Wiążąca informacja stawkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0112-KDSL2-2.440.501.2026.2.DS
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaWIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE – obsługa odbioru surowca (buraków cukrowych).
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 1263, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 8 września 2026 r. (data wpływu 8 września 2026 r.), uzupełnionego pismem z dnia 16 października 2026 r. (data wpływu 16 października 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku: Usługa (świadczenie kompleksowe) – obsługa odbioru surowca (buraków cukrowych) Opis usługi: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności m.in. współpracuje z rolnikami – plantatorami buraków cukrowych – którzy dokonują na rzecz Spółki dostaw buraków cukrowych. Zgodnie z umowami kontraktacji na kampanię buraczaną, miejscem odbioru buraków wytworzonych przez Plantatora jest co do zasady wskazany przez Spółkę zakład produkcyjny – cukrownia prowadzona przez Spółkę.
Plantator może zlecić Wnioskodawcy wykonanie tzw. kompleksowej obsługi odbioru buraków cukrowych, która obejmuje: załadunek i transport kontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, załadunek i transport niekontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, transport zanieczyszczeń (ziemia, kamienie, inne odpady), doczyszczanie kontraktowanych i niekontraktowanych buraków cukrowych, organizację procesu dostawy. Do świadczenia usługi Wnioskodawca wykorzystuje specjalistyczne maszyny rolnicze (tzw. doczyszczarki – samojezdne maszyny do odbioru, czyszczenia i przeładunku buraków cukrowych z kopców na polu na ciężarówki).
Doczyszczarka zbiera buraki, oczyszcza je z nadmiaru błota, kamieni oraz innych pozostałości. Tak przygotowane buraki są następnie ładowane na odpowiedni środek transportu w celu transportu do cukrowni. Elementy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane, a ich realizacja prowadzi do jednego celu gospodarczego. Żadne ze świadczeń składających się na kompleksową obsługę odbioru surowca nie stanowi dla Plantatora celu samego w sobie, a ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Dla Plantatora głównym celem jest realizacja umowy na dostawę buraków cukrowych poprzez dostarczenie do Spółki buraków spełniających określone kryteria.
Plantator nabywa wszystkie świadczenia wchodzące w skład kompleksowej obsługi odbioru surowca, nie jest możliwe skorzystanie z usługi przykładowo wyłącznie w odniesieniu do usługi transportowej – bez uprzedniego doczyszczenia i przygotowania buraków. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 01.6 Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 19 załącznika nr 3 do ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 8 września 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
Wniosek uzupełniono w dniu 16 października 2026 r. poprzez przesłanie stosownego dokumentu. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia (...) (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest podmiotem z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT. Spółka działa w przemyśle cukrowniczym, produkując cukier z buraków cukrowych. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności m.in. współpracuje z rolnikami – plantatorami buraków cukrowych (dalej: Plantatorzy) – którzy dokonują na rzecz Spółki dostaw buraków cukrowych.
Zgodnie z umowami kontraktacji na kampanię buraczaną, miejscem odbioru buraków wytworzonych przez Plantatora jest co do zasady wskazany przez Spółkę zakład produkcyjny – cukrownia prowadzona przez Spółkę (dalej: Cukrownia). Tym samym – w celu dokonania dostaw – po stronie Plantatorów powstaje konieczność wykopania i oczyszczenia buraków z ziemi i kamieni, usunięcia części zielonej buraka i transportu buraków do Cukrowni. Plantator może zlecić Spółce wykonanie tzw. kompleksowej obsługi dostawy buraków cukrowych (dalej: Usługa lub Kompleksowa obsługa odbioru surowca), która jest przedmiotem złożonego wniosku.
Kompleksowa obsługa odbioru surowca obejmuje: załadunek i transport kontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, załadunek i transport niekontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, transport zanieczyszczeń (ziemia, kamienie, inne odpady), doczyszczanie kontraktowanych i niekontraktowanych buraków cukrowych, organizację procesu dostawy. Plantator nabywa wszystkie świadczenia wchodzące w skład kompleksowej obsługi odbioru surowca (tj. nie jest możliwe skorzystanie z usługi przykładowo wyłącznie w odniesieniu do usługi transportowej – bez uprzedniego doczyszczenia i przygotowania buraków).
