Pytania
1) Czy Wnioskodawca powinien dokumentować świadczenia pieniężne jakie będzie wypłacał na rzecz Zainteresowanej (osoby fizycznej planującej prowadzić nierejestrowaną działalność w rozumieniu art. 5 Prawa przedsiębiorców) w części uzależnionej od wysokości zakupów własnych Zainteresowanej na podstawie odpowiednio faktury korygującej lub wpisu do ewidencji korekt do paragonu w związku z zaistnieniem przesłanek do obniżenia podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT?
2) Czy Wnioskodawca powinien dokumentować świadczenia pieniężne jakie będzie wypłacał na rzecz Zainteresowanej (osoby fizycznej planującej prowadzić nierejestrowaną działalność w rozumieniu art. 5 Prawa przedsiębiorców) w części uzależnionej od wysokości zakupów dokonanych przez osoby ze struktury Zainteresowanej na podstawie not uznaniowych (lub odpowiednio not obciążeniowych wystawionych przez Zainteresowaną) poprzez uznanie, że są to świadczenia pieniężne niestanowiące wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
1) Zdaniem Wnioskodawcy świadczenia pieniężne jakie będzie wypłacał na rzecz Zainteresowanej (osoby fizycznej planującej prowadzić nierejestrowaną działalność w rozumieniu art. 5 Prawa przedsiębiorców) w części uzależnionej od wysokości zakupów własnych Zainteresowanej nie powinny być potwierdzane dokumentami wynikającymi z przepisów ustawy o VAT i przepisów wykonawczych tj. odpowiednio fakturą, fakturą korygującą bądź poprzez wpis do ewidencji korekt do paragonu. Zdaniem Wnioskodawcy wypłaty świadczeń pieniężnych w tej części powinny być dokumentowane notą księgową tj. notą uznaniową wystawianą przez Wnioskodawcę bądź notą obciążeniowa wystawianą przez Zainteresowaną.
2) Zdaniem Wnioskodawcy świadczenia pieniężne jakie będzie wypłacał na rzecz Zainteresowanej (osoby fizycznej planującej prowadzić nierejestrowaną działalność w rozumieniu art. 5 Prawa przedsiębiorców) w części uzależnionej od wysokości zakupów dokonanych przez osoby ze struktury Zainteresowanej nie powinny być potwierdzane dokumentami wynikającymi z przepisów ustawy o VAT i przepisów wykonawczych tj. powinny być dokumentowane notą księgową tj. notą uznaniową wystawianą przez Wnioskodawcę bądź notą obciążeniowa wystawianą przez Zainteresowaną.
Odnosząc się łącznie do obu przedstawionych wątpliwości, Wnioskodawca uważa, że w istocie na podstawie jednego stosunku prawnego, do nawiązania, którego dojdzie poprzez zaakceptowanie przez Konsultanta regulaminu i przystąpienia do sieci sprzedaży Spółki będzie ona dokonywała z perspektywy VAT wyłącznie jednego świadczenia, kalkulowanego jedynie w oparciu o dwa przedstawione mechanizmy.
Innymi słowy Wnioskodawca uważa, że rozdzielanie przedmiotowego, zdaniem Wnioskodawcy jednego świadczenia pieniężnego na dwa odrębne sposoby dokumentowania jest niezasadne, bowiem jego wysokość może być uzależniona zarówno od wartości zakupów własnych Zainteresowanej a także od zakupów dokonanych przez jego strukturę. Podział takiego świadczenia na dwa różne dokumenty miałby charakter sztuczny, który nie odzwierciedlałby w sposób prawidłowy rzeczywistości. Wnioskodawca uważa zatem, że całość świadczenia pieniężnego wypłacanego Konsultantowi powinna być udokumentowana notą księgową jako wypłata niezwiązana z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5 ustawy o VAT.
