Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 10
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0112-KDWL.4011.148.2026.2.TW

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytań Nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, stanowiących majątek prywatny, a także lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 października 2026 r. (wpływ 23 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest (…). Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki (…) s.j. Wnioskodawca prowadzi ponadto indywidualne gospodarstwo rolne – działalność ta nie wymaga wpisu do CEIDG, ale Wnioskodawca posiada numer REGON (…). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT (NIP (…)). Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim. I. Wnioskodawca w latach 2021-2022 nabył odpłatnie lokale mieszkalne: 1. dnia 14 października 2021 roku – lokal mieszkalny nr (…) o pow. 33,94m2, w budynku przy ul. (…) w (…), dla którego Sąd (…) w (…) (…) Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer (…) (umowa sprzedaży Rep.

Nr (…)), 2. dnia 22 listopada 2021 roku – lokal mieszkalny nr (…) o pow. 44,35 m2, położony przy ulicy (…) w (…), dla którego Sąd (…) w (…) (…) ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer (…) (umowa sprzedaży Rep. (…)), 3. dnia 9 grudnia 2021 roku – spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (…) o pow. 38,50 m2, położonego przy ul. (…) w (…). Grunt objęty KW nr (…), prowadzoną przez Sąd (…) w (…) (umowa sprzedaży Rep. (…)). Następnie nastąpiło przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność, 4. dnia 16 grudnia 2021 roku – spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (…) o pow. 32,40 m2, położonego przy ulicy (…) w (…).

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest związane z nieruchomością, dla której Sąd (…) prowadzi KW numer (…) (umowa sprzedaży Rep. (…)), 5. dnia 14 stycznia 2022 roku – lokal mieszkalny nr (…) o pow. 42,07 m2, położony przy ulicy (…) w (…), Sąd (…) w (…) Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer (…) (umowa sprzedaży Rep. (…)). Wszystkie wskazane nieruchomości mieszkalne (lokale mieszkalne, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) Wnioskodawca nabył wraz z małżonką, za fundusze wspólne, do majątku prywatnego, wspólnego z małżonką, z którym pozostawał w ustroju majątkowej wspólności ustawowej w chwili ich nabycia.

Wszystkie lokale mieszkalne były wynajmowane w ramach najmu prywatnego, wyłącznie na cele mieszkaniowe (tzw. najem długoterminowy). Przedmiot najmu (ww. mieszkania) nigdy nie został wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Przychody osiągane z tytułu najmu tych mieszkań, Wnioskodawca opodatkowywał na zasadach ryczałtu w myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Nabycie wyżej wskazanych lokali nie nastąpiło z zamiarem ich dalszej odsprzedaży.

Lokale zostały nabyte jako długoterminowa lokata oszczędności rodziny i były przez kilka lat wykorzystywane wyłącznie w ramach długoterminowego najmu na cele mieszkaniowe. Wnioskodawca nie dokonywał podziału lokali, zmiany ich przeznaczenia, przebudowy prowadzącej do zwiększenia liczby lokali ani innych działań właściwych dla podmiotów zawodowo zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie zatrudniał pracowników ani współpracowników zajmujących się obrotem nieruchomościami, nie prowadził biura sprzedaży i nie tworzył wyodrębnionej struktury organizacyjnej służącej nabywaniu i zbywaniu lokali.

Wnioskodawcza, wraz z małżonką, rozważa ewentualną sprzedaż wskazanych wyżej lokali oraz spółdzielczego własnościowego prawa lokalu mieszkalnego. Jak wskazano wcześniej – nieruchomości nie były wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej, nie stanowiły składnika majątku działalności gospodarczej, nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, ani amortyzowane (wówczas gdy jeszcze przepisy ustawy dawały taką możliwość). Wnioskodawca wraz z małżonką rozważa odpłatne zbycie wszystkich albo części opisanych lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Na dzień złożenia wniosku nie została podjęta ostateczna decyzja dotycząca liczby zbywanych lokali, kolejności ich sprzedaży ani przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży. Przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie skutków podatkowych odpłatnego zbycia każdego z opisanych lokali lub praw, jeżeli do takiego zbycia dojdzie po upływie okresu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewentualna przyszła sprzedaż zostanie dokonana przy wykorzystaniu zwykłych form właściwych dla zarządu majątkiem prywatnym.

