Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 10 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDWPT.4011.646.2026.2.SK

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość zwolnienia z opodatkowania odsetek ustawowych za opóźnienie wypłaconych przez bank w związku z zawartą ugodą.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 października 2026 r. oraz 15 października 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 31 sierpnia 2006 r. Wnioskodawca zaciągnął w banku kredyt mieszkaniowy na dokończenie budowy domu, który został zabezpieczony hipoteką. Wnioskodawca był stroną umowy kredytu mieszkaniowego waloryzowanego kursem waluty CHF. Kredyt został zaciągnięty na prywatne, własne cele mieszkaniowe. W związku z obecnością w umowie niedozwolonych postanowień umownych (klauzul abuzywnych), Wnioskodawca samodzielnie skierował sprawę na drogę sądową.

Sąd I instancji wydał w dniu 28 czerwca 2023 r. wyrok, w którym uwzględnił roszczenia Wnioskodawcy w całości, zasądzając na Jego rzecz zwrot nienależnie pobranych środków (świadczenie główne) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zapłacie liczonymi od dnia 28 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty. Pozwany bank wniósł od powyższego wyroku apelację. W toku postępowania przed Sądem II instancji, w celu polubownego zakończenia sporu, strony podjęły negocjacje ugody. Wnioskodawca, w ramach wzajemnych ustępstw i dążenia do szybkiego rozwiązania sprawy, wyraził zgodę na redukcję należnych Mu odsetek procesowych do połowy kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji.

W dniu 28 sierpnia 2026 r. strony podpisały ugodę, na mocy której bank zobowiązał się do wypłaty łącznej kwoty dodatkowej w wysokości 208 141,21 zł, co doprowadziło do zakończenia sporu i umorzenia postępowania apelacyjnego. W treści ugody bank wskazał, że kwota 157 141,01 zł stanowi neutralny podatkowo zwrot nadpłaconego kapitału kredytu. Z kolei kwota 51 000,20 zł (stanowiąca zredukowaną o połowę kwotę odsetek procesowych za opóźnienie) została przez bank uznana za przychód z innych źródeł.

Bank wypłacił Wnioskodawcy pełną kwotę bez potrącania zaliczki na podatek dochodowy, zastrzegając jednocześnie, że z tego tytułu sporządzi i prześle do urzędu skarbowego oraz Wnioskodawcy informację PIT-11. Kredyt od początku do końca finansował wyłącznie prywatne, własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W piśmie z 15 października 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że: 1) Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce? Odpowiedź: Tak, posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Tu znajduje się Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych. 2) Czy w wyniku zawarcia ugody Bank zwrócił Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu)? Odpowiedź: Tak.

Zwrócona przez Bank kwota stanowi zwrot świadczeń nienależnych (nadpłat) w wykonaniu umowy kredytu, uwzględniając ostateczne rozliczenie i zamknięcie umowy w oparciu o ugodę. 3) Kiedy (należy wskazać datę) bank wypłacił Panu pełną kwotę, tj. 208 141,21 zł, w tym część kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości 51 000,20 zł? Odpowiedź: Zgodnie z art. 4 ust. 2 ugody z 28 sierpnia 2026 r., Bank zobowiązał się wypłacić 208 141,21 zł w terminie 21 dni.

Faktyczna wypłata na Pana rachunek nastąpiła 31 sierpnia 2026 r. 4) Czy kwota 208 141,21 zł, która została Panu wypłacona przez bank, stanowi w całości zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), które w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń stały się nienależne bankowi? Odpowiedź: Kwota 208 141,21 zł obejmuje: 157 141,01 zł (zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych) oraz 51 000,20 zł (część dodatkowa stanowiąca równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie w zwrocie świadczeń, dochodzonych w procesie).