Wnioskodawca planuje wdrożyć model sprzedaży wielopoziomowej, w którym po zakończeniu okresu rozliczeniowego (miesiąca) będzie przyznawane jedno świadczenie pieniężne na rzecz Zainteresowanej, kalkulowane według algorytmu uwzględniającego: wartość zakupów dokonanych bezpośrednio przez Zainteresowaną (tzw. komponent własny), oraz/lub wartość zakupów dokonanych przez osoby przypisane do struktury Zainteresowanej, jeżeli taka struktura powstanie (tzw. komponent strukturalny). Kwota ta będzie ustalana ex post, po weryfikacji obrotu kwalifikowanego oraz uwzględnieniu wyłączeń (np. transakcje zwrócone/anulowane).
Cena jednostkowa towarów i warunki sprzedaży nie będą zmieniane - świadczenie będzie miało charakter odrębnego rozliczenia okresowego wynikającego z regulaminu. Art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT dopuszcza korektę podstawy opodatkowania o opusty i obniżki cen po sprzedaży, gdy istnieje bezpośredni i proporcjonalny związek wypłacanej kwoty z ceną konkretnych dostaw dokonanych na rzecz tego samego nabywcy (tak, aby po wypłacie zmniejszała się „kwota należna” z danej dostawy).
W opisywanym przez Wnioskodawcę Modelu: wysokość wypłaty będzie ustalana na podstawie algorytmu uwzględniającego łączny obrót sieci (obrót własny Konsultanta oraz obrót jego struktury), przy czym w niektórych przypadkach świadczenie pieniężne może przysługiwać wyłącznie w oparciu o obrót struktury - pod warunkiem dokonania przez Konsultanta minimalnych zakupów w wysokości 100 zł, nawet jeżeli wartość jego zakupów własnych jest zbyt niska, aby uzyskać świadczenie wyłącznie z tego tytułu, prawo do otrzymania świadczenia pieniężnego powstaje po zakończeniu przyjętego okresu rozliczeniowego i nie odnosi się do ceny żadnej pojedynczej dostawy, nie dochodzi do zmiany warunków sprzedaży ani ceny jednostkowej towaru sprzedawanego przez Spółkę na rzecz Zainteresowanej, świadczenie pieniężne może przysługiwać mimo tego, że Zainteresowana nie dokona zakupów w takiej wysokości, która umożliwiałaby otrzymanie przez niego świadczenia pieniężnego od zakupów własnych (jest to sytuacja, w której Konsultant osiągnie próg zakupów w wysokości 100 zł, która uprawnia go do otrzymania świadczenia od obrotu sieci, jednakże będzie to zbyt niska wartość zakupów własnych Konsultanta aby otrzymać świadczenie wyłącznie od tych zakupów) co przerywa bezpośredni związek między świadczeniem pieniężnym a ceną towarów nabywanych bezpośrednio przez Zainteresowaną od Spółki; wypłata nie stanowi elementu kalkulacji ceny transakcyjnej, lecz odrębne rozliczenie okresowe wynikające z zasad Modelu.
W ocenie Spółki, w tych warunkach nie można w sposób obiektywny i proporcjonalny przyporządkować części wypłaty do konkretnych paragonów/faktur. Sztuczny podział na „element rabatowy” (odnoszący się do ewentualnych zakupów własnych) i „element pozostały” (odnoszący się do zakupów dokonanych przez strukturę zbudowaną przez Zainteresowaną) prowadziłby do arbitralnych przypisań, nieodzwierciedlających podstawy opodatkowania poszczególnych dostaw. W konsekwencji art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania, a wystawianie faktur korygujących (bądź wpisy do ewidencji korekt do paragonów) nie będzie właściwe.
Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, w rozumieniu regulacji dotyczących podatku VAT wypłata tego rodzaju świadczeń nie będzie wynagrodzeniem za świadczone przez Konsultantów usługi, co wynika z tego, że w sprawie nie sposób twierdzić, że Konsultanci będą świadczyć jakiekolwiek usługi na rzecz Spółki. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Definicja świadczenia usług znalazła się w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT: „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.” Dla kwalifikacji danego świadczenia jako usługi podlegającej opodatkowaniu VAT niezbędne jest, aby: świadczenie wykonywane było w ramach umowy zobowiązaniowej, jedna ze stron takiej umowy była beneficjentem świadczenia, wskutek wykonania świadczenia podmiot odniósł korzyść o charakterze majątkowym, świadczenie miało charakter odpłatny.
