Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 5 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.683.2026.2.MS

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaOpodatkowanie świadczeń otrzymanych z pracowniczych programów emerytalnych z Holandii.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą mającą miejsce zamieszkania w Polsce i polskim rezydentem podatkowym. Otrzymuje Pani z Holandii świadczenie emerytalne wypłacane przez X z tytułu śmierci Pani męża. Pani zmarły mąż był zatrudniony w Holandii na podstawie stałej umowy o pracę. W związku z jego zatrudnieniem były opłacane składki do pracowniczego systemu emerytalnego X. Po śmierci Pani męża, jako jego małżonka, uzyskała Pani prawo do świadczenia wypłacanego przez X. Świadczenie jest związane z uczestnictwem Pani zmarłego męża w pracowniczym systemie emerytalnym X i jest wypłacane Pani z tytułu jego śmierci.

Otrzymywane przez Panią świadczenie jest świadczeniem emerytalnym wypłacanym przez X z tytułu śmierci Pani męża. Prawo do tego świadczenia uzyskała Pani jako małżonka zmarłego uczestnika systemu X. Z posiadanych przez Panią dokumentów x nie wynika, aby świadczenie było wypłacane na podstawie holenderskich przepisów o świadczeniach rodzinnych. Świadczenie jest związane z uczestnictwem Pani zmarłego męża w pracowniczym systemie emerytalnym X. Z posiadanych przez Panią dokumentów nie wynika również, aby świadczenie było wypłacane z powszechnego holenderskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Świadczenie jest wypłacane przez X i wynika z uczestnictwa Pani zmarłego męża w tym systemie emerytalnym.

Pani zmarły mąż był zatrudniony w Holandii, a w związku z jego zatrudnieniem były opłacane składki emerytalne do X. Nie posiada Pani informacji pozwalających jednoznacznie określić dokładny sposób wyliczenia wysokości wypłacanego Pani świadczenia ani stwierdzić, w jakim dokładnie stopniu jego wysokość zależy od wysokości wynagrodzenia i okresu zatrudnienia Pani zmarłego męża. X jest holenderskim pracowniczym systemem emerytalnym. Pani mąż uczestniczył w nim w związku ze swoim zatrudnieniem, a po jego śmierci świadczenie jest wypłacane Pani jako jego małżonce i osobie uprawnionej po jego śmierci. W posiadanych przez Panią dokumentach x nie wskazano daty końcowej wypłacania świadczenia.

Od wypłacanego Pani świadczenia pobierany jest podatek w Holandii.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Potwierdziła Pani, że w okresie, w którym otrzymuje świadczenie z Holandii wypłacane przez X po śmierci Pani męża, ma Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla jednoznacznego doprecyzowania wskazuje Pani, że X jest holenderskim pracowniczym systemem emerytalnym, w którym Pani zmarły mąż uczestniczył w związku ze swoim zatrudnieniem w Holandii. Składki na ten system były odprowadzane w związku z wykonywaną przez niego pracą.

Potwierdza Pani, że system X został utworzony i działa w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii. Potwierdza Pani, że otrzymywane przez Panią świadczenie stanowi wypłatę środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym X w związku z uczestnictwem Pani zmarłego męża w tym programie i jest wypłacane Pani jako osobie uprawnionej do tych środków po jego śmierci.

Wskazała Pani, że okoliczności dotyczące źródła świadczenia zostały już przedstawione we wniosku, jednak dla pełnej jasności doprecyzowuje Pani, że świadczenie jest związane z kapitałem emerytalnym zgromadzonym w ramach uczestnictwa Pani zmarłego męża w systemie X. Po jego śmierci środki nie zostały wypłacone jednorazowo, lecz są wypłacane Pani okresowo jako osobie uprawnionej po śmierci uczestnika programu.

Pytania

1. Czy otrzymywane przez Panią z Holandii świadczenie X, wypłacane Pani jako małżonce po śmierci męża będącego uczestnikiem pracowniczego systemu emerytalnego x, korzysta w Polsce ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy do otrzymywanego przez Panią świadczenia X mają zastosowanie postanowienia Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów dotyczące opodatkowania tego rodzaju świadczeń, a jeżeli tak, czy powodują one obowiązek zapłaty podatku w Polsce w sytuacji, gdy świadczenie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych? 3. Czy jest Pani zobowiązana do wykazywania otrzymywanego przez Panią świadczenia X w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, jeżeli świadczenie to korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych?