Wnioskodawca nie będzie podejmował ponadstandardowych kampanii marketingowych ani działań służących profesjonalnemu przygotowaniu lokali do handlowej odsprzedaży. II. Wnioskodawca posiada również, wraz z małżonką, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, lokal mieszkalny o pow. 97,4 m2, położony przy ul. (…) w (…), dla którego Sąd (…) w (…) (…) Wydział ksiąg Wieczystych prowadzi KW numer (…). Lokal został nabyty odpłatnie, umowa sprzedaży, Rep. (…) z dnia 18 sierpnia 2015 r. Nabycie lokalu w przeważającej części zostało sfinansowane ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego, który to kredyt został już w całości spłacony.

Zakup nastąpił do majątku prywatnego, a następnie wskazany lokal mieszkalny był wykorzystywany na cele prowadzonej przez małżonkę Wnioskodawcy – działalności gospodarczej (siedziba Kancelarii adwokackiej). Jednocześnie lokal nie został wprowadzony do ewidencji ŚT w ramach prowadzonej przez małżonkę Wnioskodawcy działalności gospodarczej, ani tym samym nie był amortyzowany (wówczas gdy jeszcze przepisy ustawy dawały taką możliwość). Wnioskodawca, wraz z małżonką, rozważa sprzedaż wyżej wymienionego lokalu, w którym prowadzona była dotychczas działalność gospodarcza.

Wnioskodawca wskazuje, w odniesieniu do opisanych w pkt I i II zdarzeń przyszłych, że każdorazowo celem i zamiarem zakupu nieruchomości była lokata kapitału poprzez ulokowanie oszczędności w nieruchomości, jak również w przyszłości – przekazanie nieruchomości dzieciom na tzw. start, co jest szczególnie istotne zwłaszcza w warunkach rozregulowanej sytuacji na rynku pracy, niepewności co do sposobu zaspokojenia w przyszłości potrzeb własnych i rodziny, stąd pomysł na lokowanie wolnych środków finansowych w dobra, jakim są nieruchomości, które w określonej perspektywie czasowej mogą stanowić zabezpieczenie bytu dla Wnioskodawcy oraz jego rodziny. III.

Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki Jawnej ((…), NIP (…), KRS (…), REGON (…). Wspólnikami spółki są: Wnioskodawca oraz jego małżonka. Zgodnie z umową Spółki prawo Wnioskodawcy do udziału w zysku Spółki wynosi 49%, natomiast prawo drugiego wspólnika do udziału w zysku wynosi 51%. W takim samym stosunku wspólnicy uczestniczą w stratach Spółki. Stosunek prawny wspólników Spółki określa umowa Spółki, w tym posiadany przez każdego ze Wspólników ogół praw i obowiązków w tej Spółce. Wspólnikami spółki są wyłącznie osoby fizyczne.

Spółka jawna nie jest podatnikiem podatku dochodowego – podatnikami podatku dochodowego od dochodów uzyskiwanych za pośrednictwem spółki są jej wspólnicy, proporcjonalnie do ich prawa do udziału w zysku. Spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka jawna jest właścicielem jednej nieruchomości gruntowej położonej w (…), objętej księgą wieczystą nr (…), składającej się z czterech działek ewidencyjnych: nr 1, nr 2, nr 3 oraz nr 4. Poszczególne działki ewidencyjne nie stanowią odrębnych nieruchomości, lecz części jednej nieruchomości gruntowej objętej jedną księgą wieczystą.

W skład ww. nieruchomości wchodzą: • działka nr 1 położoną w (…), dla której Sąd (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (akt notarialny Rep. (…) z dnia 14.10.2020, umowa zamiany), • działka numer 2 położoną w (…), dla której Sąd (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (akt notarialny Rep. (…) z dnia 20.04.2022, umowa sprzedaży), • działka numer 3 położoną w (…), dla której Sąd (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (akt notarialny Rep. (…) z dnia 20.04.2022 umowa sprzedaży), • działka numer 4 położoną w (…), dla której Sąd (…) prowadzi księgę wieczystą numer (…) (akt notarialny Rep. (…) z dnia 02.10.2020 umowa sprzedaży).

Przedmiotowa nieruchomość stanowi składnik majątku Spółki i jest utrzymywana na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie była jednak, jak się później okazało, wykorzystywana bezpośrednio do świadczenia usług ani prowadzenia bieżącej działalności operacyjnej Spółki. Spółka nie rozpoczęła na niej żadnych prac budowlanych ani inwestycji deweloperskich. Wspólnicy (m.in. Wnioskodawca) spółki jawnej rozważają wycofanie nieruchomości z majątku spółki i przenieść jej własność na rzecz wspólników, proporcjonalnie do udziału w zyskach spółki. Przeniesienie to ma nastąpić nieodpłatnie i nie będzie miało wpływu na wkład kapitałowy wspólników ani na ich udziały w zyskach spółki.

