Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia VAT w ramach transakcji (importu) przeprowadzanych na warunkach dostawy DDP. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest członkiem międzynarodowej grupy A. (dalej jako: „Grupa”), która jest jedną z czołowych marek w obszarze (…) oraz pełni rolę (...) w zakresie zaawansowanej elektroniki użytkowej i inteligentnych technologii wytwarzania. Spółka posiada siedzibę na terytorium Chin, ale jest również zarejestrowana dla celów VAT w Polsce (i reprezentowana przez przedstawiciela podatkowego zgodnie z art. 18a ustawy o VAT). Grupa posiada w swojej ofercie szeroką gamę produktów, w tym: (…) (dalej jako: „Produkty”). W strukturze Grupy Wnioskodawca pełni funkcję dystrybutora Produktów na rynek europejski.
Od (…) r. działalność Wnioskodawcy w Polsce obejmuje również realizację transakcji importu Produktów od podmiotu powiązanego tj. B. oraz kontrahenta C. z siedzibą w Chinach (dalej łącznie jako: „Dostawcy”). Nabyte przez Spółkę Produkty są następnie przedmiotem dalszych dostaw do kontrahentów Spółki. Z perspektywy celnej Wnioskodawca jest wskazany jako „Odbiorca” (oraz „Importer” w zależności czy pole „Importer” było już dostępne w strukturze zgłoszeń celnych), na rzecz którego działa przedstawiciel celny w formie przedstawicielstwa pośredniego („Zgłaszający”). W konsekwencji, dłużnikiem celnym jest zarówno Wnioskodawca, jak i przedstawiciel celny (odpowiedzialność solidarna).
Tym samym, jako że na Wnioskodawcy ciąży obowiązek uiszczenia cła, to podatnikiem z tytułu importu Produktów jest również Wnioskodawca, który w obecnym modelu rozlicza VAT na zasadach ogólnych określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (sposób rozliczania VAT z tytułu importu Produktów przez Wnioskodawcę w przyszłości może ulec zmianie). Transakcje importowe realizowane przez Spółkę są dokonywane na warunkach Incoterms DDP (Polska) (Delivered Duty Paid). Ze względu na stosowane warunki dostawy DDP, pomimo płatności podatku należnego VAT z tytułu importu Produktów, Wnioskodawca nie odliczał w swoich rozliczeniach VAT kwoty podatku naliczonego wynikającej z ich importu.
Spółka wskazuje, że w przyjętym modelu operacyjnym: - jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek uiszczenia należności celno-podatkowych z tytułu importu Produktów (jest dłużnikiem celnym w rozumieniu przepisów celnych solidarnie ze Zgłaszającym), - wykorzystuje Produkty do działalności opodatkowanej na terytorium Polski, w szczególności do transakcji lokalnej sprzedaży towarów, - koszt nabytych do Dostawców Produktów jest wliczony w cenę towarów dostarczanych przez Spółkę do swoich kontrahentów w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, oraz - jest w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynika kwota podatku VAT podlegająca odliczeniu.
Wnioskodawca zamierza kontynuować prowadzenie działalności w opisanym powyżej modelu operacyjnym, tj. dokonywać importu Produktów od Dostawców z siedzibą w Chinach na warunkach Incoterms DDP, figurując jako „Odbiorca”/„Importer” na zgłoszeniach celnych, rozliczając podatek VAT z tytułu importu oraz wykorzystując importowane Produkty do wykonywania czynności opodatkowanych na terytorium Polski. W związku z powyższym Wnioskodawca pragnie uzyskać potwierdzenie, czy w przedstawionych okolicznościach przysługuje i będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów na terytorium Polski.
