Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 10
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 12 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.750.2026.2.MG

Interpretacja aktualnaStanowisko nieprawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSprzedaż nieruchomości nabytej do majątku wspólnego po śmierci męża a następnie otrzymanej bez spłat i dopłat w dziale spadku od dzieci.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie pismem z 8 października 2026 r. (data wpływu 13 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2017 r. zmarł Pani mąż, a spadek na podstawie ustawy nabyła Pani i dwóch synów po 1/3. W Pani małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. W 2025 r. w drodze ugody sądowej dokonano częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego. Przedmiotem ugody był udział w wysokości 1/2 części w zabudowanej budynkiem mieszkalnym nieruchomości o wartości 850 000 zł (wartość całości 1 700 000 zł) oraz udziały w wysokości 1/2 w czterech lokalach mieszkalnych stanowiących odrębne własności.

Wartości udziałów w tych lokalach przedstawiają się następująco: - Lokal A – 288 000 zł (wartość całości 576 000 zł); - Lokal B – 156 000 zł (wartość całości 312 000 zł); - Lokal C – 176 000 zł (wartość całości 352 000 zł); - Lokal D – 312 500 zł (wartość całości 625 000 zł). Oprócz powyższego, przedmiotem częściowego działu spadku był udział w wysokości 1/2 w lokalu niemieszkalnym obejmującym dwa miejsca postojowe o wartości 1/2 udziału - 15 000 zł (całość 30 000 zł) oraz udział w wysokości 1/2 w rzeczach ruchomych o łącznej wartości 7 750 zł (całość 15 000 zł).

W wyniku tego częściowego działu spadku i podziału majątku dorobkowego bez spłat i dopłat, nabyła Pani: - zabudowaną budynkiem mieszkalnym nieruchomość o wartości całości 1 700 000 zł (wartość udziału podlegającego podziałowi 850 000 zł); - lokal mieszkalny B o wartości całości 312 000 zł (wartość udziału podlegającego podziałowi 156 000 zł); - lokal mieszkalny C o wartości całości 352 000 zł (wartość udziału podlegającego podziałowi 176. 000 zł).

Łączna wartość Pani udziału w wysokości 1/3 z połowy nabytego w drodze spadku wynosiła 601 750 zł (1 805 250 zł : 3), natomiast wartość udziału nabytego w drodze działu spadku i podziału majątku dorobkowego wyniosła 1 182 000 zł (850 000 zł + 156 000 zł + 176 000 zł). Aktualnie planuje Pani sprzedaż jednego mieszkania. Uzupełnienie zdarzenia przyszłego Lokal, który zamierza Pani sprzedać, nabyła Pani 24 maja 2016 r. Zakupiony został umową kupna z majątku wspólnego do wspólności majątkowej małżeńskiej. Lokal stanowi odrębną nieruchomość.

W skład masy spadkowej po zmarłym mężu wchodzi udział 1/2 części w rzeczach, tj. nieruchomościach, ruchomościach, środkach pieniężnych wykazanych szczegółowo w zaświadczeniu wydanym z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z 27 grudnia 2019 r., które stanowi załącznik do niniejszego pisma. Na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku z 22 września 2017 r. (prawomocnego 14 października 2017 r.), zarówno Pani, jak i dwóch synów nabyli udziały w rzeczach wymienionych w załączniku do niniejszego pisma - każdy po 1/3 części z udziału 1/2 części.

Częściowy dział spadku i podział majątku wspólnego bez spłat i dopłat nie obejmował całej masy spadkowej, a jedynie 4 lokale stanowiące odrębną własność i zabudowaną budynkiem mieszkalnym działkę. W wyniku częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego, synowie nabyli w całości po 1 lokalu stanowiącym odrębną własność, a Pani - dwa lokale mieszkalne stanowiące odrębną własność oraz zabudowaną budynkiem mieszkalnym nieruchomość.

Skoro Pani synom przysługiwały udziały po 1/6 części, a nabyli na wyłączną własność, to ich udziały uległy zmianie wskutek dokonania częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego bez spłat i dopłat, przy czym wskutek powyższego Pani wyzbyła się udziałów po 4/6 części w tych lokalach mieszkalnych w zamian, za co nabyła Pani w całości dwa lokale mieszkalne oraz zabudowaną nieruchomość. Wskutek częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego, mając na uwadze powyższe, nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego ponad wartość nabytego przeze Panią w całej masie spadkowej.

Postanowienie w sprawie częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego uprawomocniło się 28 maja 2025 r. Planuje sprzedaż mieszkania w latach 2026-2027. Odpłatne zbycie lokalu nie następuje w związku wykonywaną działalnością gospodarczą, gdyż nie prowadzi Pani działalności.

