Dodatkowe informacje
Rozliczenia pozostające w związku z Umową są przedmiotem wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego, który został złożony przez Spółkę na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej w grudniu 2019 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług: Czy Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług i Spółka powinna rozpoznawać z tego tytułu import usług w Polsce?
Stanowisko Wnioskodawcy: Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług i Spółka nie powinna rozpoznawać z tego tytułu importu usług w Polsce. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT).
Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z kolei z art. 2 pkt 9 Ustawy o VAT wynika, że przez import usług należy rozumieć świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT. A zatem, w celu weryfikacji, czy z tytułu Płatności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Spółki UK Spółka powinna rozpoznać import usług w Polsce, należy zweryfikować w pierwszej kolejności, czy Płatności te stanowią wynagrodzenie Spółki UK za świadczenie usług przez Spółkę UK na rzecz Spółki.
Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 388/13) można wywnioskować, że podlegające opodatkowaniu VAT świadczenie usługi następuje, jeżeli: istnieje związek prawny, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, wynagrodzenie stanowi wartość przekazaną w zamian za towar/usługę, istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść w związku z dokonywanymi płatnościami, odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana VAT, istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Ww. warunki są akceptowane i wykorzystywane w judykaturze sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 1128/12; wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 942/12; wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 289/12; wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FSK 273/12). Poniżej Spółka odnosi się do każdego z ww. punktów.
Ad. a) Istnieje związek prawny, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne Należy stwierdzić, że co prawda pomiędzy Spółką a Spółką UK istnieje związek prawny (część Umowy dotycząca rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do określonego poziomu), ale w ramach tego związku nie następuje żadne świadczenie wzajemne. Na podstawie Umowy i w związku z rozliczeniami brak jest pomiędzy Stronami relacji usługodawca - usługobiorca, w ramach której usługodawca realizowałby jakiekolwiek świadczenie na rzecz usługobiorcy. W ocenie Wnioskodawcy nie sposób uznać, że sam fakt zawarcia Umowy i dokonywania rozliczeń powoduje, iż następuje świadczenie wzajemne i niniejszy warunek jest spełniony.
W takim wypadku każda relacja kontraktowa związana z przepływem pieniężnym powodowałaby automatycznie, iż następuje odpłatne świadczenie usługi - takie podejście nie jest jednak akceptowane ani przez organy podatkowe, ani przez polskie sądy administracyjne czy przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Wszystkie te organy podkreślają, iż dla istnienia usługi na gruncie VAT spełnione muszą być konkretne przesłanki/okoliczności (wymienione powyżej) i sam fakt istnienia relacji cywilnoprawnej oraz związanego z nią przepływu środków nie jest wystarczający.
W innym wypadku, przykładowo, wypłata odszkodowania przez jednego podatnika VAT na rzecz drugiego podatnika VAT byłaby usługą na gruncie VAT, gdyż następowałaby w związku z istniejącą relacją cywilnoprawną i w formie przepływu pieniężnego. W doktrynie podatkowej nie ma jednak wątpliwości, iż wyplata odszkodowania nie stanowi usługi na gruncie VAT, gdyż nie są spełnione przesłanki dla uznania jej za taką. Umowa reguluje sposób współpracy Stron, ale na podstawie treści Umowy brak jest możliwości zdefiniowania świadczenia wzajemnego.
Z uwagi na charakter współpracy Umowa reguluje wspólne zachowania i zadania obu Stron Umowy oraz podział zysku i nie sposób stwierdzić, iż to jedna ze Stron realizuje świadczenie na rzecz drugiej ze Stron. Z tego względu, zdaniem Spółki, nie można w tym przypadku mówić o związku prawnym, w ramach którego następują świadczenia wzajemne. Ad. b) Wynagrodzenie stanowi wartość przekazaną w zamian za towar/usługę Zgodnie z postanowieniami Umowy dotyczącymi rozliczeń nie istnieje żadne wynagrodzenie, które stanowiłoby wartość przekazywaną w zamian za towar/usługę. Po pierwsze, trudno mówić o świadczeniu jakiejkolwiek usługi przez którąkolwiek ze Stron na rzecz drugiej Strony.
