Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki gruntu o nr 1. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 18 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Sprzedająca zawarła (…) września 2025 r. warunkową umowę sprzedaży działki nr 1 o obszarze 0,6501 ha, która powstała z podziału działki nr 2 o obszarze 3,95 ha. Działka nr 2 stanowiła współwłasność Sprzedającej w udziale 1/6. Pozostała część należała do brata Sprzedającej.
Sprzedająca nabyła działkę w wyniku dziedziczenia po ojcu, który zmarł (…) grudnia 1977 r. w udziale po 1/12 oraz od matki na podstawie umowy darowizny za emeryturę i zniesienia współwłasności z (…) maja 1992 r. w udziale po 1/12. Podział działki nr 2 oraz zniesienie współwłasności między rodzeństwem, w tym przyznanie Sprzedającej na wyłączną własność działki nr 1, nastąpiło postanowieniem sądu rejonowego z (…) września 2024 r. Działka nr 1 jest niezabudowana, nieuzbrojona i nieogrodzona, stanowi grunty orne w klasie RIVa na obszarze 0,2815 ha, RIVb na obszarze 0,3686 ha. W obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest oznaczona symbolami 6U/MN.
Dla tych terenów ustala się przeznaczenie podstawowe: usługi; przeznaczenie towarzyszące: urządzenia budowlane, garaże, budynki gospodarcze, zieleń urządzona oraz obiekty małej architektury; przeznaczenie dopuszczalne: usługi konfekcjonowania, usługi kurierskie, drogi wewnętrzne, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Sprzedająca nie zgłaszała uwag do planu zagospodarowania przestrzennego.
Działka nr 1 jest położona na obszarze przeznaczonym pod realizację (...) obejmującego budowę(...) oraz koordynacji i realizacji inwestycji (...), w tym nowej (...) i jest objęta zarządzeniem wojewody (…) z (…) sierpnia 2024 r. w sprawie planu rezerwacji obszaru (...) na terenie województwa (…), w związku z czym spółce pod firmą X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością przysługuje prawo pierwokupu (...) Sprzedająca nie prowadziła działań marketingowych, w szczególności nie umieszczała ogłoszeń ani ofert sprzedaży w prasie, Internecie ani nie korzystała z biura nieruchomości.
Kupujący posiadają działki, które graniczą z działką nr 1 i sami zgłosili się do Sprzedającej w sprawie sprzedania działki. Sprzedająca w zakresie działki nr 1 nie wytyczała drogi, nie uzbrajała terenu, nie wyposażała go w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację sanitarną, energetyczne, ogrodzenie ani inne. Sprzedająca nie użytkowała działki, ponieważ mieszkała za granicą do 2021 r. Większościowy współwłaściciel działki nr 2, brat Sprzedającej, wykorzystywał całą nieruchomość do działalności rolniczej. Sprzedająca nie korzystała z działki również po zniesieniu współwłasności, działka była w tym okresie ugorowana.
Kupujący na podstawie zapisów warunkowej umowy sprzedaży z (…) września 2025 r. mieli zapłacić część ceny sprzedaży po otrzymaniu oświadczenia spółki pod firmą X o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu Działki, a w przypadku nieotrzymania takiego oświadczenia, po upływie ustawowego terminu do wykonania przedmiotowego prawa pierwokupu, nie później niż do (…) października 2025 r. Umowa przenosząca ma być zawarta po tym zdarzeniu, lecz nie wcześniej niż (…) grudnia 2026 r. Resztę ceny kupujący mają zapłacić najpóźniej następnego dnia roboczego po zawarciu umowy przenoszącej.
Sprzedająca wydała działkę nr 1 kupującym (…) września 2025 r. Sprzedająca nie udzieliła ani nie udzieli kupującym żadnych pełnomocnictw. W ostatnich latach Sprzedająca sprzedała tylko jedną nieruchomość, którą była nieruchomość zabudowana starym budynkiem mieszkalnym nabyta w wyniku dziedziczenia po mamie. W uzupełnieniu wniosku: 1) Czy jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać od kiedy oraz w związku z wykonywaniem jakich czynności dokonała Pani tej rejestracji? Jaki jest zakres wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej? Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nie.
2) Czy była/jest Pani rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o VAT, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT? Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nie. 3) Czy nieruchomość była wykorzystywana przez Panią na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie cele prywatne zaspokajała i w jakim okresie? Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nieruchomość nie była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana na cele prywatne. 4) Czy wykorzystywała/wykorzystuje Pani nieruchomość do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług?
Jeśli tak – czy sprzedawała/sprzedaje/będzie sprzedawała Pani płody rolne z działki, które pochodziły z Pani własnej działalności rolniczej (Jeśli tak, proszę wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je Pani sprzedawała, czy sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT)? Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nie. 5) Czy oddawała Pani nieruchomości opisane we wniosku w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, proszę wskazać: a. W jakim okresie sprzedawana nieruchomość była udostępniana osobom trzecim? b. Czy była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?
Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nie oddawała opisanych we wniosku nieruchomości w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze. W okresie od (…) grudnia 1977 r. matka i brat Wnioskodawczyni wykorzystywali działkę nr 2 do prowadzenia własnej działalności rolniczej. Nie uzgadniali tego z Wnioskodawczynią ani ona z nimi, nie wypłacali jej wynagrodzenia. Wnioskodawczyni była mniejszościową właścicielką w udziale 1/12 a potem 1/6 udziału we współwłasności. Wnioskodawczyni w okresie od 1986 r. do 2021 r. mieszkała za granicą.