Pytanie
Czy w przyjętym modelu operacyjnym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT w związku z nabyciem Produktów od Dostawców nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach dostawy DDP?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem Produktów od Dostawców nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach dostawy DDP. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Spółka wskazuje, że przepisy ustawy o VAT nie uzależniają przyznania podatnikowi prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów od zastosowanych do transakcji warunków dostawy, w tym od reguł Incoterms. W konsekwencji, okoliczności te co do zasady nie powinny wpływać na prawo do odliczenia, o ile spełnione są ustawowe wymogi w tym zakresie.
Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Z kolei, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Przy czym, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT - w przypadku importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. W tym kontekście należy również wskazać, że zgodnie z treścią art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nabywane od Dostawców Produkty są przedmiotem transakcji importu z Chin i są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT na terytorium Polski. Należy zauważyć, że jedną z podstawowych zasad konstrukcyjnych podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych towarów lub usług wykorzystywanych do prowadzonej działalności gospodarczej.
Zasada ta stanowi odzwierciedlenie fundamentalnej dla wspólnego systemu VAT zasady neutralności, zgodnie z którą podatek jest nakładany na kolejnych etapach obrotu gospodarczego, przy jednoczesnym zapewnieniu podatnikom prawa do odliczenia podatku zapłaconego na wcześniejszych etapach. W konsekwencji wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego stanowią odstępstwo od zasady neutralności i mogą być wprowadzone wyłącznie na podstawie wyraźnych regulacji ustawowych.
Z powołanych powyżej przepisów ustawy o VAT wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym dokonuje on czynności podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim importowane towary są wykorzystywane do wykonywania tych czynności. Jednocześnie możliwość skorzystania z prawa do odliczenia pozostaje uzależniona od posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów celnych, z których wynika kwota podatku VAT podlegająca odliczeniu.
Powyższe oznacza, że prawo do odliczenia VAT z tytułu importu towarów przysługuje podatnikowi, pod warunkiem, że: - jest on podmiotem, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu tych towarów, - importowane towary są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych na terytorium Polski; oraz - kwota podatku VAT podlegającego odliczeniu wynika z otrzymanego dokumentu celnego. Należy podkreślić, że przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego od przyjętych w danej transakcji warunków dostawy.
Z perspektywy VAT kluczowe znaczenie mają w szczególności okoliczności takie jak: wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za rozliczenie należnego cła, posiadanie odpowiedniej dokumentacji oraz faktyczne wykorzystanie importowanych towarów do działalności gospodarczej podatnika. W kontekście stosowania reguł Incoterms DDP w transakcjach importu towarów należy zauważyć, że wybór konkretnych warunków dostawy sam w sobie nie wpływa negatywnie na możliwość odliczenia podatku VAT przez nabywcę. Innymi słowy, okoliczność, że dostawca ponosi ciężar organizacyjny i kosztowy związany z dostarczeniem towarów do miejsca przeznaczenia, nie przesądza o ograniczeniu prawa do odliczenia po stronie nabywcy.
Co więcej, powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej polskich organów podatkowych, które w szeregu rozstrzygnięć wskazywały, że zastosowanie reguł Incoterms DDP nie wyklucza prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów, o ile spełnione są ogólne warunki wynikające z przepisów ustawy o VAT. W szczególności, decydujące znaczenie ma rzeczywista rola podatnika w transakcji, jego status jako importera oraz związek nabywanych towarów z prowadzoną działalnością opodatkowaną.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) w szeregu wydanych interpretacji indywidualnych potwierdził, że podatnikom przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów również w sytuacji, gdy w transakcji zastosowanie znajdują warunki dostawy Incoterms DDP. W szczególności wskazano, że sam wybór warunków dostawy zgodnie z Incoterms DDP nie stanowi przeszkody dla realizacji prawa do odliczenia. Przykładowo: - w interpretacji z dnia 20 stycznia 2025 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.673.2024.2.KK zostało wskazane: „Realizując import towarów, zawierają Państwo transakcje na warunkach Incoterms DDP (Delivered Duty Paid).
Sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć towar do określonego miejsca wskazanego przez kupującego, pokrywając przy tym koszty związane z transportem, odprawą celną oraz uiszczeniem należnych podatków i ceł importowych w kraju docelowym. Oznacza to, że ryzyko i odpowiedzialność za towar spoczywa na sprzedawcy od momentu nadania towaru aż do jego dostarczenia w określone miejsce. Kupujący ponosi jedynie minimalne ryzyko związane z odbiorem towaru. W tym modelu dostaw, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel pomiędzy eksporterem a Państwem następuje w momencie odbioru towaru przez kupującego w oznaczonym miejscu docelowym.
(…) W analizowanej sprawie zgłoszenia importu towarów najczęściej dokonuje agencja celna, pełniąca rolę przedstawiciela celnego (bezpośredniego lub pośredniego) na podstawie upoważnienia eksportera lub Państwa. Pełnomocnictwa agencji celnej lub przewoźnikowi udziela i upoważnia do przeprowadzenia formalności celnych i podatkowych eksporter lub Państwo. (…) Natomiast gdy zgłoszenia celnego dokonują/będą dokonywać Państwo lub agencja celna/przewoźnik na podstawie Państwa upoważnienia, to Państwo są/będą - na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy - podatnikiem z tytułu importu towarów.
Ponadto wskazali Państwo, że nabywane towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z profilem Państwa działalności.
Zatem, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że skoro importowane towary są przez Państwa wykorzystywane do czynności opodatkowanych, przysługuje Państwu/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów.”. - w interpretacji z dnia 29 stycznia 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.558.2023.3.AKS zostało wskazane: „Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że (pomimo realizacji transakcji na warunkach Incoterms DDP, zgodnie z którymi sprzedający, tj. eksporter pokrywa wszystkie koszty związane z odprawą importową - w tym koszt cła oraz polskiego podatku VAT) to Pan jest - na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy - podatnikiem z tytułu importu towarów spoza Unii Europejskiej.
To na Panu ciąży bowiem obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu tych towarów. (…) W przypadku importu kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego (bądź kwota podatku należnego - w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy). Aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
Przy czym, jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie DSV Road (C-187/14), koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Podsumowując, jest Pan podatnikiem z tytułu importu towarów spoza Unii Europejskiej oraz będzie wykorzystywał importowane towary do wykonywania czynności opodatkowanych.
W konsekwencji ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów mających siedzibę poza UE w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms DDP.” - w interpretacji indywidulanej z dnia 9 stycznia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.584.2023.2.RM zostało wskazane: „Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa należy zatem uznać, że Spółka jako podmiot, na którym ciąży/będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu towarów (urządzeń) jest/będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zatem po stronie Spółki, tj. importera towarów, z chwilą powstania długu celnego powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do importowanych towarów. Jednocześnie, importowane narzędzia są/będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. są/będą przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez Państwa na rzecz kontrahentów krajowych na terytorium Polski (sprzedaż opodatkowana stawką VAT w wysokości 23%). Ponadto, posiadają Państwo dokumenty celne, z których wynika kwota podatku VAT, (...).
Zatem, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że skoro importowane towary są/będą przez Państwa wykorzystywane do czynności opodatkowanych, przysługuje Państwu/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, pomimo tego, że to nie Państwo lecz eksporter faktycznie pokrył koszty związane z odprawą importową, w tym koszt cła oraz podatku VAT.”.
Analogiczne stanowisko zostało również zaprezentowane przez Dyrektora KIS w poniższych interpretacjach indywidualnych: - interpretacja indywidualna z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.444.2023.1.MAZ; - interpretacja z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.517.2022.2.JSU; - interpretacja z dnia 28 maja 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.68.2021.2.RM; - interpretacja z dnia 8 stycznia 2021 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.399.2020.2.MR. W powołanych interpretacjach Dyrektor KIS konsekwentnie stwierdza, że reguła Incoterms DDP sama w sobie nie ma wpływu na prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu, o ile spełnione zostały warunki, o których mowa w ustawie o VAT.
