Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzeń przyszłych Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jednym z ujawnionych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej przedmiotów tej działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Przedmiotem wniosku są cztery lokale usługowe, dalej: „Lokale”.
Lokal nr 1 został nabyty w (…) r., Lokal nr 2 w (…) r., Lokal nr 3 w (…) r., Lokal nr 4 w (…) r.; każdy został oddany do użytkowania w roku nabycia i od tego roku jest ujmowany jako środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej. Do 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Od 1 stycznia 2022 r., w związku ze zmianą formy opodatkowania, Wnioskodawca prowadzi wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (dalej: „Wykaz”). Obecnie wszystkie cztery Lokale są ujęte w Wykazie.
Lokale stanowią własność Wnioskodawcy i jego małżonki objętą małżeńską wspólnością ustawową. Wnioskodawca jest ponadto właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem niemieszkalnym, dalej: „Budynek”. Budynek został wybudowany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i od oddania do użytkowania jest w niej ujmowany jako środek trwały. Budynek jest wynajmowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie jest objęty niniejszym wnioskiem. Wszystkie wskazane nieruchomości mają charakter niemieszkalny i nie są wynajmowane na cele mieszkaniowe. Najemcy nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą osobiście, majątkowo ani kapitałowo.
Do dnia 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca opodatkowywał dochody z prowadzonej działalności gospodarczej podatkiem liniowym. Od 1 stycznia 2022 r. przychody z tej działalności opodatkowuje ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Do dnia 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca dokonywał od Lokali nr 1, nr 2 i nr 3 podatkowych odpisów amortyzacyjnych; od 1 stycznia 2022 r. odpisy takie nie są dokonywane. Lokal nr 4, nabyty w (…) r., nie był przedmiotem podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Lokale są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie w celu uzyskiwania przychodów z odpłatnego najmu, a przychody te są wykazywane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Przychody z najmu Lokali są wykazywane w zeznaniu PIT-28 jako przychody z działalności prowadzonej na własne nazwisko, nie zaś jako przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze (tzw. najem prywatny). Najem Lokali ma charakter długoterminowy, ciągły i zarobkowy. Stroną umów najmu Lokali jest wyłącznie Wnioskodawca. Przedmiotem umów najmu Lokali jest odpłatne oddanie ich do używania za czynsz. Wnioskodawca nie świadczy na rzecz najemców Lokali usług, takich jak sprzątanie, ochrona, obsługa recepcyjna lub zarządzanie nieruchomością.
Wnioskodawca wykonuje najem Lokali samodzielnie, we własnym imieniu; nie zatrudnia pracowników do obsługi najmu Lokali, nie korzysta z usług zarządcy nieruchomości ani pośrednika, nie prowadzi działań marketingowych dotyczących Lokali i nie posiada wyodrębnionej struktury organizacyjnej służącej temu najmowi. Wnioskodawca nie dokonywał przebudowy Lokali w celu dostosowania ich do popytu rynkowego. Lokale stanowią odrębne nieruchomości lokalowe położone na parterach wielorodzinnych budynków mieszkalnych, w których funkcjonują wspólnoty mieszkaniowe. Budynek jest natomiast samodzielnym obiektem położonym na odrębnej nieruchomości, nieobjętym wspólnotą mieszkaniową.
Umowa najmu Budynku nakłada na Wnioskodawcę obowiązki związane z utrzymaniem technicznym nieruchomości, w szczególności przeprowadzanie przeglądów i kontroli stanu technicznego w zakresie wynikającym z przepisów Prawa budowlanego, prowadzenie książki obiektu budowlanego, udostępnianie najemcy protokołów przeglądów oraz nadzór nad instalacjami, ich serwisowanie, naprawy i wymianę. Umowy najmu Lokali nie nakładają na Wnioskodawcę obowiązku przeprowadzania przeglądów i kontroli stanu technicznego ani prowadzenia książki obiektu budowlanego. Lokale i Budynek są wynajmowane odrębnym najemcom i nie są objęte wspólną obsługą techniczną.