Spółka jawna będzie kontynuować działalność gospodarczą, spółka nie będzie zlikwidowana. Czynność ta wynika z decyzji wspólników dotyczącej zmiany sposobu utrzymywania i zarządzania majątkiem. Nie będzie ona poprzedzona przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży ani podejmowaniem czynności właściwych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Przeniesienie nieruchomości na wspólników nie będzie stanowiło zapłaty za świadczenie wspólników, wypłaty należnego im zysku, zaliczki na poczet zysku, zwrotu wkładów ani obniżenia udziałów kapitałowych. Wspólnicy nie będą zobowiązani do spełnienia na rzecz Spółki żadnego świadczenia wzajemnego.

Wszystkie działki składające się na tę nieruchomość zostaną przeniesione jednocześnie, na podstawie jednej uchwały wspólników i jednej umowy zawartej w formie aktu notarialnego. W wyniku planowanej czynności Wnioskodawca otrzyma udział wynoszący 49% we współwłasności jednej nieruchomości gruntowej objętej księgą wieczystą nr (…), a drugi wspólnik otrzyma udział wynoszący 51%. Proporcje te odpowiadają prawu wspólników do udziału w zyskach i stratach Spółki. Na dzień dokonania planowanej czynności wspólnikami Spółki jawnej będą wyłącznie osoby fizyczne. Spółka jawna nie będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Planowane przeniesienie własności nieruchomości nie nastąpi tytułem wypłaty zysku, zaliczki na poczet zysku, zwrotu wkładu, zmniejszenia udziału kapitałowego, wystąpienia wspólnika ze Spółki ani jej likwidacji. Wspólnicy nie będą zobowiązani do spełnienia żadnego świadczenia wzajemnego na rzecz Spółki ani drugiego wspólnika. W wyniku planowanej czynności nie zmienią się określone w umowie Spółki prawa wspólników do udziału w zyskach i stratach, ich udziały kapitałowe ani zakres przysługującego im ogółu praw i obowiązków. Czynność nie będzie stanowiła rozliczenia jakiejkolwiek wierzytelności wspólnika wobec Spółki.

Wnioskodawca otrzyma udział wynoszący 49% we współwłasności nieruchomości, odpowiadający jego prawu do udziału w zyskach i stratach Spółki, natomiast drugi wspólnik otrzyma udział wynoszący 51%. Wartość rynkowa składnika otrzymanego przez Wnioskodawcę nie będzie wyższa niż 49% łącznej wartości rynkowej przekazywanej nieruchomości. Przeniesienie nastąpi na podstawie uchwały wspólników oraz zawartej w formie aktu notarialnego umowy nienazwanej, opartej na art. 3531 Kodeksu cywilnego w związku z art. 2 Kodeksu spółek handlowych. Umowa nie będzie umową darowizny, umową sprzedaży, wypłatą zysku ani umową zniesienia współwłasności.

W wyniku planowanej czynności dojdzie do przeniesienia prawa własności ze Spółki na wspólników. Jednak Spółka nie otrzyma w zamian żadnego świadczenia ani innej korzyści majątkowej.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym planowane odpłatne zbycie lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, opisanych w punkcie 1, będzie stanowiło zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm. (dalej: Ustawa PIT, ustawa), a w konsekwencji – z uwagi na dokonanie zbycia po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-c) ustawy PIT – nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego opisanego w punkcie II, wykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej małżonki Wnioskodawcy jako siedziba kancelarii, nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o PIT, a z uwagi na dokonanie sprzedaży po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie powstanie również przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nieodpłatne przeniesienie przez Spółkę jawną własności, opisanej w punkcie III, nieruchomości na jej wspólników, proporcjonalnie do przysługującego każdemu z nich prawa do udziału w zyskach i stratach Spółki, niedokonywane tytułem wypłaty zysku, zwrotu lub zmniejszenia wkładu ani innego rozliczenia ze wspólnikami, nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności przychodu z odpłatnego zbycia albo z nieodpłatnych świadczeń?

4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ewentualne późniejsze odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w nieruchomości wycofanej uprzednio z majątku Spółki jawnej będzie stanowiło przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli nastąpi przed upływem sześciu lat, liczonych od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nieruchomości zostały wycofane z działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 oraz art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT? Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania Nr 1 i 2, natomiast w zakresie pytań Nr 3 i 4 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy: 1. Zdaniem Wnioskodawcy planowane odpłatne zbycie lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, opisanych w punkcie I, będzie stanowiło zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT, a w konsekwencji – z uwagi na dokonanie zbycia po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT – nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

2. Zdaniem Wnioskodawcy przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego opisanego w punkcie II, pomimo wykorzystywania go na potrzeby działalności gospodarczej, nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o PIT. Z uwagi natomiast na dokonanie sprzedaży po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie powstanie również przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT.