W planowanym Modelu: Zainteresowana nie będzie zobowiązany do podejmowania na rzecz Wnioskodawcy jakichkolwiek czynności (pozyskiwania uczestników, prowadzenia szkoleń, reklamy, działań marketingowych itp.), wskazanie przy rejestracji Konsultantów niższej hierarchii adresu mailowego Zainteresowanej będzie miało charakter wyłącznie techniczny (przypisanie organizacyjne), wypłata będzie przysługiwać z mocy regulaminu po spełnieniu warunków obrotowych - nie jako ekwiwalent za usługę. Jednocześnie za świadczenie usług przez Konsultantów nie może zostać uznane dokonanie zakupu od Spółki, czy też dalsza odsprzedaż towarów uprzednio nabytych od Spółki na rzecz podmiotów trzecich.
Transakcje te jako odrębne czynności podlegające opodatkowaniu VAT nie mogą jednocześnie stanowić innego zdarzenia podlegającego opodatkowaniu VAT tj. nie mogą jednocześnie stanowić świadczonej przez nabywców tych towarów (Konsultantów) usługi podlegającej opodatkowaniu VAT. W związku z powyższym świadczenie pieniężne wypłacane na rzecz Zainteresowanej, a także na rzecz podmiotów z sieci Zainteresowanej, jeżeli taka zostanie zbudowana nie będzie związane z żadną czynnością wymienioną w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
Wynika to z faktu, że wysokość wypłacanej kwoty będzie zależeć wyłącznie od: wartości zakupów własnych dokonanych przez Zainteresowaną będącą Konsultantem, a także wartości zakupów dokonanych przez osoby ze struktury Zainteresowanej, jeżeli taka struktura powstanie i nie jest uzależnione od wykonania przez Konsultantów żadnej usługi w rozumieniu VAT na rzez Wnioskodawcy. Zainteresowana będzie dokonywać zakupów w Spółce i budować swoją sieć we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.
Co istotne, Spółka nie ma zamiaru ingerować w dalsze losy towarów zakupionych przez Zainteresowaną - to Zainteresowana samodzielnie zdecyduje, czy towary te zostaną wykorzystane na własne potrzeby, odsprzedane w całości lub w części, czy też pozostaną w jej dyspozycji. Spółka nie będzie narzucać cen sprzedaży, warunków ekspozycji, dostępności towarów, polityki rabatowej ani jakichkolwiek dodatkowych warunków związanych z dalszym obrotem produktami.
Zainteresowana będzie zatem działać całkowicie niezależnie i na własny rachunek, a jedyny element, w którym Spółka będzie uczestniczyć to przyznanie świadczenia pieniężnego, która obliczana będzie na podstawie algorytmu uwzględniającego zakupy dokonane przez Zainteresowaną i jej sieć, jeżeli taka powstanie. W konsekwencji, brak jest podstaw do uznania, że w relacji pomiędzy Zainteresowaną a Spółką dojdzie do świadczenia usług lub do jakiejkolwiek innej czynności, o której mowa w art. 5 ustawy o VAT.
W związku z tym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczenie pieniężne nie będzie związane z czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, a co za tym idzie nie powinno być dokumentowane na podstawie faktury VAT wystawionej na rzecz Wnioskodawcy przez Zainteresowaną. Zdaniem Wnioskodawcy wypłaty na rzecz Zainteresowanej powinny być w całości dokumentowane na podstawie dokumentu innego niż faktura VAT / paragon fiskalny tj. innego niż regulowanego przepisami ustawy o VAT, przykładowo notą księgową tj. notą uznaniową wystawianą przez Wnioskodawcę bądź notą obciążeniowa wystawianą przez Zainteresowaną.
