Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w formie karty podatkowej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 września 2025 r. (wpływ 25 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą- indywidualną praktykę stomatologiczną, która jest opodatkowana w formie karty podatkowej. Wnioskodawczyni jest jednocześnie prywatną właścicielką nieruchomości (budynku z działką), w której są wydzielone trzy gabinety stomatologiczne oraz jedna wspólna poczekalnia. Każdy z gabinetów posiada osobne wejście prowadzące z poczekalni. Jeden z tych gabinetów Wnioskodawczyni wykorzystuje wyłącznie na potrzeby własnej indywidualnej praktyki lekarskiej. Drugi i trzeci gabinet wraz z całym znajdującym się w nim wyposażeniem oraz urządzeniami medycznymi (w tym fotelem/unitem stomatologicznym), stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni.
Ani gabinety, ani sprzęty medyczne tam zlokalizowane nie wchodzą w skład Jej praktyki stomatologicznej i nigdy nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Jej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni planuje wynająć drugi i trzeci gabinet (wraz z wyposażeniem i urządzeniami) innemu lekarzowi stomatologowi w ramach tzw. najmu prywatnego. Najemca będzie prowadził w wynajętym gabinecie własną całkowicie niezależną działalność gospodarczą na własny rachunek. Gabinety będą posiadały całkowicie odrębne kasy fiskalne oraz osobne systemy rozliczeń finansowych.
Personel zatrudniony przez najemcę w jego praktyce nie będzie świadczył żadnych usług, pomocy ani pracy na rzecz Wnioskodawczyni (w tym nie będzie obsługiwał jej pacjentów w rejestracji). Wspólne korzystanie przez pacjentów obu lekarzy z poczekalni oraz toalety dla pacjentów wynika wyłącznie z uwarunkowań technicznoarchitektonicznych budynku. Wnioskodawczyni nie będzie w żaden sposób uczestniczyć w zarządzaniu, zyskach ani bieżącej działalności najemcy. Uzupełnienie Wnioskodawczyni indywidualną praktykę stomatologiczną prowadzi od 1991 r., z przerwą w 2010 r. i od 2010 r. nieprzerwanie do dziś.
Działalność gospodarczą opodatkowuje kartą podatkową od 2010 r. Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sklasyfikowane są według PKD – 86.23.Z – Praktyka lekarska dentystyczna oraz PKWiU 86.23.12.0 – Usługi praktyki dentystycznej specjalistycznej. Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, która polega na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w warunkach określonych w części VIII tabeli.
Spełnia Ona warunki opodatkowania ww. działalności w formie karty podatkowej, określone w art. 25 ust. 1 ww. ustawy. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności w odrębnych zakładach zgodnie z art. 25 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod jednym adresem, w jednym gabinecie. Planowane zdarzenie przyszłe dotyczy najmu prywatnego.
Otrzymała Ona decyzję właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalającą wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na 2026 r. Planowane umowy najmu prywatnego zostaną zawarte dopiero po uzyskaniu przez Wnioskodawczynię pozytywnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w przedmiotowej sprawie. Przedmiotowe pomieszczenia (gabinet nr 2 i nr 3) zostaną wynajęte niezależnym osobom trzecim – innym lekarzom posiadającym uprawnienia do wykonywania zawodu, którzy będą w tych pomieszczeniach prowadzić własne, autonomiczne praktyki medyczne na własny rachunek i ryzyko.
Podmioty te nie będą w żaden sposób powiązane z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni, nie będą Jej pracownikami, ani podwykonawcami. Umowy najmu prywatnego zostaną zawarte przez Wnioskodawczynię jako osobę fizyczną, działającą w celach prywatnych, całkowicie poza ramami prowadzonej działalności gospodarczej. Uzyskiwany przychód będzie stanowił odrębne źródło przychodów z najmu majątku osobistego i będzie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w ramach najmu prywatnego. Planowany najem nie będzie spełniał przesłanek określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, planowany najem gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 Wnioskodawczyni będzie kwalifikować wyłącznie do źródła przychodów z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Dla przedmiotowego najmu Wnioskodawczyni będzie stosować opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, będą opodatkowane stawką 8,5% przychodu (do limitu 100 000 zł rocznie), a po ewentualnym przekroczeniu limitu, stawka 12,5% od nadwyżki. Użyte we wniosku sformułowanie „osoby trzecie” oznacza, że najemcami/lokatorami gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 będą podmioty całkowicie niezależne od Wnioskodawczyni.