Uzasadnienie Zbycie lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: - odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Odrębnym źródłem przychodów jest wyszczególniona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z tym przepisem Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: • wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, • polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, • polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym przepisie daje podstawę, by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp. Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.

10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.

Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponadto wskazać należy, że Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi i nie będzie prowadzić profesjonalnych kampanii marketingowych.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowanym w Uchwale 7 sędziów NSA W-wa z dnia 24 maja 2021 r. sygn. II FPS 1/21, przychody – w tym przypadku – z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze – są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Ewentualne przypisanie cech pozarolniczej działalności gospodarczej podatnikowi uzyskującemu przychody, które nie mogą być identyfikowane z transakcjami wymienionymi w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

(jak np. przychody z tytułu najmu i dzierżawy) nie jest wystarczające do zakwalifikowania takiego przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jeżeli podatnik dokonał wyboru innego źródła (np. do przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. – z tytułu umowy najmu czy dzierżawy, które z istoty swojej kreują stałe źródło przychodu), tak NSA w wyroku z dnia 9 marca 2016 r. II FSK 1423/14. Wprowadzone do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. zastrzeżenie: „jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej” ma taki skutek, że dla kwalifikacji przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości do przychodów ze źródła regulowanego tym przepisem, bądź przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.

10 ust. 1 pkt 3) decydujące znaczenie będzie miało ustalenie, czy stanowią one wynik aktywności podatnika, której można przypisać cechy pozarolniczej działalności gospodarczej z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Przypisanie określonego strumienia przychodów do właściwego źródła ma dla podatnika istotne znaczenie w procesie samoobliczenia właściwej wysokości podatku dochodowego. Porównanie regulacji zawartych w art. 5a pkt 6 oraz 10 ust. 1 pkt 1-9 u.p.d.o.f. rodzi szereg wątpliwości, czy zakres przedmiotowy podatku w omawianych sytuacjach został skonkretyzowany w sposób jednoznaczny, a co za tym idzie czy został spełniony konstytucyjny warunek zupełności ukształtowania zobowiązania podatkowego.

Potencjalne wątpliwości, co do zgodności analizowanych przepisów u.p.d.o.f. chociażby z art. 2 oraz art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mogą zostać wyeliminowane w procesie wykładni prawa, przy czym konieczne jest uwzględnienie specyfiki każdego konkretnego zdarzenia. Respektowana w tym przypadku winna być zasada in dubio pro tributario, której stosowanie potwierdzone zostało prowadzeniem do ustawy Ordynacja podatkowa z dniem 1 stycznia 2016 r. art. 2a, w brzmieniu: „Niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika”.

Każda zatem transakcja związana ze sprzedażą nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu) powinna być rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności z nią związanych, w tym czynności podjętych przez sprzedającego przed dokonaną sprzedażą. Znaczenie dla oceny zdarzenia mogą mieć również indywidualne cechy przedmiotu transakcji, bądź okoliczności życiowe, w jakich znajdował się podatnik dokonujący transakcji, a które miały wpływ na jego decyzje.

O ile zatem w związku z nieruchomością nie były podejmowane przez podatnika czynności o charakterze kwalifikowanym (charakterystyczne np. dla działalności deweloperskiej czy też z zakresu obrotu nieruchomościami), z pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być identyfikowane jedynie transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości, w związku z zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta (np. podatnik dokonuje sprzedaży gruntu z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego w następstwie istotnych problemów finansowych albo też zbywa nieruchomość, którą nabył wprawdzie w celu gospodarczym, lecz z określonych powodów nie zadecydował o jej gospodarczym wykorzystaniu, nie weszła ona w skład przedsiębiorstwa, stała się zbędna dla realizacji pierwotnie założonych zamiarów).

Podobnie postrzegać można sytuację, w której podatnik nabywa po atrakcyjnej cenie dużą nieruchomość, część z niej zabudowuje budynkiem mieszkalnym, a pozostały fragment zbywa (nawet po jego podzieleniu na mniejsze działki gruntu). Istotne znaczenie ma wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine, a związane z upływem 5 lat między nabyciem, a sprzedażą nieruchomości. Wymieniony okres traktować można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę czasową, której ziszczenie powoduje brak możliwości kwalifikowania dokonanej sprzedaży nieruchomości (co do której oczywiście nie były podejmowane czynności przekraczające zwykły zarząd) do transakcji spekulacyjnych.

