Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Zakres wniosku jest następujący:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca (dalej: „Pracownik” lub „Wnioskodawca”) pozostaje w stosunku pracy z pracodawcą będącym rezydentem podatkowym Republiki Federalnej Niemiec –wpisanym do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez … pod numerem … (dalej: „Pracodawca”), prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Niemiec. Pracodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału, zakładu ani żadnej innej formy stałej placówki, w związku z czym, nie wykonuje obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.
W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca działając jako podatnik zobowiązany do samodzielnego rozliczenia należności podatkowych dokonuje miesięcznych wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT. Zaliczki wpłacane są w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskany został dochód, natomiast zaliczka za miesiąc grudzień uiszczana jest przed upływem terminu przewidzianego na złożenie rocznego zeznania podatkowego. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy o pracę, stałym miejscem świadczenia pracy jest siedziba Wnioskodawcy, mieszcząca się przy ul. …, …. Jednocześnie, z uwagi na specyfikę zajmowanego stanowiska oraz charakter realizowanych projektów, Wnioskodawca wykonuje swoje obowiązki pracownicze również w siedzibach klientów Pracodawcy, stanowiących zmienne miejsca świadczenia pracy w rozumieniu zawartej umowy.
Przedmiotem działalności Pracodawcy jest projektowanie, rozwijanie, instalowanie oraz uruchamianie systemów przenośników i sterowania, a także systemów zarządzania magazynem (…), w tym, w szczególności, opracowywanie i wdrażanie oprogramowania …z wykorzystaniem sterowników wiodących producentów - firm …, …, oraz…. Pracodawca zapewnia kompleksowe wsparcie projektowe obejmujące pełen cykl życia projektu od etapu opracowania koncepcji, poprzez wirtualne uruchomienie z zastosowaniem emulacji 3D oraz uruchomienie na obiekcie, aż do finalnego przekazania systemu klientowi.
W celu realizacji wskazanych powyżej prac inżynieryjnych, projektowych oraz wdrożeniowych, a w szczególności opracowywania oprogramowania dla przemysłowych systemów sterowania, Pracodawca zatrudnił Wnioskodawcę na stanowisku Programisty …. Wnioskodawca wykonuje pracę na stanowisku Programisty … W ramach powierzonych obowiązków pracowniczych, Wnioskodawca realizuje następujące czynności twórcze, których efektem jest powstawanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”): tworzenie struktury oprogramowania dla prototypowych maszyn przemysłowych, planowanie i projektowanie szczegółów implementacji oprogramowania, rozwijanie oraz rozbudowywanie funkcjonalności tworzonych aplikacji, analiza i opis wymagań implementowanego systemu sterowania, projektowanie i wykonanie oprogramowania dla przemysłowych sterowników …., opracowywanie alternatywnych rozwiązań w zakresie struktur programów sterowania, tworzenie prototypów wizualizacji procesów przemysłowych oraz interfejsów użytkownika, identyfikacja i dokumentowanie istotnych aspektów architektury oprogramowania, projektowanie, rozwijanie oraz testowanie oprogramowania i układów sterowania, weryfikacja poprawności działania poszczególnych komponentów układów sterowania, koordynowanie systemu sterowania od strony technicznej, integracja tworzonego oprogramowania w ramach docelowego środowiska produkcyjnego, analiza i optymalizacja procesów sterowania, aktualizacja i utrzymanie wytworzonego oprogramowania, wdrażanie oraz testowanie zaimplementowanych rozwiązań i aplikacji.
Opisana powyżej działalność twórcza realizowana jest przez Wnioskodawcę posiadającego odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz udokumentowane doświadczenie praktyczne. Wnioskodawca legitymuje się kwalifikacjami zawodowymi …, a ponadto posiada doświadczenie w realizacji projektów o charakterze międzynarodowym, w tym projektów wdrożeniowych realizowanych na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. W ramach wykonywanych obowiązków Wnioskodawca uczestniczy w realizacji projektów badawczo-rozwojowych z zakresu technologii informatycznych, tworząc nowe rozwiązania technologiczne bądź rozwijając, rozszerzając i dostosowując funkcjonalności istniejącego oprogramowania oraz innych produktów Pracodawcy.
