Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 2 października 2026 r., sygn. 0112-KDWL.4011.185.2026.1.WS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan w dniu 23 września 2026 r. oraz pismem z 24 września 2026 r. (wpływ 24 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”). Wnioskodawca uzyskuje przychody z dwóch źródeł: 1. Ze stosunku pracy (art.

10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT) na podstawie umowy o pracę zawartej z (…). Dochody te są opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT, i rozliczane w rocznym zeznaniu PIT-37. Dochód Wnioskodawcy ze stosunku pracy przekracza w skali roku kwotę 120.000 zł, w związku z czym część tego dochodu podlega opodatkowaniu stawką 32%. 2. Z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) prowadzonej jednoosobowo na podstawie wpisu do CEIDG, w zakresie wytwarzania oprogramowania. Dochody z działalności są opodatkowane podatkiem liniowym według stawki 19% na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT i rozliczane w rocznym zeznaniu PIT-36L.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca nie świadczy i nie będzie świadczył usług na rzecz obecnego ani byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy (art. 9a ust. 3 ustawy o PIT). Działalność ta jest pozarolniczą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawca gromadzi oszczędności na podstawie umowy o prowadzenie indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE) zawartej z (…). Wnioskodawca posiada tylko jedno IKZE (art.

4 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, dalej: „ustawa o IKE i IKZE”).

W roku podatkowym 2026 Wnioskodawca dokonał wpłat na IKZE w łącznej kwocie nieprzekraczającej limitu wpłat obowiązującego osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, o którym mowa w art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE, tj. 1,8-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok (w 2026 r. – 16.956 zł, zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 listopada 2025 r. w sprawie wysokości kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w roku 2026).

Kwota wpłat przekracza jednocześnie limit podstawowy, o którym mowa w art. 13a ust. 1 tej ustawy, tj. 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego (w 2026 r. — 11.304 zł), obowiązujący osoby nieprowadzące pozarolniczej działalności. W kolejnych latach podatkowych Wnioskodawca zamierza dokonywać wpłat na IKZE w analogiczny sposób, tj. do wysokości limitu obowiązującego osoby prowadzące działalność gospodarczą.

Wnioskodawca oświadcza, że wpłaty na IKZE: nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, nie zostały i nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie, zostaną odliczone wyłącznie jednokrotnie – żadna część wpłat nie zostanie odliczona jednocześnie w zeznaniu PIT-37 i w zeznaniu PIT-36L, są udokumentowane potwierdzeniami przelewów zawierającymi dane wpłacającego, odbiorcy, datę i kwotę wpłaty (art. 26 ust. 7 pkt 5 ustawy o PIT).

Wnioskodawca rozważa dwa warianty rozliczenia wpłat na IKZE w zeznaniach rocznych za 2026 r. oraz za lata następne: Wariant A – odliczenie całości wpłat na IKZE (do wysokości limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE) od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 (poprzez załącznik PIT/O), bez dokonywania jakiegokolwiek odliczenia z tego tytułu w zeznaniu PIT-36L.

Wariant B – odliczenie części wpłat na IKZE od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 (poprzez załącznik PIT/O), a pozostałej części od dochodu z działalności gospodarczej w zeznaniu PIT-36L, przy czym suma kwot odliczonych w obu zeznaniach nie przekroczy ani faktycznie dokonanych wpłat, ani limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE, a żadna kwota nie zostanie odliczona dwukrotnie.

Pytanie

1. Czy Wnioskodawca, uzyskujący przychody ze stosunku pracy opodatkowane według skali podatkowej oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, ma prawo – na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT – odliczyć od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 całość wpłat dokonanych na IKZE w danym roku podatkowym, do wysokości limitu obowiązującego osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE), nie dokonując żadnego odliczenia z tego tytułu w zeznaniu PIT-36L?

2. Czy Wnioskodawca ma prawo podzielić kwotę wpłat dokonanych na IKZE w danym roku podatkowym i odliczyć jej część od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 (art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT), a pozostałą część od dochodu z działalności gospodarczej w zeznaniu PIT-36L (art. 30c ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT), pod warunkiem że łączna kwota odliczeń w obu zeznaniach nie przekroczy faktycznie dokonanych wpłat ani limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE, a żadna kwota nie zostanie odliczona dwukrotnie?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1. W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca. Wnioskodawca może odliczyć od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 całość wpłat na IKZE dokonanych w roku podatkowym, do wysokości limitu obowiązującego osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, nie dokonując odliczenia w zeznaniu PIT-36L. Ad 2. W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 2 jest twierdząca. Wnioskodawca może podzielić kwotę wpłat na IKZE i odliczyć jej część w zeznaniu PIT-37, a pozostałą część w zeznaniu PIT-36L, o ile suma odliczeń nie przekroczy faktycznych wpłat ani limitu ustawowego i żadna kwota nie zostanie odliczona dwukrotnie.

