Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 października 2026 r. (wpływ 12 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (wynikający z wniosku oraz jego uzupełnienia) Od lipca 2026 r. prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Przedmiotem Pana działalności jest m. in. działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania (62.10.B). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku. Posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Od początku działalności zawarł Pan umowę na świadczenie usług programistycznych. Usługi te świadczy Pan w Polsce, na zasadzie pracy zdalnej bądź w siedzibie zamawiającego.
W ramach tej umowy przenosi Pan na firmę całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania, za co otrzymuje wynagrodzenie na podstawie wystawianych faktur. Nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402 ze zm.). Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne poprzez projektowanie, implementację oraz testowanie tworzonego oprogramowania.
Zlecenia programistyczne realizowane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Ma Pan możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest Pan związany sztywnymi godzinami pracy. Ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów.
Natomiast sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są Pana wyborem. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
Na potrzeby opisu stanu faktycznego podzielił Pan swoją działalność na poszczególne etapy: 1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania poprzez zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji; 2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania.
3. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. W ramach działalności gospodarczej realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności: (…). Powyższe czynności wykonywane są na podstawie umowy zawartej z zamawiającym. Jest Pan specjalistą inżynierem i odpowiada Pan w całości za własne zadania.
Zajmuje się Pan programowaniem rozwiązań głównie dla branży (…). Wytwarza Pan oprogramowanie dedykowane oparte o złożone algorytmy.
W ramach działalności wykonuje Pan następujące czynności: 1. analizę wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych dotyczących tworzonego komponentu oprogramowania; 2. analizę ograniczeń sprzętowych, czasowych, pamięciowych, komunikacyjnych i integracyjnych; 3. projektowanie architektury komponentu programu komputerowego; 4. projektowanie interfejsów programistycznych i sposobów komunikacji pomiędzy komponentami systemu; 5. dobór struktur danych, algorytmów, mechanizmów obsługi błędów, kolejkowania, synchronizacji, timeoutów, przerwań lub innych mechanizmów właściwych dla systemów wbudowanych; 6. implementację kodu źródłowego w (…) lub innym języku pomocniczo wykorzystywanym w projekcie; 7. tworzenie testów automatycznych, jednostkowych, integracyjnych lub funkcjonalnych, jeżeli są one kodem programu albo pozostają bezpośrednio związane z tworzonym komponentem; 8. analizę wyników testów i modyfikację rozwiązania w celu spełnienia wymagań technicznych; 9. optymalizację kodu pod kątem zużycia pamięci, czasu wykonania, deterministyczności, niezawodności, bezpieczeństwa lub poprawności działania.
Powyższych czynności nie traktuje Pan jako samodzielnych kwalifikowanych IP. Czynności te stanowią element procesu prowadzącego do powstania, rozwinięcia albo ulepszenia konkretnego komponentu programu komputerowego. Do niniejszych projektów wykorzystuje Pan w głównej mierze następujące języki programowania: (…). W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. – dalej jako: „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Na podstawie art. 8 ustawy o PAIPP twórcy przysługują autorskie prawa majątkowe do utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej, jednocześnie w świetle art. 17 ww. ustawy mam prawo do korzystania z niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: - „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania” (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r., I ACa 1157/12). Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego stwierdza Pan, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
W związku z tym, uważa Pan, że każdorazowy wynik Pana pracy stanowić będzie osobny element podlegający ochronie ww. przepisu. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje Pan jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.
W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Stoi Pan na stanowisku, iż bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Twórczą działalność Pana pracy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX).
Wobec czego w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki uwzględniam w Pana działalności. Jednocześnie podkreśla Pan, iż nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą programów, z których osiąga Pan przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne.
Wytwarza Pan programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Nie jest Pan podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi Pan ryzyko związane z Pana działalnością wytwórczą, a w jej następstwie zdobywa Pan prawa do stworzonego dzieła. Umowy zawarte pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie.
Wobec tego otrzymywane przez Pana należności są przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie Pana zaangażowania w prace nad określonym programem komputerowym.
W praktyce gospodarczej Pana działalności mogą zdarzyć się trzy sytuacje: 1. Projekt – czyli wytworzenie oprogramowania – jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić będzie część ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w ramach danej umowy. 2. W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma projektami, wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów, pochodzących z poszczególnego projektu lub ich części.
3. Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z danego oprogramowania. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Jest Pan zarówno twórcą oprogramowania, jak również zajmuje się jego ulepszaniem i rozwijaniem.
Poprzez rozwijanie i ulepszanie wytwarza Pan części oprogramowania, które są samodzielnym programem komputerowym i podlegają ochronie prawno-autorskiej. Pana działania polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. W przypadku rozwijania oprogramowania, nie jest Pan właścicielem, współwłaścicielem, czy użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Tworzy Pan nowe oprogramowanie, do którego majątkowe prawa autorskie przenosi Pan na danego Kontrahenta w ramach wykonania zawartych z Nim umów. Jest to jedna z trzech typów płaszczyzn Pana działalności.
Kolejnymi są ulepszanie i rozwijania oprogramowania, często tego, które sam Pan stworzył wcześniej. Właścicielem ulepszanego, rozwijanego programu jest Zleceniodawca, a Pan dokonuje jedynie jego ulepszenia i rozwinięcia. Ponadto nie będą Panu przysługiwały także pochodzące z licencji prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku jego dalszego rozwijania/ulepszania. Nie będzie Pan więc właścicielem ani współwłaścicielem oprogramowania modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego.
Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są osobnym oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie. Do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do programu, będą przysługiwały Panu prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania, będącego przedmiotem własności Pana Kontrahenta. W wyniku modyfikacji/rozwijania/ulepszania oprogramowania lub jego części, tworzone są nowe kody oraz algorytmy w językach programowania, które stanowią nowe funkcjonalności.
W wyniku tych przedsięwzięć powstaje nowe prawo własności intelektualnej, które jest osobnym przedmiotem obrotu. Pana zdaniem, podlega ono również ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednocześnie dodaje Pan, iż przysługują Panu prawa autorskie do rozwinięcia/modyfikacji oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych aż do momentu ich odpłatnego przeniesienia na rzecz danego Kontrahenta (w ramach wykonania wiążącej strony umowy).
W ramach działalności gospodarczej, opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza Pan produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
W ramach realizacji zleceń, wykorzystuje Pan własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez Pana wiedzy i umiejętności, co przesądza o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
Podkreśla Pan jeszcze raz, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który uwzględniam w swojej działalności.
Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX: „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa [...] nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot” oraz „[...] Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.
Wobec czego w ramach prowadzonej przez Pana bezpośrednio działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni Pan to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale nie tworzy Pan innowacyjnych rozwiązań w skali światowej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu programów komputerowych, może Pan ponosić następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: a) zakup sprzętu komputerowego oraz sprzętu elektronicznego – są to koszty niezbędne w wykonywanej działalności.
Oprogramowanie jest wytwarzane przy pomocy komputera oraz specjalistycznych oprogramowań, zapisywane w pamięci urządzenia i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle zapisanie i odtworzenie prac.
W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Pana z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności Pana pracy, gdyż utrudnione byłoby sprawne tworzenie programów komputerowych przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. b) księgowość oraz usługi doradcze – koszty poniesione na księgowość oraz usługi doradcze dotyczą możliwości skorzystania z Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady podatkowej), jak i samego złożenie wniosku o interpretację, w tym kontekście ma Pan możliwość otrzymania odpowiedzi, czy Pana działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową.
