Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 października 2026 r. (wpływ 5 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od dnia maja 2026 r., w ramach której zajmuje się projektowaniem, tworzeniem, rozwojem i komercjalizacją własnych produktów programistycznych – w szczególności aplikacji mobilnych przeznaczonych przede wszystkim na system X (wybrane kody PKD 58.29.Z oraz 62.10.B). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „u.p.d.o.f.”).
Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy w formie podatku liniowego i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Działalność Wnioskodawcy nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności opisanych w złożonym wniosku, a także ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca samodzielnie tworzy, rozwija i komercjalizuje własne produkty programistyczne – aplikacje mobilne, przeznaczone w pierwszej kolejności na system X (dalej łącznie: „Aplikacje”). Każda z Aplikacji stanowi odrębny produkt programistyczny i obejmuje w szczególności: kod źródłowy, architekturę aplikacji, interfejs użytkownika, logikę biznesową, przetwarzanie danych wewnątrz aplikacji, integracje z zewnętrznymi usługami, logikę subskrypcji i zakupów, funkcjonalności analityczne i powiadomienia, a także późniejsze aktualizacje, poprawki i ulepszenia.
W przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza tworzenia również aplikacji na system C, aplikacji webowych, komponentów backendowych, paneli webowych oraz innych komponentów programistycznych powiązanych z jego produktami. Wnioskodawca samodzielnie zajmuje się tworzeniem i rozwojem Aplikacji – od pomysłu i projektowania, przez publikację, po dalsze aktualizacje.
Proces ten obejmuje zazwyczaj: analizę niszy rynkowej, popytu użytkowników i istniejących rozwiązań; sformułowanie koncepcji aplikacji i jej podstawowej funkcjonalności; zaprojektowanie scenariuszy użytkownika i interfejsu; zaprojektowanie architektury aplikacji; napisanie kodu źródłowego; integrację niezbędnych usług (subskrypcje, analityka, backend, API lub usługi AI); testowanie aplikacji; publikację Y; analizę zachowań użytkowników, błędów, konwersji i opinii; a także dalszy rozwój aplikacji poprzez dodawanie nowych funkcji, ulepszanie istniejących mechanizmów, poprawianie błędów oraz optymalizację interfejsu, wydajności i monetyzacji.
Praca Wnioskodawcy nie sprowadza się do kopiowania gotowych rozwiązań. Wnioskodawca samodzielnie podejmuje decyzje produktowe i techniczne – co dokładnie ma robić aplikacja, jak ma być zbudowana jej architektura, w jaki sposób użytkownik wchodzi w interakcję z produktem, jak zrealizowana jest logika działania aplikacji oraz w jakim kierunku produkt będzie się rozwijał po wydaniu. W Aplikacjach Wnioskodawca może rozwijać m.in.: (…).
Twórczy i systematyczny charakter prac Efekt prac Wnioskodawcy ma charakter oryginalny i indywidualny – nie stanowi odwzorowania istniejących rozwiązań ani rutynowej modyfikacji dostępnego oprogramowania, lecz jest wynikiem samodzielnej działalności twórczej Wnioskodawcy. Prace nad każdą z Aplikacji mają charakter systematyczny i zaplanowany, a ich celem jest zwiększenie zasobów wiedzy Wnioskodawcy oraz jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
W toku prac Wnioskodawca rozwiązuje szereg nietrywialnych problemów technicznych, dotyczących w szczególności architektury aplikacji, integracji z zewnętrznymi usługami (w tym API sztucznej inteligencji), logiki subskrypcji i płatności, przetwarzania i personalizacji danych użytkownika oraz optymalizacji wydajności i stabilności oprogramowania. Prace prowadzone są w sposób iteracyjny, obejmujący projektowanie, prototypowanie, implementację oraz testowanie kolejnych wersji oprogramowania, co odpowiada definicji prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.
Prace nad tworzeniem i rozwojem Aplikacji są prowadzone przez Wnioskodawcę od daty rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej i mają charakter ciągły. Wnioskodawca oświadcza, że efekty jego prac: - mają oryginalny, twórczy charakter i stanowią nową wartość niematerialną; - nie są wynikiem wyłącznie rutynowych i okresowych zmian, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń; - stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, a nie wyłącznie techniczną realizację z góry ustalonych rozwiązań.
W niektórych przypadkach Wnioskodawca korzysta z usług freelancerów, zewnętrznych podwykonawców lub innych przedsiębiorców jednoosobowych w celu wykonania poszczególnych zadań – mogą to być w szczególności: pojedyncze elementy programistyczne, materiały graficzne lub projektowe, lokalizacja, testowanie, materiały marketingowe, konsultacje w kwestiach technicznych lub produktowych, a także pomoc przy integracjach backendowych, API lub innych. Kluczowe decyzje dotyczące produktu, architektury, funkcjonalności, scenariuszy użytkownika, rozwoju Aplikacji oraz ich komercjalizacji podejmuje wyłącznie Wnioskodawca.
Podwykonawcy realizują wyłącznie zadania pomocnicze, wykonywane na zlecenie i według wytycznych Wnioskodawcy, bez samodzielnego wpływu na koncepcję, architekturę ani kierunek rozwoju Aplikacji. W przypadkach, w których podwykonawcy tworzą elementy mogące stanowić przedmiot prawa autorskiego (np. kod, projekty graficzne), prawa do takich rezultatów są przenoszone na Wnioskodawcę na podstawie umowy lub porozumienia, zgodnie z art. 41 ustawy o prawie autorskim. W konsekwencji całość praw do Aplikacji, w tym do elementów wytworzonych z udziałem podwykonawców, przysługuje Wnioskodawcy.
Ochrona prawnoautorska i kwalifikowane prawo własności intelektualnej Wytworzone przez Wnioskodawcę Aplikacje, w tym ich kod źródłowy, stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawie autorskim”). Autorskie prawa majątkowe do każdej z Aplikacji przysługują Wnioskodawcy – jako twórcy w zakresie prac wykonywanych samodzielnie oraz jako nabywcy praw w zakresie elementów wytworzonych z udziałem podwykonawców, na zasadach opisanych powyżej.
