zwolnienia podmiotowego z VAT (Art. 113 ust. 1 ustawy o VAT). Kiedy poniósł Pan wydatek tytułem: a) faktury VAT nr (…) z dnia (…) 2024 r. na kwotę (…) zł brutto, b) opłaty na kwotę (…) zł, c) faktury VAT nr (…) z dnia (…) 2025 r. na kwotę (…) zł, d) faktury VAT nr (…) na kwotę (…) zł, proszę wskazać dokładną datę dokonania zapłaty, oddzielnie dla każdego wydatku?
Odpowiedział Pan, że wydatki zostały poniesione odpowiednio: · tytułem faktury VAT nr (…) z dnia (…) 2024 r. na kwotę (…) zł brutto: (…) 2024 r. · tytułem opłaty na kwotę (…) zł: (…) 2025 r. · tytułem faktury VAT nr (…) z dnia (…) 2025 r. na kwotę (…) zł: (…) 2025 r. · tytułem faktury VAT nr (…) na kwotę (…) zł: (…) 2025 r.
Pytania
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym wydatki poniesione przez Wnioskodawcę przed formalnym rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz w związku z przygotowaniem do rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z tej działalności na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo że zostały poniesione przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej?
2. Czy wydatek w wysokości (…) zł, poniesiony przez Wnioskodawcę w dniu (…) 2023 r. na podstawie Umowy nr (…) z dnia (…) 2023 r., zawartej z (…), dotyczącej kształcenia na studiach podyplomowych na kierunku „(…)”, których ukończenie stanowiło element ustawowej ścieżki prowadzącej do uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego, a które Wnioskodawca ukończył w dniu (…) 2024 r., co zostało potwierdzone dyplomem oraz szczegółowym programem studiów, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej od (…) 2026 r. działalności gospodarczej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3. Czy wydatek w kwocie (…) zł brutto, udokumentowany fakturę VAT nr (…) z dnia (…) 2024 r., poniesiony w związku z przygotowaniem zawodowym Wnioskodawcy do uzyskania uprawnień rzeczoznawcy majątkowego i późniejszego prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów tej działalności na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4. Czy wydatek w kwocie (…) zł, poniesiony na rzecz (…) tytułem opłaty za egzamin pisemny i ustny prowadzący do uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej Wnioskodawcy na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
5. Czy wydatki poniesione już po uzyskaniu uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego, tj.: 1) (…) zł za specjalistyczne szkolenie „(…)”, udokumentowane fakturą VAT nr (…), oraz 2) (…) zł za egzamin związany z tym szkoleniem, udokumentowane fakturą VAT nr (…), jako wydatki służące uzyskaniu specjalistycznej wiedzy i kompetencji wykorzystywanych przy świadczeniu usług w ramach prowadzonej następnie działalności gospodarczej rzeczoznawcy majątkowego, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej działalności na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
6. W przypadku uznania przez Organ, że całość albo poszczególne spośród opisanych wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę przed rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej spełnia przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w jakim momencie wydatki te powinny zostać rozpoznane dla celów podatku dochodowego jako koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej rozpoczętej przez Wnioskodawcę w dniu (…) 2026 r., w szczególności czy mogą zostać ujęte w kosztach tej działalności w dacie jej rozpoczęcia? a. Czy okoliczność, że wydatki spełniające przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy PIT zostały poniesione w latach poprzedzających rok rozpoczęcia działalności gospodarczej, wpływa na ich materialnoprawną kwalifikację jako kosztów uzyskania przychodów tej działalności? b. Jeżeli odpowiedź na pytanie 6a jest przecząca, w jakim momencie wydatki te powinny zostać rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów działalności rozpoczętej (…) 2026 r., w szczególności czy mogą zostać ujęte w kosztach w dniu rozpoczęcia działalności?
7. Czy wobec korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i braku prawa do odliczenia podatku VAT od opisanych wydatków, wydatki, które Organ uzna za spełniające przesłanki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, mogą zostać rozpoznane w kosztach uzyskania przychodów w kwotach brutto wynikających z dokumentów potwierdzających ich poniesienie?
Pana stanowisko w sprawie
I. Stanowisko Wnioskodawcy – konkluzja Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedzi na pytania nr 1-5 oraz 6a powinny być korzystne dla Wnioskodawcy.