Dzięki usługom księgowym możliwe jest wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). W wyniku czego koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis, w tym dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma Pan więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
Traktuje Pan ten koszt jako stały element prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej programów komputerowych. c) składki na ubezpieczenia społeczne – pod pojęciem poniesienia kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie Pan takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe). Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w Pana przypadku przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych.
Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Pana, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć Pana zdolność zawodową. W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Pana przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania wytworzonego przez Pana.
W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez pana w ramach działalności gospodarczej uznawane są za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem poszczególnych praw własności intelektualnej. W pierwszej kolejności stara się Pan ustalić dochód z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez odjęcie od przychodów ze zbycia danego Oprogramowania kosztów uzyskania przychodu.
Kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe, czyli dany wydatek dotyczy wielu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodyki jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła.
Wówczas stosuje Pan przychodowy klucz podziału kosztów pośrednich, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, do poszczególnych rodzajów przychodów, np. w pierwszej kolejności proporcja jest liczona na podstawie: koszty pośrednie x przychody z działalności innowacyjnej/suma przychodów, a następnie: koszty pośrednie działalności innowacyjnej x przychody z danego Oprogramowania (jako osobnego KPWI)/suma przychodów ze wszystkich programów komputerowych.
W drugiej kolejności ustala Pan poszczególne kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez przemnożenie uzyskanego dochodu ze zbycia danego Oprogramowania przez wskaźnik, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Mnożnik Nexus oblicza Pan oddzielnie dla dochodów z poszczególnych programów komputerowych, w związku z czym ustala Pan odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność opisywaną we wniosku związaną z danym prawem przy zastosowaniu powyżej przedstawionego mechanizmu. Od 2 lipca 2026 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Prowadzona przez Pana ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie do końca danego miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX.
Współczynnik ten informuje jaką część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu komputerowego, wytworzonego przez Pana w danym okresie rozliczeniowym. Wyodrębnił Pan poszczególne programy komputerowe w prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje Pan potwierdzone fakturami/ rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury, kwota z faktury).
W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej osiąga Pan przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego ustala Pan dochód z każdego programu komputerowego.
Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je Pan we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
Zamierza Pan zsumować obliczone według powyżej przedstawionego schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT.
Ponadto rozważa Pan coroczne korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania na podstawie przepisów o IP BOX, poczynając od zeznania rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. Ponadto w piśmie z 12 października 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzowano opis sprawy w następujący sposób: Ad II.1) W ramach działalności gospodarczej tworzy, rozwija i ulepsza Pan wyodrębnione komponenty oprogramowania wbudowanego (embedded) w językach (…). (…).
Każdy komponent stanowi odrębny program komputerowy, wyodrębniony w repozytorium kodu, systemie zarządzania zadaniami oraz ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Poniższe wyjaśnienia dotyczą każdego z tych programów. (…). a) Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów dysponował, dysponuje i będzie Pan dysponował następującymi zasobami wiedzy: 1. wiedzą z zakresu programowania w językach (…) systemów wbudowanych oraz protokołów komunikacyjnych, zdobytą na studiach, ukończonych uzyskaniem tytułu magistra inżyniera; 2. wiedzą praktyczną zdobytą w ciągu pięciu lat pracy w spółkach (…).
(…); 3. wiedzą dotyczącą danego projektu, przekazywaną przez Kontrahenta, tj. wymaganiami funkcjonalnymi i niefunkcjonalnymi wobec komponentu oraz dokumentacją sprzętu docelowego. Zasoby te stanowią punkt wyjścia prac, lecz nie zawierają gotowego rozwiązania. Wymagania Kontrahenta określają cel i ograniczenia, a normy i standardy właściwe dla danego zastosowania wyznaczają warunki brzegowe, których praktycznego stosowania uczy się Pan w trakcie realizacji programu. Sposób osiągnięcia celu, tj. architekturę komponentu, logikę decyzyjną, algorytmy i kod źródłowy, każdorazowo opracowuje Pan samodzielnie.
Przed rozpoczęciem każdego kolejnego programu dysponuje Pan zasobami wiedzy powiększonymi o wiedzę nabytą przy programach wcześniejszych. b) Realizacja każdego programu wymaga nabycia nowej wiedzy oraz jej połączenia i ukształtowania z wiedzą dotychczasową w sposób dostosowany do konkretnego problemu technicznego. Zależnie od programu jest to wiedza dotycząca nowej platformy sprzętowej i jej trybów pracy, nowych protokołów komunikacyjnych, norm i wymagań właściwych dla danego zastosowania albo nowej dziedziny problemowej, w której program ma działać.
Wiedzę tę wykorzystuje Pan do opracowania rozwiązań, które godzą wymagania funkcjonalne z ograniczeniami zasobów, deterministycznością i niezawodnością. (…) c) Działalność gospodarczą prowadzi Pan od lipca 2026 r. Od jej rozpoczęcia oferował Pan i świadczył usługi polegające na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu wyodrębnionych komponentów oprogramowania wbudowanego w językach (…), połączone z przeniesieniem na Kontrahenta autorskich praw majątkowych do tych komponentów. Dotychczas świadczył Pan te usługi na rzecz Kontrahenta z branży (…). W kolejnych latach zamierza Pan świadczyć usługi tego samego rodzaju.
Mogą one być realizowane również na rzecz kontrahentów z innych branż, które wykorzystują systemy wbudowane. d) Usługi i wytwarzane programy były, są i będą oparte na: (…). e) Przed rozpoczęciem każdego programu stawia Pan cel: zaprojektować i wytworzyć komponent, który realizuje określone funkcje i jednocześnie spełnia ograniczenia sprzętowe, czasowe i pamięciowe oraz wymagania bezpieczeństwa właściwe dla platformy docelowej. (…). Plan prac ustala Pan wspólnie z Kontrahentem. Kontrahent określa wymagania, terminy i priorytety, a Pan określa sposób realizacji technicznej, architekturę komponentu, algorytmy oraz podział prac na zadania techniczne.
(…). f) Efektem prac nad każdym programem jest nowy program komputerowy w postaci kodu źródłowego wraz z testami stanowiącymi kod programu. Program ten realizuje funkcje, które wcześniej nie były dostępne na danej platformie w tej postaci.
(…). g) Prace nad każdym programem realizował, realizuje i będzie Pan realizował w sposób zaplanowany i uporządkowany, w powtarzalnym cyklu obejmującym: 1. analizę wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych, norm oraz ograniczeń platformy docelowej, a na tej podstawie identyfikację problemów technicznych do rozwiązania; 2. prace koncepcyjne, tj. projektowanie architektury komponentu, algorytmów, struktur danych i logiki decyzyjnej; 3. opracowanie i sprawdzenie wariantów rozwiązania oraz wybór wariantu spełniającego wszystkie wymagania; 4. implementację kodu źródłowego zgodnie z obowiązującymi standardami oraz tworzenie testów stanowiących kod programu; 5. weryfikację rozwiązania względem wymagań, w tym ograniczeń zasobów, oraz jego optymalizację i ulepszanie na podstawie wyników testów i przeglądu kodu; 6. przekazanie wytworzonego rozwiązania Kontrahentowi przez utrwalenie go w repozytorium kodu.