4. Czy podatek dochodowy pobierany w Holandii od otrzymywanego przez Panią świadczenia X podlega odliczeniu od podatku dochodowego należnego w Polsce, jeżeli świadczenie X korzysta w Polsce ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1 Pani zdaniem, otrzymywane przez Panią świadczenie X korzysta w Polsce ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie jest związane z pracowniczym systemem emerytalnym X, którego uczestnikiem był Pani zmarły mąż. W związku z jego zatrudnieniem były opłacane składki do tego systemu. Po śmierci męża świadczenie jest wypłacane Pani jako Jego małżonce i osobie uprawnionej po śmierci uczestnika. W Pani ocenie świadczenie odpowiada wypłacie środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonywanej na rzecz osoby uprawnionej po śmierci uczestnika.

Ad 2 Pani zdaniem, do otrzymywanego przez Panią świadczenia mają zastosowanie postanowienia Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów dotyczące opodatkowania emerytur, rent i podobnych świadczeń. Postanowienia Konwencji należy uwzględnić przy ustalaniu zasad opodatkowania świadczenia, jednak nie powodują one obowiązku zapłaty podatku w Polsce, jeżeli świadczenie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w polskiej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 3 Pani zdaniem, nie jest Pani zobowiązana do wykazywania otrzymywanego przez Panią świadczenia X w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, ponieważ świadczenie to korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad 4 Pani zdaniem, podatek pobierany w Holandii od świadczenia X nie podlega odliczeniu od podatku dochodowego należnego w Polsce, jeżeli świadczenie X korzysta w Polsce ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jeżeli świadczenie jest zwolnione z opodatkowania w Polsce, nie powstaje polski podatek dochodowy od tego świadczenia, od którego można byłoby odliczyć podatek pobrany w Holandii. Uzasadnienie stanowiska Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie obejmuje wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika.

W Pani ocenie system emerytalny X spełnia warunki określone w art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pracowniczy system emerytalny utworzony i działający na podstawie przepisów dotyczących takich programów obowiązujących w Holandii. Pani zmarły mąż był uczestnikiem systemu X w związku ze swoim zatrudnieniem. Po jego śmierci świadczenie jest wypłacane Pani jako Jego małżonce i osobie uprawnionej po śmierci uczestnika. Okoliczność, że uczestnikiem systemu był Pani mąż, a nie Pani, nie powinna wyłączać zastosowania zwolnienia, ponieważ art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ww. ustawy, obejmuje również wypłaty na rzecz osób uprawnionych do środków po śmierci uczestnika.

Pomocniczo wskazuje Pani na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.200.2024.2.KP, dotyczącą świadczenia z funduszu X. W interpretacji tej Organ zaakceptował możliwość zastosowania do świadczenia X zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ma Pani świadomość, że wskazana interpretacja została wydana w indywidualnej sprawie innego podatnika i nie rozstrzyga Pani sytuacji.

Powołuje ją Pani pomocniczo, ponieważ dotyczy charakteru świadczeń pochodzących z systemu X. W konsekwencji uważa Pani, że otrzymywane przez Nią świadczenie X korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego w Polsce, nie powinno być wykazywane jako dochód podlegający opodatkowaniu w polskim zeznaniu podatkowym, a podatek pobierany od tego świadczenia w Holandii nie podlega odliczeniu od podatku w Polsce, ponieważ od tego świadczenia nie powstaje polskie zobowiązanie podatkowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl art. 3 ust. 2a ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie natomiast do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania.

Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce, będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

W uzupełnieniu wniosku potwierdziła Pani, że w okresie, w którym otrzymuje świadczenie z Holandii wypłacane przez X po śmierci męża, ma Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, w analizowanym stanie faktycznym zastosowanie znajdują również postanowienia Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania, podpisanej w Warszawie 13 lutego 2002 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120 ze zm.). Konwencja ta została zmieniona Protokołem między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie ww. Konwencji, podpisanym w Warszawie 29 października 2020 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 906).

