Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 42
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 9

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 5 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.831.2026.2.KT

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaZastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0%, na podstawie posiadanych dokumentów, w odniesieniu do realizowanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w Wariantach B-H.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%, na podstawie posiadanych dokumentów, w odniesieniu do realizowanych przez Państwa wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w Wariantach B-H. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka") z siedzibą w … jest spółką, której głównym przedmiotem działalności jest produkcja opakowań z tworzyw sztucznych takich jak m.in. … . Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, w tym również na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka sprzedaje towary odbiorcom krajowym oraz zagranicznym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, który każdorazowo przekazywany jest do informacji Spółki (dalej: „Kontrahent” lub łącznie „Kontrahenci”).

Spółka w ramach prowadzonej działalności dokonuje również wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Dz. U. 2025 r., poz. 775 z późn. zm. (dalej: „ustawa o VAT”). W ramach transakcji WDT towary są transportowane do miejsca wskazanego przez Kontrahenta – w każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty: · kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby), · specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru). Równocześnie, Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta.

W każdym przypadku (tzn. czy to w ramach samej faktury czy też w formie osobnego dokumentu np. Delivery Note lub Wydania Magazynowego) specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje/będzie wykazywać w składanych prawidłowo i terminowo informacjach podsumowujących (VAT-UE).

W tym względzie, co do zasady Spółka jest/będzie w posiadaniu odpowiednich dokumentów potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenia tych towarów do innego kraju UE, jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację jest ocena czy posiadana dokumentacja – opisana szczegółowo w ramach poniższych wariantów – jest/będzie z perspektywy przepisów ustawy o VAT wystarczająca, aby uznać, iż spełniony został warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę Dokumentacja gromadzona przez Spółkę na potrzeby realizowanych transakcji WDT może się różnić w zależności od specyfiki dostawy (organizacji transportu) oraz indywidualnych ustaleń z poszczególnymi Kontrahentami.

Niemniej jednak obejmuje/będzie ona obejmować następujące warianty dokumentacyjne: Wariant A (modelowy): Spółka jest/będzie w posiadaniu: · kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); · wystawionych przez przewoźnika dokumentów przewozowych (np. w formie listów przewozowych CMR) podpisanych przez nabywcę, które w sposób jednoznaczny potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów na teren innego państwa członkowskiego UE, Wariant B – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • zbiorczego potwierdzenia od Kontrahenta o otrzymaniu towarów w danym miesiącu (w formie papierowego zaświadczenia lub otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (przykładowo w formie PDF), zawierającego: wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE, podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.

Wariant C – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • oświadczenia przewoźnika, z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z np. pieczątką przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy; Wariant D – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • informacji z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia.

Wariant E – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • dowodu wydania towaru z podpisem Spółki oraz Kontrahenta, lecz bez podpisu przewoźnika, • potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.

Wariant F – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • dowodu wydania towaru z podpisem Spółki oraz podpisem przewoźnika, potwierdzającym odbiór towaru z siedziby Spółki (nie potwierdzającym jednak dostarczenia towaru do Kontrahenta), • potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.

Wariant G – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar. Wariant H – Spółka jest/będzie w posiadaniu: • kopii faktury VAT dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument); • zbiorczego zestawienia faktur dokumentującego dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie.

Zestawienie to jest/będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest/będzie to okres miesięczny, a zestawienie jest/będzie przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca) z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw.

Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka uznaje/będzie uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Możliwa jest/będzie również sytuacja, w której wiadomość zostanie dostarczona do Kontrahenta, Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki potwierdzenia w tym zakresie.

Niemniej jednak, jak wskazała Spółka będzie wtedy uznawała, że towary dotarły do miejsca przeznaczenia. Spółka zaznacza, że w przedstawionym powyżej wariancie dokumenty zasadniczo będą otrzymywane drogą elektroniczną (np. w formie skanów), jednak mogą również mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Towary będące przedmiotem opisanych we wniosku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów są/będą przemieszczane z terytorium Polski do miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE za pośrednictwem zewnętrznych przewoźników lub spedytorów działających na zlecenie Spółki lub Kontrahenta (transport nie będzie realizowany własnym środkiem transportu Spółki ani Kontrahenta). Dokumenty występujące w wariantach B-H zawierają/będą każdorazowo zawierały dane umożliwiające ich jednoznaczne powiązanie z konkretną transakcją WDT.

Dane te mogą się różnić w zależności od dokumentu (wariantu opisanego we wniosku o interpretację), nadal jednak możliwe będzie jednoznaczne przypisanie otrzymanych dokumentów do konkretnej dostawy/faktury dokumentującej WDT.

Przykładowo, powiązanie takie następuje/będzie możliwe poprzez dane takie jak: • bezpośrednie referencje w otrzymanych dokumentach do numeru faktury wystawionej przez Spółkę dokumentującej WDT, lub • numery zamówień (jeżeli występują/będą występować), lub • numery przesyłek lub numery przewozowe (jeżeli zostały nadane/zostanie nadany) (np. w wariancie C, lub • numer przesyłki/informacji z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika) (w wariancie D), lub • wskazanie daty dostaw (np. w wariancie C, D), lub • numery dokumentów wydania towaru (Delivery Note/WZ) (np. w wariancie E, F).

Powiązanie danej transakcji z posiadaną dokumentacją poprzez wskazane wyżej dane będzie możliwe w zależności od danego wariantu. Co do zasady Spółka posiada/będzie posiadała dokumenty wskazane w wariantach B-H przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej WDT. Jednocześnie Spółka nie wyklucza sytuacji, w których niektóre dokumenty będą wpływały po upływie wskazanego terminu.

W takich sytuacjach Spółka będzie postępowała zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT, tj. zastosuje stawkę 0% dopiero po spełnieniu wszystkich warunków ustawowych oraz uzyskaniu odpowiednich dowodów potwierdzających dostarczenie towarów do innego państwa członkowskiego UE (o których mowa w niniejszym wniosku o interpretację). Powyższe opóźnienie w uzyskaniu stosownej dokumentacji zależeć będzie m.in. od czynników zewnętrznych – przykładowo, opóźnieniach po stronie przewoźnika lub nabywcy w przekazaniu dokumentacji.

Z uwagi na fakt, iż uzyskanie dokumentacji nie jest w pełni zależne od Spółki, Spółka nie może wskazać dokładnie którego wariantu opóźnienie może potencjalnie dotyczyć, ani w jakim terminie stosowna dokumentacja może zostać uzupełniona. Opóźnienie w uzyskaniu dokumentacji może dotyczyć wszystkich wskazanych wariantów i zależeć od okoliczności i specyfiki danej dostawy. Niemniej jednak, jak wskazano powyżej, w przypadku opóźnienia w uzyskaniu odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej wywóz towarów z Polski i ich dostarczenie do miejsca docelowego w innym kraju UE, Spółka stosuje/będzie stosować zasady wskazane w art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT.

Spółka składa/będzie składała informacje podsumowujące VAT-UE w terminach przewidzianych przepisami ustawy o VAT oraz wykazuje/będzie wykazywała w nich prawidłowe dane dotyczące dokonywanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o których mowa w art. 100 ust. 8 ustawy o VAT. W przypadku wystąpienia uchybień lub błędów Spółka składa/będzie składała stosowne wyjaśnienia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z obowiązującymi przepisami. W wariancie C dane zawarte w oświadczeniu przewoźnika umożliwiają/będą umożliwiały jednoznaczne powiązanie tego oświadczenia z konkretną dostawą WDT.