Każde nowe wymaganie wobec programu przechodzi pełny cykl, od analizy do przekazania. Czas pracy nad poszczególnymi zadaniami rejestruję w systemie zarządzania zadaniami. (…). Ad II.2) Twórczy charakter Pana działalności przejawiał się, przejawia się i będzie się przejawiał w tym, że każdy komponent jest rezultatem Pana własnych decyzji projektowych. Wymagania Kontrahenta określają, jakie funkcje komponent ma realizować i jakie limity ma spełniać, ale nie określają sposobu realizacji. Architekturę komponentu, jego logikę decyzyjną i algorytmy opracowuje Pan samodzielnie i wyraża Pan w kodzie źródłowym.
Umowa z Kontrahentem potwierdza, że wykonywane przez Pana usługi stanowią wynik Pana osobistej twórczości. Dotyczy to każdego tworzonego przez Pana komponentu oprogramowania wbudowanego, niezależnie od platformy sprzętowej i branży, dla której jest przeznaczony. (…) Rezultatu tych prac nie dało się przewidzieć ani określić z góry na etapie otrzymania wymagań. Wymagał on pogodzenia wzajemnie ograniczających się warunków(…). Wymagał też sprawdzenia i odrzucenia podejścia, które tych warunków nie spełniało. Inny programista, realizując te same wymagania, wytworzyłby rozwiązanie o odmiennej architekturze, logice i kodzie.
Opracowane rozwiązania nie występowały wcześniej w Pana praktyce gospodarczej. (…). Ad II.3) a) Rozwijanie i ulepszanie wytworzonego wcześniej programu realizował, realizuje i będzie Pan realizował jako proces inżynieryjny. Obejmuje on: · analizę działania i wydajności dotychczasowego rozwiązania na podstawie pomiarów; · identyfikację jego ograniczeń względem wymagań; · przeprojektowanie kluczowych mechanizmów programu oraz zaprojektowanie i napisanie od nowa algorytmów, które tych ograniczeń nie mają; · rozbudowę programu o nowe funkcjonalności; · weryfikację każdej zmiany za pomocą pomiarów.
Działania te stanowią strukturalne i funkcjonalne zmiany kodu źródłowego, które nadają programowi nowe cechy użytkowe. Każde z nich prowadzi do powstania nowego kodu źródłowego Pana autorstwa. (…). Prace te miały i mają charakter iteracyjny. Każde nowe rozwiązanie testował i mierzył Pan uzyskane obciążenie procesora i opóźnienia odpowiedzi diagnostycznych, a na podstawie wyników modyfikował Pan rozwiązanie lub opracowywał kolejny wariant. b) Programy były, są i będą wytwarzane, rozwijane i ulepszane w oparciu o nowoczesne technologie właściwe dla danej platformy i zastosowania. (…): (…).
(…). c) Każdy nowy program różni się od rozwiązań funkcjonujących dotychczas w Pana działalności, ponieważ powstaje dla odmiennej kombinacji platformy sprzętowej, norm, ograniczeń i wymagań funkcjonalnych. Taka kombinacja wymaga opracowania nowej architektury, logiki i algorytmów. (…): (…). Każdy z tych elementów bezpośrednio kształtuje rozwiązanie. (…): (…). (…) rozwiązuje specyficzny, niszowy problem Kontrahenta, wynikający z połączenia opisanych wyżej warunków. Ze względu na dedykowany charakter tego problemu jego rozwiązanie nie mogło polegać na zastosowaniu gotowego oprogramowania dostępnego na rynku ani na dostosowaniu istniejącego rozwiązania. Cały kod komponentu napisał Pan od podstaw.
Odzwierciedla on Pana indywidualną myśl techniczną i Pana decyzje projektowe i nie ma odpowiednika wśród rozwiązań funkcjonujących dotychczas w Pana działalności. d) Odrębność (…) od rozwiązań funkcjonujących wcześniej w Pana działalności, w tym od jego pierwszej wersji, wynikała z zastosowania w szczególności następujących rozwiązań: (…). Każde z tych rozwiązań nadało komponentowi cechę, której nie miały rozwiązania funkcjonujące wcześniej w Pana działalności. W ten sam sposób, tj. przez dobór i opracowanie rozwiązań właściwych dla danej kombinacji platformy, norm i wymagań, powstawać będą różnice w kolejnych programach.
Ad II.4) a) Na początku każdego okresu oraz przed rozpoczęciem każdego programu stawia Pan sobie cele dotyczące wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia określonych komponentów oprogramowania. W roku 2026, tj. od rozpoczęcia działalności lipca 2026 r., postawił Pan sobie cel zaprojektowania i wytworzenia od podstaw (…). Cel ten obejmuje: (…). W latach kolejnych stawia Pan sobie następujące cele: (…). Zaplanowane prace były, są i będą finansowane w całości ze środków własnych, tj. z przychodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej.
Koszty prac oraz ryzyko gospodarcze związane z ich realizacją ponosi Pan samodzielnie. b) W roku 2026 osiągnął Pan w ramach (…) w szczególności następujące cele: (…). Do końca 2026 r. i w latach kolejnych zamierza Pan osiągnąć cele wskazane w pkt a), tj.: (…). Opracowanie tych rozwiązań nastąpiło i będzie następowało w ramach następujących zasobów: (…). c) Systematyczność Pana działań polegała, polega i będzie polegać na tym, że prace nad programami prowadzi Pan od rozpoczęcia działalności w sposób ciągły, zaplanowany i metodyczny, a nie incydentalny. Systematyczność przejawia się w szczególności w: 1. stosowaniu metodyki zwinnej (Agile/Scrum).
Prace prowadzi Pan zgodnie z przyjętymi w branży IT zasadami metodyk zwinnych, w krótkich, iteracyjnych cyklach. Każdy cykl kończy się działającym, zweryfikowanym przyrostem programu, a jego wyniki są punktem wyjścia do planowania kolejnego cyklu; 2. powtarzalnym cyklu prac rozwojowych. W ramach każdej iteracji nabywa, łączy i wykorzystuje Pan wiedzę do tworzenia nowych lub ulepszonych rozwiązań. Każde wymaganie przechodzi kolejno przez analizę wymagań i ograniczeń platformy, projektowanie architektury i algorytmów, opracowanie i sprawdzenie wariantów rozwiązania, implementację kodu i testów, weryfikację oraz optymalizację; 3. planowaniu prac. Ramy czasowe prac uzgadnia Pan z Kontrahentem.
Kontrahent określa wymagania, terminy i priorytety, a Pan dzieli prace na zadania techniczne i określa sposób ich realizacji; 4. dokumentowaniu przebiegu prac. Zadania i czas pracy rejestruje Pan w systemie zarządzania zadaniami. Efekty pracy utrwalam w repozytorium kodu w postaci odrębnych commitów, a każde rozwiązanie przechodzi przegląd kodu; 5. weryfikacji i testach. Każde rozwiązanie testuje i weryfikuje Pan pod kątem poprawności realizowanych funkcjonalności oraz spełnienia narzuconych ograniczeń i wymagań, w szczególności dotyczących obciążenia procesora, wykorzystania pamięci, wymagań czasowych i bezpieczeństwa funkcjonalnego.
O kolejnych krokach prac decyduje Pan na podstawie wyników tych testów i pomiarów; 6. kumulowaniu wiedzy. Wiedza i wyniki uzyskane na wcześniejszych etapach i przy wcześniejszych programach stanowią punkt wyjścia do kolejnych prac oraz do doskonalenia opracowanych rozwiązań. Godziny i miejsce wykonywania prac ustalam samodzielnie. Systematyczność wynika z ciągłości prac i stosowanej metody, a nie ze sztywno wyznaczonych godzin pracy. d) Harmonogramy prac sporządzał, sporządzam i będzie Pan sporządzał odrębnie dla poszczególnych programów.