W szczególności Wnioskodawca uważa, że poniesione przez niego przed formalnym rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki: · (…) zł na studia podyplomowe „(…)”; · (…) zł brutto na praktykę zawodową w zakresie wyceny nieruchomości; · (…) zł tytułem opłaty za egzamin pisemny i ustny na uprawnienia zawodowe rzeczoznawcy majątkowego; · (…) zł na specjalistyczne szkolenie „(…)”; · (…) zł na egzamin związany z tym szkoleniem; tj. łącznie (…) zł, spełniają materialnoprawne przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zdaniem Wnioskodawcy sam fakt poniesienia wydatku w roku podatkowym poprzedzającym rok rozpoczęcia działalności gospodarczej nie pozbawia wydatku charakteru kosztu uzyskania przychodów, jeżeli na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych możliwe jest wykazanie, że został on świadomie, racjonalnie i celowo poniesiony w celu stworzenia przyszłego, konkretnie oznaczonego źródła przychodów, a zamiar ten został następnie faktycznie zrealizowany.
W odniesieniu do pytań nr 6 i 6b Wnioskodawca stoi na stanowisku, że – w przypadku potwierdzenia materialnoprawnego charakteru przedmiotowych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów – powinny one zostać przyporządkowane do działalności gospodarczej rozpoczętej (…) 2026 r. i rozpoznane podatkowo w związku z uruchomieniem tego źródła przychodów. Wnioskodawca uważa, że właściwym momentem ich ujęcia jest moment rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. (…) 2026 r., ponieważ dopiero od tej chwili istnieje źródło przychodów, do którego wydatki te mogą zostać przypisane. II.
Ogólne przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Z przepisu tego wynikają trzy podstawowe elementy kwalifikacji wydatku: wydatek musi być rzeczywiście poniesiony przez podatnika, jego poniesienie musi wykazywać związek z osiągnięciem przychodów albo zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła, a wydatek nie może należeć do kategorii wyłączonej na podstawie art. 23 ustawy.
Art. 22 ust. 1 nie zawiera natomiast warunku, aby wydatek został poniesiony dopiero po formalnym wpisie działalności gospodarczej do CEIDG. Nie zawiera również warunku, zgodnie z którym pomiędzy poniesieniem wydatku a rozpoczęciem działalności gospodarczej nie może nastąpić zmiana roku podatkowego. Ustawodawca zdecydował się na kryterium celu poniesienia wydatku. Zwrot „w celu osiągnięcia przychodów” oznacza działanie skierowane na przyszły rezultat. Nie jest zatem konieczne, aby w chwili poniesienia wydatku przychód już został osiągnięty.
Istotne jest, czy na podstawie obiektywnych okoliczności można stwierdzić, że racjonalnie działający podatnik poniósł wydatek w zamiarze osiągania przychodów z konkretnego źródła. III. Szczególny charakter stanu faktycznego Wnioskodawcy Ocena wydatków Wnioskodawcy nie może abstrahować od szczególnego charakteru zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Nie jest to sytuacja, w której podatnik ukończył przed laty ogólne studia lub szkolenie służące jego osobistemu rozwojowi, a następnie dopiero po pewnym czasie zdecydował się przypadkowo wykorzystać zdobyte wykształcenie w działalności gospodarczej. W przypadku Wnioskodawcy występuje wieloetapowy, udokumentowany i konsekwentnie realizowany proces.
Wnioskodawca najpierw podjął specjalistyczne studia podyplomowe „(…)”. Wydatek wyniósł (…) zł, studia zakończyły się uzyskaniem dyplomu (…) 2024 r., a ich zakres potwierdza szczegółowy program studiów. Następnie przystąpił do praktyki zawodowej w najbliższym możliwym terminie – (…) 2024 r. Praktyka trwała do (…) 2025 r. i stanowiła jeden z warunków uzyskania uprawnień zawodowych. Po zakończeniu praktyki Wnioskodawca przystąpił do postępowania kwalifikacyjnego. Egzamin pisemny odbył (…) 2025 r., ustny (…) 2025 r., a (…) 2025 r. uzyskał uprawnienia rzeczoznawcy majątkowego.
Bezpośrednio po uzyskaniu uprawnień Wnioskodawca dalej przygotowywał się do zawodowego świadczenia wyspecjalizowanych usług, odbywając szkolenie dotyczące wycen dla potrzeb zabezpieczenia wierzytelności bankowych i zdając związany z nim egzamin. Proces zakończył się rozpoczęciem (…) 2026 r. jednoosobowej działalności gospodarczej dokładnie w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego. IV. Ustawowa ścieżka uzyskania uprawnień jako dowód gospodarczego celu wydatków Szczególne znaczenie ma okoliczność, że studia podyplomowe, praktyka zawodowa oraz postępowanie kwalifikacyjne nie były trzema niezależnymi formami dobrowolnego kształcenia.