Uzasadnienie wspólne 1. Prawo do odliczenia i wysokość limitu. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu m.in. wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym (art. 26 ust. 6g ustawy o PIT), na podstawie dokumentu stwierdzającego dokonanie wpłaty (art. 26 ust. 7 pkt 5 ustawy o PIT).

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o IKE i IKZE oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE. Zgodnie z art. 13a ust. 1 tej ustawy wpłaty w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego, natomiast na podstawie art. 13a ust. 1a – w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – o 1,8-krotności tego wynagrodzenia.

Prawo do podwyższonego limitu jest przypisane do osoby oszczędzającego i wynika wyłącznie z faktu prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności. Ustawa o IKE i IKZE nie uzależnia tego prawa od tego, czy oszczędzający uzyskuje równocześnie przychody z innych źródeł, ani od tego, w jaki sposób opodatkowana jest jego działalność. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a zatem przysługuje mu limit z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE. 2. Brak związania odliczenia ze źródłem przychodu. Art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT odsyła do przepisów o IKZE wyłącznie w zakresie wysokości odliczenia.

Przepis ten nie zawiera żadnego ograniczenia co do źródła dochodu, od którego odliczenie może zostać dokonane. Jedynym warunkiem materialnym jest uzyskanie dochodu opodatkowanego według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o PIT. Dochód ze stosunku pracy jest dochodem opodatkowanym według skali, a zatem stanowi dochód, od którego odliczenie z art. 26 ust. 1 pkt 2b może zostać dokonane w pełnej wysokości wynikającej z limitu przysługującego Wnioskodawcy. Ustawodawca w żadnym przepisie nie powiązał wysokości limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE z obowiązkiem odliczenia wpłat od dochodu z działalności gospodarczej.

Gdyby taki był zamiar ustawodawcy, dałby temu wyraz wprost, tak jak uczynił to np. w art. 26 ust. 13a ustawy o PIT, formułując zakaz podwójnego odliczenia. Wykładnia językowa i systemowa prowadzi więc do wniosku, że podatnik uprawniony do podwyższonego limitu może odliczyć wpłaty w pełnej wysokości od dowolnego dochodu opodatkowanego skalą, w tym od dochodu ze stosunku pracy. 3. Zakaz podwójnego odliczenia jako jedyne ograniczenie.

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o PIT wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodu na podstawie art. 30c albo od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Symetrycznie art. 30c ust. 3 ustawy o PIT stanowi, że wpłaty na IKZE pomniejszają dochód opodatkowany podatkiem liniowym, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodu opodatkowanego na zasadach określonych w art. 27, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani zwrócone. Przepisy te formułują zakaz odliczenia tych samych wydatków w więcej niż jednym zeznaniu.

Nie zawierają natomiast: nakazu odliczenia wpłat w zeznaniu właściwym dla działalności gospodarczej, nakazu zachowania określonej kolejności odliczeń, zakazu odliczenia całości wpłat w jednym zeznaniu (Wariant A), zakazu rozdzielenia wpłat pomiędzy dwa zeznania (Wariant B). W Wariancie A całość wpłat zostaje odliczona w PIT-37, a w PIT-36L nie jest odliczana żadna kwota – warunek z art. 26 ust. 13a jest spełniony. W Wariancie B każda złotówka wpłaty jest odliczona dokładnie raz: część w PIT-37, pozostała część w PIT-36L, a wpłaty odliczone w PIT-37 „nie zostały odliczone od dochodu na podstawie art. 30c” i odwrotnie.

Warunki z art. 26 ust. 13a oraz art. 30c ust. 3 są zatem spełnione również w Wariancie B. Podział wpłat prowadzi do skutku identycznego z sytuacją, w której podatnik – z uwagi na zbyt niski dochód w jednym zeznaniu – odlicza pozostałą część wpłat w drugim zeznaniu za ten sam rok, co jest powszechnie akceptowane w praktyce organów podatkowych i piśmiennictwie. Wysokość odliczenia w obu zeznaniach łącznie nie może przekroczyć kwoty faktycznie dokonanych wpłat ani limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE, a odliczenie w danym zeznaniu nie może przekroczyć wykazanego w nim dochodu. Wnioskodawca będzie przestrzegał tych ograniczeń. 4. Potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydanych w tożsamych stanach faktycznych: • interpretacja z 21 lutego 2022 r., nr 0115-KDIT2.4011.770.2021.3.ŁS – podatnik prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym i uzyskujący równocześnie przychody ze stosunku pracy; organ potwierdził, że przepisy ustawy o PIT nie zawierają żadnych ograniczeń co do możliwości odliczania wpłat na IKZE od dochodów w zależności od źródła ich uzyskania, a podatnik może odliczyć całość wpłat od dochodu z umowy o pracę do wysokości limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE; • interpretacja z 25 lutego 2025 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.37.2025.2.DJ – podatniczka rozliczająca dochody z emerytury i umowy o pracę w PIT-37 oraz z działalności gospodarczej opodatkowanej liniowo w PIT-36L; organ uznał za prawidłowe odliczenie w PIT-37 całości wpłaty dokonanej w ramach limitu dla osób prowadzących działalność gospodarczą.