Efektem opisanej powyżej działalności twórczej Wnioskodawcy jest i będzie w przyszłości powstawanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, w szczególności w postaci: nowego oprogramowania lub nowych modułów funkcjonalnych w ramach istniejącego oprogramowania, dokumentacji technicznej oraz dokumentacji architektury nowych rozwiązań programistycznych, strategii i scenariuszy testowych, raportów z przeprowadzonych testów manualnych i automatycznych, pozostałej dokumentacji technicznej związanej z realizowanymi projektami, instrukcji użytkowania oprogramowania, elementów twórczych w postaci grafik, rysunków i schematów stanowiących integralną część interfejsu użytkownika oprogramowania tworzonego w ramach struktury organizacyjnej Pracodawcy.
Wnioskodawcy, jako twórcy utworów powstałych w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, przysługują osobiste prawa autorskie do stworzonych przez Niego utworów. Majątkowe prawa autorskie do przedmiotowych utworów przenoszone są natomiast na rzecz Pracodawcy, za co, Wnioskodawcy przysługuje wyodrębnione wynagrodzenie z tytułu przeniesienia tych praw zwane dalej: „honorarium autorskim”. Zgodnie z postanowieniami umowy o pracę, strony potwierdziły, że Pracodawca nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe do utworów będących przejawem twórczej działalności Wnioskodawcy (dalej: „Utwory”).
Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje na następujących polach eksploatacji: a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania Utworów wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy Utworów, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową, b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których Utwory utrwalono wprowadzanie do obrotu, użyczenie oraz najem oryginału albo egzemplarzy, c) w zakresie rozpowszechniania Utworów w sposób inny niż określony w lit. b) powyżej publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie Utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym d) wprowadzanie Utworów do sieci komputerowych.
Przeniesienie na Pracodawcę majątkowych praw autorskich do Utworów obejmuje każdorazowo również: a) zgodę Wnioskodawcy na wykonywanie przez Pracodawcę autorskich praw zależnych przysługujących mu w stosunku do Utworów, w szczególności prawa do wyrażania zgody na rozporządzanie i korzystanie z opracowań Utworów, takich jak: adaptacje lub modyfikacje, w tym prawa do dokonywania tłumaczeń na języki obce oraz wykorzystywania Utworów w związku z prowadzoną działalnością badawczą, jak również zgodę Wnioskodawcy na udzielanie przez Pracodawcę dalszej zgody na wykonywanie takich praw zależnych przez osoby trzecie, b) zgodę Wnioskodawcy na wprowadzanie przez Pracodawcę do Utworów wszelkich zmian i modyfikacji niezbędnych do ich wykorzystania w ramach prowadzonej przez Pracodawcę działalności gospodarczej.
Strony postanowiły ponadto, że w przypadku Utworów przeznaczonych do rozpowszechniania wyłącza się zastosowanie art. 12 ust. 2 ustawy o PAIPP. W celu umożliwienia Pracodawcy przyjęcia Utworu, Wnioskodawca zobowiązany jest do jego dostarczenia niezwłocznie po zakończeniu prac twórczych. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw, o których mowa powyżej, zawarte jest w wynagrodzeniu Wnioskodawcy określonym w umowie o pracę. Strony przyjęły przy tym, że część wynagrodzenia stanowiąca honorarium autorskie odpowiada proporcji czasu pracy twórczej Wnioskodawcy do Jego ogólnego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym.
