Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Dnia 1 września 2023 r. X (były mąż oraz ojciec dzieci A oraz B) złożył pozew o rozwód. W trakcie trwania postępowania sądowego, na cele tego postępowania, podpisała Pani z byłym mężem w dniu …….. listopada 2023 r. „Porozumienie w przedmiocie rozwiązania związku małżeńskiego stron oraz sposobu podziału majątku wspólnego”. W porozumieniu tym w punkcie II jest mowa o przekazaniu władzy rodzicielskiej nad dziećmi matce z jednoczesnym zapewnieniem ojcu prawa do współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących dzieci, w szczególności związanych z wyborem szkoły i zawodu oraz wyborem sposobu leczenia w przypadku poważniejszej choroby.
Punkt VIII zawiera informacje o wyprowadzce Pana X, która to nastąpiła w dniu ….. listopada 2023 r. W punkcie IX porozumienia „Strony zgodnie oświadczają, iż wszelkie świadczenia związane z opieką nad dziećmi, w tym świadczenie rodzinne 500+, a także ulga prorodzinna rozliczana w rocznym zeznaniu podatkowym, przysługiwać będą wyłącznie W”. Wyrokiem sądu z dnia ….. października 2024 r. został rozwiązany związek małżeński oraz orzeczono: „wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron A ur. ……….
2010 r. w ……… i B ur. ……… 2015 r. w ……….. powierza matce małoletnich zastrzegając dla ojca prawo do osobistych kontaktów z dziećmi i współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących dzieci”. Tak więc władzę rodzicielską sprawuje Pani sama od ……. listopada 2023 r., początkowo na podstawie porozumienia z ojcem dzieci, a od ……. października 2024 r. wyrokiem sądu w sprawie rozwodu.
Nie posiada Pani z ojcem dzieci opieki naprzemiennej, a ojciec decyzją sądu ma prawo (ale nie obowiązek) do kontaktów z dziećmi w każdą drugą sobotę miesiąca w godzinach 11:00-16:00 oraz w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia każdego roku od 11:30-16:00, a także w Poniedziałek Wielkanocny każdego roku od 11:30-16:00 z obowiązkiem odebrania i odwiezienia dzieci do ich miejsca zamieszkania. Starszy syn ostatni raz spędził czas z ojcem …. stycznia 2024 r. Potem po rozmowach z panią psycholog z Punktu Konsultacyjnego dla Osób Doświadczających Przemocy w ………… dowiedział się, iż już sam może decydować o sobie i od tego czasu nie spotkał się już z ojcem.
Od lutego 2024 r. do grudnia 2024 r. spotkania były rzadkie (przeważnie raz w miesiącu) i tylko z młodszym synem. Bywały jednak miesiące np. maj, lipiec, sierpień i wrzesień, w których tych spotkań w ogóle nie było. Młodszy syn chciał się z ojcem spotkać np. w maju jak dzieci miały długi weekend, który wtedy trwał wyjątkowo długo, bo 5 dni, jednak ojciec w żadnym z tych dni nie miał dla syna czasu. W 2025 r. B spotkał się z ojcem zgodnie z wyrokiem sądu tylko w styczniu, kwietniu i maju. Od ….. maja 2025 r. do chwili obecnej, żaden z synów nie spędził z ojcem czasu zgodnie z wyrokiem sądu.
Ojciec zgodnie z nakazem sądu przyjeżdża w drugą sobotę miesiąca i po chwili rozmowy w drzwiach wejściowych wychodzi (maksymalnie kilka minut). Ojciec odjeżdża, gdyż dzieci nie wyrażają chęci spotkania z nim. Wszystkie koszty związane z utrzymaniem dzieci, a więc zakup odzieży, obuwia, leków, artykułów szkolnych, komputerowych, ubezpieczeń, pożywienia i wszystkich innych są pokrywane wyłącznie przez Panią. Pozostałe czynności wykonywane wobec dzieci, tj. odrabianie lekcji, czytanie lektur, zawożenie na dodatkowe zajęcia pozaszkolne, organizowanie czasu wolnego, rozwijanie pasji dzieci, itp. zajmują bardzo dużo czasu, a wykonywane są jedynie przez Panią.