Każde z tych praw, jako wytworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, stanowi w ocenie Wnioskodawcy odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. Na obecnym etapie przedmiotem złożonego wniosku są Aplikacje, w przypadku których Wnioskodawca samodzielnie tworzy i rozwija oprogramowanie oraz komercjalizuje je za pośrednictwem Y lub innych platform. Ewentualne przyszłe aplikacje realizowane w modelu partnerskim mogą – w razie potrzeby – zostać objęte odrębnym wnioskiem.
Obecnie podstawowym kanałem dystrybucji Aplikacji jest Z. Użytkownik pobiera Aplikację z Y, a dochód Wnioskodawcy powstaje z tytułu: (…). Z pełni funkcję platformy dystrybucyjnej i pośrednika płatniczego (merchant of record) – użytkownik opłaca subskrypcję lub zakup za pośrednictwem Y po czym Z przekazuje Wnioskodawcy należne środki (proceeds) zgodnie z zasadami Y. Do zarządzania subskrypcjami, weryfikacji ich statusu oraz analityki zakupów Wnioskodawca może dodatkowo wykorzystywać serwis A lub podobny. Wnioskodawca zachowuje pełnię autorskich praw majątkowych do Aplikacji i nie przenosi ich ani na użytkowników końcowych, ani na Z czy inne platformy dystrybucyjne.
Z chwilą pobrania Aplikacji lub aktywacji subskrypcji użytkownik końcowy uzyskuje niewyłączną, odpłatną, ograniczoną czasowo i zakresowo licencję na korzystanie z funkcjonalności danej Aplikacji, na zasadach określonych w regulaminie/licencji użytkownika końcowego (…) – w tym w standardowej licencji Z (…) lub własnym regulaminie Wnioskodawcy, udostępnianym użytkownikowi do akceptacji w formie elektronicznej.
Tak ukształtowany stosunek prawny odpowiada definicji umowy licencyjnej w rozumieniu art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim oraz art. 67 tej ustawy – określa pole eksploatacji (użytek osobisty użytkownika końcowego), czas korzystania (okres subskrypcji lub czas nieokreślony w przypadku zakupu jednorazowego) oraz wyklucza przeniesienie autorskich praw majątkowych. Ponieważ Wnioskodawca udziela wyłącznie licencji niewyłącznej w rozumieniu art. 67 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, nie znajduje zastosowania wymóg formy pisemnej pod rygorem nieważności przewidziany w art. 67 ust. 5 tej ustawy dla licencji wyłącznej.
Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Y (i ewentualnych innych platform pośredniczących) stanowi zatem, w ocenie Wnioskodawcy, dochód z opłat lub należności wynikających z licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. – niezależnie od tego, jakim sformułowaniem (np. „proceeds”, „payout”) platforma dystrybucyjna określa wypłacane wynagrodzenie w swoich rozliczeniach.
Wniosek ten znajduje potwierdzenie w logice interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.162.2026.2.PK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika kwalifikujące jako dochód z licencji wynagrodzenie otrzymywane za pośrednictwem platformy Y. Marketplace (opisywane w rozliczeniach jako „Marketplace Vendor Payment”) oraz podmiotu pośredniczącego P. (opisywane jako „P. payout”) – mimo że nazewnictwo stosowane przez te platformy nie posługiwało się wprost pojęciem „licencji”.
W przyszłości analogiczne produkty mogą być dystrybuowane również za pośrednictwem B, w modelu subskrypcji webowych, poprzez bezpośrednią sprzedaż dostępu do aplikacji webowej lub za pośrednictwem innych kanałów komercjalizacji oprogramowania – na analogicznych zasadach jak opisano powyżej. Przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy nie jest wykonywanie usług analitycznych, konsultingowych, wdrożeniowych ani serwisowych na rzecz użytkownika, lecz udostępnienie funkcjonalności programu komputerowego stworzonego przez Wnioskodawcę.
Wynagrodzenie ma jednolity charakter i w całości stanowi odpłatność za udzielenie licencji oraz zapewnienie dostępu do funkcjonalności danej Aplikacji; Wnioskodawca nie wyodrębnia w jego ramach wynagrodzenia za inne, odrębne usługi. Koszty prowadzonej działalności i ewidencja W związku z tworzeniem i rozwojem Aplikacji Wnioskodawca ponosi koszty związane w szczególności z: (…).
Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ust. 1-3 u.p.d.o.f., w sposób zapewniający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z tych praw, a także wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., w sposób zapewniający obliczenie wskaźnika nexus.
Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus odrębnie dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., na podstawie kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem, w tym kosztów, o których mowa powyżej. W zakresie, w jakim Wnioskodawca korzysta z usług podwykonawców niebędących podmiotami powiązanymi, koszty te uwzględniane są w odpowiedniej literze wzoru nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej od podmiotów powiązanych.
Prace badawczo-rozwojowe są wykonywane przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności poprzez zagraniczny zakład w rozumieniu właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wnioskodawca oświadcza, że wobec niego nie toczy się żadne postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym w zakresie objętym złożonym wnioskiem.
Wnioskodawca zamierza kontynuować tworzenie i rozwój kolejnych Aplikacji, w tym rozszerzać swoją działalność na system C, aplikacje webowe, komponenty backendowe oraz panele webowe, a także zamierza w przyszłości dystrybuować oprogramowanie za pośrednictwem dodatkowych platform (np. B, subskrypcje webowe) lub kanałów bezpośredniej sprzedaży dostępu. Ewidencja, o której mowa w art. 30cb u.p.d.o.f., będzie prowadzona w sposób nieprzerwany w odniesieniu do każdego nowego kwalifikowanego IP, a wskaźnik nexus będzie obliczany na analogicznych zasadach jak opisano powyżej. Wnioskodawca nie planuje zmiany modelu prowadzenia działalności.
W piśmie z 5 października 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania: 1) proszę wyjaśnić jakie konkretne „Aplikacje” tworzy oraz rozwija Pan w okresie, którego dotyczy wniosek. Należy przedstawić szczegółowy ich opis – konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polega ich innowacyjność. Odpowiedź: W okresie od maja 2026 r. Wnioskodawca tworzy i rozwija 6 aplikacji na system Y. Wszystkie zostały opublikowane Y na koncie dewelopera Wnioskodawcy, (…). Aplikacje stanowią (…). (…): (…).
2) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy oraz rozwija Pan „Aplikacje” proszę wyjaśnić: a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnej „Aplikacji”? Odpowiedź: Projektowanie interfejsów i marketing aplikacji na X – od 2015 r.; tworzenie aplikacji na X oraz systemów serwerowych do nich (…) – od 2023 r.; optymalizacja stron aplikacji Y. b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał Pan w ramach tej działalności? Odpowiedź: (…). W opisywanym okresie realizacja wszystkich sześciu wskazanych Aplikacji odbywała się samodzielnie.
Wnioskodawca przewiduje jednak ogólnie możliwość współpracy z freelancerami, zewnętrznymi podwykonawcami lub innymi przedsiębiorcami jednoosobowymi przy realizacji poszczególnych zadań pomocniczych (np. elementy programistyczne, materiały graficzne lub projektowe, lokalizacja, testowanie, materiały marketingowe, konsultacje techniczne lub produktowe) – zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku.
Kluczowe decyzje koncepcyjne, architektoniczne i produktowe podejmuje w każdym przypadku wyłącznie Wnioskodawca, a prawa do rezultatów prac podwykonawców, mogących stanowić przedmiot prawa autorskiego, są przenoszone na Wnioskodawcę na podstawie umowy, zgodnie z art. 41 ustawy o prawie autorskim. c) przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstawały poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniały tworzone i rozwijane „Aplikacje” od już istniejących? Odpowiedź: Technologie: modele AI działające na serwerze (…) oraz na urządzeniu (…), funkcje serwerowe wykonywane według harmonogramu, kontenery chmurowe (…), dane giełd i regulatorów (…).
Algorytmy i część serwerowa są wspólne dla poszczególnych aplikacji, natomiast różnią się one danymi, obliczeniami i interfejsem klienckim: (…). (…). d) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan w swojej działalności? Odpowiedź: Aplikacje wskazane w odpowiedzi na pytanie 1, z dostępem do płatnych funkcji w modelu subskrypcyjnym. (…). Wnioskodawca nie świadczy usług na zamówienie. e) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy? Odpowiedź: (…). f) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił? Odpowiedź: Celem jest portfel aplikacji opartych na AI generujący stabilny, rosnący dochód z subskrypcji.
Punkt odniesienia: (…) miesięcznego dochodu z subskrypcji (netto) do końca 2026 r. oraz podwojenie tego wskaźnika w 2027 r. W odniesieniu do poszczególnych aplikacji celem jest zwiększenie liczby płatnych subskrypcji oraz miesięcznego dochodu poprzez wprowadzanie nowych funkcji. Nowe nisze są wybierane zgodnie z procesem opisanym w odpowiedzi na pytanie 4 lit. b). g) co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanych projektów? Odpowiedź: (…). h) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
Odpowiedź: Badanie niszy – decyzja o utworzeniu – projekt (…) – programowanie (…) i część serwerowa – testowanie – publikacja – analiza wskaźników – kolejna wersja. Szczegółowo opisano to w odpowiedzi na pytanie 4 lit. b). 3) Proszę wyjaśnić, w czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Aplikacji”, których dotyczy wniosek? Odpowiedź: Twórczy charakter przejawia się w decyzjach, które Wnioskodawca podejmuje samodzielnie: jaką niszę wybrać, co ma robić aplikacja, jak jest zbudowana, co i jak jest liczone oraz jak jest prezentowane użytkownikowi. Efekt widać w kodzie: w opisywanym okresie napisano 15 własnych obliczeń i algorytmów (…).
Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowej/rozwijanej „Aplikacji”, a w szczególności: a) jakie konkretne działania zmierzające do wytworzenia/rozwinięcia „Aplikacji” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań, w ramach których tworzył/rozwijał Pan „Aplikacje”? Odpowiedź: Zadań nie wyznacza żaden zamawiający – zadania wyznacza sam Wnioskodawca.
Dla każdej Aplikacji Wnioskodawca: 1) bada niszę i wybiera koncepcję; 2) projektuje scenariusze i interfejs (…); 3) projektuje architekturę: część kliencką, serwerową, integracje; 4) pisze kod (…), funkcje serwerowe i obliczenia; 5) podłącza dane, modele AI, subskrypcje i powiadomienia; 6) testuje w symulatorze i na urządzeniu; 7) publikuje, analizuje wskaźniki i przygotowuje kolejną wersję. Całość prac Wnioskodawca wykonuje samodzielnie. Narzędzia AI stanowią dla niego instrument pracy, podobnie jak (…): wspierają w rutynowych częściach kodu, zestawianiu danych i szkicach tekstów według jego wytycznych.
Wynik weryfikuje Wnioskodawca: uruchamia aplikację, akceptuje lub odrzuca zmiany i samodzielnie publikuje kompilacje (buildy). Wszystkie decyzje dotyczące produktu, cen i wydań podejmuje on. b) w oparciu o jakie technologie informatyczne zostały wytworzone/rozwinięte przez Pana „Aplikacje”? Odpowiedź: (…). c) jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował? Odpowiedź: (…). d) co powoduje, iż wytworzone nowe i rozwinięte „Aplikacje” różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Odpowiedź: (…) e) na czym polega oryginalność tych „Aplikacji”? Odpowiedź: Na własnych obliczeniach i regułach opracowanych przez Wnioskodawcę.
Dwa charakterystyczne przykłady: (…). W opisach najbliższych odpowiedników Y tych rozwiązań nie stosuje się (…). f) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „Aplikacje” po ich wytworzeniu lub rozwinięciu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Odpowiedź: Własne modele obliczeniowe oparte na danych zewnętrznych; analizy AI wykonywane według harmonogramu; AI działające na urządzeniu (…); kontenery chmurowe (…) umożliwiające działanie agenta bez komputera użytkownika.