Stanowiły elementy ścieżki prowadzącej do uzyskania uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego. Zgodnie z art. 177 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustawowa ścieżka uzyskania uprawnień obejmuje m.in. ukończenie studiów podyplomowych w zakresie wyceny nieruchomości, odbycie co najmniej sześciomiesięcznej praktyki i pozytywne przejście postępowania kwalifikacyjnego. Ma to zasadnicze znaczenie dla zastosowania art. 22 ust. 1 PIT. Wydatki te nie byty bowiem jedynie użyteczne dla działalności. Tworzyły sekwencję prowadzącą do uzyskania kwalifikacji zawodowych, które następnie zostały faktycznie wykorzystane przez Wnioskodawcę do utworzenia źródła przychodów.
V. Test warunku koniecznego – związek sine qua non W ocenie Wnioskodawcy związek przyczynowy należy dodatkowo badać poprzez odpowiedź na pytanie, czy bez poniesienia poszczególnych wydatków możliwe byłoby przejście opisanej ustawowej ścieżki i osiągnięcie rezultatu w postaci uzyskania uprawnień wykorzystywanych następnie w działalności. W odniesieniu do studiów podyplomowych, praktyki oraz egzaminu wynik tego testu jest jednoznaczny. Każdy z tych etapów prowadził do następnego. Nie jest więc zasadne analizowanie wydatku na studia w oderwaniu od praktyki, praktyki w oderwaniu od egzaminu, a egzaminu w oderwaniu od uzyskania uprawnień i późniejszej działalności.
Związek należy ocenić z perspektywy całego procesu. Późniejsze zdarzenia potwierdzają ex post cel istniejący już podczas ponoszenia pierwszych wydatków. VI. Wyrok WSA w Poznaniu z 12 grudnia 2012 r., I SA/Po 896/12 Najistotniejszym dla niniejszego zagadnienia korzystnym orzeczeniem jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 grudnia 2012 r., sygn. I SA/Po 896/12. Sprawa dotyczyła wydatków ponoszonych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej na zdobycie kwalifikacji radcy prawnego i doradcy podatkowego. WSA zakwestionował interpretację, według której sam fakt poniesienia wydatku przed rozpoczęciem działalności miał eliminować jego podatkowy charakter.
Sąd uznał, że przy kwalifikacji wydatku istotna jest racjonalność gospodarcza działania, a związek wydatku z przychodem nie musi mieć charakteru bezpośredniego. Szczególnie istotny dla niniejszej sprawy jest wniosek Sądu dotyczący wydatków poniesionych w latach wcześniejszych niż rok rozpoczęcia działalności. WSA przyjął, że możliwość zaliczenia do KUP wydatków poniesionych przed uruchomieniem działalności może dotyczyć zarówno wydatków z roku osiągnięcia przychodów, jak i z lat wcześniejszych, ponieważ art. 22 ust. 1 nie ustanawia generalnego zakazu zaliczenia wydatku do KUP tylko dlatego, że został poniesiony w innym roku podatkowym.
Sąd wskazał również, że jeżeli wydatki są poniesione w celu uruchomienia działalności, są racjonalne, gospodarczo uzasadnione i właściwie udokumentowane, przepisy ustawy PIT nie zawierają generalnej normy zabraniającej ich podatkowego rozpoznania z tego tylko powodu, że poprzedzają działalność. VII. Wyrok WSA w Poznaniu z 4 kwietnia 2013 r., I SA/Po 50/13 Kierunek ten został potwierdzony również przez WSA w Poznaniu w wyroku z 4 kwietnia 2013 r., sygn. I SA/Po 50/13. Sąd rozpoznawał analogiczny problem dotyczący wydatków poniesionych przed rozpoczęciem działalności w celu uzyskania uprawnień radcy prawnego.
WSA nie zaakceptował automatycznej tezy organu, że wydatki poniesione przed rozpoczęciem działalności nie wykazują związku przyczynowego z jej późniejszymi przychodami. Sąd wskazał, że wydatki na szkolenie mogą być KUP, jeżeli są bezwzględnie związane z nabywaniem umiejętności i wiedzy potrzebnej do prowadzenia określonej działalności.
