INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2021 r. (data wpływu 8 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 października 2021 r. (data wpływu 11 października 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczeń pieniężnych otrzymywanych z USA w odniesieniu do: - świadczenia wypłacanego z Departamentu Pracy i Przemysłu – jest nieprawidłowe, - świadczenia zwanego „rentą wdowią” wypłacanego przez Administrację Ubezpieczeń Społecznych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 lipca 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń pieniężnych otrzymywanych z USA. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 października 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 24 września 2021 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.693.2021.1.SR. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni wraz z mężem wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 1988 r. Przez pierwsze sześć miesięcy pobytu za granicą małżonkowie pobierali świadczenia socjalne – tzw. welfare.
Następnie małżonkowie podjęli pracę zarobkową. Mąż Wnioskodawczyni został zatrudniony w …, w stanie …, po czym w dniu 28 maja 1993 r. uległ wypadkowi przy pracy, w rezultacie czego została mu przyznana przez Ubezpieczenie Przemysłowe dla Stanu … (tzw.
Labor and Industry Department) stała, dożywotnia renta od dnia 31 marca 2000 r. Świadczenie to mogło być otrzymywane przez męża Wnioskodawczyni w trzech dostępnych wariantach: 1) otrzymywanie pełnej kwoty świadczenia, pomniejszonej o stosowne potrącenia, które nie będą wypłacane osobie pozostającej przy życiu; 2) otrzymywanie świadczenia pomniejszonego według oceny aktuarialnej, przy czym świadczenia dla osoby pozostającej przy życiu (małżonka) będą wypłacane na jej rzecz w wysokości identycznie pomniejszonego świadczenia; 3) otrzymywanie świadczenia pomniejszonego według oceny aktuarialnej, a świadczenia dla osoby pozostałej (małżonka) przy życiu będą wypłacane w wysokości 50% pomniejszonego świadczenia.
Mąż Wnioskodawczyni wybrał opcję ubezpieczenia nr 3, co oznaczało, że Wnioskodawczyni była uprawniona w razie jego śmierci do otrzymywania miesięcznych świadczeń ze wskazanego wyżej tytułu, w wysokości 2 432,46 USD. W dniu 31 marca 2016 r. mąż Wnioskodawczyni zmarł z przyczyn niezwiązanych z urazem przy pracy, w wyniku czego powyżej wskazane świadczenie zostało przyznane Wnioskodawczyni na mocy decyzji Departamentu Pracy i Przemysłu dla stanu …. Takie świadczenie, zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w Stanach Zjednoczonych, nie jest opodatkowane.
Ponadto, w dniu 23 maja 2018 r. została Wnioskodawczyni przyznana renta wdowia z tytułu ubezpieczenia społecznego w Stanach Zjednoczonych – od tzw. Administracji Ubezpieczeń Społecznych to jest Social Security. Takie świadczenie również nie jest w USA opodatkowane, o ile przychód roczny osoby, na której rzecz ma być wypłacane nie przekracza 25 000 USD. Świadczenia z Departamentu Pracy i Przemysłu są uiszczane na zagraniczny rachunek bankowy Wnioskodawczyni (…), natomiast tak zwana „renta wdowia” z Administracji Ubezpieczeń Społecznych jest uiszczana na rachunek polskiego banku (…).
Zarówno bezpośrednio z banku …, jak również za pośrednictwem Biura Rachunkowego – w stosunku do należności wpływających na zagraniczny rachunek bankowy, z tytułu obu świadczeń (świadczenie z Departamentu Pracy i świadczenie wdowie z Administracji Ubezpieczeń Społecznych) Wnioskodawczyni odprowadza należny podatek dochodowy od osób fizycznych do Urzędu Skarbowego w …. Wnioskodawczyni do końca 2019 r. stale zamieszkiwała w Stanach Zjednoczonych Ameryki, a obecnie – od 2019 r. przeniosła swój ośrodek interesów życiowych do Polski i tutaj przebywa ponad 183 dni w roku podatkowym.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że: - Wnioskodawczyni posiada dwa obywatelstwa – obywatelstwo Polski i obywatelstwo Stanów Zjednoczonych Ameryki. - Dokładna data powrotu Wnioskodawczyni do Polski z zamiarem stałego zamieszkania to dzień 7 września 2019 r. - Podstawą prawną przyznania Wnioskodawczyni renty wdowiej jest prawo cywilne. - Przedmiotowe świadczenia są wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych USA.