Do świadczenia powyższej usługi Spółka wykorzystuje specjalistyczne maszyny rolnicze (tzw. doczyszczarki – samojezdne maszyny do odbioru, czyszczenia i przeładunku buraków cukrowych z kopców na polu na ciężarówki). Doczyszczarka wynajęta przez Spółkę – poruszając się po polu Plantatora – zbiera buraki, oczyszcza je z nadmiaru błota, kamieni oraz innych pozostałości. Tak przygotowane buraki są następnie ładowane na odpowiedni środek transportu w celu transportu do cukrowni. Przedmiotowa Usługa jest wykonywana przy pomocy środków transportu i maszyn przez podmioty trzecie działające na rzecz i na zlecenie Spółki.
Z tytułu realizacji powyższej usługi Spółka pobiera od Plantatorów wynagrodzenie zgodnie z ustalonymi między stronami stawkami (...). Proponowana przez Wnioskodawcę klasyfikacja Zdaniem Wnioskodawcy, kompleksowa obsługa odbioru surowca (dalej: Usługa) powinna zostać zaklasyfikowana według PKWiU 2015 do grupowania 01.63.10.0 – Usługi następujące po zbiorach. Biorąc pod uwagę powyższe, Usługa zdaniem Spółki powinna zostać opodatkowana stawką 8% VAT, jako znajdująca się w zakresie poz. 19 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.); (dalej: Ustawa VAT): Usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych – z wyłączeniem: usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0) Zaklasyfikowanie Usługi jako świadczenia złożonego na gruncie przepisów Ustawy VAT – przedstawione przez Wnioskodawcę Ze względu na to, iż na Usługę składa się kilka różnych świadczeń w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy stanowi ona świadczenie kompleksowe w rozumieniu przepisów Ustawy VAT.
Spółka pragnie zauważyć, że przepisy polskiej Ustawy VAT oraz przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej nie regulują wprost kwestii opodatkowania sprzedaży składającej się z kilku odrębnych czynności wykonywanych łącznie przez sprzedawcę na rzecz nabywcy. Pewnych wskazówek dotyczących świadczeń złożonych dostarcza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA).
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą TSUE należy wskazać, iż zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem świadczenia dokonane przez Spółkę na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania przepisów Ustawy VAT.
Biorąc pod uwagę orzecznictwo TSUE w tym zakresie ze świadczeniem złożonym mamy do czynienia w sytuacji gdy: • Pojedyncze świadczenia są ze sobą tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą jedną całość (C-276/09 Everything Everywhere Ltd, dawniej T-Mobile (UK) Ltd); • Ich rozdzielenie miałoby sztuczny charakter; • Poszczególne świadczenie nie są dla nabywcy celem samym w sobie; • Jedno świadczenie stanowi świadczenie główne, a drugie świadczenie pomocnicze, przy czym za świadczenia pomocnicze uważa się takie świadczenie, które służy jako środek do skorzystania ze świadczenie głównego na najlepszych warunkach.
Przy tym zwraca się również uwagę, że nie zawsze jedno świadczenie musi dominować nad drugim, bowiem nawet, jeśli są one względnie równie istotne, to trzeba rozważyć, „czy są ze sobą ściśle powiązanie w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści” (C-41/04 – Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV). Ponadto „brak jest bezwzględnej zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punkt widzenia podatku VAT, a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja” (C-224/11 – BGŻ Leasing Sp. z o.o.).
Jednocześnie podobne stanowisko prezentują również krajowe organy podatkowe, np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 października 2017 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.288.2017.2.JO wskazał: „Świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego).
Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia. Świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez świadczenia pomocniczego czynności głównej.
W sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, to nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Zatem, w przypadku, gdy z ekonomicznego punktu widzenia wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.