W uzasadnieniu odwołał się również do wcześniejszych wyroków I SA/Po 301/12 oraz I SA/Po 896/12. Rozumowanie to można zastosować odpowiednio do ścieżki rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ w przedstawionej sprawie specjalistyczne kształcenie, praktyka i postępowanie kwalifikacyjne są bezpośrednio związane z uzyskaniem uprawnień następnie wykorzystywanych w działalności gospodarczej. VIII. Interpretacja indywidualna z 19 maja 2025 r., 0112-KDIL2-2.4011.364.2025.2.MM Istotnym punktem odniesienia jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 maja 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.364.2025.2.MM.
Podatnik odbyt szkolenie od 27 stycznia do 7 lutego 2025 r.. związane bezpośrednio z planowaną działalnością w zakresie serwisowania kotłów. Działalność rozpoczął dopiero 19 lutego 2025 r. Faktura za szkolenie została wystawiona i zapłacona przed formalnym rozpoczęciem działalności gospodarczej. Dyrektor KIS uznał stanowisko podatnika za prawidłowe i stwierdził, że koszt szkolenia może stanowić KUP. Organ podkreślił znaczenie celowości wydatku i jego potencjalnej zdolności przyczynienia się do przyszłego przychodu. Interpretacja ta potwierdza, że formalnie istniejąca działalność gospodarcza w dniu poniesienia kosztu nie jest bezwzględnym warunkiem zastosowania art. 22 ust. 1 PIT. IX.
Interpretacja indywidualna z 30 kwietnia 2021 r., 0115-KDIT3.4011.807.2020.2.MK Drugim istotnym rozstrzygnięciem jest interpretacja Dyrektora KIS z 30 kwietnia 2021 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.807.2020.2.MK, dotycząca opłat kwalifikacyjnych związanych z uzyskaniem uprawnień budowlanych. Interpretacja dotyczyła pytania, czy opłaty kwalifikacyjne dotyczące uzyskania uprawnień budowlanych, poniesione przed rozpoczęciem działalności, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Organ uznał stanowisko za prawidłowe.
Nie jest to stan faktyczny identyczny z niniejszym, jednak interpretacja potwierdza zasadę istotną dla niniejszej sprawy: wydatki związane z formalnymi kwalifikacjami zawodowymi nie tracą automatycznie charakteru KUP dlatego, że zostały poniesione przed rozpoczęciem działalności. X. Aktualne restrykcyjne stanowisko DKIS – interpretacja z 17 marca 2026 r. Wnioskodawca dostrzega odmienne stanowisko Dyrektora KIS wyrażone w interpretacji z 17 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.51.2026.2.AC. Sprawa dotyczyła wydatków związanych z aplikacją adwokacką.
Podatnik prowadzenie działalności gospodarczej rozpoczął w grudniu 2025 r. Dyrektor KIS dokonał rozróżnienia: wydatki poniesione w 2025 r. uznał za możliwe do zaliczenia do KUP, natomiast wydatki poniesione w latach wcześniejszych uznał za niestanowiące KUP. Organ stwierdził, że wydatków poniesionych przed rokiem podatkowym, w którym zaistniało źródło przychodów, nie można zaliczyć do kosztów działalności. Wnioskodawca nie podziela tej wykładni. XI.
Polemika z argumentem DKIS: „koszt z roku wcześniejszego niż powstanie źródła przychodów” 1. Kryterium roku rozpoczęcia działalności nie występuje w art. 22 ust. 1 PIT Art. 22 ust. 1 nie stanowi, że kosztem jest wyłącznie wydatek poniesiony w roku podatkowym, w którym istnieje już źródło przychodów. Przepis posługuje się kryterium celu. Wprowadzenie dodatkowego kryterium, zgodnie z którym wydatek musi zostać poniesiony najwcześniej 1 stycznia roku, w którym działalność zostanie rozpoczęta, nie znajduje wyraźnego oparcia w językowej treści art. 22 ust. 1. Art. 23 PIT również nie przewiduje generalnego wyłączenia wydatków poniesionych w latach poprzedzających rozpoczęcie działalności.
2. Aktualne stanowisko DKIS prowadzi do wewnętrznej niespójności Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.364.2025.2.MM dowodzi, że Dyrektor KIS dopuszcza rozpoznanie kosztu poniesionego przed faktycznym powstaniem działalności, jeżeli tytko nastąpiło to w tym samym roku. Jeżeli rzeczywistą przesłanką miałoby być istnienie źródła w dacie poniesienia wydatku, taki koszt również musiałby zostać wyłączony. Skoro jednak jest akceptowany, faktycznym kryterium różnicującym staje się przekroczenie granicy roku kalendarzowego. Takiej materialnoprawnej cezury art. 22 ust. 1 nie ustanawia.