4) Proszę wyjaśnić: a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy/rozwija Pan „Aplikacje” prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia? Odpowiedź: Tak. Praca odbywa się według jednego, powtarzalnego procesu dla wszystkich aplikacji, z celami dotyczącymi dochodu i liczby subskrypcji. (…). Formalny harmonogram prac w postaci jednego dokumentu nie jest prowadzony; jego rolę pełnią plany wersji z określonymi datami (zob. lit. e) poniżej). b) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
Odpowiedź: Dla każdej Aplikacji powtarzane są te same etapy: 1) wyszukiwanie niszy na podstawie oficjalnych zapytań wyszukiwania Y oraz danych B – wysoki popyt przy słabej konkurencji; 2) weryfikacja danych i podjęcie decyzji: utworzyć, odłożyć lub odrzucić; 3) opis produktu: koncepcja, funkcje, słowa kluczowe, plan wersji; 4) projektowanie i programowanie: część kliencka, serwerowa, subskrypcje; 5) przygotowanie wydania: opis, zrzuty ekranu, ceny w poszczególnych krajach, publikacja; 6) zbieranie wskaźników z odnotowaniem źródła, okresu i wersji; 7) iteracje: testy ekranów subskrypcji, odrębne strony Y dla różnych grup odbiorców, kolejna wersja. c) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych „Aplikacji” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
Odpowiedź: Cel portfela – (…) miesięcznego dochodu z subskrypcji (netto) do końca 2026 r. i podwojenie w 2027 r. Cel dla każdej aplikacji – zwiększenie liczby płatnych subskrypcji i dochodu. Źródło finansowania – przychody samych aplikacji; brak finansowania zewnętrznego i dotacji. d) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania? Odpowiedź: W opisywanym okresie osiągnięto: (…). Wykorzystane zasoby: Zasoby ludzkie Co zostało wykorzystane: wyłącznie Wnioskodawca, pełny wymiar czasu pracy (ok.
40 godzin tygodniowo); brak pracowników i podwykonawców Zasoby materialne Co zostało wykorzystane: komputer oraz urządzenia testowe Zasoby finansowe Co zostało wykorzystane: wyłącznie środki własne Wnioskodawcy – przychody z subskrypcji działających już Aplikacji, reinwestowane w rozwój portfela; brak finansowania zewnętrznego, kredytów, dotacji czy kapitału inwestora. Ze środków tych pokrywane były w szczególności: infrastruktura serwerowa, usługi AI, system subskrypcji, narzędzia projektowe oraz reklama Y – zgodnie z fakturami (…) (…) Kwoty podane w walucie wskazanej na fakturze.
(…). e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie?), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do „Aplikacji”? Odpowiedź: Praca jest planowana w podziale na wersje: (…). W opisywanym okresie wydano (…). Nie wydano (…). 5) Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania „Aplikacji” – efekty Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Odpowiedź: Tak.
Każda Aplikacja jest odrębnym programem komputerowym z własnym kodem, własną kartą Y i własnym zestawem subskrypcji, podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – tak w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania. W wyniku rozwijania Aplikacji powstaje nowa wersja programu z nowym kodem, która również podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Część Aplikacji dziedziczy architekturę po innych Aplikacjach (…), jednak są one rozpowszechniane jako samodzielne programy. 6) Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „Aplikacji” zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych „Aplikacji”?
Odpowiedź: Tak, działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu Aplikacji zmierzają do poprawy ich użyteczności i funkcjonalności, w szczególności: (…) 7) Czy w przypadku rozwijania „Aplikacji” – efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tej „Aplikacji”, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Odpowiedź: Tak.
Efektem rozwijania jest nowy kod, który można wyodrębnić przed jego wdrożeniem do Aplikacji: moduły (…) oraz funkcje serwerowe z obliczeniami, stanowiące nowe, odrębne od rozwijanej Aplikacji utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Część takich rozwiązań została wydana jako samodzielne programy z własnymi wersjami: (…). 8) Czy świadczone przez Pana usługi są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności? Odpowiedź: Nie. Aplikacje stanowią własne produkty Wnioskodawcy – nie istnieje podmiot zlecający ich wytworzenie lub rozwijanie.
Wnioskodawca pracuje samodzielnie i sam określa zadania, czas oraz miejsce pracy; decyzje dotyczące produktu, architektury, terminów i wydań podejmuje samodzielnie. W odniesieniu do wskazanych Aplikacji nie zawierano umów B2B ani umów o wytworzenie oprogramowania na rzecz innych podmiotów, a prace nie były wykonywane z udziałem podwykonawców. Wszelkie prawa do Aplikacji przysługują Wnioskodawcy. 9) Od kiedy (proszę wskazać datę – dd-mm-rrrr) prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej, tj. od maja 2026 r. 10) Czy ww. odrębna ewidencja prowadzona była/jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za okres podatkowy będący przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie? Odpowiedź: Tak.
Ewidencja, o której mowa w art. 30cb u.p.d.o.f., jest prowadzona na bieżąco od maja 2026 r. i obejmuje dane za cały okres podatkowy będący przedmiotem wniosku, co pozwala na prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia zeznania podatkowego za 2026 r.: - Dochód z poszczególnych Aplikacji – sprawozdania finansowe (financial reports) Z, w których każda pozycja jest przypisana do subskrypcji konkretnej aplikacji. - Koszty – faktury dostawców (…).
Wydatki na reklamę są przypisane do konkretnej aplikacji; koszty serwerowe są rozbite na poszczególne projekty w fakturach; koszty wspólne (usługi AI, system subskrypcji) są rozliczane proporcjonalnie do udziału w przychodach. - Wszystkie prace Wnioskodawca wykonuje samodzielnie, bez nabywania wyników prac badawczo-rozwojowych lub kwalifikowanych praw własności intelektualnej od podmiotów powiązanych, co ułatwia obliczenie wskaźnika nexus. 11) Czy została/y zawarta/e umowa/y licencyjne, kto jest jej stroną? Jeśli tak, w jaki sposób umowy z klientami/użytkownikami końcowymi regulują kwestię sposobu (trybu, zasad) udzielania licencji do konkretnej stworzonej przez Pana „Aplikacji”?
Odpowiedź: Tak, zostały zawarte umowy licencyjne. Umową licencyjną jest standardowa licencja użytkownika końcowego Z (…), która stosuje się do wszystkich Aplikacji. Stronami umowy są użytkownik końcowy oraz Wnioskodawca jako dostawca aplikacji (…); Z występuje jako pośrednik przy sprzedaży i przyjmowaniu płatności, nie będąc stroną tej umowy licencyjnej. Użytkownik uzyskuje niewyłączną, nieprzenoszalną licencję do korzystania osobistego z Aplikacją; autorskie prawa majątkowe pozostają przy Wnioskodawcy. W odniesieniu do aplikacji (…) dodatkowo obowiązują własne Warunki korzystania (…) Wnioskodawcy, regulujące analogicznie zasady korzystania z tej Aplikacji.
