Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek powstałych po podziale działki nr 1 i 2, a tym samym braku obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismami z 2 września 2026 r. oraz 29 września 2029 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Dnia 24-10-2008 roku aktem notarialnym umowy darowizny otrzymał Pan od rodziców gospodarstwo rolne z zabudowaniami. Na podstawie podziału graficznego dla części działek rolnych złożył Pan niedawno wnioski o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Docelowo powstanie 11 działek budowalnych i droga wewnętrzna. W celu sprzedaży zamierza Pan dokonać podziału geodezyjnego, utwardzenia drogi, a każdą z działek uzbroić w przyłącze wody i prądu. Sprzedaży zamierza Pan dokonać w ramach zwykłego zarządzania majątkiem prywatnym, bez korzystania z usług agencji nieruchomości (jedynie ogłoszenie w internecie + baner na działce).
W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu wskazał Pan: 1) Jaki jest numer ewidencyjny działki, którą otrzymał Pan 24 października 2008 r. w drodze darowizny? Odp. W drodze darowizny gospodarstwa rolnego z zabudowaniami otrzymał Pan od rodziców działki nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 o łącznej powierzchni 5,2520 ha. Aktualne numery działek, które otrzymał Pan w drodze darowizny to 12, 1, 2, 13, 14, 15 i 16. Działka nr 14 o powierzchni 1,2017 ha dnia 02-03-2015 r. została darowana siostrze. Działka nr 16 o powierzchni 0,651 ha została darowana dalszej rodzinie. Działka nr 13 o powierzchni 0,0150 ha przeszła z mocy prawa na własność Powiatu ....
Aktualnie jestem w posiadaniu działek nr 12, 1, 2, 13 i 15 o łącznej powierzchni 3,4200 ha (KW nr ...). 2) Jakie będą numery ewidencyjne nowo powstałych 11 działek budowlanych i drogi wewnętrznej? Proszę wskazać numery ewidencyjne odrębnie dla każdej działki. Odp. Nowo powstałe działki budowlane i droga wewnętrzna zostaną wyodrębnione z KW nr .... Na tym etapie nie są jeszcze znane numery nowo powstałych działek i drogi wewnętrznej. 3) Które działki będą przedmiotem sprzedaży i będą objęte zakresem Pana pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług? Proszę wskazać nr geodezyjne działek. Odp. Działki nr 1 i 2, obręb ....
4) Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą? (…) Odp. Nie Prowadzi Pan. 5) Czy posiada Pan status rolnika ryczałtowego w myśl art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) (…) Odp. Nie posiada Pan. 6) Czy uzyskiwał/uzyskuje/będzie uzyskiwał Pan produkty rolne z działki, którą otrzymał Pan w drodze darowizny i działek powstałych po jej podziale? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy z ww. działek dokonywał/dokonuje/będzie dokonywał Pan zbiorów i dostaw (sprzedaży) produktów rolnych? Czy też uzyskiwane produkty rolne przeznaczane były/są/będą przez Pana wyłącznie na własne potrzeby? Odp.
Działki rolne od dnia 29.12.2020 roku są przedmiotem umowy dzierżawy i wykorzystywane przez Dzierżawcę na cele rolnicze. 7) Czy działka, którą otrzymał Pan w drodze darowizny i działki powstałe po jej podziale będą wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług (…)? Odp. Nie będą. 8) Czy na dzień sprzedaży działki będą objęte miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, to proszę wskazać: a) jakie będzie przeznaczenie według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
Proszę wskazać w sposób opisowy, nie za pomocą symboli podanych w ww. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego? b) czy ww. działki będą stanowić – zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – grunty przeznaczone pod zabudowę oraz czy będzie dopuszczać się na tych działkach jakąkolwiek zabudowę budowlami lub budynkami? Odp. 8) a) i 8 b) Zgodnie z planem ogólnym gminy ... cała działka nr 2 znajduje się w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, natomiast działka nr 1 w przeważającej części znajduje się w strefie otwartej oraz w niewielkiej części w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną.
