Pytania
1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. uwzględniając, iż Zakład Ubezpieczeń obecnie realizuje współpracę w ramach Programu z trzema Importerami oraz jednym Klientem, lecz zawarłby zbliżone umowy na czas określony również z innymi Importerami/Klientami (w tym ze Spółką Leasingową) - również w przypadku współpracy realizowanej pomiędzy Importerami/Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. - należy przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT?
2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. uwzględniając, iż Zakład Ubezpieczeń obecnie realizuje współpracę w ramach Programu z trzema Importerami i jednym Klientem, lecz podjąłby współpracę z Ubezpieczycielami w ramach tzw. reasekuracji - również w przypadku współpracy realizowanej pomiędzy Importerami/Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. - należy przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT?
3. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. uwzględniając, iż Zakład Ubezpieczeń obecnie realizuje współpracę w ramach Programu z trzema Importerami i jednym Klientem, lecz zawarłby zbliżone umowy na czas określony również z innymi Importerami/Klientami (w tym Spółką Leasingową) - również w przypadku współpracy realizowanej pomiędzy Importerami/Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. - oraz podjąłby współpracę z Ubezpieczycielami w ramach tzw. reasekuracji - należy przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT?
4. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. uwzględniając, iż Zakład Ubezpieczeń obecnie realizuje współpracę w ramach Programu z trzema Importerami i jednym Klientem, lecz zawarłby zbliżone umowy na czas określony również z innymi Importerami/Klientami (w tym Spółką Leasingową) - również w przypadku współpracy realizowanej pomiędzy Importerami/Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. - oraz podjąłby współpracę z Ubezpieczycielami w ramach tzw. reasekuracji oraz podjąłby współpracę z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) - należy przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT?
5. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód), gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj. Zakładu Ubezpieczeń) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. Zakład Ubezpieczeń) posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. Hiszpania)?
6. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytań nr 2 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód), gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj. Zakładu Ubezpieczeń) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. Zakład Ubezpieczeń) posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. Hiszpania)?
7. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytań nr 3 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód), gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj. Zakładu Ubezpieczeń) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. Zakład Ubezpieczeń) posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. Hiszpania)?
8. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytań nr 4 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód), gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj. Zakładu Ubezpieczeń) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. Zakład Ubezpieczeń) posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. Hiszpania)?
9. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 5 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie Zakładu Ubezpieczeń nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód)?
10. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 2 i 6 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie Zakładu Ubezpieczeń nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód)?
11. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 3 i 7 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie Zakładu Ubezpieczeń nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód)?
12. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 4 i 8 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie Zakładu Ubezpieczeń nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód)?
13. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w odniesieniu do współpracy realizowanej pomiędzy Importerami i / lub Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. należy przyjąć, że C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT?
14. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 13 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz C. SA. usługami prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego, gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj. C. SA.) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. C. SA.) posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. Hiszpania)?
15. W przypadku uznania stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 13 i 14 za prawidłowe - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym po stronie C. SA. nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA.: 1. w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - tj. uwzględniając, iż Zakład Ubezpieczeń obecnie realizuje współpracę w ramach Programu z trzema Importerami i jednym Klientem, lecz zawarłby zbliżone umowy na czas określony również z innymi Importerami i/lub Klientami (w tym również ze Spółką Leasingową) albo/oraz podjąłby współpracę z Ubezpieczycielami w ramach tzw. reasekuracji albo/oraz podjąłby współpracę z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) - również w przypadku współpracy realizowanej pomiędzy Importerami/ Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. - należy przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT (stanowisko w zakresie pytań nr 1,2, 3 oraz 4); 2. po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód), gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj.
Zakładu Ubezpieczeń) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj.
Zakład Ubezpieczeń) posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. Hiszpania (stanowisko w zakresie pytań nr 5, 6, 7 i 8); 3. po stronie Zakładu Ubezpieczeń nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego, które z punktu widzenia Zakładu Ubezpieczeń są usługami likwidacji szkód (stanowisko w zakresie pytań nr 9, 10, 11 i 12); 4. w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w odniesieniu do współpracy realizowanej pomiędzy Importerami i/lub Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. należy przyjąć, że C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT (stanowisko w zakresie pytania nr 13); 5. po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia polskiego podatku VAT należnego w związku ze świadczonymi na rzecz C. SA. usługami prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego, gdyż zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (tj.
C. SA.) jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (tj. C. SA.) posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. Hiszpania (stanowisko w zakresie pytania nr 14); 6. po stronie C. SA. nie wystąpi prawo do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego (stanowisko w zakresie pytania nr 15). Poniżej Zakład Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA. przedstawiają szczegółowe uzasadnienie przedstawionego powyżej stanowiska. Uzasadnienie Ad 1, 2, 3 oraz 4 Ustawa o VAT nie zawiera definicji „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”.