Ojciec dzieci płaci tylko alimenty, a poza tym nie pomaga w żaden sposób w wychowaniu dzieci, zarówno w sposób materialny (np. podczas chorób czy dodatkowych zabiegów nierefundowanych przez NFZ, np. plastyka wałów okołopaznokciowych dużych palców stóp, z którymi starszy syn miał duży problem i ciągłe rany, a zabieg z NFZ tylko pogorszył sprawę – koszt ……………zł) ani też np. świadcząc swoją pomoc, np. podczas dowożenia dzieci na zajęcia dodatkowe, do lekarzy itp. choć jego system pracy zmianowej i przysługujący mu dodatkowy urlop umożliwiałyby mu świadczenie takiej pomocy. Dzieci zamieszkują od urodzenia razem z Panią w …………. na ul. …………. w nieruchomości będącej Pani własnością.
Jest to stały adres zamieszkania Pani i synów. Synowie nigdy nie nocowali u ojca. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Pismem z 7 października 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu: 1) Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek: a) podlegała/podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. czy Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencję podatkową) miała Pani w Polsce? b) uzyskiwała/uzyskuje Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)? c) prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą?
Jeśli tak – należy wskazać formę opodatkowania tej działalności. d) w stosunku do Pani lub Pani dzieci, miały zastosowanie przepisy: art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń? z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek: a) podlegała Pani i nadal podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych było i jest nadal w Polsce); b) Pani dochody były opodatkowane wg skali podatkowej; c) nie prowadziła Pani, ani nie prowadzi działalności gospodarczej; d) w stosunku do Pani ani Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c, ustawy z dnia 24 sierpnia 2026 r., ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. 2) ojciec dzieci: a) zamieszkiwał w tej samej miejscowości co Pani z dziećmi? b) interesował się dziećmi, ich zdrowiem, samopoczuciem itd.? c) uczestniczył w podejmowaniu decyzji dotyczących dzieci, np. związanych ze zdrowiem, szczepieniami, szkołą, dodatkowymi zajęciami, zainteresowaniami itd.? d) łożył na utrzymanie dzieci, tzn. czy przekazywał pieniądze lub też czy kupował ubrania, zabawki lub też finansował inne niezbędne wydatki, np. prywatne wizyty lekarskie, szczepienia, leki czy też inne wydatki, np. wyjazdy, wycieczki, zajęcia dodatkowe, pozalekcyjne?
Odpowiedź: Ojciec dzieci: a) nie zamieszkiwał ani też nie zamieszkuje obecnie w tej samej miejscowości co Pani z dziećmi; b) ojciec dzieci od wyprowadzki sam zapytał o dzieci i ich zdrowie zaledwie kilka razy. Jeśli informowała Pani ojca dzieci o wizytach i kosztach np. badania krwi u alergologa, które nie była Pani w stanie sfinansować to zmienił temat. Krótko po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego ojciec dzieci zablokował Pani dostęp do IKP dzieci (dzieci były w jego zakładzie pracy ubezpieczone) uniemożliwiając dostęp do recept, skierowań i całej dotychczasowej historii o stanie zdrowia dzieci (za radą NFZ ubezpieczyła Pani dzieci w swojej pracy).
Ojciec działał również na niekorzyść starszego syna, narażając go na utratę zdrowia, nie wyrażając zgody na zabieg w odpowiednim czasie. Wiedział bowiem o dacie, godzinie, miejscu oraz czasie trwania zabiegu chirurgicznego syna i mimo wielokrotnych telefonów, wiadomości sms, zarówno od Pani jak i od syna odpisał dopiero wtedy, gdy fizycznie było już po zabiegu. Każda najmniejsza sprawa wymagająca akceptacji drugiego rodzica jest bardzo problematyczna, nawet jeśli to zawody w piłce nożnej syna ze szkoły podstawowej.