Skutkiem tego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie sposobu opodatkowania, tj. podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług”. Usługa jako świadczenie złożone dla celów opodatkowania VAT Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka pragnie zauważyć, iż kompleksowa obsługa odbioru surowca składa się z kilku świadczeń: 1. załadunek i transport buraków cukrowych do miejsca dostawy, 2. transport zanieczyszczeń (ziemia, kamienie, inne odpady), 3. doczyszczanie buraków cukrowych, 4. organizacja procesu dostawy buraków.
Zdaniem Wnioskodawcy, dla Plantatorów głównym celem jest realizacja umowy na dostawę buraków cukrowych poprzez dostarczenie do Spółki buraków spełniających określone kryteria. W ocenie Spółki bez znaczenia dla Plantatorów jest, jakie dokładnie pojedyncze czynności są wykonywane na ich rzecz, kluczowe dla nich jest, aby usługa kompleksowo pozwoliła im na zrealizowanie warunków umownych. Świadczenia te są ze sobą ściśle powiązane, a ich realizacja prowadzi do jednego celu gospodarczego – wykonania przez Plantatorów postanowień zawartych umów – dostawa buraków do miejsca spełnienia świadczenia.
Oznacza to, że żadne ze świadczeń składających się na kompleksową obsługę odbioru surowca nie stanowi dla Plantatorów celu samego w sobie, a ich dzielenie w przedstawionym stanie faktycznym miałoby charakter sztuczny. W świetle przytoczonej linii orzeczniczej TSUE i administracji krajowej oraz opisu świadczonej przez Spółkę kompleksowej obsługi odbioru surowca – zdaniem Wnioskodawcy – należałoby uznać, że stanowi ona świadczenie złożone dla celów opodatkowania VAT.
Charakter kompleksowej obsługi odbioru surowca jako świadczenie złożonego dla celów opodatkowania VAT Zgodnie z zawartymi umowami, na Plantatorach ciąży obowiązek dostarczenia odpowiednio przygotowanych (oczyszczonych) buraków z pola do Spółki. W tym kontekście, sztuczne dzielenie usługi i wybór np. tylko części polegającej na doczyszczaniu buraków (bez transportu), bądź wyłącznie sam ich transport (bez doczyszczania) nie realizowałaby celu i raczej nie miałoby dla Plantatora ekonomicznej wartości.
A zatem, każde ze świadczeń jest tak samo istotne dla wykonania kompleksowej obsługi odbioru surowca jako całości i niewykonanie jednego z nich może prowadzić do stwierdzenia, że Usługa utraciłaby charakter kompleksowej. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy biorąc pod uwagę całokształt przedstawionych argumentów, jak również przedstawiony stan faktyczny Usługa powinna zostać uznana za świadczenie złożone.
Zasady metodyczne PKWiU 2015 – wskazane przez Wnioskodawcę W myśl pkt 5.3.1 zasad metodycznych PKWiU przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych.
Każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę (w myśl pkt 5.3.2 zasad metodycznych PKWiU).
W myśl pkt 7.7 zasad metodycznych PKWiU przy ustalaniu właściwego grupowania PKWiU 2015, do którego zalicza się określony produkt, należy kierować się zasadami budowy i logiki struktury PKWiU 2015. W żadnym przypadku o zaliczeniu produktu nie mogą decydować przesłanki sprzeczne z zasadami PKWiU 2015. Szczególnie niedopuszczalne jest kierowanie się korzyściami materialnymi, względnie innymi przywilejami wynikającymi z zaklasyfikowania produktu.
Przy zaliczaniu produktu do określonego grupowania PKWiU 2015 należy posługiwać się: - niniejszymi zasadami metodycznymi, - nazwami grupowań końcowych PKWiU 2015, - wyjaśnieniami i wskazówkami zawartymi w Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) i w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich publikowanych w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej, seria C. Wszystkie elementy mają dla ustalenia zakresu rzeczowego grupowań PKWiU 2015 jednakowe znaczenie.