Pojęcie to należy analizować w oparciu o regulacje zawarte w Rozporządzeniu. Stosownie do art. 11 ust. 1 Rozporządzenia, na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 Rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
W myśl art. 11 ust. 2 Rozporządzenia, na użytek stosowania jego następujących artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 Rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje: a) art. 45 dyrektywy 2006/112/WE; b) począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE; c) do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE; d) art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
Z kolei, zgodnie z art. 11 ust. 3 Rozporządzenia, fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 53 ust. 1 Rozporządzenia, na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy.
Wykładnia pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” przedstawiona w Rozporządzeniu była także przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). W wyroku TSUE z 16 października 2014 r. w sprawie o sygn. C 605/12 (Welmory Sp. z o.o.) wskazano, że: „stałe miejsce prowadzenia działalności powinno charakteryzować się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”.
W zakresie definicji pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” aktualne jest również orzecznictwo TSUE zaprezentowane w innych wyrokach m.in. w wyroku z 4 lipca 1985 r. w sprawie o sygn. C-168/84 (Gunter Berkholz), w wyroku z 2 maja 1996 r. w sprawie o sygn. C- 231/94 (Faaborg-Gelting Linien A/S), w wyroku z 17 lipca 1997 r. w sprawie o sygn. C-190/95 (ARO Lease BV), w wyroku z 20 lutego 1997 r. w sprawie o sygn. C-260/95 (Commissioners of Customs and Excise), w wyroku z 7 maja 1998 r. w sprawie o sygn. C-390/96 (Lease Plan Luxembourg SA).
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie TSUE, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej wymaga posiadania odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędnej do prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnienia pewnej minimalnej skali działalności gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób okresowy. Ponadto, realizowana z tego miejsca działalność powinna być prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa.
W konsekwencji, dla uznania danego miejsca za stałe miejsce prowadzenia działalności niezbędne jest spełnienie określonych warunków wynikających z definicji zawartej w Rozporządzeniu oraz wykładni TSUE. Stałe miejsce prowadzenia działalności powinno: (i) mieć charakter „stały”, tzn. trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny i niezmienny oraz (ii) charakteryzować się wystarczającym stopniem zaangażowania, by uznać, że działalność w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób przemijający lub okresowy.
W związku z tym, jeśli działalność prowadzona w danym miejscu cechuje się stałością, niezbędne jest istnienie w tym miejscu odpowiedniej infrastruktury technicznej oraz personelu świadczącego samodzielnie określone czynności. Biorąc pod uwagę powyższe, zgodnie z wykładnią prezentowaną w orzecznictwie TSUE oraz regulacjami zawartymi w Rozporządzeniu, dla powstania „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” niezbędne jest: (i) dysponowanie odpowiednim zapleczem personalnym i technicznym oraz (ii) prowadzenie działalności w danym miejscu w sposób stały i niezależny.
Wnioskując a contrario - jeżeli nie są spełnione powyższe warunki, wówczas nie można uznać, iż „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” powstaje.
Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, analiza wskazanych powyżej przesłanek na gruncie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, iż Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, niezależnie od tego czy Zakład Ubezpieczeń rozszerzy obecnie prowadzoną współpracę z trzema Importerami i jednym Klientem o: współpracę z kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym o Spółkę Leasingową), współpracę z Ubezpieczycielami, współpracę z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń), czy też współpracę z kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym Spółkę Leasingową) oraz o współpracę z Ubezpieczycielami lub współpracę z kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym Spółkę Leasingową) oraz o współpracę z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) lub współpracę z kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym Spółkę Leasingową) oraz o współpracę z Ubezpieczycielami oraz o współpracę z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń).
Na powyższe nie wpływa również fakt ewentualnej współpracy realizowanej pomiędzy Importerami i/lub Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA. Poniżej przedstawiono ocenę w zakresie wskazanych powyżej przesłanek w omawianym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, jak również ocenę w zakresie braku możliwości uznania ubezpieczenia szkód zapewnianego przez Zakład Ubezpieczeń na terytorium Polski za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
Zaplecze personalne i infrastruktura techniczna Warunkiem posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium danego państwa jest występowanie odpowiedniej struktury personalnej i technicznej na terytorium tego państwa. Przy czym, zgodnie z orzecznictwem TSUE, do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie nie jest konieczne, by infrastruktura stanowiła własność podatnika, a pracownicy byli przez niego zatrudnieni. Korzystanie z zaplecza technicznego oraz personelu innego podmiotu może również prowadzić do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności w innym kraju.