9) Czy na dzień sprzedaży dla działek zostaną wydane decyzje o warunkach zabudowy? Jeśli tak, proszę wskazać jakie będzie przeznaczenie tych działek zgodnie z wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy. Odp. Tak, na dzień sprzedaży docelowo będą wydane decyzje o warunkach zabudowy. Przeznaczenie: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego. 10) Czy przed sprzedażą działek zostaną wydane pozwolenia na budowę? Jeśli tak, to z czyjej inicjatywy nastąpi wydanie ww. pozwoleń? Odp. Nie, wnioski o pozwolenie na budowę będą składane bezpośrednio przez potencjalnych nabywców działek.
11) Czy działka, którą otrzymał Pan w drodze darowizny i działki powstałe po jej podziale będą wykorzystywane przez Pana (przez cały okres posiadania, tj. od momentu wejścia w ich posiadanie do momentu sprzedaży) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie cele prywatne zaspakaja/będzie Pan zaspokajał i w jakim okresie? Odp. Przedmiotowe działki są aktualnie przedmiotem umowy dzierżawy i wykorzystywane przez Dzierżawcę na cele rolnicze. Docelowo będą wydzierżawiane do momentu ich sprzedaży.
12) Czy w odniesieniu do ww. działek dokonywał Pan/będzie Pan dokonywał jakichkolwiek czynności (ponosił/poniesie nakłady) inne niż wskazane we wniosku w celu przygotowania działek do sprzedaży (np.: ogrodzenie, wystąpienie o pozwolenia na budowę, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki) – jeśli tak, to proszę żeby wskazał Pan jakie to były/będą czynności (nakłady)? Odp. Nie, wszystkie planowane czynności zostały wskazane we wniosku. 13) Jakie materiały i prace budowlane będzie obejmować utwardzenie drogi dojazdowej? Odp. Utwardzenie drogi dojazdowej będzie obejmować korytowanie oraz wypełnienie kruszywem – gruzem, a następnie drobniejszym kruszywem.
14) Czy działka, którą otrzymał Pan w drodze darowizny i działki powstałe po jej podziale były/są/będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać: a) w jakim okresie i na podstawie jakiej dokładnie umowy ww. działki były/są/będą udostępniane osobom trzecim? Odp. Umowa dzierżawy gruntów rolnych zawarta na okres od dnia 01.01.2021 roku do dnia 31.12.2030 roku. b) czy była/jest/będzie to umowa odpłatna czy nieodpłatna? Odp.
Odpłatna, czynsz dzierżawny w wysokości ... zł rocznie. c) czy z tytułu ww. umowy odprowadzał/odprowadza/będzie odprowadzał Pan podatki, jeżeli tak to jakie? Odp. Nie, Dzierżawca wykorzystuje grunty rolne na cele rolnicze. d) w przypadku, gdy podatek należny z tytułu ww. umowy nie był/nie jest/nie będzie rozliczany, proszę wskazać z jakiego powodu? Odp. Dzierżawca wykorzystuje grunty rolne na cele rolnicze. 15) Czy w związku ze sprzedażą działek zawrze Pan z nabywcą przedwstępną umowy sprzedaży działek? (...) Odp. Nie. 16) Czy działki będące przedmiotem sprzedaży będą na dzień sprzedaży terenami zabudowanymi, czy niezabudowanymi? Odp. Niezabudowanymi.
17) Jeśli ww. działki na dzień sprzedaży będą zabudowane (…) Odp. Nie dotyczy. 18) Kiedy (w jakim roku podatkowym) zamierza Pan sprzedać działki? Odp. Niezwłocznie, po otrzymaniu pozytywnych decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz dokonaniu uzbrojenia i utwardzeniu drogi wewnętrznej. Docelowo w latach podatkowych 2026-2027. 19) Czy dokonywał Pan kiedykolwiek sprzedaży innych nieruchomości niż objęte zakresem wniosku (…) Odp. Nie dokonywał Pan. 20) Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości, w tym przeznaczone w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to ile i jakie (…): Odp.