Małżonka Wnioskodawcy prowadzi własną, odrębną działalność gospodarczą. Małżonka nie jest i nie będzie stroną umów najmu Lokali, a Lokale nie są i nie będą wykorzystywane w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie kwestionuje, że Lokale pozostawały dotychczas składnikami majątku związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przedmiotem wniosku jest ocena skutków planowanej zmiany ich przyporządkowania. Wnioskodawca podjął odrębne decyzje co do przyporządkowania Budynku i Lokali: decyzję o wyłączeniu Lokali z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz decyzję o pozostawieniu Budynku jako składnika z tą działalnością związanego.
Wycofanie Lokali nastąpi ze skutkiem na dzień 31 marca 2027 r. Lokale zostaną wykreślone z Wykazu, a czynność zostanie udokumentowana protokołem sporządzonym na ten dzień. Lokale będą ujęte w Wykazie jako środki trwałe pozostające w używaniu do 31 marca 2027 r. włącznie. W Wykazie zostanie odnotowana data wycofania Lokali oraz jego przyczyna: od 1 kwietnia 2027 r. Lokale nie będą wykazywane jako środki trwałe prowadzonej działalności gospodarczej. Od 1 kwietnia 2027 r. przychody z najmu Lokali nie będą wykazywane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a wydatki związane z utrzymaniem Lokali nie będą rozliczane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Na dzień 1 kwietnia 2027 r. Budynek pozostanie ujęty w Wykazie i będzie wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, a przychody z tego najmu będą stanowiły przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Kod PKD 68.20.Z pozostanie ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wycofanie Lokali nie nastąpi w związku z likwidacją działalności gospodarczej. Wycofanie wynika z uporządkowania struktury majątku Wnioskodawcy i jego małżonki, w tym z oddzielenia Lokali położonych w budynkach wspólnot mieszkaniowych od samodzielnego Budynku, który został wytworzony w ramach działalności gospodarczej i wymaga bieżącego utrzymania technicznego.
Wnioskodawca nie zamierza ponownie wprowadzać Lokali do majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Po wycofaniu Lokale będą nadal przedmiotem odpłatnego najmu na podstawie dotychczasowych umów; najem zachowa charakter długoterminowy, ciągły i zarobkowy. Nie nastąpi zmiana prawa własności Lokali. Pomiędzy wycofaniem Lokali a kontynuacją najmu nie nastąpi przerwa. Wnioskodawca nie planuje przeznaczenia Lokali na cele inne niż odpłatny najem. Wnioskodawca zamierza zaproponować najemcom Lokali zawarcie aneksów porządkujących oznaczenie wynajmującego przez wskazanie imienia i nazwiska Wnioskodawcy, bez dodatkowych oznaczeń wskazujących na prowadzoną działalność gospodarczą.
Stroną umów przed i po ewentualnym zawarciu aneksów pozostanie Wnioskodawca jako ta sama osoba fizyczna; aneksy nie zmienią najemcy, przedmiotu najmu ani warunków ekonomicznych umów. Faktury dokumentujące najem Lokali wystawiane od 1 kwietnia 2027 r. będą wskazywały imię i nazwisko Wnioskodawcy, bez dodatkowych oznaczeń wskazujących na prowadzoną działalność gospodarczą. Małżonkowie zamierzają złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, o opodatkowaniu całości przychodów z najmu przez Wnioskodawcę.
Pytania
1. Czy wycofanie Lokali z majątku związanego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, obejmujące wykreślenie Lokali z wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym, spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy przychody z najmu Lokali uzyskiwane od 1 kwietnia 2027 r., po dokonaniu czynności opisanych w zdarzeniu przyszłym, będą stanowiły przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – opisane wycofanie Lokali z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – przychody z najmu Lokali uzyskiwane od 1 kwietnia 2027 r. będą stanowiły przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Lokale nie będą od tej daty stanowiły składników majątku związanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzasadnienie prawne w zakresie pytania nr 1 Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (...), wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (...).
Odpłatne zbycie oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Opisana czynność, w opinii Wnioskodawcy, nie stanowi odpłatnego zbycia w rozumieniu tego przepisu. Nie nastąpi zmiana prawa własności Lokali, nie wystąpi świadczenie wzajemne ani jakiekolwiek przysporzenie majątkowe. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku niezwiązanego z tą działalnością, a czynność sprowadza się do zmiany przyporządkowania składnika pomiędzy tymi sferami.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawcy – skoro opisana czynność nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu art. 14 tej ustawy, nie powstaje również przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem. W konsekwencji samo wycofanie Lokali z wykazu środków trwałych i z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą nie spowoduje – w opinii Wnioskodawcy – powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzasadnienie prawne w zakresie pytania nr 2 1. Kryterium ustawowe odnosi się do poszczególnych składników majątku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy odrębnym źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze (...), z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Oba przepisy posługują się pojęciem „składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”. Bezpośrednim kryterium rozgraniczającym źródła jest zatem związek konkretnego składnika majątku z działalnością gospodarczą.