Oświadczenie przewoźnika zawiera/będzie zawierało: • dane nadawcy; • miejsce (w szczególności kraj UE) rozładunku; • datę dostawy; • numer przewozowy dotyczący konkretnego transportu, który Spółka będzie mogła połączyć z daną transakcją. Łącznie informacje te pozwalają/będą pozwalały Spółce na powiązanie oświadczenia z konkretną fakturą dokumentującą daną dostawę. Informacje dostępne w systemie spedytora lub przewoźnika zawierają/będą zawierały numer przesyłki lub numer przewozowy lub inny indywidualny identyfikator, tj. dane pozwalające na przypisanie informacji z systemu spedytora/przewoźnika do danej dostawy. Dane te są/będą możliwe do powiązania z dokumentacją handlową Spółki.

Dzięki temu informacje znajdujące się w systemie przewoźnika mogą/będą mogły zostać przyporządkowane do konkretnej dostawy i konkretnej faktury dokumentującej WDT. Podpis Kontrahenta w wariancie E stanowi/będzie stanowił potwierdzenie faktycznego dostarczenia towarów do miejsca dostawy wskazanego przez Kontrahenta. Podpis Kontrahenta jest/będzie składany po dostarczeniu towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska i potwierdza/będzie potwierdzał ich odbiór (zakończenie transportu w miejscu przeznaczenia wskazanym przez Kontrahenta).

W wariancie E ustalenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE, następuje/będzie następowało przede wszystkim na podstawie dokumentu wydania zawierającego podpis Kontrahenta potwierdzający odbiór towarów (ich dostarczenie w miejscu przeznaczenia w innym niż Polska kraju UE). Dodatkowym elementem potwierdzającym prawidłową realizację dostawy jest/będzie potwierdzenie zapłaty otrzymanej od Kontrahenta za dostarczony towar (z uwzględnieniem poniżej wskazanych uwag).

W wariancie E Spółka będzie również posiadać fakturę dokumentującą WDT oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (zawartą w fakturze lub stanowiącej osobny dokument). Ocena wszystkich zgromadzonych dokumentów dokonywana jest/będzie łącznie, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności towarzyszących danej transakcji. W kontekście powyższych wskazań Spółka zaznacza, że podpis Kontrahenta składany będzie przez niego w celu potwierdzenia otrzymania towarów (ich dostarczenia do miejsca przeznaczenia w innym niż Polska kraju UE).

Spółka pragnie wskazać, iż terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z danym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. W świetle powyższego oraz zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta.

Potwierdzenie otrzymania zapłaty jest/będzie analizowane łącznie z pozostałą dokumentacją handlową dotyczącą danej transakcji i stanowi/będzie stanowił dodatkową przesłankę potwierdzającą rzeczywiste wykonanie dostawy.

W szczególności: • zgodnie z praktyką stosowaną pomiędzy Spółką a Kontrahentami zapłata za towary co do zasady następuje/będzie następowała po otrzymaniu towarów przez Kontrahenta albo po uzyskaniu przez niego możliwości dysponowania nimi jak właściciel; • otrzymana płatność może/będzie mogła zostać powiązana z konkretną fakturą i konkretną dostawą poprzez numer faktury wskazany w tytule przelewu, numer zamówienia lub inne dane identyfikacyjne wykorzystywane w rozliczeniach pomiędzy stronami.

Jednocześnie Spółka podkreśla, że otrzymanie zapłaty od kontrahenta posiadającego siedzibę w innym państwie członkowskim UE za towary objęte konkretną fakturą dokumentującą WDT stanowi istotny element potwierdzający gospodarczy charakter transakcji i rzeczywiste wykonanie dostawy, w szczególności, gdy płatność dokonywana jest po dostawie.

Pytania

1) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B) powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT? 2) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie C) powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT? 3) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D) powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

4) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie E) powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT? 5) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F) powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT? 6) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G) powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

7) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H) powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy: 1) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.

2) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, 3) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, 4) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie E) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, 5) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F) powyżej powinny również, w świetle art. 42ust.

1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, 6) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, 7) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H) powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, I. Uwagi ogólne Pakiet Quick fixes W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji transgranicznych, UE opracowała pakiet zmian nazywanych zbiorczo „Quick Fixes”, na które składają się następujące akty prawne: • Dyrektywa VAT 2006/112/WE (dalej: „Dyrektywa”) zmieniona Dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 z 4 grudnia 2018 r. w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku od wartości dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi (Dz.

Urz.

L Nr 311 z 7.12.2018 – której termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.; • Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Rozporządzenie”), zmienione rozporządzeniem 2018/1912 poprzez wprowadzenie art. 45a, który ustanawia katalog dokumentów, które mogą stanowić podstawę wzruszalnego domniemania, że towary (będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej) zostały wysłane lub przetransportowane z Polski do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, co związane jest z prawem do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT.

Rozporządzenie zostało w całości zaimplementowane i jest bezpośrednio stosowane w polskim porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim expressis verbis dokumenty.

Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku, gdy podatnik dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.

Dokumentację uprawniającą do skorzystania z powyższego domniemania można podzielić co do zasady na dwie grupy: • grupa A – dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak: podpisany list przewozowy CMR; konosament; faktura za towarowy przewóz lotniczy; faktura od przewoźnika towarów; • grupa B – polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów; dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT. Zatem, w ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT opisane w Wariantach B-H (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT), nie stoją w sprzeczności z Rozporządzeniem.

Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co wiąże się z prawem do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane domniemanie nie wyłącza jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji WDT na podstawie dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.: • objaśnieniach podatkowych z 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług, gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art.

42 ust. 3-5 i 11}, że warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego spełniony.

Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie art. 45a Rozporządzenia 282/2011”; • uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy „Quick Fixes” (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania.

W takiej sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka sama, jak obecnie”; • treści wyjaśnień do tzw. pakietu „Quick Fixes”, które zostały opublikowane przez Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp 10.01.2024 r.: https://taxation-customs.ec.europa.eu/commission-guidelines_pl): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania art. 45a rozporządzenia wykonawczego.

Oznacza to, że jeżeli warunki określone w tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki.

W tym względzie istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a RW, mogą być nadal stosowane”; • w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ stwierdził m.in.: „(...) Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania.

W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione (…)”. Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT.

Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku, tj.: „(...) 1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi; 2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju; 3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.

Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na terytorium innego kraju członkowskiego Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”) w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.

Mając na uwadze powyższe, dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do zasady opodatkowane stawką 0% VAT, a nie stawką krajową. Jak zostało podniesione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno warunek wskazany w pkt 1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt 3, zostaną w ocenie Spółki spełnione. Spółka dokonuje/będzie dokonywać bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, a także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są: • dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.

Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: • korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie, • dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu, • dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku –inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania, • dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu wskazuje, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami. Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.

Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”.

Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.

W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

Powyższe podejście zostało również potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”): • w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.874.2021.2.KT, w której DKIS wskazał, że: „Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 VATU, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 VATU.

Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § – ustawy – Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”; • w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.31.2019.2.WH, w której DKIS wskazał, że: „Zasadniczą kwestię w niniejszej sprawie jest to, aby posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty jednoznacznie świadczyły o tym, że towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Przy czym, jak wskazano powyżej, dokumenty wskazane w art. 42 ust. 3 ustawy stanowią podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, które w przypadku, gdy nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy, mogą być uzupełnione dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie jest wymagane łączne posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego”.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi wprost w tym przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 2 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe przyjęły formę elektroniczną, bądź też były Spółce przesłane w formie elektronicznej.

Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”. Powyżej wskazane podejście jest prezentowane również przez organy podatkowe.

Przykładowo: · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2023 r. (sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.480.2022.2.RST) stwierdził, że „Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona.

(...) Dokumenty zeskanowane przez Spółkę i przechowywane tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły dowody dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i ust. 11 ustawy upoważniają Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych dostaw.

CMR lub inne dokumenty potwierdzające wywóz towarów gromadzone i przechowywane w formie elektronicznej, będą dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy”. · W interpretacji indywidualnej z dnia 12 listopada 2020 r., (sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.480.2020.1.IZ) DKIS podkreślił, że „Należy wskazać, że przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona.

W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR) stwierdził, że „Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej.

Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”. · W interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2018 r. (sygn.

0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT) DKIS stwierdził, że „Dla zastosowania stawki w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej, wystarczy ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie elektronicznej, niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem danej wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju”.

Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki, w przypadku otrzymywania przez nią drogą elektroniczną dokumentów wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowią/będą stanowić one dowód, o którym mowa odpowiednio w art. 42 ust. 3 lub ust. 11 ustawy o VAT. II. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę Dokumentacja gromadzona przez Spółkę – uwagi ogólne Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka każdorazowo posiada/będzie posiadać fakturę (lub jej kopię) a także specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Zasadniczo Spółka gromadzi/będzie gromadzić również podpisany przez odbiorcę towaru list przewozowy CMR (lub jego kopię).

Natomiast w przypadkach, w których Spółka nie posiada/nie będzie posiadała tego dokumentu, gromadzi/będzie gromadzić inne, wskazane w opisach poszczególnych wariantów dowody, które jednoznacznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów do kontrahenta znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. Dodatkowo, w niektórych przypadkach, Spółka jest/będzie w posiadaniu pomocniczej dokumentacji, która przedstawiona jest w powyższych opisach wariantów B-H.

Mając na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Wobec tego Spółka w szczególności wskazuje, że jej zdaniem brak w niektórych z przedstawionych wariantów podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT, jeżeli dysponuje/będzie dysponowała dodatkową dokumentacją, łącznie jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. III. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie B Dokumenty gromadzone przez Spółkę W tym Wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) dokumentującą dokonaną WDT oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku.

Spółka nie posiada/nie będzie posiadać jednak listu przewozowego CMR podpisanego przez odbiorcę towarów.

W związku z faktem, że w ocenie Spółki dokumenty te nie wypełniają samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka uzupełnia/uzupełni swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju) – tj. zbiorczego potwierdzenia od Kontrahenta o otrzymaniu towarów w danym miesiącu, zawierającego: · wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, · oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego, · podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.

W ocenie Spółki powyższy dokument spełnia definicję dowodu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Dokumenty te bowiem jednoznacznie potwierdzają/będą potwierdzać, że towary zostały dostarczone do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych Spółka wskazuje, że jej stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne, np.: · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2024 r. (sygn.: 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW), wskazał, że: „(...) Odnosząc się do tych wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach I-III) w postaci (...) III.

Faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia odbioru towaru przez Kontrahenta, a w przypadku braku międzynarodowego listu przewozowego CMR lub braku podpisu na tym liście przez odbiorcę, gromadzicie/zamierzacie Państwo gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta, będzie uprawniała Państwa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) (...)”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 19 lutego 2024 r. (sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.39.2024.1.GK) wskazał, że: „(...) dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach I-III) w postaci (...) III.

Faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia odbioru towaru przez Kontrahenta, a w przypadku braku międzynarodowego listu przewozowego CMR łub braku podpisu na tym liście przez odbiorcę, gromadzicie/zamierzacie Państwo gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta, będzie uprawniała Państwa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).

Należy zauważyć, że przedstawione przez Państwa dokumenty umożliwiają zidentyfikowanie towarów (faktura zawiera specyfikację towarów), wskazują adres dostawy (miejsce przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej, również w przypadku, gdy jest inny niż adres Kontrahenta, a także zawierają potwierdzenie, że towary zostały dostarczone do Kontrahenta w danym państwie Unii Europejskiej innym niż Polska.

Zatem posiadana dokumentacja opisana w Wariantach I-III będzie stanowiła dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które (jak wynika z opisu sprawy) łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (...)”. · W interpretacji indywidualnej z dnia 8 grudnia 2021 r. (sygn.

0111-KDIB3-3.4012.538.2021.1.PJ) DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on prawo do zastosowania stawki 0% VAT do WDT, jeżeli posiada dokumenty opisane m.in. w Wariancie B tj.: „Wariant II – W tym wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonane WDT zawierające specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Spółka nie posiada/nie będzie posiadać jednak listu przewozowego CMR podpisanego przez odbiorcę towarów.

W związku z faktem, że w ocenie Spółki dokumenty te nie wypełniają samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka uzupełnia/uzupełni swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju) – tj. potwierdzeniem odebrania danych towarów otrzymywanym od kontrahenta, które może przyjąć formę: - zbiorczego zestawienia dostaw, które Spółka dostarcza/będzie dostarczać kontrahentowi do podpisania. Po podpisaniu i opieczętowaniu dokumentu kontrahent odsyła go/będzie go odsyłać Spółce.

Dostawy wymienione w zestawieniu można/będzie można jednoznacznie zidentyfikować za pomocą szeregu zawartych w nim danych, tj. m.in. numerów dokumentów powiązanych z dostawami, numerów i dat wystawienia faktur, opisów towarów; albo - wystawianego przez kontrahenta certyfikatu przyjęcia towarów będących przedmiotem WDT. Dokument ten zawiera/będzie zawierał oświadczenie nabywcy, że otrzymał on towary będące przedmiotem wymienionych dostaw.

Konkretne dostawy można/będzie można zidentyfikować za pomocą szeregu danych, tj. np. specyfikacji towarów, daty otrzymania dostawy, numeru dokumentu transportowego”. · W interpretacji indywidualnej z 23 grudnia 2020 r. (sygn.: 0113-KDIPT1-2.4012.727.2020.2.KW) DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym „(...) ma on prawo do zastosowania stawki 0% VAT do WDT, jeżeli posiada kopię faktury zawierającej m.in. specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „zbiorcze zestawienie faktur (dalej również - Zestawienie) dokumentujących dostawy dokonane na rzecz danego Kontrahenta w przyjętym przez Strony okresie rozliczeniowym, przy pomocy którego Nabywca potwierdza fakt dostarczenia towarów - ujętych na fakturach wykazanych w tym zestawieniu - do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (...).

