Pytania
Czy sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Czy sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Czy sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług?
Czy sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług? Czy sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Czy sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania nr 1 Sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Stanowisko do pytania nr 2 Sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Stanowisko do pytania nr 5 Sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie stanowiska dotyczące pytania nr 1, pytania nr 2 oraz pytania nr 5 Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 6 wskazanej ustawy VAT - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Z art. 15 ust. 1 ustawy VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza - w myśl ust. 2 wskazanego przepisu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnej czynności.
Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, każdorazowo wymaga oceny.
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę ogół czynności, których przedmiotem była Nieruchomość, należy stwierdzić, że: 1) sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, 2) sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, 3) sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ Sprzedający 1 oraz Sprzedający 2 podejmowali działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Do działań tych może zostać zaliczone zabieganie o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanej Nieruchomości (właściciele działek położonych w ... wystąpili z wnioskiem do Rady Gminy o przekształcenie gruntów). Dokonanie - na potrzeby planowanej transakcji z .... Stanowisko do pytania nr 3 Sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
Stanowisko do pytania nr 4 Sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko do pytania nr 6 Sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Uzasadnienie stanowiska dotyczące pytania nr 3, pytania nr 4 oraz pytania nr 6 Jak wskazuje art. 41 ust. 1 ustawy VAT w zw. z art. 146aa ustawy VAT, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.
W związku z tym, co do zasady dostawa gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej, tj. 23%. Dostawa gruntów nie zawsze jednak wiąże się z opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, jako że w niektórych przypadkach zastosowanie może mieć zwolnienie przedmiotowe. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w ... w wyroku z 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 195/18, opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te które stanowią tereny budowlane.
Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Nieruchomość jak wskazano w opisie zdarzenie przyszłego objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego fragment obrębu ... w gminie ..., zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy ... nr ... z dnia 14 listopada 2018 r. (Dz. Urz. Woj. ... z 2018 r. poz. ...).
Nieruchomość położona jest na terenach zabudowy produkcyjnej i usługowej (oznaczonych symbolem PU) oraz na terenach drogi publicznej klasy dojazdowej (oznaczonych symbolem KDD), przy czym w ramach terenów przeznaczonych pod zabudowę produkcyjną i usługową mogą być realizowane budynki usługowe, handlowe, produkcyjne oraz magazynowe, wraz z obiektami biurowymi i socjalnymi, a także służące obsłudze przeznaczenia podstawowego: budynki służące zapewnieniu ochrony i nadzoru, garaże, budynki gospodarczo-techniczne, wiaty, budowle związane z obsługą transportu drogowego, w tym procesu przeładunku, ciągi komunikacyjne, miejsca do parkowania i manewrowania, sieci, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, miejsca wstępnego magazynowania odpadów.
W świetle powyższych ustaleń: 1) sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług z uwagi na dokonanie dostawy terenu niezabudowanego będącego terenem budowlanym, 2) sprzedaż udziału w prawie własności, objętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającą 2 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług z uwagi na dokonanie dostawy terenu niezabudowanego będącego terenem budowlanym, 3) sprzedaż udziału w prawie własności, nieobjętego wspólnością ustawową małżeńską, działki ewidencyjnej nr 1 przez Sprzedającego 1 nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług z uwagi na dokonanie dostawy terenu niezabudowanego będącego terenem budowlanym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości.
Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: 1) określone udziały w nieruchomości, 2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości, 3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, z późn. zm.). Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego: Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Stosownie do art. 198 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359). Stosownie do art. 31 § 1 powołanego wyżej Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków. Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa.
Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Zauważenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Z opisu sprawy wynika, że ... oraz jego żona ... są na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej właścicielami w udziale wynoszącym 3/4 niezabudowanej działki gruntu położonej w miejscowości ..., gminie ..., powiecie ..., województwie ... oznaczonej numerem ewidencyjnym 1. Sprzedający 1 jest wyłącznym właścicielem Nieruchomości w udziale wynoszącym 1/4. Udział ten stanowi majątek osobisty Sprzedającego 1. Nieruchomość powstała z podziału działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2. Sprzedający 1 oraz Sprzedający nabyli prawo własności Nieruchomości w udziale 3/4 na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny.
Sprzedający 1 nabył prawo własności Nieruchomości w udziale 1/4 na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po .... Nieruchomość była i jest i będzie do dnia jej sprzedaży wykorzystywana w działalności rolniczej. Obecnie działka nr 1 nie jest dzierżawiona, najmowana, ani w inny sposób udostępniana osobom trzecim, za wyjątkiem ww. porozumienia. Sprzedający zabiegali o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla sprzedawanej Nieruchomości (właściciele działek położonych w ... wystąpili z wnioskiem do Rady Gminy o przekształcenie gruntów). Mieszkańcy gminy ... zainteresowani sprzedażą swoich nieruchomości na rzecz ...