Protokół wszedł w życie 30 kwietnia 2022 r., a jego postanowienia w zakresie podatków od dochodu mają zastosowanie do dochodów uzyskiwanych od 1 stycznia 2023 r. Przepis z art. 18 ust. 1 Konwencji stanowi, że: Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i renty oraz inne podobne świadczenia, jak również renty kapitałowe, powstałe w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 2 Konwencji: a) Jakakolwiek emerytura wypłacana przez lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, może być opodatkowana w tym Państwie. b) Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba fizyczna jest obywatelem tego Państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania.

Zastrzeżenie zawarte w art. 18 ust. 1 Konwencji odnosi się zatem do emerytur związanych ze świadczeniem usług na rzecz Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że otrzymuje Pani świadczenie wypłacane przez X, związane z uczestnictwem Pani zmarłego męża w pracowniczym systemie emerytalnym X w związku z jego zatrudnieniem w Holandii. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że X jest holenderskim pracowniczym systemem emerytalnym, który został utworzony i działa w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika natomiast, aby otrzymywane przez Panią świadczenie było wypłacane przez lub pochodziło z funduszy utworzonych przez państwo holenderskie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny z tytułu świadczenia przez Pani zmarłego męża usług na rzecz takiego podmiotu. W konsekwencji do otrzymywanego przez Panią świadczenia zastosowanie znajduje art. 18 ust. 1 Konwencji. Skoro świadczenie powstało w Holandii i jest wypłacane Pani jako osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, stosownie do art. 18 ust. 1 Konwencji może ono być opodatkowane w Holandii.

Użycie w Konwencji sformułowania „mogą być opodatkowane” oznacza, że państwo, w którym świadczenie powstało, ma prawo do jego opodatkowania. Nie oznacza to jednocześnie, że prawo to ma charakter wyłączny ani że z samego postanowienia Konwencji wynika obowiązek zapłaty podatku w Polsce. Jednocześnie, jako osoba mająca miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie oznacza to jednak, że od otrzymywanego świadczenia powstaje podatek dochodowy do zapłaty w Polsce. Dla ustalenia skutków podatkowych tego świadczenia w Polsce należy bowiem uwzględnić przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkiego rodzaju dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały wymienione przez ustawodawcę jako wolne od podatku albo od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są: Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 7 ww. ustawy: Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.

U. poz. 658). W przedstawionej sprawie otrzymuje Pani z Holandii świadczenie emerytalne wypłacane przez X z tytułu śmierci Pani męża. Jednym ze zwolnień przewidzianych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolnienie dotyczące wypłat środków zgromadzonych w pracowniczych programach emerytalnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są wypłaty: a) transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, b) środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, c) środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników – do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych – z zastrzeżeniem ust. 33. Stosownie do art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane zarówno na rzecz uczestnika tego programu, jak i na rzecz osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika. Jednocześnie, na podstawie art. 21 ust. 33 ustawy, przez pracowniczy program emerytalny należy rozumieć również program utworzony i działający w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W uzupełnieniu wniosku jednoznacznie wskazała Pani, że X jest holenderskim pracowniczym systemem emerytalnym, w którym Pani zmarły mąż uczestniczył w związku ze swoim zatrudnieniem w Holandii. Potwierdziła Pani również, że system X został utworzony i działa w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii. Tym samym system X spełnia warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto w odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani, że otrzymywane przez Panią świadczenie stanowi wypłatę środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym X w związku z uczestnictwem Pani zmarłego męża w tym programie i jest wypłacane Pani jako osobie uprawnionej do tych środków po jego śmierci. Doprecyzowała Pani również, że świadczenie jest związane z kapitałem emerytalnym zgromadzonym w ramach uczestnictwa Pani zmarłego męża w systemie X. Po jego śmierci środki nie zostały wypłacone jednorazowo, lecz są wypłacane Pani okresowo jako osobie uprawnionej po śmierci uczestnika programu.

Mając na uwadze powyższe, w analizowanej sprawie, skoro otrzymuje Pani świadczenie jako osoba uprawniona do środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym po śmierci uczestnika tego programu, a program ten został utworzony i działa w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii, wypłata tego świadczenia korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność, że środki nie zostały wypłacone Pani jednorazowo, lecz są wypłacane okresowo, nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu ww. zwolnienia.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia bowiem zastosowania zwolnienia od tego, czy wypłata środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym na rzecz osoby uprawnionej po śmierci uczestnika następuje jednorazowo czy okresowo. Zatem otrzymywane przez Panią świadczenie X korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem prawidłowe.