W konsekwencji trudno doszukiwać się usługi, w zamian za którą mogłoby być przekazywane wynagrodzenie. Po drugie, w zależności od poziomu rentowności Spółki Płatności mogą być realizowane przez Spółkę na rzecz Spółki UK (rentowność powyżej ustalonego poziomu) lub przez Spółkę UK na rzecz Spółki (rentowność poniżej ustalanego poziomu) lub mogą nie być realizowane w ogóle w danym okresie (rentowność na ustalonym poziomie). Nawet więc, gdyby uznać, że na podstawie Umowy którakolwiek ze Stron świadczy usługę na rzecz drugiej (np.
Spółka UK świadczy usługi na rzecz Spółki), niemożliwe byłoby uznanie, że Płatności stanowią wynagrodzenie za tę usługę, gdyż, pomimo identycznego zachowania się danej Strony przez cały okres trwania Umowy, Płatności mogą być realizowane raz w jedną i raz w drugą stronę albo mogą nie być realizowane w ogóle (w sytuacji, gdyby marża Spółki miała te poziomy, które są przewidziane w Umowie i nie była potrzebna Płatność dostosowująca poziom marży). O tym, kto komu uiszcza Płatności decydują nie czynności wykonane przez daną Stronę Umowy, ale rentowność przedsięwzięć realizowanych przez Spółkę.
Oznaczałoby to, iż Spółka UK, świadcząc usługi na rzecz Spółki, raz otrzymuje za nie wynagrodzenie, a innym razem w tych samych okolicznościach jest zobowiązana do dokonania świadczenia pieniężnego na rzecz Spółki. Wynika to z faktu, iż celem Płatności nie jest wynagrodzenie żadnego usługodawcy za jakiekolwiek usługi, lecz skorygowanie poziomu rentowności Spółki do poziomu określonego w polityce cen transferowych Grupy. W sytuacji, w której to Spółka UK płaci Spółce należałoby przyjąć, iż usługa jest świadczona przez Spółkę. W ocenie wnioskodawcy nie sposób przyjąć, iż o tym, kto w ramach transakcji jest usługobiorcą lub usługodawcą decyduje osiągana rentowność biznesu w Polsce.
Z tego względu nie można przyjąć, że dochodzi do przekazania jakiegokolwiek wynagrodzenia za towar/usługę świadczoną przez Spółkę w UK. Ad. c) Istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść w związku z dokonywanymi płatnościami W związku z Umową Spółka niewątpliwie czerpie określoną korzyść - tą korzyścią jest posiadanie przez Spółkę gwarancji osiągania poziomu rentowności wynikającego z Umowy. Na uwagę zasługuje okoliczność, że ww. korzyść wynika per se z faktu bycia stroną Umowy, a nie z faktu dokonywania Płatności.
Wykonywane Płatności w żaden sposób nie przekładają się na powstanie jakiejkolwiek korzyści, ponieważ ich jedynym celem jest urzeczywistnienie obowiązującej polityki cen transferowych. W szczególności należy podkreślić, że dokonywane Płatności nie wpływają na obowiązujące między Stronami warunki współpracy, tj. fakt wykonania Płatności nie polepsza tych warunków (i konsekwentnie - brak wykonania Płatności lub nawet otrzymanie Płatności w danych okresach, także nie pogorszą tych warunków). W ocenie Spółki nie powstaje więc żadna bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść w związku z dokonywanymi Płatnościami.
Ad. d) Odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana VAT Jak zostało to już wskazane powyżej, brak jest świadczenia, za które miałaby być otrzymywana Płatność. Nie ma także żadnej korelacji pomiędzy zachowaniem Spółki UK a wysokością czy kierunkiem Płatności. Spółka UK, zachowując się identycznie, raz będzie otrzymywać Płatności, raz je uiszczać, a innym razem Płatności mogą w ogóle nie wystąpić. Z tego względu należy przyjąć, że wskazany warunek nie jest spełniony.
