Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 27 września 2026 r. (data wpływu 29 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku) W 2016 r. małżonkowie (spadkodawca oraz jego współmałżonek) nabyli do ich majątku wspólnego (na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej) nieruchomość gruntową (działkę A/1). Na mocy decyzji nr … z dnia 27 czerwca 2019 r. (nr rejestru organu wydającego decyzję -…) udzielającej pozwolenia na budowę, na przedmiotowej działce, ze środków wspólnych małżonkowie wybudowali budynek mieszkalny. Na mocy postanowienia z dnia 21 kwietnia 2021 r. (…), pozytywnie zaopiniowano projekt podziału nieruchomości oznaczonej A/1, na działki A/2, A/3, A/4, A/5. Budynek został oddany do użytku w 2023 r. W 2024 r. zmarł jeden z małżonków (spadkodawca).
Spadek po nim nabyło kilka osób, w tym Wnioskodawczyni, co potwierdza akt poświadczenia dziedziczenia Repertorium A nr … z dnia 23 września 2024 r. W wyniku dziedziczenia oraz ewentualnego działu spadku, nieruchomość stanowiła współwłasność kilku osób. W 2026 r. współwłaściciele dokonali odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości gruntowej A/5 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym, tj. w dniu 31 lipca 2026 r. (akt notarialny Repertorium A nr …). Sprzedaż nie była wykonywana w ramach działalności gospodarczej. W piśmie z 27 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że zmarły w 2024 r. … (spadkodawca), o którym mowa we wniosku, to Jej mąż.
Spadek po .., zmarłym dnia 13 lipca 2024 r. nabyli z mocy ustawy, z dobrodziejstwem inwentarza: - w 4/16 częściach …, żona spadkodawcy (Wnioskodawczyni), - w 3/16 częściach …, córka spadkodawcy, - w 3/16 częściach …, syn spadkodawcy, - w 3/16 częściach …, syn spadkodawcy, - w 3/16 częściach …, syn spadkodawcy. Dokument potwierdzający nabycie spadku - zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia Repertorium A Nr … z dnia 23 września 2024 r. (Kancelaria notarialna: …, notariusz …).
W skład masy spadkowej po zmarłym … wchodzą działki: - nieruchomość niezabudowana A/2, nr KW …, miejsce położenia …, udział Wnioskodawczyni wynosi 4/16, - nieruchomość A/4, nr KW … zabudowana budynkiem mieszkalnym, udział Wnioskodawczyni wynosi 4/16, - nieruchomość A/5 nr KW … zabudowana budynkiem mieszkalnym, udział Wnioskodawczyni wynosi 4/16, - nieruchomość niezabudowana B nr …, udział Wnioskodawczyni wynosi 4/16. Został przeprowadzony dział spadku - akt poświadczenia dziedziczenia Repertorium A nr … z dnia 23 września 2024 r. Przedmiotem działu spadku były działki: A/4, A/5 zabudowane budynkami mieszkalnymi.
Działka niezabudowana A/2, działka niezabudowana B. Spadkobiercy obecni przy spisywaniu aktu poświadczenia dziedziczenia: … (żona, Wnioskodawczyni), … (córka), … (syn), … (syn), … (syn). Udziały nie uległy zmianie wskutek działu spadku. Składniki majątkowe nabyte przez spadkobierców: … (Wnioskodawczyni) 4/16 z 1/2 działek zabudowanych domami mieszkalnymi A/4, A/5 i działki niezabudowanej A/2 (droga dojazdowa), działki niezabudowanej B (droga dojazdowa). Dzieci: …, …, …, … nabyli 3/16 wyżej wymienionych działek. Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego spadku.
Wartość rynkowa nabytych składników majątkowych w wyniku działu spadku, nie przekroczyła wartości udziału nabytego przez Nią we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. 24 listopada 2016 r. - małżonkowie … i … na podstawie umowy sprzedaży z dnia 24 listopada 2016 r., Rep. A nr …, nabyli nieruchomość położoną w …, nr działki A/1 we współwłasności ustawowej majątkowej małżeńskiej, Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w … nr …. 27 czerwca 2019 r. - zezwolenie na budowę domów mieszkalnych. 15 listopada 2021 r. - podział działki A/1 na działki A/2, A/3, A/4, A/5. Wójt Gminy … zatwierdził podział działki A/1 (…). 2023 r. - oddanie do użytku domów mieszkalnych.
23 września 2024 r. - potwierdzenie nabycia spadku. 31 lipca 2026 r. - sprzedaż działki A/5 zabudowanej domem mieszkalnym i działki niezabudowanej nr A/2.
Pytanie
Czy w związku z dokonaną już sprzedażą nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem mieszkalnym, przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu zbycia udziału nabytego w drodze spadku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też z uwagi na fakt, że pierwotne nabycie gruntu do majątku wspólnego małżonków (w tym spadkodawcy) nastąpiło 10 lat temu, bieg 5-letniego terminu z art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych minął przed dniem sprzedaży, a transakcja ta jest całkowicie zwolniona z podatku?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, uzyskany przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku, okres 5 lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę. Ponadto, zgodnie z jednolitą linią orzeczniczą (uchwała NSA, sygn. akt II FPS 2/17), w przypadku wybudowania domu na gruncie wchodzącym w skład majątku wspólnego małżonków, datą nabycia nieruchomości dla obojga z nich jest dzień zakupu gruntu.
