Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi psychoterapii, coachingu i mentoringu. Dochody z działalności gospodarczej opodatkowuje według skali podatkowej. Wnioskodawca planuje rozszerzenie zakresu świadczonych usług o odpłatne usługi coachingowe, mentoringowe i rozwojowe realizowane w środowisku żeglarskim, w szczególności w formule „Coaching pod Żaglami”. Usługi te będą świadczone na rzecz klientów indywidualnych, a w zależności od charakteru zlecenia również małych grup, przedsiębiorców, pracowników lub zespołów. Środowisko żeglarskie będzie stanowiło element procesu coachingowego i rozwojowego.
Praca będzie mogła obejmować w szczególności takie obszary jak podejmowanie decyzji, odpowiedzialność, komunikacja, współpraca, zaufanie, reagowanie na zmianę, radzenie sobie ze stresem oraz analizowanie własnego sposobu funkcjonowania w sytuacjach wymagających współdziałania i podejmowania decyzji. Żegluga będzie w tym modelu środowiskiem umożliwiającym wystąpienie rzeczywistych sytuacji wymagających podejmowania decyzji, komunikacji i współpracy, które następnie będą omawiane z klientem w ramach procesu coachingowego lub rozwojowego. Usługi będą świadczone odpłatnie i będą stanowiły źródło przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
W celu świadczenia opisanych usług Wnioskodawca zamierza nabyć używany jacht żaglowy, będący jednostką kabinową przeznaczoną do żeglugi rekreacyjnej i sportowej, za cenę orientacyjnie od (…) zł do (…) zł. Ostateczny model, rok produkcji, parametry techniczne oraz cena jachtu będą zależały od dostępnych ofert spełniających potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Jacht będzie umożliwiał prowadzenie opisanych usług dla klientów indywidualnych lub małych grup i może być wyposażony w pomocniczy silnik. Zakup może nastąpić od osoby prywatnej albo innego podmiotu oferującego używaną jednostkę.
Jacht będzie stanowił własność Wnioskodawcy, będzie kompletny i zdatny do użytkowania w dniu przyjęcia do używania, a przewidywany okres jego wykorzystywania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą będzie dłuższy niż rok. Po zakupie jacht zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca zakłada zakwalifikowanie nabytego jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych jako jednostki pływającej. Prawidłowość klasyfikacji KŚT jest przedmiotem odrębnego zapytania skierowanego przez Wnioskodawcę do właściwego organu statystyki publicznej.
Wnioskodawca posiada status małego podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wartość planowanego jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nie przekroczy ustawowego limitu przewidzianego dla jednorazowej amortyzacji.
Pytania
1. Czy używany jacht żaglowy spełniający warunki opisane w zdarzeniu przyszłym, nabyty w celu wykorzystywania go przy świadczeniu odpłatnych usług coachingowych, mentoringowych i rozwojowych, może zostać uznany za środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej? 2. Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej opisanego jachtu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej?
3. Czy Wnioskodawca, posiadający status małego podatnika, będzie uprawniony do dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej opisanego jachtu na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy założeniu prawidłowego zakwalifikowania nabytego jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy używany jacht żaglowy spełniający warunki przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego może zostać uznany za środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej. Jacht będzie stanowił własność Wnioskodawcy, będzie kompletny i zdatny do użytkowania w momencie przyjęcia go do używania, a przewidywany okres jego wykorzystywania będzie dłuższy niż rok. Zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Jacht będzie wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przy realizacji odpłatnych usług coachingowych, mentoringowych i rozwojowych. Jego nabycie pozostaje zatem w związku z planowanym uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej.
Środowisko żeglarskie nie będzie jedynie miejscem wykonywania usługi, lecz elementem procesu coachingowego i rozwojowego, umożliwiającym pracę w rzeczywistych sytuacjach wymagających m.in. podejmowania decyzji, odpowiedzialności, komunikacji, współpracy oraz reagowania na zmieniające się warunki. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, jacht będzie spełniał przesłanki określone w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie mógł zostać uznany za środek trwały. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej jachtu będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
Zakup jachtu będzie pozostawał w związku z planowanym świadczeniem odpłatnych usług coachingowych, mentoringowych i rozwojowych, a tym samym z osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej. W konsekwencji odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów. Ad. 3 Zdaniem Wnioskodawcy, przy założeniu prawidłowego zakwalifikowania nabytego jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych, będzie on uprawniony do dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od jego wartości początkowej na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca posiada status małego podatnika. Przy założeniu prawidłowości zakwalifikowania jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych będzie on należał do grupy środków trwałych objętych art. 22k ust. 7 ustawy i nie będzie samochodem osobowym. Wartość jednorazowego odpisu nie przekroczy ustawowego limitu. Art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje możliwość dokonywania przez małych podatników jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych.