5) Czy ww. kwota przekracza łączną wartość kwot zapłaconych przez Pana na rzecz banku w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego? Odpowiedź: Nie. Wypłacona kwota należności głównej nie przekracza łącznej wartości środków fizycznie wpłaconych do Banku w trakcie kredytu. Otrzymał Pan zwrot własnych, nienależnie pobranych pieniędzy. Kwota 51 000,20 zł to odsetki za opóźnienie Banku. 6) Czy ww. kwota, która została Panu wypłacona przez bank, stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, tj. dodatkowe przysporzenie wynikające z zawartej ugody? Odpowiedź: Nie, kwota ta nie stanowi dodatkowego przysporzenia ponad uiszczone kwoty. Zwrot rat to restytucja Pana majątku.

Kwota 51 000,20 zł stanowi rekompensatę za to, że Bank bezprawnie korzystał z Pana środków. Zgodnie z linią NSA, odsetki za opóźnienie z tytułu zwrotu nienależnych świadczeń nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT. 7) Czy w ramach ugody z bankiem nastąpiło „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu? Odpowiedź: Nie, nie nastąpiło przewalutowanie aktywnego kredytu. Przed ugodą, 15 lipca 2025 r., dokonał Pan całkowitej spłaty kredytu i nie miał Pan zadłużenia. Ugoda kończyła spór o nieważność. Strony w celach rozliczeniowych przyjęły fikcję prawną rozliczenia zamkniętej umowy jako kredyt złotowy (art. 1 ust. 4 i 5 ugody).

8) Czy wypłacone Panu odsetki w wysokości 51 000,20 zł zostały naliczone od zwróconej Panu kwoty stanowiącej nadpłatę dokonanych przez Pana rat kredytowych i stanowią tzw. odsetki ustawowe za opóźnienie? Jeżeli nie, to od jakiej kwoty zostały naliczone ww. odsetki ustawowe? Odpowiedź: Tak, kwota 51 000,20 zł została naliczona od kwoty stanowiącej nadpłatę dokonanych rat (świadczenia nienależnego) i stanowi równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie. 9) W jaki sposób i na podstawie jakich przepisów prawa zostanie określona wysokość kwoty, o której mowa we wniosku, tj. jakie kryteria i okoliczności oraz przepisy prawa spowodowały określenie wysokości odsetek?

Odpowiedź: Wysokość odsetek za opóźnienie określono na podstawie art. 481 ust. 1 i ust. 2 Kodeks cywilny. Kryterium była stopa referencyjna NBP powiększona o 5,5 pkt procentowego, naliczana za okres opóźnienia Banku w zwrocie środków. 10) Czy odsetki ustawowe, które zostały Panu wypłacone przez bank, zostały zasądzone przez Sąd z tytułu nieterminowej wypłaty zasądzonej przez Sąd należności głównej? Odpowiedź: Odsetki zasądzono nieprawomocnym wyrokiem SO od 28 czerwca 2023 r. Sprawa na skutek apelacji zawisła przed SA. Wypłacona w ugodzie pozasądowej kwota 51 000,20 zł to kompromisowe rozliczenie roszczenia odsetkowego z tego sporu.

11) Czy odsetki za opóźnienie zostały naliczone od wartości roszczenia wynikającego z pozwu za okres od zgłoszenia tego roszczenia do momentu wypłaty odsetek? Należy to dokładnie opisać. Odpowiedź: Tak. Kwota 51 000,20 zł odpowiada wartości odsetek ustawowych za opóźnienie od dochodzonego roszczenia głównego. Bieg naliczania rozpoczął się w dacie wyznaczonej przez Sąd (28 czerwca 2023 r.) do momentu skalkulowania ugody. Kwotę ujęto w art. 4 ust. 2 ugody. 12) Czy odsetki ustawowe, które zasądził Sąd, to odsetki, o których mowa w art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795)?

Odpowiedź: Tak, są to odsetki ustawowe za opóźnienie, o których mowa w art. 481 ust. 1 Kodeks cywilny, dochodzone w sądzie z uwagi na zwłokę Banku ze zwrotem środków.