Ponieważ spadkodawca nabył grunt 10 lat temu, 5-letni okres podatkowy upłynął bezpowrotnie na długo przed otwarciem spadku i przed momentem sprzedaży. Fakt wybudowania budynku 4 lata temu oraz śmierć spadkodawcy 2 lata temu nie mają wpływu na ten termin. W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie ma obowiązku zapłaty 19% podatku ani wykazywania tej transakcji w deklaracji PIT-39. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Kluczowym czynnikiem w określeniu skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości jest ustalenie daty jej nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego (KC), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeśli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Dodatkowo, zgodnie z zasadą superficies solo cedit, budynek trwale związany z gruntem staje się jego częścią składową. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno grunt, jak i znajdujący się na nim budynek. Data nabycia nieruchomości odnosi się więc do momentu zakupu gruntu, niezależnie od tego, kiedy powstał na nim budynek. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: - interpretacja indywidualna z 11 stycznia 2021 r., nr 0115-KDIT3.4011.534.2020.2.MK: „Organ podatkowy wskazał, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości decydująca jest data nabycia działki budowlanej.
Jeśli działka została nabyta w 2012 r., a budynek wzniesiono później, to za datę nabycia nieruchomości przyjmuje się datę zakupu gruntu. W efekcie sprzedaż nieruchomości po upływie pięciu lat od nabycia gruntu nie podlega opodatkowaniu”, - interpretacja indywidualna z 6 października 2023 r., nr 0112-KDSL1 -1.4011.285.2023.3.AG: „W decyzji podkreślono, że sprzedaż gruntu wraz z budynkiem podlega ocenie na podstawie daty nabycia gruntu. Nawet jeśli budynek był rozbudowywany lub przebudowywany, nie wpływa to na bieg pięcioletniego okresu, po którym sprzedaż nieruchomości nie generuje obowiązku podatkowego”.
Z kolei, jeżeli chodzi o wymagany okres 5-letni posiadania nieruchomości to zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), Wnioskodawczyni uważa, że w przypadku odpłatnego zbycia, nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, okres 5-letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Takie stanowisko jest zgodne z utrwalonym kierunkiem interpretacyjnym: „Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu”.
Tak przykładowo wynika z interpretacji indywidualnej wydanej: w dniu 6 października 2023 r., nr 0112-KDSL1 -1.4011.285.2023.3.AG, w dniu 15 września 2023 r., nr 0112-KDSL1 -2.4011.323.2023.2.JN, w dniu 1 grudnia 2022 r., nr 0112-KDWL.4011.984.2022.1.WS. W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że zbycie nieruchomości, którą spadkodawca nabył w 2016 r., w 2023 r. wybudował dom, Wnioskodawczyni odziedziczyła w dniu 23 września 2024 r., a sprzedała w dniu 31 lipca 2026 r. nie podlega opodatkowaniu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Natomiast art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę. Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Z art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Ponadto, z uwagi że przedmiotową nieruchomość nabyła Pani do wspólności majątkowej małżeńskiej wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Przepis art. 31 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.
Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
Ponadto, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga zastosowania definicji zawartych w przepisach ustawy Kodeks cywilny. W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Częścią składową rzeczy – stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego: Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło.
Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkowania – art. 235 Kodeksu cywilnego. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania. W przypadku zbycia nieruchomości (gruntu stanowiącego własność podatnika), na której wybudowano budynek – termin pięcioletni nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto grunt na własność. Data wybudowania budynku nie ma znaczenia.
Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment nabycia gruntu. Wskazać również należy, że nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem).
Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału. Z treści wniosku wynika, że w 2016 r. wraz z mężem nabyła Pani do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską nieruchomość gruntową (działkę A/1). Na mocy decyzji z 2019 r. udzielającej pozwolenia na budowę, na przedmiotowej działce został wybudowany budynek mieszkalny.
Na mocy postanowienia z dnia 21 kwietnia 2021 r. (…), pozytywnie zaopiniowano projekt podziału nieruchomości oznaczonej A/1 na działki A/2, A/3, A/4, A/5. Budynek został oddany do użytku w 2023 r. W dniu 13 lipca 2024 r. zmarł Pani mąż. Spadek po zmarłym nabyli z mocy ustawy z dobrodziejstwem inwentarza: w 4/16 częściach żona spadkodawcy (Pani); w 3/16 częściach ... (córka spadkodawcy); w 3/16 częściach ... (syn spadkodawcy); w 3/16 częściach ... (syn spadkodawcy); w 3/16 częściach ...
(syn spadkodawcy), co potwierdza akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 23 września 2024 r. Nabyte składniki majątku: nieruchomość niezabudowana A/2, nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym A/4, nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym A/5. Spadkobiercy nie przeprowadzili działu spadku po ww. zmarłym. Spadkobiercy dokonali odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości gruntowej A/5 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym w dniu 31 lipca 2026 r. Sprzedaż nie była dokonywana w ramach działalności gospodarczej.
Zważywszy na sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia ani w drodze działu spadku, skoro nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
Wobec powyższego stwierdzam, że z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mąż posiadaliście w chwili nabycia do majątku wspólnego nieruchomości, tj. działki A/1. Z tego względu nie mogła Pani ponownie nabyć w drodze spadku udziału w przedmiotowej nieruchomości ani w nieruchomościach powstałych z jej podziału.
W związku z tym, że nabycie przez Panią nieruchomości nastąpiło w 2016 r., tj. w momencie nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, a późniejszy jej podział na mniejsze działki nie ma znaczenia dla opodatkowania ww. sprzedaży, to nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej, sprzedaż w 2026 r. Pani udziału w nieruchomości gruntowej A/5 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym, powstałej z podziału nabytej uprzednio do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską działki A/1, nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. w 2016 r. W związku z powyższym, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży tego udziału.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.