Harmonogram jest powiązany z planem rozwoju danego programu (tzw. roadmapą), uzgadnianym z Kontrahentem co do ram czasowych oraz z cyklami iteracji, w których realizuje Pan prace zgodnie z metodyką zwinną. Harmonogramy prowadzi Pan w systemie zarządzania zadaniami w postaci zaplanowanych zadań z uzgodnionymi terminami realizacji. Aktualizuję je na bieżąco o wyniki kolejnych iteracji i nowe wymagania.
W każdej iteracji prace nad realizowanymi wymaganiami przechodzą przez następujące fazy: 1. analityczno-koncepcyjną, obejmującą analizę wymagań, norm i ograniczeń platformy; 2. projektowania, obejmującą projekt architektury i algorytmów oraz opracowanie i sprawdzenie wariantów rozwiązania; 3. implementacji, obejmującą tworzenie kodu źródłowego i testów; 4. weryfikacji i optymalizacji. W roku 2026 zrealizował Pan według tego harmonogramu prace nad (…) w zakresie wymagań określonych dotychczas przez Kontrahenta. Kolejne wymagania realizuje Pan w następnych iteracjach na tych samych zasadach.
W latach kolejnych harmonogramy obejmą dalszy rozwój (…) oraz kolejne programy, realizowane według tych samych faz. Ad II.5) Tak, w każdym przypadku – zarówno w odniesieniu do tworzenia oprogramowania od podstaw, jak i w przypadku jego rozwijania, ulepszania czy modyfikowania – efekty Pana prac stanowiły, stanowią i będą stanowić odrębne przedmioty ochrony prawno-autorskiej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W branży IT procesy rozwoju (ulepszania) oprogramowania nie polegają na mechanicznym kopiowaniu, lecz na implementacji nowej logiki biznesowej, tworzeniu nowych algorytmów oraz architektonicznej rozbudowie systemu.
W wyniku tych działań powstaje nowy, unikalny kod źródłowy, który cechuje się indywidualnym i twórczym charakterem. Zgodnie z polskim prawem autorskim oraz ugruntowanym stanowiskiem doktryny, ochronie podlega nie tylko program komputerowy jako kompletny, zamknięty system, ale również każda jego twórcza część (np. nowy moduł, funkcja, biblioteka czy komponent). Każda nowo napisana przez Pana partia kodu źródłowego, rozwijająca istniejące oprogramowanie, stanowi samodzielny utwór podlegający ochronie prawnej od momentu jego ustalenia.
Stanowisko to jest w pełni spójne z Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi ulgi IP Box, w których wprost wskazano, że ulepszenie lub rozbudowa oprogramowania (m.in. poprzez dopisanie nowych linii kodu) skutkuje powstaniem kwalifikowanego IP, które podlega preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%. Ad II.6) Tak, efekty Pana prac w postaci powstałych rozwiązań (kodu źródłowego), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, a przed ich techniczną implementacją w strukturę istniejącego oprogramowania, stanowiły, stanowią i będą stanowiły nowe, odrębne utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Wynika to bezpośrednio z fundamentalnych zasad prawa autorskiego (w szczególności art. 1 ust. 3 ustawy), zgodnie z którymi utwór podlega ochronie od momentu jego ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. W przypadku Pana działalności, ustalenie utworu następuje w momencie zapisu stworzonego przez Pana kodu źródłowego w pamięci komputera lub w systemie kontroli wersji (…). Przed etapem implementacji (czyli przed integracją z nadrzędnym systemem), efekty Pana prac istnieją jako samodzielne, odrębne pliki z kodem źródłowym, zawierające autorskie algorytmy, funkcje i strukturę logiczną. Posiadają one w pełni autonomiczny, indywidualny i twórczy charakter.
Sam proces implementacji jest już wyłącznie techniczną operacją wdrożeniową i nie ma wpływu na powstanie ochrony prawno-autorskiej, która istnieje od samego początku – od momentu utrwalenia napisanego przez Wnioskodawcę kodu. Ad II.7) Tak, efekty Pana prac, które we wniosku określa Pan jako „program komputerowy”, zawsze – zarówno w przypadku ich tworzenia od podstaw, jak i ich rozwijania czy ulepszania – są i będą utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
W odniesieniu do szczegółowych pytań Urzędu wskazuje Pan, że efekty prac: · Zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i zawsze stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Każdy wytworzony przez Pana blok kodu źródłowego, moduł czy funkcja posiada indywidualną strukturę logiczną, która odzwierciedla mój osobisty styl programowania i wiedzę technologiczną. · Nie są i nie będą efektem pracy o charakterze powtarzalnym i rzemieślniczym. Proces wytwarzania oprogramowania opiera się na ciągłym rozwiązywaniu niestandardowych problemów inżynieryjnych.
Rezultatu tych prac nie da się z góry precyzyjnie określić ani przewidzieć na etapie planowania, ponieważ wymaga on prowadzenia iteracyjnych testów, optymalizacji i eksperymentów technologicznych w celu osiągnięcia pożądanej stabilności i wydajności kodu. · Nie są i nie będą jedynie „techniczną” realizacją zleceń. Kontrahent, a w przyszłości również kolejni kontrahenci, definiują wyłącznie końcowe założenia biznesowe oraz wymagania funkcjonalne systemu (cel, jaki system ma osiągnąć).
Natomiast cała warstwa technologiczna, dobór rozwiązań programistycznych, projektowanie architektury oprogramowania oraz – co najistotniejsze – samodzielne napisanie unikalnego kodu źródłowego leży w całości po Pana stronie i wymaga od Pan podejmowania suwerennych, twórczych decyzji. W konsekwencji, wszelkie efekty Pana prac spełniają definicję utworu opisaną w art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowiąc rezultat Pana własnej, zorganizowanej działalności badawczo-rozwojowej. Ad II.8) Nie, nie ponosi i nie będzie Pan ponosić odpowiedzialności za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż mój bezpośredni zleceniodawca/kontrahent).
Zgodnie z zapisami umowy łączącej Pana z kontrahentem, to kontrahent ponosi pełną odpowiedzialność wobec osób trzecich (w tym swoich klientów czy użytkowników końcowych) za działanie systemu i oprogramowania, którego częścią jest wytworzony przez Pana kod źródłowy. Pana odpowiedzialność jest odpowiedzialnością kontraktową, ograniczoną wyłącznie do relacji z Pana bezpośrednim kontrahentem. Ad II.9) Tak, dochody za przyszłe okresy (lata następne) objęte wnioskiem będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych i prawnych, jak te przedstawione szczegółowo w treści wniosku oraz w niniejszych wyjaśnieniach.
Pana działalność w kolejnych latach będzie nadal polegać na systematycznym, twórczym tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania (programów komputerowych lub ich części) w ramach działalności badawczo-rozwojowej, co będzie skutkować powstawaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Ad II.10) Zgodnie z umową, Pana wynagrodzenie jest kalkulowane na podstawie stawki godzinowej i jest wypłacane wyłącznie z tytułu tworzenia i rozwijania oprogramowania, wraz z jednoczesnym przeniesieniem na kontrahenta autorskich praw majątkowych do wszelkich wytworzonych przez Pana w danym okresie utworów (kodów źródłowych, modułów, ulepszeń oprogramowania) na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw następuje automatycznie w ramach wypłacanego wynagrodzenia za dany okres rozliczeniowy.