Wnioskodawca ma świadomość, że powołane interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają mocy wiążącej w sprawie niniejszej, jednak z uwagi na tożsamość stanu prawnego i faktycznego wskazują one na ukształtowaną linię interpretacyjną, którą – w świetle art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (zasada zaufania) – organ powinien uwzględnić. 5. Podsumowanie.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że: • (Ad 1) może odliczyć całość wpłat na IKZE, do wysokości limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o IKE i IKZE, od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37, nie dokonując odliczenia w PIT-36L; • (Ad 2) może podzielić wpłaty na IKZE i odliczyć ich część w PIT-37, a pozostałą część w PIT-36L, o ile łączna kwota odliczeń nie przekroczy faktycznych wpłat ani limitu ustawowego i żadna kwota nie zostanie odliczona dwukrotnie. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 30c ust. 2 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód ustalony zgodnie z art. 9 ust. 1, 2-3b i 5, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e i ust. 4 zdanie pierwsze lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 23o. Dochód ten podatnicy mogą pomniejszyć o wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego określone w art. 26 ust. 1 pkt 2b.

Na podstawie przywołanego art. 26 ust. 1 pkt 2b ww. ustawy: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy: Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.

Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 91). Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy: Wpłata oznacza wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.

Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy: Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23. Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy: Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem ust. 1a.

Natomiast w myśl art. 13a ust. 1a ww. ustawy: Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność, w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350, z późn. zm.), nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,8-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w ust. 1. Zgodnie z art. 13a ust. 5 ww. ustawy: Po przekroczeniu odpowiednio jednej z kwot określonych w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 8, instytucja finansowa jest obowiązana do przekazania nadpłaconej kwoty w sposób określony w umowie o prowadzenie IKZE.

W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy: Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a. Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w roku 2026 z 10 listopada 2025 r. (M.

P. z 2025 r. poz. 1156): 1) wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego, o której mowa w art. 13a ust. 1 wymienionej ustawy, w roku 2026 wynosi 11 304 zł; 2) wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego, o której mowa w art. 13a ust. 1a wymienionej ustawy, w roku 2026 wynosi 16 956 zł. Osoby, które w danym roku podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od uzyskanego dochodu (bądź przychodu w przypadku zryczałtowanego podatku dochodowego). Wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu.

Limit ten nie jest określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Co istotne w przedmiotowej sprawie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zabrania odliczania od dochodu osiągniętego ze stosunku pracy wpłat na IKZE zapłaconych zgodnie z limitem określonym dla osób prowadzących działalność gospodarczą.

Istotnym jest zaś, aby wpłaty nie zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że nie zachodzą takowe przesłanki.

Zgodnie z powyższym, uznać należy, że będzie Pan mógł odliczyć wpłaconą na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego w 2026 roku kwotę 16.956 zł (przewidzianą dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą) od dochodów uzyskanych ze stosunku pracy w zeznaniu rocznym za 2026 r. Odliczenia wpłat na IKZE można dokonać w zeznaniu PIT-28, PIT-37, PIT-36, oraz PIT-36L. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłącza możliwości proporcjonalnego podziału kwoty możliwej do odliczenia na różne zeznania podatkowe.

Warunkiem tego działania musi być fakt, iż łączna kwota odliczeń w obu zeznaniach nie przekroczy faktycznie dokonanych wpłat ani limitu z art. 13a ust. 1a ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Wskazując na powyższe, zgadzam się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym może Pan odliczyć od dochodu ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-37 całość wpłat na IKZE dokonanych w roku podatkowym, do wysokości limitu obowiązującego osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, nie dokonując odliczenia w zeznaniu PIT-36L.

Zgodzić się także należy ze stanowiskiem odnośnie pytania nr 2, według którego może Pan podzielić kwotę wpłat na IKZE i odliczyć jej część w zeznaniu PIT-37, a pozostałą część w zeznaniu PIT-36L, o ile suma odliczeń nie przekroczy faktycznych wpłat ani limitu ustawowego i żadna kwota nie zostanie odliczona dwukrotnie. Podsumowując, stwierdzam, że Pana stanowisko odnośnie obu wskazanych we wniosku wątpliwości podatkowych jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.