Co więcej, należy również zwrócić uwagę na stanowisko zaprezentowane w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych w sprawie odliczenia VAT z tytułu importu towarów w przypadku zastosowania reguł Incoterms DDP. W prawomocnym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2022 r. sygn. I SA/Gl 599/22, sąd wskazał, że: „W sprawie trzeba podkreślić, iż nie można umownie regulować kwestii statusu podatnika z związku z importem towarów. Tego rodzaju zagadnienie może być i jest uregulowane ustawowo.
(…) W tym kontekście powoływanie się przez Skarżącą na warunki sprzedaży - Incoterms DDP jest dla określenia statusu podatnika podatku vat z tytułu importu towarów irrelewantene.”. Należy zatem wskazać, że reguły Incoterms regulują podział kosztów odprawy celnej na płaszczyźnie stosunku umownego między stronami transakcji, w związku z czym nie determinują jednak statusu prawnego żadnej ze stron na gruncie Unijnego Kodeksu Celnego ani ustawy o VAT. Warto również zauważyć, że powołanych interpretacjach, rozstrzygając sytuacje podatników Dyrektor KIS odwołuje się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „Trybunał”) z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road.
W tym orzeczeniu Trybunał wskazał, że prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednoczenie, Trybunał wskazał, że warunek ten jest spełniony jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. W przypadku spełnienia tego wymogu, podatnikowi powinno przysługiwać prawo do odliczenia VAT z tytułu dokonanego importu towarów.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia wszystkie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów na terytorium Polski. W przyjętym modelu operacyjnym Wnioskodawca: i. jest podatnikiem z tytułu importu towarów, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, ii. wykorzystuje nabyte w ramach importu Produkty do działalności opodatkowanej na terytorium Polski, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT; oraz iii. jest w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynika kwota podatku VAT podlegająca odliczeniu, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.
W konsekwencji, zastosowanie reguły Incoterms DDP do warunków dostawy Produktów nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT z tytułu importu Produktów, ponieważ reguły Incoterms funkcjonują wyłącznie na płaszczyźnie cywilnoprawnej i nie modyfikują statusu podatnika VAT z tytułu importu ustalanego na podstawie przepisów UKC i ustawy o VAT. W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT z tytułu importu Produktów na terytorium Polski.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 i 5 ustawy: Przez terytorium kraju – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Przez terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy: Przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy: Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11. Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów. W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz.
UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC: - „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane; - „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego; - „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
Według art. 18 ust. 1 UKC: Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego. Przedstawicielstwo może być bezpośrednie – w tym przypadku przedstawiciel celny działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie – w tym przypadku przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. Na mocy art. 77 UKC: 1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych: a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu; b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. 3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego (...). Z powołanych regulacji wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie długiem celnym.
Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni. Ponadto, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Natomiast z art. 26a ust. 1 ustawy wynika, że: Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
W myśl art. 26a ust. 2 ustawy: W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur: 1) uszlachetniania czynnego, 2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, 3) składowania celnego, 4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych, 5) wolnego obszaru celnego – miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
Przy tym, zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w: 1) zgłoszeniu celnym albo 2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447 - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b. Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy: Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.
Z wniosku wynika, że są Państwo członkiem międzynarodowej grupy A. (Grupa), która jest jedną z czołowych marek w obszarze (…) oraz pełni rolę (...) w zakresie zaawansowanej elektroniki użytkowej i inteligentnych technologii wytwarzania. Grupa posiada w swojej ofercie szeroką gamę produktów, w tym: (…) (Produkty). Spółka posiada siedzibę na terytorium Chin, ale jest również zarejestrowana dla celów VAT w Polsce i reprezentowana przez przedstawiciela podatkowego zgodnie z art. 18a ustawy o VAT. W strukturze Grupy Spółka pełni funkcję dystrybutora Produktów na rynek europejski.
