Pytanie
1. Wskazanie nazwy, rodzaju i miejsca odbycia się jednej, konkretnej imprezy masowej (zwanej dalej „Eventem”) będącej przedmiotem złożonego wniosku. Proszę ją szczegółowo opisać. W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał bowiem, że „Wnioskodawca jest organizatorem imprez masowych (zwanych dalej »Eventami«), w tym plenerowego (...). Jak co roku, Zainteresowany zamierza zorganizować Event w ramach zasobów własnych Spółki (…)”. Odpowiedź: Przedmiotem wniosku jest wydarzenie: (...). Jest to wielodniowa impreza masowa o charakterze kulturalno-rozrywkowym, obejmująca wydarzenia muzyczne i artystyczne, organizowana na terenie (...).
Wydarzenie odbywa się na terenie plenerowym obejmującym obszar leśny oraz infrastrukturę tymczasową przygotowaną przez Wnioskodawcę. Festiwal trwa nieprzerwanie przez kilka dni i nocy, a uczestnicy przebywają na jego terenie przez cały okres trwania wydarzenia.
Pytanie
2. Wskazanie – w katalogu zamkniętym – wszystkich elementów (towarów i/lub usług), z których uczestnik będzie mógł korzystać w ramach uczestnictwa w Evencie wskazanym w odpowiedzi na część III pkt 1 wezwania. Należy wskazać wyłącznie te elementy, które są dostępne w ramach zakupu jednej, konkretnej opcji biletu. Proszę je wymienić i szczegółowo opisać każde z nich. W opisie sprawy wskazano bowiem „Wśród przykładowych elementów składających się na dany Event, a które to elementy będą zawarte w uzależnionych od opcji, zróżnicowanych cenach biletu wstępu (…)”.
Odpowiedź: W ramach ceny jednej opcji biletu uczestnik nabywa prawo do następujących świadczeń: 1. Wstępu na teren wydarzenia przez cały okres jego trwania. 2. Udziału we wszystkich wydarzeniach organizowanych w ramach festiwalu, w tym koncertach, występach muzycznych oraz działaniach artystycznych. 3. Dostępu do infrastruktury festiwalowej obejmującej sceny, przestrzenie wydarzeń oraz zaplecze sanitarne. 4. Możliwości korzystania z wyznaczonej przestrzeni przeznaczonej na czasowy pobyt uczestnika (nocleg w formie pobytu na terenie wydarzenia, zgodnie z regulaminem).
5. Dostępu do infrastruktury towarzyszącej pobytowi uczestnika, w tym urządzeń sanitarnych oraz infrastruktury umożliwiającej wielodniowy pobyt. 6. Otrzymania określonej puli voucherów (tokenów) uprawniających do nabycia żywności i napojów na terenie wydarzenia, realizowanych w punktach gastronomicznych funkcjonujących podczas festiwalu. Vouchery, o których mowa w pkt 6: • mają charakter pomocniczy względem świadczenia głównego, • są przeznaczone wyłącznie do wykorzystania w trakcie wydarzenia, • nie stanowią odrębnego celu nabycia biletu, • nie podlegają wymianie na środki pieniężne.
Pytanie
3: Jakie konkretnie czynności będą wykonane przez Wnioskodawcę w ramach organizowania Eventu? Należy je wymienić i opisać. Tutejszy organ informuje, że opis ten również powinien zawierać zamknięty katalog czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach organizowania Eventu oraz nie może być przykładowy i wielowariantowy. Odpowiedź: W ramach organizacji wydarzenia Wnioskodawca wykonuje następujące czynności: 1. Przygotowanie i zagospodarowanie terenu wydarzenia. 2. Budowa oraz obsługa infrastruktury technicznej (sceny, nagłośnienie, oświetlenie, zasilanie). 3. Organizacja programu artystycznego, w tym kontraktowanie artystów i realizacja występów.
4. Zapewnienie infrastruktury sanitarnej oraz utrzymania czystości. 5. Zapewnienie bezpieczeństwa uczestników, w tym ochrona i zabezpieczenie medyczne. 6. Organizacja systemu sprzedaży i dystrybucji biletów. 7. Zapewnienie obsługi uczestników na terenie wydarzenia. 8. Przygotowanie i udostępnienie infrastruktury pobytowej uczestników. 9. Organizacja zaplecza gastronomicznego poprzez umożliwienie funkcjonowania punktów gastronomicznych. 10. Prowadzenie działań informacyjnych i koordynacyjnych związanych z przebiegiem wydarzenia.
