Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 października 2026 r. (wpływ 28 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 1999 r. został wybudowany i oddany do użytku budynek mieszkalny. Od początku właścicielami nieruchomości byli rodzice Pani męża. Po śmierci matki Pani męża w 2018 r. Pani mąż oraz jego siostra nabyli udziały w nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego. Następnie w marcu 2021 r. ojciec Pani męża przekazał swoją część nieruchomości w drodze umowy darowizny Pani mężowi oraz jego siostrze. Nie nabyła Pani nieruchomości w drodze spadku po matce Pani męża ani w drodze darowizny po jego ojcu. Przed sprzedażą nieruchomości zarwała Pani z mężem umowę majątkową małżeńską rozszerzającą ustawową małżeńską.
W wyniku zawarcia tej umowy nieruchomość, w zakresie udziału należącego do Pani męża, została objęta Państwa wspólnością majątkową małżeńską. Nieruchomość została sprzedana w czerwcu 2026 r. W chwili sprzedaży Pani oraz Pani mąż posiadali udział wynoszący 1/2 nieruchomości, natomiast siostra Pani męża posiadała pozostała część wynoszącą 1/2. Środki ze sprzedaży zostały podzielone zgodnie z posiadanymi udziałami.
Zwraca się Pani o ocenę skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obowiązku złożenia przez Panią zeznania PIT-39. Udział w nieruchomości stał się zatem Pani udziałem w wyniku wcześniejszego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, a nie w drodze spadku, darowizny ani odpłatnego nabycia.
Pani miejsce zamieszkania do celów podatkowych – ul. a, B. Miejsce położenia nieruchomości, o której mowa we wniosku – ul. c. Ponadto odpowiedziała Pani na następujące pytania zawarte w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku: 1) W opisie sprawy wskazała Pani, że: W 1999 r. został wybudowany i oddany do użytku budynek mieszkalny. Od początku właścicielami nieruchomości byli rodzice mojego męża. Natomiast zadała Pani następujące pytanie: Czy w związku ze sprzedażą w czerwcu 2026 r. nieruchomości opisanej w stanie faktycznym (…), przy czym nieruchomość została pierwotnie wybudowana przez jego rodziców w 1991 r.?
We wniosku pojawiła się nieścisłość, więc proszę o wyjaśnienie, w którym roku nieruchomość została wybudowana i oddana do użytkowania – w 1991 r. czy w 1999 r. – oraz wskazanie, która z podanych dat jest prawidłowa?
Odpowiedź: Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, będąca przedmiotem wniosku, położona jest w B przy ul. c (numer działki: 1 oraz numer księgi wieczystej (…)), działka, na której wybudowano budynek mieszkalny, znajdowała się w majątku wspólnym małżeńskim rodziców Pani męża, na podstawie umowy darowizny (po 1/2 części dla każdego z nich) z dnia 4 stycznia 1990 r. Budynek mieszkalny został wybudowany, a następnie oddany do użytku w 1999 r. 2) czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.)?
Odpowiedź: Posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 3) jak faktycznie była wykorzystywana nieruchomość, o której mowa we wniosku przez cały okres jej posiadania przez Panią? Odpowiedź: Nieruchomość przez cały okres jej posiadania była wykorzystywana wyłącznie do celów mieszkaniowych (zaspokajania potrzeb mieszkaniowych rodziny). W nieruchomości tej do swojej śmierci zamieszkiwał Pani teść.
Nieruchomość nie była wynajmowana, nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim ani nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. 4) czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami? Jeżeli tak, to czy sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności? Odpowiedź: Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami.
Sprzedaż nieruchomości miała charakter prywatny i stanowiła zarządzanie majątkiem wspólnym małżeńskim, a nie czynność w ramach działalności gospodarczej.
Pytanie
Czy w związku ze sprzedażą w czerwcu 2026 r. nieruchomości opisanej w stanie faktycznym powstał po Pani stronie obowiązek złożenia zeznania podatkowego PIT-39 oraz zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli stała się Pani współwłaścicielką nieruchomości w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej na skutek zawarcia z Pani mężem umowy majątkowej rozszerzającej wspólność ustawową, a Pani mąż nabył nieruchomość wcześniej w drodze spadku oraz darowizny, przy czym nieruchomość została pierwotnie wybudowana przez jego rodziców w 1991 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym nie powstał po Pani stronie obowiązek złożenia zeznania PIT-39 ani zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Uważa Pani, że zawarcie przez Panią z Pani mężem umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność ustawową nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz spowodowało objęcie nieruchomości majątkiem wspólnym małżonków. Wcześniejsze nabycie nieruchomości przez Pani męża nastąpiło w związku ze spadkiem po jego matce oraz darowizną od jego ojca.
Jego rodzice byli właścicielami nieruchomości od 1999 r. W odniesieniu do udziału nabytego przez męża w drodze spadku zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przy odpłatnym zbyciu nieruchomości nabytej w drodze spadku pięcioletni okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta lub wybudowana przez spadkodawcę.
Ponieważ nieruchomość została wybudowana i oddana do użytkowania w 1999 r., pięcioletni okres upłynął wiele lat przed sprzedażą w 2026 r. Uważa Pani również, że późniejsze objecie nieruchomości wspólnością majątkową małżeńską nie powoduje rozpoczęcia nowego pięcioletniego terminu dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu.
Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Z opisu sprawy wynika, że przed sprzedażą nieruchomości zawarła Pani z mężem umowę majątkową małżeńską rozszerzającą ustawową wspólność majątkową. W wyniku zawarcia tej umowy nieruchomość, w zakresie udziału należącego do Pani męża, została objęta Państwa wspólnością majątkową małżeńską.