Od (…) r. działalność Spółki w Polsce obejmuje również realizację transakcji importu Produktów od podmiotu powiązanego tj. B. oraz kontrahenta C. z siedzibą w Chinach (Dostawcy). Nabyte przez Spółkę Produkty są następnie przedmiotem dalszych dostaw do kontrahentów Spółki. Z perspektywy celnej Wnioskodawca jest wskazany jako „Odbiorca” (oraz „Importer” w zależności czy pole „Importer” było już dostępne w strukturze zgłoszeń celnych), na rzecz którego działa przedstawiciel celny w formie przedstawicielstwa pośredniego („Zgłaszający”). W konsekwencji, dłużnikiem celnym jest zarówno Wnioskodawca, jak i przedstawiciel celny (odpowiedzialność solidarna).
Tym samym, jako że na Spółce ciąży obowiązek uiszczenia cła, to jest ona również podatnikiem z tytułu importu Produktów. W obecnym modelu Spółka rozlicza VAT na zasadach ogólnych określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Transakcje importowe realizowane przez Spółkę są dokonywane na warunkach Incoterms DDP (Polska) (Delivered Duty Paid). Spółka wskazała, że w przyjętym modelu operacyjnym wykorzystuje Produkty do działalności opodatkowanej na terytorium Polski, w szczególności do transakcji lokalnej sprzedaży towarów, a koszt nabytych do Dostawców Produktów jest wliczony w cenę towarów dostarczanych przez Spółkę do swoich kontrahentów w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Spółka jest w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynika kwota podatku VAT podlegająca odliczeniu. Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów (Produktów) w okolicznościach opisanych we wniosku, tj. gdy transakcje importowe dokonywane są na warunkach Incoterms DDP (Polska) (Delivered Duty Paid).
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów kwota podatku: a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego, b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a, c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b, d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34. Z powołanych przepisów wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Przy czym, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku naliczonego wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.): Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, który jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego.
Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji. Należy również zauważyć, że w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, TSUE rozpatrywał m.in. prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów przez przewoźnika.
W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowi części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu.
Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
Należy również zauważyć, że do odliczenia kwot podatku z tytułu importu towarów uprawnieni są podatnicy będący podatnikami z tytułu importu towarów, a więc podatnicy, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. W tym przejawia się zasada neutralności podatku VAT, która zarezerwowana jest dla podatników nabywających towary i usługi wykorzystywane do celów działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie nastąpiło/nastąpi przemieszczenie towaru z kraju trzeciego (Chiny) na terytorium Polski, zatem taką transakcję należy uznać za import towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.
Przedstawiciel celny, jako przedstawiciel pośredni, dokonuje zgłoszenia celnego działając na rzecz Spółki (Odbiorcy lub Importera). Przy czym, z uwagi na przyjęte przez strony transakcji warunki Incoterms DDP, pomimo płatności podatku należnego VAT z tytułu importu Produktów, Spółka nie odliczała w swoich rozliczeniach VAT kwoty podatku naliczonego wynikającej z ich importu. Jednak, co istotne, jak Państwo wskazali – Spółka jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu Produktów.
Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa należy zatem uznać, że Spółka jako podmiot, na którym ciąży/będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu towarów (Produktów) jest/będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem po stronie Spółki, tj. importera towarów, z chwilą powstania długu celnego powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do importowanych towarów. Jednocześnie, importowane Produkty są/będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności opodatkowanych na terytorium Polski, w szczególności do transakcji lokalnej sprzedaży towarów. Ponadto, są Państwo w posiadaniu dokumentów celnych, z których wynika kwota podatku VAT.
Zatem, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że skoro importowane towary są/będą przez Państwa wykorzystywane do czynności opodatkowanych, przysługuje Państwu/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, pomimo tego, że dostawa jest realizowana na warunkach Incoterms DDP. Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku.
Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.