Ponadto, zgodnie z pkt 7.6.2 zasad metodycznych PKWiU 2015 gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z tiret 1, 2 należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zaklasyfikowanie określonego produktu wg PKWiU 2015 należy określać możliwie jak najbardziej szczegółowo, tj. za pomocą grupowań końcowych. W przypadku, gdy dokonane zaklasyfikowanie jest zbyt szczegółowe dla potrzeb użytkowników, można wówczas ustalić mniej szczegółowe, posługując się grupowaniem macierzystym odpowiedniego poziomu (w myśl pkt 7.4 zasad metodycznych PKWiU). Właściwa klasyfikacja Usługi na gruncie PKWiU 2015 W opinii Wnioskodawcy, Usługa ma bez wątpienia charakter świadczenia ściśle zawiązanego z rolnictwem. Jej celem jest bowiem dostarczenie odpowiednio przygotowanych buraków do cukrowni. Są to standardowe usługi związane z rolnictwem, które następują po zbiorze plonów.
Z punktu widzenia Plantatora świadczenie przedstawia dla niego odpowiednią wartość ekonomiczną dopiero po wykonaniu wszystkich czynności wchodzących w skład Usługi – w szczególności konieczne jest usunięcie ziemi i innych pozostałości oraz właściwe doczyszczenie. W ocenie Wnioskodawcy również transport realizowany w ramach przedmiotowej usługi jest ściśle związany z Usługą. W tak przedstawionym stanie faktycznym transport powinien być klasyfikowany jako usługa pośrednio związana z rolnictwem. Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż wszystkie realizowane przez Spółkę czynności są bezpośrednio związane z uprawą buraka.
A zatem w ocenie Wnioskodawcy, Usługa powinna zostać zaklasyfikowana do grupowania obejmującego usługi związane z rolnictwem.
Zdaniem Spółki, Usługa powinna zostać zaklasyfikowana do grupowania 01.63.10.0 Usługi następujące po zbiorach, PKWiU 2015. Grupowanie to obejmuje usługi następujące po zbiorach świadczone na zlecenie, w zakresie: • przygotowania plonów do sprzedaży na rynek pierwotny, przez: czyszczenie, obcinanie, sortowanie, odkażanie, suszenie, łuskanie, • odziarniania bawełny, • przygotowania liści tytoniowych, szyszek chmielowych, ziół, np. suszenie, • przygotowania ziaren kakaowych, np. łuskanie, • woskowania owoców, • suszenia na powietrzu (na słońcu) owoców i warzyw oraz suszenia liści.
Taka klasyfikacja – zdaniem Spółki – jest najbardziej właściwa ze względu na to, iż składowe czynności Usługi następują po zbiorach, mają na celu przygotowania plonów do sprzedaży i co do zasady polegają na czyszczeniu i sortowaniu plonów.
Właściwa stawka VAT W opinii Spółki, Usługa powinna zostać zaklasyfikowana do grupowania 01.63.10.0 Usługi następujące po zbiorach, PKWiU 2015. Zgodnie z konstrukcją załącznika nr 3 do Ustawy VAT zawarta w nim pozycja nr 19 obejmuje wszystkie grupowania w grupie 01.6. A zatem zdaniem Wnioskodawcy, Usługa jako świadczenie kompleksowe powinna być sklasyfikowana w zakresie grupy 01.6 PKWiU 2015 co powoduje, iż należy uznać, że mieści się ona w poz. 19 załącznika 3 do ustawy VAT, a co za tym idzie powinna ona być opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%. W dniu 16 października 2026 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez przesłanie (...).
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.
Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: • w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT.
W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku).
Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), • w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta (22)”. Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii wskazała również, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.
Ponadto Rzecznik w swojej opinii wskazała, że: „jeżeli za zespół świadczeń i czynności ustala się cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego. Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (pkt 32)”.
Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19. Podsumowując, dla ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, czy też zespołem odrębnych świadczeń, istotne jest dokonanie analizy danej transakcji przede wszystkim z punktu widzenia celu, który ma zostać osiągnięty oraz z punktu widzenia odbiorcy świadczenia rozumianego jako przeciętny konsument. Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone.
Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Zatem aby stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem analizy będziemy mieć do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, istotne jest ustalenie celu realizowanego świadczenia oraz jego wartości z punktu widzenia nabywcy.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszej WIS, jak wynika z opisu świadczenia, Plantator zleca Wnioskodawcy wykonanie tzw. kompleksowej obsługi odbioru surowca (buraków cukrowych), na którą składają się takie czynności, jak: • załadunek i transport kontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, • załadunek i transport niekontraktowanych buraków cukrowych do miejsca dostawy, • transport zanieczyszczeń (ziemia, kamienie, inne odpady), • doczyszczanie kontraktowanych i niekontraktowanych buraków cukrowych, • organizacja procesu dostawy.
Poszczególne ww. czynności wchodzące w zakres tej obsługi, zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowie kontraktacji, prowadzą do wykonania przez Wnioskodawcę kompleksowej usługi – wszystkie czynności wykonywane w ramach tej usługi są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną i nierozerwalną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Co istotne, ich realizacja prowadzi do jednego celu gospodarczego – wykonania przez Plantatorów postanowień zawartych umów – dostawy buraków cukrowych spełniających określone kryteria do miejsca spełnienia świadczenia.
Oznacza to, że żadne ze świadczeń składających się na kompleksową obsługę odbioru surowca nie stanowi dla Plantatorów celu samego w sobie, a ich dzielenie w omawianych okolicznościach byłoby sztuczne. Bez znaczenia dla Plantatorów jest, jakie dokładnie pojedyncze czynności są wykonywane na ich rzecz, kluczowe dla nich jest, aby usługa kompleksowo pozwoliła im na zrealizowanie warunków umownych. Plantator w ramach umowy nabywa wszystkie czynności wchodzące w skład świadczenia kompleksowego – np. nie jest możliwe skorzystanie wyłącznie z usługi transportu buraków bez ich uprzedniego doczyszczania.
Ponadto, wynagrodzenie za wykonanie kompleksowej obsługi odbioru surowca określone jest w umowach na dostawę buraków cukrowych z Plantatorami – Wnioskodawca pobiera od Plantatorów wynagrodzenie za realizację kompleksowej obsługi odbioru surowca (...). W tym miejscu jeszcze raz podkreślić należy, że zasadą jest, że każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą kompleksową, powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. W analizowanym przypadku, wszystkie czynności wchodzące w skład realizowanej przez Wnioskodawcę kompleksowej obsługi odbioru surowca są ze sobą ściśle powiązane. Decydując się na skorzystanie z usługi Plantator nabywa wszystkie świadczenia wchodzące w jej skład. Nie jest zatem możliwe skorzystanie przez Plantatora przykładowo wyłącznie z obsługi dostawy buraków lub wyłącznie z obsługi transportu. Z tytułu realizacji powyższej usługi Wnioskodawca pobiera od Plantatora jedno wynagrodzenie (...).
Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że mamy do czynienia z usługą kompleksową – obsługą odbioru surowca (buraków cukrowych), a wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach tego świadczenia są podejmowane w celu należytego wykonania przedmiotu umowy i mają charakter jego elementów składowych. W związku z tym, poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę należy traktować jako kompleksową usługę obsługi odbioru surowca (buraków cukrowych).
Uzasadnienie klasyfikacji Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.
U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.
I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja A Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „PRODUKTY ROLNICTWA, LEŚNICTWA, ŁOWIECTWA I RYBACTWA ORAZ USŁUGI WSPOMAGAJĄCE”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja A obejmuje: - rośliny uprawne i produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty gospodarki leśnej, ryby i pozostałe produkty rybactwa oraz usługi związane z produkcją roślinną, chowem i hodowlą zwierząt, łowiectwem, leśnictwem i rybactwem oraz usługi schronisk dla zwierząt gospodarskich, bez zapewnienia opieki weterynaryjnej.