W celu udokumentowania działalności twórczej Wnioskodawca prowadzi miesięczne Raporty z Realizacji Pracy Twórczej nad Utworami, stanowiące rejestr utworów powstałych w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych. Każdy Raport zawiera szczegółową specyfikację utworów powstałych w danym okresie rozliczeniowym, obejmującą nazwę identyfikacyjną utworu, opis zrealizowanych prac twórczych oraz przedział czasowy ich wykonania. Raporty opatrzone są własnoręcznym podpisem Wnioskodawcy i podlegają weryfikacji oraz przyjęciu przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy.
Integralną część każdego Raportu stanowi kalendarz ewidencji czasu pracy, pozwalający na ustalenie proporcji czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy w danym miesiącu. Wysokość honorarium autorskiego należnego Wnioskodawcy za dany okres rozliczeniowy jest każdorazowo powiązana z konkretnymi utworami powstałymi w tym okresie, które zostały zidentyfikowane i opisane w miesięcznym Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej. Raport ten stanowi podstawę do ustalenia proporcji czasu pracy twórczej poświęconej na stworzenie poszczególnych utworów w stosunku do ogólnego czasu pracy Wnioskodawcy w danym miesiącu, a tym samym podstawę do wyliczenia należnego honorarium autorskiego.
Pracodawca potwierdza przyjęcie każdego z utworów wskazanych w Raporcie poprzez jego akceptację przez upoważnionego przedstawiciela, co stanowi moment przejścia majątkowych praw autorskich na Pracodawcę i jednocześnie moment, z którym powiązana jest wypłata odpowiedniej części honorarium autorskiego. Wnioskodawca podkreśla, że proporcja czasu pracy twórczej do ogólnego czasu pracy pełni wyłącznie funkcję kalkulacyjną pozwala ustalić wysokość honorarium należnego za dany miesiąc, nie stanowi jednak samodzielnej podstawy jego wypłaty.
Honorarium jest każdorazowo powiązane z konkretnymi utworami powstałymi w danym okresie, zidentyfikowanymi i przyjętymi przez Pracodawcę w Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej. Stanowi zatem wynagrodzenie za przeniesienie praw do oznaczonych dzieł, nie zaś ryczałt za sam czas poświęcony na pracę twórczą. Wnioskodawca wskazuje ponadto, że honorarium autorskie nie przysługuje Mu za okresy nieobecności w pracy, w tym w szczególności za czas niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, za okresy urlopu wypoczynkowego, urlopu okolicznościowego ani za jakiekolwiek inne okresy, w których Wnioskodawca faktycznie nie świadczył pracy i nie realizował czynności twórczych skutkujących powstaniem utworów.
W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do możliwości uwzględniania przy samodzielnym obliczaniu i wpłacaniu miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych 50% kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, z tytułu przeniesienia na Pracodawcę majątkowych praw autorskich do tworzonych Utworów. Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Pismem z 21 września 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu: 1) Jakiego okresu (lat podatkowych) w zakresie stanu faktycznego dotyczy przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej?
Odpowiedź: W zakresie stanu faktycznego wniosek dotyczy roku podatkowego 2026. W zakresie zdarzenia przyszłego wniosek dotyczy kolejnych lat podatkowych, do momentu zmiany opisanego we wniosku stanu faktycznego. 2) Czy jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), a uzyskiwany przez Pana przychód z tytułu zawartej umowy, wynika/będzie wynikać z korzystania przez twórcę z praw autorskich i zależnych lub rozporządzania tymi prawami? Odpowiedź: Tak. Zdaniem Wnioskodawcy jest i będzie On twórcą w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Uzyskiwany przez Niego przychód z tytułu honorarium autorskiego wynika i będzie wynikał z rozporządzania przez twórcę autorskimi prawami majątkowymi do stworzonych przez Niego Utworów, w tym programów komputerowych. 3) Czy stworzone przez Pana prace (w zakresie „czynności o charakterze twórczym”) były/będą utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), tj.: a) zawsze odznaczały się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności szkoleniowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez pracodawcę? Odpowiedź: Tak.
Prace wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach czynności o charakterze twórczym były i będą Utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawdach pokrewnych.