Całokształt aktywności podatnika, w tym zakres działalności ujawniony w ewidencji działalności gospodarczej, może stanowić element stanu faktycznego pomocny przy ocenie tego związku, nie zastępuje jednak oceny statusu poszczególnego składnika. Ustawa nie zawiera zasady, zgodnie z którą wszystkie nieruchomości należące do jednego podatnika muszą być przypisane do tego samego źródła przychodów. Ocenie podlega status każdego składnika z osobna, co oznacza, że część nieruchomości może pozostać związana z działalnością gospodarczą, a część zostać z tej sfery wyłączona.
Okoliczność, że Wnioskodawca będzie nadal wynajmował Budynek w ramach działalności gospodarczej oraz że kod PKD 68.20.Z pozostanie ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, nie przesądza zatem – w ocenie Wnioskodawcy – o statusie Lokali. Kod PKD opisuje zakres zarejestrowanej działalności; samo jego pozostawienie w ewidencji nie przesądza natomiast o statusie poszczególnych składników majątku. To właśnie temu statusowi art. 10 ust. 1 pkt 6 oraz art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy przypisują znaczenie rozstrzygające.
2. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Zdaniem Wnioskodawcy – z przytoczonej uchwały wynika, że zasadą jest kwalifikowanie przychodów z najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy, a wyjątkiem zaliczenie ich do przychodów z działalności gospodarczej, uzasadnione wprowadzeniem składnika majątku do majątku związanego z wykonywaniem tej działalności. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że to podatnik decyduje o tym, czy powiązać określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać na przykład w najem.
Sąd zastrzegł jednocześnie, że w niektórych przypadkach o takim związaniu świadczą obiektywne okoliczności, wskazując jako przykład amortyzowanie danego składnika majątku jako środka trwałego w ramach działalności gospodarczej – okoliczność ta przemawia za zaliczeniem przychodów z najmu do źródła z działalności gospodarczej niezależnie od stanowiska samego podatnika. Poza takimi przypadkami, jak wskazał Sąd, w większości sytuacji decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodów z najmu należy przypisać samemu podatnikowi.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ponadto, że z samej wielkości osiąganego przychodu, jak również liczby wynajmowanych nieruchomości nie da się wyprowadzić wniosku, iż nie jest to już przychód z najmu, lecz z działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się również do możliwości przesunięcia składnika majątku ze sfery związanej z działalnością gospodarczą do sfery z nią niezwiązanej oraz jego dalszego zarobkowego wykorzystywania, w tym poprzez najem, wskazując, że takie przekazanie nie może być postrzegane jako bezskuteczne na gruncie podatkowym; następuje wówczas przesunięcie rzeczy pomiędzy sferami majątku tej samej osoby.
Wnioskodawca nie twierdzi, że o kwalifikacji przychodów decyduje wyłącznie jego wola. Wskazana przez Sąd okoliczność w postaci amortyzowania składnika majątku jako środka trwałego nie występuje u Wnioskodawcy od 1 stycznia 2022 r., od kiedy przychody z działalności gospodarczej opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych; sama ta zmiana – w opinii Wnioskodawcy – nie oznaczała jednak zmiany przyporządkowania Lokali.
W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wydzielenie z majątku osoby fizycznej składników służących prowadzeniu działalności gospodarczej wiąże się zazwyczaj m.in. z prowadzeniem ewidencji środków trwałych i ksiąg podatkowych, tworzeniem zorganizowanej struktury mającej umożliwić gospodarowanie tym majątkiem oraz finansowaniem wydatków związanych z utrzymaniem tego majątku z przychodów z działalności gospodarczej.