Na potwierdzenie powyżej zaprezentowanej konkluzji należy zwrócić uwagę na interpretację indywidualną z dnia 28 lipca 2016 r. (sygn. IPPP2/4512-482/16-3/AO), zgodnie z którą: „W świetle przedstawionej treści wniosku i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro - jak wskazał Wnioskodawca - otrzymanie Bonusu nie jest uzależnione od wykonania przez Spółkę czy Uczestników Sieci jakichkolwiek czynności, to Bonus ten nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W tym przypadku pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcami brak będzie świadczenia wzajemnego, a dochodzi jedynie do wypłaty określonej kwoty, która nie będzie miała związku z wykonaniem przez Wnioskodawcę określonego świadczenia. W konsekwencji, wypłacany przez Dostawców Bonus nie będzie stanowił wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Otrzymanego przez Wnioskodawcę od Dostawców Bonusu nie będzie można również uznać za rabat, gdyż z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie dokonuje zakupu i sprzedaży towarów handlowych.
Otrzymanie Bonusu jest należne w związku z osiągnięciem ustalonej wielkości zakupów towarów nabywanych przez Uczestników Sieci od Dostawców. Zatem otrzymany przez Wnioskodawcę od Dostawców Bonus będzie wypłacany w przypadku spełnienia określonego warunku przez podmioty inne niż Wnioskodawca. Tym samym, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że wypłacany przez Dostawców na rzecz Wnioskodawcy Bonus należny tylko w związku z osiągnięciem ustalonej wielkości zakupów towarów nabywanych przez uczestników Sieci od Dostawców nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jak wskazano wyżej, otrzymanie przez Wnioskodawcę Bonusu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym Bonus nie będzie mógł być dokumentowany fakturą VAT. Brak jest natomiast przeciwwskazań dla dokumentowania Bonusu poprzez wystawienie innych niż faktura dokumentów np. poprzez notę księgową.
Należy jednak zauważyć, że inne niż faktura dokumenty nie są przewidziane przez ustawę o podatku od towarów i usług i jako takie nie są objęte tą regulacją.” W praktyce końcowa kwota wypłacana po miesięcznym okresie rozliczeniowym Zainteresowanej może składać się: wyłącznie z kwoty przyznanej w związku z zakupami własnymi lub wyłącznie z kwoty przyznanej w związku z zakupami dokonanymi przez strukturę lub z obu ww. elementów. Zainteresowana będzie otrzymywać jedno świadczenie pieniężne za dany okres rozliczeniowy (tj. miesiąc).
W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że taka kwota wypłacana na rzecz Zainteresowanej dotycząca konkretnego okresu rozliczeniowego w całości powinna być dokumentowana na podstawie noty księgowej. Elementy algorytmu nie będą stanowić samodzielnych świadczeń, lecz będą tylko składnikami kalkulacyjnymi i rozdzielanie ich na kilka dokumentów np. na notę i fakturę korygującą byłoby sztuczne i nieodpowiadające rzeczywistej treści zdarzenia gospodarczego. Zdaniem Wnioskodawcy, taki sposób dokumentowania będzie także prawidłowy w przypadku, gdy Zainteresowana rozbuduje swoją strukturę, a także w przypadku, gdy struktura Zainteresowanej będzie jednoosobowa.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do zapisu art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Z kolei stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W świetle art. 29a ust. 6 ustawy: Podstawa opodatkowania obejmuje: 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; 2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy: Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot: 1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty; 2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży; 3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Na mocy art. 29a ust. 10 ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom.
Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów kontrahenta itp.
W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Oznacza to, że premia pieniężna, w zależności od okoliczności faktycznych, może być różnie klasyfikowana na gruncie podatku VAT. Szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE Rady, ani też w ustawie prawodawca nie zdefiniował pojęcia „premia pieniężna” czy też „rabat”.