Dodatkowo, również zgodnie z dominującym obecnie stanowiskiem polskich organów podatkowych, nie jest niezbędne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego. Podmiotowi posiadającemu stale miejsce prowadzenia działalności w Polsce musi jednak przysługiwać kontrola nad zapleczem personalnym i technicznym. By spełnić omawiany warunek wystarczającym jest zatem, aby podmiot korzystał zarówno z zaplecza personalnego jak i technicznego innych podmiotów w taki sposób, który umożliwia mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych dla potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności.
W omawianym stanie faktycznym, Zakład Ubezpieczeń jest podmiotem zagranicznym podlegającym hiszpańskiemu organowi nadzoru ubezpieczeniowego (z ograniczonym również nadzorem ze strony polskiego organu nadzoru ubezpieczeniowego, wynikającym wprost z odpowiednich przepisów, mającym charakter „pomocniczy” w stosunku do ogólnego nadzoru sprawowanego przez hiszpański organ nadzoru ubezpieczeniowego). Ponadto, Zakład Ubezpieczeń nie prowadzi/nie będzie prowadził na terytorium Polski działalności gospodarczej w zakresie ubezpieczeń poprzez oddział.
Jednocześnie, działalność Zakładu Ubezpieczeń polega/będzie polegać na świadczeniu usług ubezpieczeniowych w Hiszpanii, a działania realizowane na terytorium państw europejskich (zasadniczo położonych na Europejskim Obszarze Gospodarczym) - polegające na likwidacji szkód (w tym ewentualnie - prowadzeniu Centrum Zgłoszeniowego) - są/będą wyłącznie konsekwencją prowadzenia przez Zakład Ubezpieczeń działalności gospodarczej w Hiszpanii.
Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce adresu korespondencyjnego, nie posiada/nie będzie posiadał tytułu prawnego do żadnej placówki położonej na terytorium Polski, tj. nie jest/nie będzie właścicielem żadnej nieruchomości ani nie wynajmuje i nie dysponuje/nie będzie wynajmował i nie będzie dysponował faktycznie żadnymi pomieszczeniami biurowymi lub innymi lokalami. Dodatkowo, Zakład Ubezpieczeń nie dysponuje/nie będzie dysponował w Polsce infrastrukturą techniczną niezbędną do prowadzenia działalności.
W szczególności, Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce bezpośrednio ani pośrednio żadnych urządzeń ani innych zasobów technicznych niezbędnych w procesie świadczenia usług ubezpieczeniowych. Jednocześnie, w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, sam fakt, iż usługi assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usługi prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) świadczone przez polski podmiot, tj. B. Sp. z o.o. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń są/będą wykonywane przy użyciu infrastruktury oraz sprzętu i wyposażenia technicznego tego podmiotu (tj. B. Sp. z o.o.) nie może być utożsamiany z utworzeniem w Polsce struktury Zakładu Ubezpieczeń w tym zakresie.
W odniesieniu do nabywanych przez Zakład Ubezpieczeń od B. Sp. z o.o. usług assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) należy zauważyć, że infrastruktura oraz sprzęt i wyposażenie techniczne (w postaci komputerów, telefonów komórkowych czy samochodów służbowych) wykorzystywane do świadczenia tych usług są/będą własnością B. Sp. z o.o. Przy czym, w związku ze współpracą z B. Sp. z o.o., Zakład Ubezpieczeń nie uzyskał i nie uzyska żadnego prawa do dysponowania pomieszczeniami, lokalami lub innymi aktywami, w tym sprzętem oraz wyposażeniem technicznym należącym do B. Sp. z o.o. W szczególności Zakładowi Ubezpieczeń nie przysługuje/nie będzie przysługiwać prawo do zarządzania infrastrukturą, sprzętem oraz wyposażeniem technicznym wykorzystywanym do świadczenia usług assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) przez B. Sp. z o.o. ani prawo do ingerencji w ich funkcjonowanie, gdyż to B. Sp. z o.o. posiada/ będzie posiadać pełną niezależność w podejmowaniu decyzji co do sposobu ich wykorzystania.
Z kolei, w odniesieniu do kryterium posiadania zaplecza personalnego należy wskazać, że Zakład Ubezpieczeń nie zatrudnia/nie będzie zatrudniać w Polsce żadnych pracowników, nie posiada/nie będzie posiadać swoich przedstawicieli działających w jego imieniu i na jego rzecz, w szczególności nie posiada/nie będzie posiadać osób uprawnionych do zawierania, negocjowania i rozwiązywania umów w imieniu i na rzecz Zakładu Ubezpieczeń w Polsce.