W odniesieniu do Lokali żadna z tych okoliczności nie będzie występowała od 1 kwietnia 2027 r.: zostaną one wykreślone z Wykazu, prowadzonego nadal dla Budynku, przychody z ich najmu nie będą wykazywane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie posiada wyodrębnionej struktury organizacyjnej służącej najmowi Lokali, a wydatki związane z utrzymaniem Lokali nie będą rozliczane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego. Od 1 kwietnia 2027 r. decyzja Wnioskodawcy co do przyporządkowania Lokali oraz ich stan ewidencyjny i rozliczeniowy będą ze sobą zgodne. 3. Rzeczywisty charakter zmiany przyporządkowania.
Zdaniem Wnioskodawcy – zmiana przyporządkowania składnika majątku jest dopuszczalna, o ile znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistych działaniach podatnika. Przepisy nie przewidują zasady, zgodnie z którą składnik raz wprowadzony do majątku związanego z działalnością gospodarczą pozostaje z nią związany bezterminowo; w przypadku osoby fizycznej przedsiębiorca i właściciel majątku są tą samą osobą, a jednoosobowa działalność gospodarcza nie jest odrębnym podmiotem prawa.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym zmiana znajdzie odzwierciedlenie w wykreśleniu Lokali z Wykazu, w protokole dokumentującym wycofanie oraz w zaprzestaniu wykazywania przychodów z najmu Lokali jako przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy – okoliczności te wystąpią łącznie i będą udokumentowane. 4. Kontynuacja dotychczasowych umów najmu. Tożsamość najemcy, długość obowiązywania umowy oraz jej kontynuowanie nie stanowią samoistnych kryteriów ustawowych rozgraniczających źródła przychodów; mogą natomiast należeć do okoliczności faktycznych ocenianych w kontekście statusu konkretnego składnika majątku.
Przychód z najmu powstaje na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego niezależnie od tego, do którego ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie zaliczony. Zdaniem Wnioskodawcy – ekonomiczna tożsamość najmu przed zmianą przyporządkowania i po niej nie może zatem sama przez się wykluczać tej zmiany — w przeciwnym razie źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy nie mogłoby obejmować przychodów z najmu składnika majątku wycofanego z działalności gospodarczej w żadnym przypadku, w którym najem jest kontynuowany.
Okoliczności, które mogłyby mieć znaczenie dla kwalifikacji – w szczególności świadczenie na rzecz najemców usług sprzątania, ochrony, obsługi recepcyjnej lub zarządzania nieruchomością – w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie występują, co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego. Niezależnie od powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, gdyby oceniać najem Lokali również przez pryzmat art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o zorganizowanym charakterze najmu nie przesądza ani jego ciągłość, stanowiąca istotę umowy najmu, ani jego zarobkowy charakter, właściwy także zarządowi majątkiem prywatnym.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie podejmuje czynności zmierzających do kreowania lub uatrakcyjnienia oferty rynkowej – nie przebudowuje Lokali w celu dostosowania ich do popytu rynkowego, nie prowadzi akcji reklamowej ani innych działań marketingowych i nie tworzy zorganizowanej struktury zarządzania Lokalami oraz ich eksploatacji. 5. Forma opodatkowania. Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochody osiągane ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłacają od tych przychodów ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Dopuszczalność odrębnego przyporządkowania poszczególnych nieruchomości potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 maja 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.246.2026.1.ASZ, w której organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, odstępując od uzasadnienia prawnego oceny.
Podatnik wynajmował w ramach działalności gospodarczej cztery grupy składników majątku ujętych w ewidencji środków trwałych i planował wycofanie dwóch z nich, przy jednoczesnym pozostawieniu pozostałych w ewidencji środków trwałych i dalszym wykorzystywaniu ich w działalności gospodarczej. Umowy najmu wycofywanych nieruchomości miały charakter długoterminowy – jedna zawarta na 15 lat, kolejne obowiązujące odpowiednio 8 i 12 lat – a najem miał być kontynuowany. Organ zaakceptował kwalifikację przychodów z najmu wycofywanych nieruchomości do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2026 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.337.2026.2.MR organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, w której ujawnionym przedmiotem pozostawał między innymi wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z), będącego właścicielem trzydziestu lokali mieszkalnych i użytkowych – częściowo stanowiących majątek odrębny, częściowo objętych wspólnością majątkową małżeńską – rozliczającego samodzielnie całość przychodu z ich najmu.