(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc także Sprzedający, zabiegali o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w celu zmiany kwalifikacji gruntów rolnych na inwestycyjne, co umożliwiałoby sprzedaż gruntów po cenie odpowiedniej dla terenów inwestycyjnych. W tym zakresie Sprzedający także udzielili pełnomocnictwa do działania w ich imieniu spółce ... (...). Sprzedający zawarli 12 lutego 2021 r. z ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Kupujący”) w formie aktu notarialnego przedwstępną umowę sprzedaży (Repertorium ...; dalej jako: „Umowa”).
Umowa, na mocy której Sprzedający sprzedadzą Nieruchomość zostanie zawarta po spełnieniu się m.in. następujących warunków: a) po przedłożeniu przez Sprzedających odpisu zwykłego Księgi Wieczystej niezawierającego żadnych wpisów w działach III i IV, ani żadnych wzmianek w jej działach I-IV, a w szczególności roszczenia wpisanego obecnie na rzecz ... (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo przedłożenia dokumentów sporządzonych w wymaganej prawem formie, które będą potwierdzały: iii. zrzeczenie się roszczeń ...
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w stosunku do Nieruchomości, iv. zrzeczenie się służebności osobistej wpisanej na rzecz ... w stosunku od Nieruchomości, i które to dokumenty będą stanowiły podstawę wykreślenia praw i roszczeń z działu III Księgi Wieczystej lub odłączenia Nieruchomości do nowej księgi wieczystej bez przepisywania służebności osobistej; b) po przeprowadzeniu przez Kupującego procesu analizy stanu prawnego, glebowo-środowiskowego i technicznego Nieruchomości, w tym dostępu do drogi publicznej i po uznaniu przez Kupującego, według jego oceny, wyników tej analizy za satysfakcjonujące; c) po uzyskaniu przez Kupującego ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zamierzonej przez Kupującego Inwestycji; Sprzedający udzielili przedstawicielom ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do dokonywania w ich imieniu m.in. następujących czynności: uzyskania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych, oraz włączenie do dróg, w tym składania i podpisywania wniosków i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz odbioru; uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskania decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie; uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych, a także dokonaniu wyżej wymienionych czynności; zawarcia w imieniu Mocodawcy umów przyłączenia do sieci oraz umów drogowych określających warunki włączenia do dróg; uzyskania decyzji - pozwolenia wodnoprawnego, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z częściami socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą, decyzji zezwalającej na prowadzenie badań archeologicznych, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę na Nieruchomości tej planowanej inwestycji; uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt podziału Nieruchomości.
Pełnomocnictwo to uprawnia pełnomocników do składania i podpisywania wniosków, pism, oświadczeń (w tym oświadczeń woli i oświadczeń wiedzy), umów i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz przyjmowania i odbioru decyzji, postanowień, wypisów, wyrysów, map i pism oraz korespondencji związanych i wymaganych w związku ze sprawami objętymi pełnomocnictwem. Wszystkie koszty i opłaty przyłączeniowe związane z warunkami technicznymi, decyzjami i umowami przyłączeniowymi, jak wskazano w pełnomocnictwie - będą obciążały ... sp. z o.o. Sprzedający zawarli z Kupującym porozumienie.
Na jego mocy Sprzedający m.in. udzielili Kupującemu prawa dysponowania Nieruchomością na cele budowlane (z prawem udzielania tego prawa dowolnej osobie trzeciej), składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, a także do wejścia na teren Nieruchomości celem wykonania, na koszt Kupującego, badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji polegającej na budowie centrum magazynowo-logistyczno-produkcyjnego z częściami socjalno-biurowymi i infrastrukturą towarzyszącą („Inwestycja”), a także prac dotyczących usunięcia kolizji istniejących sieci z projektowanym przebiegiem sieci, prac przygotowawczych i związanych z realizacją Inwestycji oraz prawo posadowienia tablic reklamowych.
W ww. porozumieniu Sprzedający wyrazili także zgodę na cesję (w drodze jednej lub więcej czynności prawnych) całości lub części praw lub obowiązków wynikających z porozumienia przez Kupującego na rzecz Cesjonariusza w rozumieniu Umowy Przedwstępnej. W dniu 24 lutego 2017 r. Sprzedający zawarli z ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością przedwstępną umowę sprzedaży, mocą której zobowiązali się sprzedać działkę wydzieloną z działki nr 2 w wyniku podziału na rzecz ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością najpóźniej do 28 lutego 2019 r. W opisanej wyżej przedwstępnej umowie sprzedaży Sprzedający udzielili m.in. ...