Nie wykonuje Pan w ramach tej umowy innych czynności o charakterze usługowym (takich jak bieżące utrzymanie systemów, pomoc techniczna czy szkolenia), w związku z czym całość Pana dochodu z tego tytułu stanowi dochód z kwalifikowanego IP, który zamierza Pan objąć ulgą IP Box. Przychody z usług świadczonych sporadycznie poza umową, które nie obejmują przeniesienia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, nie są objęte ewidencją IP Box ani preferencyjną stawką podatku.
Ad II.11) Wystawiane przez Pana faktury zawierają co do zasady jedną ogólną pozycję („Usługi programistyczne”), ponieważ całość wynagrodzenia wynikającego z umowy przysługuje z tytułu tworzenia i rozwijania oprogramowania wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów i nie ma w nim części, którą należałoby wyodrębnić. Wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich jest precyzyjnie określana na podstawie zapisów umownych oraz prowadzonej ewidencji czasu pracy. Zgodnie z umową, całość Pana wynagrodzenia przysługuje za czas poświęcony na prace o charakterze twórczym.
Na podstawie miesięcznych raportów (…), w których rejestruję czas poświęcony na tworzenie i rozwijanie kodu źródłowego, przypisuję wynagrodzenie do poszczególnych programów komputerowych. Tak ustalone wartości są następnie przenoszone do Pana odrębnej ewidencji IP Box i objęte preferencyjną stawką 5%. Ad II.12) Tak, sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich każdorazowo spełnia i będzie spełniać warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W szczególności zachowane są wymogi art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
Umowa z kontrahentem została zawarta w formie pisemnej (lub kwalifikowanej formie elektronicznej), co w pełni wyczerpuje wymóg formalny pod rygorem nieważności. Ponadto umowa precyzyjnie określa pola eksploatacji (zgodnie z art. 41), na których następuje przeniesienie praw do wytworzonego kodu źródłowego. Ad II.13) Przeniesienie praw do konkretnych, stworzonych przez Pana programów komputerowych (lub ich części) odbywa się w trybie ciągłym, według następujących zasad: (…). Ad II.14) Tak.
Przyjęty sposób alokacji kosztów pośrednich (metodologia oparta na proporcji przychodów, tzw. klucz przychodowy) jest i będzie stosowany wyłącznie w przypadkach, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe i bezpośrednie przypisanie określonej kategorii kosztu do konkretnego przychodu z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym.
Dotyczy to wyłącznie kosztów ogólnych i wspólnych dla całej działalności gospodarczej (takich jak np. usługi księgowe, opłaty za internet czy telefon), które służą obsłudze wielu źródeł przychodów lub wielu kwalifikowanych IP jednocześnie, i w stosunku do których nie istnieje techniczna ani obiektywna możliwość zastosowania innej, bardziej adekwatnej metodologii bezpośredniego przypisania. W pozostałych przypadkach, gdzie jest to obiektywnie możliwe, koszty są przypisywane do konkretnego kwalifikowanego IP w sposób bezpośredni.
Pytania
1. Czy opisana w stanie faktycznym działalność polegająca na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu wyodrębnionych komponentów oprogramowania embedded (w tym ich części nieukończonych) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT? 2. Czy autorskie prawa majątkowe do wyodrębnionych komponentów oprogramowania embedded, wytwarzane i przenoszone przez Pana na rzecz Kontrahenta, stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT (tj. autorskie prawo do programu komputerowego)?
3. Czy przedstawiony w stanie faktycznym sposób prowadzenia Ewidencji, alokacji kosztów pośrednich za pomocą klucza przychodowego oraz kalkulacji wskaźnika Nexus spełnia wymogi art. 30ca oraz art. 30cb ustawy o PIT i uprawnia Pana do zastosowania 5% stawki podatku wobec sumy kwalifikowanych dochodów w rozliczeniu rocznym za rok 2026 oraz lata kolejne?
Pana stanowisko w sprawie
W zakresie pytania nr 1: Pana zdaniem, Pana działalność polegająca na tworzeniu i ulepszaniu oprogramowania embedded spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej (prace rozwojowe). Działania te mają charakter twórczy (powstają nowe algorytmy i unikalne kody źródłowe), są prowadzone w sposób systematyczny (w ramach zorganizowanej współpracy B2B) i zmierzają do zwiększenia zasobów wiedzy oraz tworzenia nowych zastosowań na skalę przedsiębiorstwa.
W zakresie pytania nr 2: Pana zdaniem, wytwarzane przez Pana wyodrębnione komponenty oprogramowania (w tym ich wersje nieukończone oraz samodzielne rozwinięcia istniejących systemów) stanowią program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co zgodnie z Objaśnieniami MF z dnia 15 lipca 2019 r. kwalifikuje je jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej (KPWI) na mocy art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W zakresie pytania nr 3: Pana zdaniem, opisana szczegółowo ewidencja prowadzona w formie arkusza kalkulacyjnego w sposób comiesięczny w pełni realizuje obowiązki nałożone przez art. 30cb ustawy o PIT.
Metodologia podziału kosztów za pomocą przychodowego klucza podziału (art. 22 ust. 3 ustawy o PIT) oraz wyliczanie wskaźnika Nexus odrębnie dla każdego komponentu są prawidłowe i uprawniają do opodatkowania tak skalkulowanej podstawy stawką 5%. Uzasadnienie Wnioskodawcy Pytanie nr 1 Pana zdaniem, opisana w stanie faktycznym działalność polegająca na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu wyodrębnionych komponentów oprogramowania embedded (w tym ich części nieukończonych oraz testów automatycznych) stanowi działalność badawczo-rozwojową, a dokładniej prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.
Uzasadnienie prawne do pytania nr 1: Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z uwagi na profil Pana działalności, kluczowe znaczenie ma definicja prac rozwojowych.
Na mocy art. 5a pkt 40 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym w 2026 r.) w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym z zakresu narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Aby działalność programistyczna mogła zostać uznana za działalność B+R, musi spełniać łącznie trzy kryteria (tzw. kryteria z Podręcznika Frascati, potwierdzone w Objaśnieniach Podatkowych MF z dnia 15 lipca 2019 r.): · Twórczy charakter – działalność musi być nakierowana na wypracowanie nowego, unikalnego intelektualnie rezultatu, który nie jest wynikiem rutynowych czy mechanicznych działań. · Systematyczność – działalność musi być prowadzona w sposób zorganizowany, zaplanowany i ciągły. · Zwiększenie zasobów wiedzy oraz tworzenie nowych zastosowań – nakierowanie na innowację produktową lub procesową.
W opisanym stanie faktycznym Pana działalność w pełni wyczerpuje powyższe przesłanki: Kryterium twórczości: (…). Każdy komponent powstaje od podstaw lub stanowi autonomiczne ulepszenie systemu. Działania te nie mają charakteru okresowych, powtarzalnych ani rutynowych zmian, lecz wymagają indywidualnej inwencji twórczej oraz autorskiego wkładu inżynieryjnego. Kryterium systematyczności: W swojej pracy realizuje Pan zadania w sposób metodyczny i zaplanowany (analiza wymagań, projektowanie, implementacja, testowanie, optymalizacja) w ramach długofalowych i stałych umów o współpracy B2B. Prace są dokumentowane i weryfikowalne w systemach zarządzania zadaniami.