Zestawienie to jest przysłane nabywcy (wraz z przewodnią wiadomością e-mail) – drogą elektroniczną – po zakończeniu okresu rozliczeniowego, którego dotyczy”. · W interpretacji indywidualnej z 15 czerwca 2020 r. (sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.161.2020.1.RD) DKIS wskazał, że „W ocenie Organu także w Przypadku 2a dowody obejmujące: o kopię faktury, zawierającej m.in. dane Nabywcy (tj. jego nazwę i adres siedziby) oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru); o otrzymany drogą elektroniczną skan zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Nabywcy w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały otrzymane przez Nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów. - będą uprawniały Wnioskodawcę w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)”.

W interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2020 r. (sygn.: 0111-KDIB3-3.4012.470.2019.1.MK) DKIS wskazał, że „(...) również w Przypadku 3, posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty obejmujące: kopię faktury (...) o zestawienia zrealizowanych dostaw – wysłane samodzielnie przez nabywcę do Spółki (drogą elektroniczną bądź pocztą tradycyjną) lub wygenerowane przez Spółkę z portalu nabywcy (Spółka ma dostęp do systemu/portalu nabywcy i może monitorować, kiedy dane towary zostały otrzymane przez nabywcę, jak również pobrać potwierdzenia zrealizowanych dostaw). Przedmiotowe zestawienia zawierają m.in. numer faktury/delivery note, datę otrzymania towaru przez nabywcę i miejsce dostawy.

Niektóre z zestawień otrzymanych od nabywców zawierają podpis lub pieczęć nabywcy, niektóre nie zawierają. Ponadto z zestawienia może wynikać bezpośrednio, co ono dokumentuje np. zestawienie zawiera adnotację, że dokument ten stanowi certyfikat/potwierdzenie otrzymania towarów lub może nie zawierać takiej informacji (w takim przypadku informacja ta wynika z wiadomości e-mail, do której zestawienie stanowi załącznik -Spółka w takiej sytuacji również gromadzi przedmiotowe wiadomości elektroniczne).

Jednocześnie Wnioskodawca we własnym stanowisku wskazał, że nabywcy w ww. zestawieniu zrealizowanych dostaw oświadczają, iż towary będące przedmiotem WDT (identyfikowane za pomocą podanych w tym zestawieniu numerów faktur/delivery note) zostały do niego dostarczone; - będą uprawniały Wnioskodawcę w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT)”. · Ponadto, DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn.

0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB), przyjął za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymane drogą elektroniczną skany zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów, zawierające (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz nabywcy w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały otrzymane przez nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów stanowiły dokumentację wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. · W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 października 2015 r., sygn. IPPP3/4512-631/15-2/ISZ, gdzie za prawidłowe zostało uznane stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymywane przez niego, za pośrednictwem poczty elektronicznej, zestawienie, na którym znajduje się numer zamówienia, dane nadawcy, nr i data faktury, nazwa odbiorcy i kraj, gdzie ten towar dotarł oraz kwota z faktury, a jednocześnie na zestawieniu znajduje się oświadczenie Dyrektora oraz prokurenta Nabywcy, że towar wykazany na fakturach faktycznie dotarł do miejsca wysyłki uprawnia go do zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, · W interpretacji indywidualnej z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. IPTPP2/443-624/11-7/JN, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, iż „(...) Wnioskodawca posiadając oprócz kopii faktury VAT zawierającej szczegółowy asortyment towarów, oświadczenie podpisane przez nabywcę o otrzymaniu towaru, będzie uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu przedmiotowej dostawy towarów, (...)”, · Jak również w innych stanowiskach organów m.in.: w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. IBPP4/443-399/13/LG; oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. IBPP4/443-627/14/BP; oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia 2010 r. (sygn.

I SA/Bd 926/09), Stanowisko WSA w Bydgoszczy zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r. (sygn. I FSK 639/10). IV.

Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie C Dokumenty gromadzone przez Spółkę Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie Spółka posiada/będzie posiadała w swojej dokumentacji również oświadczenie przewoźnika (zawierające m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary będące przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn. dostarczone do Kontrahenta).

Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu spedytor (przewoźnik) potwierdza, iż towary (identyfikowalne poprzez określony numer referencyjny wykorzystywany przez spedytora/przewoźnika) zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta). Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument tj. oświadczenie przewoźnika (zawierające m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary będące przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn. dostarczone do Kontrahenta), łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych takich jak m.in.: · DKIS w interpretacji indywidualnej z 25 października 2023 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.420.2023.1.JŚ, w której Organ uznał: „Dostawy opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie II, powinny być w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawkę VAT”. Autor wniosku o interpretację wskazał, że w ramach Wariantu II będzie posiadał „(i) faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) potwierdzenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do Kontrahenta.

Potwierdzenie takie może mieć charakter: (i) pisemnego oświadczenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do Kontrahenta na obszarze UE – w oświadczeniu takim wskazywane są dane dotyczące daty wyjazdu oraz dostawy, dane odbiorcy, jak również numer referencyjny nadawcy. Za pośrednictwem tych danych, Spółka ma i będzie mieć możliwość powiązania oświadczenia z określoną dostawą; (ii) wydruku informacji o trasie przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej monitorowanie). Potwierdzenie to będzie zawierało datę, godzinę i miejsce dostarczenia towaru do odbiorcy.

Z uwagi na fakt, że Spółka każdorazowo posiada/będzie posiadać dowody nadania przesyłek, na których znajdują się dane dotyczące dostawy, Spółka za każdym razem zna/będzie znać numer przesyłki i jest /będzie w stanie go przypisać do konkretnej dostawy. Potwierdzenie dostarczenia towarów, oprócz numeru przesyłki, zawiera/będzie zawierać również szereg innych danych, w tym datę dostarczenia towarów do Kontrahenta”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z 12 stycznia 2021 r. (sygn.

0113-KDIPT1-2.4012.706.2020.2.KW) wskazał, że „Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składać się będą faktura, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie przesyłek pozyskane od przewoźnika/firmy kurierskiej, zawierające numery przesyłek wraz z datami ich nadania i doręczenia, nazwami i adresami odbiorców, stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z 16 października 2020 r. (sygn.

0111-KDIB3-3.4012.484.2020.1.MAZ) wskazał, że „W drugim wariancie gromadzenia dokumentacji Spółka wskazała, że będzie w posiadaniu faktury lub jej kopii, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto Wnioskodawca uzyska od przewoźnika zbiorcze potwierdzenie dostaw dokonanych w danym okresie, stanowiące załącznik do wiadomości e-mail przesyłanej z oficjalnego konta poczty elektronicznej przewoźnika. Treść potwierdzenia będzie pozwalała na jednoznaczną identyfikację dostaw i zawierała – w zależności od przewoźnika: numery dowodów dostaw pn.

„Lieferschein", daty załadunku, daty rozładunku oraz ilość i wagę towarów, umożliwiające Spółce przyporządkowanie dostawy do numerów faktur; dane i adres odbiorcy towarów, numery dowodów dostaw pn. „Delivery Note", numery faktur dokumentujących usługę transportową, daty załadunku oraz numery identyfikujące przesyłki nadane przez przewoźnika, pieczątkę oraz podpis przewoźnika.

Analiza przedstawionego drugiego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawca będzie dysponował dokumentami umożliwiającymi potwierdzenie dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z przepisami art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy”. · Podobnie wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2020 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.40.2019.1JK).

V. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie D Dokumenty gromadzone przez Spółkę Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie Spółka posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji również informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym datę doręczenia.

W ocenie Spółki informacja o doręczeniu danej przesyłki przez przewoźnika zawarta w wewnętrznym systemie przewoźnika (do której Spółka ma dostęp) stanowi pewnego rodzaju oświadczenie przewoźnika mające jedynie inną formę tj. mające postać elektronicznej i zautomatyzowanej informacji zamieszczonej w systemie przewoźnika, które jednoznacznie potwierdza, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta) oraz w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument tj. informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym datę doręczenia, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego. Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej, w których: · DKIS w interpretacji indywidualnej z 26 listopada 2020 r. (sygn.

0112-KDIL1-3.4012.403.2020.1.JK), w której organ wskazał: „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2020 r., dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie III i w Wariancie IV, są/powinny być, w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką podatku VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe”.

Autor wniosku w wariancie IV wskazał, że „(...) Spółka dysponuje/będzie dysponować kopią faktury zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk załadunku, oraz dokumentem/dokumentami potwierdzającymi doręczenie towaru udostępnianym przez daną firmę kurierską, zgodnie z poniżej opisanymi możliwymi scenariuszami (i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii) oświadczeniem firmy kurierskiej o dostarczeniu towaru do odbiorcy (ze wskazaniem daty doręczenia); albo (i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii) oświadczeniem firmy kurierskiej o pozostawieniu towaru do dyspozycji odbiorcy, oraz (iii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informację o doręczeniu przesyłki do odbiorcy w danym dniu; albo (i) informacja o indywidualnym numerze identyfikacyjnym przesyłki wraz z adresem internetowym, pod którym możliwe jest śledzenie przesyłki (informacja ta jest przechowywania w systemie informatycznym używanym przez Spółkę), oraz (ii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do odbiorcy w danym dniu”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2017 r. (sygn.

0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP), zgodził się ze stanowiskiem autora wniosku o interpretację, zgodnie z którym Udaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego (Przypadek 1) oraz zdarzenia przyszłego (Przypadek 2) złożonego wniosku dokumenty potwierdzaj dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do Nabywcy. Są to dokumenty zapewniające spełnienie przez Wnioskodawcę warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (łącznie potwierdzają one fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju).

Tym samym, na ich podstawie Spółka może wykazywać przedmiotowe dostawy (WDT) w deklaracji za dany okres rozliczeniowy jako opodatkowane stawką 0% VAT. (...)”.

W Przypadku 1 autor wniosku wskazał, że w sytuacji braku oryginału dokumentu CMR potwierdzeniem dostarczenia towaru do Nabywcy jest komplet następujących dokumentów: 1) kopia faktury VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (ponadto szczegółowe informacje na temat specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku znajdują się na nocie dostawy), 2) co najmniej 1 z poniższych dokumentów: (...) 3) informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status (potwierdzająca status przesyłki: doręczona) (...). · Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 12 stycznia 2011 r. (o sygn. IPPP3/443-1024/10-2/KC) wskazał, że „W przypadku, gdy u Wnioskodawcy brak jest dokumentu przewozowego, podpisanego przez nabywcę lub wskazanego przez niego odbiorcę towarów, wskazane przez niego dokumenty dodatkowe, tj. dokumenty potwierdzające zapłatę za dostarczone towary (potwierdzenia płatności, wyciągi bankowe), specyfikacje płatności za zapłacone dostawy, korespondencja handlowa dotycząca WDT, wydruk informacji podawanych przez przewoźnika na stronie internetowej, w opcji śledzenia przesyłki potwierdzających, że dana przesyłka została doręczona nabywcy bądź wskazanemu przez nabywcę odbiorcy, dowód potwierdzający przyjęcie do nabywcy towarów w innym kraju Unii Europejskiej, uprawniają go do zastosowania stawki podatku 0% dla przedmiotowej dostawy”.

VI. Analiza przypadków przedstawionych w Wariantach E-G Dokumenty gromadzone przez Spółkę Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji (i) dowód wydania towaru z podpisem Spółki oraz Kontrahenta, lecz bez podpisu przewoźnika oraz (ii) potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.

Alternatywnie Spółka jest/będzie w posiadaniu kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument) łącznie z (i) potwierdzeniem otrzymania zapłaty od Kontrahenta oraz (ii) dowodem wydania towaru z podpisem Spółki oraz podpisem przewoźnika, potwierdzającym odbiór towaru z siedziby Spółki (nie potwierdzającym jednak dostarczenia towaru do Kontrahenta) lub wyłącznie z (i) potwierdzeniem otrzymania zapłaty od Kontrahenta. Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta).

W każdym bowiem z Wariantów Spółka posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy (Kontrahenta i miejsca dostawy w ramach UE), jak i rodzaju towarów (poprzez dowód wydania towaru). Spółka pragnie wskazać, iż pomimo braku podpisu przewoźnika lub braku dokumentu przewozowego to właśnie te dodatkowo zgromadzone dokumenty (odpowiednio) w sposób satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdzają fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE.

Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary lub potwierdza odbiór tych towarów podpisem stanowi w ocenie Spółki obiektywną przesłankę w sposób oczywisty i bezsprzeczny potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.

W ocenie Spółki zatem zarówno: 1. niepodpisany przez przewoźnika dowód wydania towaru z podpisem Spółki oraz Kontrahenta uzupełniony w praktyce potwierdzeniem zapłaty za dane towary, jak i 2. dowód wydania towaru z podpisem Spółki oraz podpisem przewoźnika, potwierdzającym odbiór towaru z siedziby Spółki uzupełniony w praktyce potwierdzeniem zapłaty za dane towary, jak również 3. samo potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary stanowią dokumentację, która – łącznie z kopią faktury oraz specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku -potwierdza jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.

Tym samym w ocenie Spółki, dokumentacja wskazana w każdym z przytoczonych powyżej Wariantów spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez m.in.: · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 czerwca 2019 r. (sygn.

0114-KDIP1-2.4012.187.2019.1.WH), w której organ zajął następujące stanowisko: „Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie posiadał zestaw dokumentów, na który składają się dokumenty wymienione w opisie Przypadku I, tj. faktura VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, dokument przewozowy, na którym brak jest potwierdzenia odbioru towaru przez nabywcę oraz co najmniej jeden z następujących dokumentów: elektroniczne (e-mailowe) potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium innego kraju UE, potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po dostawie).

Natomiast w Przypadku II Wnioskodawca będzie posiadał zestaw dokumentów, na który składają się: faktura VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz co najmniej jeden z poniższych dokumentów: elektroniczne (e-mailowe) potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium innego kraju UE, potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po dostawie).

Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, iż skoro zestaw dokumentów, no który składają się dokumenty wymienione w opisie Przypadku I oraz Przypadku II potwierdza jednoznacznie, że doszło do wywozu towaru z terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE Wnioskodawca na podstawie tych dokumentów może do transakcji stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów stosować stawkę podatku w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy”. · DKIS w interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2017 r. (sygn.

0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP), w której potwierdzona została możliwość zastosowania stawki 0% w przypadku posiadania kopii faktury VAT oraz m.in. potwierdzonej przez odbiorcę towaru faktury (skan lub oryginał) lub potwierdzenia zapłaty za dostarczony towar. · Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2016 r. (sygn.