1. Nieruchomość lokalową o powierzchni użytkowej 60,97 m2 wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci piwnicy o powierzchni 7,71 m2 i udziałem w wysokości 1703/10000 części we współwłasności (KW nr ...). 2. Udział w wysokości 1/4 w nieruchomości zabudowanej o powierzchni 0,0893 ha (KW nr ...). a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości? Odp. 1. 23.04.2015 roku na podstawie umowy sprzedaży. 2. 25.10.2021 roku na podstawie rozszerzenia ustawowej wspólności majątkowej (spadku po zmarłym ojcu małżonki). b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte? Odp. W celu mieszkaniowym.
2. Nie dotyczy. c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie? Odp. 1. Początkowo w celach mieszkaniowych, a obecnie dzierżawa. 2. W celach mieszkaniowych. d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki? Odp. Nie planuje Pan sprzedaży innych nieruchomości w przyszłości. W odpowiedzi na poniższe informuje Pan, że wyżej udzielone odpowiedzi są takie same dla każdej z przedmiotowych działek.
Pytanie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 2 września 2026 r.) Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowych działek będzie musiał Pan zapłacić podatek od towarów i usług (oznaczone we wniosku jako pytanie drugie)?
Pana stanowisko w sprawie
(z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku z 2 września 2026 r.) Zdaniem Pana, zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi samo w sobie działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT i PIT. Natomiast działania, mające na celu uzyskanie jak najwyższej ceny, są zgodne z zasadą racjonalnego gospodarowania i również nie powinny być podstawą do nałożenia obowiązku zapłaty VAT i PIT. Zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, Rozdział 1, Art. 3. Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.
Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dział III, Rozdział 1, Art. 15, Ust. 1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dział III, Rozdział 1, Art. 15, Ust. 2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomość nie nastąpi zatem Pana zdaniem w ramach działalności gospodarczej. Planowane działania mają na celu uzyskanie jak najwyższej ceny i są zgodne z zasadą racjonalnego gospodarowania majątkiem prywatnym. W związku z powyższym, sprzedaż przedmiotowych działek budowlanych nie podlega Pana zdaniem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że: Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: 1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem; 2) dostawa terenu budowlanego. W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady: Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”.
Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Należy zatem sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach majątku osobistego.
Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z opisu sprawy wynika, że 24-10-2008 roku aktem notarialnym na podstawie umowy darowizny otrzymał Pan od rodziców gospodarstwo rolne z zabudowaniami.
Na podstawie podziału graficznego dla części działek rolnych złożył Pan wnioski o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Docelowo powstanie 11 działek budowalnych i droga wewnętrzna. W celu sprzedaży zamierza Pan dokonać podziału geodezyjnego, utwardzenia drogi (korytowanie oraz wypełnienie kruszywem – gruzem, a następnie drobniejszym kruszywem), a każdą z działek uzbroić w przyłącze wody i prądu. Aktualne numery działek, które otrzymał Pan w drodze darowizny to m.in. 1 i 2, które będą przedmiotem sprzedaży. Działki te na dzień sprzedaży będą terenami niezabudowanymi. Docelowo będą wydzierżawiane do momentu ich sprzedaży.
Umowa dzierżawy gruntów rolnych została zawarta na okres od dnia 01.01.2021 roku do dnia 31.12.2030 roku. Umowa jest odpłatna, czynsz dzierżawny w wysokości ... zł rocznie. Dzierżawca wykorzystuje grunty rolne na cele rolnicze. Zamierza Pan sprzedać ww. działki niezwłocznie, po otrzymaniu pozytywnych decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz dokonaniu uzbrojenia i utwardzeniu drogi wewnętrznej. Docelowo w latach podatkowych 2026-2027. Posiada Pan jeszcze inne nieruchomości: 1. Nieruchomość lokalową o powierzchni użytkowej 60,97 m2 wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci piwnicy o powierzchni 7,71 m2 i udziałem w wysokości 1703/10000 części we współwłasności.