Pytanie

Jeżeli sprzedaż jednego lokalu mieszkalnego dojdzie do skutku przed upływem 5 lat od końca roku, w którym dokonano działu spadku, to czy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, to czy podstawą opodatkowania będzie wartość udziału wynoszącego 2/6 w wartości całego osiągniętego przychodu z tytułu sprzedaży mieszkania (np. sprzedając lokal mieszkalny, którego wartość w dniu nabycia wynosiła w całości 352 000 zł za cenę 450 000 zł, osiągnie Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości w wysokości 2/6 z 450 000 zł, tj. 150 000 zł)?

Pani stanowisko w sprawie

Według Pani, podatek dochodowy od sprzedaży lokalu mieszkalnego nie wystąpi, bowiem udział nabyty w spadku wynosi 601 750 zł, a mieszkanie sprzeda Pani za kwotę nie wyższą niż wartość nabytego udziału (450 000 zł). Zaznacza Pani, że mieszkanie zostało w przeszłości nabyte z majątku wspólnego Pani i męża, przy czym nabycie w wyniku działu i podziału przez Panią w całości, było tylko chęcią powrotu do stanu pierwotnego związanego z własnością całego lokalu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne jest ustalenie daty jej nabycia.

Jak stanowi art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

W sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Natomiast podkreślić należy, że zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Z kolei, art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Na mocy art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego: Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego: Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Na mocy art. 211 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.

Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi. § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Ponadto wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności).

Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności oznacza nabycie przez każdego z małżonków tej nieruchomości w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków, drugi z nich nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że: Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

W opisie sprawy wskazała Pani, że jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W Pani małżeństwie obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. W 2017 r. zmarł Pani mąż, a spadek na podstawie ustawy nabyła Pani i dwóch synów. W skład masy spadkowej po zmarłym mężu wchodzi udział 1/2 części w rzeczach, tj. nieruchomościach, ruchomościach, środkach pieniężnych. Na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku z 22 września 2017 r. (prawomocnego 14 października 2017 r.), zarówno Pani, jak i dwóch synów, nabyli udziały, każdy po 1/3 części z udziału 1/2 części. W 2025 r., w drodze ugody sądowej dokonano częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego.

Przedmiotem ugody był udział w wysokości 1/2 części w zabudowanej budynkiem mieszkalnym nieruchomości o wartości 850 000 zł (wartość całości 1 700 000 zł) oraz udziały w wysokości 1/2 w czterech lokalach mieszkalnych stanowiących odrębne własności. Wartości udziałów w tych lokalach przedstawiają się następująco: - Lokal A – 288 000 zł (wartość całości 576 000 zł); - Lokal B – 156 000 zł (wartość całości 312 000 zł); - Lokal C – 176 000 zł (wartość całości 352 000 zł); - Lokal D – 312 500 zł (wartość całości 625 000 zł).

W wyniku tego częściowego działu spadku i podziału majątku dorobkowego bez spłat i dopłat nabyła Pani zabudowaną budynkiem mieszkalnym nieruchomość o wartości całości 1 700 000 zł, lokal mieszkalny B oraz lokal mieszkalny C. Lokal, który zamierza Pani sprzedać, nabyła Pani 24 maja 2016 r. - zakupiony został umową kupna do wspólności majątkowej małżeńskiej. Lokal stanowi odrębną nieruchomość. Częściowy dział spadku i podział majątku wspólnego bez spłat i dopłat nie obejmował całej masy spadkowej, a jedynie 4 lokale stanowiące odrębną własność i zabudowaną budynkiem mieszkalnym działkę.

W wyniku częściowego działu spadku i podziału majątku wspólnego, synowie nabyli w całości po jednym lokalu stanowiącym odrębną własność, a Pani - dwa lokale mieszkalne stanowiące odrębną własność oraz zabudowaną budynkiem mieszkalnym nieruchomość. Planuje Pani sprzedaż mieszkania w latach 2026-2027. Zatem, z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mąż posiadali w chwili nabycia lokalu mieszkalnego. Z tego względu nie mogła Pani ponownie nabyć udziału w przedmiotowym lokalu, ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku.

W związku z tym, nabycie przez Panią lokalu mieszkalnego nastąpiło 24 maja 2016 r., tj. w momencie nabycia go do majątku wspólnego małżonków.

W konsekwencji, termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z dniem 31 grudnia 2021 r. Oznacza to, że nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, planowane przez Panią odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego opisanego we wniosku, nie będzie stanowiło dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie do majątku wspólnego małżonków.

W związku z powyższym, z tytułu planowanej sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle powyższego, nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że podatek dochodowy od sprzedaży lokalu mieszkalnego nie wystąpi, bowiem udział nabyty w spadku wynosi 601 750 zł, a mieszkanie sprzeda Pani za kwotę nie wyższą niż wartość nabytego udziału (450 000 zł) – gdyż jak wskazano powyżej z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój małżeńskiej nie mogła Pani ponownie nabyć udziałów w ww. lokalu mieszkalnym ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku - zatem przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w ogóle w Pani sytuacji nie powstanie i ze względu na to, nie wystąpi również obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, ze względu na podanie błędnej argumentacji, stanowisko Pani należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.