Pytanie
4: Jaki będzie cel Eventu? Odpowiedź: Celem wydarzenia jest organizacja imprezy o charakterze kulturalno-rozrywkowym, umożliwiającej uczestnikom udział w wydarzeniach muzycznych i artystycznych.
Pytanie
5: Jakie będą oczekiwania uczestnika Eventu? Odpowiedź: Z perspektywy uczestnika celem nabycia biletu jest udział w wydarzeniu festiwalowym oraz doświadczenie wydarzenia artystycznego i muzycznego. Elementy dodatkowe, w tym infrastruktura pobytowa oraz vouchery, mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie umożliwieniu komfortowego uczestnictwa w wydarzeniu.
Pytanie
6: Czy Wnioskodawca organizując Event będzie ponosił odpowiedzialność – jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo? Odpowiedź: Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec uczestników za prawidłową organizację wydarzenia, w tym w szczególności za: • zapewnienie możliwości udziału w wydarzeniu zgodnie z zakupionym biletem, • bezpieczeństwo uczestników na terenie wydarzenia, • zapewnienie funkcjonowania infrastruktury festiwalowej. Wnioskodawca wskazuje, że poza świadczeniem będącym przedmiotem niniejszego wniosku oferowane są również dodatkowe usługi, takie jak: • usługa parkingowa, • możliwość wynajmu namiotów lub innych form zakwaterowania.
Świadczenia te: • nie są objęte ceną biletu, • mają charakter fakultatywny, • są nabywane odrębnie, • nie stanowią warunku uczestnictwa w wydarzeniu. Uczestnik może w pełni korzystać z wydarzenia bez nabywania tych usług. W konsekwencji świadczenia te nie stanowią elementu świadczenia będącego przedmiotem wniosku. (...) Ponadto, w piśmie z dnia 30 kwietnia 2026 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tut. organu zawarte w wezwaniu II z dnia 9 kwietnia 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.57.2026.2.EZW – udzielił następujących informacji: I. Doprecyzowanie opisu świadczenia o następujące informacje:
Pytanie
1. W jakim terminie odbywać się będzie (...)? Odpowiedź: 1. Termin wydarzenia Wydarzenie (...) odbędzie się w terminie (...)
Pytanie
2. W jaki sposób osoby zainteresowane mogą kupić bilet wstępu na wydarzenie (...)? Należy szczegółowo opisać. Jeśli sprzedaż biletów wstępu odbywa się poprzez stronę internetową, to należy podać jej adres. Odpowiedź: 2. Sposób zakupu biletu Bilety wstępu na wydarzenie (...) są sprzedawane wyłącznie w formie elektronicznej, za pośrednictwem dedykowanej platformy sprzedażowej dostępnej online. Zakupu biletu można dokonać poprzez stronę internetową: (...) Bezpośredni adres wydarzenia w systemie sprzedaży: (...)
Pytanie
3. W jaki sposób skalkulowane będzie wynagrodzenie za świadczenie będące przedmiotem wniosku? Czy opłata pobierana za udział w wydarzeniu będzie obejmowała całość świadczenia? – należy szczegółowo opisać tę kwestię. Odpowiedź: 3. Sposób kalkulacji wynagrodzenia Wynagrodzenie za świadczenie będące przedmiotem wniosku ma charakter ryczałtowy i jest określone jako cena biletu wstępu na wydarzenie (...).
Cena biletu: • jest ustalana z góry przez Wnioskodawcę, • stanowi jednorazową opłatę uprawniającą do udziału w wydarzeniu przez cały okres jego trwania, • obejmuje całość świadczenia polegającego na umożliwieniu uczestnikowi udziału w wydarzeniu kulturalno-rozrywkowym wraz z elementami organizacyjnymi niezbędnymi do jego realizacji, • nie jest kalkulowana jako suma odrębnych świadczeń, lecz jako jedna cena za dostęp do wydarzenia jako całości. Wysokość wynagrodzenia: • nie zależy od faktycznego zakresu korzystania przez uczestnika z infrastruktury wydarzenia, • nie ulega zmianie w zależności od sposobu uczestnictwa, • nie podlega podziałowi na elementy składowe.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że cena biletu obejmuje wyłącznie świadczenie będące przedmiotem wniosku, tj. udział w wydarzeniu, i nie obejmuje świadczeń dodatkowych, takich jak: • usługi parkingowe, • usługi zakwaterowania, w tym np. namioty wyposażone lub glamping. Świadczenia te są oferowane odrębnie i wymagają osobnej opłaty.