Umowy najmu miały charakter długoterminowy, obejmujący w części najemców okresy kilkuletnie, a nawet dziesięcioletnie, przy czym podatnik korzystał z usług zewnętrznej agencji pośrednictwa oraz współpracował za zryczałtowanym miesięcznym wynagrodzeniem z agentem wykonującym naprawy, przekazania i odbiory lokali. Organ potwierdził, że po wycofaniu lokali z działalności gospodarczej przychody z ich najmu należy zaliczyć do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca wskazuje różnice stanu faktycznego: przeważającym przedmiotem działalności podatnika było doradztwo, a wycofanie lokali z ewidencji środków trwałych nastąpiło w tamtej sprawie wcześniej, z dniem 1 stycznia 2022 r. W interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.1056.2021.2.ISL organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą pod kodem PKD 68.20.Z, który – jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego – nie uzyskiwał w ramach tej działalności przychodów innego rodzaju niż z najmu.
Podatnik planował wycofanie części wynajmowanych nieruchomości niemieszkalnych do majątku prywatnego, przy kontynuowaniu ich najmu na rzecz dotychczasowych najemców oraz pozostawieniu pozostałych nieruchomości jako środków trwałych nadal wynajmowanych w ramach działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego sprawia, iż przestają one stanowić składniki majątkowe prowadzonej działalności gospodarczej, a przychody z ich dalszego najmu podatnik będzie mógł zakwalifikować do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy, o ile najem nie będzie realizowany w sposób wskazujący na spełnienie wszystkich przesłanek prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej wymienionych w art. 5a pkt 6 tej ustawy. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe w zakresie wszystkich zadanych pytań.
Wnioskodawca wskazuje różnice stanu faktycznego: nieruchomości pozostające w działalności podlegały w tamtej sprawie amortyzacji, która u Wnioskodawcy nie występuje od 1 stycznia 2022 r., a podatnik zapowiedział, że w umowach najmu wycofanych nieruchomości będzie występował jako osoba prywatna legitymująca się numerem PESEL, nie jako przedsiębiorca posługujący się numerem identyfikacji podatkowej, podczas gdy Wnioskodawca pozostanie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług posługującym się dotychczasowym numerem identyfikacji podatkowej.
W interpretacji indywidualnej z dnia 22 września 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.615.2025.1.AG organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, którego głównym źródłem przychodów był długoterminowy najem własnych lokali użytkowych i który posiadał w działalności gospodarczej trzy takie lokale stanowiące wraz z małżonką przedmiot wspólności majątkowej.
Podatnik, któremu przy nabyciu gruntu i poniesieniu nakładów na budowę jednego z lokali przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, z którego skorzystał, planował wycofanie tego lokalu do majątku prywatnego przy zachowaniu najmu na rzecz tego samego najemcy oraz statusu czynnego podatnika podatku od towarów i usług rozliczającego ten podatek od czynszu. W uzasadnieniu organ stwierdził, że skoro lokal nie będzie wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, najem ten stanowi źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy, podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Wnioskodawca wskazuje różnice stanu faktycznego: wycofywany lokal został w tamtej sprawie wytworzony przez podatnika w ramach działalności gospodarczej, dochody z działalności były opodatkowane podatkiem liniowym, a podatnik był ponadto wspólnikiem spółki jawnej o tym samym przedmiocie działalności.
W interpretacji indywidualnej z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.933.2025.2.MR organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika prowadzącego działalność gospodarczą obejmującą doradztwo (PKD 70.20.Z) oraz wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi (PKD 68.20.Z), posiadającego trzy nieruchomości stanowiące środki trwałe, który planował wycofanie jednej z nich i kontynuowanie jej najmu na rzecz dotychczasowego najemcy, przy pozostawieniu pozostałych w ewidencji środków trwałych.
Organ potwierdził zarówno brak powstania przychodu z tytułu samego wycofania – wskazując, że czynność ta nie nosi cech zbycia ani przymiotu odpłatności – jak i kwalifikację przychodów z dalszego najmu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy. Interpretacje indywidualne wydane w sprawach innych podatników nie mają mocy wiążącej w niniejszej sprawie: Wnioskodawca powołuje się na nie wyłącznie jako na potwierdzenie praktyki interpretacyjnej organu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.