Nie są to świadczenia socjalne. - Wnioskodawczyni nie uzyskiwała dodatkowych dochodów, oprócz renty rodzinnej po mężu z polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przelewanej na rachunek bankowy (…). - Wnioskodawczyni poinformowała amerykańskie organy podatkowe o zamieszkiwaniu i przebywaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto w odpowiedzi na pytanie Organu „czy wskazana we wniosku renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w USA?” wskazano, że renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy świadczenie wypłacane z Departamentu Pracy i Przemysłu oraz świadczenie zwane „rentą wdowią” wypłacane przez Administrację Ubezpieczeń Społecznych są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, czy też podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c oraz pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, wskazane wyżej świadczenia wypłacane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki nie podlegają opodatkowaniu w Polsce z uwagi na objęcie ich zwolnieniem przedmiotowym z podatku, wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 3c oraz pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasadność opodatkowania świadczeń powinna być oceniona w przedmiotowej sytuacji zgodnie z regułami obowiązującymi w polskim prawie podatkowym.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy podpisanej w dniu 8 października 1974 r. pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178) osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Jak wynika natomiast z ust. 2 przywołanego przepisu, postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami. Ponieważ zaś Wnioskodawczyni obecnie posiada ośrodek interesów w Polsce i podlega tutaj nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, należy ocenić zasadność uiszczania przez Nią podatku od ww. świadczeń z uwzględnieniem polskich przepisów prawa podatkowego.
W pierwszej kolejności należy zatem przeanalizować, jaki jest charakter otrzymywanych przez Wnioskodawczynię ze Stanów Zjednoczonych Ameryki świadczeń w świetle polskiego porządku prawnego – wówczas możliwa będzie ocena, czy podlegają one przedmiotowemu zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych. Pierwsze ze świadczeń, które otrzymuje Wnioskodawczyni, jest świadczeniem, które przysługiwało Jej mężowi, a po jego śmierci częściowo przeszło na Nią. Świadczenie to powstało w związku z wypadkiem męża Wnioskodawczyni przy pracy, a wskutek powyższego – zaistnienia całkowitej i trwałej niezdolności do pracy po stronie męża Wnioskodawczyni.
Jak wynika natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość.
Ponadto, skoro w art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odszkodowanie w postaci renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość korzysta ze zwolnienia, to również jeżeli doszło do śmierci poszkodowanego i taką rentę odszkodowawczą otrzymują członkowie rodziny, jako rekompensatę za utratę rodzica czy osoby bliskiej w przypadku małżonka, trudno uznać, że przyznane im świadczenie powinno podlegać opodatkowaniu (tak: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 stycznia 2020 r., nr 0115-KDIT2.4011.43.2019.2.ŁS).
Za zwolnieniem od opodatkowania tak zwanej „renty wyrównawczej” po zmarłym mężu opowiedział się również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2019 r., nr 0113-KDIPT3.4011.57.2019.2.PP, w której to również wskazano jako podstawę takiego rozstrzygnięcia art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Co się zaś tyczy drugiego z otrzymanych świadczeń – tj. świadczenia wypłacanego z Social Security – w ocenie Wnioskodawczyni jest ono objęte zwolnieniem przedmiotowym zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Zwolnieniu temu podlega również tak zwana renta wdowia wypłacana ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2020 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.436.2020.2.KB, renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jest ono zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w Polsce nie powinny być odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy przez bank, który występuje w roli płatnika.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawczyni, oba z pobieranych świadczeń są na mocy zwolnień przedmiotowych zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione z opodatkowania w rozumieniu przepisów krajowego prawa podatkowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczeń pieniężnych otrzymywanych z USA w odniesieniu do: - świadczenia wypłacanego z Departamentu Pracy i Przemysłu – jest nieprawidłowe, - świadczenia zwanego „rentą wdowią” wypłacanego przez Administrację Ubezpieczeń Społecznych – jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).
Wnioskodawczyni posiadając miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. W związku z otrzymywaniem przez Wnioskodawczynię świadczeń z USA, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała Umowa z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178).
Wskazana Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania opisanych świadczeń. Oznacza to, że tego rodzaju dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. umowy („Ogólne zasady opodatkowania”). W myśl art. 5 ust. 1 ww. umowy, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Jednocześnie, stosownie do art. 5 ust. 2 ww. umowy, postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Bez względu na postanowienia Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby Umowa nie weszła w życie (art. 5 ust. 3 ww. Umowy). Z powyższych przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód z tytułu świadczenia wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 ww. Umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.
W myśl ogólnej zasady sformułowanej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art.30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 1988 r. Przez pierwsze sześć miesięcy pobytu za granicą małżonkowie pobierali świadczenia socjalne – tzw. welfare.
Następnie małżonkowie podjęli pracę zarobkową. Mąż Wnioskodawczyni został zatrudniony w …, w stanie …, po czym w dniu 28 maja 1993 r. uległ wypadkowi przy pracy, w rezultacie czego została mu przyznana przez Ubezpieczenie Przemysłowe dla Stanu … (tzw. Labor and Industry Department) stała, dożywotnia renta od dnia 31 marca 2000 r. Świadczenie to mogło być otrzymywane przez męża Wnioskodawczyni w trzech dostępnych wariantach.