W szczególności: a) rezultaty pracy Wnioskodawcy odznaczały się i będą odznaczały się oryginalnym, indywidualnym i twórczym charakterem oraz stanowiły i będą stanowiły kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; b) prace te nie byty, nie są i nie będą efektem działań wymagających wyłącznie zastosowania określonych umiejętności technicznych lub szkoleniowych, których rezultat można z góry określić i przewidzieć jako powtarzalny; c) prace te nie stanowiły, nie stanowią i nie będą stanowiły wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez Pracodawcę.
Wnioskodawca samodzielnie dobiera rozwiązania, sposób realizacji oraz środki prowadzące do osiągnięcia określonego rezultatu. Każdy rezultat kwalifikowany przez Wnioskodawcę jako Utwór stanowi efekt Jego własnej działalności intelektualnej i wnosi nową wartość w ramach realizowanego projektu. 4) Czy z zawartej umowy o pracę wynika/będzie wynikało, że w związku z wykonywaniem pracy twórczej następuje/nastąpi przeniesienie autorskich praw majątkowych i zależnych do stworzonego utworu na podmiot, z którym zawarto umowę oraz, że otrzyma Pan konkretne honorarium za przeniesienie praw autorskich do stworzonego utworu? Należy wskazać, jakie konkretnie postanowienia są zawarte w ww. umowie?
Odpowiedź: Z umowy o pracę wynika, że w związku z wykonywaniem pracy twórczej Wnioskodawca przenosi na Pracodawcę autorskie prawa majątkowe do stworzonych Utworów, w tym programów komputerowych, wraz z uprawnieniem do wykonywania praw zależnych. Za przeniesienie tych praw Wnioskodawcy przysługuje wyodrębnione honorarium autorskie.
Umowa przewiduje w szczególności, że: 1) Pracodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do Utworu z chwilą jego przyjęcia; 2) Przeniesienie praw- obejmuje określone w umowie pola eksploatacji, w tym utrwalanie i zwielokrotnianie Utworu, wprowadzanie do obrotu, rozpowszechnianie oraz wprowadzanie Utworu do sieci komputerowych; 3) Przeniesienie praw obejmuje również zgodę na wykonywanie autorskich praw zależnych, rozporządzanie i korzystanie z opracowali Utworów, w tym ich adaptacji, modyfikacji i tłumaczeń, udzielanie dalszych zgód oraz dokonywanie zmian niezbędnych z punktu wadzenia działalności Pracodawcy; 4) Utwory powstałe w danym okresie rozliczeniowym są identyfikowane i opisywane w miesięcznym Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej; 5) Raport zawiera nazwę identyfikacyjną Utworu, opis wykonanych prac twórczych, okres ich wykonywania oraz ewidencję czasu pracy twórczej; 6) Raport podlega weryfikacji i akceptacji przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy.
Akceptacja Raportu potwierdza przyjęcie wskazanych w nim Utworów lub ich twórczych części i skutkuje przeniesieniem na Pracodawcę autorskich praw majątkowych; 7) Za przeniesienie praw do przyjętych przez Pracodawcę Utworów lub ich twórczych części Wnioskodawcy przysługuje honorarium autorskie, wyodrębnione w ramach należnego mu wynagrodzenia. 5) Czy kwota honorarium jest/będzie wyznacznikiem rzeczywistej wartości utworu, rzeczywiście wykonanej pracy o charakterze twórczym, wartości rynkowej przekazanego prawa autorskiego, czy też została/zostanie ustalona w inny sposób – jaki? Odpowiedź: Tak.
Kwota honorarium autorskiego jest i będzie wyznacznikiem rzeczywistej wartości Utworów stworzonych przez Wnioskodawcę, rzeczywiście wykonanej pracy o charakterze twórczym oraz wartości ekonomicznej i rynkowej autorskich praw majątkowych przenoszonych na Pracodawcę. Honorarium autorskie ma i będzie miało charakter rynkowy oraz odzwierciedla i będzie odzwierciedlało rzeczywistą wartość pracy twórczej wykonanej przez Wnioskodawcę oraz wartość autorskich praw majątkowych do konkretnych Utworów. Honorarium nie jest i nie będzie ustalane poprzez odrębną wycenę każdego pojedynczego Utworu.