6) Czy posiada Pani inne działki/nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży, (oprócz nieruchomości opisanych we wniosku) i czy zamierza je Pani sprzedać w przyszłości? Wnioskodawczyni odpowiedziała, że nie. Być może w przyszłości Wnioskodawczyni sprzeda lokal mieszkalny, w którym mieszka.
Pytanie
Czy sprzedaż działki nr 1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Sprzedającej sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Działka jest sprzedawana niemalże w takim samym stanie, w jakim była nabyta. Nabycie nastąpiło od rodziców w formie dziedziczenia i darowizny. U Sprzedającej nie występują żadne cechy charakterystycznego dla działalności handlowej takie jak regularność, ciągłość, profesjonalizm. Sprzedająca nie angażuje środków charakterystycznych dla działalności handlowej.
Jak orzekł TSUE, nawet znaczna liczba transakcji sprzedaży może mieć charakter zarządzania majątkiem prywatnym, jeśli brak jest innych przesłanek profesjonalnej działalności, dzielenie działek dla uzyskania większej ceny także zdaniem TSUE nie jest wystarczające do uznania działalności za podlegającą podatkowi od wartości dodanej. Tym bardziej podział działki w celu zniesienia współwłasności między rodzeństwem powinien być uważany za zarządzanie majątkiem prywatnym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Wnioskodawczyni nabyła niezabudowaną działkę 2 w wyniku dziedziczenia po ojcu w udziale po 1/12 oraz od matki na podstawie umowy darowizny. Podział działki 2 na działkę 1 oraz zniesienie współwłasności między rodzeństwem, w tym przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączną własność działki nr 1 nastąpiło postanowieniem sądu rejonowego z (…) września 2024 r. Działka nr 1 jest położona na obszarze przeznaczonym pod realizację (...). (…) września 2025 r. Wnioskodawczyni z Kupującymi, którzy posiadają działki graniczące z działką nr 1, zawarła warunkową umowę sprzedaży.
Kupujący na podstawie zapisów tej umowy mieli zapłacić część ceny sprzedaży po otrzymaniu oświadczenia spółki pod firmą X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu Działki, a w przypadku nieotrzymania takiego oświadczenia, po upływie ustawowego terminu do wykonania przedmiotowego prawa pierwokupu, nie później niż do (…) października 2025 r. Umowa przenosząca ma być zawarta po tym zdarzeniu, lecz nie wcześniej niż 1 grudnia 2026 r. Resztę ceny kupujący mają zapłacić najpóźniej następnego dnia roboczego po zawarciu umowy przenoszącej. Wnioskodawczyni nie użytkowała działki, ponieważ do 2021 r. mieszkała za granicą.
Większościowy współwłaściciel działki nr 2, tj. brat Sprzedającej, wykorzystywał całą nieruchomość do działalności rolniczej. Sprzedająca nie korzystała z działki również po zniesieniu współwłasności, działka była w tym okresie ugorowana. W związku z tym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości czy sprzedaż działki nr 1, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż działki nr 1, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, Wnioskodawczyni będzie spełniała przesłanki do uznania jej za podatnika podatku od towarów i usług.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży. Wnioskodawczyni wskazała, że przedmiot sprzedaży to niezabudowana działka nr 1, która nie była przez Wnioskodawczynię użytkowana ani do celów prywatnych ani do działalności rolniczej. Ponadto po zniesieniu współwłasności Wnioskodawczyni nie korzystała z działki, działka była ugorowana. Wnioskodawczyni nie oddawała działki w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
Brat wraz mamą Wnioskodawczyni wykorzystywali działkę do własnej działalności rolniczej, jednakże nie wpłacali Wnioskodawczyni z tego tytułu wynagrodzenia. Wnioskodawczyni nie wytaczała drogi, nie uzbrajała terenu, nie wyposaża go w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację sanitarną, energetyczną, ogrodzenie ani inne. Wnioskodawczyni nie udzielała ani nie planuje udzielić Kupującym żadnych pełnomocnictw. Ponadto Wnioskodawczyni nie prowadzała działań marketingowych, w szczególności nie umieszczała ogłoszeń ani ofert sprzedaży w prasie, Internecie ani nie korzystała z biura nieruchomości. Kujący sami zgłosili się Wnioskodawczyni w sprawie sprzedania działki.
Jedyna czynność jaką Wnioskodawczyni podjęła było zawarcie warunkowej umowy sprzedaży. Jednakże umowa ta został zawarta z uwagi na fakt, że działka położona jest na obszarze przeznaczonym pod realizację (...) i Wnioskodawczyni musi uzyskać oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu działki. Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do całokształtu okoliczności faktycznych danej sprawy. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawczyni w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
Pojedyncza czynność jaką podjęła Wnioskodawczyni, nie może przesądzać o tym, że Wnioskodawczyni będzie działać jako handlowiec. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki nr 1 wypełni przesłanki działalności gospodarczej. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku Wnioskodawczyni nie podjęła i nie zamierza podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Wnioskodawczynię należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż działki nr działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Wnioskodawczynię za podatnika tego podatku. W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawczynię cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działki nr działki nr 1, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym przy sprzedaży działki nr 1 Wnioskodawczyni nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W związku z powyższym sprzedaż działki nr 1 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.