Umowa najmu będzie zawarta z jednym, konkretnym lekarzem na czas nieokreślony za stały miesięczny czynsz. Umowa będzie zawierała bezwzględny zakaz podnajmowania gabinetu stomatologicznego osobom trzecim przez najemcę. Umowa najmu będzie to regulowała.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, wynajęcie przez Wnioskodawczynię gabinetu stomatologicznego drugiego i trzeciego wraz z wyposażeniem i urządzeniami medycznymi (stanowiących Jej majątek prywatny i niewprowadzonych do środków trwałych firmy ) osobie/osobom trzecim w ramach najmu prywatnego, spowoduje utratę prawa do opodatkowania Jej indywidualnej praktyki stomatologicznej w formie karty podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, planowane uzyskiwanie przychodów z tytułu najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych) wyodrębnionego gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 wraz z unitami stomatologicznymi, stanowiących Jej majątek osobisty, na rzecz dwóch niezależnych lekarzy (osób trzecich), nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego w formie karty podatkowej.
Wnioskodawczyni w dalszym ciągu będzie w pełni spełniać warunki określone w art. 23 ust. 1 pkt 8 oraz art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Uzasadnienie: 1. Brak spełnienia przesłanek z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (najem jako majątek prywatny). Planowany najem gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 wraz z unitami stomatologicznymi nie będzie spełniał przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej określonych w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Przedmiotowy budynek oraz unity stanowią wyłączny majątek osobisty Wnioskodawczyni.
2. Zgodność z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. 3. Brak prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnych zakładach (art. 25 ust. 4 ww. ustawy). 4. Relacja z osobami trzecimi i zakaz podnajmu - Najemcy będą prowadzili w gabinecie nr 2 i gabinecie nr 3 całkowicie odrębne, niezależne i autonomiczne działalności gospodarcze na własny rachunek. Nie będą oni połączeni z Wnioskodawczynią żadnymi relacjami gospodarczymi, powiązaniami kapitałowymi, ani stosunkami pracowniczymi lub cywilnoprawnymi.
Podsumowanie: Wnioskodawczyni w ramach gabinetu nr 1 nadal będzie osobiście świadczyła usługi zdrowotne na rzecz pacjentów (osób fizycznych). Równoległe uzyskiwanie przychodów z najmu prywatnego części majątku osobistego (gabinetów nr 2 i nr 3) na rzecz osób trzecich na podstawie umów zawierających zakaz dalszego podnajmu nie narusza art. 25 ust. 1, art. 25 ust. 4, ani art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni w pełni zachowuje prawo do karty podatkowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są: - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3); - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Z powołanych przepisów wynika, że ustawodawca wyodrębnił przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychody z najmu stanowiącego odrębne źródło przychodów.
Przechodząc na grunt ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.), wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1a tej ustawy: Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego - w warunkach określonych w części VIII tabeli.
Warunki opodatkowania w formie karty podatkowej określa art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy: Podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli kontynuują stosowanie opodatkowania w tej formie po dniu 31 grudnia 2021 r. oraz nie zrezygnowali z opodatkowania w tej formie po dniu 31 grudnia 2021 r. i nie utracili prawa do opodatkowania w tej formie po tym dniu.
Natomiast, w myśl art. 25 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej. Z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków zachowania prawa do karty podatkowej jest nieprowadzenie przez podatnika innej pozarolniczej działalności gospodarczej poza działalnością objętą tą formą opodatkowania.
Jednocześnie uzyskiwanie przychodów z najmu prywatnego, stanowiącego odrębne źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest równoznaczne z prowadzeniem innej pozarolniczej działalności gospodarczej. Z przedstawionego opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą- indywidualną praktykę stomatologiczną, która jest opodatkowana w formie karty podatkowej. Jednocześnie jest Pani prywatną właścicielką nieruchomości (budynku z działką), w której są wydzielone trzy gabinety stomatologiczne oraz jedna wspólna poczekalnia. Każdy z gabinetów posiada osobne wejście prowadzące z poczekalni.