IBPP2/4512-890/15/KO), w której organ zajął następujące stanowisko: „Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca dla potwierdzenia dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiada fakturę zawierającą ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz jeden z wymienionych dokumentów tj.: wydruk lub informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status (potwierdzająca status przesyłki: doręczona), potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po dostawie), skan, kserokopię, faks potwierdzonego CMR (dokument przekazany również drogą elektroniczną) lub korespondencję mailową z nabywcą, potwierdzającą dotarcie towaru do nabywcy, przy czym dokumenty te łącznie będą uprawdopodobniać przemieszczenie towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, wówczas Spółka na podstawie tych dokumentów będzie miała prawo do zastosowania preferencyjnej stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.

VII. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie H Dokumenty gromadzone przez Spółkę W tym Wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) dokumentującą dokonaną WDT, specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, jednakże – nie posiada/nie będzie w posiadaniu podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego CMR.

W ocenie Spółki dokumenty te nie wypełniają samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, zatem Spółka uzupełnia/uzupełni swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju) – tj. zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie – zestawienie to jest/będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest/będzie to okres miesięczny, a zestawienie jest/będzie przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca) z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw.

W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Zestawienie potwierdza/będzie potwierdzało dokonanie WDT zarówno w przypadku (i) przesłania do Spółki odpowiedzi z potwierdzeniem otrzymania towarów jak i w przypadku (ii) braku informacji zwrotnej przesłanej do Spółki w zakresie otrzymanego zestawienia we wskazanym terminie, co wynika/będzie wynikało z informacji, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu.

Zgodnie z informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, brak odpowiedzi na zbiorcze zestawienie faktur ma/będzie miało taki sam skutek jak odesłanie do Spółki potwierdzenia otrzymania towarów z otrzymanego zestawienia faktur. Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści.

Nie ulega natomiast wątpliwości, iż zasadniczo każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom). Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).

Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego" (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014).

Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny, zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty".

W świetle powyższego, zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i niezakwestionowane przez nich) łącznie z fakturą (lub jej kopią) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku potwierdzają/będą potwierdzały jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego. Stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych Spółka pragnie podkreślić, iż ww. stanowisko znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych, przykładowo: · w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn.

0114-KDIP1-2.4012.649.2024.l.GK) oraz w interpretacjach indywidualnych DKIS wydanych w tym zakresie w analogicznym stanie faktycznym: w interpretacji indywidualnej z dnia 6 sierpnia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.373.2025.1.MW), w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.427.2025.1.KT), w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK), w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn.

0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK): We wskazanej interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „dowody w postaci (...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, o zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca).

Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polsko (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie); (...) – stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)”. · w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 11 czerwca 2024 r. (sygn.

0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK), uznał, że: „gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja (...), tj. dokumenty (opisane w Wariantach l-VI) w postaci: (...) IV. fakturą (lub jej kopią) zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz zbiorcze zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, w stosunku do których Kontrahent uregulował należność, które będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu którego dotyczy.

Zgodnie z porozumieniem, które jest/będzie zawierane z Kontrahentem, lub informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do uzgodnionego przez strony dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane opłaconymi i wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska.

Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta jest/będzie potwierdzane informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj o statusie dostarczenia”) przez serwer Kontrahenta. Otrzymane potwierdzenia są/będą archiwizowane jako załącznik wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie.

(...) - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach l-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”. · w interpretacji indywidualnej z dnia 16 marca 2022 r. (sygn.

0111-KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ), DKIS stwierdził: „(...) W świetle zatem przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwo członkowskiego UE niż Polska uprawniają do zastosowania stawki 0%”.

Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polsko (akceptacja dorozumiana). · w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2021 r. (sygn.

0114-KDIP1-2.4012.304.2021.1.PC), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że „Sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach realizowanych w ramach Modelu G (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że transakcje te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT), przedstawiony w Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT”.

Autor wniosku o interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest w posiadaniu przed terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią wiadomością e-mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca potwierdził fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej akceptacji. VIII.

Uwagi końcowe Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dokumenty wskazane w Wariantach B-H w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz otrzymane przez Kontrahentów na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym samym w ocenie Spółki nie ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania 0% stawki VAT z tytułu dokonanych przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanych Wariantach B-H spełniony i Spółka powinna być uprawniona do zastosowania 0% stawki VAT w oparciu o przedmiotową dokumentację.

Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach B-H opisanych w stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2. eksport towarów; 3. import towarów na terytorium kraju; 4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju. W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy o VAT: 1. Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. 4. Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy o VAT: Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy o VAT: Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: 1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; 2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; 3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; 4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy o VAT: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7. Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

W tym miejscu warto powołać Rozporządzenie Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r., które ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912: Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków: a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy; b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów: (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.

1. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1. 2. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu: a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów; b) następujące dokumenty: (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów; (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia; (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych rozporządzeniem 2018/1912 nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy o VAT: W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o VAT: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że: 1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi; 2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju; 3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany).

Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy o VAT: Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli: 1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub 2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8 - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT: Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju: 1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), 2) (uchylony) 3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku 4) (uchylony) - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy o VAT: W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: 1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; 2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu; 3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania; 4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług.

Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Dodatkowo należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”.

Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu.

Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny. Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej.

Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Wskazać należy, że specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, tj. dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będących przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację może być zawarte na fakturze. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w tym również na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Państwa głównym przedmiotem działalności jest produkcja opakowań z tworzyw sztucznych takich jak m.in. … . Sprzedają Państwo towary odbiorcom krajowym oraz zagranicznym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na rzecz kontrahentów posiadających siedziby w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, którzy są zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer identyfikacyjny nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. Towary będące przedmiotem dostaw są lub będą przemieszczane z terytorium Polski do miejsc ich przeznaczenia na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Transport towarów jest lub będzie realizowany za pośrednictwem zewnętrznych przewoźników lub spedytorów, działających na Państwa zlecenie albo na zlecenie Kontrahentów. W celu udokumentowania dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów gromadzą lub będą gromadzili Państwo dokumenty opisane w poszczególnych wariantach B-H. W każdym z tych wariantów posiadają lub będą Państwo posiadali następujące dokumenty: · kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby), · specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru).

Ponadto, jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, dokumenty występujące w wariantach B-H zawierają/będą zawierały dane umożliwiające ich jednoznaczne powiązanie z konkretną transakcją wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Powiązanie to następuje/będzie następowało m.in. poprzez numery faktur, zamówień, przesyłek, dokumentów przewozowych, dokumentów wydania towarów lub daty dostaw. Wskazali Państwo również, że co do zasady posiadają/będą posiadali dokumenty przez upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej dostawy.

Jednocześnie w przypadku późniejszego otrzymania dokumentów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stosują/będą stosowali zasady wynikające z art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT. Ponadto składają/będą składali Państwo informacje podsumowujące VAT-UE, wykazując w nich prawidłowe dane dotyczące dokonywanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Na tle przedstawionych okoliczności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dokumentacja opisana w Wariantach B-H jest/będzie wystarczająca do spełnienia warunku określonego w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% do dokonywanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

W odniesieniu do Wariantu B wskazali Państwo, że posiadają/będą posiadali kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze potwierdzenie otrzymania towarów przez Kontrahenta. Zbiorcze potwierdzenie zawiera/będzie zawierało wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE oraz podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.