Jednocześnie, nie można również uznać, że pracownicy B. Sp. z o.o. - świadczącego na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługi assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) - mogą zostać uznani za zaplecze personalne Zakładu Ubezpieczeń wystarczające dla powstania jego stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.
Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadać bowiem żadnych uprawnień do podejmowania czynności kontrolnych lub nadzorczych w odniesieniu do pracowników B. Sp. z o.o. lub jego podwykonawców, z wyjątkiem kontroli biznesowych w obszarze jakości usług świadczonych przez B. Sp. z o.o., co jest standardowym elementem współpracy związanym z zakupem jakichkolwiek usług. Niemniej, nawet w przypadku skorzystania przez Zakład Ubezpieczeń z periodycznej kontroli jakości - przy czym skorzystanie z tego uprawnienia zależy od woli Zakładu Ubezpieczeń - nie ma/nie będzie miał on wpływu na organizację i przeprowadzenie procesu świadczenia usług przez B. Sp. z o.o. na jego rzecz.
Ponadto, Zakład Ubezpieczeń nie ma/nie będzie miał żadnych uprawnień do wydawania poleceń lub wytycznych pracownikom B. Sp. z o.o. Pracownicy B. Sp. z o.o. pozostają/będą pozostawać całkowicie niezależni od Zakładu Ubezpieczeń, a zatem nie występuje/nie wystąpi pomiędzy nimi jakakolwiek podległość służbowa. Dodatkowo należy wskazać, że B. Sp. z o.o. przysługuje/będzie przysługiwała wyłączność w zakresie podejmowania decyzji o podjęciu współpracy z podwykonawcami w zakresie wykonywania wybranych czynności związanych z usługami assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usługami prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń.
Jednocześnie, pracownicy B. Sp. z o.o. oraz jego podwykonawcy - obok świadczenia usług związanych z assistance samochodowym (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) objętych ochroną przez Zakład Ubezpieczeń - równocześnie wykonują/będą wykonywać czynności na rzecz innych podmiotów (kontrahentów B. Sp. z o.o.), niezwiązanych w żaden sposób z Zakładem Ubezpieczeń. Należy przy tym podkreślić, że działania podejmowane przez pracowników oraz współpracowników B. Sp. z o.o. służą/będą służyć realizacji jego interesów (nie zaś interesów Zakładu Ubezpieczeń).
W związku z tym, pracowników oraz współpracowników B. Sp. z o.o. nie można uznać za zaplecze personalne będące w dyspozycji Zakładu Ubezpieczeń. Analogicznie sytuacja wygląda w odniesieniu do Agenta i jego pracowników oraz współpracowników - w tym OFWCA. A zatem, również w tym przypadku Zakład Ubezpieczeń nie będzie dysponował zapleczem technicznym, lokalowym czy personalnym w tym zakresie - nie będzie bowiem uprawniony do korzystania z substratu majątkowo-personalnego Agenta.
Czynności realizowane przez Agenta i/ lub OFWCA będą wykonywane przy użyciu infrastruktury oraz sprzętu i wyposażenia technicznego tych podmiotów (tj. w szczególności Agenta), co nie może być utożsamiane z utworzeniem w Polsce struktury Zakładu Ubezpieczeń w tym zakresie, gdyż Zakład Ubezpieczeń nie uzyska żadnego prawa do dysponowania pomieszczeniami, lokalami lub innymi aktywami, w tym sprzętem oraz wyposażeniem technicznym należącym do Agenta i/lub OFWCA. Zakład Ubezpieczeń nie będzie również uprawniony do wydawania poleceń/wytycznych w stosunku do Agenta (w tym jego pracowników i współpracowników) czy OFWCA.
Zakład Ubezpieczeń nie będzie posiadać żadnych uprawnień do biznesowego „kierownictwa” w odniesieniu do pracowników Agenta/OFWCA. Zakładowi Ubezpieczeń będą wprawdzie przysługiwać uprawnienia nadzorcze i kontrolne względem Agenta oraz OFWCA, jednak wyłącznie w zakresie wprost wynikającym z przepisów prawa (art. 26 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń). Innymi słowy - nadzorowi i kontroli będzie podlegać prawidłowość wykonywania czynności agencyjnych - tj. zgodność z przepisami prawa (w szczególności z ustawą o dystrybucji ubezpieczeń) i postanowieniami umowy agencyjnej.
Należy również podkreślić, iż - w zakresie współpracy z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) - Zakład Ubezpieczeń nie zatrudnia/nie będzie zatrudniać w Polsce żadnych pracowników, nie posiada/nie będzie posiadać swoich przedstawicieli działających w jego imieniu i na jego rzecz, w szczególności nie posiada/nie będzie posiadać osób uprawnionych do zawierania, negocjowania i rozwiązywania umów w imieniu i na rzecz Zakładu Ubezpieczeń w Polsce.
