Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wszystkie niżej opisane czynności będą dotyczyły majątku prywatnego i nie będą dokonywane w wykonaniu działalności gospodarczej. Do dnia złożenia wniosku żadna z opisanych czynności nie została dokonana, wniosek dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca i AB pozostają w związku małżeńskim od … lipca 2011 r. i obowiązuje ich ustawowa wspólność majątkowa małżeńska.
Żona Wnioskodawcy jest wyłącznie uprawniona do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr X w budynku nr … przy ul. … w …, o powierzchni użytkowej 39,80 m2, z piwnicą o powierzchni 4,22 m2. Prawo to nabyła do majątku osobistego na podstawie umowy darowizny z 3 sierpnia 2000 r., Rep. A nr …, a więc przed zawarciem małżeństwa z Wnioskodawcą. AC i AD pozostają w związku małżeńskim i obowiązuje ich ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. AC jest wyłącznym właścicielem działki nr A, obręb … …, o powierzchni 0,1001 ha, objętej księgą wieczystą …, położonej w … przy ul. …. Na działce znajdują się budynek mieszkalny oraz budynki gospodarcze.
Działka nr A powstała w wyniku późniejszych podziałów geodezyjnych nieruchomości nabytej przez AC do majątku osobistego na podstawie umowy darowizny z 5 października 1993 r., Rep. A nr …. Podziały geodezyjne nie wiązały się ze zmianą właściciela ani nabyciem prawa własności od innej osoby. AD i AC są ponadto, na zasadach wspólności ustawowej, właścicielami działki nr B, obręb … …, o powierzchni 0,0209 ha, objętej księgą wieczystą …. Działkę tę nabyli do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży z 19 maja 2010 r., Rep. A nr …. Strony planują zawrzeć jeden akt notarialny obejmujący kilka następujących po sobie czynności.
W pierwszej kolejności żona Wnioskodawcy dokona darowizny spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nr X z jej majątku osobistego do majątku objętego wspólnością ustawową Wnioskodawcy i Jego żony. Następnie AC dokona darowizny działki nr A wraz z jej częściami składowymi, z jego majątku osobistego do majątku objętego wspólnością ustawową AC i AD. Po dokonaniu obu darowizn zostanie zawarta umowa zamiany. Wnioskodawca i Jego żona przeniosą na AD i AC, do ich majątku wspólnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr X. W zamian AD i AC przeniosą na Wnioskodawcę i Jego żonę, do Ich majątku wspólnego, własność działki nr A oraz działki nr B wraz z częściami składowymi.
Z aktu notarialnego będzie jednoznacznie wynikała kolejność czynności: najpierw darowizny do majątków wspólnych, a następnie zamiana. Pomiędzy tymi czynnościami nie jest planowana przerwa czasowa, zostaną dokonane kolejno podczas tej samej czynności notarialnej. Według obecnych ustaleń wartość spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu wynosi 260 000 zł. Różnica wartości zamienianych świadczeń ma zostać wyrównana dopłatą 115 000 zł, uiszczoną przez Wnioskodawcę i Jego żonę ze środków należących do ich majątku wspólnego. Ewentualna aktualizacja wartości przed zawarciem aktu nie zmieni istoty planowanej operacji, tj. zamiany opisanych składników z pieniężnym wyrównaniem różnicy wartości.
Celem darowizn do majątków wspólnych jest wyłącznie uporządkowanie małżeńskich stosunków majątkowych przed jednorazową zamianą majątku prywatnego. Transakcja nie będzie miała charakteru profesjonalnego, zorganizowanego ani powtarzalnego. Przedmiotem wniosku są skutki opisanych czynności w podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności ustalenie daty nabycia dla potrzeb art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i skutków późniejszego zbycia w drodze zamiany. W odniesieniu do prawa do lokalu istotne jest, że darowizna z 2000 r. była pierwotnym nabyciem prawa przez żonę Wnioskodawcy i od tego czasu nie doszło do odpłatnego nabycia tego prawa od innego podmiotu.
W odniesieniu do działki nr A istotne jest zachowanie ciągłości własności po stronie AC od nabycia w 1993 r.; późniejsze czynności miały charakter geodezyjny i ewidencyjny. Działka nr B od nabycia w 2010 r. pozostaje składnikiem majątku wspólnego AD i AC. Planowane darowizny nie będą połączone z żadnymi spłatami ani odpłatnością pomiędzy małżonkami.
Pytanie
Czy włączenie w drodze darowizny spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr X z majątku osobistego żony Wnioskodawcy do majątku wspólnego małżonków będzie dla Wnioskodawcy nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy zbycie tego prawa w drodze zamiany w tym samym akcie notarialnym spowoduje po Jego stronie powstanie przychodu podlegającego ww. ustawie?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, włączenie w drodze darowizny spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr X z majątku osobistego Jego żony do majątku wspólnego małżonków nie będzie dla Wnioskodawcy nabyciem rozpoczynającym nowy pięcioletni termin z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla celów tego przepisu należy przyjąć datę pierwotnego nabycia prawa przez żonę Wnioskodawcy, tj. 3 sierpnia 2000 r. Wspólność ustawowa małżeńska ma charakter wspólności łącznej i bezudziałowej. Objęcie nią prawa należącego wcześniej do majątku osobistego jednego małżonka nie powinno być traktowane jako typowe nabycie przez drugiego małżonka.