Dziecku jest przykro, płacze, a ojciec do ostatniej chwili zwleka z decyzją (nawet sama nie była Pani w stanie dziecku przekazać, że jest zgoda ojca na udział w turnieju, bo syn był już w szkole); c) nie uczestniczył w podejmowaniu żadnych decyzji dotyczących dzieci, ojciec płaci alimenty. Poza tym daje prezenty na święta oraz niekiedy prezenty na urodziny (ale tylko młodszemu synowi, starszemu nie daje nic). Nie zakupuje dzieciom leków, nie płaci za wizyty lekarskie. Podczas rozmów o kosztach np. zabiegów na palec (……….zł) czy kosztach samych badań krwi u alergologa (800,00 zł + leki + wizyta lekarska) zmienia temat na inny. Nie kupuje dzieciom potrzebnych ubrań, butów itp.
Nie finansuje, ani nie dokłada się do wycieczek, wyjazdów. Nie płaci za żadne zajęcia dodatkowe, ani też nie wozi dzieci na takie zajęcia. 3) Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (dziecka), oprócz dzieci, o których mowa we wniosku i względem nich wykonywała Pani władzę rodzicielską w okresie, którego dotyczy wniosek? Jeśli tak, proszę wskazać ich daty urodzenia oraz czy w okresie, którego dotyczy wniosek, wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym – w tym również w ramach opieki naprzemiennej, w ramach której Pani i ojcu dziecka zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z przepisami ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci?
Odpowiedź: Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym dla innych dzieci. 4) Kiedy (należy wskazać datę) uprawomocnił się wyrok rozwodowy? Odpowiedź: Wyrok w sprawie rozwodu uprawomocnił się dnia …. października 2024 r. 5) Czy wstąpiła Pani ponownie w związek małżeński, a jeśli tak, to kiedy? Odpowiedź: Nie wstąpiła Pani ponownie w związek małżeński. 6) Czy ojciec dziecka korzystał z odliczenia ulgi prorodzinnej w swoim zeznaniu podatkowym za lata, których dotyczy wniosek.? Jeżeli tak, to w jakiej części? Odpowiedź: Ojciec dzieci korzystał z odliczenia ulgi prorodzinnej w swoim zeznaniu podatkowym za 2024 r. Dokonał odliczenia połowy ulgi prorodzinnej przysługującej na obojga synów.
7) Jaki był/jest Pani stan cywilny w roku podatkowym/latach podatkowych objętym zapytaniem? Czy była/jest Pani panną, wdową, rozwódką, osobą, w stosunku do której sąd orzekł separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności? Odpowiedź: Pani stan cywilny do … października 2024 r. to zamężna, a po tej dacie do dnia dzisiejszego to rozwódka. 8) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek zawarła Pani z ojcem dziecka porozumienie dotyczące sposobu korzystania z ulgi na dzieci przez każdego z rodziców w podatku dochodowym od osób fizycznych?
Jeśli tak, prosimy wskazać w jakich proporcjach rodzice ustalili prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi na dziecko i za jakie lata. Odpowiedź: „Porozumienie w przedmiocie rozwiązania związku małżeńskiego stron oraz sposobu podziału majątku wspólnego” zawarła Pani z byłym mężem ……… listopada 2023 r. i od tego czasu jest ważne. Nie ma ono daty końcowej. W porozumieniu tym punkt IX brzmi: „Strony zgodnie oświadczają, iż wszelkie świadczenia związane z opieką nad dziećmi, w tym świadczenie rodzinne 500+, a także ulga prorodzinna rozliczana w rocznym zeznaniu podatkowym, przysługiwać będą wyłącznie W. 9) Czy drugi rodzic korzysta z rozliczenia podatkowego jako samotnie wychowujący dzieci?
Odpowiedź: Nie jest Pani w posiadaniu takiej informacji.