Kryterium nowości i tworzenia nowych zastosowań: Jak wprost wskazano w Objaśnieniach Podatkowych MF z 15 lipca 2019 r. (par. 35-36), ustawodawca nie wymaga innowacyjności w skali światowej. Wystarczające jest, aby tworzone rozwiązania były nowe i innowacyjne w skali praktyki gospodarczej Pana firmy. Jako programista projektuje Pan oprogramowanie dedykowane konkretnym potrzebom Kontrahenta, wykorzystując i łącząc istniejącą wiedzę technologiczną w celu wykreowania unikalnych, niewystępujących wcześniej w jego działalności funkcjonalności (nowych zastosowań).
Dodatkowo, ponosi Pan pełne ryzyko gospodarcze i metodologiczne za powodzenie realizowanych projektów oraz za ewentualne wady kodu, działając niezależnie i bez kierownictwa ze strony Kontrahenta, co jednoznacznie definiuje Pana status jako samodzielnego podmiotu prowadzącego prace programistyczno – rozwojowe. Mając na uwadze powyższe, Pana działalność opisana w stanie faktycznym bezwzględnie stanowi działalność badawczo-rozwojową (prace rozwojowe) w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.
Pytanie nr 2 Pana zdaniem autorskie prawa majątkowe do wyodrębnionych komponentów oprogramowania embedded (w tym ich części nieukończonych oraz samodzielnych rozwinięć i ulepszeń systemów), wytwarzane i przenoszone przez Pana na rzecz Kontrahenta, stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, tj. autorskie prawo do programu komputerowego.
Uzasadnienie prawne do pytania nr 2: Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo – rozwojowej. Przepisy ustawy o PIT nie definiują pojęcia „program komputerowy”.
Ocena, czy dany wytwór stanowi program komputerowy, musi być dokonywana na gruncie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej jako: „ustawa o PAIPP”). Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, w tym w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (w tym programy komputerowe, co wprost potwierdza art. 74 ust. 1 ustawy o PAIPP).
W opisanym stanie faktycznym tworzy Pan wyodrębnione komponenty oprogramowania embedded w językach (…) (np. architektura, interfejsy, algorytmy, kody źródłowe i powiązane z nimi testy automatyczne). Jak wskazuje Ministerstwo Finansów w oficjalnych Objaśnieniach Podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. (par. 86-88), pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje jego funkcjonalne części składowe, takie jak kod źródłowy, kod wynikowy, opis procedur operacyjnych czy interfejs, jeśli spełnia warunek interoperacyjności.
Co kluczowe, zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP oraz przywołanymi w stanie faktycznym tezami doktryny i orzecznictwa, ochronie podlega również utwór w wersji nieukończonej oraz materiały przygotowawcze do projektu od momentu ich pierwszego utrwalenia w jakiejkolwiek formie (np. w repozytorium kodu). Należy podkreślić, że w ramach działalności zajmuje się Pan również ulepszaniem i rozwijaniem istniejącego oprogramowania. Zgodnie z Objaśnieniami MF (par. 46), rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego prawa IP, które prowadzi do powstania nowej, twórczej funkcjonalności (utworu), rodzi po stronie twórcy nowe, samodzielne prawo autorskie.
Fakt, że nie jest Pan właścicielem pierwotnego systemu, nie stoi na przeszkodzie stosowaniu ulgi IP Box, ponieważ do momentu przeniesienia praw na Kontrahenta, jest Pan wyłącznym, czasowym właścicielem praw majątkowych do nowo wytworzonych przez Pana, autonomicznych komponentów i to te nowo powstałe prawa są przedmiotem sprzedaży. W związku z tym, że każdy komponent oprogramowania tworzony przez Pana jest rezultatem Pana własnej, unikalnej pracy intelektualnej, posiada indywidualny i niepowtarzalny charakter oraz podlega pełnej ochronie na mocy art. 74 ustawy o PAIPP, stanowi on kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
Pytanie nr 3 Pana zdaniem, opisany w stanie faktycznym sposób prowadzenia ewidencji, alokacji kosztów za pomocą przychodowego klucza podziału oraz technika comiesięcznego obliczania wskaźnika Nexus i podstawy opodatkowania w pełni spełniają wymogi art. 30ca oraz art. 30cb ustawy o PIT. W konsekwencji jest Pan uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatkowej wobec sumy tak obliczonych kwalifikowanych dochodów w zeznaniu rocznym za rok 2026 oraz lata kolejne.
Uzasadnienie prawne do pytania nr 3: Stosownie do art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu podatkiem IP Box są obowiązani do prowadzenia szczegółowej ewidencji rachunkowej w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, pozwalających na skalkulowanie wskaźnika Nexus. Przepisy prawa podatkowego nie narzucają jednej, sztywnej formy prowadzenia tej ewidencji.
Prowadzi Pan ewidencję na bieżąco (od lipca2026 r.) przy użyciu techniki komputerowej w formacie arkusza kalkulacyjnego, co pozwala na comiesięczne, rzetelne zestawienie dokumentów (faktur kosztowych i przychodowych) w rozbiciu na poszczególne, wyodrębnione projekty (komponenty oprogramowania). Spełnia to wymóg retrospektywności i weryfikowalności zapisów, realizując dyspozycję art. 30cb ustawy o PIT.
W odniesieniu do metodologii przypisywania kosztów, postępuje Pan zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dążąc w pierwszej kolejności do bezpośredniego alokowania kosztów (np. sprzęt komputerowy, specjalistyczne oprogramowanie) do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI). Koszty te, jako bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez Pana, są prawidłowo kwalifikowane do litery „a” wzoru Nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
W sytuacji, gdy dany koszt ma charakter ogólny (pośredni) i obiektywnie nie ma możliwości bezpośredniego przypisania go do jednego, konkretnego programu (np. usługi księgowe, doradztwo podatkowe, obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy), stosuje Pan przychodowy klucz podziału kosztów, o którym mowa w art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o PIT. W swojej działalności stosuje Pan uprawnioną metodę dwustopniową: Najpierw oddziela Pan koszty działalności innowacyjnej od ewentualnej pozostałej działalności za pomocą proporcji przychodu z IP do przychodu ogółem.
Następnie koszty działalności innowacyjnej dzieli Pan pomiędzy poszczególne programy komputerowe stosując proporcję przychodu z danego programu do sumy przychodów ze wszystkich programów. Koszty pośrednie alokowane tym kluczem pomniejszają przychód z danego prawa w celu ustalenia dochodu, natomiast wyklucza Pan składki na ubezpieczenia społeczne z samego wzoru strukturalnego Nexus (litery a-d), zgodnie z dominującą linią orzeczniczą (np. wyroki NSA), co gwarantuje poprawność matematyczną mnożnika.
Kalkulacja dochodu kwalifikowanego i wskaźnika Nexus odbywa się w Pana ewidencji w ujęciu comiesięcznym „per program”, a ostateczna podstawa opodatkowania preferencyjną stawką 5% jest sumowana w zeznaniu rocznym, zgodnie z mechanizmem określonym w art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT. Mając na uwadze, że ewidencja jest prowadzona rzetelnie, na bieżąco, odzwierciedla stan faktyczny, pozwala na identyfikację każdego odrębnego prawa autorskiego oraz prawidłowo rozlicza koszty bezpośrednie i pośrednie, w Pana ocenie w pełni spełnia Pan warunki formalne i materialne do rozliczenia ulgi IP Box za rok 2026 oraz lata następne.