Pytanie
4. W związku z zawartą w uzupełnieniu wniosku informacją, że „W ramach ceny jednej opcji biletu uczestnik nabywa prawo do następujących świadczeń: (…) 4. możliwości korzystania z wyznaczonej przestrzeni przeznaczonej na czasowy pobyt uczestnika (nocleg) w formie pobytu na terenie wydarzenia, zgodnie z regulaminem” należy wyjaśnić i szczegółowo opisać co należy rozumieć przez ww. zapis (tj. w jakiej formie zapewniony jest nocleg, co uczestnik otrzymuje, jakie są zasady/warunki noclegu itp.)? Odpowiedź: 4. Doprecyzowanie pojęcia „nocleg” W odniesieniu do użytego wcześniej określenia „nocleg” Wnioskodawca wyjaśnia, że pojęcie to nie oznacza świadczenia usług zakwaterowania.
Przez ten element należy rozumieć wyłącznie możliwość przebywania na terenie festiwalu przez cały okres jego trwania, w tym korzystania z wyznaczonej, ogólnodostępnej strefy przeznaczonej do rozstawienia własnego namiotu. Charakter tej przestrzeni jest następujący: • jest to otwarta, ogólnodostępna strefa festiwalowa, • brak jest przydziału indywidualnych miejsc, • brak jest systemu rezerwacji. Wnioskodawca: • nie zapewnia miejsc noclegowych, • nie zapewnia namiotów ani wyposażenia, • nie świadczy usług charakterystycznych dla zakwaterowania, takich jak udostępnienie łóżka, pościeli lub pomieszczenia, • nie organizuje indywidualnych miejsc pobytu.
Uczestnik: • sam zapewnia namiot i wyposażenie, • sam organizuje swój pobyt. Możliwość przebywania na terenie festiwalu przez cały okres jego trwania stanowi element organizacyjny wydarzenia wynikający z jego wielodniowego charakteru. Jednocześnie Wnioskodawca oferuje odrębnie płatne formy zakwaterowania, np. namioty wyposażone, które: • nie są objęte ceną biletu, • stanowią odrębne świadczenie. W konsekwencji opisany element nie stanowi usługi noclegowej ani zakwaterowania.
Pytanie
5. W związku z zawartą w uzupełnieniu wniosku informacją, że „W ramach ceny jednej opcji biletu uczestnik nabywa prawo do następujących świadczeń: (…) 6.otrzymania określonej puli voucherów (tokenów) uprawniających do nabycia żywności i napojów na terenie wydarzenia, realizowanych w punktach gastronomicznych funkcjonujących podczas festiwalu”, należy wyjaśnić: a) jakiej wartości voucher (token) otrzymuje uczestnik wydarzenia? b) czy uczestnik może zrezygnować z voucheru (tokena)? – jakie to będzie miało skutki dla uczestnika? c) czy uczestnik będzie mógł kupić żywność i napoje na terenie wydarzenia bez użycia voucherów (tokenów)? d) czy w przypadku wykorzystania voucheru (tokena) uczestnik będzie mógł dokupić/doładować środki?
Należy szczegółowo opisać. f) czy uczestnik może wnieść na teren festiwalu własną żywność oraz napoje? Odpowiedź: 5. Vouchery/tokeny oraz zasady korzystania z gastronomii Wnioskodawca wyjaśnia, że na terenie wydarzenia funkcjonuje system rozliczeń oparty na voucherach/tokenach, które pełnią funkcję środka rozliczeniowego wykorzystywanego wyłącznie do dokonywania płatności za produkty gastronomiczne.
System ten działa w następujący sposób: • uczestnik nabywa vouchery/tokeny od Wnioskodawcy za odrębną opłatą, niezależnie od ceny biletu wstępu, • vouchery/tokeny nie są objęte ceną biletu i nie stanowią elementu świadczenia będącego przedmiotem wniosku, • uczestnik sam decyduje o zakupie voucherów/tokenów oraz ich wartości, • uczestnik może dokonywać wielokrotnego doładowania środków w trakcie wydarzenia, • vouchery/tokeny mogą być wykorzystane wyłącznie na terenie wydarzenia do zapłaty za żywność i napoje. W odpowiedzi na szczegółowe pytania organu Wnioskodawca wskazuje: a) wartość voucherów/tokenów nie jest określona z góry.