Pytania
Czy ulga prorodzinna za 2024 r. i każdy kolejny przysługuje w całości na synów Pani czyli matce? Czy przywilej rozliczania się jako matka samotnie wychowująca dzieci przysługuje Pani od 2024 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że w związku z tym, iż od 2024 r. samotnie wychowuje Pani dwóch synów, dba o ich wychowanie oraz o ich fizyczne i emocjonalne potrzeby, a ojciec dzieci jedynie opłaca alimenty i w żaden inny sposób nie wykonuje władzy rodzicielskiej, ulga prorodzinna powinna w całości na dwóch synów przysługiwać Pani (matce dzieci). Dzieci wychowuje Pani samotnie, mieszkają z Panią i są pod Pani opieką. Od rozwodu nie jest Pani ani nie była w związku z innym partnerem. W związku z powyższym uważa Pani, że ulga prorodzinna za rok 2024 i każdy kolejny powinna przysługiwać w całości na synów Pani czyli matce, jak również przywilej rozliczania się jako matka samotnie wychowująca dzieci.
Ojciec dzieci nie powinien korzystać z ulgi prorodzinnej na dzieci. Nie wykonuje on bowiem władzy rodzicielskiej, nie zamieszkuje z dziećmi, kontakty są rzadkie i czasowo bardzo krótkie (zgodnie z opisem wniosku), a dodatkowo w zawartym porozumieniu z dnia ……… listopada 2023 r. deklaruje, że ulgę prorodzinną w zeznaniu podatkowym będzie rozliczała matka dzieci. Ojciec jedynie płaci alimenty.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres, tj. za 2024 r. i lata przyszłe – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków: posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko, wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko, nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego, niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
„Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”. Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.
Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka.
Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wyrokiem sądu z dnia …… października 2024 r. został rozwiązany związek małżeński oraz orzeczono: „wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron powierza matce małoletnich zastrzegając dla ojca prawo do osobistych kontaktów z dziećmi i współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących dzieci”.
Tak więc władzę rodzicielską sprawuje Pani sama od …….. listopada 2023 r., początkowo na podstawie porozumienia z ojcem dzieci, a od ……….października 2024 r. wyrokiem sądu w sprawie rozwodu. Nie posiada Pani z ojcem dzieci opieki naprzemiennej, a ojciec decyzją sądu ma prawo (ale nie obowiązek) do kontaktów z dziećmi w każdą drugą sobotę miesiąca w godzinach 11:00-16:00 oraz w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia każdego roku od 11:30-16:00, a także w Poniedziałek Wielkanocny każdego roku od 11:30-16:00 z obowiązkiem odebrania i odwiezienia dzieci do ich miejsca zamieszkania.
Starszy syn ostatni raz spędził czas z ojcem 24 stycznia 2024 r. Potem po rozmowach z panią psycholog z Punktu Konsultacyjnego dla Osób Doświadczających Przemocy w ………. dowiedział się, iż już sam może decydować o sobie i od tego czasu nie spotkał się już z ojcem. Od lutego 2024 r. do grudnia 2024 r. spotkania były rzadkie (przeważnie raz w miesiącu) i tylko z młodszym synem. Bywały jednak miesiące np. maj, lipiec, sierpień i wrzesień, w których tych spotkań w ogóle nie było. Młodszy syn chciał się z ojcem spotkać np. w maju jak dzieci miały długi weekend, który wtedy trwał wyjątkowo długo, bo 5 dni, jednak ojciec w żadnym z tych dni nie miał dla syna czasu.
W 2025 r. Wojtek spotkał się z ojcem zgodnie z wyrokiem sądu tylko w styczniu, kwietniu i maju. Od 18 maja 2025 r. do chwili obecnej, żaden z synów nie spędził z ojcem czasu zgodnie z wyrokiem sądu. Ojciec zgodnie z nakazem sądu przyjeżdża w drugą sobotę miesiąca i po chwili rozmowy w drzwiach wejściowych wychodzi (maksymalnie kilka minut). Ojciec odjeżdża, gdyż dzieci nie wyrażają chęci spotkania z nim. Wszystkie koszty związane z utrzymaniem dzieci, a więc zakup odzieży, obuwia, leków, artykułów szkolnych, komputerowych, ubezpieczeń, pożywienia i wszystkich innych są pokrywane wyłącznie przez Panią.