Zgodnie z umową o pracę jego wysokość jest ustalana na podstawie proporcji czasu pracy twórczej Wnioskodawcy do jego ogólnego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym. Proporcja ta stanowi wyłącznie mechanizm kalkulacji honorarium. Honorarium każdorazowo dotyczy konkretnych Utworów lub ich twórczych części, zidentyfikowanych w Raporcie i przyjętych przez Pracodawcę.
6) Czy otrzymuje/będzie Pan otrzymywał wypłatę honorarium autorskiego przed powstaniem utworu (np. w dacie podpisania umowy) i czy zasady wypłaty honorarium autorskiego uregulowane zostały/zostaną w umowie o pracę, regulaminie wynagradzania lub w innym wewnątrz zakładowym dokumencie oraz czy należności te są/będą wypłacane przed powstaniem utworu (w trakcie jego tworzenia)? Odpowiedź: Wnioskodawca nie otrzymuje i nie będzie otrzymywał honorarium autorskiego przed powstaniem Utworu, w szczególności w dacie podpisania umowy ani w trakcie wykonywania pracy twórczej, zanim powstanie możliwy do zidentyfikowania i przyjęcia rezultat tej pracy.
Prawo do honorarium autorskiego powstaje po wykonaniu konkretnego Utworu albo jego wyodrębnionej części mającej samodzielny, twórczy i indywidualny charakter, a następnie po przyjęciu tego Utworu lub jego części przez Pracodawcę. Utwór może powstawać etapami. Jeżeli ukończona część Utworu stanowi samoistny rezultat działalności twórczej i spełnia przesłanki określone w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowi odrębny Utwór. Może zostać wykazana w Raporcie, przyjęta przez Pracodawcę i stanowić podstawę wypłaty odpowiedniej części honorarium autorskiego. Zasady ustalania i wypłaty honorarium autorskiego zostały uregulowane w umowie o pracę.
Honorarium jest wymacane po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, na podstawie zaakceptowanego Raportu identyfikującego konkretne Utwory lub ich twórcze części. 7) Czy w każdym miesiącu pracy powstaje/będzie powstawał konkretny utwór/utwory, który przenosi/będzie Pan przenosił na pracodawcę? Czy sposób przeniesienia stworzonych utworów będzie uregulowany w zawartej umowie o pracę (innym dokumencie)? Odpowiedź: Zgodnie z umową o pracę Utwory powstałe w danym okresie rozliczeniowymi są wykazywane w miesięcznym Raporcie z Realizacji Pracy Twórczej.
Akceptacja Raportu przez upoważnionego przedstawiciela Pracodawcy stanowi przyjęcie wskazanych w nim Utworów lub ich twórczych części i skutkuje przeniesieniem autorskich praw majątkowych na Pracodawcę. Nie w każdym miesiącu pracy Wnioskodawcy musi powstać Utwór lub jego wyodrębniona twórcza część. Zależy to od charakteru, zakresu i przebiegu prac wykonywanych w danym okresie rozliczeniowym oraz od uzyskania rezultatu spełniającego przesłanki Utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Jeżeli w danym miesiącu nie powstanie Utwór ani jego wyodrębniona część spełniająca przesłanki ochrony prawnoautorskiej albo rezultat pracy nie zostanie przyjęty przez Pracodawcę, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało honorarium autorskie za ten miesiąc. Do wynagrodzenia Wnioskodawcy za ten okres nie będą stosowane 50% koszty uzyskania przychodów.