Pana stanowiska znajdują potwierdzenie w licznych interpretacjach Organów podatkowych, przykładowo: 0111-KDWB.4011.5.2020.2.APA; 0111-KDWB.4011.14.2020.2.KK; 0111- KDIB1-3.4011.58.2020.2.IZ; 0111-KDIB1-3.4011.48.2020.2.MBD; 0111-KDWB.4011.10.2020.2.AZE; 0112-KDIL2-1.4011.407. 2020.3.TR; 0112-KDIL2-2.4011.520.2020.2.WS; 0112-KDIL2-2.4011.416.2020.2.MC; 0112-KDIL2-2.4011.469.2020.2.MM; 0112-KDIL2-1.4011.518.2020.2.JK; 0113-KDIPT2-3.4011.329.2020.2.AC; 0113-KDIPT2-2.4011.381.2020.3.MK; 0113-KDIPT2-3.4011.472.2020.2.GG; 0113-KDIPT2-3.4011.22430.2020.2.SJ; 0113-KDIPT2-1.4011.464.2020.2.MM; 0114-KDIP3-1.4011.303.2020.2.MZ; 0114-KDIP2-1.4011.38.2020.3.KS; 0114-KDIP3-2.4011.679.2019.3.JK2; 0114-KDIP3-1.4011.380.2020.2.MZ; 0114-KDIP3-1.4011.571.2019.2.MK1; 0115-KDIT1.4011.375.2020.2.MN; 0115-KDIT1.4011. 374.2020.2.MN; 0115-KDIT1.4011.489.2020.2.MR; 0115-KDIT1.4011.471.2020.2.MN; 0115-KDWT.
4011.14.2020.2.JŁ; 0115-KDWT.4011.66.2020.2.MŚ.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy: jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1362). Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: 1) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.), 2) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy: Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych.
Realizuje Pan projekty programistyczne poprzez projektowanie, implementację oraz testowanie tworzonego oprogramowania. Nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego. (…). Powyższe czynności wykonywane są na podstawie umowy zawartej z zamawiającym. Zajmuje się Pan programowaniem rozwiązań głównie dla branży (…). W każdym przypadku – zarówno w odniesieniu do tworzenia oprogramowania od podstaw, jak i w przypadku jego rozwijania, ulepszania czy modyfikowania – efekty Pana prac stanowiły, stanowią i będą stanowić odrębne przedmioty ochrony prawno-autorskiej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Efektem prac nad każdym programem jest nowy program komputerowy w postaci kodu źródłowego wraz z testami stanowiącymi kod programu. Efekty Pana prac, które we wniosku określa Pan jako „program komputerowy”, zawsze – zarówno w przypadku ich tworzenia od podstaw, jak i ich rozwijania czy ulepszania – są i będą utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Umowy zawarte pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie.
Pana wynagrodzenie jest kalkulowane na podstawie stawki godzinowej i jest wypłacane wyłącznie z tytułu tworzenia i rozwijania oprogramowania, wraz z jednoczesnym przeniesieniem na kontrahenta autorskich praw majątkowych do wszelkich wytworzonych przez Pana w danym okresie utworów (kodów źródłowych, modułów, ulepszeń oprogramowania) na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich każdorazowo spełnia i będzie spełniać warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W szczególności zachowane są wymogi art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Z wniosku wynika, że wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Jest Pan zarówno twórcą oprogramowania, jak również zajmuje się jego ulepszaniem i rozwijaniem.
Poprzez rozwijanie i ulepszanie wytwarza Pan części oprogramowania, które są samodzielnym programem komputerowym i podlegają ochronie prawno-autorskiej. Pana działania polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. W ramach działalności gospodarczej, opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza Pan produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
W ramach realizacji zleceń, wykorzystuje Pan własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez Pana wiedzy i umiejętności, co przesądza o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia. W uzupełnieniu wskazał Pan, że twórczy charakter Pana działalności przejawiał się, przejawia się i będzie się przejawiał w tym, że każdy komponent jest rezultatem Pana własnych decyzji projektowych.
Wymagania Kontrahenta określają, jakie funkcje komponent ma realizować i jakie limity ma spełniać, ale nie określają sposobu realizacji. Architekturę komponentu, jego logikę decyzyjną i algorytmy opracowuje Pan samodzielnie i wyraża Pan w kodzie źródłowym. Umowa z Kontrahentem potwierdza, że wykonywane przez Pana usługi stanowią wynik Pana osobistej twórczości. Dotyczy to każdego tworzonego przez Pana komponentu oprogramowania wbudowanego, niezależnie od platformy sprzętowej i branży, dla której jest przeznaczony. Rozwijanie i ulepszanie wytworzonego wcześniej programu realizował, realizuje i będzie Pan realizował jako proces inżynieryjny.
Obejmuje on: · analizę działania i wydajności dotychczasowego rozwiązania na podstawie pomiarów; · identyfikację jego ograniczeń względem wymagań; · przeprojektowanie kluczowych mechanizmów programu oraz zaprojektowanie i napisanie od nowa algorytmów, które tych ograniczeń nie mają; · rozbudowę programu o nowe funkcjonalności; · weryfikację każdej zmiany za pomocą pomiarów. Działania te stanowią strukturalne i funkcjonalne zmiany kodu źródłowego, które nadają programowi nowe cechy użytkowe. Każde z nich prowadzi do powstania nowego kodu źródłowego Pana autorstwa.
Każde nowe rozwiązanie testował, mierzył Pan uzyskane obciążenie procesora i opóźnienia odpowiedzi diagnostycznych, a na podstawie wyników modyfikował Pan rozwiązanie lub opracowywałem kolejny wariant. Programy były, są i będą wytwarzane, rozwijane i ulepszane w oparciu o nowoczesne technologie właściwe dla danej platformy i zastosowania. Każdy nowy program różni się od rozwiązań funkcjonujących dotychczas w Pana działalności, ponieważ powstaje dla odmiennej kombinacji platformy sprzętowej, norm, ograniczeń i wymagań funkcjonalnych. Taka kombinacja wymaga opracowania nowej architektury, logiki i algorytmów.
Oryginalność komponentu A polega na tym, że jego architekturę, logikę decyzyjną i algorytmy opracował Pan samodzielnie, od podstaw. Odzwierciedla on Pana indywidualną myśl techniczną i Pana decyzje projektowe i nie ma odpowiednika wśród rozwiązań funkcjonujących dotychczas w Pana działalności. Na początku każdego okresu oraz przed rozpoczęciem każdego programu stawia Pan sobie cele dotyczące wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia określonych komponentów oprogramowania. W roku 2026, tj. od rozpoczęcia działalności lipca 2026 r., postawił Pan sobie cel zaprojektowania i wytworzenia od podstaw (…).
Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
W uzupełnieniu wskazał Pan, że systematyczność Pana działań polegała, polega i będzie polegać na tym, że prace nad programami prowadzi Pan od rozpoczęcia działalności w sposób ciągły, zaplanowany i metodyczny, a nie incydentalny. Systematyczność przejawia się w szczególności w: (…). Godziny i miejsce wykonywania prac ustala Pan samodzielnie. Systematyczność wynika z ciągłości prac i stosowanej metody, a nie ze sztywno wyznaczonych godzin pracy. Harmonogramy prac sporządzał, sporządzam i będzie Pan sporządzał odrębnie dla poszczególnych programów.
Harmonogram jest powiązany z planem rozwoju danego programu (tzw. roadmapą), uzgadnianym z Kontrahentem co do ram czasowych, oraz z cyklami iteracji, w których realizuje Pan prace zgodnie z metodyką zwinną. Harmonogramy prowadzi Pan w systemie zarządzania zadaniami w postaci zaplanowanych zadań z uzgodnionymi terminami realizacji. Aktualizuje Pan je na bieżąco o wyniki kolejnych iteracji i nowe wymagania.