Zatem celem dokonania prawidłowej kwalifikacji premii pieniężnych (bonusów pieniężnych, rabatów) w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić obiektywną analizę całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług. Przyjmując za „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” - to „zniżka, odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”.
Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi. Z kolei zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.
Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia - dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy opodatkowania (rabat potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów (zgodnie z art. 106j ustawy).
Jednakże możliwe jest wystawienie faktury korygującej wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów i usług. Premia pieniężna może również stanowić wynagrodzenie w zamian za świadczenie usług. Pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika - niebędące dostawą towarów - na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieuczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Wobec tego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Niemniej dla kwalifikacji danego świadczenia jako usługi podlegającej opodatkowaniu VAT niezbędne jest, aby: 1. świadczenie wykonywane było w ramach umowy zobowiązaniowej, 2. jedna ze stron takiej umowy była beneficjentem świadczenia, 3. wskutek wykonania świadczenia podmiot odniósł korzyść o charakterze majątkowym, 4. świadczenie miało charakter odpłatny, 5. istniał związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności o charakterze bezpośrednim i na tyle wyraźnym, aby można było stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
I tak, w wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/91 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego.
Ponadto, TSUE przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
Na uwagę zasługuje tutaj także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności. Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że prowadzicie Państwo działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej kosmetyków i artykułów toaletowych.
Planujecie Państwo realizować swój model biznesowy w oparciu o MLM, tj. marketing wielopoziomowy („Model”). Model będzie przewidywał wypłaty pieniężne dla osób, które w danym okresie osiągną określony próg zakupów towarów od Państwa („Konsultanci”). Do Modelu będą mogły przystąpić wszystkie osoby zainteresowane, które zaakceptują regulamin stworzony przez Państwa. Państwo co do zasady nie planujecie zawierać odrębnych umów z Konsultantami. Osoba, która będzie uczestniczyć w Modelu, będzie nabywać Państwa produkty na własny użytek lub w celu ich dalszej odsprzedaży, we własnym imieniu i na własną rzecz.
Po przekroczeniu progu zakupów w danym okresie rozliczeniowym, który określony został w ustanowionym przez Państwa regulaminie, taki Konsultant będzie uprawniony do otrzymania od Państwa wypłaty pieniężnej, której wysokość będzie uzależniona od wysokości dokonanych zakupów. Ponadto Konsultant będzie miał możliwość zbudowania własnej sieci konsultantów niższego szczebla. W takiej sytuacji kwota świadczenia należnego konsultantom niższego szczebla będzie dzielona pomiędzy tych konsultantów, a także pomiędzy Konsultanta pierwotnego, który utworzył daną sieć.
W takim przypadku Konsultant znajdujący się wyżej w sieci będzie uprawniony do dokonania wypłaty, której wysokość będzie uzależniona od obrotu generowanego w powiązanej z nim sieci. Konsultanci nie będą zobowiązani do aktywnego pozyskiwania uczestników czy rozbudowywania sieci. Czynności takie będą podejmować wyłącznie w sposób dobrowolny, we własnym imieniu, w celu uzyskania wyższych świadczeń pieniężnych.
Jak wskazali Państwo we wniosku, możliwe będą trzy warianty podstawy wypłaty świadczenia pieniężnego Konsultantowi: 1. kwota ta zostanie wygenerowana wyłącznie przez samego Konsultanta (od zakupów własnych); 2. Konsultant otrzyma świadczenie pieniężne wyłącznie od zakupów dokonanych przez osoby ze swojej struktury (jest to sytuacja, w której Konsultant osiągnie próg zakupów w wysokości 100 zł, który uprawnia go do otrzymania świadczenia od obrotu sieci, jednakże będzie to zbyt niska wartość zakupów własnych Konsultanta, aby otrzymać świadczenie wyłącznie od tych zakupów), co przerywa bezpośredni związek między świadczeniem pieniężnym a ceną towarów nabywanych bezpośrednio przez Zainteresowanego od Państwa; 3. Konsultant otrzyma świadczenie pieniężne w formie wypłaty na konto zarówno od własnych zakupów, jak i od zakupów dokonanych przez osoby ze swojej struktury (świadczenie łączne).