(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prawa do dysponowania nieruchomością, tj. działką nr 2 na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane oraz udzielili tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Energetyczne. Prawa te zawierały w szczególności: prawo do składania wniosków (w tym wniosku o pozwolenie na budowę) i uzyskiwania wszelkich zatwierdzeń, zezwoleń, opinii i decyzji (uwzględniając decyzję o wyłączeniu z produkcji rolnej i leśnej) oraz technicznych warunków (uwzględniając warunki dotyczące przyłączy), jak również prawo do przeprowadzenia wstępnych badań nieruchomości. Ponadto, Sprzedający udzielili m.in. ...
(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zgody na wstęp na nieruchomość przez ich przedstawicieli oraz osoby przez nie wskazane w celu prowadzenia wszelkiego rodzaju badań gruntu. Załącznik nr 3 ww. przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej przez Sprzedających z ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, stanowiło pełnomocnictwo. Na jego mocy Sprzedający umocowali spółkę ...
(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością do m.in.: reprezentowania ich wobec organów administracji państwowej i samorządowej, w tym w urzędzie gminy ..., Starostwie Powiatowym w ... oraz we wszelkich innych urzędach i instytucjach, w związku z postępowaniem związanym z dokonaniem podziału działki nr 2 oraz uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany dla nieruchomości; podejmowania wszelkich decyzji, składania wniosków, pism i odwołań w związku z postępowaniem dotyczącym uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości; występowania do właściwych organów o wydanie niezbędnych decyzji administracyjnych dotyczących nieruchomości oraz warunków przyłączeniowych do sieci od odpowiednich gestorów sieci; składania wniosków o pozwolenie na budowę oraz dokonywania wszelkich czynności związanych z pozwoleniem na budowę; wszelkich spraw, jakie z wykonywaniem tego pełnomocnictwa okażą się konieczne i z nim związane.
Podział działki nr 2, w wyniku którego powstała działka nr 1, został dokonany z inicjatywy i na wniosek ... (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, na podstawie notarialnego pełnomocnictwa udzielonego przez Sprzedających. Podział był dokonany na potrzeby transakcji, jaka miała być zawarta pomiędzy Sprzedającymi, a ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a która ostatecznie nie doszła do skutku. Na mocy udzielonego pełnomocnictwa ... dokonała opisanego wyżej podziału działki nr 2, a także wystąpiła o wydanie dwóch decyzji środowiskowych (przy czym uzyskali tylko jedną decyzję). Do zawarcia umowy przyrzeczonej z ...
(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością ostatecznie nie doszło. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Oznacza to, że przeanalizowania wymaga całokształt działań jakie podjęła Pani i Pani małżonek jako Zainteresowany niebędący stroną postępowania w odniesieniu do działki mającej być przedmiotem sprzedaży, tj. niezabudowanej działki nr 1. Istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pani i Pani małżonek jako Zainteresowany niebędący stroną postępowania podejmowali działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Ocena ta winna przy tym uwzględniać, nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Jak już wskazano wcześniej, z wyroku TSUE 291/92 wynika, że podatnik w całym okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych aby uznać, że mamy do czynienia ze sprzedażą majątku prywatnego. W analizowanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.
Jak wskazano we wniosku, Sprzedający zabiegali o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla sprzedawanej Nieruchomości (właściciele działek położonych w ... wystąpili z wnioskiem do Rady Gminy o przekształcenie gruntów). Mieszkańcy gminy ... zainteresowani sprzedażą swoich nieruchomości na rzecz ... (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc także Sprzedający, zabiegali o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w celu zmiany kwalifikacji gruntów rolnych na inwestycyjne, co umożliwiałoby sprzedaż gruntów po cenie odpowiedniej dla terenów inwestycyjnych.
Ponadto, Pani i Pani małżonek jako Zainteresowany niebędący stroną postępowania udzieliliście przedstawicielom ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do dokonywania w Państwa imieniu m.in. następujących czynności polegających na uzyskania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych, oraz włączenie do dróg, uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskania decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie, uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych, a także dokonaniu wyżej wymienionych czynności, uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt podziału Nieruchomości.
Ponadto, 24 lutego 2017 r. zawarli Państwo z ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością przedwstępną umowę sprzedaży, której Załącznik nr 3 stanowił pełnomocnictwo. Podział działki nr 2, w wyniku którego powstała działka nr 1, został dokonany z inicjatywy i na wniosek ... (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, na podstawie notarialnego pełnomocnictwa udzielonego przez Sprzedających. Podział był dokonany na potrzeby transakcji, jaka miała być zawarta pomiędzy Sprzedającymi, a ... (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a która ostatecznie nie doszła do skutku.
Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego: Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego: Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu.
Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego: Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo, że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że: Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
Wobec tego, pomimo że opisane wyżej działania związane z przygotowaniem działki do sprzedaży, nie były/nie są/nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, ale przez osoby trzecie (pełnomocników) nie oznacza to, że pozostają one bez wpływu na sytuację prawną Pani i Pani małżonka. Po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez osoby trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej (mocodawców) tj. Pani i Pani małżonka.
Zatem osoby trzecie, dokonując ww. działań uatrakcyjniają niezabudowaną działkę nr 1. Działania te dokonywane za pełną zgodą Pani i Pani małżonka, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności ww. działki nr 1 jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu sprzedaży niezabudowana działka nr 1, której Pani i Pani małżonek są właścicielami, będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostały/zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Pani i Pani małżonka.
Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji, przedmiotem dostawy nie będzie składnik majątku osobistego Pani i Pani małżonka, a sprzedaż udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka, nie będzie stanowiła realizacji prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
Opisane działania wskazują na aktywność Pani i Pani małżonka w przedmiocie zbycia udziałów w prawie własności działki porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Czyli Pani i Pani małżonek zachowują się jak podmioty, których przedmiotem działalności gospodarczej jest obrót nieruchomościami. Wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Panią i Pani małżonka świadomych działań mających na celu sprzedaż udziałów w prawie własności działki, które nie mogą zostać uznane za incydentalne i sporadyczne.
Z całokształtu opisanego zespołu konkretnych czynności wynika, że sprzedaż przedmiotowych udziałów w prawie własności działki nastąpi w warunkach wskazujących na działania w ramach działalności gospodarczej. Podejmowane przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania działania nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Zatem, sprzedaż udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka należy uznać za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
Pani i Pani małżonek, z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej oraz Pani małżonek z tytułu sprzedaży udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej, będziecie działać w charakterze podatników, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Tym samym, dostawa udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy: Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: 1) dokonujących dostaw: a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: – energii elektrycznej (CN 2716 00 00), – wyrobów tytoniowych, – samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, d) terenów budowlanych, e) nowych środków transportu, f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: – preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), – komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), – urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), – maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: – pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), – motocykli (PKWiU ex 45.4); 2) świadczących usługi: a) prawnicze, b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, c) jubilerskie, d) ściągania długów, w tym factoringu; 3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W świetle art. 2 pkt 33 ustawy: Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.
U. z 2022 r. poz. 503): Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustala się na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego. Ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że dla terenu, na którym położona jest Nieruchomość obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym Nieruchomość położona jest na terenach zabudowy produkcyjnej i usługowej (oznaczonych symbolem ..) oraz na terenach drogi publicznej klasy dojazdowej (oznaczonych symbolem …), przy czym w ramach terenów przeznaczonych pod zabudowę produkcyjną i usługową mogą być realizowane budynki usługowe, handlowe, produkcyjne oraz magazynowe, wraz z obiektami biurowymi i socjalnymi, a także służące obsłudze przeznaczenia podstawowego: budynki służące zapewnieniu ochrony i nadzoru, garaże, budynki gospodarczo-techniczne, wiaty, budowle związane z obsługą transportu drogowego, w tym procesu przeładunku, ciągi komunikacyjne, miejsca do parkowania i manewrowania, sieci, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, miejsca wstępnego magazynowania odpadów.
Tym samym, działka nr 1 na dzień planowanej sprzedaży będzie stanowić teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W rezultacie, planowana sprzedaż udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 113ust.
1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych. Jeżeli przy zbyciu działek wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to przeanalizowania wymaga możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Jak wynika z opisu sprawy, Sprzedający nabyli prawo własności Nieruchomości w udziale 3/4 na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny oraz Sprzedający 1 nabył prawo własności Nieruchomości w udziale 1/4 na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po ....
Ponadto jak wynika z opisu sprawy, nabycie Nieruchomości przez Sprzedających nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT. Nie można zatem uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić, że Pani i Pani małżonkowi jako Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki, z której została następnie wydzielona działka nr 1, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
Zatem sprzedaż udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o którym mowa w tym przepisie.
Wobec powyższego, jak już wskazano powyżej, sprzedaż przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania udziałów w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 będących we współwłasności małżeńskiej przez Panią i Pani małżonka jako Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania oraz udziału w prawie własności niezabudowanej działki nr 1 niebędącego we współwłasności małżeńskiej przez Pani małżonka będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto sprzedaż ww. udziałów nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 oraz art. 113 ust. 1 ustawy, więc będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pani ...
(Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).