3. Zmiana roku podatkowego nie zrywa związku przyczynowego Związek pomiędzy wydatkiem a przyszłym przychodem ma charakter faktyczny i gospodarczy. Nie może być automatycznie unicestwiony wskutek zmiany daty z 31 grudnia na 1 stycznia. Jeżeli dwa wydatki mają identyczny cel, identyczną racjonalność gospodarczą i identyczny związek z późniejszą działalnością, sam fakt, że jeden został poniesiony przed, a drugi po 1 stycznia, nie powinien decydować o ich materialnoprawnej kwalifikacji na gruncie art. 22 ust. 1 PIT. 4. Argument DKIS pozostaje w napięciu z I SA/Po 896/12 WSA w Poznaniu w wyroku I SA/Po 896/12 odniósł się do kosztów ponoszonych w latach poprzedzających rozpoczęcie działalności.
Sąd nie ograniczył swojego stanowiska do wydatków poniesionych kilka dni lub miesięcy przed rejestracją działalności w tym samym roku. WSA uznał, że sam fakt wcześniejszego roku poniesienia wydatku nie wyłącza możliwości zastosowania art. 22 ust. 1. Jest to bezpośredni kontrargument wobec aktualnej linii interpretacyjnej DKIS. 5. Materialnoprawną kwalifikację KUP należy oddzielić od momentu potrącenia kosztu Należy rozróżnić dwa zagadnienia: po pierwsze, czy dany wydatek spełnia definicję kosztu uzyskania przychodów z art. 22 ust. 1; po drugie, w którym okresie wydatek spełniający definicję KUP powinien być podatkowo rozpoznany. Nie są to pytania tożsame.
Przesłanki materialne określa przede wszystkim art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23. Reguły czasowego potrącania kosztu wynikają z dalszych ustępów art. 22. Nie należy z przepisów dotyczących momentu potrącenia konstruować nowej przesłanki materialnej, zgodnie z którą wydatek z wcześniejszego roku w ogóle przestają być kosztem. 6. Charakter normy z art. 22 ust. 1 przemawia za oceną ex ante, potwierdzoną następnie ex post Ocena celu wydatku powinna dotyczyć okoliczności istniejących w chwili jego poniesienia. Jednocześnie późniejszy rzeczywisty przebieg zdarzeń może potwierdzać, że deklarowany wcześniej gospodarczy cel był realny, a nie pozorny.
W niniejszej sprawie zamiar: zdobyć kwalifikacje, uzyskać uprawnienia i rozpocząć działalność rzeczoznawcy – został faktycznie wykonany. XII. Odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie nr 1 Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź jest twierdząca. Wydatki poniesione przed formalnym rozpoczęciem działalności mogą stanowić KUP, jeżeli zostały poniesione w celu przygotowania i utworzenia konkretnego źródła przychodów, zachowują rzeczywisty związek z późniejszą działalnością, są racjonalne oraz odpowiednio udokumentowane. XIII. Odpowiedź na pytanie nr 2 – studia podyplomowe (…) zł Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź jest twierdząca.
Studia miały charakter podyplomowy, a nie ogólny, dotyczyły dokładnie wyceny nieruchomości, odpowiadały rodzajowo przedmiotowi późniejszej działalności, stanowiły element ustawowej ścieżki uzyskania uprawnień, a po ich ukończeniu Wnioskodawca bezpośrednio kontynuował proces poprzez praktykę zawodową. Szczególnie istotne jest odróżnienie tych studiów od podstawowego wykształcenia ogólnego. Nie służyły one uzyskaniu pierwszego wykształcenia wyższego. Były wyspecjalizowanymi studiami podyplomowymi podjętymi w ramach procesu prowadzącego do konkretnej działalności zawodowej. XIV. Odpowiedź na pytanie nr 3 – praktyka (…) zł Odpowiedź powinna być twierdząca.