Uczestnik sam decyduje o wysokości środków przeznaczonych na zakup voucherów/tokenów, b) uczestnik nie ma obowiązku nabywania voucherów/tokenów. Brak ich zakupu nie wpływa na możliwość udziału w wydarzeniu, c) zakup żywności i napojów na terenie wydarzenia możliwy jest przy użyciu voucherów/tokenów, zgodnie z systemem rozliczeniowym obowiązującym na terenie wydarzenia, d) uczestnik może dokonywać wielokrotnego zakupu lub doładowania voucherów/tokenów w trakcie wydarzenia, e) uczestnik ma możliwość wniesienia na teren wydarzenia własnej żywności i napojów, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie wydarzenia.
Pytanie
6. Czy punkty gastronomiczne funkcjonujące podczas festiwalu to odrębne podmioty od Wnioskodawcy? W jaki sposób następuje rozliczenie Wnioskodawcy z punktami gastronomicznymi za sprzedaż produktów uczestnikom wydarzenia? Należy szczegółowo opisać tę kwestię. Odpowiedź: 6. Punkty gastronomiczne i model rozliczeń Punkty gastronomiczne funkcjonujące podczas wydarzenia są prowadzone przez podmioty odrębne od Wnioskodawcy.
Model rozliczeń wygląda następująco: • Wnioskodawca udostępnia podmiotom gastronomicznym infrastrukturę organizacyjną, w tym system rozliczeń oraz terminale umożliwiające przyjmowanie płatności voucherami/tokenami, • uczestnik dokonuje zapłaty za produkty gastronomiczne przy użyciu voucherów/tokenów nabytych od Wnioskodawcy, • środki pieniężne z tytułu nabycia voucherów/tokenów trafiają do Wnioskodawcy, • podmioty gastronomiczne sprzedają produkty uczestnikom wydarzenia, • podmioty te wystawiają faktury na rzecz Wnioskodawcy dokumentujące sprzedaż produktów gastronomicznych, • Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z tymi podmiotami na podstawie wystawionych faktur.
Wnioskodawca pełni zatem rolę organizatora systemu rozliczeń oraz dostawcy infrastruktury technicznej. Faktycznymi dostawcami żywności i napojów są podmioty prowadzące punkty gastronomiczne. Świadczenia gastronomiczne są realizowane niezależnie od świadczenia będącego przedmiotem wniosku i nie stanowią jego elementu.
Pytanie
7. Co należy rozumieć przez „zapewnienie obsługi uczestników na terenie wydarzenia”, wskazane jako punkt 7 czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach organizacji wydarzenia? Należy szczegółowo opisać. Odpowiedź: 7. Zapewnienie obsługi uczestników na terenie wydarzenia Przez „zapewnienie obsługi uczestników na terenie wydarzenia” Wnioskodawca rozumie działania o charakterze organizacyjnym i technicznym, które są niezbędne dla prawidłowego przebiegu wydarzenia oraz umożliwienia uczestnikom korzystania z infrastruktury festiwalowej.
Obsługa uczestników obejmuje w szczególności: • organizację i funkcjonowanie punktów informacyjnych dla uczestników, • kontrolę dostępu do terenu wydarzenia, w tym sprawdzanie biletów i uprawnień, • zapewnienie porządku i bezpieczeństwa na terenie wydarzenia, w tym współpracę z podmiotami świadczącymi usługi ochrony i zabezpieczenia medycznego, • zapewnienie systemu informacji i oznakowania terenu wydarzenia, • koordynację ruchu uczestników na terenie wydarzenia, • bieżącą obsługę infrastruktury technicznej i organizacyjnej, w tym scen, instalacji technicznych i zaplecza sanitarnego, • wsparcie organizacyjne uczestników w zakresie korzystania z infrastruktury wydarzenia.