12) W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnej „Aplikacji” i udzielenie licencji do tego efektu Pana pracy na klienta/użytkownika końcowego (jakie czynności realizuje odpowiednio Pan i klient/użytkownik końcowy)? Co będzie potwierdzać udzielenie licencji?
Odpowiedź: Wnioskodawca Czynność: publikuje Aplikację Y jako odrębną pozycję (kartę) z własnym identyfikatorem i zestawem subskrypcji, ustala ceny Użytkownik końcowy Czynność: pobiera Aplikację i akceptuje (…); w celu uzyskania płatnych funkcji zawiera automatycznie odnawialną subskrypcję (tygodniową, miesięczną lub roczną) Z Czynność: przyjmuje płatność, obsługuje odnowienia i zwroty, przekazuje Wnioskodawcy miesięcznie przychód po odliczeniu należnej komisji Udzielenie licencji potwierdzają: aktywna subskrypcja użytkownika Y, status subskrypcji w systemie A oraz sprawozdania finansowe X dotyczące każdego produktu subskrypcyjnego.
13) Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z klientami/użytkownikami końcowymi wystawia Pan faktury? Jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenie z tytułu udzielania licencji do poszczególnych efektów Pana prac na klienta/użytkownika końcowego? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu udzielania licencji do stworzonych/rozwijanych przez Pana „Aplikacji” na rzecz klientów/użytkowników końcowych? Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie wystawia faktur użytkownikom końcowym. Płatność od użytkowników przyjmuje Z jako sprzedawca Y (merchant of record), w związku z czym nie ma możliwości wystawienia faktury bezpośrednio użytkownikowi.
Wysokość wynagrodzenia wynika z ceny subskrypcji, którą Wnioskodawca samodzielnie ustala dla każdego produktu i kraju. Kwota wynagrodzenia przypadająca na każdą Aplikację jest widoczna w sprawozdaniach finansowych Z. Wnioskodawca nie świadczy użytkownikom żadnych innych usług (analitycznych, konsultingowych, serwisowych), w związku z czym całość otrzymywanego wynagrodzenia stanowi opłatę za udzielenie licencji na korzystanie z funkcji danej Aplikacji. 14) Czy dochód, który uzyskuje Pan z udzielania licencji za korzystanie z „Aplikacji” stanowi dochód z zawartej z klientem/użytkownikiem końcowym umowy licencyjnej (art. 66 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych)? Odpowiedź: Tak.
Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę stanowi opłatę użytkowników końcowych za prawo korzystania z Aplikacji na warunkach (…), a zatem wynika z umowy licencyjnej zawartej między użytkownikiem końcowym a Wnioskodawcą w rozumieniu art. 66 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z jedynie przyjmuje płatność od użytkownika i przekazuje ją Wnioskodawcy, nie będąc stroną tej umowy licencyjnej.
Pytania
1. Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na samodzielnym projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu Aplikacji mobilnych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f.? 2. Czy autorskie prawo do każdej z Aplikacji wytworzonych i rozwijanych przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej – w tym do elementów wytworzonych z udziałem podwykonawców, do których prawa nabywane są przez Wnioskodawcę na podstawie umowy – stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.?
3. Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu licencji udzielanych użytkownikom końcowym na korzystanie z Aplikacji, w tym za pośrednictwem Y i innych platform dystrybucyjnych, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., z uwzględnieniem wskaźnika nexus obliczonego na podstawie art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. oraz przy prowadzeniu odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ust. 1-3 u.p.d.o.f. – niezależnie od terminologii stosowanej przez platformy dystrybucyjne (np. „proceeds”, „payout”) dla określenia tego wynagrodzenia?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, odpowiedź na wszystkie trzy postawione pytania jest twierdząca. Ad 1. Działalność badawczo-rozwojowa Zgodnie z art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Zgodnie z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., „pracami rozwojowymi” są prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Prace Wnioskodawcy nad Aplikacjami – obejmujące projektowanie architektury, integrację z zewnętrznymi usługami i API (w tym AI), opracowanie logiki subskrypcji i płatności oraz mechanizmów personalizacji danych użytkownika – mają charakter twórczy, ponieważ ich rezultat jest oryginalny i nie stanowi odwzorowania istniejących rozwiązań ani ich rutynowej modyfikacji. Prace te są prowadzone w sposób systematyczny – metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, w ramach iteracyjnego cyklu projektowania, prototypowania, implementacji i testowania.
Ich celem jest zwiększenie zasobów wiedzy Wnioskodawcy oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Korzystanie przez Wnioskodawcę z pomocy podwykonawców przy realizacji zadań pomocniczych (np. pojedyncze elementy kodu, materiały graficzne, lokalizacja, testowanie) nie podważa samodzielnego charakteru prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Kluczowe decyzje koncepcyjne, architektoniczne i produktowe – decydujące o twórczym charakterze prac – podejmuje wyłącznie Wnioskodawca, a prawa do rezultatów prac podwykonawców nabywane są przez niego na podstawie umowy, zgodnie z art. 41 ustawy o prawie autorskim. Działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. nie wymaga wykonywania osobiście każdej czynności technicznej – decydujące znaczenie ma to, czyja twórcza inwencja determinuje ostateczny kształt i funkcjonalność wytworzonego oprogramowania, a w niniejszej sprawie jest to niezmiennie Wnioskodawca.
Kwalifikacja aktywności podatnika jako odpowiadającej pojęciu działalności badawczo-rozwojowej stanowi element wykładni przepisów prawa podatkowego i mieści się w kompetencji organu interpretacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 943/22, wprost potwierdził, że okoliczność, iż przepisy prawa podatkowego (art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f.) odwołują się do pojęć innej gałęzi prawa, nie zwalnia organu interpretacyjnego z obowiązku dokonania oceny prawnopodatkowej opisanej we wniosku działalności.
Stanowisko, zgodnie z którym samodzielne, systematyczne tworzenie i rozwijanie autorskiego oprogramowania przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f., znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących twórców aplikacji i oprogramowania w modelu SaaS, m.in. w interpretacjach z dnia 8 kwietnia 2026 r., nr 0113-KDWPT.4011.6.2026.2.KSM, z dnia 11 maja 2026 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.268.2026.2.MŁ, oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r., nr 0115-KDIT1.4011.260.2022.10.JG.