W każdej iteracji prace nad realizowanymi wymaganiami przechodzą przez następujące fazy: 1. analityczno-koncepcyjną, obejmującą analizę wymagań, norm i ograniczeń platformy; 2. projektowania, obejmującą projekt architektury i algorytmów oraz opracowanie i sprawdzenie wariantów rozwiązania; 3. implementacji, obejmującą tworzenie kodu źródłowego i testów; 4. weryfikacji i optymalizacji. (…). Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań.
Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali.
Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.
W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne poprzez projektowanie, implementację oraz testowanie tworzonego oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
Do projektów wykorzystuje Pan w głównej mierze następujące języki programowania: (…). Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku, w ramach działalności gospodarczej tworzy, rozwija i ulepsza Pan wyodrębnione komponenty oprogramowania wbudowanego (embedded) w językach (…). Działają one na mikrokontrolerach, mikroprocesorach, sterownikach i innych platformach sprzętowych o ograniczonych zasobach pamięciowych, obliczeniowych lub czasowych. Każdy komponent stanowi odrębny program komputerowy, wyodrębniony w repozytorium kodu, systemie zarządzania zadaniami oraz ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów dysponował, dysponuje i będzie Pan dysponował następującymi zasobami wiedzy: 1. wiedzą z zakresu programowania w językach (…), systemów wbudowanych oraz protokołów komunikacyjnych, zdobytą na studiach, ukończonych uzyskaniem tytułu magistra inżyniera; 2. wiedzą praktyczną zdobytą w ciągu pięciu lat pracy w (…). (…); 3. wiedzą dotyczącą danego projektu, przekazywaną przez Kontrahenta, tj. wymaganiami funkcjonalnymi i niefunkcjonalnymi wobec komponentu oraz dokumentacją sprzętu docelowego. Zasoby te stanowią punkt wyjścia prac, lecz nie zawierają gotowego rozwiązania.
Wymagania Kontrahenta określają cel i ograniczenia, a normy i standardy właściwe dla danego zastosowania wyznaczają warunki brzegowe, których praktycznego stosowania uczy się Pan w trakcie realizacji programu. Sposób osiągnięcia celu, tj. architekturę komponentu, logikę decyzyjną, algorytmy i kod źródłowy, każdorazowo opracowuje Pan samodzielnie. Przed rozpoczęciem każdego kolejnego programu dysponuje Pan zasobami wiedzy powiększonymi o wiedzę nabytą przy programach wcześniejszych. Realizacja każdego programu wymaga nabycia nowej wiedzy oraz jej połączenia i ukształtowania z wiedzą dotychczasową w sposób dostosowany do konkretnego problemu technicznego.
Zależnie od programu jest to wiedza dotycząca nowej platformy sprzętowej i jej trybów pracy, nowych protokołów komunikacyjnych, norm i wymagań właściwych dla danego zastosowania albo nowej dziedziny problemowej, w której program ma działać. Wiedzę tę wykorzystuje Pan do opracowania rozwiązań, które godzą wymagania funkcjonalne z ograniczeniami zasobów, deterministycznością i niezawodnością.
Działalność gospodarczą prowadzi Pan od lipca 2026 r. Od jej rozpoczęcia oferował Pan i świadczył usługi polegające na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu wyodrębnionych komponentów oprogramowania wbudowanego w językach (…), połączone z przeniesieniem na Kontrahenta autorskich praw majątkowych do tych komponentów. Dotychczas świadczył Pan te usługi na rzecz Kontrahenta z branży (…). W kolejnych latach zamierza Pan świadczyć usługi tego samego rodzaju. Mogą one być realizowane również na rzecz kontrahentów z innych branż, które wykorzystują systemy (…). Usługi i wytwarzane programy były, są i będą oparte na: (…).
Przed rozpoczęciem każdego programu stawia Pan cel: zaprojektować i wytworzyć komponent, który realizuje określone funkcje i jednocześnie spełnia ograniczenia sprzętowe, czasowe i pamięciowe oraz wymagania bezpieczeństwa właściwe dla platformy docelowej. Efektem prac nad każdym programem jest nowy program komputerowy w postaci kodu źródłowego wraz z testami stanowiącymi kod programu. Program ten realizuje funkcje, które wcześniej nie były dostępne na danej platformie w tej postaci.
Prace nad każdym programem realizował, realizuje i będzie Pan realizował w sposób zaplanowany i uporządkowany, w powtarzalnym cyklu obejmującym: 1. analizę wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych, norm oraz ograniczeń platformy docelowej, a na tej podstawie identyfikację problemów technicznych do rozwiązania; 2. prace koncepcyjne, tj. projektowanie architektury komponentu, algorytmów, struktur danych i logiki decyzyjnej; 3. opracowanie i sprawdzenie wariantów rozwiązania oraz wybór wariantu spełniającego wszystkie wymagania; 4. implementację kodu źródłowego zgodnie z obowiązującymi standardami oraz tworzenie testów stanowiących kod programu; 5. weryfikację rozwiązania względem wymagań, w tym ograniczeń zasobów, oraz jego optymalizację i ulepszanie na podstawie wyników testów i przeglądu kodu; 6. przekazanie wytworzonego rozwiązania Kontrahentowi przez utrwalenie go w repozytorium kodu.
Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika.
Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
Prace te obejmują kolejno: · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych; · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy: · planowaniu produkcji oraz · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Jak wskazuje Pan we wniosku i jego uzupełnieniu, głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne poprzez projektowanie, implementację oraz testowanie tworzonego oprogramowania.
Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą programów, z których osiąga Pan przychód.
Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Jest Pan zarówno twórcą oprogramowania, jak również zajmuje się jego ulepszaniem i rozwijaniem czyni Pan to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale nie tworzy Pan innowacyjnych rozwiązań w skali światowej. Poprzez rozwijanie i ulepszanie wytwarza Pan części oprogramowania, które są samodzielnym programem komputerowym i podlegają ochronie prawno-autorskiej.
W każdym przypadku – zarówno w odniesieniu do tworzenia oprogramowania od podstaw, jak i w przypadku jego rozwijania, ulepszania czy modyfikowania – efekty Pana prac stanowiły, stanowią i będą stanowić odrębne przedmioty ochrony prawno-autorskiej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W branży IT procesy rozwoju (ulepszania) oprogramowania nie polegają na mechanicznym kopiowaniu, lecz na implementacji nowej logiki biznesowej, tworzeniu nowych algorytmów oraz architektonicznej rozbudowie systemu. W wyniku tych działań powstaje nowy, unikalny kod źródłowy, który cechuje się indywidualnym i twórczym charakterem.
Każda nowo napisana przez Pana partia kodu źródłowego, rozwijająca istniejące oprogramowanie, stanowi samodzielny utwór podlegający ochronie prawnej od momentu jego ustalenia. Efekty Pana prac w postaci powstałych rozwiązań (kodu źródłowego), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, a przed ich techniczną implementacją w strukturę istniejącego oprogramowania, stanowiły, stanowią i będą stanowiły nowe, odrębne utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Efekty Pana prac, które we wniosku określa Pan jako „program komputerowy”, zawsze – zarówno w przypadku ich tworzenia od podstaw, jak i ich rozwijania czy ulepszania – są i będą utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z wniosku i jego uzupełnienia.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.
U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.
Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; - efekty pracy, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze są oraz będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają/będą podlegały ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy; - od lipca 2026 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; - w ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich.
Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Istotne jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2026 i lata przyszłe, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.