Przepis ten nie uzależnia możliwości zastosowania jednorazowej amortyzacji przez małego podatnika od tego, czy nabyty środek trwały jest fabrycznie nowy. W związku z tym okoliczność, że nabywany jacht będzie jednostką używaną, nie wyłącza – zdaniem Wnioskodawcy – możliwości zastosowania art. 22k ust. 7 ustawy. W konsekwencji, przy spełnieniu opisanych warunków, Wnioskodawca uważa, że będzie uprawniony do dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej nabytego jachtu w roku podatkowym, w którym zostanie on wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
Wnioskodawca zamierza dokonać jednorazowego odpisu wyłącznie przy spełnieniu warunków dotyczących pomocy de minimis, o których mowa w art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma, lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: - musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, - musi nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - musi być właściwie udokumentowany.
Przepis art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, że: Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi: - stanowić własność lub współwłasność podatnika, - zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika, - być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, - jego przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok, - być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu sprawy wynika, że jacht będzie stanowił Pana własność.
Będzie kompletny i zdatny do użytkowania w dniu przyjęcia do używania, a przewidywany okres jego wykorzystywania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą będzie dłuższy niż rok. Jacht będzie umożliwiał prowadzenie opisanych usług dla klientów indywidualnych lub małych grup w prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym, używany przez Pana jacht żaglowy, nabyty w celu wykorzystywania go przy świadczeniu odpłatnych usług coachingowych, mentoringowych i rozwojowych, może zostać uznany za środek trwały w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Jak stanowi art. 22d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: 1. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. 2. Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych. Szczegółowe zasady ustalania wartości początkowej zawarte są w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy stanowi, że: Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Dla celów amortyzacji środka trwałego należy również ustalić właściwą stawkę amortyzacyjną. Zgodnie z art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Zgodnie natomiast z art. 22i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest również od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany.
Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Kwalifikacji środka trwałego do określonej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych dokonuje sam podatnik.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Natomiast z punktu widzenia definicji środka trwałego istotne jest m.in. aby był on wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Jeśli jacht będzie zakupiony w celu świadczenia w ramach działalności opisanych, odpłatnych usług coachingowych, mentoringowych czy rozwojowych w określonej formule przez pryzmat i odniesienie do środowiska żeglarskiego (w tym celu ma zostać także poszerzona działalność gospodarcza), wskazuje to na istnienie rzeczywistego związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Po przeanalizowaniu opisu sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że przedmiotowy wydatek na nabycie jachtu, wykorzystywanego w Pana działalności może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jacht żaglowy będzie stanowił środek trwały w Pana działalności gospodarczej w związku z czym zaliczenie do kosztów nastąpi w formie odpisów amortyzacyjnych.
Pana wątpliwości dotyczą również kwestii czy posiadając status małego podatnika, będzie Pan uprawniony do dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej opisanego jachtu na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy założeniu prawidłowego zakwalifikowania nabytego jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych. Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
Jak stanowi art. 22k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania.
Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22i.
Zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Na podstawie ust. 12 ww. art. 22k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.
W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
Stosownie do art. 22k ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3. Stosownie do treści art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
W świetle wyżej cytowanych przepisów, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać: - mali podatnicy lub - podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym: Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ww. ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji. Jak wskazał Pan w opisie sprawy, posiada status małego podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W celu świadczenia opisanych usług zamierza Pan nabyć używany jacht żaglowy, będący jednostką kabinową przeznaczoną do żeglugi rekreacyjnej i sportowej, za cenę orientacyjnie od (…) zł do (…) zł.
Zakłada Pan zakwalifikowanie nabytego jachtu do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych jako jednostki pływającej. Wartość planowanego jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nie przekroczy ustawowego limitu przewidzianego dla jednorazowej amortyzacji. Wobec tego, mając na uwadze powołany uprzednio art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznać należy, że spełnia Pan przesłanki do zastosowania jednorazowej amortyzacji do nabytego jachtu żaglowego, jako środka trwałego zaliczonego do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.