Ad 2. Kwalifikowane prawo własności intelektualnej Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 619/20, kwalifikowanym IP jest prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki: (i) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, (ii) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f., oraz (iii) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
Każda z Aplikacji, w tym jej kod źródłowy, stanowi program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim, podlegający ochronie jak utwór literacki – pierwszy warunek testu jest zatem spełniony. Autorskie prawo do programu komputerowego zostało wprost wymienione w zamkniętym katalogu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. – spełniony jest zatem i drugi warunek. Wreszcie, jak wykazano powyżej, każda z Aplikacji jest wytwarzana i rozwijana przez Wnioskodawcę (samodzielnie lub z udziałem podwykonawców działających na jego zlecenie, przy zachowaniu pełni praw po stronie Wnioskodawcy) w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej – spełniony jest zatem i trzeci warunek.
W konsekwencji autorskie prawo do każdej z Aplikacji stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. Ad 3. Dochód z licencji uzyskiwanej za pośrednictwem Y i innych platform Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f., dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, z chwilą pobrania Aplikacji lub aktywacji subskrypcji użytkownik końcowy uzyskuje niewyłączną, odpłatną i czasowo ograniczoną licencję na korzystanie z danej Aplikacji – stosunek ten spełnia przesłanki umowy licencyjnej w rozumieniu art. 41 ust. 2 oraz art. 67 ustawy o prawie autorskim: określa pole eksploatacji (użytek osobisty użytkownika końcowego), czas korzystania oraz wyklucza przeniesienie autorskich praw majątkowych. Opłaty pobierane od użytkowników za pośrednictwem Y (i innych platform dystrybucyjnych) mieszczą się zatem w katalogu, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.
Fakt, że opłaty te są przekazywane Wnioskodawcy za pośrednictwem Z lub innych platform dystrybucyjnych, pełniących funkcję pośrednika rozliczeniowo-sprzedażowego (merchant of record) wobec użytkowników końcowych, nie zmienia powyższej kwalifikacji – Wnioskodawca zachowuje pełnię autorskich praw majątkowych do Aplikacji, a platformy dystrybucyjne nie nabywają jakichkolwiek praw do oprogramowania, ograniczając się do obsługi płatności i dystrybucji. Analogicznie nie ma znaczenia, że platformy te opisują wypłacane wynagrodzenie własną terminologią handlową (np.
„proceeds”, „payout”) – o kwalifikacji prawnopodatkowej decyduje treść stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę z użytkownikiem końcowym, a nie nazewnictwo stosowane przez pośrednika rozliczeniowego.
Wniosek ten znajduje potwierdzenie w logice interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.162.2026.2.PK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym wynagrodzenie opisywane przez platformę Y. Marketplace jako „Marketplace Vendor Payment” oraz przez podmiot P. jako „P. payout” stanowi dochód z licencji na korzystanie z oprogramowania kwalifikujący się do preferencji IP Box, mimo braku dosłownego użycia słowa „licencja” w nazewnictwie stosowanym przez te platformy.
Z uwagi na tożsame brzmienie art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f., wnioski z tej interpretacji znajdują pełne zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego IP jest iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w tym przepisie.
Wnioskodawca oblicza ten wskaźnik odrębnie dla każdego posiadanego kwalifikowanego IP, na podstawie kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (litera a wzoru), w tym kosztów usług podwykonawców niebędących podmiotami powiązanymi. Wnioskodawca spełnia również warunek formalny określony w art. 30cb ust. 1-3 u.p.d.o.f., prowadząc odrębną ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie każdego kwalifikowanego IP oraz ustalenie przypadających na nie przychodów, kosztów i dochodu, a także pozycji niezbędnych do obliczenia wskaźnika nexus.
Stanowisko, zgodnie z którym dochód z opłat licencyjnych/subskrypcyjnych uzyskiwany przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą – w tym za pośrednictwem platform dystrybucyjnych takich jak Y – stanowi dochód z kwalifikowanego IP podlegający opodatkowaniu stawką 5%, znajduje potwierdzenie w przywołanych już interpretacjach nr 0113-KDWPT.4011.6.2026.2.KSM i nr 0114-KDIP3-1.4011.268.2026.2.MŁ, a także w interpretacji z dnia 3 marca 2026 r., nr 0113-KDWPT.4011.412.2025.2.MG, w której organ potwierdził, że dochód osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą z tytułu udzielania użytkownikom końcowym licencji niewyłącznych (…) na korzystanie z programu komputerowego za pośrednictwem platform dystrybucyjnych pełniących funkcję pośrednika (na wzór sklepów/platform typu (…)) stanowi dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.
Podsumowanie Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy: (1) działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu Aplikacji stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f.; (2) autorskie prawo do każdej z Aplikacji stanowi odrębne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.; oraz (3) dochód, jaki Wnioskodawca uzyskuje z tytułu licencji udzielanych użytkownikom końcowym za pośrednictwem Y i innych platform dystrybucyjnych, stanowi kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., po zastosowaniu wskaźnika nexus (art.
30ca ust. 4) i przy zachowaniu warunków ewidencyjnych (art. 30cb ust. 1-3) – niezależnie od nazewnictwa nadawanego temu wynagrodzeniu przez platformy dystrybucyjne. W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego powyżej stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) stanowi, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.
U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1362): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od maja 2026 r. W ramach prowadzonej działalności samodzielnie tworzy Pan, rozwija i komercjalizuje własne produkty programistyczne – aplikacje mobilne, przeznaczone w pierwszej kolejności na system X (dalej łącznie: Aplikacje).
Każda z Aplikacji stanowi odrębny produkt programistyczny i obejmuje w szczególności: kod źródłowy, architekturę aplikacji, interfejs użytkownika, logikę biznesową, przetwarzanie danych wewnątrz aplikacji, integracje z zewnętrznymi usługami, logikę subskrypcji i zakupów, funkcjonalności analityczne i powiadomienia, a także późniejsze aktualizacje, poprawki i ulepszenia. W okresie od maja 2026 r. tworzy Pan i rozwija 6 Aplikacji na system X, są to: (…).
