Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 12 listopada 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.645.2026.2.MO

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaOdliczenie wydatku na okulary korekcyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 17 września 2026 r. (wpływ 18 września 2026 r.) oraz z 5 listopada 2026 r. (wpływ 10 listopada 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od 1,5 roku posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności z powodu diagnozy choroby (...). Właśnie przeszła Pani kolejne badanie wzroku – zakupi Pani okulary korekcyjne. W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy o następujące informacje: Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek dotyczy roku 2026, za który będzie się Pani rozliczała w roku 2027. W roku, w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej uzyska Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę. Podstawa opodatkowania 12%. Istnieje możliwość, że część dochodów będzie podlegała podstawie opodatkowania 32%.

Orzeczenie o niepełnosprawności wydał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…). Orzeczenie wydano (…) maja 2026 r. Orzeczenie wydano (…) maja 2026 r. i obowiązuje do (…) maja 2029 r. Niepełnosprawność jest udokumentowana pierwszym orzeczeniem o niepełnosprawności od lutego 2025 r. Aktualne orzeczenie o niepełnosprawności jest drugim orzeczeniem. Wydatek na okulary poniosła Pani w sierpniu 2026 r. Ww. orzeczenie obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na okulary korekcyjne. Niepełnosprawność, która Panią dotyczy to niepełnosprawność (…). W wyniku leczenia (...), szczególnie (...), a także przyjmowania leków z grupy (…) Pani wzrok uległ znacznemu pogorszeniu.

Zakupione okulary zapewnią Pani bezpieczeństwo podczas poruszania się (zmniejszają ryzyko potknięć i upadków, co jest kluczowe przy osłabieniu organizmu podczas leczenia (...). W Pani przypadku będzie trwało min. (...) lat). Okulary umożliwią Pani samodzielne załatwianie spraw – m.in. czytanie ulotek leków, dawkowania preparatów medycznych, zaleceń lekarskich oraz bezpieczne dawkowanie suplementów, czytanie przepisów w stosowanej przez Panią diecie. Pozwalają także na rehabilitację i powrót do aktywności społecznej i zawodowej (obsługa komputera, telefonu, czytanie).

Posiada Pani zlecenie wykonania okularów ze wskazaniem Pani imienia i nazwiska, informacjami jakie powinna Pani posiadać okulary z (…) sierpnia 2026 r. wystawione przez optometrystę. Posiada Pani imienną fakturę VAT. Ww. dokumenty posiadają Pani dane, dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty. Zakup okularów to Pani koszty. Nie otrzymała Pani na ich zakup dofinansowania z żadnego źródła. Wydatek związany z zakupem okularów zostanie odliczony w rozliczeniu podatkowym za 2026 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ponadto doprecyzowała Pani, że posiada Pani zaświadczenie od lekarza okulisty z (…) listopada 2026 r. potwierdzające, że zastosowana terapia (...) oraz jej powikłania doprowadziły do wtórnych zaburzeń narządu wzroku (zespół (...)). W związku z powyższym wymagała Pani stosowania indywidualnego wyrobu medycznego w postaci okularów korekcyjnych. Zaświadczenie potwierdza, że zakup wyżej wymienionych okularów ma bezpośredni związek z istniejącą niepełnosprawnością oraz prowadzonym leczeniem (...). Jest on niezbędny do rehabilitacji oraz ułatwiania Pani wykonywania codziennych czynności życiowych, które uległy upośledzeniu w wyniku choroby i jej leczenia. Treść zaświadczenia: „(…)”.

Pytanie

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy ma Pani prawo odliczyć zakup okularów w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności z tytułu (…), a Pani leczenie (...) szczególnie (...), a także przyjmowanie leków z grupy (…) wpłynęły na znaczne pogorszenie wzroku?

Pani stanowisko w sprawie

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Biorąc pod uwagę fakt, iż leczenie choroby, która jest podstawą uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności miało wpływ na znaczne pogorszenie wzroku twierdzi Pani, że ma Pani prawo odliczyć zakup okularów w ramach ulgi rehabilitacyjnej rozliczając się z podatku za 2026 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: 1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2a)zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych; 3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego; 3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; 6a)odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej; 6b)odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne; 7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa; 10) opłacenie tłumacza języka migowego; 11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia; 12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki; 13) odpłatny przewóz: a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego, b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a; 14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł; 15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: a) na turnusie rehabilitacyjnym, b) w zakładach, o których mowa w pkt 6, c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy stanowi, że: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. Art. 26 ust. 7c omawianej ustawy stanowi, że: W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość.

Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika; 2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

3) (uchylony) Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b) znaczny stopień niepełnosprawności; 2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy albo b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Według art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca jak i zawężająca.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość. Przedmiotem Pani wniosku jest wątpliwość dotycząca możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych. Wskazała Pani, że od 1,5 roku posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności z powodu diagnozy choroby (...).

Orzeczenie wydano (…) maja 2026 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…) i obowiązuje do (…) maja 2029 r. Niepełnosprawność jest udokumentowana pierwszym orzeczeniem o niepełnosprawności od lutego 2025 r. Aktualne orzeczenie o niepełnosprawności jest drugim orzeczeniem. Niepełnosprawność, która Panią dotyczy to niepełnosprawność (…). W wyniku leczenia (...), szczególnie (...), a także przyjmowania leków z grupy (…). Pani wzrok uległ znacznemu pogorszeniu. W związku z pogorszeniem wzroku przeszła Pani kolejne badanie wzroku.

Posiada Pani zlecenie z (…) sierpnia 2026 r. wystawione przez optometrystę wykonania okularów ze wskazaniem Pani imienia i nazwiska, informacjami jakie powinna Pani posiadać okulary. Ponadto posiada Pani zaświadczenie od lekarza okulisty z (…) listopada 2026 r. potwierdzające, że zastosowana terapia (...) oraz jej powikłania doprowadziły do wtórnych zaburzeń narządu wzroku (...). W związku z powyższym wymagała Pani stosowania indywidualnego wyrobu medycznego w postaci okularów korekcyjnych. Zaświadczenie potwierdza, że zakup wyżej wymienionych okularów ma bezpośredni związek z istniejącą niepełnosprawnością oraz prowadzonym leczeniem (...).

Jest on niezbędny do rehabilitacji oraz ułatwiania Pani wykonywania codziennych czynności życiowych, które uległy upośledzeniu w wyniku choroby i jej leczenia. Zakupione okulary zapewnią Pani bezpieczeństwo podczas poruszania się (zmniejszają ryzyko potknięć i upadków, co jest kluczowe przy osłabieniu organizmu podczas leczenia (...). W Pani przypadku będzie trwało min. (...) lat). Okulary umożliwią Pani samodzielne załatwianie spraw – m.in. czytanie ulotek leków, dawkowania preparatów medycznych, zaleceń lekarskich oraz bezpieczne dawkowanie suplementów, czytanie przepisów w stosowanej przez Panią diecie.

Pozwalają także na rehabilitację i powrót do aktywności społecznej i zawodowej (obsługa komputera, telefonu, czytanie). Wydatek na okulary poniosła Pani w sierpniu 2026 r. Ww. orzeczenie obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na okulary korekcyjne. W związku z zakupem okularów, posiada Pani imienną fakturę VAT. Ww. dokumenty posiadają Pani dane, dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty. Zakup okularów to Pani koszty. Nie otrzymała Pani na ich zakup dofinansowania z żadnego źródła. Wydatek związany z zakupem okularów zostanie odliczony przez Panią w rozliczeniu podatkowym za 2026 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wskazuję, że do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczył wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 253 ze zm.).

Na gruncie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1038). W załączniku do tego rozporządzenia w Grupie O wskazano Wyroby optyczne wykonywane na zamówienie lub produkowane seryjnie, pod kodem O.01.01 umieszczono: Soczewkę okularową korekcyjną do bliży, zaś pod kodem O.01.02 Soczewkę okularową korekcyjną do dali.

Z kolei, do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył wydatki niewymienione w ww. wykazie, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Przepis ten nie wskazuje jednak, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności.

Dla potwierdzenia faktu, że przedmioty wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 omawianej ustawy rzeczywiście są pomocne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej, osoba ta powinna dysponować zaświadczeniem wystawionym przez lekarza specjalistę fakt ten potwierdzającym.

Związek pomiędzy nabyciem konkretnego sprzętu, urządzenia lub narzędzia technicznego, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że są one niezbędne w rehabilitacji oraz że ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

W świetle powyższego, wydatek poniesiony przez Panią na zakup okularów korekcyjnych, w przedstawionych okolicznościach, mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi wydatek uprawniający do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu rocznym za 2026 r., na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.