Wskazać należy, że dokument zawierający potwierdzenie odbioru towarów przez nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego stanowi dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy o VAT. Nie ma przy tym znaczenia, że potwierdzenie to obejmuje zbiorczo kilka dostaw dokonanych w określonym okresie, jeżeli możliwe jest/będzie jednoznaczne przyporządkowanie wskazanych w nim dostaw do konkretnych faktur.

W opisanych okolicznościach zbiorcze potwierdzenie otrzymania towarów, zawierające oświadczenie Kontrahenta o dostarczaniu towarów do miejsca przeznaczenia oraz podpis osoby upoważnionej do potwierdzenia ich odbioru, w powiązaniu z fakturami i specyfikacjami poszczególnych sztuk ładunku, stanowi/będzie stanowiło dokumentację potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tym samym dokumenty opisane w Wariancie B, oceniane łącznie, spełniają/będą spełniały warunek dokumentacyjny określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

W Wariancie C posiadają/będą Państwo posiadali kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk oraz oświadczenie przewoźnika, z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy. Oświadczenie to zawiera/będzie zawierało informacje dotyczące odbioru towarów przez przewoźnika, miejsca rozładunku, daty dostawy oraz numeru przewozowego. Jak wynika z uzupełnienia wniosku, oświadczenie przewoźnika zawiera lub będzie zawierało również dane nabywcy, miejsce rozładunku, w szczególności kraj UE, datę dostawy oraz numer przewozowy dotyczący konkretnego transportu.

Wskazane dane umożliwiają lub będą umożliwiały jednoznaczne powiązanie oświadczenia przewoźnika z konkretną fakturą dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W analizowanym przypadku oświadczenie przewoźnika zawiera/będzie zawierało informacje pozwalające ustalić miejsce rozładunku, datę dostawy oraz konkretny transport, którego dotyczy. W konsekwencji dokument ten, rozpatrywany łącznie z fakturą i specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, potwierdza/będzie potwierdzał wywóz z terytorium Polski i ich dostarczenie do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Zatem dokumentacja opisana w Wariancie C spełnia/będzie spełniała warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W Wariancie D posiadają/będą posiadali Państwo kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz informacje pochodzące z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika). informacje te umożliwiają/będą umożliwiały sprawdzenie kierunku przesyłki, jej statusy oraz daty doręczenia.

Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, informacje dostępne w systemie spedytora/przewoźnika zawierają/będą zawierały numer przesyłki, numer przewozowy albo inny indywidualny identyfikator umożliwiający przyporządkowanie informacji z systemu do konkretnej dostawy i faktury dokumentującej tę dostawę. Informacje pochodzące z elektronicznego systemu przewoźnika/spedytora mogą stanowić dowody potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, jeżeli wynika z nich, że towary zostały faktycznie dostarczone do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego.

W analizowanej sprawie informacje z systemu przewoźnika/spedytora pozwalają/będą pozwalały ustalić kierunek transportu, status przesyłki oraz datę jej doręczenia, a także powiązać te informacje z konkretną transakcją. Tym samym, jeżeli status przesyłki potwierdza/będzie potwierdzał jej doręczenie do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim, dokumentacja ta, rozpatrywana łącznie z fakturą i specyfikacją towarów, stanowi/będzie stanowiła wystarczający dowód dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W konsekwencji dokumenty opisane w Wariancie D spełniają/będą spełniały warunek dokumentacyjny wynikający z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

W Wariancie E posiadają/będą posiadali Państwo kopie faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, dowód wydania towaru z podpisem Spółki oraz Kontrahenta, oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar. Z uzupełnienia wniosku wynika, że podpis Kontrahenta na dokumencie wydania towarów jest/będzie składany po dostarczeniu towarów do miejsca ich przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej. Podpis ten potwierdza/będzie potwierdzał faktyczny odbiór towarów przez Kontrahenta oraz zakończenie transportu w miejscu ich przeznaczenia.

W związku z powyższym dokument wydania towarów zawierający podpis Kontrahenta stanowi/będzie stanowił dowód potwierdzający przyjęcie towarów przez nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy o VAT. Dodatkowo posiadają/będą posiadali Państwo potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczone towary. Zgodnie z art. 42 ust. 11 pkt 3 ustawy o VAT dokument potwierdzający zapłatę za towar może stanowić dowód uzupełniający dokumentację wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Wskazali Państwo, że zapłata za towary co do zasady następuje/będzie następowała po ich otrzymaniu przez Kontrahenta albo po uzyskaniu przez niego możliwości dysponowania nimi jak właściciel. Ponadto otrzymaną płatność można/będzie można powiązać z konkretną fakturą i konkretną dostawą. W konsekwencji posiadane przez Państwa dokumenty, w szczególności dokument wydania towarów podpisany przez Kontrahenta po dostarczeniu towarów do miejsca przeznaczenia, w powiązaniu z fakturą, specyfikacją towarów oraz potwierdzeniem zapłaty, jednoznacznie potwierdzają/będą potwierdzały dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zatem dokumentacja opisana w Wariancie E spełnia/będzie spełniała warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W Wariancie F posiadają/będą posiadali Państwo kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, dowód wydania towaru zawierający podpis Spółki oraz przewoźnika, a także potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, dokument wydania towarów podpisany przez przewoźnika potwierdza/będzie potwierdzał odbiór towarów z siedziby Spółki, nie potwierdza natomiast ich dostarczenia do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.

Należy zauważyć, że sam dokument wydania towarów przewoźnikowi nie jest wystarczający do potwierdzenia dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ponieważ dokumentuje jedynie przekazanie towarów do transportu, a nie ich faktyczne dostarczenie do miejsca przeznaczenia. Jednakże dokument ten należy rozpatrywać łącznie z pozostałą dokumentacją zgromadzoną przez Państwa, w szczególności z potwierdzeniem otrzymania zapłaty za dostarczone towary. Wskazali Państwo, że zapłata za towary co do zasady następuje/będzie następowała po ich otrzymaniu przez Kontrahenta albo po uzyskaniu przez niego możliwości dysponowania nimi jak właściciel.

Ponadto otrzymana płatność może/będzie mogła zostać powiązana z konkretną fakturą i konkretną dostawą poprzez numer faktury, numer zamówienia lub inne dane identyfikacyjne wykorzystywane w rozliczeniach pomiędzy stronami. W świetle powyższego potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary stanowi/będzie stanowiło dodatkowy dowód wskazujący na realizację transakcji, który należy oceniają łącznie z dokumentacją handlową i dokumentem wydania towarów przewoźnikowi.

