Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 października 2026 r. (wpływ 8 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni wraz z bratem są jedynymi spadkobiercami po zmarłej w 2026 roku matce. W skład spadku wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Historia prawna nieruchomości przedstawia się następująco: w 1989 roku nieruchomość została nabyta przez małżonków A i B (rodziców Wnioskodawczyni) na podstawie przydziału lokalu mieszkalnego nr (…). W 2025 roku zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Spadek po nim na podstawie ustawy nabyli: matka Wnioskodawczyni (50% udziału w spadku) oraz Wnioskodawczyni i jej brat (…) (po 25% udziału w spadku). W 2025 roku dokonano notarialnego działu spadku po zmarłym bez spłat i dopłat.
W wyniku tej czynności Wnioskodawczyni oraz jej brat przekazali swoje udziały spadkowe w nieruchomości na rzecz matki, w efekcie czego stała się ona wyłącznym właścicielem (100% udziałów) przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W 2026 roku zmarła matka Wnioskodawczyni. Spadek po niej (w tym 100% udziałów w nieruchomości) odziedziczyli w częściach równych (po 50%) Wnioskodawczyni oraz jej brat. Wnioskodawczyni i jej brat w dniu 3 września 2026 roku sprzedali przedmiotowy lokal mieszkalny, przed upływem 5 lat od śmierci matki.
Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego będące przedmiotem wniosku zostało nabyte przez Pani rodziców do majątku wspólnego małżonków w ramach ustawowej wspólności majątkowej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
Pytanie
Czy odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w 2026 roku przez Wnioskodawczynię będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy też sprzedaż ta jest całkowicie zwolniona z opodatkowania z uwagi na upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o PIT? Pytanie wynika z uzupełnienia wniosku.
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w 2026 roku, odziedziczonego przez Panią po zmarłej matce, nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, ponieważ lokal ten był w posiadaniu Pani rodziców A i B od samego początku tj. od momentu przydziału lokalu w 1989 r. przez (…) w 1989 r. Nie był w międzyczasie zbywany ani wynajmowany.
Po śmierci Pani ojca w 2025 roku został dokonany notarialny podział spadku, w którym swój udział spadkowy w nieruchomości przekazałam nieodpłatnie na rzecz Pani matki, gdyż zamieszkiwała ona przez cały ten okres od 1989 r. w tym lokalu, Pani już tam od wielu lat nie mieszkała, w wyniku czego stała się ona wyłącznym właścicielem. Uważa Pani zatem, że 5-letni okres w rozumieniu art. 10 ust. 5 ustawy o PIT upłynął w 1994 r. Okres posiadania nieruchomości przez Pani matkę przewyższa wymagane prawem 5 lat. Stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Zgodnie zaś z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie zaś z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Stosownie do art. 10 ust. 6 ww. ustawy: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 cytowanej ustawy: Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
Z opisu sprawy wynika, że w 1989 r. Pani rodzice nabyli do wspólności majątkowej małżeńskiej opisane we wniosku spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lokalu. Pani ojciec zmarł w 2025 r., a spadek po nim na podstawie ustawy nabyła Pani matka (50% udziału w spadku) oraz Pani brat i Pani (po 25% udziału w spadku). W 2025 r. dokonali Państwo działu spadku po zmarłym bez spłat i dopłat, w wyniku czego Pani matka stała się wyłącznym właścicielem ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W 2026 r. zmarła Pani matka, a spadek po niej odziedziczyła Pani i Pani brat (po 50%).
Na tle powyższego wyjaśniam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu: Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ww. Kodeksu).
W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy: § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Na podstawie art. 1038 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek.
Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. § 2. Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku. Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, będące przedmiotem spadku, zostało nabyte przez Pani rodziców i wchodziło w skład ustawowej wspólności małżeńskiej. Wskazuję zatem, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Przepis art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości. Powyższe znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, która została wydana na gruncie wcześniejszego stanu prawnego i odnosiła się do ustania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Należy jednak zauważyć, że jej tezy zostały następnie odzwierciedlone w obowiązującym stanie prawnym poprzez dodanie przywołanego wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego przez Panią opisu, wskazuję, że z uwagi na panujący w małżeństwie Pani rodziców ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które Pani matka oraz Pani ojciec posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu Pani matka nie mogła ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości ani w drodze dziedziczenia po zmarłym Pani ojcu, ani w drodze działu spadku.
W kwestii oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przysługującego Pani udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytego w drodze spadku, stwierdzam, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pani rodziców. Skoro rodzice nabyli nieruchomość w 1989 r. do majątku wspólnego, to pięcioletni okres, o którym mowa wyżej niewątpliwie upłynął.
Zatem odpłatne zbycie przez Panią udziału w ww. spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu ww. przepisu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Wskazuję, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 tej ustawy, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani i nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj. Pani brata).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.