Taką wykładnię potwierdził NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r., II FSK 933/18, dotyczącym przesunięcia składnika z majątku osobistego jednego małżonka do majątku wspólnego. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że darowizna i zamiana zostaną dokonane kolejno w jednym akcie notarialnym. Jeden akt może obejmować kilka następujących po sobie czynności, a samo objęcie prawa wspólnością nie powoduje ustalenia nowej daty nabycia.
Pięcioletni termin upłynął z końcem 2005 r. Zatem planowana zamiana, mimo że stanowi odpłatne zbycie, nie będzie dla Wnioskodawcy źródłem przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku ani złożenia PIT-39.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) omawianej ustawy, źródłem przychodu jest m.in. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, ̶ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Z opisu sprawy wynika, że wraz z żoną pozostaje Pan w związku małżeńskim i pomiędzy małżonkami obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa.
Pana żona jest wyłącznym właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego do majątku osobistego na podstawie umowy darowizny z 3 sierpnia 2000 r. Pana żona planuje dokonać darowizny ww. lokalu mieszkalnego, z jej majątku osobistego do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską. Istotne jest zatem ustalenie, kiedy doszło do nabycia (w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przez Pana opisywanego lokalu mieszkalnego, tj. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Odnosząc powyższe do opisu sprawy konieczne jest powołanie przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), normujących stosunki majątkowe między małżonkami. Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi: · przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, · przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego. Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
Konkluzja ta nie wynika z jednoznacznego brzmienia przepisów i w istocie dla celów prawnopodatkowych wprowadza fikcję prawną, bowiem oznacza, że małżonek nabywa nieruchomość wcześniej niż ta została włączona do majątku wspólnego, a więc w czasie, gdy stanowiła składnik majątku odrębnego. Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową.
Zdaniem Sądu: Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku małżonków.
Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia przez żonę nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez nią nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu: Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Zatem stwierdzić należy, że zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
W niniejszej sprawie przedmiotowy lokal mieszkalny (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego) pierwotnie należał do majątku odrębnego Pana żony, następnie w wyniku umowy darowizny do majątku wspólnego małżonków lokal ten zostanie przekazany z majątku osobistego Pana żony do majątku wspólnego małżonków.
Zatem, za datę nabycia przez Pana ww. lokalu mieszkalnego należy przyjąć datę, w której Pana żona nabyła ten lokal do majątku odrębnego, tj. 2000 r. Ponadto, w myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, włączenie do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy darowizny spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, stanowiącego uprzednio majątek osobisty Pana żony, nie będzie stanowiło nabycia tego lokalu przez Pana w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabyła Pana żona, tj. od 2000 r. Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w drodze umowy zamiany Kwestie związane z zamianą nieruchomości regulują przepisy ustawy Kodeks cywilny.
W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny: Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w powyższym przepisie Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie, jest bowiem umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny. Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy.
Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego zbycia.
Nie ma przy tym znaczenia czy zamieniane nieruchomości mają taką samą wartość lub powierzchnię, bowiem niezależnie od tego czy przedmiotem zamiany są nieruchomości mające taką samą wartość lub powierzchnię, czy też nie, zamiana stanowi formę odpłatnego zbycia, przez co wywołuje określone skutki podatkowe. W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze stron nabywa nową nieruchomość.
Zamiana jest formą nabycia, gdyż właściciel nabywa w drodze umowy rzecz lub prawo majątkowe, do którego prawa własności wcześniej nie miał, bo należało do innej osoby, nawet w sytuacji, kiedy zamiana nieruchomości następuje bez wzajemnych dopłat. Wobec tego, zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zamiana ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jeżeli natomiast zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości następuje po upływie tego okresu, przychód z zamiany nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Należy przy tym zauważyć, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega jedynie odpłatne zbycie, zaś nabycie jest w tym przypadku podatkowo obojętne. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że AD i AC przeniosą na Pana i Pana żonę, do majątku wspólnego, własność działki nr A oraz działki nr B wraz z częściami składowymi. W zamian, wraz z żoną przeniesie Pan na AD i AC, do ich majątku wspólnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr X. Według obecnych ustaleń, wartość spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu wynosi 260 000 zł.
Różnica wartości zamienianych świadczeń ma zostać wyrównana dopłatą 115 000 zł, uiszczoną przez Pana i Pana żonę, ze środków należących do Państwa majątku wspólnego. Ewentualna aktualizacja wartości przed zawarciem aktu nie zmieni istoty planowanej operacji, tj. zamiany opisanych składników z pieniężnym wyrównaniem różnicy wartości.
Biorąc powyższe pod uwagę, planowane przez Pana odpłatne zbycie w drodze zamiany spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nie będzie stanowiło dla Pana źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem odpłatne zbycie przez Pana w drodze zamiany ww. lokalu nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, tj. 2000 r. W konsekwencji, nie wystąpi u Pana obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz złożenia zeznania PIT-39 z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.