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (aplikacji opisanych we wniosku i uzupełnieniu). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że efekt Pana prac ma charakter oryginalny i indywidualny – nie stanowi odwzorowania istniejących rozwiązań ani rutynowej modyfikacji dostępnego oprogramowania, lecz jest wynikiem Pana samodzielnej działalności twórczej. W toku prac rozwiązuje Pan szereg nietrywialnych problemów technicznych, dotyczących w szczególności architektury aplikacji, integracji z zewnętrznymi usługami (w tym API sztucznej inteligencji), logiki subskrypcji i płatności, przetwarzania i personalizacji danych użytkownika oraz optymalizacji wydajności i stabilności oprogramowania.
Twórczy charakter przejawia się w decyzjach, które podejmuje Pan samodzielnie: jaką niszę wybrać, co ma robić aplikacja, jak jest zbudowana, co i jak jest liczone oraz jak jest prezentowane użytkownikowi. Efekt widać w kodzie: w opisywanym okresie napisano 15 własnych obliczeń i algorytmów. Zadań nie wyznacza żaden zamawiający – zadania wyznacza Pan sobie sam.
Dla każdej Aplikacji: 1) bada Pan niszę i wybiera koncepcję; 2) projektuje scenariusze i interfejs (…); 3) projektuje architekturę: część kliencką, serwerową, integracje; 4) pisze kod (…), funkcje serwerowe i obliczenia; 5) podłącza dane, modele AI, subskrypcje i powiadomienia; 6) testuje w symulatorze i na urządzeniu; 7) publikuje, analizuje wskaźniki i przygotowuje kolejną wersję. Całość prac wykonuje Pan samodzielnie. Narzędzia AI stanowią dla Pana instrument pracy, podobnie jak (…): wspierają w rutynowych częściach kodu, zestawianiu danych i szkicach tekstów według jego wytycznych.
Wynik weryfikuje Pan: uruchamia Pan aplikację, akceptuje lub odrzuca zmiany i samodzielnie publikuje kompilacje (buildy). Wszystkie decyzje dotyczące produktu, cen i wydań podejmuje Pan. Aplikacje wytworzył i rozwinął Pan w oparciu o następujące technologie informatyczne: (…). Zastosował Pan następujące narzędzia, nowe koncepcje oraz rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej: (…). Wytworzone i rozwijane przez Pana aplikacje różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana w następujący sposób: (…). Oryginalność tych Aplikacji polega na własnych obliczeniach i regułach opracowanych przez Pana. Dwa charakterystyczne przykłady: (…).
W opisach najbliższych odpowiedników w Y tych rozwiązań nie stosuje się. Stosuje Pan następujące technologie informatyczne: własne modele obliczeniowe oparte na danych zewnętrznych; analizy AI wykonywane według harmonogramu; AI działające na urządzeniu (…); kontenery chmurowe (…) umożliwiające działanie agenta bez komputera użytkownika. Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych Aplikacji ma twórczy charakter. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny.
W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wskazał Pan we wniosku, że prace nad każdą z Aplikacji mają charakter systematyczny i zaplanowany, a ich celem jest zwiększenie Pana zasobów wiedzy oraz jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prace prowadzone są w sposób iteracyjny, obejmujący projektowanie, prototypowanie, implementację oraz testowanie kolejnych wersji oprogramowania.
Potwierdził Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan Aplikacje prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Praca odbywa się według jednego, powtarzalnego procesu dla wszystkich aplikacji, z celami dotyczącymi dochodu i liczby subskrypcji. (…). Formalny harmonogram prac w postaci jednego dokumentu nie jest prowadzony; jego rolę pełnią plany wersji z określonymi datami.
Praca jest planowana w podziale na wersje: dla każdej wersji opracowywany jest plan z datą Dla każdej Aplikacji powtarzane są te same etapy: 1) wyszukiwanie niszy na podstawie oficjalnych zapytań wyszukiwania Y oraz danych B – wysoki popyt przy słabej konkurencji; 2) weryfikacja danych i podjęcie decyzji: utworzyć, odłożyć lub odrzucić; 3) opis produktu: koncepcja, funkcje, słowa kluczowe, plan wersji; 4) projektowanie i programowanie: część kliencka, serwerowa, subskrypcje; 5) przygotowanie wydania: opis, zrzuty ekranu, ceny w poszczególnych krajach, publikacja; 6) zbieranie wskaźników z odnotowaniem źródła, okresu i wersji; 7) iteracje: testy ekranów subskrypcji, odrębne strony Y dla różnych grup odbiorców, kolejna wersja.
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana Aplikacji jest spełnione. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że prace nad każdą z Aplikacji mają charakter systematyczny i zaplanowany, a ich celem jest zwiększenie Pana zasobów wiedzy oraz jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnej Aplikacji dysponował Pan następującymi zasobami wiedzy: (…). Wykorzystywał Pan w ramach tej działalności: (…). W opisywanym okresie realizacja wszystkich sześciu wskazanych Aplikacji odbywała się samodzielnie. Kluczowe decyzje koncepcyjne, architektoniczne i produktowe podejmuje w każdym przypadku wyłącznie Pan.
Wskazał Pan następujące technologie, które Pan wykorzystuje: (…) Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
Prace te obejmują kolejno: · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych; · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy: · planowaniu produkcji oraz · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak wskazuje Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu, samodzielnie tworzy Pan, rozwija i komercjalizuje własne produkty programistyczne – aplikacje mobilne, przeznaczone w pierwszej kolejności na system X. Każda z Aplikacji stanowi odrębny produkt programistyczny i obejmuje w szczególności: kod źródłowy, architekturę aplikacji, interfejs użytkownika, logikę biznesową, przetwarzanie danych wewnątrz aplikacji, integracje z zewnętrznymi usługami, logikę subskrypcji i zakupów, funkcjonalności analityczne i powiadomienia, a także późniejsze aktualizacje, poprawki i ulepszenia.
Samodzielnie zajmuje się Pan tworzeniem i rozwojem Aplikacji – od pomysłu i projektowania, przez publikację, po dalsze aktualizacje. Pana praca nie sprowadza się do kopiowania gotowych rozwiązań. Samodzielnie podejmuje Pan decyzje produktowe i techniczne – co dokładnie ma robić aplikacja, jak ma być zbudowana jej architektura, w jaki sposób użytkownik wchodzi w interakcję z produktem, jak zrealizowana jest logika działania aplikacji oraz w jakim kierunku produkt będzie się rozwijał po wydaniu.