Pozostałe czynności wykonywane wobec dzieci, tj. odrabianie lekcji, czytanie lektur, zawożenie na dodatkowe zajęcia pozaszkolne, organizowanie czasu wolnego, rozwijanie pasji dzieci, itp. zajmują bardzo dużo czasu, a wykonywane są jedynie przez Panią.
Ojciec dzieci płaci tylko alimenty, a poza tym nie pomaga w żaden sposób w wychowaniu dzieci, zarówno w sposób materialny (np. podczas chorób czy dodatkowych zabiegów nierefundowanych przez NFZ, np. plastyka wałów okołopaznokciowych dużych palców stóp, z którymi starszy syn miał duży problem i ciągłe rany, a zabieg z NFZ tylko pogorszył sprawę – koszt ……….. zł) ani też np. świadcząc swoją pomoc, np. podczas dowożenia dzieci na zajęcia dodatkowe, do lekarzy itp. choć jego system pracy zmianowej i przysługujący mu dodatkowy urlop umożliwiałyby mu świadczenie takiej pomocy.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że ojciec dzieci nie zamieszkiwał ani też nie zamieszkuje obecnie w tej samej miejscowości co Pani z dziećmi. Od wyprowadzki sam zapytał o dzieci i ich zdrowie zaledwie kilka razy. Jeśli informowała Pani ojca dzieci o wizytach i kosztach np. badania krwi u alergologa, które nie była Pani w stanie sfinansować to zmienił temat. Krótko po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego ojciec dzieci zablokował Pani dostęp do IKP dzieci (dzieci były w jego zakładzie pracy ubezpieczone) uniemożliwiając dostęp do recept, skierowań i całej dotychczasowej historii o stanie zdrowia dzieci (za radą NFZ ubezpieczyła Pani dzieci w swojej pracy).
Ojciec działał również na niekorzyść starszego syna, narażając go na utratę zdrowia, nie wyrażając zgody na zabieg w odpowiednim czasie. Wiedział bowiem o dacie, godzinie, miejscu oraz czasie trwania zabiegu chirurgicznego syna i mimo wielokrotnych telefonów, wiadomości sms, zarówno od Pani jak i od syna odpisał dopiero wtedy, gdy fizycznie było już po zabiegu. Każda najmniejsza sprawa wymagająca akceptacji drugiego rodzica jest bardzo problematyczna, nawet jeśli to zawody w piłce nożnej syna ze szkoły podstawowej. Dziecku jest przykro, płacze, a ojciec do ostatniej chwili zwleka z decyzją.
Ojciec dziecka nie uczestniczył w podejmowaniu żadnych decyzji dotyczących dzieci, ojciec płaci alimenty. Poza tym daje prezenty na święta oraz niekiedy prezenty na urodziny (ale tylko młodszemu synowi, starszemu nie daje nic). Nie zakupuje dzieciom leków, nie płaci za wizyty lekarskie. Podczas rozmów o kosztach np. zabiegów na palec czy kosztach samych badań krwi u alergologa zmienia temat na inny. Nie kupuje dzieciom potrzebnych ubrań, butów itp. nie finansuje, ani nie dokłada się do wycieczek, wyjazdów. Nie płaci za żadne zajęcia dodatkowe, ani też nie wozi dzieci na takie zajęcia.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu podatkowym za 2024 r. i lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dzieci a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.
Przechodząc natomiast do kwestii odnoszącej się do możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej wskazać należy, że w myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: 1) wykonywał władzę rodzicielską; 2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało; 3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy: Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: 1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika: a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a; 2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko; 3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota: a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko, b) 166,67 zł na trzecie dziecko, c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy: Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2. Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko: 1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych; 2) wstąpiło w związek małżeński.
Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy: Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się: 1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów; 2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.