Zdaniem Sądów (m.in. NSA w wyroku z dnia 9 marca 2016 r. II FSK 1423/14), zwłaszcza w warunkach rozregulowanej sytuacji na rynku pracy, niepewności co do sposobu zaspokojenia w przyszłości potrzeb własnych i rodziny, do naturalnych zachowań należy lokowanie wolnych środków finansowych w różne dobra, które w określonej perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie spieniężone. Do takich dóbr należą m.in. nieruchomości. W przypadku spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego I, pod nr 3 (ul.

(…) w (…)) późniejsze ustanowienie odrębnej własności lokalu nie było związane z ekonomicznym nabyciem nowej nieruchomości, lecz stanowiło zmianę formy prawnej przysługującego wcześniej prawa. Za moment nabycia dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT Wnioskodawca uznaje zatem dzień nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, odpłatne zbycie nieruchomości wskazanych w punkcie I niniejszego wniosku, tj. zbycie lokali mieszkalnych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (nabywanych do majątku prywatnego w latach 2021- 2022), nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej.

Brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.

Zatem, jako że odpłatne zbycie tych nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, przy jednoczesnym założeniu, że zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie spowoduje ono powstania przychodu w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 lit a-c Ustawy PIT. W konsekwencji: • lokale nabyte w 2021 r., sprzedane począwszy od 1 stycznia 2027 r., nie spowodują powstania przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, • lokal nabyty w 2022 r„ sprzedany począwszy od 1 stycznia 2028 r., nie spowoduje powstania przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT.

Przechodząc do analizy sprzedaży mieszkania wykorzystywanego na prowadzenie Kancelarii w ramach działalności gospodarczej małżonki Wnioskodawcy (opisanego w zdarzeniu przyszłym II), wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Zatem, aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki: - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej, - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

W myśl art. 14 ust. 1 tej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z treści powołanych regulacji jednoznacznie wynika, że do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lokali mieszkalnych bądź budynków mieszkalnych.

„Odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy” – Uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 17 lutego 2014 r„ sygn. akt II FPS 8/13. Zatem przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie przychodem z działalności gospodarczej, na podstawie art. 14 ust. 2c Ustawy PIT.

Ponadto, sprzedaż tego mieszkania nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego mieszkania. W konsekwencji, przychód ze sprzedaży mieszkania nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dla kwalifikacji przychodu ze sprzedaży lokalu opisanego w punkcie II decydujące znaczenie ma mieszkalny charakter nieruchomości. Lokal stanowi lokal mieszkalny będący odrębną nieruchomością i nie został prawnie przekształcony w lokal użytkowy.

Okoliczność, że lokal był faktycznie wykorzystywany jako siedziba kancelarii adwokackiej, nie pozbawiła go charakteru mieszkalnego. Na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o PIT przychodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą nie zalicza się do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Skutki sprzedaży należy zatem ocenić na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT.

Ponieważ lokal został nabyty do majątku wspólnego małżonków 18 sierpnia 2015 r., pięcioletni okres, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, upłynął 31 grudnia 2020 r. Planowana sprzedaż nie będzie wobec tego stanowiła przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości ani przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stanowisko takie potwierdza w szczególności interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 maja 2024 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.245.2024.2.MG, a także powołane w niej interpretacje z 25 kwietnia 2022 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.98.2022.3.ISL, oraz z 23 maja 2023 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.278.2023.3.MZ.

Końcowo Wnioskodawca ponownie wskazuje, w odniesieniu do opisanych w pkt I i II zdarzeń przyszłych, że każdorazowo celem i zamiarem zakupu nieruchomości była lokata kapitału poprzez ulokowanie oszczędności w nieruchomości, jak również w przyszłości – przekazanie nieruchomości dzieciom na tzw. start, co jest szczególnie istotne zwłaszcza w warunkach rozregulowanej sytuacji na rynku pracy, niepewności co do sposobu zaspokojenia w przyszłości potrzeb własnych i rodziny, stąd pomysł na lokowanie wolnych środków finansowych w dobra, jakim są nieruchomości, które w określonej perspektywie czasowej mogą stanowić zabezpieczenie bytu dla Wnioskodawcy oraz jego rodziny; a jakiekolwiek działania poczynione w okresie posiadania nieruchomości nie wykraczały poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytań 1 i 2 jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do przywołanych przez Pana orzeczeń wyjaśniam, że nie neguję orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, ale zauważam, że moc obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Stąd też organ podatkowy wydający interpretacje podatkowe jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego i nie są wiążące w Pana sprawie. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja dotyczy Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana małżonki (drugiego współwłaściciela). Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.