Czynności te: • mają charakter wyłącznie organizacyjny i techniczny, • są realizowane zbiorczo na rzecz wszystkich uczestników wydarzenia, • nie mają charakteru indywidualnych usług świadczonych na rzecz konkretnych uczestników, • nie są przedmiotem odrębnego wynagrodzenia i nie mogą być nabywane oddzielnie. II. Przesłanie cennika eventu (...) lub jego projektu. W przypadku, gdy Wnioskodawca nie posiada cennika należy wymienić jakie bilety są/będą dostępne na przedmiotowe wydarzenie i podać ich cenę, a także odrębnie dla każdego rodzaju biletu wskazać jakie świadczenia uczestnik nabywa w związku z zakupem biletu.
Odpowiedź: 8. Cennik wydarzenia oraz zakres świadczeń Sprzedaż biletów na wydarzenie (...) odbywa się za pośrednictwem systemu sprzedaży online dostępnego pod adresem: (...) Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku jest (...) bilet wstępu (...). Bilety te są oferowane w fazach sprzedaży, przy czym poszczególne fazy różnią się wyłącznie ceną, a nie zakresem świadczenia. Każdy (...) bilet (...) obejmuje prawo wstępu i udziału w wydarzeniu (...) przez cały okres jego trwania, (...) wraz z elementami organizacyjnymi niezbędnymi do realizacji wydarzenia, opisanymi w części I pisma.
(...) Każdy z powyższych biletów obejmuje ten sam zakres świadczenia, tj. wstęp na wydarzenie przez (...), wraz z możliwością przebywania z własnym namiotem w ogólnej strefie festiwalowej. Różnica w cenie wynika wyłącznie z fazy sprzedaży i dostępności biletów, a nie z odmiennego zakresu świadczenia. W systemie sprzedaży mogą być również prezentowane inne pozycje, takie jak (...). Pozycje te są świadczeniami odrębnymi, nabywanymi za osobną opłatą, nie są objęte ceną (...) biletu wstępu i nie stanowią przedmiotu wniosku.
Cena (...) biletu wstępu typu (...) nie obejmuje świadczeń dodatkowych oferowanych odrębnie, w szczególności: • usług parkingowych, • odrębnie płatnych form zakwaterowania, np. namiotów wyposażonych lub glampingu, • voucherów/tokenów przeznaczonych do zapłaty za żywność i napoje, • innych świadczeń oferowanych poza ceną biletu wstępu. III. W odniesieniu do przesłanego przez Wnioskodawcę dokumentu (...) tut. organ prosi o potwierdzenie, że wydarzenie (...) jest/będzie organizowane w oparciu o tożsame zapisy ww. regulaminu. Jeśli nie, należy przesłać Regulamin dotyczący (...) Odpowiedź: III.
Regulamin wydarzenia Wnioskodawca potwierdza, że wydarzenie (...) jest/będzie organizowane w oparciu o zapisy regulaminu przesłanego uprzednio organowi jako dokument (...). IV. Przesłanie programu wydarzenia (...) lub jego projektu. Wnioskodawca do uzupełnienia wniosku przesłał bowiem (...) Odpowiedź: IV. Program wydarzenia (...) Wnioskodawca wskazuje, że program wydarzenia (...) jest obecnie przygotowywany. (...) (...) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 8 maja 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.57.2026.3.EZW, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 21 maja 2026 r. W odpowiedzi na powyższe postanowienie pismem z dnia 22 maja 2026 r. Wnioskodawca poinformował, że wnosi jak dotychczas.
Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W złożonym w dniu 4 lutego 2026 r. wniosku oraz na dołączonym do wniosku „FORMULARZU DO WNIOSKU WIS” w części „PRZEDMIOT WNIOSKU” Wnioskodawca poprzez zaznaczenie kwadratu nr 2 wskazał, że wniosek dotyczy usługi.
Natomiast w opisie sprawy Wnioskodawca wskazywał kilkukrotnie na pojęcie „świadczenia kompleksowego” oraz przywoływał orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące świadczeń kompleksowych. Z uwagi zatem na niejednoznaczność wynikającą z oznaczenia przedmiotu wniosku w świetle opisu sprawy, tutejszy organ powziął wątpliwość co do przedmiotu złożonego wniosku.
Wobec powyższego pismem z dnia 4 marca 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.57.2026.1.EZW – tutejszy organ wezwał Wnioskodawcę m.in. do jednoznacznego określenia, czy przedmiotem wniosku jest: • pojedyncza usługa – jaka? czy • towary i/lub usługi, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – świadczenie kompleksowe? W piśmie z dnia 24 marca 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że „przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe, obejmujące zespół świadczeń, które z perspektywy uczestnika stanowią jedną nierozerwalną usługę polegającą na umożliwieniu udziału w wielodniowym wydarzeniu festiwalowym.