Dodatkowo, należy wskazać, iż Zakład Ubezpieczeń nie będzie posiadać w Polsce infrastruktury, zaplecza personalnego i technicznego w związku z reasekuracją ubezpieczeń na rzecz Ubezpieczycieli. Reasekuracja opiera się bowiem wyłącznie na działaniach w zakresie przejmowania ryzyka (szeregu ryzyk), nie zaś na fizycznych działaniach podejmowanych na rzecz ubezpieczonych (Importerów/Klientów) na terytorium Polski. Wszelkie działania związane z obsługą ubezpieczeń reasekurowanych przez Zakład Ubezpieczeń są więc podejmowane przez Ubezpieczycieli.
W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony przez Zakład Ubezpieczeń stan faktyczny/ zdarzenie przyszłe, należy uznać, że Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał, ani nie kontroluje/nie będzie kontrolował w Polsce infrastruktury, zaplecza personalnego i technicznego koniecznego do wykonywania działalności gospodarczej w sposób ciągły i zorganizowany - a zatem nie jest/nie będzie spełniona kluczowa przesłanka warunkująca istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności Zakładu Ubezpieczeń w Polsce.
Stałość i niezależność prowadzonej działalności gospodarczej Warunkiem posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium danego państwa jest także kryterium stałości oraz niezależności niezbędnej do podejmowania decyzji w ramach stałego miejsca prowadzenia działalności. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, współpraca Zakładu Ubezpieczeń i Importerów i/lub Klientów w ramach realizacji Programów odbywa się/odbywać się będzie na podstawie umów ubezpieczenia zawieranych na czas określony.
Również związana z tym współpraca pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń a B. Sp. z o.o. odbywa/będzie odbywać się w oparciu o umowę wykonawczą zawartą na czas określony, z czego wynika okresowy charakter tej współpracy. Jednocześnie, aktywność Zakładu Ubezpieczeń na terytorium państw położonych na Europejskim Obszarze Gospodarczym (w tym w Polsce) w związku ze współpracą z Importerami i/lub Klientami w ramach obsługi Programów ogranicza/będzie ograniczać się jedynie do działań w zakresie likwidacji szkód, z czym związana jest/będzie również współpraca z B. Sp. z o.o. w zakresie usług assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego).
Biorąc pod uwagę powyższe, aktywność Zakładu Ubezpieczeń w związku ze współpracą z Importerami i/lub Klientami oraz z B. Sp. z o.o. w ramach obsługi Programów ma/będzie miała charakter okresowy i nie może być uznana za działalność cechującą się stałością.
Ponadto, współpraca na podstawie umowy agencyjnej pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń a Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) także będzie miała charakter umowy zawartej na czas określony, a jednocześnie współpraca ta (zarówno jeśli chodzi o przedmiot tej współpracy, jak i okres tej współpracy) będzie ściśle powiązana z konkretną umową ubezpieczenia zbiorowego zawartą pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń a Klientem (w postaci Spółki Leasingowej).
Okresowy charakter będzie miała również współpraca Zakładu Ubezpieczeń z Ubezpieczycielami w zakresie reasekuracji. Umowy reasekuracji pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń a Ubezpieczycielami będą bowiem zawierane na czas określony.
Tym samym, działalność Zakładu Ubezpieczeń na terytorium Polski ogranicza się/ograniczać się będzie jedynie do realizacji Programów - w ramach współpracy z Importerem albo z Importerami i /lub Klientami oraz B. Sp. z o.o. - oraz - ewentualnie do współpracy z Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) i/lub świadczenia usług reasekuracji na rzecz Ubezpieczycieli, na podstawie umów zawieranych na czas określony.
W świetle powyższego, nie można uznać, że działalność Zakładu Ubezpieczeń prowadzona w Polsce ma/będzie miała charakter stały, wyrażony w szczególności jako zamiar Zakładu Ubezpieczeń do prowadzenia działalności z tego miejsca w sposób permanentny/długofalowy. W konsekwencji, w analizowanym przypadku nie jest/nie będzie spełnione kryterium stałości prowadzonej działalności na terytorium Polski.
Podkreślić bowiem należy, iż dla uznania, że dany podmiot posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej decydujący jest m.in. fakt, że struktura funkcjonująca przez określony czas charakteryzuje się wystarczającą stałością, a nie została założona dla potrzeb przemijających. Stałość prowadzonej działalności musi być odnoszona do czynnika czasu, czyli do długości okresu działalności, do jej zamierzonej lub faktycznej powtarzalności i systematyczności (takie stanowisko zostało wyrażone m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z: (i) 19 czerwca 2020 r. (sygn.