Pytanie
Czy część wynagrodzenia wypłacanego Wnioskodawcy przez Pracodawcę, stanowiąca wyodrębnione honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na Pracodawcę autorskich praw majątkowych do Utworów powstających w ramach stosunku pracy, stanowi przychód z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, uzyskiwany z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji czy Wnioskodawca, samodzielnie obliczając i wpłacając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT, jest uprawniony do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu do tej części wynagrodzenia?
Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Natomiast wniosek w części dotyczącej możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, część wynagrodzenia wypłacanego przez Pracodawcę, stanowiąca wyodrębnione honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na Pracodawcę autorskich praw majątkowych do Utworów powstających w ramach stosunku pracy, stanowi przychód z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, uzyskiwany z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji Wnioskodawca samodzielnie obliczając i wpłacając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT jest uprawniony do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu do tej części wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tejże ustawy. Szczególną regulację w powyższym zakresie stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b.
Koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o PIT, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Jednocześnie, stosownie do art. 22 ust. 9a ustawy o PIT, łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 13 ustawy o PIT, nie mogą przekroczyć w danym roku podatkowym kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 stosuje się wyłącznie do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności wymienionej enumeratywnie w tym przepisie, w tym m.in.: 1. działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa; 2. działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki; produkcji audialnej i audiowizualnej; 3. działalności publicystycznej; 4. działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej; 5. działalności konserwatorskiej; 6. prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia; 7. działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
Analizując powyższe przepisy w kontekście niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca stwierdza, że jednym z koniecznych warunków zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów jest tworzenie przez podatnika utworów w rozumieniu ustawy o PAIPP, powstających w wyniku podejmowanej w ramach stosunku pracy działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.
Wnioskodawca wskazuje, że kwestie dotyczące przenoszenia autorskich praw majątkowych do Utworów na Pracodawcę, w tym w szczególności zasady określania i wyodrębniania honorarium autorskiego, zostały uregulowane w umowie o pracę w sposób zgodny z wymogami wynikającymi z interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r. (znak DD3.8201.1.2018). Zagadnienie będące przedmiotem niniejszego wniosku dotyczy natomiast ustalenia, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach obowiązków pracowniczych opisanych w stanie faktycznym stanowią działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT.
Problematyka ta nie została bowiem w sposób wyczerpujący rozstrzygnięta we wskazanej powyżej interpretacji ogólnej. Ustawa o PIT nie definiuje pojęć „działalność twórcza” ani „program komputerowy”, w związku z czym zgodnie z zasadami wykładni przepisów prawa podatkowego należy odwołać się do językowego rozumienia tych pojęć. Zgodnie z definicją słownikową PWN pojęcie „działalność” oznacza „zespół działań podejmowanych w jakimś celu” lub „funkcjonowanie czegoś” lub „oddziaływanie na coś”, natomiast przymiotnik „twórczy” definiowany jest jako „mający na celu tworzenie; będący wynikiem tworzenia” lub „dotyczący twórców”.
Szersze wyjaśnienie pojęcia „działalności twórczej” zawierają Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX (dalej: „Objaśnienia”).
Zgodnie z Objaśnieniami działalność twórcza to działalność, której rezultat powinien: · być odpowiednio ustalony, tj. uzewnętrzniony w dowolnej formie, z możliwością wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości o charakterze zbiorowym, mieć charakter indywidualny tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych wymagających od twórcy kreatywności; · mieć charakter oryginalny, tj. wnosić obiektywnie nową wartość, stanowiąc nowy wytwór intelektu, przy czym oryginalność ocenia się wstecznie, a rezultat nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło.
W odniesieniu do pojęcia „programu komputerowego”, zgodnie z definicją słownikową, oprogramowanie należy rozumieć jako całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów.
Wskazówki w tym zakresie zawierają również Objaśnienia, na podstawie których można stwierdzić, że: program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu, przy czym zbiór tych instrukcji może być wyrażony znakiem językowym, symbolami matematycznymi lub znakami graficznymi, komponentami programu komputerowego są między innymi sekwencje instrukcji wykonywanych komputerowo, specyfikacje, moduły, obiekty, procedury, funkcje, pliki z kodem źródłowym lub pliki wykonywalne.