Świadczeniem głównym jest wstęp na imprezę kulturalno-rozrywkową, natomiast pozostałe elementy mają charakter pomocniczy”. Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Biorąc pod uwagę powyższe, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę.
W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę należy podkreślić, że – co do zasady – każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę kompleksową składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej.
Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez czynności pomocniczej. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą.
Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: – w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT.
W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku).
Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku), – w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie kompleksowe, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie występuje świadczenie kompleksowe, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie.
Takie stanowisko wywieść można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca jest organizatorem imprez masowych, w tym plenerowego (...). Wydarzenie odbędzie się w terminie (...). Jest to wielodniowa impreza masowa o charakterze kulturalno-rozrywkowym, obejmująca wydarzenia muzyczne i artystyczne. Wydarzenie odbywa się na terenie plenerowym obejmującym obszar leśny oraz infrastrukturę tymczasową przygotowaną przez Wnioskodawcę. Festiwal trwa nieprzerwanie przez kilka dni i nocy, a uczestnicy przebywają na jego terenie przez cały okres trwania wydarzenia. Przedmiotem wniosku jest (...) bilet wstępu (...).
Bilet ten obejmuje prawo wstępu i udziału w wydarzeniu (...) przez cały okres jego trwania, (...) wraz z możliwością przebywania z własnym namiotem w ogólnej strefie festiwalowej oraz elementami organizacyjnymi niezbędnymi do realizacji wydarzenia. Cena (...) biletu wstępu (...) nie obejmuje świadczeń dodatkowych oferowanych odrębnie, w szczególności: usług parkingowych, odrębnie płatnych form zakwaterowania, np. namiotów wyposażonych lub glampingu, voucherów/tokenów przeznaczonych do zapłaty za żywność i napoje, innych świadczeń oferowanych poza ceną biletu wstępu.
W ramach zakupu biletu uczestnik nabywa prawo do następujących świadczeń: 1. Wstępu na teren wydarzenia przez cały okres jego trwania. 2. Udziału we wszystkich wydarzeniach organizowanych w ramach festiwalu, w tym koncertach, występach muzycznych oraz działaniach artystycznych. 3. Dostępu do infrastruktury festiwalowej obejmującej sceny, przestrzenie wydarzeń oraz zaplecze sanitarne. 4. Możliwości korzystania z wyznaczonej przestrzeni przeznaczonej na czasowy pobyt uczestnika (nocleg w formie pobytu na terenie wydarzenia, zgodnie z regulaminem). 5. Dostępu do infrastruktury towarzyszącej pobytowi uczestnika, w tym urządzeń sanitarnych oraz infrastruktury umożliwiającej wielodniowy pobyt.
Jak wyjaśnił Wnioskodawca, przez pojęcie noclegu należy rozumieć wyłącznie możliwość przebywania na terenie festiwalu przez cały okres jego trwania, w tym korzystania z wyznaczonej, ogólnodostępnej strefy przeznaczonej do rozstawienia własnego namiotu. Jest to otwarta, ogólnodostępna strefa festiwalowa, brak jest przydziału indywidualnych miejsc oraz brak jest systemu rezerwacji. Wnioskodawca nie zapewnia miejsc noclegowych, nie zapewnia namiotów ani wyposażenia, nie organizuje indywidualnych miejsc pobytu. Uczestnik sam zapewnia namiot i wyposażenie oraz organizuje swój pobyt.
Możliwość przebywania na terenie festiwalu przez cały okres jego trwania stanowi element organizacyjny wydarzenia wynikający z jego wielodniowego charakteru. Jednocześnie Wnioskodawca oferuje odrębnie płatne formy zakwaterowania, np. namioty wyposażone, które nie są objęte ceną biletu i stanowią odrębne świadczenie. Na terenie wydarzenia funkcjonuje także system rozliczeń oparty na voucherach/tokenach, które pełnią funkcję środka rozliczeniowego wykorzystywanego wyłącznie do dokonywania płatności za produkty gastronomiczne. Uczestnik nabywa vouchery/tokeny od Wnioskodawcy za odrębną opłatą, niezależnie od ceny biletu wstępu.