0114-KDIP1-2.4012.81.2020.2.JŻ) oraz (ii) 22 grudnia 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.429.2021.2.PC). W analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, warunki te nie są spełnione. Niezależnie od powyższego, należy również zwrócić uwagę na fakt, że - zgodnie z przeprowadzoną we wcześniejszej części wniosku analizą - Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał zasobów personalnych i technicznych koniecznych do prowadzenia działalności na terytorium Polski.
Tym samym, bezprzedmiotowe staje się rozpatrywanie kryterium stałości działalności, gdyż - w ocenie Zakładu Ubezpieczeń - nie dysponuje on/nie będzie dysponował na terytorium Polski zasobami pozwalającymi stwierdzić, że prowadzi działalność w Polsce. Dodatkowo, w analogiczny sposób należy odnieść się do drugiej części rozpatrywanego kryterium, tj. kryterium niezależności, które należy rozumieć jako realizowanie działalności z tego stałego miejsca prowadzenia działalności w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa.
Zakład Ubezpieczeń nie posiada i nie będzie posiadał na terytorium Polski zasobów ludzkich, a zatem nie będzie możliwe podejmowanie w Polsce jakichkolwiek decyzji o charakterze zarządczym lub innych istotnych decyzji związanych z działalnością w zakresie likwidacji szkód pokrytych przez Zakład Ubezpieczeń w Polsce. Jednocześnie, wszystkie decyzje biznesowe dotyczące działalności gospodarczej Zakładu Ubezpieczeń podejmowane są/będą poza terytorium Polski.
Decyzje zarządcze, w szczególności decyzje co do działalności biznesowej, rozwoju, usług ubezpieczeniowych oferowanych przez Zakład Ubezpieczeń a także ogólnej administracji (przykładowo w zakresie finansów, rozwiązań informatycznych czy też reklamy) podejmowane są/będą siedzibie Zakładu Ubezpieczeń, tj. w Hiszpanii. Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce infrastruktury personalnej, a w szczególności nie posiada/nie będzie posiadał osób uprawnionych do zawierania, negocjowania i rozwiązywania umów w imieniu i na rzecz Zakładu Ubezpieczeń w Polsce. Tym samym, w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, kryterium niezależności w żadnym stopniu nie może zostać uznane za spełnione.
W konsekwencji, mając na uwadze powyższe - w szczególności okresowy charakter współpracy z Importerami i/lub Klientami, B. Sp. z o.o., Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) oraz Ubezpieczającymi - w ocenie Zakładu Ubezpieczeń kryterium stałości oraz niezależności prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce - które to kryteria są niezbędne do uznania, że Zakład Ubezpieczeń posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce - nie są/nie będą spełnione w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
Związek z działalnością gospodarczą Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym obecnie przez polskie organy podatkowe, definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności” powinna być także rozpatrywana w związku z definicją działalności gospodarczej” zawartą w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W związku z powyższym, do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności podmiotu na terytorium danego kraju dochodzi, jeżeli przy wykorzystaniu na tym terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły, podmiot ten prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów usług. Przyjąć zatem należy, że infrastruktura techniczna i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał na terytorium Polski infrastruktury oraz personelu, w związku z czym rozpatrywane kryterium związku z działalnością gospodarczą staje się bezprzedmiotowe. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, z uwagi na to, że nie posiada/nie będzie posiadał ani nie dysponuje/nie będzie dysponował na terytorium Polski żadnymi zasobami personalnymi ani technicznymi pozwalającymi stwierdzić, że prowadzi działalność w Polsce - kryterium związku z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie jest spełnione.
Reasumując, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., z uwagi na to, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał właściwej struktury zasobów ludzkich i technicznych w Polsce koniecznych do prowadzenia działalności gospodarczej - w związku z czym również kryterium stałości i niezależności oraz kryterium związku z działalnością gospodarczą nie są/nie będą spełnione - Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadał na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia i Ustawy o VAT.
Powyższa konkluzja dotyczy wszystkich możliwych wariantów rozszerzenia zakresu obecnej współpracy Zakładu Ubezpieczeń, tj. sytuacji, w której rozszerzenie to obejmowałoby podjęcie współpracy z: kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym ze Spółką Leasingową), Ubezpieczycielami, kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym ze Spółką Leasingową) oraz Ubezpieczycielami, kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym ze Spółką Leasingową) oraz Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń) oraz kolejnymi Importerami i/lub Klientami (w tym ze Spółką Leasingową) oraz Ubezpieczycielami oraz Agentem (w związku z którą dodatkowo OFWCA zostaną zgłoszone przez Zakład Ubezpieczeń do rejestru agentów prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, po uprzednim przeprowadzeniu egzaminu agencyjnego przez Zakład Ubezpieczeń).