Pytanie

Czy otrzymana przez Wnioskodawcę od .... S.A. w ramach zawartej ugody kwota 51 000,20 zł, stanowiąca uzgodnioną w drodze wzajemnych ustępstw część kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie (zasądzonych uprzednio wyrokiem Sądu I instancji, zaskarżonym następnie apelacją banku), korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywania jej i opodatkowania w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-37), pomimo wystawienia przez bank informacji PIT-11?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana kwota 51 000,20 zł, stanowiąca odsetki za opóźnienie od świadczenia niepodlegającego opodatkowaniu (zwrotu nienależnie pobranych przez bank rat), korzysta w całości ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykazywania tej kwoty w zeznaniu PIT-37 i odprowadzania od niej podatku dochodowego. Fakt, że w drodze ugody zawartej na etapie postępowania apelacyjnego Wnioskodawca poczynił ustępstwa na rzecz banku i wyraził zgodę na redukcję należnych mu odsetek o połowę, nie zmienia charakteru prawnego tych środków.

Kwota ta w dalszym ciągu pełni funkcję odszkodowawczą i stanowi rekompensatę za czas, w którym bank bezprawnie dysponował kapitałem kredytobiorcy. Świadczenie główne (zwrot nienależnie pobranych rat w kwocie 157 141,01 zł) stanowi świadczenie restytucyjne, które przywraca jedynie stan równowagi majątkowej. Nie generuje ono po stronie Wnioskodawcy realnego przysporzenia majątkowego ani czystego zysku, co oznacza, że jest w całości neutralne podatkowo. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro zwrot kapitału i nienależnych świadczeń z umowy kredytowej nie podlega opodatkowaniu, to uzyskane w ramach ugody odsetki w kwocie 51 000,20 zł dzielą los prawny świadczenia głównego i również są zwolnione z podatku. Obniżenie ich wysokości w drodze konsensusu stron w umowie ugody nie wpływa na zmianę źródła przychodu. Wystawienie przez bank informacji PIT-11 ma charakter wyłącznie techniczny i informacyjny – nie kreuje ono obowiązku podatkowego, jeżeli przepis szczególny (art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT) zwalnia dany przychód z opodatkowania.

Reasumując, można rozróżnić dwa typy odsetek: 1) Odsetki „związane z kredytem mieszkaniowym” (np. od zwrotu nienależnie pobranych rat): · w interpretacjach indywidualnych wskazuje się, że takie odsetki stanowią element rozliczenia kredytu mieszkaniowego, są traktowane jako forma zwrotu kosztów poniesionych przez kredytobiorcę, a nie nowy zysk.

W konsekwencji nie stanowią przychodu z innych źródeł w PIT (np. pismo Dyrektora KIS z dnia 11 grudnia 2024 r. sygn. 0115-KDIT1.4011.679.2024.1.MST), · dodatkowo, działa rozporządzenie Ministerstwa Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2 grudnia 2025 r. poz. 1672) – obejmuje ono m.in. kapitał, odsetki i prowizje przy spełnieniu warunków, · w nowszych interpretacjach KIS dotyczących ugód frankowych podkreśla się, że cała kwota zwrotu, wraz z odsetkami „od nadpłaty”, nie podlega opodatkowaniu PIT (np. pismo Dyrektora KIS z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. 0112-KDWL.4011.33.2025.2.WS, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.476.2025.2.MN, z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.634.2024.2.JG, z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.679.2024.1.MST, z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.68.2025.2.MB, z dnia 30 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.702.2024.1.MJ).

2) Odsetki za opóźnienie (ustawowe) zasądzone przez sąd: · wprost wskazuje się, że w sprawach nieważności kredytu frankowego odsetki za opóźnienie od kwot zwracanych kredytobiorcy są zwolnione z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT (np. pismo Dyrektora KIS z dnia 19 marca 2024 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.19.2024.2.ŁS). W efekcie, zarówno odsetki „od zwrotu nadpłaty”, jak i odsetki za opóźnienie w typowej sprawie mieszkaniowego kredytu frankowego nie tworzą opodatkowanego przychodu.