Ad. e) Istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego Spółka zaznacza, że rozliczenia nie wiążą się ze świadczeniem wzajemnym od Strony będącej odbiorcą Płatności (gdyż taka Strona nie jest zobowiązana do jakiegokolwiek działania w zamian za otrzymywane Płatności). Stąd nie można wyrazić w pieniądzu wartości świadczenia wzajemnego (gdyż takie świadczenie wzajemne nie występuje).
W związku z powyższym, w ocenie Spółki, brak jest jakichkolwiek przesłanek umożliwiających przyjęcie, że Płatności, wykonywane w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu określonego w Umowie (zgodnie z obowiązującą polityką cen transferowych), stanowią wynagrodzenie Spółki UK za świadczenie usług przez Spółkę UK na rzecz Spółki. Podobne kryteria wynikają z orzecznictwa TSUE, co potwierdza, iż także w świetle orzecznictwa TSUE nie sposób uznać, iż Płatności realizowane na rzecz Spółki UK stanowią wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT. W sprawie C-16/93 R.J.
Tolsma TSUE jednoznacznie wskazał, że świadczeniu usług za wynagrodzeniem może być mowa wyłącznie wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje wyraźny związek prawny, na podstawie którego obie strony zobowiązane są do konkretnego działania/świadczenia wzajemnego: usługodawca do wyświadczenia usługi, a usługobiorca do zapłaty za taką usługę. Gdy brak jest podstaw do przyjęcia, że taki związek istnieje, to wówczas brak jest również podstaw do twierdzenia, że dochodzi do świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu VAT.
Na konieczność istnienia ekwiwalentności (tj. wyraźnego związku pomiędzy wypłacanym wynagrodzeniem a otrzymywanym świadczeniem) w celu uznania danego świadczenia za odpłatną usługę podlegającą opodatkowaniu VAT TSUE zwrócił uwagę również w orzeczeniach w sprawach C-102/86 Apple and Pear Developinent Council oraz C-305/01 MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring. Przy braku takiej ekwiwalentności i niewystępowaniu świadczeń wzajemnych nie można mówić o czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Szczególnego podkreślenia wymaga, że konkluzje TSUE w tym zakresie są jednoznaczne i nie pozostawiają pola do odmiennej interpretacji.
Przenosząc to na sytuacje opisaną we wniosku: Strona będąca odbiorcą Płatności (czy to Spółka UK czy Spółka) nie jest zobowiązana do podejmowania i nie podejmie żadnych czynności ani działań związanych z ich otrzymaniem, tj. Strona dokonująca Płatności nie otrzymuje i nie otrzyma żadnego świadczenia wzajemnego w związku z dokonaniem Płatności, jedynym celem rozliczeń jest zapewnienie Spółce poziomu rentowności wynikającego z Umowy; rozliczenia dotyczą rentowności osiągniętej w danym okresie - nie dotyczą więc poszczególnych transakcji z tego okresu, ale ogólnie całej rentowności Spółki; dokonywane rozliczenia nie stanowią korekty ceny transakcji świadczenia usług czy dostawy towarów dokonywanej pomiędzy Stronami (w szczególności nie korygują one pierwotnej ceny), rozliczenia nie odwołują się do konkretnych faktur i ich celem nie jest eliminowanie błędów Stron transakcji, rozliczenia nie wiążą się z jakimkolwiek dodatkowym świadczeniem (na rzecz Spółki czy Spółki UK).
Mając na uwadze powyższe, nie sposób twierdzić, że opisane Płatności realizowane przez Spółkę na rzecz Spółki UK stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług opodatkowanych VAT, w rozumieniu Ustawy o VAT. Stąd też w ocenie Spółki Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie zobowiązującą polityką cen transferowych), nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług i Spółka nie powinna rozpoznawać z tego tytułu importu usług w Polsce.
Linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Podkreślenia wymaga fakt, że w tym zakresie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej prezentuje jednolitą linię interpretacyjną. W podobnych stanach faktycznych zostały wydane następujące interpretacje indywidualne: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 marca 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.719.2019.4.PG), w której Dyrektor uznał, że korekta cen transferowych (korekta dochodowości) nie stanowi wynagrodzenia za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
Dyrektor napisał, że „Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro dokonywana przez Wnioskodawcę korekta cen transferowych (korekta dochodowości) nie ma wpływu na ceny poszczególnych dostaw towarów czy usług, a zatem nie zakłada korekty pierwotnej ceny dostaw, nie dotyczy ona poszczególnych dostaw w tym okresie, ale ogólnie rentowności Wnioskodawcy, to czynność polegająca na dokonaniu korekty cen transferowych (korekta dochodowości) nie będzie powodowała korekty rozliczeń dotyczących sprzedaży konkretnych towarów na rzecz podmiotów powiązanych, czy rozliczeń dotyczących świadczenia usług na rzecz podmiotów powiązanych.
Jednocześnie korekta cen transferowych nie wiąże się/nie będzie wiązała się z żadnym dodatkowym świadczeniem zwrotnym (czy to na rzecz Wnioskodawcy czy podmiotu powiązanego). Zatem wyrównanie dochodowości nie będzie wiązało się z jakimkolwiek świadczeniem zarówno ze strony drugiego podmiotu jak i na rzecz Wnioskodawcy. Tym samym nie będzie stanowiło wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy i nie będzie podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy”. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 marca 2020 r. (sygn.
0114-KDIP1-3.4012.102.2020.1.JG), w której Dyrektor uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym wyrównanie dochodowości nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 października 2019 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.510.2019.1.RD), w której Dyrektor uznał, że wyrównanie rentowności pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.
Dyrektor wskazał, że „W rozpatrywanej sprawie (jak wskazuje Spółka) zgodnie z polityką cen transferowych stosowany jest tzw. mechanizm korekty rentowności, który polega na dostosowaniu wysokości marży operacyjnej Spółki do poziomu wynikającego z przeprowadzonej analizy porównawczej. Korekta rentowności dokonywana jest na podstawie noty księgowej. Wystawiane noty księgowe mogą prowadzić do obowiązku wpłaty określonej kwoty pieniężnej odpowiednio przez Dostawcę (nota zmniejszająca marżę) albo Spółkę (nota zwiększająca marżę). Wystawione noty księgowe nie są bezpośrednio powiązane z żadną sprecyzowaną dostawą towarów, czy osiągniętym poziomem zakupów od Dostawcy.
Wartość korekty rentowności nie wpływa na ceny towarów nabywanych od Dostawcy, a przez to na wartość wykazaną w konkretnych fakturach wystawionych przez podmiot z Grupy. Należy zatem stwierdzić, że skoro otrzymywane lub wypłacane przez Spółkę wyrównanie do ustalonego poziomu rentowności nie odnosi się do konkretnych faktur w tym poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych (nie ma bezpośredniego przełożenia na ceny towarów nabywanych od Dostawcy), to dokonana lub otrzymana przez Spółkę płatność będąca korektą poziomu rentowności, nie powoduje obowiązku korekty rozliczeń dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towaru.
Jednocześnie korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (in plus lub in minus) zakładanego poziomu rentowności nie wiąże się z czynnością wzajemną. Wyrównanie rentowności do ustalonego między Spółką a podmiotem powiązanym (Dostawcą) poziomu nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem ze strony drugiego podmiotu. Tym samym korekta rentowności nie stanowi wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy i nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy”. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 września 2019 r. (sygn.
0115-KDIT1-2.4012.409.2019.1.AW), w której Dyrektor uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym korekty cen transferowych są zdarzeniami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lipca 2019 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.405.2019.1.RD), w której Dyrektor uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazanie kwoty pieniężnej stanowiącej płatność wyrównawczą do ustalonego poziomu rentowności nie stanowi/nie będzie stanowić zdarzenia mającego jakikolwiek wpływ na rozliczenia VAT.
Przytoczona powyżej linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wspiera stanowisko, iż Płatności wykonywane przez Spółkę na rzecz Spółki UK, w ramach rozliczeń dostosowujących należną Spółce marżę do poziomu wynikającego z Umowy (zgodnie zobowiązującą polityką cen transferowych), nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług i Spółka nie powinna rozpoznawać z tego tytułu importu usług w Polsce. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, natomiast w części dotyczącej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy: zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.