Pojęcie „programu komputerowego” należy interpretować szeroko, obejmując w szczególności interfejs, gdy spełnia on warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym. Holistycznie i funkcjonalnie program komputerowy obejmuje zatem jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
Odnosząc się do regulacji prawa wspólnotowego, zgodnie z motywem 7 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych, pojęcie „programu komputerowego” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, a także przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, o ile ich charakter pozwala programowi komputerowemu na korzystanie z nich na późniejszym etapie.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, zaś ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W szczególności praca polegająca na tworzeniu i projektowaniu programów komputerowych jest pracą twórczą w rozumieniu prawa autorskiego, a programy komputerowe stanowią utwory.
Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT zwrot „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” odnosi się zatem do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu tworzenia programów komputerowych. Co istotne, sformułowanie to należy interpretować szeroko, obejmuje ono korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych, a nie wyłącznie do samego kodu źródłowego.
W odniesieniu do kwalifikacji oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako programu komputerowego w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca wskazuje, że oprogramowanie dla przemysłowych sterowników … stanowi program komputerowy w pełnym tego słowa znaczeniu. Sterownik … jest urządzeniem wyposażonym w procesor wykonujący sekwencje instrukcji zapisanych w kodzie źródłowym, realizowanych w celu osiągnięcia określonego rezultatu technicznego, tj. sterowania procesami przemysłowymi.
Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest zatem zestawem instrukcji przeznaczonych do wykonywania przez urządzenie obliczeniowe czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu, co wpisuje się wprost w definicję programu komputerowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że Wnioskodawca wykonując obowiązki pracownicze na stanowisku Programisty … realizuje działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT.
Efektem pracy Wnioskodawcy jest bowiem powstawanie oryginalnych, indywidualnych utworów, w szczególności oprogramowania dla przemysłowych sterowników …, które spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za przedmiot ochrony prawnoautorskiej w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ustawy o PAIPP. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania przez sterowniki przemysłowe określonych czynności w celu osiągnięcia założonego rezultatu technicznego, co wpisuje się wprost w przytoczoną powyżej definicję programu komputerowego.
Wyniki pracy Wnioskodawcy obejmujące zarówno kod źródłowy oprogramowania sterowników …, jak i dokumentację techniczną, architekturę rozwiązań, strategie testowe oraz elementy interfejsu użytkownika stanowią funkcjonalne części składowe programów komputerowych w rozumieniu Objaśnień Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. Jednocześnie działalność twórcza Wnioskodawcy spełnia wszystkie przesłanki twórczości wskazane w Objaśnieniach. Tworzone przez Wnioskodawcę utwory są każdorazowo uzewnętrzniane i możliwe do wyodrębnienia, co potwierdza prowadzony przez Wnioskodawcę miesięczny rejestr utworów w postaci Raportów z Realizacji Pracy Twórczej.
Powstają one w wyniku indywidualnych procesów myślowych Wnioskodawcy, wymagających kreatywności i specjalistycznej wiedzy inżynierskiej, nie zaś w wyniku mechanicznych, odtwórczych działań. Wreszcie, każdy z tworzonych utworów wnosi obiektywnie nową wartość Wnioskodawca projektuje i wdraża oryginalne rozwiązania dla prototypowych maszyn przemysłowych, opracowuje alternatywne struktury programów sterowania oraz tworzy nowe moduły funkcjonalne w ramach realizowanych projektów.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy stanowią działalność twórczą w zakresie programów komputerowych w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a powstające w ich wyniku utwory podlegają ochronie prawnoautorskiej na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Wnioskodawca wskazuje, że uprawnienie do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, nie jest zastrzeżone wyłącznie dla sytuacji, w której zaliczki na podatek dochodowy obliczane są przez płatnika.