Związek z działalnością jest jeszcze silniejszy niż w przypadku studiów. Praktyka nie miała fakultatywnego charakteru. Wnioskodawca rozpoczął ją w najbliższym dostępnym terminie po ukończeniu studiów i zakończył po wymaganym okresie. Wydatek nie służył więc osobistemu poszerzeniu wiedzy, lecz realizacji kolejnego ustawowego etapu prowadzącego bezpośrednio do uzyskania uprawnień. XV. Odpowiedź na pytanie nr 4 – egzamin zawodowy (…) zł Odpowiedź jest twierdząca. Wnioskodawca poniósł opłatę w związku z postępowaniem kwalifikacyjnym, następnie faktycznie przystąpił do egzaminu pisemnego i ustnego i (…) 2025 r. uzyskał uprawnienia. Związek przyczynowy nie jest w tym przypadku hipotetyczny.
Poniesiony koszt doprowadził do przejścia postępowania, którego skutkiem było uzyskanie uprawnień następnie wykorzystywanych w działalności. XVI. Odpowiedź na pytanie nr 5 – szkolenie (…) i egzamin (…) zł Odpowiedź powinna być twierdząca. Wydatki te zostały poniesione już po uzyskaniu przez Wnioskodawcę uprawnień zawodowych. Nie można ich więc kwalifikować jako kosztów zdobycia ogólnego wykształcenia. Służyły zdobyciu specjalistycznych kompetencji dotyczących konkretnego obszaru zawodowego – wyceny nieruchomości na potrzeby zabezpieczenia wierzytelności bankowych.
Ich potencjalny wpływ na przychód polega na rozszerzeniu zakresu kompetencji i zwiększeniu możliwości pozyskiwania oraz wykonywania specjalistycznych zleceń. XVII. Odpowiedź na pytanie nr 6a – wcześniejszy rok podatkowy a materialnoprawna kwalifikacja kosztu Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 6a powinna być przecząca. Okoliczność, że wydatek spełniający przesłanki art. 22 ust. 1 został poniesiony w roku poprzedzającym rozpoczęcie działalności gospodarczej, nie powinna sama w sobie wpływać na jego materialnoprawną kwalifikację jako kosztu uzyskania przychodów.
O materialnoprawnym charakterze wydatku powinny decydować: cel jego poniesienia, adekwatny związek z przyszłym źródłem przychodów, racjonalność gospodarcza, brak osobistego charakteru, rzeczywiste wykorzystanie rezultatów wydatku w działalności, prawidłowe udokumentowanie oraz brak wyłączenia z art. 23. Granica roku podatkowego nie jest dodatkową przesłanką wymienioną w art. 22 ust. 1. XVIII. Odpowiedź na pytania nr 6 i 6b – moment rozpoznania kosztu Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli Organ potwierdzi, że opisane wydatki spełniają materialne warunki art. 22 ust. 1 PIT, wydatki te powinny zostać przyporządkowane do źródła przychodów, którego utworzeniu służyły.
Źródłem tym jest działalność gospodarcza rozpoczęta (…) 2026 r. Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że wydatki powinny zostać rozpoznane podatkowo w związku z rozpoczęciem tej działalności, a więc (…) 2026 r. Za takim rozwiązaniem przemawia również wykładnia przyjęta w wyroku I SA/Po 896/12, w którym WSA – w odniesieniu do analizowanego tam stanu prawnego – zaakceptował możliwość rozpoznania kwalifikujących się wydatków sprzed działalności w związku z jej rozpoczęciem. Wnioskodawca podkreśla jednak, że kwestia ta jest odrębna od pytania 6a.
Ewentualne uznanie przez Organ innego technicznego momentu potrącenia kosztu nie powinno prowadzić automatycznie do stwierdzenia, że wydatek nie spełnia materialnej definicji KUP. XIX. Odpowiedź na pytanie nr 7 – kwoty brutto Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź jest twierdząca, przy założeniu przedstawionym w stanie faktycznym, że Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku VAT i nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. W zakresie, w jakim VAT nie podlega odliczeniu i zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT, nieodliczony podatek może zwiększać koszt podatkowy. XX.
Odróżnienie sprawy od niekorzystnego orzecznictwa dotyczącego kwalifikacji zawodowych Wnioskodawca ma świadomość, że istnieje również niekorzystna linia orzecznicza, czego przykładem jest wyrok NSA z 21 lipca 2015 r., sygn. IIFSK 3194/14, dotyczący wydatków na uzyskanie uprawnień radcy prawnego. Niekorzystna linia nie powinna jednak zostać automatycznie zastosowana do niniejszej sprawy. O zastosowaniu art. 22 ust. 1 decydują bowiem konkretne okoliczności faktyczne.