Na powyższe stanowisko nie wpływa również fakt ewentualnej współpracy realizowanej pomiędzy Importerami i/lub Klientami oraz C. SA. w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego wykonywanych przez B. Sp. z o.o. na zlecenie C. SA.. Ad 5, 6, 7 oraz 8 Zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 tej regulacji oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n Ustawy o VAT.
Jednocześnie - stosownie do art. 28b ust. 2 Ustawy o VAT - w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie ze stanowiskiem wskazanym w zakresie pytań nr 1, 2, 3 oraz 4, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy przyjąć, iż Zakład Ubezpieczeń nie posiada/nie będzie posiadać w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT. W konsekwencji, regulacja zawarta w art. 28b ust. 2 Ustawy o VAT nie znajdzie - w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA. - zastosowania w odniesieniu do usług assistance samochodowego (w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) świadczonych przez B. Sp. z o.o. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń.
Ponadto, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania: art. 28e Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z nieruchomościami; art. 28f Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami transportu; art. 28g Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane ze wstępem na imprezy; art. 28h Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami pomocniczymi do usług transportu ani wyceny rzeczowego majątku ruchomego; art. 28i Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami restauracyjnymi i cateringowymi; art. 28j Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie stanowią usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu; art. 28k Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami elektronicznymi; art. 28n Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami turystyki.
W konsekwencji, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., świadczone przez B. Sp. z o.o. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń - nieposiadającego stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce - usługi assistance samochodowego (usługi likwidacji szkód, w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce, gdyż - zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT - miejscem ich świadczenia jest/będzie kraj siedziby Zakładu Ubezpieczeń, tj. Hiszpania.
A zatem, po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce w związku ze świadczonymi na rzecz Zakładu Ubezpieczeń usługami assistance samochodowego (usługami likwidacji szkód, w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego). Ad 9, 10, 11 oraz 12 Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej regulacji, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Z kolei, zgodnie z ust. 2 tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak wskazano w uzasadnieniu do własnego stanowiska w zakresie pytania nr 1, 2, 3 oraz 4, w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., przesłanki zawarte w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie będą spełnione w przypadku aktywności Zakładu Ubezpieczeń związanej ze współpracą z B. Sp. z o.o.. W konsekwencji, w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., nie można uznać, iż Zakład Ubezpieczeń jest/będzie polskim podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT.
Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 Ustawy o VAT. Ponadto, w myśl ust. 2 pkt 1 analizowanej regulacji, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Mając na uwadze powyższe regulacje, należy wskazać, iż nie będą spełnione dwie podstawowe przesłanki umożliwiające dokonanie odliczenia podatku VAT naliczonego, tj. Zakład Ubezpieczeń nie jest/nie będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT oraz Zakład Ubezpieczeń nie otrzymuje/nie będzie otrzymywał od B. Sp. z o.o. faktur z wykazanym polskim podatkiem VAT, gdyż - jak wskazano w stanowisku dotyczącym pytań nr 5, 6, 7 oraz 8 powyżej - usługi świadczone przez B. Sp. z o.o. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce.
W konsekwencji, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., Zakład Ubezpieczeń nie ma/nie będzie miał prawa do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego w związku z nabywaniem usług assistance samochodowego (usług likwidacji szkód, w tym ewentualnie - usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego) od B. Sp. z o.o. Ad 13 W odniesieniu do stanowiska w zakresie braku posiadania przez C. SA. w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT, należy wskazać, iż analiza przesłanek oraz argumenty przywołane w odniesieniu do pytań 1 -4 niniejszego wniosku w zakresie działalności prowadzonej przez Zakład Ubezpieczeń są analogiczne z perspektywy C. SA.
Pierwszym warunkiem posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium danego państwa jest występowanie odpowiedniej struktury personalnej i technicznej na terytorium tego państwa. W omawianym stanie faktycznym, C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać, ani nie kontroluje/nie będzie kontrolować w Polsce infrastruktury, zaplecza personalnego i technicznego koniecznego do wykonywania działalności gospodarczej w sposób ciągły i zorganizowany - a zatem nie jest/nie będzie spełniona kluczowa przesłanka warunkująca istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności C. SA. w Polsce.
Kolejnym warunkiem posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium danego państwa jest także kryterium stałości oraz niezależności niezbędnej do podejmowania decyzji w ramach stałego miejsca prowadzenia działalności.