Efekt Pana prac ma charakter oryginalny i indywidualny – nie stanowi odwzorowania istniejących rozwiązań ani rutynowej modyfikacji dostępnego oprogramowania, lecz jest wynikiem Pana samodzielnej działalności twórczej. Prace nad każdą z Aplikacji mają charakter systematyczny i zaplanowany, a ich celem jest zwiększenie Pana zasobów wiedzy oraz jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
W toku prac rozwiązuje Pan szereg nietrywialnych problemów technicznych, dotyczących w szczególności architektury aplikacji, integracji z zewnętrznymi usługami (w tym API sztucznej inteligencji), logiki subskrypcji i płatności, przetwarzania i personalizacji danych użytkownika oraz optymalizacji wydajności i stabilności oprogramowania. Prace prowadzone są w sposób iteracyjny, obejmujący projektowanie, prototypowanie, implementację oraz testowanie kolejnych wersji oprogramowania. Prace nad tworzeniem i rozwojem Aplikacji są prowadzone przez Pana od daty rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej i mają charakter ciągły.
Efekty Pana prac: mają oryginalny, twórczy charakter i stanowią nową wartość niematerialną; nie są wynikiem wyłącznie rutynowych i okresowych zmian, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń; stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, a nie wyłącznie techniczną realizację z góry ustalonych rozwiązań. Twórczy charakter przejawia się w decyzjach, które podejmuje Pan samodzielnie: jaką niszę wybrać, co ma robić aplikacja, jak jest zbudowana, co i jak jest liczone oraz jak jest prezentowane użytkownikowi.
Dla każdej Aplikacji: 1) bada Pan niszę i wybiera koncepcję; 2) projektuje scenariusze i interfejs w (…); 3) projektuje architekturę: część kliencką, serwerową, integracje; 4) pisze kod (…), funkcje serwerowe i obliczenia; 5) podłącza dane, modele AI, subskrypcje i powiadomienia; 6) testuje w symulatorze i na urządzeniu; 7) publikuje, analizuje wskaźniki i przygotowuje kolejną wersję. Całość prac wykonuje Pan samodzielnie. Narzędzia AI stanowią dla Pana instrument pracy, podobnie jak (…): wspierają w rutynowych częściach kodu, zestawianiu danych i szkicach tekstów według jego wytycznych. Aplikacje wytworzył i rozwinął Pan w oparciu o następujące technologie informatyczne: (…).
Potwierdził Pan również, że Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan Aplikacje prowadzona jest w sposób uporządkowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Praca odbywa się według jednego, powtarzalnego procesu dla wszystkich aplikacji, z celami dotyczącymi dochodu i liczby subskrypcji. Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnej Aplikacji dysponował Pan następującymi zasobami wiedzy: (…). Wykorzystywał Pan w ramach tej działalności: (…). W opisywanym okresie realizacja wszystkich sześciu wskazanych Aplikacji odbywała się samodzielnie.
Kluczowe decyzje koncepcyjne, architektoniczne i produktowe podejmuje w każdym przypadku wyłącznie Pan. Wskazał Pan następujące technologie, które Pan wykorzystuje: (…). Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych Aplikacji spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe. W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Aplikacji, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.
U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Według art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję.
Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej.
Warunkiem jest, aby: · podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i · prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.
Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest: · dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, · dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, · dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji, opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich praw do programów komputerowych.
Istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, należy ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
Przyjąć więc trzeba, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika.
Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzy i rozwija Pan Aplikacje w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisie sprawy oraz uzupełnieniu wskazał Pan, że wytworzone przez Pana Aplikacje, w tym ich kod źródłowy, stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Każda Aplikacja jest odrębnym programem komputerowym z własnym kodem, własną kartą Y i własnym zestawem subskrypcji, podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – tak w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania. W wyniku rozwijania Aplikacji powstaje nowa wersja programu z nowym kodem, która również podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Jak Pan wskazał, zachowuje Pan pełnię autorskich praw majątkowych do Aplikacji i nie przenosi ich ani na użytkowników końcowych, ani na Z czy inne platformy dystrybucyjne. Udziela Pan wyłącznie licencji niewyłącznej w rozumieniu art. 67 ust. 2 ustawy o prawie autorskim.
Pana wynagrodzenie ma jednolity charakter i w całości stanowi odpłatność za udzielenie licencji oraz zapewnienie dostępu do funkcjonalności danej Aplikacji. Dochód uzyskiwany przez Pana stanowi opłatę użytkowników końcowych za prawo korzystania z Aplikacji na warunkach (…), a zatem wynika z umowy licencyjnej zawartej między użytkownikiem końcowym a Panem w rozumieniu art. 66 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Prowadzi Pan na bieżąco, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ust. 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób zapewniający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z tych praw, a także wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób zapewniający obliczenie wskaźnika nexus.
Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzi Pan od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej, tj. od maja 2026 r. i obejmuje dane za cały okres podatkowy będący przedmiotem wniosku, co pozwala na prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia zeznania podatkowego za 2026 r. Oblicza Pan wskaźnik nexus odrębnie dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem, w tym kosztów.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że autorskie prawa majątkowe do Aplikacji będących efektem tworzenia i rozwijania wymienionych Aplikacji – w zakresie, w jakim stanowią nowe i indywidualne rozwiązanie będące bezpośrednimi efektami prac badawczo-rozwojowych – są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzyskiwany przez Pana dochód z tytułu udzielania niewyłącznej licencji do Aplikacji, w zamian za wynagrodzenie na podstawie umowy licencyjnej stanowi kwalifikowany dochód z opłat albo należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na powyższą kwalifikację nie wpływa stosowane przez platformy dystrybucyjne nazewnictwo (terminologia) wypłacanych Panu środków, jeżeli z treści stosunku prawnego oraz rzeczywistego charakteru świadczenia wynika, że środki te stanowią wynagrodzenie związane z udzielaniem użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – przedmiotowych Aplikacji. Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu podatkowym za 2026 r. (za okres od maja 2026 r.).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanych pytań, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem pytań. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego i nie są wiążące w Pana sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.