Jeden z tych gabinetów wykorzystuje Pani wyłącznie na potrzeby własnej indywidualnej praktyki lekarskiej. Drugi i trzeci gabinet wraz z całym znajdującym się w nim wyposażeniem oraz urządzeniami medycznymi (w tym fotelem/unitem stomatologicznym), stanowi Pani majątek prywatny. Ani gabinety, ani sprzęty medyczne tam zlokalizowane nie wchodzą w skład Pani praktyki stomatologicznej i nigdy nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Pani działalności gospodarczej. Planuje Pani wynająć drugi i trzeci gabinet (wraz z wyposażeniem i urządzeniami) innemu lekarzowi stomatologowi w ramach tzw. najmu prywatnego.
Najemca będzie prowadził w wynajętym gabinecie własną całkowicie niezależną działalność gospodarczą na własny rachunek. Gabinety będą posiadały całkowicie odrębne kasy fiskalne oraz osobne systemy rozliczeń finansowych. Personel zatrudniony przez najemcę w jego praktyce nie będzie świadczył żadnych usług, pomocy ani pracy na Pani rzecz (w tym nie będzie obsługiwał jej pacjentów w rejestracji). Wspólne korzystanie przez pacjentów obu lekarzy z poczekalni oraz toalety dla pacjentów wynika wyłącznie z uwarunkowań technicznoarchitektonicznych budynku. Nie będzie Pani w żaden sposób uczestniczyć w zarządzaniu, zyskach ani bieżącej działalności najemcy.
Wyjaśniła Pani, że przedmiotowe pomieszczenia (gabinet nr 2 i nr 3) zostaną wynajęte niezależnym osobom trzecim – innym lekarzom posiadającym uprawnienia do wykonywania zawodu, którzy będą w tych pomieszczeniach prowadzić własne, autonomiczne praktyki medyczne na własny rachunek i ryzyko. Podmioty te nie będą w żaden sposób powiązane z Pani działalnością gospodarczą, nie będą Pani pracownikami, ani podwykonawcami. Umowy najmu prywatnego zostaną zawarte przez Panią jako osobę fizyczną, działającą w celach prywatnych, całkowicie poza ramami prowadzonej działalności gospodarczej.
Planowany najem gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 będzie Pani kwalifikować wyłącznie do źródła przychodów z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwany przychód będzie stanowił odrębne źródło przychodów z najmu majątku osobistego i będzie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w ramach najmu prywatnego.
Skoro, zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, planowany najem będzie realizowany poza prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą i będzie stanowił odrębne źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to uzyskiwanie przychodów z tego tytułu nie naruszy warunku określonego w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Sam fakt, że najemcami będą lekarze stomatolodzy prowadzący własną działalność gospodarczą, a przedmiotem najmu gabinety wyposażone w urządzenia medyczne, nie oznacza, że będzie Pani prowadzić inną pozarolniczą działalność gospodarczą.
Również prowadzenie przez najemców działalności stomatologicznej w tym samym budynku nie oznacza, że działalność ta będzie prowadzona przez Panią lub na Pani rachunek. Mając zatem na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że uzyskiwanie przez Panią przychodów z najmu prywatnego dwóch gabinetów stomatologicznych wraz z wyposażeniem i urządzeniami medycznymi nie będzie oznaczało prowadzenia innej pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W konsekwencji, planowany wynajem wyodrębnionego gabinetu nr 2 oraz gabinetu nr 3 wraz z wyposażeniem i urządzeniami medycznymi, stanowiących Pani majątek osobisty (nie wprowadzonych do środków trwałych firmy) na rzecz dwóch niezależnych lekarzy (osób trzecich) w ramach najmu prywatnego, nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania prowadzonej przez Panią indywidualnej praktyki stomatologicznej w formie karty podatkowej, pod warunkiem dalszego spełniania pozostałych warunków przewidzianych dla tej formy opodatkowania. Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku.
Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pani zapytania (wpływu uzyskiwania przychodów z najmu prywatnego na możliwość kontynuowania opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej).
Tym samym, inne kwestie zawarte w opisie sprawy i własnym stanowisku nie podlegały ocenie, w tym prawidłowość klasyfikacji przychodów z planowanego przez Panią najmu do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.