W sprawie Wnioskodawcy szczególnie istotne są: wyspecjalizowany charakter studiów podyplomowych, ustawowe powiązanie studiów, praktyki i postępowania kwalifikacyjnego, rozpoczęcie praktyki w pierwszym dostępnym terminie, brak zerwania ciągłości przygotowania zawodowego, uzyskanie uprawnień niezwłocznie po przejściu kolejnych etapów, bezpośrednie podjęcie dalszego wyspecjalizowanego szkolenia oraz faktyczne rozpoczęcie dokładnie tej działalności, której służyły poniesione wydatki. Sprawa powinna zatem zostać oceniona indywidualnie, a nie wyłącznie poprzez przyporządkowanie jej do ogólnej kategorii „wydatków edukacyjnych”. XXI.
Znaczenie późniejszej realizacji pierwotnego zamiaru Szczególnym dowodem na gospodarczy charakter kosztów jest rzeczywisty wynik działań Wnioskodawcy. W chwili obecnej nie jest już konieczne spekulowanie, czy studia, praktyka i egzaminy mogły doprowadzić do rozpoczęcia działalności. Wiadomo, że studia zostały ukończone, następnie odbyto praktykę, następnie zdano egzamin, następnie uzyskano uprawnienia, następnie zdobyto dalsze kwalifikacje, a następnie rozpoczęto działalność gospodarczą dokładnie w tym samym obszarze. Późniejsze zdarzenia stanowią zatem obiektywne potwierdzenie pierwotnego zamiaru gospodarczego. XXII.
Podsumowanie polemiki z interpretacją 0114-KDIP3-1.4011.51.2026.2.AC Zdaniem Wnioskodawcy pogląd wyrażony w interpretacji z 17 marca 2026 r. nie może zostać uznany za jedyny możliwy wynik wykładni art. 22 ust. 1. Przeciwko automatycznemu stosowaniu zasady „wcześniejszy rok = brak KUP” przemawiają w szczególności następujące argumenty: art. 22 ust. 1 nie ustanawia granicy roku podatkowego: art. 23 nie zawiera generalnego wyłączenia takich kosztów; Dyrektor KIS sam akceptuje koszty poniesione przed faktycznym rozpoczęciem JDG, jeśli pochodzą z tego samego roku: zmiana roku kalendarzowego sama w sobie nie zmienia celu ani związku przyczynowego wydatku; WSA w Poznaniu w I SA/Po 896/12 dopuścił możliwość kwalifikowania wydatków z wcześniejszych lat; sposób i moment potrącenia wydatku należy odróżnić od materialnego pytania, czy wydatek posiada cechy KUP.
XXIII. Konkluzja końcowa Przedstawiony stan faktyczny charakteryzuje się wyjątkowo silnym i udokumentowanym związkiem pomiędzy poniesionymi wydatkami a działalnością gospodarczą rozpoczętą (…) 2026 r. Nie są to historyczne wydatki na ogólny rozwój osobisty Wnioskodawcy. Są to wydatki tworzące jeden spójny proces: specjalistyczne studia podyplomowe → praktyka zawodowa → postępowanie kwalifikacyjne i egzamin → uzyskanie uprawnień → specjalistyczne przygotowanie do obsługi sektora bankowego → rozpoczęcie działalności rzeczoznawcy majątkowego.
Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że wszystkie opisane wydatki w łącznej wysokości (…) zł spełniają materialne przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy PIT. W szczególności sam fakt, że zostały poniesione w latach poprzedzających 2026 r., nie powinien, w ocenie Wnioskodawcy, powodować utraty ich materialnoprawnego charakteru jako kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem Wnioskodawcy – odmienna wykładnia prowadziłaby do stworzenia niewynikającej wprost z art. 22 ust. 1 PIT dodatkowej przesłanki temporalnej, zgodnie z którą identyczny gospodarczo wydatek byłby kosztem albo nie byłby kosztem wyłącznie w zależności od tego, czyjego poniesienie nastąpiło przed czy po 1 stycznia roku rozpoczęcia działalności. Takiego kryterium art. 22 ust. 1 nie ustanawia.
W konsekwencji Wnioskodawca uważa swoje stanowisko w zakresie pytań nr 1-5 oraz 6a za prawidłowe, a w odniesieniu do pytań nr 6 i 6b stoi na stanowisku, że koszty powinny zostać podatkowo przyporządkowane do działalności uruchomionej (…) 2026 r. i rozpoznane w związku z rozpoczęciem tego źródła przychodów.