Mąż Wnioskodawczyni wybrał opcję ubezpieczenia nr 3 (tj. otrzymywanie świadczenia pomniejszonego według oceny aktuarialnej, a świadczenia dla osoby pozostałej (małżonka) przy życiu będą wypłacane w wysokości 50% pomniejszonego świadczenia), co oznaczało, że Wnioskodawczyni była uprawniona w razie jego śmierci do otrzymywania miesięcznych świadczeń ze wskazanego wyżej tytułu.
W dniu 31 marca 2016 r. mąż Wnioskodawczyni zmarł z przyczyn niezwiązanych z urazem przy pracy, w wyniku czego powyżej wskazane świadczenie zostało przyznane Wnioskodawczyni na mocy decyzji Departamentu Pracy i Przemysłu dla stanu …. Takie świadczenie, zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w Stanach Zjednoczonych, nie jest opodatkowane. Ponadto, w dniu 23 maja 2018 r. została Wnioskodawczyni przyznana renta wdowia z tytułu ubezpieczenia społecznego w Stanach Zjednoczonych – od tzw. Administracji Ubezpieczeń Społecznych to jest Social Security. Takie świadczenie również nie jest w USA opodatkowane, o ile przychód roczny osoby, na której rzecz ma być wypłacane nie przekracza 25 000 USD.
Podstawą prawną przyznania Wnioskodawczyni renty wdowiej jest prawo cywilne. Ponadto w odpowiedzi na pytanie Organu „czy wskazana we wniosku renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w USA?” wskazano, że renta wdowia jest świadczeniem rodzinnym. Przedmiotowe świadczenia są wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych USA. Nie są to świadczenia socjalne. Świadczenia z Departamentu Pracy i Przemysłu są uiszczane na zagraniczny rachunek bankowy Wnioskodawczyni, natomiast tak zwana „renta wdowia” z Administracji Ubezpieczeń Społecznych jest uiszczana na rachunek polskiego banku.
Zarówno bezpośrednio z polskiego banku, jak również za pośrednictwem Biura Rachunkowego – w stosunku do należności wpływających na zagraniczny rachunek bankowy, z tytułu obu świadczeń (świadczenie z Departamentu Pracy i świadczenie wdowie z Administracji Ubezpieczeń Społecznych) Wnioskodawczyni odprowadza należny podatek dochodowy od osób fizycznych do Urzędu Skarbowego w ... Wnioskodawczyni do końca 2019 r. stale zamieszkiwała w Stanach Zjednoczonych Ameryki, a obecnie – od 2019 r. przeniosła swój ośrodek interesów życiowych do Polski i tutaj przebywa ponad 183 dni w roku podatkowym.
Dokładna data powrotu Wnioskodawczyni do Polski z zamiarem stałego zamieszkania to dzień 7 września 2019 r. Wnioskodawczyni posiada dwa obywatelstwa – obywatelstwo Polski i obywatelstwo Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wnioskodawczyni poinformowała amerykańskie organy podatkowe o zamieszkiwaniu i przebywaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni nie uzyskiwała dodatkowych dochodów, oprócz renty rodzinnej po mężu z polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W odniesieniu do świadczenia wypłacanego z Departamentu Pracy i Przemysłu wskazać należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość. Zauważyć należy, że treść przywołanej regulacji nie odwołuje się wyłącznie do przepisów polskiego prawa cywilnego.
Oznacza to, że stosowania powyższego zwolnienia od podatku nie można ograniczać do odszkodowań w postaci renty otrzymanych na podstawie polskiego prawa cywilnego. Zwolnione z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3c ww. ustawy są renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego, otrzymane tylko i wyłącznie przez poszkodowanego, czyli osobę która doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Przepis ten nie znajduje zastosowania do rent innych osób (np. dzieci, współmałżonka, które nie są osobami poszkodowanymi, tylko są osobami bliskimi osoby poszkodowanej). W przedmiotowej sprawie osobą poszkodowaną nie była Wnioskodawczyni, ale Jej nieżyjący mąż.
W konsekwencji, wskazane we wniosku świadczenie otrzymywane z Departamentu Pracy i Przemysłu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako renta nieobjęta katalogiem zwolnień przedmiotowych od tego podatku.
Z kolei w odniesieniu do świadczenia zwanego „rentą wdowią” wypłacanego przez Administrację Ubezpieczeń Społecznych wskazać należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Jednocześnie jednak, przyjmując za Wnioskodawczynią, że renta wdowia otrzymywana z Administracji Ubezpieczeń Społecznych jest świadczeniem rodzinnym, to świadczenie to jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, że zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawczynię z USA podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Świadczenie wypłacane z Departamentu Pracy i Przemysłu nie jest zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zwolnione na podstawie tego przepisu są wyłącznie renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy lub zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły się widoki na przyszłość, a w przedmiotowej sprawie osobą poszkodowaną był mąż Wnioskodawczyni.
Z kolei przyjmując za Wnioskodawczynią, że świadczenie zwane „rentą wdowią” wypłacane przez Administrację Ubezpieczeń Społecznych jest świadczeniem rodzinnym przyznanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jest ono zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tutejszy Organ wskazuje, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.