Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 nie będzie miała cech działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. W konsekwencji, przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 nie będzie stanowił przychodu ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Po pierwsze, podejmowane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości nie będą miały cech zorganizowanej działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości.
Działalność gospodarcza cechuje się zorganizowanym charakterem, a więc wykonywaniem zespołu celowych, uporządkowanych i profesjonalnych czynności. W przypadku sprzedaży nieruchomości oznacza to podejmowanie szeregu działań związanych z nieruchomością, tak jak np. podział lub połączenia działek, uzbrojenie działek, budowa drogi, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, udział w procesie uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W omawianym przypadku Wnioskodawca nie podejmował żadnych tego typu działań.
Wnioskodawca nie realizował czynności w zakresie podziału lub połączenia działki nr 75/1 i działki nr 3. Wnioskodawca nie wykonywał również czynności w zakresie uzbrojenia lub utwardzenia drogi dojazdowej do działki nr 75/1 i działki nr 3. Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności w celu uchwalenia MPZP.
Wnioskodawca nie wnioskował o uchwalenie MPZP oraz nie wnioskował o określenie konkretnego przeznaczenia dla obszaru, na którym znajduje się działka nr 75/1 i działka nr 3. Należy również podkreślić, że Wnioskodawca nie podejmował żadnych specjalnych działań w celu znalezienia kupca na działkę nr 75/1 i działkę nr 3. Zawarcie umów z biurami pośrednictwa nieruchomości jest w dzisiejszych czasach działaniem typowym i nie oznacza prowadzenia profesjonalnej działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości.
Tym samym można stwierdzić, że Wnioskodawca nie podejmował w stosunku do sprzedawanych nieruchomości żadnych celowych, uporządkowanych i profesjonalnych działań typowych dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży nieruchomości. Po drugie, podejmowane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości nie będą realizowane w sposób ciągły. Działalność gospodarcza musi być prowadzona w sposób ciągły, a więc w sposób powtarzalny i regularny. Nie stanowią działalności gospodarczej czynności podejmowane jednorazowo albo sporadycznie.
W przypadku Wnioskodawcy sprzedaż udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 będzie pierwszą transakcją sprzedaży nieruchomości od 10 lat, licząc od dnia 31 sierpnia 2009 r. W ciągu tych 10 lat Wnioskodawca nie realizował żadnych transakcji w zakresie sprzedaży nieruchomości. Również w najbliższym czasie Wnioskodawca nie planuje realizacji innych transakcji w zakresie sprzedaży nieruchomości. W związku z powyższym można stwierdzić, że sprzedaż udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 będzie stanowiła dla Wnioskodawcy jednorazową transakcję w zakresie sprzedaży nieruchomości.
Wnioskodawca nie będzie realizował czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości w sposób ciągły, a w konsekwencji nie będzie prowadził działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości. Dodatkowo należy również zwrócić uwagę na sposób nabycia działek oraz na okres jaki minie między ich nabyciem a sprzedażą. Wnioskodawca nabył działki w drodze darowizny od rodziców. W przypadku działki nr 3 celem darowizny było przekazanie przez darczyńców gospodarstwa rolnego na rzecz Wnioskodawcy i spełnienie w ten sposób warunków do uzyskania prawa do renty strukturalnej.
Z punktu widzenia Wnioskodawcy nabycie działek wiązało się z nieodpłatnym otrzymaniem ich od rodziców, a zatem nie miało cech działalności handlowej, rozumianej jako nabycie działek w celu ich odsprzedaży. Należy również zwrócić uwagę na czas dzielący moment nabycia działek od momentu ich przyszłej sprzedaży. Udział we współwłasności działki nr 75/1 został przez Wnioskodawcę nabyty w 2002 r. a własność działki nr 3 została przez Wnioskodawcę nabyta w 2004 r. Do planowanej sprzedaży działek może dojść w 2019 r. Oznacza, to że Wnioskodawca dokona sprzedaży udziału we współwłasności działki nr 75/1 po 17 latach od jego nabycia, a sprzedaży własności działki nr 3 po 15 latach od jego nabycia.
Tak długi okres między nabyciem i sprzedażą działek wskazuje jednoznacznie, że sprzedaż działek jest jedynie przejawem zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości. Ponadto podkreślić należy, że działki nie były w żaden sposób wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Działka nr 75/1 oraz działka nr 3 zostały przez Wnioskodawcę i jego żonę jedynie oddane do używania sąsiadowi na cele prowadzenia działalności rolniczej.