Sekcja ta nie obejmuje: - mąki i mączki z roślin pastewnych, sklasyfikowanych w 10.91.20.0, - drewna w postaci wiórów lub kawałków, sklasyfikowanego w 16.10.23.0, - brykietów ze słomy, sklasyfikowanych w 16.29.15.0, - rozłupanych pali i tyczek, sklasyfikowanych w 16.10.39.0, - usług związanych z dystrybucją wody za pośrednictwem sieci wodociągowych oraz obsługą systemów irygacyjnych, sklasyfikowanych w 36.00.20.0, - usług weterynaryjnych, włącznie ze szczepieniem zwierząt, sklasyfikowanych w 75.00.1, - usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni, sklasyfikowanych w 81.30.1, - usług schronisk dla zwierząt domowych, bez zapewnienia opieki weterynaryjnej, sklasyfikowanych w 96.09.11.0. W sekcji tej zawarty jest dział 01 „PRODUKTY ROLNICTWA I ŁOWIECTWA ORAZ USŁUGI WSPOMAGAJĄCE”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), dział ten obejmuje: - rośliny (w tym genetycznie zmodyfikowane) uprawiane na otwartych polach lub pod osłonami, - zwierzęta (w tym genetycznie zmodyfikowane), - produkty zwierzęce, - zwierzęta łowne, - sprzedaż przetworzonych lub nieprzetworzonych produktów rolnych bezpośrednio przez ich producenta, - usługi związane z rolnictwem i łowiectwem, pozyskiwaniem zwierząt oraz usługi pokrewne.
Dział ten nie obejmuje: - przetwórstwa produktów rolnych, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach działów 10, 11 i 12, - robót ziemnych budowlanych wykonywanych na polach, np. orka warstwicowa gruntów rolnych (w celu utworzenia tarasów), drenaż, przygotowanie pól pod uprawę ryżu niełuskanego itp. sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach Sekcji F, - handlu produktami rolnymi, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji G, - zagospodarowania terenów zieleni, sklasyfikowanego w 81.30.1. W ww. dziale mieści się grupa PKWiU 01.6 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROLNICTWEM ORAZ CHOWEM I HODOWLĄ ZWIERZĄT, Z WYŁĄCZENIEM USŁUG WETERYNARYJNYCH” oraz klasa PKWiU 01.63 „USŁUGI NASTĘPUJĄCE PO ZBIORACH”.
Z kolei, w ww. klasie zostało wymienione grupowanie PKWiU 01.63.10.0 „Usługi następujące po zbiorach”, które obejmuje usługi następujące po zbiorach świadczone na zlecenie, w zakresie: m.in. przygotowania plonów do sprzedaży na rynek pierwotny, przez: czyszczenie, obcinanie, sortowanie, odkażanie, suszenie, łuskanie. Uwzględniając powyższe, kompleksowa usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupą PKWiU 01.6 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROLNICTWEM ORAZ CHOWEM I HODOWLĄ ZWIERZĄT, Z WYŁĄCZENIEM USŁUG WETERYNARYJNYCH”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.
U. z 2025 r. poz. 825, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.
W poz. 19 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano PKWiU ex 01.6 „Usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych – z wyłączeniem: usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0)”. Przez „ex”, stosownie do art. 2 pkt 30 ustawy, rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury Scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania stawki preferencyjnej tylko dla towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. Jak już wyżej wskazano, będąca przedmiotem wniosku kompleksowa usługa jest sklasyfikowana do grupy PKWiU 01.6 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROLNICTWEM ORAZ CHOWEM I HODOWLĄ ZWIERZĄT, Z WYŁĄCZENIEM USŁUG WETERYNARYJNYCH” i nie jest usługą podkuwania koni, ani prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich.
Zatem stawką właściwą dla tej usługi jest – na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 19 załącznika nr 3 do ustawy – stawka podatku w wysokości 8%. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art.
42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: - klasyfikacja towaru/usługi, lub - stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
W skrócie
AIStreszczenia tej interpretacji jeszcze nie ma. Twój model napisze je z treści interpretacji.
Szukam odpowiedzi w treści interpretacji…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego interpretacji. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst interpretacji. To nie jest porada prawna.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.