W konsekwencji, uwzględniając przedstawione przez Państwa okoliczności dotyczące sposobu realizacji dostaw, warunków dokonywania płatności oraz możliwości jednoznacznego powiązania poszczególnych dokumentów z konkretną transakcją, wskazany zestaw dokumentu może potwierdzać dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zatem dokumentacja opisana w Wariancie F spełnia/będzie spełniała warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W Wariancie G posiadają/będą posiadali Państwo kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 42 ust. 11 pkt 3 ustawy o VAT, dokument potwierdzający zapłatę za towar może stanowić jeden z dowodów wskazujących na dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Jednocześnie należy zauważyć, że otrzymanie zapłaty za towar samo w sobie nie przesądza jeszcze o jego fizycznym przemieszczeniu z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego. Dlatego też znaczenie dowodowe potwierdzenia zapłaty należy oceniać z uwzględnieniem całokształtu okoliczności dotyczących realizacji konkretnej transakcji.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towary dokonywana jest zasadniczo po ich otrzymaniu przez Kontrahenta. Wyjaśnili Państwo również, że zgodnie z praktyką stosowaną pomiędzy Spółką a Kontrahentami zapłata za towary co do zasady następuje/będzie następowała po ich otrzymaniu przez Kontrahenta albo po uzyskaniu przez niego możliwości dysponowania nimi jak właściciel. Ponadto otrzymana płatność może/będzie mogła zostać jednoznacznie powiązana z konkretną fakturą i konkretną dostawą.

W takich okolicznościach potwierdzenie zapłaty stanowi/będzie stanowiło dowód wskazujący na wykonanie transakcji i akceptację dostawy przez Kontrahenta. Jednocześnie faktura wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku umożliwia/będzie umożliwiała identyfikację towarów będących przedmiotem dostawy. Zatem dokumenty opisane w Wariancie G należy oceniać łącznie, z uwzględnieniem przedstawionych przez Państwa zasad dokonywania płatności oraz faktycznego przebiegu transakcji. Tym samym dokumentacja opisana w Wariancie G spełnia/będzie spełniała warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

W Wariancie H posiadają/będą posiadali Państwo kopię faktury dokumentującej dostawę towarów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienia faktur dokumentującego dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie. Jak wynika z opisu sprawy, zestawienie jest/będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, zazwyczaj około 10 dnia następnego miesiąca.

Zestawienie zawiera/będzie zawierało prośbę o potwierdzenie dokonania dostaw oraz informację, że w przypadku braku potwierdzenia do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy zestawienie, uznają/będą uznawać Państwo, że towary udokumentowane fakturami wymienionymi w zestawieniu zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium Unii Europejskiej. Wskazali Państwo, że powyższa procedura wynika/będzie wynikała z ustaleń z Kontrahentem.

W odniesieniu do przedstawionego sposobu dokumentowania dostaw należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie określają szczególnej formy, w jakiej nabywca powinien potwierdzić otrzymanie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Tym samym potwierdzenie dokonania dostawy może następować również w ramach uzgodnionej pomiędzy stronami procedury akceptacji zbiorczych zestawień dostaw. Nie można zatem wykluczyć możliwości potwierdzenia otrzymania towarów przez Kontrahenta w sposób dorozumiany, polegający na niezgłoszeniu zastrzeżeń do przesłanego zestawienia w określonym terminie, jeżeli taki sposób potwierdzania dostaw został przyjęty w ramach współpracy pomiędzy stronami.

W analizowanym przypadku zbiorcze zestawienie zawiera/będzie zawierało wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta, a także informację o skutkach braku zgłoszenia zastrzeżeń w określonym terminie. Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku, dokumenty te mogą/będą mogły zostać jednoznacznie powiązane z konkretnymi transakcjami wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W konsekwencji zbiorcze zestawienie faktur, przesyłane Kontrahentowi zgodnie z uzgodnioną procedurą, które nie zostało zakwestionowane w określonym terminie, może/będzie mogło stanowić dowód potwierdzający otrzymanie towarów przez nabywcę.

Zatem w przedstawionych okolicznościach zestawienie faktur zaakceptowane w sposób dorozumiany przez Kontrahenta, rozpatrywane łącznie z fakturami i specyfikacjami poszczególnych sztuk ładunku, może/będzie mogło stanowić dokumentację potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zatem dokumentacja opisana w Wariancie H spełnia/będzie spełniała warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Odnosząc się do kwestii terminu uzyskania dokumentacji potwierdzającej dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, należy wskazać, że art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wymaga, aby podatnik posiadał odpowiednie dowody przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. Jednocześnie ustawodawca przewidział szczególne zasady postępowania w przypadku nieotrzymania dokumentów w wymaganym terminie. Zasady te wynikają z art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT.

Wskazali Państwo, że co do zasady posiadają/będzie posiadali Państwo dokumenty potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej dostawy. Jednocześnie nie wykluczają Państwo sytuacji, w których niektóre dokumenty zostaną otrzymane po upływie wskazanego terminu. W takich przypadkach, jak wskazano we wniosku, stosują/będą stosować Państwo zasady określone w art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT.

Należy zatem zauważyć, że późniejsze otrzymanie dokumentów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie wyklucza możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0%, przy zachowaniu zasad rozliczenia i korekty wynikających z powołanych przepisów. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT.

Istotne jest natomiast, aby posiadana dokumentacja, oceniana łącznie, jednoznacznie potwierdzała wywóz towarów z terytorium Polski i ich dostarczenie do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W przedstawionej sprawie wskazali Państwo, że towary będące przedmiotem dokonywanych dostaw są/będą faktycznie przemieszczane z terytorium Polski do miejsc ich przeznaczenia znajdujących się na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Ponadto dokumenty opisane w poszczególnych Wariantach B-H zawierają/będą zawierały dane umożliwiające ich jednoznaczne powiązanie z konkretnymi transakcjami wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W odniesieniu do Wariantów B-E dokumentacja obejmuje w szczególności potwierdzenia odbioru towarów przez nabywcę, oświadczenie przewoźnika/spedytora lub informacje pochodzące z systemu przewoźnika/spedytora, pozwalające udokumentować/potwierdzić dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia. W odniesieniu do Wariantów F i G istotne znaczenie mają również przedstawione przez Państwa okoliczności dotyczące zasad dokonywania płatności, w szczególności powiazania zapłaty z otrzymaniem towarów przez Kontrahenta. Natomiast w Wariancie H znaczenie ma przyjęta pomiędzy stronami procedura potwierdzania dostaw poprzez milczącą akceptację zbiorczych zestawień faktur.

W konsekwencji, przy uwzględnieniu przedstawionych okoliczności oraz pod warunkiem, że posiadane dokumenty łącznie jednoznacznie potwierdzają faktyczne dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, dokumentacja opisana w Wariantach B-H może/będzie mogła stanowić podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% do wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Powyższe pozostaje aktualne przy spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 42 ustawy o VAT, w tym dotyczących rejestracji podatnika jako podatnika VAT-UE, posiadania przez nabywcę właściwego i ważnego numeru identyfikacyjnego oraz prawidłowego składania informacji podsumowujących.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy więc ostatecznie uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE, tj. dowody opisane w wariancie od B do H, stanowią/będą stanowiły dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W konsekwencji ww. dowody opisane w Wariancie od B do H upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1-7 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być rozpatrzone.

Należy nadmienić, że przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zagadnień objętych treścią zadanych pytań nr 1-7 w zakresie podatku od towarów i usług i została wydana w oparciu o przedstawiony przez Państwa opis sprawy. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty przebieg zdarzeń jest zgodny z opisem sprawy przedstawionym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.

Przykładowo, jeśli opis sprawy zawiera błędne stwierdzenia czy też błędną faktyczną ocenę jego elementów, niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku.

Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.