Nie można zatem mówić o związku między działkami i sprzedażą działek a jakąkolwiek pozarolniczą działalnością gospodarczą wykonywaną przez Wnioskodawcę. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału we współwłasności działki nr 75/1 i własności działki nr 3 stanowi przejaw zarządu majątkiem prywatnym i nie ma cech działalności gospodarczej. W omawianej sytuacji Wnioskodawca otrzymał działki w darowiźnie od rodziców i po kilkunastu latach planuje je sprzedać.
Zamiar sprzedaży działki nr 75/1 oraz działki nr 3 wynika z faktu, że ze względu na uchwalenie MPZP wykorzystanie działki nr 75/1 oraz działki nr 3 do celów działalności rolniczej będzie coraz bardziej utrudnione (np. ze względu na zabudowanie sąsiednich działek), a wykorzystanie do innych celów (np. mieszkaniowych, rekreacyjnych) jest niemożliwe. Natomiast w zakresie samej czynności sprzedaży Wnioskodawca podjął działania typowe dla zarządzania swoim majątkiem prywatnym, a więc czynności związane z poszukiwaniem kupca przy udziale biur pośrednictwa nieruchomości.
Wnioskodawca nie podejmował żadnych szczególnych, uporządkowanych lub profesjonalnych działań mających na celu dokonanie sprzedaży działek. W związku z tym sprzedaż działek przez Wnioskodawcę nie będzie miała cech działalności gospodarczej. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr 75/1 i własności działki nr 3 nie będzie stanowił przychodu ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), ale będzie stanowił przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.).
Sprzedaż działek będzie miała miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich nabycie, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Interpretacje indywidualne Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydane w bardzo podobnych stanach faktycznych. W interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2017 r. (sygn. 0461-ITPB4.4511.908.2016.1.MK) wskazano: „W przedmiotowej sprawie nabycie gruntu nie nastąpiło w celach zarobkowych – jak wskazano Wnioskodawczyni otrzymała nieruchomość w darowiźnie od matki.
Z treści wniosku nie wynika, aby Wnioskodawczyni wykorzystywała darowaną nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej oraz aby podejmowała Ona zorganizowane działania mające na celu przygotowanie gruntów do sprzedaży. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji sprzedając nieruchomość gruntową, Wnioskodawczyni korzystać będzie z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz wyżej przytoczone przepisy prawa należy uznać, że kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej”.
W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2019 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.179.2019.2.KO) stwierdzono: „Okoliczności przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazują, że udział w przedmiotowej nieruchomości (działka nr 317/1) nie został nabyty przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie był w takiej działalności wykorzystywany. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
Wnioskodawca wraz z małżonką nabył przedmiotową nieruchomość (działkę nr 317/1) w drodze darowizny na podstawie aktu notarialnego z dnia 14 listopada 2006 r., przy czym 1/8 żona Wnioskodawcy nabyła poprzez dziedziczenie – postanowienie Sądu o nabyciu spadku z dnia 22 sierpnia 2005 r. Działka o nr 317/1 nie była przedmiotem najmu, czy dzierżawy, jest uprawiana jako grunt rolny (wykorzystywana do celów osobistych), nie znajdują się na niej budynki, czy budowle. Działka ta nie była przez Wnioskodawcę dzielona, ani łączona, nie jest ogrodzona, ani uzbrojona. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży działek, zajmuje się produkcją mebli.
Nie planuje także kupować nieruchomości w celu ich odsprzedaży, ani sprzedawać już posiadanych. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż udziału w nieruchomości (w działce nr 317/1) nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 czerwca 2019 r. (sygn.
0113-KDIPT2-2.4011.290.2019.2.AKU) wskazano: „Okoliczności przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazują, że przedmiotowa nieruchomość, nie została nabyta przez Wnioskodawczynię dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności wykorzystywana. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawczynię wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość, tj. działki oznaczone nr i nr (...) na podstawie umowy darowizny od rodziców. Ponadto, Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość ta nie stanowi, ani nie stanowiła przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a przed sprzedażą Wnioskodawczyni nie poczyniła i nie zamierza poczynić jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, cel działania Wnioskodawczyni wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki nr (…) i nr (...)) nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Podsumowanie Przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 będzie stanowił dla Wnioskodawcy przychód ze źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości wykonywane poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.).
W konsekwencji, przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności działki nr 75/1 oraz własności działki nr 3 nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynęło już 5 lat licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca nabył te działki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych tut.
Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Należy również podkreślić, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.
Wskazane rozstrzygnięcia zapadły bowiem w innych sprawach i nie mają mocy wiążącej w omawianym przypadku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.