Odnosząc się do Pani pytania nr 2 należy wskazać, że postanowienia Konwencji polsko-holenderskiej określają zasady opodatkowania dochodów uzyskiwanych w jednym Umawiającym się Państwie przez osobę mającą miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie. Jak wskazano wyżej, na podstawie przedstawionego przez Panią opisu sprawy do otrzymywanego przez Panią świadczenia zastosowanie znajduje art. 18 ust. 1 Konwencji. Zgodnie z tym przepisem świadczenie powstałe w Holandii i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce może być opodatkowane w Holandii. Postanowienie to przyznaje Holandii prawo do opodatkowania tego świadczenia.

Nie przesądza jednak samo w sobie o powstaniu obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Polsce. Konwencja określa bowiem, któremu z Umawiających się Państw przysługuje prawo do opodatkowania danego dochodu, natomiast faktyczne opodatkowanie w Polsce następuje z uwzględnieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pani przypadku, jako osoba mająca miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jednocześnie jednak, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1, otrzymywane przez Panią świadczenie X korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji postanowienia Konwencji polsko-holenderskiej mają zastosowanie do otrzymywanego przez Panią świadczenia i zgodnie z art. 18 ust. 1 Konwencji świadczenie to może być opodatkowane w Holandii. Nie powoduje to jednak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tego świadczenia w Polsce, ponieważ na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych korzysta ono ze zwolnienia od podatku.

Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest zatem prawidłowe. Odnosząc się następnie do Pani pytania nr 3 w zakresie obowiązku wykazania świadczenia, o którym mowa we wniosku w rocznym zeznaniu podatkowym należy wskazać, że zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Mając na uwadze, że otrzymywane przez Panią świadczenie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest Pani zobowiązana do wykazywania tego świadczenia w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w Polsce. Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest zatem prawidłowe.

Odnosząc się do Pani pytania nr 4, dotyczącego możliwości odliczenia podatku dochodowego pobieranego w Holandii od otrzymywanego przez Panią świadczenia X w sytuacji, gdy świadczenie to korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, należy wskazać, że zasady unikania podwójnego opodatkowania w tym zakresie określa art. 23 Konwencji polsko-holenderskiej.

Zgodnie z art. 23 ust. 5 tej Konwencji: Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach zgodnie z postanowieniami konwencji (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Niderlandy wyłącznie z tego powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niderlandach), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Niderlandach.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach. Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku dochodu, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Holandii, Polska co do zasady zezwala na odliczenie od podatku dochodowego kwoty równej podatkowi od tego dochodu zapłaconemu w Holandii, z uwzględnieniem limitu określonego w tym przepisie.

W analizowanej sprawie otrzymywane przez Panią świadczenie X korzysta jednak w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro zatem otrzymywane przez Panią świadczenie jest zwolnione w Polsce z opodatkowania, to do tego świadczenia nie ma zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 23 ust. 5 Konwencji. Tym samym nie może Pani odliczyć w Polsce podatku pobranego w Holandii od tego świadczenia. Pani stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Reasumując: - otrzymywane przez Panią z Holandii świadczenie X, stanowiące wypłatę środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym X w związku z uczestnictwem Pani zmarłego męża w tym programie i wypłacane Pani jako osobie uprawnionej do tych środków po jego śmierci, korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; - do otrzymywanego przez Panią świadczenia mają zastosowanie postanowienia Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów, jednak nie powodują one obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tego świadczenia w Polsce, ponieważ świadczenie to korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego; - nie jest Pani zobowiązana do wykazywania otrzymywanego świadczenia X w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w Polsce; - podatek pobierany w Holandii od otrzymywanego przez Panią świadczenia X nie podlega odliczeniu od podatku dochodowego należnego w Polsce, ponieważ od świadczenia tego nie powstaje podatek dochodowy należny w Polsce, od którego podatek pobrany w Holandii mógłby zostać odliczony.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Podkreślam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym.

Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.