Wszedł Pan w jej posiadanie 23.04.2015 roku na podstawie umowy sprzedaży. Nieruchomość została nabyta w celu mieszkaniowym. Nieruchomość była wykorzystywana początkowo w celach mieszkaniowych, a obecnie dzierżawa. 2. Udział w wysokości 1/4 w nieruchomości zabudowanej o powierzchni 0,0893 ha. Wszedł Pan w jej posiadanie 25.10.2021 roku na podstawie rozszerzenia ustawowej wspólności majątkowej (spadku po zmarłym ojcu małżonki). Nieruchomość jest wykorzystywana w celach mieszkaniowych. Nie planuje Pan sprzedaży innych nieruchomości w przyszłości.
Stosownie do art. 693 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 72): 1. Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. 2. Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków. Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną.
Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie rzeczy przez jego dzierżawcę. Zatem, odpłatne udostępnianie nieruchomości innemu podmiotowi skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wydzierżawiającego, a tym samym stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowa nieruchomość, która była i jest wydzierżawiana de facto wykorzystywana była i jest przez Pana w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość nie stanowiła majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie może ona służyć takiej działalności w całym okresie jej posiadania. Poza tym ciąg podjętych przez Pana działań wskazuje na brak możliwości zakwalifikowania ww. działek do majątku prywatnego (osobistego).
Działania podjęte przez Pana świadczą o zorganizowanym charakterze sprzedaży. W związku z planowaną sprzedażą działek powstałych po podziale działki nr 1 i 2 wystąpi ciąg czynności podejmowanych przez Pana, które rozpatrywane łącznie umieściły planowaną transakcję w zakresie stosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a co za tym idzie, ustawy o podatku od towarów i usług. Należy bowiem zauważyć, że – jak wskazał Pan w opisie sprawy – złożył Pan wnioski o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Docelowo powstanie 11 działek budowalnych i droga wewnętrzna.
W celu sprzedaży zamierza Pan dokonać podziału geodezyjnego, utwardzenia drogi (korytowanie oraz wypełnienie kruszywem – gruzem, a następnie drobniejszym kruszywem). Ponadto każdą z działek planuje Pan uzbroić w przyłącze wody i prądu. Takie aktywne działanie w zakresie obrotu nieruchomościami świadczą o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W związku z powyższym działania podejmowane przez Pana nie należą do zakresu czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując ww. działań uatrakcyjni Pan ww. działki jako towar i przyczyni się Pan do wzrostu ich wartości.
Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, że planowana sprzedaż działek powstałych po podziale działki nr 1 i 2 będzie dostawą, w odniesieniu do której będzie działał Pan jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy i będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż ww. działek będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy zaznaczyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem według właściwej stawki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Oznacza to, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp. W świetle art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.): Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. Z powołanych przepisów wynika, że przez decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy rozumieć zarówno decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jak i decyzję o warunkach zabudowy.
Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: Ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycji celu publicznego – należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2024 r. poz. 1145 , 1222 , 1717 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 1077 i 1080 ). W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę. W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z planem ogólnym gminy ... cała działka nr 2 znajduje się w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, natomiast działka nr 1 w przeważającej części znajduje się w strefie otwartej oraz w niewielkiej części w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Na dzień sprzedaży docelowo będą wydane decyzje o warunkach zabudowy. Przeznaczenie: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego. Tym samym, na moment sprzedaży działki powstałe po podziale działki nr 1 i 2 będą stanowiły teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
W rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: 1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, 2) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT. Jak wynika z okoliczności sprawy, działki nr 1 i 2 otrzymał Pan w drodze darowizny. Zatem, w odniesieniu do tej czynności nie wystąpił podatek od towarów i usług.
W związku z tym, nie można mówić, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działek lub że takie prawo Panu nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem i przy nabyciu nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Powyższa analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że nie zostanie spełniony co najmniej jeden z warunków do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W związku z powyższym, sprzedaż działek powstałych po podziale działki nr 1 i 2 będzie stanowiła transakcję niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Sprzedaż działek będzie stanowiła transakcję opodatkowaną podatkiem VAT według stawki podatku VAT właściwej dla towaru będącego przedmiotem dostawy. Zatem będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą działek. Wobec powyższego, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Kwestie związane z podatkiem dochodowym od osób fizycznych są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.