Poza tym Dyrektor KIS w interpretacjach wskazuje, że samo wystawienie PIT-11 nie przesądza, że przychód faktycznie podlega opodatkowaniu jeśli wypłata jest zwrotem nienależnie pobranych świadczeń z kredytu mieszkaniowego spełniającego warunki rozporządzenia, podatnik nie powinien płacić podatku, a w razie rozliczenia – może składać korektę i domagać się zwrotu nadpłaty (np. pismo Dyrektora KIS z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. 0112-KDWL.4011.33.2025.2.WS, z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.677.2024.3.ST).

Można dodać, że liczne interpretacje indywidualne dotyczące ugód frankowych i wyroków unieważniających umowy kredytu mieszkaniowego mówią wprost, że kwoty zwrotu (kapitał, raty, „kwoty dodatkowe”, odsetki od tych zwrotów) nie stanowią przychodu w PIT (pismo Dyrektora KIS z dnia 11 września 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.579.2024.1.ACZ, z 12 września 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.572.2024.1.ŻR, z dnia 26 stycznia 2026 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.918.2025.2.KP).

Biorąc powyższe pod uwagę, stoi Pan na stanowisku, że zarówno linia interpretacyjna KIS jak i orzecznictwo NSA są wyraźnie korzystne dla kredytobiorców – takie świadczenia nie są traktowane jako opodatkowany przychód z innych źródeł.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Z opisu sprawy wynika, że w dniu 31 sierpnia 2006 r. zaciągnął Pan w banku ....S.A. kredyt mieszkaniowy na dokończenie budowy domu, który został zabezpieczony hipoteką. Był Pan stroną umowy kredytu mieszkaniowego waloryzowanego kursem waluty CHF. W związku z obecnością w umowie niedozwolonych postanowień umownych (klauzul abuzywnych), skierował Pan samodzielnie sprawę na drogę sądową.

Sąd I instancji wydał w dniu 28 czerwca 2023 r. wyrok, w którym uwzględnił Pana roszczenia w całości, zasądzając na Pana rzecz zwrot nienależnie pobranych środków (świadczenie główne) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zapłacie liczonymi od dnia 28 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty. Pozwany bank wniósł od powyższego wyroku apelację. W toku postępowania przed Sądem II instancji, w celu polubownego zakończenia sporu, strony podjęły negocjacje ugody. W ramach wzajemnych ustępstw i dążenia do szybkiego rozwiązania sprawy, wyraził Pan zgodę na redukcję należnych Panu odsetek procesowych do połowy kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji.

W dniu 28 sierpnia 2026 r. strony podpisały ugodę, na mocy której bank zobowiązał się do wypłaty łącznej kwoty dodatkowej w wysokości 208 141,21 zł, co doprowadziło do zakończenia sporu i umorzenia postępowania apelacyjnego. W treści ugody bank wskazał, że kwota 157 141,01 zł stanowi neutralny podatkowo zwrot nadpłaconego kapitału kredytu. Z kolei kwota 51 000,20 zł (stanowiąca zredukowaną o połowę kwotę odsetek procesowych za opóźnienie) została przez bank uznana za przychód z innych źródeł.

Bank wypłacił Panu pełną kwotę bez potrącania zaliczki na podatek dochodowy, zastrzegając jednocześnie, że z tego tytułu sporządzi i prześle do urzędu skarbowego oraz Pana informację PIT-11. Kredyt od początku do końca finansował wyłącznie Pana prywatne, własne cele mieszkaniowe. Zwrócona przez Bank kwota stanowi zwrot świadczeń nienależnych (nadpłat) w wykonaniu umowy kredytu, uwzględniając ostateczne rozliczenie i zamknięcie umowy w oparciu o ugodę. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ugody z 28 sierpnia 2026 r., Bank zobowiązał się wypłacić 208 141,21 zł w terminie 21 dni.