Regulamin stworzony przez Państwa będzie precyzował szczegółowe zasady przyznawania świadczeń pieniężnych Konsultantom. Kwota świadczenia zostanie ustalona i przyznana po każdym miesiącu kalendarzowym, a jej wysokość zależeć będzie od wysokości obrotów (zakupów dokonanych przez Konsultanta oraz jego strukturę) w danym miesiącu kalendarzowym. Warunkiem naliczenia świadczenia będzie jednak dokonanie przez właściciela struktury zakupów na minimum 100 zł brutto w danym miesiącu. B.B (zainteresowana niebędąca stroną postępowania) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym na terenie RP opodatkowaniu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Zainteresowana jest osobą fizyczną, która planuje przystąpić do Modelu Spółki jako Konsultant i odsprzedawać zakupione towary Spółki w ramach działalności nierejestrowanej w rozumieniu art. 5 Prawa przedsiębiorców. Ponadto Zainteresowana planuje także budować własną sieć konsultantów niższego szczebla tak aby w przyszłości otrzymywać świadczenia pieniężne także od zakupów dokonywanych przez te osoby. W nadesłanym uzupełnieniu wskazali Państwo, że relacja sprzedażowa będzie istnieć wyłącznie pomiędzy Państwem a danym Konsultantem.
Nie będziecie Państwo ingerowali w dalszy obrót towarami zakupionymi przez Konsultantów, nie będziecie narzucać warunków ich odsprzedaży ani cen stosowanych w transakcjach z osobami trzecimi. Świadczenia pieniężne będą obliczane i rozliczane przez Państwa po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie Modelu. Wysokość świadczenia będzie ustalana na podstawie dwóch odrębnych mechanizmów, tj. wartości zakupów własnych Konsultanta oraz wartości zakupów dokonanych przez osoby znajdujące się w jego strukturze.
Część świadczenia związana z zakupami własnymi będzie ustalana kwotowo według progów określonych w Regulaminie, natomiast część związana z zakupami dokonanymi przez osoby w strukturze będzie naliczana procentowo, według stawek uzależnionych od miejsca danej osoby w strukturze. Warunkiem naliczenia świadczenia z tytułu zakupów dokonanych przez osoby znajdujące się w strukturze będzie dokonanie przez Konsultanta zakupów własnych o wartości co najmniej 100 zł brutto w danym miesiącu.
Kwoty ustalone z obu tytułów będą przypisywane do indywidualnego salda Konsultanta, a prawo do wypłaty środków pieniężnych powstanie po zgromadzeniu na tym saldzie co najmniej 1.000 zł oraz po spełnieniu pozostałych warunków określonych w Regulaminie. Ponadto wskazali Państwo, że wszelkie świadczenia pieniężne będą kalkulowane, przyznawane i wypłacane wyłącznie przez Państwa. Konsultanci nie będą dokonywali pomiędzy sobą żadnych rozliczeń ani nie będą przekazywali sobie otrzymanych od Państwa środków pieniężnych.
Kwota należna każdemu Konsultantowi będzie ustalana przez Państwa zgodnie z Regulaminem i wypłacana bezpośrednio na rachunek bankowy danego Konsultanta po spełnieniu warunków przewidzianych w Regulaminie.
Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia: czy Spółka powinna dokumentować świadczenia pieniężne, jakie będzie wypłacała na rzecz Zainteresowanego w części uzależnionej od wysokości zakupów własnych Zainteresowanego, na podstawie faktury korygującej lub odpowiednio wpisu do ewidencji korekt paragonu, czy Spółka powinna dokumentować świadczenia pieniężne, jakie będzie wypłacała na rzecz Zainteresowanego w części uzależnionej od wysokości zakupów dokonanych przez osoby ze struktury Zainteresowanego, na podstawie not uznaniowych (lub odpowiednio not obciążeniowych wystawionych przez Zainteresowanego) poprzez uznanie, że są to świadczenia pieniężne niestanowiące wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że skoro Zainteresowana niebędąca stroną postępowania w ramach przestawionego powyżej Modelu sprzedaży będzie od Państwa nabywać produkty w celu dalszej ich odsprzedaży to czynność ta wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. W konsekwencji Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będzie podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, z tytułu ww. odsprzedaży.
Ponadto, wskazać należy, że świadczenie usług zakłada istnienie dwóch podmiotów, a więc tego, który świadczy usługę (usługodawcy) i tego, który świadczenie odbiera (usługobiorcy), czyli konsumenta usługi. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, a rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez wykonawcę usługi następuje w zamian za wykonanie usługi na rzecz jej odbiorcy.
Pomiędzy odpłatną czynnością podlegającą opodatkowaniu, a otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek. Jak wynika z przedstawionych informacji, w ramach opisanego Modelu Konsultant, będzie nabywał produkty bezpośrednio od Państwa, we własnym imieniu i na własną rzecz. Konsultant, zgodnie z regulaminem będzie mógł tworzyć „sieć” konsultantów niższego szczebla (struktura). Konsultant niższego szczebla również będzie dokonywał u Państwa zakupów. Konsultant będzie od Państwa otrzymywał świadczenie pieniężne.
Wysokość świadczenia będzie ustalana na podstawie dwóch odrębnych mechanizmów, tj. wartości zakupów własnych Konsultanta oraz wartości zakupów dokonanych przez osoby znajdujące się w jego strukturze. Część świadczenia związana z zakupami własnymi będzie ustalana kwotowo według progów określonych w Regulaminie, natomiast część związana z zakupami dokonanymi przez osoby w strukturze będzie naliczana procentowo, według stawek uzależnionych od miejsca danej osoby w strukturze. Warunkiem naliczenia świadczenia z tytułu zakupów dokonanych przez osoby znajdujące się w strukturze będzie dokonanie przez Konsultanta zakupów własnych o wartości co najmniej 100 zł brutto w danym miesiącu.
Kwoty ustalone z obu tytułów będą przypisywane do indywidualnego salda Konsultanta, a prawo do wypłaty środków pieniężnych powstanie po zgromadzeniu na tym saldzie co najmniej 1.000 zł oraz po spełnieniu pozostałych warunków określonych w Regulaminie. Z powyższych informacji wynika, że pomiędzy Spółką a Konsultantem (zainteresowaną niebędącą stroną) istnieje stosunek umowny. Konsultant decydując się na współpracę z Państwem akceptując Model sprzedaży oraz warunki wypłaty wynagrodzenia określone w regulaminie. Tym samym, Konsultant zobowiązuje się uczestniczyć w Modelu sprzedaży oferowanym przez Państwa.
Akceptując ww. warunki może tworzyć sieć „własnych” konsultantów, którzy również są zobowiązani do zakupu Państwa produktów. Za powyższe czynności Konsultant otrzymuje wynagrodzenie. Z opisanego przez Państwa Modelu sprzedaży wynika zatem, że Konsultant poprzez nabywanie produktów od Państwa oraz możliwość rozbudowania przez niego sieci sprzedaży prowadzi do rozpowszechnienia produktów Państwa Spółki i tym samym do zwiększenia obrotu sprzedaży u Państwa. Model sprzedaży, zaakceptowany przez Konsultanta, a oferowany przez Państwa jest ukierunkowany na zwiększenie efektywności sprzedaży.
Tym samym, przedmiotowa transakcja ma charakter ekwiwalentny - świadczenie jednej strony stosunku zobowiązaniowego następuje w zamian za odpowiadające mu określone świadczenie drugiej strony. W opisanej sprawie wystąpi element wzajemności, konieczny aby uznać, że płatność - w postaci świadczenia pieniężnego - jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę - zawarcie współpracy z Konsultantem w Państwa modelu biznesowym.