Vouchery/tokeny nie są objęte ceną biletu i nie stanowią elementu świadczenia będącego przedmiotem wniosku. Uczestnik sam decyduje o zakupie voucherów/tokenów oraz ich wartości oraz może dokonywać wielokrotnego doładowania środków w trakcie wydarzenia. Vouchery/tokeny mogą być wykorzystane wyłącznie na terenie wydarzenia do zapłaty za żywność i napoje. Uczestnik nie ma obowiązku nabywania voucherów/tokenów oraz ma możliwość wniesienia na teren wydarzenia własnej żywności i napojów. Brak ich zakupu nie wpływa na możliwość udziału w wydarzeniu. Punkty gastronomiczne funkcjonujące podczas wydarzenia są prowadzone przez podmioty odrębne od Wnioskodawcy.
Wnioskodawca udostępnia podmiotom gastronomicznym infrastrukturę organizacyjną, w tym system rozliczeń oraz terminale umożliwiające przyjmowanie płatności voucherami/tokenami. Uczestnik dokonuje zapłaty za produkty gastronomiczne przy użyciu voucherów/tokenów nabytych od Wnioskodawcy niezależnie od ceny biletu. Faktycznymi dostawcami żywności i napojów są podmioty prowadzące punkty gastronomiczne. Świadczenia gastronomiczne są realizowane niezależnie od świadczenia będącego przedmiotem wniosku i nie stanowią jego elementu. Wynagrodzenie za świadczenie będące przedmiotem wniosku ma charakter ryczałtowy i jest określone jako cena biletu wstępu na wydarzenie (...).
Cena biletu jest ustalana z góry przez Wnioskodawcę, stanowi jednorazową opłatę uprawniającą do udziału w wydarzeniu przez cały okres jego trwania, obejmuje całość świadczenia polegającego na umożliwieniu uczestnikowi udziału w wydarzeniu kulturalno-rozrywkowym wraz z elementami organizacyjnymi niezbędnymi do jego realizacji, nie jest kalkulowana jako suma odrębnych świadczeń, lecz jako jedna cena za dostęp do wydarzenia jako całości.
Cena biletu obejmuje wyłącznie świadczenie będące przedmiotem wniosku, tj. udział w wydarzeniu i nie obejmuje świadczeń dodatkowych oferowanych odrębnie, w szczególności: usług parkingowych, odrębnie płatnych form zakwaterowania, np. namiotów wyposażonych lub glampingu, voucherów/tokenów przeznaczonych do zapłaty za żywność w tym napoje oraz alkohole, innych świadczeń oferowanych poza ceną biletu wstępu. Uczestnik może w pełni korzystać z wydarzenia bez nabywania tych usług. W konsekwencji świadczenia te nie stanowią elementu świadczenia będącego przedmiotem wniosku.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.
Biorąc zatem pod uwagę definicję „wstępu” oraz fakt, że aby uczestniczyć w przedmiotowym wydarzeniu niezbędne jest uiszczenie opłaty (nabycie biletu) wstępu, w ramach którego uczestnik może brać udział we wszystkich wydarzeniach organizowanych w ramach festiwalu, w tym koncertach, występach muzycznych oraz działaniach artystycznych, otrzymuje dostęp do infrastruktury festiwalowej obejmującej sceny, przestrzenie wydarzeń oraz zaplecze sanitarne, możliwość korzystania z wyznaczonej przestrzeni przeznaczonej na czasowy pobyt uczestnika, dostęp do infrastruktury towarzyszącej pobytowi uczestnika, w tym urządzeń sanitarnych oraz infrastruktury umożliwiającej wielodniowy pobyt, stwierdzić należy, że świadczenie będące przedmiotem analizy stanowi pojedynczą usługę, składającą się z kilku elementów.
Nabywając wstęp na przedmiotowe wydarzenie, klient oczekuje możliwości wejścia na teren festiwalu, na którym organizowane są koncerty, występy muzyczne oraz działania artystyczne i korzystania z infrastruktury dostępnej na terenie wydarzenia. Przy czym uczestnik w żaden sposób nie ma wpływu na ilość elementów tworzących nabywaną od Wnioskodawcy usługę, nie może też zrezygnować z żadnego elementu tej usługi.