Zgodnie z art. 44 ust. 3a ustawy o PIT, podatnicy uzyskujący dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani obliczać i wpłacać zaliczki na zasadach określonych w art. 44 ust. 3, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali podatkowej. Przy obliczaniu dochodu stanowiącego podstawę zaliczki uwzględnia się koszty uzyskania przychodów w wysokości wynikającej z przepisów art. 22 ustawy o PIT bez jakiegokolwiek ograniczenia co do rodzaju tych kosztów.
Oznacza to, że odesłanie do art. 22 obejmuje również ust. 9 pkt 3 tego przepisu, a zatem podatnik samodzielnie obliczający zaliczki ma prawo uwzględnić 50% koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami na tych samych zasadach, na jakich mógłby je zastosować płatnik. Odmienne rozumienie prowadziłoby do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji podatników wyłącznie ze względu na okoliczność, czy ich pracodawca posiada siedzibę w Polsce i wykonuje obowiązki płatnika, czy też nie.
Biorąc pod uwagę całokształt przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych oraz prawnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do uwzględniania 50% kosztów uzyskania przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 9b ww. ustawy, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa; 2) artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki; 3) produkcji audialnej i audiowizualnej; 4) działalności publicystycznej; 5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej; 6) działalności konserwatorskiej; 7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia; 8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, dlatego w tym zakresie należy odwołać się do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24.).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle art. 1 ust. 2 tej ustawy: W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2) plastyczne; 3) fotograficzne; 4) lutnicze; 5) wzornictwa przemysłowego; 6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7) muzyczne i słowno-muzyczne; 8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9) audiowizualne (w tym filmowe) W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przymiotnik „twórczy”, który poprzedza wymieniane przez ustawodawcę w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rodzaje działalności można zdefiniować jako mający na celu tworzenie; będący wynikiem tworzenia, a jako jego synonimy Słownik Języka Polskiego PWN wymienia m.in. przymiotniki: konstruktywny, kreatywny, kreacyjny.
Nie ulega zatem wątpliwości, że objęte przedmiotowym przepisem efekty takiej działalności musi cechować kreatywność, unikalność czy osobiste ujęcie przez ich twórców. W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.
W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat. W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 74 ust. 2 omawianej ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.
Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jak stanowi art. 74 ust. 3 ww. ustawy: Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 74 ust. 4 cytowanej ustawy: Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do: 1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego; 2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała; 3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.
Ustawodawca wyszczególniając przykładowe kategorie utworów posłużył się porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu. Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.
W grupie tej wyodrębniono podkategorie według przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe.
W odniesieniu do tak przedstawionego opisu sprawy powziął Pan wątpliwość, czy część wynagrodzenia wypłacanego Panu przez Pracodawcę, stanowiąca wyodrębnione honorarium autorskie z tytułu przeniesienia na Pracodawcę autorskich praw majątkowych do Utworów powstających w ramach stosunku pracy, stanowi dla Pana przychód z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, uzyskiwany z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych” ani też nie odsyła w celu wyjaśnienia zakresu tych pojęć do innych przepisów prawa.
Poszukując znaczenia tych pojęć, należy odnieść się do języka powszechnego. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – „działalność” oznacza: 1. „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”, 2. „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”, natomiast „twórczy” oznacza: 1. „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”, 2. „dotyczący twórców”.
Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany zwrot odnosi się do ogółu działań, w ramach których mieszczą się czynności, które: · mają charakter twórczy (posiadają cechę nowości), · są podejmowane w celu stworzenia programów komputerowych, · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
W związku z powyższym, wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu tworzenia programów komputerowych. Przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypełniają więc również utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, które stanowią podstawę wytworzenia programu komputerowego, są niezbędne do jego wykonania i powstają w związku z tworzeniem takiego programu.
Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzam, że w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych przez Pana w celu tworzenia programów komputerowych. W związku z powyższym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.