W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem. Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Wyjaśnić należy, że przepis art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie pozbawia samego prawa do odliczenia, a wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej. Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem (dziećmi) po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka (dzieci) jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.
W pozostałych przypadkach (czyli innych niż naprzemienna opieka lub wspólne zamieszkiwanie rodziców i dziecka (dzieci) połączone ze wspólnym wykonywaniem pieczy nad dzieckiem) odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071): § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci.
Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1) odpis aktu urodzenia dziecka; 2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka; 3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą; 4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6. Tym samym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z ww. art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.
Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236; t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Z art. 92 ww. ustawy wynika, że: Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Według art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że: Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw. W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. Na gruncie art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Podkreślić należy, że samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji.
Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego.
Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. W konsekwencji, samo płacenie alimentów na dziecko oraz sporadyczne spotkania z małoletnimi dziećmi nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską.
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Wskazać należy , że w opisie sprawy podała Pani, że w trakcie trwania postępowania sądowego, na cele tego postępowania, podpisała Pani z byłym mężem w dniu ……….. listopada 2023 r. „Porozumienie w przedmiocie rozwiązania związku małżeńskiego stron oraz sposobu podziału majątku wspólnego”.
W porozumieniu tym w punkcie II jest mowa o przekazaniu władzy rodzicielskiej nad dziećmi matce z jednoczesnym zapewnieniem ojcu prawa do współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących dzieci, w szczególności związanych z wyborem szkoły i zawodu oraz wyborem sposobu leczenia w przypadku poważniejszej choroby. W punkcie IX porozumienia „Strony zgodnie oświadczają, iż wszelkie świadczenia związane z opieką nad dziećmi, w tym świadczenie rodzinne 500+, a także ulga prorodzinna rozliczana w rocznym zeznaniu podatkowym, przysługiwać będą wyłącznie W”.
Wyrokiem sądu z dnia …… października 2024 r. został rozwiązany związek małżeński oraz orzeczono: „wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron powierza matce małoletnich zastrzegając dla ojca prawo do osobistych kontaktów z dziećmi i współdecydowania o istotnych sprawach dotyczących dzieci”. Ojciec dzieci płaci tylko alimenty, a poza tym nie pomaga w żaden sposób w wychowaniu dzieci, zarówno w sposób materialny ani też np. świadcząc swoją pomoc, podczas dowożenia dzieci na zajęcia dodatkowe, do lekarzy itp. choć jego system pracy zmianowej i przysługujący mu dodatkowy urlop umożliwiałyby mu świadczenie takiej pomocy.
Ojciec dzieci nie zamieszkiwał ani też nie zamieszkuje obecnie w tej samej miejscowości co Pani z dziećmi. Ojciec dziecka nie uczestniczył w podejmowaniu żadnych decyzji dotyczących dzieci, ojciec płaci alimenty. Poza tym daje prezenty na święta oraz niekiedy prezenty na urodziny (ale tylko młodszemu synowi, starszemu nie daje nic). Nie zakupuje dzieciom leków, nie płaci za wizyty lekarskie. Nie kupuje dzieciom potrzebnych ubrań, butów itp. nie finansuje, ani nie dokłada się do wycieczek, wyjazdów. Nie płaci za żadne zajęcia dodatkowe, ani też nie wozi dzieci na takie zajęcia.
Zatem, w świetle przedstawionego opisu sprawy oraz zacytowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że w roku 2024 do chwili rozwodu ulga na dzieci przysługiwała w całości Pani z uwagi na ustalenia zawarte w porozumieniu z ……… listopada 2023 r. z Pani byłym mężem, zgodnie z którym ulga prorodzinna rozliczana w rocznym zeznaniu podatkowym, miała przysługiwać wyłącznie Pani.
Natomiast od rozwodu, tj. od ………. października 2024 r. jest Pani osobą samotnie wychowującą małoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz spełnia Pani wszystkie ustawowe przesłanki wymagane do zastosowania ulgi, zatem przysługuje Pani wyłączne prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2024 r. i lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie na małoletnie dzieci w całości, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy: stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.