Nieruchomość została sprzedana w czerwcu 2026 r. W chwili sprzedaży Pani oraz Pani mąż posiadali udział wynoszący 1/2 nieruchomości, natomiast siostra Pani męża posiadała pozostałą część wynoszącą 1/2. Biorąc pod uwagę, że zbycie udziału w nieruchomości miało miejsce w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. W przypadku objęcia nieruchomości lub udziału w nieruchomości wspólnością majątkową małżeńską na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność ustawową, dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości przez małżonków istotna jest data nabycia tego składnika majątku przez małżonka, do którego majątku osobistego uprzednio należał.
Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub udziału w nieruchomości należących uprzednio do majątku osobistego jednego z małżonków, na podstawie umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską, nie powoduje rozpoczęcia nowego biegu pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w przypadku objęcia wspólnością majątkową małżeńską udziału w nieruchomości nabytego wcześniej przez jednego z małżonków do jego majątku osobistego, datą nabycia tego udziału przez drugiego małżonka jest data nabycia udziału w nieruchomości przez małżonka, który pierwotnie nabył go do majątku osobistego.
Z opisu sprawy wynika, że po śmierci matki Pani męża w 2018 r. Pani mąż oraz jego siostra nabyli udziały w nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego, a następnie w marcu 2021 r. ojciec Pani męża przekazał swoją część nieruchomości w drodze umowy darowizny Pani mężowi oraz jego siostrze. W konsekwencji, w Pani przypadku datą nabycia udziału w nieruchomości na potrzeby stosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest data nabycia tego udziału przez Pani męża, tj. w części w drodze spadku, a w części w drodze darowizny.
W odniesieniu do udziału nabytego przez Pani męża w drodze spadku należy wskazać co następuje: Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego: Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu. Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Z kolei, w odniesieniu do udziału nabytego przez Pani męża w drodze darowizny należy wskazać co następuje: Zgodnie z art. 888 ustawy Kodeks cywilny: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość (udział w nieruchomości), to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości (udziału w nieruchomości) powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Podkreślić należy, że w przypadku nabycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości w drodze darowizny zastosowanie znajduje ogólna zasada wynikająca z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości w drodze darowizny. Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się wyłącznie do nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku. Nie ma zatem zastosowania do nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytego w drodze darowizny.
Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytego w drodze darowizny pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze tej darowizny. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że: · W 1999 r. został wybudowany i oddany do użytku budynek mieszkalny. Od początku właścicielami nieruchomości byli rodzice Pani męża.
Działka, na której wybudowano budynek mieszkalny, znajdowała się w majątku wspólnym małżeńskim rodziców Pani męża, na podstawie umowy darowizny (po 1/2 części dla każdego z nich) z 4 stycznia 1990 r. · Po śmierci matki Pani męża w 2018 r. Pani mąż oraz jego siostra nabyli udziały w nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego. · Następnie w marcu 2021 r. ojciec Pani męża przekazał swoją część nieruchomości w drodze umowy darowizny Pani mężowi oraz jego siostrze. · Nie nabyła Pani nieruchomości w drodze spadku po matce Pani męża ani w drodze darowizny po jego ojcu. Przed sprzedażą nieruchomości zawarła Pani z mężem umowę majątkową małżeńską rozszerzającą ustawową wspólność majątkową.
W wyniku zawarcia tej umowy nieruchomość, w zakresie udziału należącego do Pani męża, została objęta Państwa wspólnością majątkową małżeńską. · Nieruchomość została sprzedana w czerwcu 2026 r. W chwili sprzedaży Pani oraz Pani mąż posiadali udział wynoszący 1/2 nieruchomości, natomiast siostra Pani męża posiadała pozostałą część wynoszącą 1/2. W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Panią udziału w nieruchomości, o której mowa we wniosku, nastąpiło poprzez umowę majątkową małżeńską rozszerzającą ustawową wspólność majątkową, przy czym udział ten Pani mąż nabył w różnym czasie i w różny sposób: - w drodze spadku po swojej matce w 2018 r. – do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawczynię, - w drodze umowy darowizny od swojego ojca w marcu 2021 r. – do którego ma zastosowanie ogólna zasada określona w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidująca liczenie pięcioletniego okresu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w drodze darowizny.
W świetle powyższego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do przedmiotowego udziału w nieruchomości, w części nabytej przez Pani męża w drodze spadku po matce, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (działki) przez spadkodawczynię, tj. od końca 1990 r. Natomiast w odniesieniu do przedmiotowego udziału w nieruchomości, w części nabytej przez Pani męża w drodze darowizny od ojca, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 2021 r. W konsekwencji, sprzedaż w 2026 r. udziału w nieruchomości, w części nabytej przez Pani męża w drodze spadku po matce, nie stanowiła dla Pani źródła przychodu, ponieważ została dokonana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawczynię Pani męża, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast, sprzedaż ta w odniesieniu do części udziału w nieruchomości nabytej przez Pani męża w drodze darowizny od ojca, nastąpiła przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. W związku z tym sprzedaż tej części udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości po Pani stronie powstał obowiązek złożenia zeznania PIT-39 i rozliczenia podatku dochodowego, w zakresie przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w części nabytej przez Pani męża w drodze darowizny od ojca.
W konsekwencji, odnosząc się bezpośrednio do zadanego pytania i oceniając całościowo Pani stanowisko – należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.