Faktyczna wypłata na Pana rachunek nastąpiła 31 sierpnia 2026 r. Kwota 208 141,21 zł obejmuje: 157 141,01 zł (zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych) oraz 51 000,20 zł (część dodatkowa stanowiąca równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie w zwrocie świadczeń, dochodzonych w procesie). Wypłacona kwota należności głównej nie przekracza łącznej wartości środków fizycznie wpłaconych do Banku w trakcie kredytu. Otrzymał Pan zwrot własnych, nienależnie pobranych pieniędzy. Kwota ta nie stanowi dodatkowego przysporzenia ponad uiszczone kwoty. Zwrot rat to restytucja Pana majątku. Przed ugodą, 15 lipca 2025 r., dokonał Pan całkowitej spłaty kredytu i nie miał Pan zadłużenia.

Ugoda kończyła spór o nieważność. Strony w celach rozliczeniowych przyjęły fikcję prawną rozliczenia zamkniętej umowy jako kredyt złotowy (art. 1 ust. 4 i 5 ugody). Wypłacona w ugodzie pozasądowej kwota 51 000,20 zł: to kompromisowe rozliczenie roszczenia odsetkowego z tego sporu.; to odsetki za opóźnienie Banku,; stanowi rekompensatę za to, że Bank bezprawnie korzystał z Pana środków.; została naliczona od kwoty stanowiącej nadpłatę dokonanych rat (świadczenia nienależnego) i stanowi równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie.; odpowiada wartości odsetek ustawowych za opóźnienie od dochodzonego roszczenia głównego.

Bieg naliczania rozpoczął się w dacie wyznaczonej przez Sąd (28 czerwca 2023 r.) do momentu skalkulowania ugody.; są to odsetki ustawowe za opóźnienie, o których mowa w art. 481 ust. 1 i ust. 2 Kodeks cywilny, dochodzone w sądzie z uwagi na zwłokę Banku ze zwrotem środków. Kryterium była stopa referencyjna NBP powiększona o 5,5 pkt procentowego, naliczana za okres opóźnienia Banku w zwrocie środków. Odsetki zasądzono nieprawomocnym wyrokiem SO w Warszawie (sygn. XXVIII C 11856/22) od 28 czerwca 2023 r. Sprawa na skutek apelacji zawisła przed SA w Warszawie (sygn. V ACa 1326/24).

Wskazać należy, że instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.

Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Co do zasady odsetki stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak w niektórych sytuacjach i po spełnieniu określonych warunków mogą one podlegać zwolnieniu z opodatkowania.

Aby ustalić, czy część odsetek ustawowych za opóźnienie wypłaconych Panu przez Bank w ramach zawartej ugody, podlegają zwolnieniu z opodatkowania, należy ustalić, czy świadczenia, od których te odsetki są naliczane, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano we wniosku zawarł Pan z Bankiem ugodę. Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy Kodeks cywilny: Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu.

Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody.

Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że zwrócona przez bank kwota nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego i tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pod pojęciem odsetek rozumie się tradycyjnie wynagrodzenie za korzystanie przez pewien czas z cudzego kapitału lub też za opóźnienie w zapłacie wymagalnej już sumy pieniężnej (por. T. Dybowski, A. Pyrzyńska, [w:] System Prawa Prywatnego, t. 5, 2013 r., s. 273).

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym: Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego: Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych.

Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Stosownie zaś do art. 455 tego Kodeksu: Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Wskazuję, że nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki: 1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności, 2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Zatem skoro zwrócona przez bank kwota nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego i tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to również kwota odsetek ustawowych za opóźnienie wypłacona Panu na mocy ugody w kwocie 51 000, 20 zł, wolna jest od podatku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości w zakresie drugiej części pytania, stwierdzić należy, że skoro kwota odsetek ustawowych za opóźnienie wypłacona Panu na mocy ugody w kwocie 51 000,20 zł, korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy, to w takim przypadku, mimo wystawienia przez bank informacji PIT-11, nie ma Pan obowiązku wykazania w zeznaniu podatkowym składanym w ramach rozliczenia rocznego, ujętych w informacji PIT-11 kwot ww. odsetek. Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.)., opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.