Źródła powołane w stanowisku: · Wyrok WSA w Poznaniu z 12 grudnia 2012 r., l SA/Po 896/12; · Wyrok WSA w Poznaniu z 4 kwietnia 2013 r., I SA/Po 50/13; · Wyrok NSA z 21 lipca 2015 r., II FSK 3194/14; · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 30 kwietnia 2021 r., 0115-KDIT3.4011.807. 2020.2.MK; · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 19 maja 2025 r., 0112-KDIL2-2.4011.364.2025.2.MM; · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 17 marca 2026 r., 0114-KDIP3-1.4011.51.2026.2.AC; · Art. 22 i art. 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; · Art. 174, art. 175 i art. 177 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, · być właściwie udokumentowany.
Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie. Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.
Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku. Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego.
Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika. Ponadto dodaję, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu.
Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. W opisie sprawy wskazał Pan, że w celu uzyskania uprawnień zawodowych podjął Pan kierunkowe studia podyplomowe w zakresie wyceny nieruchomości. Ukończył Pan studia podyplomowe w 2024 r., uzyskując (…) 2024 r. dyplom ukończenia studiów podyplomowych na kierunku „(…)”. Po zakończeniu studiów podyplomowych i uzyskaniu dyplomu przystąpił Pan do kolejnego etapu przygotowania zawodowego, tj. praktyki zawodowej w zakresie wyceny nieruchomości.
Praktykę zawodową odbył Pan od (…) 2024 r. do (…) 2025 r. Po ukończeniu praktyki zawodowej przystąpił Pan do dalszego etapu procedury uzyskania uprawnień, tj. postępowania kwalifikacyjnego. W wyniku pozytywnego przejścia postępowania kwalifikacyjnego uzyskał Pan (…) 2025 r. uprawnienia zawodowe rzeczoznawcy majątkowego.
Po uzyskaniu uprawnień zawodowych uczestniczył Pan jeszcze w szkoleniu „(…)”, przeprowadzonego (…) 2025 r. Poniósł Pan wydatki bezpośrednio związane z uzyskaniem uprawnień zawodowych rzeczoznawcy majątkowego, tj.: studia podyplomowe (w 2023 r.), praktyka zawodowa (w 2024 r.), opłata za egzaminy na rzecz (…) na uprawnienia zawodowe rzeczoznawcy majątkowego (w 2025 r.) oraz opłaty za specjalistyczne szkolenie i egzamin na rzecz (…) (w 2025 r.). Od (…) 2026 r. rozpoczął Pan wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego.
Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazałem, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.
Istotny w sprawie jest również fakt, że wszystkie wydatki będące przedmiotem wniosku poniósł Pan w latach podatkowym, w których nie istniało źródło przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w poprzednim roku podatkowym, w którym nie istniało jeszcze źródło przychodów, gdyż byłoby to niezgodne z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10. Skoro wydatki zostały poniesione (niektóre na długo) przed rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej, to brak jest związku przyczynowo-skutkowego między ich poniesieniem a uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w późniejszych latach.
Koszty opłat za studia podyplomowe i inne wydatki związane z przygotowaniem zawodowym, poniesione przed rozpoczęciem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie mogą obiektywnie przyczyniać się do osiągnięcia przychodów bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie sposób twierdzić, że ponoszone wydatki zmierzały do uzyskania przychodów ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, gdyż w momencie ich poniesienia nie istniało źródło przychodów.
Przedstawione przez Pana wydatki nie spełniają zatem przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie mogą (i nie będą mogły) obiektywnie przyczyniać się do osiągnięcia przychodów bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W konsekwencji wydatki poniesione przez Pana przed rozpoczęciem działalności gospodarczej należy zaliczyć do wydatków o charakterze osobistym, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i umiejętności.
Odnosząc się zatem do cytowanego uprzednio art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opisu zdarzenia, stwierdzam, że wydatki, które poniósł Pan przed rokiem podatkowym, w którym zaistniało źródło przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Podsumowanie: wydatki poniesione przez Pana przed rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej (poniesione w latach 2023-2025), w związku z przygotowaniem do rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej, którą rozpoczął Pan (…) 2026 r. Zatem Pana stanowisko w odniesieniu do zadanych we wniosku pytań 1-5, 6a tj. dotyczących zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej od 6 lipca 2026 r. działalności gospodarczej, jest nieprawidłowe.
Odnośnie do zadanych przez Pana pytań 6, 6b, 7, tj. momentu ujęcia wydatków oraz ich wartości, wskazuję, że ponieważ opisane we wniosku wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odpowiedź na te pytania jest bezzasadna.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii poruszonych w tej interpretacji. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.