W odniesieniu do ewentualnej współpracy w zakresie usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego przez B. Sp. z o.o. dotyczącego obsługi Programów, realizowanej pomiędzy Importerami i/lub Klientami oraz C. SA. - mając na uwadze w szczególności okresowy charakter współpracy C. SA. z Importerami i lub/Klientami oraz B. Sp. z o.o. - kryterium stałości oraz niezależności prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które to kryteria są niezbędne do uznania, że C. SA. posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, nie są/nie będą spełnione w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
Dodatkowo, do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności podmiotu na terytorium danego kraju dochodzi, jeżeli przy wykorzystaniu na tym terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany oraz ciągły, podmiot ten prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów usług. W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać na terytorium Polski infrastruktury oraz personelu, w związku z czym rozpatrywane kryterium związku z działalnością gospodarczą staje się bezprzedmiotowe.
Tym samym, z uwagi na to, że C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać ani nie dysponuje/nie będzie dysponować na terytorium Polski żadnymi zasobami personalnymi ani technicznymi pozwalającymi stwierdzić, że prowadzi działalność w Polsce - kryterium związku z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie jest spełnione.
Reasumując, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., z uwagi na to, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać właściwej struktury zasobów ludzkich i technicznych w Polsce koniecznych do prowadzenia działalności gospodarczej - w związku z czym również kryterium stałości i niezależności oraz kryterium związku z działalnością gospodarczą nie są/nie będą spełnione - C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia i Ustawy o VAT.
Ad 14 W odniesieniu do stanowiska w zakresie braku obowiązku rozliczania polskiego podatku VAT należnego po stronie B. Sp. z o.o. w związku ze świadczonymi na rzecz C. SA. usługami prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego, należy wskazać, iż regulacje oraz argumenty przywołane w odniesieniu do pytań 5-8 niniejszego wniosku są analogiczne. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wskazanym w zakresie pytania 13, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy przyjąć, iż C. SA. nie posiada/nie będzie posiadać w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów Rozporządzenia oraz Ustawy o VAT.
Tym samym, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., w odniesieniu do usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego świadczonych przez B. Sp. z o.o. na rzecz C. SA., nie znajdzie zastosowania: regulacja zawarta w art. 28b ust. 2 Ustawy o VAT; art. 28e Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z nieruchomościami; art. 28f Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami transportu; art. 28g Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane ze wstępem na imprezy; art. 28h Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami pomocniczymi do usług transportu ani wyceny rzeczowego majątku ruchomego; art. 28i Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami restauracyjnymi i cateringowymi; art. 28j Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie stanowią usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu; art. 28k Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami elektronicznymi; art. 28n Ustawy o VAT, gdyż świadczone przez B. Sp. z o.o. usługi nie są związane z usługami turystyki.
W konsekwencji, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., świadczone przez B. Sp. z o.o. na rzecz C. SA. - nieposiadającego stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce - usługi prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, gdyż - zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT - miejscem ich świadczenia jest/będzie kraj siedziby C. SA., tj. Hiszpania. A zatem, po stronie B. Sp. z o.o. nie wystąpi obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego w Polsce w związku ze świadczonymi na rzecz C. SA. usługami prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego.
Ad 15 W odniesieniu do stanowiska w zakresie braku prawa do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego z tytułu nabywanych od B. Sp. z o.o. usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego przez C. SA., przesłanki oraz argumenty przywołane w odniesieniu do pytań 9-12 niniejszego wniosku dotyczące braku prawa do odliczenia podatku VAT przez Zakład Ubezpieczeń są analogiczne z perspektywy C. SA. Należy bowiem wskazać, iż w analizowanej sytuacji przesłanki zawarte w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie będą spełnione w przypadku aktywności C. SA. związanej ze współpracą z B. Sp. z o.o..
W konsekwencji, w ocenie Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. i C. SA., nie można uznać, iż C. SA. jest/ będzie polskim podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT. Tym samym, należy wskazać, iż w analizowanym przypadku nie będą spełnione podstawowe przesłanki umożliwiające dokonanie odliczenia podatku VAT naliczonego, w szczególności, C. SA. nie jest/nie będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT. Dodatkowo, C. SA. nie otrzymuje/nie będzie otrzymywać od B. Sp. z o.o. faktur z wykazanym polskim podatkiem VAT, gdyż - jak wskazano w stanowisku dotyczącym pytania 14 powyżej - usługi świadczone przez B. Sp. z o.o. na rzecz C. SA. nie będą podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce.
W konsekwencji, zdaniem Zakładu Ubezpieczeń, B. Sp. z o.o. oraz C. SA., C. SA. nie ma/nie będzie miała prawa do odliczenia polskiego podatku VAT naliczonego w związku z nabywaniem usług prowadzenia Centrum Zgłoszeniowego od B. Sp. z o.o..
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A. S.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.