W przedmiotowej sprawie istnieje wyraźny związek pomiędzy wykonywanymi przez Konsultanta czynnościami (rozbudowanie Państwa modelu biznesowego) a wypłacanymi świadczeniami pieniężnymi, ponieważ przyznanie świadczenia pieniężnego wynika ze spełnienia przesłanek ustalonych w regulaminie. Zatem świadczenie pieniężne wypłacane Konsultantowi w istocie stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług, tj. czynności związane z budowaniem sieci sprzedaży w Modelu biznesowym.
Bez znaczenia jest argument Spółki, że Konsultant nie jest zobowiązany do tworzenia „sieci” konsultantów niższego szczebla, jednakże wyrażając zgodę na opisany model sprzedaży, ma taką możliwość, akceptuje warunki sprzedaży oraz warunki otrzymanego wynagrodzenia. Wynagrodzenie Konsultanta uwarunkowane jest zarówno od zakupów dokonanych przez Konsultanta jak również osoby znajdujące się w Jego strukturze. Zatem w analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy działaniami podejmowanymi przez Konsultanta, a otrzymywanym wynagrodzeniem w postaci świadczenia pieniężnego.
Wypłata świadczenia pieniężnego jest bowiem uzależniona od zakupu od Państwa produktów do określonej regulaminem kwoty oraz możliwość rozbudowania przez Konsultanta swojej sieci sprzedaży, co w konsekwencji wpływa na zwiększenie sprzedaży w Państwa Spółce. Tym samym wypłacane świadczenia pieniężne nie mają charakteru rabatu ani obniżki ceny dostarczanych towarów, lecz stanowią element odrębnego stosunku zobowiązaniowego o charakterze ekwiwalentnym, w którym świadczeniu usług odpowiada określone wynagrodzenie.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy takie zachowanie konsultantów należy uznać za usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy świadczone odpłatnie i w związku z tym, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wobec powyższego, nie sposób zgodzić się z Państwem, że brak jest podstaw do uznania, że w relacji pomiędzy Zainteresowaną a Państwem dojdzie do świadczenia usług lub jakiejkolwiek innej czynności, o której mowa w art. 5 ustawy.
W odniesieniu do kwestii dotyczącej dokumentowania wypłacanych środków pieniężnych wskazać należy, że zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawarte są w Dziale XI rozdziale 1 ustawy, a dokładnie są regulowane przez przepisy art. 106a-106r ustawy. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Z powyższych uregulowań wynika, że faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił, w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim, wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.
Jak wykazano wyżej, wypłacane świadczenie pieniężne stanowią wynagrodzenie za skonkretyzowane świadczenie usług przez Konsultanta, który dokonując czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy będzie prowadził działalność gospodarczą i z tytułu tych czynności będzie podatnikiem podatku VAT. Tym samym, Konsultant będzie zobowiązany do wystawienia na Państwa rzecz faktury.
Tym samym Państwa stanowisko, że wypłacane przez Państwa świadczenia pieniężne na podstawie regulaminu nie stanowią wynagrodzenia za dostawę towarów ani za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółka jest uprawniona do dokumentowania świadczenia pieniężnego za pomocą not księgowych, uznaję za nieprawidłowe. Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy wskazać, że dotyczy ona innego stanu faktycznego.
Interpretacja nr IPPP2/4512-482/16-3/AO z 28 lipca 2016 r. dotyczy sytuacji, w której wszyscy Uczestnicy Sieci reprezentowani przez Spółkę osiągną łącznie określony próg zakupów towarów oferowanych przez danego Dostawcę, wówczas wypłaca on Spółce określoną procentowo kwotę pieniężną. Zatem powyższe rozstrzygnięcie zapadło w indywidualnej sprawie osadzonej w odmiennym stanie faktycznym i nie może wpłynąć na rozstrzygnięcie zawarte w tej interpretacji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.