Ponadto, Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że cena biletu wstępu (...) nie obejmuje świadczeń dodatkowych, takich jak usługi parkingowe, odrębnie płatne formy zakwaterowania, np. namioty wyposażone lub glamping, vouchery/tokeny przeznaczone do zapłaty za żywność w tym napoje oraz alkohole, inne świadczenia oferowane poza ceną biletu wstępu. Pozycje te są świadczeniami odrębnymi, nabywanymi za osobną opłatą, nie są objęte ceną (...) biletu wstępu i nie stanowią przedmiotu wniosku.
Zatem klient nabywając od Wnioskodawcy przedmiotową usługę otrzymuje jedno świadczenie składające się z kilku nierozerwalnie związanych ze sobą elementów (o których nie decyduje), dostępnych w ramach dokonanego zakupu. Podsumowując, świadczenie polegające na umożliwienie uczestnikom udziału w organizowanym przez Wnioskodawcę wydarzeniu pod nazwą (...), na podstawie (...) biletu wstępu (...) należy, w kontekście art. 42b ust. 5 ustawy, traktować jako jedną usługę (o której mowa w pkt 1 ww. przepisu).
Uzasadnienie klasyfikacji Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.
U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”.
Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.
Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy. Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu.
Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny. Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%. Jak już wskazano wyżej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.
Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu).
I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia.
Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną.
Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT. Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca organizuje imprezę masową (...) o charakterze kulturalno-rozrywkowym. Wydarzenie odbędzie się w terminie (...) na terenie plenerowym obejmującym obszar leśny oraz infrastrukturę tymczasową przygotowaną na potrzeby wydarzenia przez Wnioskodawcę. Festiwal trwa nieprzerwanie przez kilka dni i nocy, a uczestnicy przebywają na jego terenie przez cały okres trwania wydarzenia. Wejście na wydarzenie jest możliwe wyłącznie po nabyciu biletu wstępu. Przedmiotem wniosku jest (...) bilet wstępu (...).
Bilet ten obejmuje prawo wstępu i udziału w wydarzeniu (...) przez cały okres jego trwania wraz z możliwością przebywania z własnym namiotem w ogólnej strefie festiwalowej oraz elementami organizacyjnymi niezbędnymi do realizacji wydarzenia. Bilety wstępu na wydarzenie są sprzedawane wyłącznie w formie elektronicznej, za pośrednictwem dedykowanej platformy sprzedażowej dostępnej online. W ramach zakupu biletu uczestnik nabywa prawo do następujących świadczeń: 1. Wstępu na teren wydarzenia przez cały okres jego trwania. 2. Udziału we wszystkich wydarzeniach organizowanych w ramach festiwalu, w tym koncertach, występach muzycznych oraz działaniach artystycznych.
3. Dostępu do infrastruktury festiwalowej obejmującej sceny, przestrzenie wydarzeń oraz zaplecze sanitarne. 4. Możliwości korzystania z wyznaczonej przestrzeni przeznaczonej na czasowy pobyt uczestnika (nocleg w formie pobytu na terenie wydarzenia, zgodnie z regulaminem). 5. Dostępu do infrastruktury towarzyszącej pobytowi uczestnika, w tym urządzeń sanitarnych oraz infrastruktury umożliwiającej wielodniowy pobyt. Celem wydarzenia jest organizacja imprezy o charakterze kulturalno-rozrywkowym, umożliwiającej uczestnikom udział w wydarzeniach muzycznych i artystycznych.
Wynagrodzenie za świadczenie będące przedmiotem wniosku ma charakter ryczałtowy i jest określone jako cena biletu wstępu na wydarzenie (...). Cena biletu jest ustalana z góry przez Wnioskodawcę, stanowi jednorazową opłatę uprawniającą do udziału w wydarzeniu przez cały okres jego trwania, obejmuje całość świadczenia polegającego na umożliwieniu uczestnikowi udziału w wydarzeniu kulturalno-rozrywkowym wraz z elementami organizacyjnymi niezbędnymi do jego realizacji, nie jest kalkulowana jako suma odrębnych świadczeń, lecz jako jedna cena za dostęp do wydarzenia jako całości.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa – umożliwienie uczestnikom udziału w organizowanym przez Wnioskodawcę wydarzeniu pod nazwą (...), na podstawie (...) biletu wstępu (...) – stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy. W rezultacie, usługa będąca przedmiotem analizy podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: – podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
42b ust. 3 ustawy), – usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 – w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że – klasyfikacja usługi, lub – stawka podatku właściwa dla usługi lub – podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/, będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).